SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Fenylefrine Aguettant 50 microgram/ml oplossing voor injectie
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Fenylefrine Aguettant 50 microgram/ml, oplossing voor injectie in voorgevulde spuit
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml oplossing voor injectie bevat fenylefrinehydrochloride overeenkomend met 50 microgram (0,05 mg) fenylefrine.
Elke voorgevulde injectiespuit van 10 ml bevat fenylefrinehydrochloride overeenkomend met 500 microgram (0,5 mg) fenylefrine.
Hulpstof met bekend effect:
Dit geneesmiddel bevat natrium.
Elke ml oplossing voor injectie bevat 3,72 mg natrium, overeenkomend met 0,162 mmol natrium.
Elke voorgevulde injectiespuit van 10 ml bevat 37,2 mg natrium, overeenkomend met 1,62 mmol natrium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit. (Injectie)
Heldere, kleurloze oplossing.
pH: 4,7 – 5,3
Osmolaliteit: 270-300 mOsm/kg
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Behandeling van hypotensie tijdens spinale, epidurale of algemene anesthesie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Volwassenen
Normale dosis is 50 tot 100 microgram, wat kan worden herhaald tot het gewenste effect wordt bekomen. Eén bolusdosis mag niet meer dan 100 microgram zijn.
Nierfunctiestoornis
Een lagere dosis fenylefrine kan noodzakelijk zijn voor patiënten met een nierfunctiestoornis.
Leverfunctiestoornis
Een hogere dosis fenylefrine kan noodzakelijk zijn voor patiënten met een levercirrose.
Ouderen:
Behandeling van ouderen moet met zorg worden uitgevoerd.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van fenylefrine bij kinderen is niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening:
Intraveneuze bolusinjectie.
Fenylefrine, 50 microgram/ml, oplossing voor injectie, dient alleen door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg met de juiste training en relevante ervaring te worden toegediend.
De voorgevulde spuit is niet geschikt voor gebruik in een spuitpomp.
4.3 Contra-indicaties
Fenylefrine mag niet worden gebruikt:
- in geval van overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen;
- bij patiënten met ernstige hypertensie of een perifere vasculaire aandoening vanwege het risico op ischemisch gangreen of vasculaire trombose;
- in combinatie met niet-selectieve monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers), (of binnen 2 weken na stopzetting van gebruik) vanwege het risico op paroxysmale hypertensie en mogelijk fatale hyperthermie (zie rubriek 4.5);
- bij patiënten met ernstige hyperthyreoïdie.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
De arteriële bloeddruk moet tijdens de behandeling worden gecontroleerd.
Fenylefrine dient met zorg te worden toegediend aan patiënten met:
- diabetes mellitus;
- arteriële hypertensie;
- ongecontroleerde hyperthyreoïdie;
- coronaire hartziekten en chronische aandoeningen van het hart;
- niet-ernstige perifere vasculaire insufficiëntie;
- bradycardie;
- gedeeltelijke hartblok;
- tachycardie;
- aritmieën;
- angina pectoris (fenylefrine kan angina precipiteren of verergeren bij patiënten met coronaire hartziekte en een voorgeschiedenis van angina);
- aneurysma;
- gesloten kamerhoekglaucoom.
Fenylefrine kan een vermindering van het hartminuutvolume veroorzaken. Daarom moet voorzichtigheid worden betracht bij het toedienen aan patiënten met arteriosclerose, ouderen en patiënten met een verminderde cerebrale en coronaire circulatie.
Bij patiënten met een verminderde cardiale output of coronaire vaatziekte, dienen vitale orgaanfuncties zorgvuldig te worden bewaakt en dosisverlaging te worden overwogen wanneer de systemische bloeddruk nabij de ondergrens van het doelbereik komt.
Bij patiënten met ernstig hartfalen of cardiogene shock, kan fenylefrine verslechtering van het hartfalen veroorzaken ten gevolge van de geïnduceerde vasoconstrictie (toename in afterload).
Er moet bijzondere aandacht worden besteed bij toediening van een fenylefrine-injectie ter voorkoming van extravasatie, aangezien dit weefselnecrose kan veroorzaken.
Dit geneesmiddel bevat 37,2 mg natrium per voorgevulde spuit, overeenkomend met 1,9 % van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Gecontra-indiceerde combinaties (zie rubriek 4.3)
Niet-selectieve monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers) (iproniazide, nialamide)
Paroxysmale hypertensie, mogelijk fatale hyperthermie. Door de lange werkingsduur van MAO-remmers is deze interactie 15 dagen na het staken van het gebruik van de MAO-remmer nog steeds mogelijk.
Afgeraden combinaties
Dopaminerge ergotalkaloïden (bromocriptine, cabergoline, lisuride, pergolide):
Risico op vasoconstrictie en/of hypertensieve crisis.
Vasoconstrictor ergotalkaloïden (dihydroergotamine, ergotamine, methylergometrine, methysergide):
Risico op vasoconstrictie en/of hypertensieve crisis.
Tricyclische antidepressiva (bijv. imipramine):
Paroxysmale hypertensie met mogelijk aritmie (remming van de toevoer van adrenaline of noradrenaline naar de sympathische vezels).
Noradrenerge-serotonerge antidepressiva (minalcipram, venlafaxine):
Paroxysmale hypertensie met mogelijk aritmie (remming van de toevoer van adrenaline of noradrenaline naar de sympathische vezels).
Selectieve type A monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers) (moclobemide, toloxaton)
Risico op vasoconstrictie en/of hypertensieve crisis.
Linezolide:
Risico op vasoconstrictie en/of hypertensieve crisis.
Guanethidine en verwante geneesmiddelen:
Aanzienlijke verhoging van de bloeddruk (hyperreactiviteit in verband gebracht met vermindering van de sympathische tonus en/of remming van de toevoer van adrenaline of noradrenaline naar de sympathische vezels). Als de combinatie niet kan worden vermeden, gebruik dan lagere doses sympathicomimetica.
Cardioglycosiden, kinidine:
Verhoogd risico op hartritmestoornissen.
Sibutramine:
Paroxysmale hypertensie met mogelijk aritmie (remming van de toevoer van adrenaline of noradrenaline naar de sympathische vezels).
Gehalogeneerde vluchtige anesthetica (desfluraan, enfluraan, halothaan, isofluraan, methoxyfluraan, sevofluraan):
Risico op perioperatieve hypertensiecrisis en aritmieën.
Combinaties waarvoor voorzorgsmaatregelen vereist zijn:
Oxytocische middelen:
Het effect van presso-actieve sympathicomimetische amines wordt versterkt. Daarom kunnen sommige oxytocische middelen ernstige aanhoudende hoge bloeddruk veroorzaken en kunnen er beroertes optreden tijdens de postpartum periode.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd wat betreft reproductietoxiciteit en teratogeniciteit (zie rubriek 5.3).
Toediening van fenylefrine in de late zwangerschap of tijdens de bevalling kan mogelijk leiden tot foetale hypoxie en bradycardie. Het gebruik van injecteerbare fenylefrine is tijdens de zwangerschap mogelijk in overeenstemming met de indicaties.
De combinatie met een aantal oxytocische middelen kan ernstige hypertensie veroorzaken (zie rubriek 4.5).
Borstvoeding
Kleine hoeveelheden fenylefrine worden uitgescheiden in de moedermelk en orale biologische beschikbaarheid kan laag zijn.
Toediening van vasoconstrictoren aan de moeder stelt de zuigeling bloot aan een theoretisch risico op cardiovasculaire en neurologische effecten. Maar in het geval van een enkele bolustoediening tijdens de bevalling, is borstvoeding mogelijk.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens beschikbaar met betrekking tot de vruchtbaarheid na blootstelling aan fenylefrine (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Niet van toepassing.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen van fenylefrine zijn bradycardie, hypertensieve episodes, misselijkheid en braken. Hypertensie komt vaker voor bij hoge doses.
De meest gerapporteerde cardiovasculaire bijwerking lijkt bradycardie te zijn, en is waarschijnlijk te wijten aan baroreceptor gemedieerde vagale stimulatie en is consistent met de farmacologische werking van fenylefrine.
Lijst van bijwerkingen
Frequentie: Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
Immuunsysteemaandoeningen:
Niet bekend: overgevoeligheid
Psychische stoornissen:
Niet bekend: Angst, prikkelbaarheid, opwinding, psychotische toestanden, verwarring
Zenuwstelselaandoeningen
Niet bekend: Hoofdpijn, nervositeit, slapeloosheid, paresthesie, tremor
Oogaandoeningen:
Niet bekend: Mydriase, verergering van reeds bestaande nauwe kamerhoek glaucoom
Hartaandoeningen:
Niet bekend: Reflex bradycardie, tachycardie, palpitaties, hypertensie, aritmie, angina pectoris, myocardischemie
Bloedvataandoeningen:
Niet bekend: Hersenbloeding, hypertensieve crisis
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen:
Niet bekend: Dyspneu, longoedeem
Maagdarmstelselaandoeningen:
Niet bekend: Misselijkheid, braken
Huid- en onderhuidseaandoeningen:
Niet bekend: Zweten, bleekheid of verbleking van de huid, pilo-erectie, huidnecrose met extravasatie
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen:
Niet bekend: spierzwakte
Nier- en urinewegaandoeningen:
Niet bekend: Moeilijkheden bij het urineren en urineretentie
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Omdat fenylefrine vaak gebruikt is in de intensive zorgomgeving bij patiënten met hypotensie en shock, zijn sommige gerapporteerde ernstige bijwerkingen en sterfgevallen waarschijnlijk gerelateerd aan de onderliggende ziekte en niet gerelateerd aan het gebruik van fenylefrine.
Andere speciale populatie(s)
Ouderen: risico van toxiciteit van fenylefrine is verhoogd bij oudere patiënten (zie rubriek 4.4).
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb (Website: www.lareb.nl).
4.9 Overdosering
Symptomen van overdosering zijn hoofdpijn, misselijkheid, braken, paranoïde psychose, hallucinaties, hypertensie en reflex-bradycardie. Hartritmestoornissen kunnen optreden, zoals ventriculaire extrasystolen en korte paroxysmale episodes van ventriculaire tachycardie.
De behandeling dient te bestaan uit symptomatische en ondersteunende maatregelen. De hypertensieve effecten kunnen worden behandeld met een alfa-adrenoceptorblokkerend geneesmiddel zoals fentolamine.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Adrenerge en dopaminerge middelen, ATC-code: C01CA06
Fenylefrine is een krachtige vasoconstrictor die vrijwel uitsluitend werkt door het stimuleren van alfa-1-adrenerge receptoren. Een dergelijke arteriële vasoconstrictie gaat tevens gepaard met veneuze vasoconstrictie. Dit zorgt voor een verhoging van de bloeddruk en reflex-bradycardie. De krachtige arteriële vasoconstrictie zorgt voor een verhoging van de systemische vaatweerstand (toename in afterload). Het algehele resultaat is een vermindering van het hartminuutvolume. Dit is minder uitgesproken bij gezonde mensen maar kan verslechteren in geval van een eerder hartfalen. Omdat de effecten van fenylefrine verband houden met de farmacologische eigenschappen hiervan, kunnen deze worden beheerst door bekende antidota.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Het distributievolume na een enkele dosis is 340 liter.
Fenylefrine wordt gemetaboliseerd in de lever door monoamineoxidase.
Fenylefrine wordt voornamelijk uitgescheiden via de nieren als m-hydroxyamandelzuur en fenolconjugaten.
De duur van het effect is 20 minuten na intraveneuze toediening.
De terminale halfwaardetijd van injecteerbare fenylefrine is ongeveer 3 uur.
De plasma-eiwitbinding is onbekend.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de farmacokinetiek bij speciale patiëntengroepen.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er is geen bewijs van genotoxiciteit of carcinogeniciteit van fenylefrine. Dierproeven zijn ontoereikend om de effecten op de vruchtbaarheid en voortplanting te beoordelen.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumchloride,
Natriumcitraat,
Citroenzuurmonohydraat,
Natriumhydroxide,
Water voor injectie
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoeken naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur. Houd de injectiespuit in de ongeopende blister tot gebruik. Houd de blister in de buitenverpakking ter bescherming tegen licht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
10 ml oplossing voor injectie in een (polypropyleen) voorgevulde injectiespuit met een (chlorobutyl) zuigerstop, zonder naald, met een gegradueerd zelfklevend etiket van 0 tot 10 ml. De polypropyleen voorgevulde injectiespuit is individueel verpakt in een doorschijnende blisterverpakking. De voorgevulde injectiespuiten zijn verkrijgbaar in dozen van 1 en 10 spuiten.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Instructies voor gebruik:
De spuit voorzichtig als volgt voorbereiden voor gebruik
De voorgevulde injectiespuit is uitsluitend bestemd voor gebruik bij één patiënt. Na gebruik de injectiespuit weggooien. NIET OPNIEUW GEBRUIKEN.
De inhoud van een ongeopende en niet-beschadigde blisterverpakking is steriel. De verpakking mag niet eerder dan vlak voor gebruik worden geopend.
Het geneesmiddel moet visueel worden gecontroleerd op deeltjes en verkleuring voordat het wordt toegediend. Alleen een heldere, kleurloze oplossing zonder zwevende deeltjes of neerslag mag worden gebruikt.
Het product mag niet worden gebruikt als de verzegeling op de injectiespuit beschadigd is.
Het buitenoppervlak van de injectiespuit is steriel tot de blister wordt geopend.
Wanneer gebruikt op een aseptische methode, kan Fenylefrine 50 microgram/ml, oplossing voor injectie in voorgevulde spuit op een steriel veld worden geplaatst.

![]() | |
|---|---|
![]() | |
![]() |
- 1) Verwijder de voorgevulde injectiespuit uit de steriele blisterverpakking.
| |
|---|---|
| |
| |
|
- 6) Sluit de spuit aan op het IV-aansluitstuk. Druk de zuiger langzaam naar beneden om het vereiste volume te injecteren.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Laboratoire Aguettant
1, rue Alexander Fleming
69007 Lyon
Frankrijk
8. NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
RVG 115929
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 19 november 2015
Datum van laatste verlenging: 28 september 2020
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Laatste gedeeltelijke wijziging betreft de rubriek 9: 10 september 2020



