SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Maapliv
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Maapliv oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke 500 ml oplossing bevat 26,375 g aminozuren.
| Werkzame stof | Voor 500 ml (één fles) |
L-alanine L-arginine L-asparaginezuur L-cysteïnehydrochloridemonohydraat (equivalent aan L-cysteïne) L-glutaminezuur Glycine L-histidine L-lysinemonohydraat (equivalent aan L-lysine) L-methionine L-fenylalanine L-proline L-serine Taurine L-threonine L-tryptofaan L-tyrosine | 3,15 g 2,05 g 2,05 g 0,725 g (0,50 g) 3,55 g 1,05 g 1,05 g 3,15 g (2,80 g) 0,65 g 1,35 g 2,80 g 1,90 g 0,15 g 1,80 g 0,70 g 0,25 g |
Calorische waarde: 206 Kcal/l
Osmolaliteit: 475 mosmol/kg
pH: 5,2
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor infusie.
Heldere oplossing vrij van deeltjes.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Maapliv is geïndiceerd voor de behandeling van esdoornstroopziekte (maple-syrup urine disease, MSUD) die zich voordoet met een acute decompensatie-episode bij patiënten vanaf de geboorte die niet in aanmerking komen voor een orale en enterale vertakte-keten-aminozuurvrije (BCAA-vrije) formulering.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met Maapliv moet worden gestart onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van MSUD.
Er is beperkte ervaring bij patiënten met ernstige of kritische verhoging van het leucinegehalte en daarom is voorzichtigheid vereist bij deze patiënten. Bij deze patiënten kan de intraveneuze BCAA-vrije formule onvoldoende zijn om het leucinegehalte adequaat te verlagen en kunnen andere behandelingen nodig zijn, zoals hemodialyse of hemofiltratie.
Dosering
De dosis van Maapliv dient individueel te worden bepaald op basis van het vermogen van de patiënt om aminozuren adequaat te metaboliseren, leeftijd, lichaamsgewicht en voedings-/vochtbehoefte, alsmede extra energie die oraal/enteraal aan de patiënt wordt gegeven.
Een voldoende calorie-inname moet gelijktijdig met de aminozuurtoediening worden gegeven. Deze kan bestaan uit gelijktijdige infusies van glucose- en lipideoplossing en moet ten minste gelijk zijn aan de calorie-inname aangepast aan de leeftijd van de patiënt.
Zorgvuldige suppletie met isoleucine en valine moet ook consequent worden toegevoegd; als er geen oplossing voor infusie beschikbaar is met deze 2 aminozuren kunnen ze oraal of enteraal worden toegediend.
In alle gevallen moet de infusie worden bepaald door een arts die ervaring heeft met MSUD en intraveneuze therapie.
Een continue infusie wordt geadviseerd.
De behandeling met Maapliv kan worden voortgezet totdat de decompensatie-episode is verdwenen (leucineplasmagehalte lager dan 381 µmol/l).
Volwassen patiënten
Het geadviseerde dagelijkse doseringsbereik voor volwassenen wordt weergegeven in tabel 1.
Tabel 1: Richtlijnen voor de dosering voor toediening bij volwassenen
| Aminozuurdosering per 24 uur | Volume per 24 uur | Volume per uur |
| 1 tot 2 g/kg | 19 tot 39 ml/kg | 0,8 tot 1,6 ml/kg |
Pediatrische patiënten
Het geadviseerde dagelijkse doseringsbereik bij pediatrische patiënten wordt beschreven in tabel 2.
Tabel 2: Richtlijnen voor de doseringen voor toediening bij pediatrische patiënten
| Leeftijd patiënt | Aminozuurdosering per 24 uur | Volume per 24 uur | Volume per uur |
| Pasgeborenen, zuigelingen en peuters tot 23 maanden | 2 tot 3 g/kg | 39 tot 58 ml/kg | 1,6 tot 2,4 ml/kg |
| Kind, adolescent | 1 tot 2 g/kg | 19 tot 39 ml/kg | 0,8 tot 1,6 ml/kg |
De dosisaanpassing van Maapliv is afhankelijk van de leeftijd en het lichaamsgewicht van de patiënt. Het leucinegehalte bepaalt de algehele behandelingsaanpak en het totale voedingsregime, bijvoorbeeld als de patiënt hemodialyse/hemofiltratie moet ondergaan voor ernstige of aanhoudend verhoogde leucinegehaltes.
| Overweeg tijdens acute decompensatie de dagelijkse dosis naar behoefte aan te passen op basis van | ||
| het leucinegehalte. Na stabilisatie kunt u overwegen om de dosis elke 2-3 dagen naar behoefte aan te | ||
| passen. | ||
Wijze van toediening
Continue centrale of perifere intraveneuze infusie.
Gezien de osmolaliteit is een perifere route mogelijk, maar deze moet beperkt worden tot enkele dagen om het risico op tromboflebitis op de infusieplaats te beperken.
Maapliv is een hypertonische oplossing die met een lage infusiesnelheid moet worden toegediend (zie tabel 1 en 2).
Houd de fles tijdens de toediening beschermd tegen licht.
Voor instructies over behandeling van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Bij ernstige/kritieke acute decompensatie-episodes kan de behandeling met intraveneuze BCAA-vrije aminozuurformulering ontoereikend zijn en moeten andere behandelingen, zoals hemodialyse of hemofiltratie, overwogen/geïmplementeerd worden.
Andere uitkomstmetingen dan leucinegehaltes werden niet systematisch gerapporteerd in het klinische onderzoeksprogramma van Maapliv, zodat de impact van behandeling met intraveneuze BCAA-vrije formule op symptoomverbetering of andere aspecten van de klinische status momenteel onbekend is.
Er is beperkte informatie over herhaalde toediening van de intraveneuze BCAA-vrije formule.
Het is essentieel om gelijktijdig voldoende calorieën te leveren als parenteraal toegediende aminozuren door het lichaam moeten worden vastgehouden en gebruikt moeten worden voor eiwitsynthese.
Ernstige water- en elektrolytaandoeningen, ernstige vochtoverbelasting en ernstige stofwisselingsstoornissen moeten worden gecorrigeerd voordat met de infusie wordt begonnen.
Klinische en laboratoriumcontrole is vereist, vooral aan het begin van de intraveneuze infusie. De controle moet een beoordeling omvatten van de vocht- en elektrolytenbalans, de serumosmolaliteit, het zuur-base-evenwicht, bloedglucose, ammoniak in het bloed, serumeiwitten en lever- en nierfuncties.
Maapliv is een hypertonische oplossing die met een lage infusiesnelheid moet worden toegediend (zie rubriek 4.2).
Voorzorgsmaatregelen voor infusietherapie of parenterale voeding
Algemene voorzorgsmaatregelen voor infusietherapie of parenterale voeding zijn van toepassing op dit geneesmiddel (bijv. acuut longoedeem, hyperhydratie, acute fase van circulatoire shock).
De toediening van intraveneuze oplossingen kan leiden tot overbelasting van vocht en/of opgeloste stoffen, wat leidt tot verdunning van de serumelektrolytconcentraties, overhydratie, overbelaste toestand of longoedeem. Het risico van verdunningsstoornissen is omgekeerd evenredig met de elektrolytconcentraties van de oplossingen.
Cardiovasculaire stoornis
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met ernstig hartfalen door een juiste balans te handhaven tussen de hoeveelheden uitgescheiden vloeistoffen en de ingebrachte vloeistoffen.
Nierfunctiestoornis
De toediening van aminozuren in aanwezigheid van een verminderde nierfunctie kan reeds verhoogde bloedureumstikstof verhogen. Patiënten met azotemie, ongeacht de oorzaak, mogen niet worden geïnfundeerd met aminozuren, ongeacht de totale stikstofopname. De vloeistof- en elektrolytstatus moet nauwlettend worden gecontroleerd op het vasthouden van water en/of elektrolyten en op de juiste wijze worden behandeld. Voorzichtigheid is geboden om de totale ingebrachte volumes en de totale uitgescheiden volumes in evenwicht te brengen.
Leverfunctiestoornis
De toediening van aminozuuroplossingen aan een patiënt met ernstige leverinsufficiëntie kan leiden tot onevenwichtigheden in plasma-aminozuren, hyperammoniëmie, stupor en coma. Aminozuuroplossingen dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een reeds bestaande leverziekte of leverinsufficiëntie. De leverfunctieparameters moeten bij deze patiënten nauwlettend worden gecontroleerd en ze moeten worden gecontroleerd op mogelijke symptomen van hyperammoniëmie. Indien zich symptomen van hyperammoniëmie ontwikkelen, dient de toediening van aminozuren te worden gestaakt en de klinische status van de patiënt opnieuw te worden geëvalueerd.
Anafylactische reacties
Anafylactische/anafylactoïde reacties zijn gemeld met aminozuuroplossingen toegediend als component van parenterale voeding (zie rubriek 4.8). De infusie moet meteen worden gestopt als er tekenen of symptomen van een overgevoeligheidsreactie optreden.
Trombo-embolie
Pulmonale vasculaire precipitaten die pulmonale vasculaire embolie en pulmonale distress veroorzaken, zijn gemeld bij patiënten die parenterale voeding kregen. Als er tekenen van pulmonale distress optreden, moet de infusie worden gestopt en moet een medische evaluatie worden gestart.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd. Aminozuuroplossingen kunnen acute folaatdeficiëntie veroorzaken en foliumzuur dient dagelijks te worden toegediend.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen klinische gegevens over het gebruik van Maapliv bij zwangere vrouwen. Er is geen reproductieonderzoek bij dieren uitgevoerd met Maapliv (zie rubriek 5.3).
Maapliv wordt niet geadviseerd voor gebruik tijdens de zwangerschap, tenzij de klinische toestand van de vrouw deze behandeling duidelijk noodzakelijk maakt en alleen na een zorgvuldige afweging van de risico's en voordelen.
Borstvoeding
Aminozuren/metabolieten worden uitgescheiden in de moedermelk. Bij therapeutische doses van Maapliv worden geen effecten op met moedermelk gevoede pasgeborenen/zuigelingen verwacht. Maapliv mag echter alleen tijdens borstvoeding worden gebruikt na een zorgvuldige afweging van de risico's en voordelen.
Er is onvoldoende informatie over de uitscheiding van Maapliv-componenten/metabolieten in de moedermelk.
Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen adequate gegevens beschikbaar. Bij therapeutische doses worden geen effecten verwacht.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Maapliv heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De hieronder vermelde klasse-achtige bijwerkingen zijn geïdentificeerd uit de beschikbare medische literatuur met de parenterale toediening van vertakte-keten-aminozuurvrije oplossingen en parenterale voeding.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De bijwerkingen worden in de onderstaande tabel samengevat. Deze bijwerkingen worden weergegeven per systeem/orgaanklasse en frequentie volgens MedDRA. De frequentiecategorieën zijn gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 3: Samenvatting van bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Soms |
| Immuunsysteemaandoeningen | Anafylactische/anafylactoïde reacties, overgevoeligheid. |
Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Hyperammoniëmie. |
| Bloedvataandoeningen | Trombo-embolie, longembolie, veneuze trombo-embolie en ademnood. |
| Lever- en galaandoeningen | Verhoogd bloedbilirubine, verhoogde leverenzymen, cholestase, cholecystitis, cholelithiase. |
Nier- en urinewegaandoeningen | Azotemie. |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Tromboflebitis op infuusplaats; veneuze irritatie. |
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Net als bij andere aminozuuroplossingen kan overdosering de volgende bijwerkingen veroorzaken:
- Klachten van vochtretentie: overdosering of hoge infusiesnelheid kan leiden tot vochtoverbelasting/vochtretentie, elektrolytische stoornissen en acuut longoedeem.
- Klachten van een overdosering van aminozuren: overdosering of hoge infusiesnelheid kan leiden tot bijwerkingen als rillingen, braken, hoofdpijn, misselijkheid, hyperammoniëmie en verhoogde renale aminozuurverliezen.
Als er tekenen van overdosering zijn, moet de infusie meteen worden gestopt en kan deze worden hervat met een lagere dosis of een lagere infusiesnelheid.
Er is geen specifiek antidotum voor overdosering. Noodprocedures moeten passende corrigerende maatregelen omvatten.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: bloedvervangers en oplossingen voor perfusie. Oplossingen voor parenteraal gebruik, ATC-code: B05BA01
Maapliv is een vertakte-keten-aminozuurvrije aminozuuroplossing bedoeld om 7 essentiële en 9 niet-essentiële aminozuren te leveren als fysiologische substraten voor eiwitsynthese.
Bij patiënten met MSUD-decompensatie voorkomt BCAA-vrije oplossing in combinatie met koolhydraat- en vetsupplementen eiwitkatabolisme of keert deze het om en bevordert deze het anabolisme, waardoor de overeenkomstige alfa-ketozuurspiegels worden verlaagd.
Het klinische onderzoeksprogramma van Maapliv is gebaseerd op 4 retrospectieve studies onder patiënten met esdoornstroopziekte (maple-syrup urine disease, MSUD) die intraveneuze vertakte-keten-aminozuur (BCAA)-vrije oplossing kregen voor acute decompensatie-episodes.
Onderzoek 1. Servais et al. 2013
Onderzoeksopzet: retrospectieve vergelijkingsstudie. Populatie: 4 volwassen patiënten met MSUD (17 decompensatie-episodes behandeld met parenteraal aminozuurmengsel versus 18 eerdere episodes behandeld met enterale voeding). Behandeling: parenteraal aminozuurmengsel (groep P) versus enterale voeding (groep E). Primaire doelstelling: het evalueren van de werkzaamheid van parenteraal aminozuurmengsel bij het verlagen van de leucineconcentratie. Resultaten: gemiddelde leucineconcentratie bij presentatie: 1.196,9 μmol/l (groep P) versus 1.212,2 μmol/l (groep E). De gemiddelde leucine-afname in de eerste 3 dagen was significant hoger in groep P (p = 0,0026). Gemiddelde duur ziekenhuisopname: 4 dagen (groep P) versus 4,5 dagen (groep E) (p = NS). Er werden geen bijwerkingen gemeld bij groep P. Eén patiënt in groep E had dialyse nodig, terwijl geen van de patiënten in groep P verslechterde.
Onderzoek 2. de Lonlay et al. 2021
Onderzoeksopzet: retrospectieve observationele studie. Populatie: 54 patiënten met MSUD (126 decompensatie-episodes) uit 5 centra in Frankrijk en Duitsland (2010-2016). Behandeling: enterale/orale versus intraveneuze BCAA-vrije formule. Primaire doelstelling: het beschrijven van episodes en uitkomsten voor patiënten die enterale/orale of intraveneuze BCAA-vrije formule krijgen. Resultaten: gemiddelde duur ziekenhuisopname: 6,6 dagen (oraal/enteraal) versus 5,4 dagen (IV). Gemiddelde daling leucinegehalte: 548,5 μmol/l (69,3%) in de orale/enterale groep versus 657,2 μmol/l (71,3%) in de intraveneuze groep. In de volwassen subgroep was de gemiddelde tijd tot het verdwijnen van de episode 15,8 dagen (oraal/enteraal) versus 7,7 dagen (intraveneus) (p = 0,008) en de gemiddelde duur van de ziekenhuisopname was 6 dagen (oraal/enteraal) versus 4,6 dagen (intraveneus) (p = NS). Zeven ernstige bijwerkingen werden gemeld bij twee patiënten; alleen misselijkheid en braken waren aan de behandeling gerelateerd.
Onderzoek 3. Sánchez-Pintos et al. 2022
Onderzoeksopzet: pediatrische casusserie. Populatie: 5 pediatrische MSUD-patiënten (5 decompensatie-episodes + 1 profylactisch gebruik voor chirurgie). Behandeling: intraveneuze BCAA-vrije oplossing. Primaire doelstelling: het evalueren van de behandeling van decompensatie-episodes met de intraveneuze BCAA-vrije oplossing. Resultaten: leucinegehaltes bij opname: 699-3.296 μmol/l. Leucine-normalisatie werd in alle gevallen bereikt. Duur van de toediening: 3-20 dagen. Geen gerelateerde bijwerkingen waargenomen.
Onderzoek 4. Alili et al. 2022
Onderzoeksopzet: observationele prospectieve studie. Populatie: 24 MSUD-patiënten (16 mannen, 8 vrouwen; 126 decompensatie-episodes: 39 bij kinderen, 87 bij volwassenen). Behandeling: intraveneuze BCAA-vrije oplossing. Primaire doelstelling: het evalueren van de effectiviteit en veiligheid van intraveneuze BCAA-vrije oplossing bij het behandelen van metabole decompensaties. Resultaten: bij presentatie was de gemiddelde leucineplasmaconcentratie ≥ 381 µmol/l in 113/126 (89,7%) episodes. Leucine-normalisatie (tot onder 381 µmol/l): 82% (18/22) van de episodes bij kinderen, 84% (67/80) van de episodes bij volwassenen. Gemiddelde tijd tot leucine-normalisatie: 3,0 dagen (significant korter dan de voorspelde tijd met traditionele methoden, p < 0,001). Gemiddelde duur ziekenhuisopname: 7,1 dagen (kinderen) versus 5,2 dagen (volwassenen) (p = 0,012). Er zijn geen behandelingsgerelateerde bijwerkingen gemeld. Dosis: kinderen behandeld met 0,8 tot 2,0 g/kg per dag gedurende 4,8 dagen; volwassenen behandeld met 0,5 tot 2,6 g/kg per dag gedurende 3,8 dagen.
Andere uitkomstmetingen dan leucinegehaltes werden niet systematisch gerapporteerd in de bovenstaande klinische studies, waardoor de invloed van behandeling met Maapliv op symptoomverbetering of andere aspecten van de klinische status onbekend is. De overgrote meerderheid van de patiënten die in het klinische ontwikkelingsprogramma van Maapliv werden behandeld, had een klassieke vorm van MSUD. Er is geen ervaring met andere subtypen MSUD.
De beschikbare gegevens zijn onvoldoende om een betere werkzaamheid te claimen in vergelijking met orale en enterale BCAA-vrije formuleringen. De vergelijkende onderzoeken tussen intraveneuze en orale/enterale BCAA-vrije formuleringen hebben geen statistisch significante verschillen in werkzaamheid aangetoond.
Dit geneesmiddel is geregistreerd onder ‘uitzonderlijke voorwaarden’.
Dit betekent dat vanwege de zeldzaamheid van de ziekte het niet mogelijk was om volledige informatie over dit geneesmiddel te verkrijgen.
Het Europees Geneesmiddelenbureau zal alle nieuwe informatie die beschikbaar kan komen, ieder jaar beoordelen en deze SmPC zal zo nodig aangepast worden.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Maapliv wordt intraveneus toegediend. De systemische biologische beschikbaarheid van de vrije aminozuren in de oplossing is daarom 100%.
Distributie
De eerste distributie van de meeste aminozuren vindt plaats via het centrale vasculaire compartiment en extravasculair water. Aminozuren worden getransporteerd naar cellen waar opname in eiwitten, conversie naar andere aminozuren, afbraak voor brandstof of deaminatie plaatsvindt.
Biotransformatie
De aminozuuroplossing vormt een bron van 7 essentiële en 9 niet-essentiële aminozuren voor metabole processen die betrokken zijn bij de eiwitsynthese. Aminozuren boven de onmiddellijke eisen worden ofwel gemetaboliseerd in alternatieve routes, gekataboliseerd en/of uitgescheiden in zweet en urine.
Eliminatie
Aminozuren worden uitgescheiden in de niertubuli en een actief transportmechanisme is verantwoordelijk voor het resorberen van aminozuren uit het glomerulaire filtraat (voornamelijk in de proximale tubuli) en het terugbrengen ervan in de circulatie. Er is een bovengrens aan de capaciteit van dit actieve transportsysteem, waarboven overtollige aminozuren in de urine worden uitgescheiden.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er zijn geen preklinische gegevens beschikbaar voor Maapliv.
Aminozuren en elektrolyten zijn fundamentele en wijdverbreide elementen in het zoogdiermetabolisme en daarom zijn conventionele studies met Maapliv niet uitgevoerd om het carcinogeen potentieel, mutageen potentieel of effecten op de vruchtbaarheid te evalueren.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Azijnzuur of natriumhydroxide (voor pH-aanpassing)
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Niet in de koelkast of de vriezer bewaren.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
500 ml kleurloze type II-glazen fles.
Elke doos bevat één fles.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
De fles met de oplossing voor infusie moet vóór gebruik visueel worden gecontroleerd op helderheid en integriteit (geen lekken).
Alleen gebruiken als de oplossing helder is, zonder zichtbare deeltjes en als de verpakking onbeschadigd is.
Meteen na het inbrengen van de infusieset met een in-linefilter van 0,2 micron toedienen.
Houd u aan strikte aseptische condities, de oplossing moet worden toegediend met steriele apparatuur met behulp van een aseptische techniek. De apparatuur moet worden voorgevuld met de oplossing om te voorkomen dat er lucht in het systeem komt.
Uitsluitend voor eenmalig gebruik. Gebruik de inhoud van een eerder geopende fles niet opnieuw.
Houd de fles tijdens de toediening beschermd tegen licht.
Zie ook rubriek 4.2 voor de wijze van toediening en de voorzorgsmaatregelen die moeten worden genomen voordat het geneesmiddel wordt gebruikt of toegediend.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
RECORDATI RARE DISEASES
Tour Hekla
52 avenue du Général de Gaulle
92800 Puteaux
Frankrijk
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/25/1955/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
