SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Xofluza
Xofluza 20 mg filmomhulde tablettenXofluza 40 mg filmomhulde tablettenXofluza 80 mg filmomhulde tabletten
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xofluza 20 mg filmomhulde tabletten
Xofluza 40 mg filmomhulde tabletten
Xofluza 80 mg filmomhulde tabletten
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Xofluza 20 mg
Elke tablet bevat 20 mg baloxavir marboxil.
Hulpstof met bekend effect
Elke tablet bevat 77,9 mg lactosemonohydraat. Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
Xofluza 40 mg
Elke tablet bevat 40 mg baloxavir marboxil.
Hulpstof met bekend effect
Elke tablet bevat 155,8 mg lactosemonohydraat. Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
Xofluza 80 mg
Elke tablet bevat 80 mg baloxavir marboxil.
Hulpstof met bekend effect
Elke tablet bevat 311,6 mg lactosemonohydraat. Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Xofluza 20 mg
Tablet
Witte tot lichtgele, langwerpige, filmomhulde tabletten met een lengte van circa 8,6 mm, met de inscriptie ‘ 772’ op de ene kant en ‘20’ op de andere kant.
Xofluza 40 mg
Tablet
Witte tot lichtgele, langwerpige, filmomhulde tabletten met een lengte van circa 11,1 mm, met op één kant de inscriptie ‘BXM40’.
Xofluza 80 mg
Tablet
Witte tot lichtgele, langwerpige, filmomhulde tabletten met een lengte van circa 16,1 mm, met op één kant de inscriptie ‘BXM80’.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Behandeling van influenza
Xofluza is geïndiceerd voor de behandeling van ongecompliceerde influenza bij patiënten van 3 weken en ouder.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Xofluza is geïndiceerd voor de profylaxe van influenza na blootstelling bij personen van 3 weken en ouder.
Xofluza moet worden gebruikt volgens de officiële aanbevelingen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Behandeling van influenza
Een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil moet zo snel mogelijk worden ingenomen binnen 48 uur na aanvang van de symptomen.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil moet zo snel mogelijk worden ingenomen binnen 48 uur na nauw contact met iemand van wie bekend is of vermoed wordt dat deze persoon influenza heeft (zie rubriek 5.1).
Volwassenen, adolescenten, kinderen en zuigelingen (≥ 3 weken)
De aanbevolen enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil, wordt bepaald door het lichaamsgewicht (zie tabel 1).
Volwassenen, adolescenten en kinderen die niet in staat zijn of moeite hebben met het doorslikken van tabletten, of die enterale toediening nodig hebben, kunnen in plaats daarvan worden behandeld met Xofluza granulaat voor orale suspensie. Raadpleeg de Samenvatting van de Productkenmerken (SmPC) van Xofluza granulaat voor orale suspensie.
Tabel 1. Dosis baloxavir marboxil per lichaamsgewicht van de patiënt (≥ 3 weken)
| Lichaamsgewicht patiënt | Aanbevolen orale dosis |
| < 20 kg | Raadpleeg de SmPC van Xofluza granulaat voor orale suspensie |
| ≥ 20 kg tot < 80 kg | Een enkelvoudige dosis van 40 mg ingenomen als 1 x 40 mg tablet OF 2 x 20 mg tabletten |
| ≥ 80 kg | Een enkelvoudige dosis van 80 mg ingenomen als 1 x 80 mg tablet OF 2 x 40 mg tabletten |
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over herbehandeling met baloxavir marboxil bij ongecompliceerde influenza of als profylaxe van influenza na herhaalde blootstelling gedurende één influenzaseizoen.
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig (zie rubriek 5.2).
Verminderde leverfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een licht of matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse A of B). De veiligheid en werkzaamheid van baloxavir marboxil zijn niet vastgesteld bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse C).
Verminderde nierfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2).
Pediatrische populatie
De veiligheid en werkzaamheid van baloxavir marboxil bij premature neonaten en kinderen jonger dan 3 weken zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Oraal gebruik. De tabletten moeten worden ingenomen met water.
Xofluza kan met of zonder voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2).
Xofluza mag niet worden ingenomen met middelen die polyvalente kationen bevatten, zoals laxeermiddelen, antacida of orale supplementen die ijzer, zink, selenium, calcium of magnesium bevatten (zie rubriek 4.5).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Lactose-intolerantie
Xofluza bevat lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose-malabsorptie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Natrium
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Effecten van andere geneesmiddelen op baloxavir marboxil of de actieve metaboliet baloxavir
Middelen die polyvalente kationen bevatten kunnen de plasmaconcentraties van baloxavir verlagen. Xofluza dient niet te worden ingenomen met middelen die polyvalente kationen bevatten, zoals laxeermiddelen, antacida of orale supplementen die ijzer, zink, selenium, calcium of magnesium bevatten.
Immuunrespons op influenzavirus
Er is geen onderzoek gedaan naar interacties met influenzavaccins en baloxavir marboxil. In onderzoeken naar op natuurlijke wijze verworven influenza werd de humorale antilichaamrespons op influenza-infectie niet verstoord door behandeling met Xofluza.
Pediatrische populatie
Onderzoek naar interacties is alleen bij volwassenen uitgevoerd.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van baloxavir marboxil bij zwangere vrouwen.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Xofluza te vermijden tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Het is niet bekend of baloxavir marboxil of baloxavir bij de mens in de moedermelk wordt uitgescheiden. Baloxavir marboxil en de metabolieten ervan worden uitgescheiden in de melk van zogende ratten.
Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.
Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Xofluza moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er werden geen effecten op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid waargenomen bij dieronderzoek dat is uitgevoerd met baloxavir marboxil (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Xofluza heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Overgevoeligheidsreacties zijn waargenomen na het in de handel brengen en omvatten meldingen van anafylaxie/anafylactische reacties en minder ernstige vormen van overgevoeligheidsreacties, waaronder urticaria en angio-oedeem. Van deze bijwerkingen werd alleen urticaria waargenomen in klinische onderzoeken, met een geschatte frequentie van ‘soms’.
Lijst van de bijwerkingen in tabelvorm
De volgende bijwerkingen zijn vastgesteld aan de hand van ervaring met baloxavir marboxil na het in de handel brengen (tabel 2) op basis van spontane meldingen en gevallen uit niet-interventionele onderzoeksprogramma’s. Bijwerkingen zijn gerangschikt volgens MedDRA systeem/orgaanklasse en de overeenkomende inschatting van de frequentiecategorie is gebaseerd op de volgende conventie: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen weergegeven in volgorde van afnemende ernst.
Tabel 2. Bijwerkingen gemeld na het in de handel brengen bij volwassenen, adolescenten en pediatrische patiënten
| Systeem/orgaanklasse (SOC) | Bijwerking (voorkeursterm (PT, preferred term), MedDRA) | Frequentie |
| Immuunsysteemaandoeningen | Anafylaxiea | Niet bekend |
| Anafylactische reactiesa | Niet bekend | |
| Overgevoeligheida | Niet bekend | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Diarreeb | Vaak |
| Brakenb | Vaak | |
| Ischemische colitisa | Niet bekend | |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Urticariab | Soms |
| Angio-oedeema | Niet bekend |
a Niet gerapporteerd in klinische onderzoeken.
b De berekening van de frequentie is gebaseerd op gegevens uit voltooide klinische onderzoeken.
Pediatrische populatie
Het veiligheidsprofiel van baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten (3 weken tot < 12 jaar) werd bepaald uit gegevens verzameld tijdens onderzoeken bij de behandeling en profylaxe na blootstelling en voor patiënten van 5 jaar en ouder op basis van het onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden. In tabel 3 staan de bijwerkingen die zijn geïdentificeerd op basis van klinische onderzoeken.
Anafylactische reactie, anafylaxie, urticaria en angio-oedeem (zwelling van gezicht, ooglid en lippen) zijn gemeld na het in de handel brengen bij pediatrische patiënten (zie tabel 2).
Tabel 3. Bijwerkingen bij kinderen uit klinisch onderzoek
| Systeem/orgaanklasse (SOC) | Bijwerking (voorkeursterm (PT, preferred term), MedDRA) | Frequentie |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Diarree | Vaak |
| Braken | Vaak | |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Huiduitslag | Vaak |
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Overdosering met baloxavir marboxil is gemeld in klinische onderzoeken en na het in de handel brengen. Bij de meeste meldingen van overdosering werden geen bijwerkingen gemeld. Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar om vast te stellen welke symptomen verwacht kunnen worden bij een overdosis.
Behandeling
Er is geen specifiek antidotum bekend voor Xofluza. Bij overdosering dient standaard ondersteunende medische zorg te worden gestart op grond van de klachten en symptomen van de patiënt.
Het is onwaarschijnlijk dat baloxavir in significante mate wordt verwijderd door dialyse vanwege de hoge serumeiwitbinding.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antivirale middelen voor systemisch gebruik, overige antivirale middelen, ATC-code: J05AX25.
Werkingsmechanisme
Baloxavir marboxil is een prodrug die door hydrolyse wordt omgezet in de actieve vorm, baloxavir, die werking tegen influenza uitoefent. Baloxavir werkt op de cap-afhankelijke endonuclease (CEN), een enzym dat specifiek is voor het influenzavirus in de polymerasezuur (PA)-subunit van het virale RNA-polymerasecomplex. Daardoor remt het de transcriptie van genomen in het influenzavirus, wat leidt tot remming van de replicatie van het influenzavirus.
Werking in vitro
De 50% remmende concentratie (IC50) van baloxavir was 1,4 tot 3,1 nmol/l voor influenza A-virussen en 4,5 tot 8,9 nmol/l voor influenza B-virussen in een enzymremmingsassay.
In een MDCK-celkweekassay waren de waarden van mediane 50% effectieve concentratie (EC50-waarden) van baloxavir 0,73 nmol/l (n=31; spreiding: 0,20-1,85 nmol/l) voor stammen van subtype A/H1N1, 0,83 nmol/l (n=33; spreiding: 0,35-2,63 nmol/l) voor stammen van subtype A/H3N2 en 5,97 nmol/l (n=30; spreiding: 2,67-14,23 nmol/l) voor type B-stammen.
In een op MDCK-cellen gebaseerde virustiterreductie-assay lagen de waarden van 90% effectieve concentratie (EC90-waarden) van baloxavir tussen 0,46 en 0,98 nmol/l voor virussen van subtype A/H1N1 en A/H3N2, tussen 0,80 en 3,16 nmol/l voor aviaire influenzavirussen van subtype A/H5N1 en A/H7N9 en tussen 2,21 en 6,48 nmol/l voor type B-virussen.
Resistentie
Virussen met PA/I38T/F/M/N/S-mutaties of de PA/T20K-mutatie die in vitro of in klinische onderzoeken geselecteerd zijn, toonden een verminderde gevoeligheid voor baloxavir. PA/I38T/F/M/N/S-mutaties leidden tot een 11- tot 57-voudige toename in de EC50-waarden voor influenza A-virussen en een 2- tot 8-voudige toename voor influenza B-virussen. De PA/T20K-mutatie leidt tot een 7-voudige toename in de EC50-waarde voor influenza B-virus.
In de vier fase 3-onderzoeken naar de behandeling van ongecompliceerde influenza en het fase 3b-onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden werd geen resistentie tegen baloxavir waargenomen bij basisisolaten. In de twee onderzoeken bij volwassenen en adolescenten naar de behandeling met baloxavir marboxil werden door de behandeling ontstane PA/I38T/M/N-mutaties gedetecteerd bij 36/370 (9,7%) en 15/290 (5,2%) patiënten die werden behandeld met baloxavir marboxil, maar de mutaties werden niet gedetecteerd bij patiënten die werden behandeld met placebo.
In het fase 3-onderzoek bij pediatrische patiënten met de leeftijd 1 tot < 12 jaar (Ministone-2 (CP40563)) werden door de behandeling ontstane PA/I38T/M/S-mutaties gevonden bij 11 van de 57 (19,3%) met influenza geïnfecteerde proefpersonen die werden behandeld met baloxavir marboxil.
In het fase 3-onderzoek bij pediatrische patiënten jonger dan 1 jaar (Ministone-1 (CP40559)) werden de mutaties PA/I38T en PA/T20K gedetecteerd bij 2 van de 13 (15,4%) met influenza geïnfecteerde proefpersonen die werden behandeld met baloxavir marboxil.
In het fase 3-onderzoek naar profylaxe na blootstelling (Blockstone (1719T0834)), werden PA/I38T/M-mutaties gevonden bij 10 van de 374 (2,7%) proefpersonen behandeld met baloxavir marboxil. PA/I38-substituties werden niet waargenomen bij proefpersonen die werden behandeld met placebo, met uitzondering van 2 proefpersonen die baloxavir marboxil kregen als reddingsmedicatie.
In het fase 3b-onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden werden door de behandeling ontstane PA/I38M/N/T-mutaties gevonden bij 15 van de 208 met influenza geïnfecteerde indexpatiënten (7,2%) in de groep met baloxavir marboxil.
Baloxavir is in vitro werkzaam tegen influenzavirussen die resistent worden beschouwd voor neuraminidaseremmers, waaronder stammen met de volgende mutaties: H274Y in A/H1N1, E119V en R292K in A/H3N2, R152K en D198E in type B-virus, H274Y in A/H5N1, R292K in A/H7N9.
Klinische onderzoeken
Behandeling van ongecompliceerde influenza
Volwassen en adolescente patiënten
Capstone 1 (1601T0831) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek dat werd uitgevoerd in Japan en de Verenigde Staten ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil in tabletvorm in vergelijking met zowel placebo als oseltamivir bij gezonde volwassen en adolescente patiënten (leeftijd 12 tot 65 jaar) met ongecompliceerde influenza. Patiënten werden gerandomiseerd naar baloxavir marboxil (patiënten die 40 tot 80 kg wogen kregen 40 mg en patiënten die ≥ 80 kg wogen kregen 80 mg), oseltamivir 75 mg tweemaal daags gedurende 5 dagen (alleen indien ≥ 20 jaar) of placebo. Dosering vond plaats binnen 48 uur na aanvang van de eerste symptomen.
In totaal werden 1.436 patiënten (waarvan 118 in de leeftijd van 12 tot 18 jaar) geïncludeerd tijdens het griepseizoen van 2016-2017 op het noordelijk halfrond. De belangrijkste influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype (84,8% tot 88,1%), gevolgd door het B-type (8,3% tot 9,0%) en het A/H1N1pdm-subtype (0,5% tot 3,0%). Het primaire werkzaamheidseindpunt was de tijd tot verbetering van de symptomen (hoesten, zere keel, hoofdpijn, neusverstopping, koortsachtigheid of koude rillingen, spier- of gewrichtspijn en vermoeidheid) (TTAS). Baloxavir marboxil gaf een statistisch significante vermindering van TTAS in vergelijking met placebo (tabel 4).
Tabel 4. Capstone 1: tijd tot verbetering van de symptomen (baloxavir marboxil versus placebo), ITTI-populatie*
| Tijd tot vermindering van de symptomen (mediaan [uur]) | |||
Baloxavir marboxil 40/80 mg (95%-BI) N=455 | Placebo (95%-BI) N=230 | Verschil tussen baloxavir marboxil en placebo (95%-BI voor verschil) | p-waarde |
53,7 (49,5; 58,5) | 80,2 (72,6; 87,1) | -26,5 (-35,8; -17,8) | < 0,0001 |
BI: betrouwbaarheidsinterval
*ITTI: De Intention-to-treat Infected populatie bestond uit patiënten die het te onderzoeken middel kregen met een bevestigde diagnose van influenza. Bevestiging van influenza was gebaseerd op de resultaten van RT-PCR op dag 1.
Wanneer de groep met baloxavir marboxil werd vergeleken met de oseltamivir-groep was er geen statistisch significant verschil in TTAS (respectievelijk 53,5 uur versus 53,8 uur).
De mediane (95%-BI) TTAS voor baloxavir marboxil en placebo was respectievelijk 49,3 (44,0; 53,1) en 82,1 (69,5; 92,9) uur bij patiënten met symptomen gedurende 0 tot 24 uur en 66,2 (54,4; 74,7) en 79,4 (69,0; 91,1) uur bij patiënten met symptomen gedurende 24 tot 48 uur.
De mediane tijd tot herstel van koorts bij patiënten die behandeld werden met baloxavir marboxil was 24,5 uur (95%-BI: 22,6; 26,6) in vergelijking met 42,0 uur (95%-BI: 37,4; 44,6) bij patiënten die placebo kregen. Er werd geen verschil gezien in de duur van de koorts in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de oseltamivir-groep.
Capstone 2 (1602T0832) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil in tabletvorm in vergelijking met zowel placebo als oseltamivir bij volwassen en adolescente patiënten (≥ 12 jaar) met ongecompliceerde influenza die ten minste één predisponerende gastheerfactor hadden voor de ontwikkeling van complicaties. Patiënten werden gerandomiseerd naar een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil (op basis van gewicht zoals in Capstone 1), oseltamivir 75 mg tweemaal daags gedurende 5 dagen of placebo. Dosering vond plaats binnen 48 uur na aanvang van de eerste symptomen.
Van de in totaal 2.184 patiënten waren 59 patiënten 12 tot 18 jaar, 446 patiënten waren 65 tot 75 jaar, 142 patiënten waren 75 tot 85 jaar en 14 patiënten waren ≥ 85 jaar. De belangrijkste influenzavirussen in dit onderzoek waren het A/H3-subtype (46,9% tot 48,8%) en influenza B (38,3% tot 43,5%). Het primaire werkzaamheidseindpunt was de tijd tot verbetering van influenzasymptomen (hoesten, zere keel, hoofdpijn, neusverstopping, koortsachtigheid of koude rillingen, spier- of gewrichtspijn en vermoeidheid) (TTIS). Baloxavir marboxil gaf een statistisch significante vermindering van TTIS in vergelijking met placebo (tabel 5).
Tabel 5. Capstone 2: tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (baloxavir marboxil versus placebo), ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (mediaan [uur]) | |||
Baloxavir marboxil 40/80 mg (95%-BI) N=385 | Placebo (95%-BI) N=385 | Verschil tussen baloxavir marboxil en placebo (95%-BI voor verschil) | P-waarde |
73,2 (67,2; 85,1) | 102,3 (92,7; 113,1) | -29,1 (-42,8; -14,6) | < 0,0001 |
Wanneer de groep met baloxavir marboxil werd vergeleken met de oseltamivir-groep was er geen statistisch significant verschil in TTIS (respectievelijk 73,2 uur versus 81,0 uur).
De mediane (95%-BI) TTIS voor baloxavir marboxil en placebo was respectievelijk 68,6 (62,4; 78,8) en 99,1 (79,1; 112,6) uur bij patiënten met symptomen gedurende 0 tot en met 24 uur en 79,4 (67,9; 96,3) en 106,7 (92,7; 125,4) uur bij patiënten met symptomen gedurende meer dan 24 tot en met 48 uur.
Voor patiënten die geïnfecteerd waren met het type A/H3-virus was de mediane TTIS korter in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de placebogroep, maar niet in vergelijking met de oseltamivir-groep (zie tabel 6). In de subgroep van patiënten die geïnfecteerd waren met het type B-virus was de mediane TTIS korter in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met zowel de placebo- als de oseltamivir-groep (zie tabel 6).
Tabel 6. Tijd tot verbetering van de symptomen per influenzavirus-subtype, ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van de symptomen (uur) Mediaan [95%-BI] | |||
| Virus | Baloxavir marboxil | Placebo | Oseltamivir |
| A/H3 | 75,4 [62,4; 91,6] N=180 | 100,4 [88,4; 113,4] N=185 | 68,2 [53,9; 81,0] N=190 |
| B | 74,6 [67,4; 90,2] N=166 | 100,6 [82,8; 115,8] N=167 | 101,6 [90,5; 114,9] N=148 |
De mediane tijd tot herstel van koorts was 30,8 uur (95%-BI: 28,2; 35,4) in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met 50,7 uur (95%-BI: 44,6; 58,8) in de placebogroep. Er zijn geen duidelijke verschillen waargenomen tussen de groep met baloxavir marboxil en de oseltamivir-groep.
De totale incidentie van complicaties in verband met influenza (overlijden, ziekenhuisopname, sinusitis, otitis media, bronchitis en/of pneumonie) was 2,8% (11/388 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met 10,4% (40/386 patiënten) in de placebogroep. De lagere totale incidentie van complicaties in verband met influenza in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de placebogroep komt vooral door de lagere incidentie van bronchitis (respectievelijk 1,8% versus 6,0%) en sinusitis (respectievelijk 0,3% versus 2,1%).
Pediatrische populatie (leeftijd 1 tot < 12 jaar)
Ministone-2 (CP40563) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicenter onderzoek met actieve controle, ontworpen om de veiligheid, werkzaamheid en farmacokinetiek te beoordelen van een enkele orale dosis granulaat voor orale suspensie van baloxavir marboxil in vergelijking met oseltamivir bij anderszins gezonde pediatrische patiënten (van 1 tot < 12 jaar) met influenza-achtige symptomen.
In totaal werden 173 patiënten gerandomiseerd in een verhouding van 2:1 om een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil te krijgen op basis van lichaamsgewicht (2 mg/kg voor patiënten die < 20 kg wegen of 40 mg voor patiënten die ≥ 20 kg wegen) of oseltamivir (dosis op basis van lichaamsgewicht) gedurende 5 dagen. Patiënten konden naar behoefte paracetamol krijgen. Patiënten die predisponerende gastheerfactoren hadden voor de ontwikkeling van complicaties (14% (25/173)) werden in het onderzoek opgenomen. De overheersende influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype. Het primaire doel was om de veiligheid van een enkele dosis baloxavir marboxil te vergelijken met tweemaal daags oseltamivir gedurende 5 dagen. Een secundair doel was om de werkzaamheid van baloxavir marboxil met oseltamivir te vergelijken op basis van de werkzaamheidseindpunten, waaronder tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza (hoesten en neussymptomen, tijd tot terugkeer naar normale gezondheid én activiteit, en duur van koorts).
De tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza was vergelijkbaar tussen de groep met baloxavir marboxil (mediaan 138,1 uur [95%-BI: 116,6; 163,2]) en de oseltamivir-groep (mediaan 150 uur [95%-BI: 115,0; 165,7]) (zie tabel 7).
Tabel 7. Tijd tot verbetering van tekenen en symptomen van influenza, ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van symptomen (mediaan [uur]) | |
Baloxavir marboxil (95%-BI) N=80 | Oseltamivir (95%-BI) N=43 |
138,1 (116,6; 163,2) | 150,0 (115,0; 165,7) |
De mediane duur van koorts was vergelijkbaar tussen de groep met baloxavir marboxil (41,2 uur [95%-BI: 24,5; 45,7]) en de oseltamivir-groep (46,8 uur [95%-BI: 30,0; 53,5]).
De totale incidentie van complicaties in verband met influenza (overlijden, ziekenhuisopname, pneumonie, bronchitis, sinusitis, middenoorontsteking, encefalitis/encefalopathie, koortsstuipen, myositis) was 7,4% (6/81 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil en 7% (3/43 patiënten) in de oseltamivir-groep. De incidentie van middenoorontsteking was 3,7% (3/81 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil en 4,7% (2/43 patiënten) in de oseltamivir-groep. Sinusitis, pneumonie en bronchitis traden op bij één patiënt in de groep met baloxavir marboxil en koortsstuipen kwam voor bij één patiënt in de oseltamivir-groep.
Pediatrische patiënten (leeftijd < 1 jaar)
Ministone-1 (CP40559) was een multicenter, eenarmig, open-label onderzoek ter beoordeling van de veiligheid, farmacokinetiek en werkzaamheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten (< 1 jaar oud) met influenza-achtige symptomen. De jongste patiënt die heeft deelgenomen aan het onderzoek was 3 weken oud. Extrapolatie van de werkzaamheid naar < 1 jaar was gebaseerd op een overeenkomstige blootstelling bij volwassenen en oudere kinderen.
In totaal kregen 48 patiënten een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil op basis van lichaamsgewicht en leeftijd (2 mg/kg voor patiënten ≥ 3 maanden (N=39), 1 mg/kg voor patiënten ≥ 4 weken tot < 3 maanden (N=8) en 1 mg/kg voor patiënten < 4weken (N=1)). De belangrijkste influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype. Het primaire doel was het beoordelen van de veiligheid en PK van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil. Het secundaire doel was het beoordelen van de werkzaamheid van baloxavir marboxil op basis van de werkzaamheidseindpunten, waaronder tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza (hoesten en neussymptomen, tijd tot terugkeer naar de normale gezondheid én activiteit en duur van koorts). Er werden geen nieuwe veiligheidsproblemen vastgesteld.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Blockstone (1719T0834) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek dat bij 749 personen in Japan werd uitgevoerd ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige dosis als orale tablet of als enkelvoudige dosis granulaat voor orale suspensie van baloxavir marboxil in vergelijking met placebo als profylaxe van influenza na blootstelling. De geïncludeerde personen waren huisgenoten van met influenza geïnfecteerde indexpatiënten.
Er zijn 607 personen van ≥ 12 jaar, en 142 proefpersonen tussen 1 en < 12 jaar die ofwel baloxavir marboxil op basis van gewicht, zoals in de behandelingsonderzoeken, of placebo kregen. De meerderheid van de proefpersonen (73%) werd geïncludeerd binnen 24 uur na het eerste optreden van de symptomen bij de indexpatiënten. De belangrijkste influenzavirusstammen bij de indexpatiënten waren het A/H3-subtype (48,6%) en het A/H1N1pdm-subtype (47,5%), gevolgd door influenza B (0,7%).
Het primaire werkzaamheidseindpunt was het percentage huisgenoten dat geïnfecteerd was met het influenzavirus, en koorts en ten minste één respiratoir symptoom had in de periode van dag 1 tot dag 10.
Er was sprake van een statistisch significante verlaging in het percentage proefpersonen met in het laboratorium bevestigde klinische influenza van 13,6% in de placebogroep tot 1,9% in de groep met baloxavir marboxil (zie tabel 8).
Tabel 8. Percentage personen met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (baloxavir versus placebo)
Percentage proefpersonen met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%), mITT*-populatie | |||
| Baloxavir marboxil (95%-BI) | Placebo (95%-BI) | Gecorrigeerd relatief risico (95%-BI) | p-waarde |
N=374 1,9 (0,8; 3,8) | N=375 13,6 (10,3; 17,5) | 0,14 (0,06; 0,30) | < 0,0001 |
| Percentage proefpersonen ≥ 12 jaar met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%) | |||
N=303 1,3 (0,4; 3,3) | N=304 13,2 (9,6; 17,5) | 0,10 (0,04; 0,28) | < 0,0001 |
| Percentage proefpersonen van 1 tot < 12 jaar met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%) | |||
N=71 4,2 (0,9; 11,9) | N=71 15,5 (8; 26) | 0,27 (0,08; 0,90) | 0,0339 |
*mITT: gemodificeerde Intention-to-Treat. De mITT-populatie omvatte alle gerandomiseerde proefpersonen die het te onderzoeken middel kregen en van wie gegevens beschikbaar waren over de werkzaamheid na baseline bij de huisgenoten van met influenza geïnfecteerde indexpatiënten. De mITT-populatie werd gerandomiseerd geanalyseerd.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na orale toediening wordt baloxavir marboxil extensief omgezet in de actieve metaboliet, baloxavir. De plasmaconcentratie van baloxavir marboxil is zeer laag of onder de detectielimiet (< 0,100 ng/ml).
De farmacokinetische (PK) parameters van baloxavir zijn bepaald voor gezonde volwassen proefpersonen en patiënten met influenzasymptomen. De farmacokinetiek van baloxavir kon het best worden beschreven aan de hand van een populatiefarmacokinetisch model met een twee-compartimentendispositiemodel met eerste orde absorptie- en eliminatieprocessen, waaronder een sigmoïd Emax-model om de klaringsrijping op basis van leeftijd te kwantificeren bij zuigelingen. Lichaamsgewicht en ras bleken een significant effect op de farmacokinetiek te hebben.
Bij volwassenen was na een enkelvoudige toediening van baloxavir marboxil in de therapeutische doses, de geschatte gemiddelde AUC0-inf van baloxavir 9.580 en 4.750 ng.uur/ml en de geschatte gemiddelde Cmax was 95,2 en 62,4 ng/ml in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populaties.
Na een enkelvoudige orale toediening van 80 mg baloxavir marboxil is de tijd tot het bereiken van de piekplasmaconcentratie (Tmax) ongeveer 4 uur in nuchtere toestand. De absolute biologische beschikbaarheid van baloxavir na orale toediening van baloxavir marboxil is niet vastgesteld.
Effect van voedsel
In een onderzoek naar het effect van voedsel na toediening van een dosis baloxavir marboxil van 40 mg aan gezonde vrijwilligers, waren de maximale plasmaconcentratie (Cmax) en de oppervlakte onder de curve (AUC0-inf) van baloxavir afgenomen met 48% (geometrisch gemiddelde (CV%) van 67,6 (40,0) versus 130 (24,1) ng/ml) en 36% (geometrisch gemiddelde (SD) van 4.540 (38,8) versus 7.090 (19,6) ng.uur/ml) in respectievelijk niet-nuchtere toestand (met een maaltijd van ongeveer 400 tot 500 kcal, waarvan 150 kcal uit vet) versus nuchtere toestand. De Tmax bleef onveranderd in aanwezigheid van voedsel. In klinische onderzoeken zijn er geen klinisch relevante verschillen in werkzaamheid waargenomen wanneer baloxavir marboxil met of zonder voedsel werd toegediend.
Distributie
Tijdens een in vitro-onderzoek was de binding van baloxavir aan menselijke serumeiwitten, met name albumine, 92,9% tot 93,9%. Het schijnbare verdelingsvolume van baloxavir tijdens de terminale eliminatiefase (Vz/F) na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil is ongeveer 1.180 l bij Kaukasische personen en 647 l bij Japanse personen. De geschatte populatiefarmacokinetische parameters waren 260 l voor het schijnbare perifere verdelingsvolume (Vp/F) en 489 l en 735 l voor het schijnbare centrale verdelingsvolume (Vc/F) in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populaties.
Biotransformatie
Baloxavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd door UGT1A3 tot een glucuronide, met een minimale bijdrage van CYP3A4 om een sulfoxide te vormen.
Geneesmiddeleninteractie-onderzoeken
Op grond van in-vitro- en in-vivo-geneesmiddeleninteractie-onderzoeken wordt niet verwacht dat baloxavir marboxil en baloxavir een remmend effect op CYP- en UGT-isozymen zullen hebben of relevante inductie van CYP-enzymen zullen veroorzaken.
Op grond van in-vitro-onderzoeken naar transporteiwitten en in-vivo-geneesmiddeleninteractie-onderzoeken wordt er geen relevante farmacokinetische interactie verwacht tussen baloxavir marboxil of baloxavir en geneesmiddelen die substraten van de volgende transporteiwitten zijn: OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, OAT1, OAT3, MATE1 of MATE2K.
Uitscheiding
Na een enkelvoudige orale toediening van 40 mg [14C]-gelabeld baloxavir marboxil was het percentage totale radioactiviteit dat werd uitgescheiden in de feces 80,1% van de toegediende dosis, terwijl urine verantwoordelijk was voor 14,7% (respectievelijk 3,3% en 48,7% van de toegediende dosis werd uitgescheiden als baloxavir in de urine en feces).
Eliminatie
In populatiefarmacokinetische analyses werd de schijnbare orale klaring (CL/F) geschat op 5,47 l/uur en 11,02 l/uur voor baloxavir in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populaties.
De schijnbare terminale eliminatiehalfwaardetijd (t1/2,z) van baloxavir na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil is 79,1, 50,3 en 29,4 uur respectievelijk bij volwassenen, adolescenten en pediatrische personen van het Kaukasische ras. Op basis van de populatiefarmacokinetische analyse namen de schijnbare orale klaring (Cl/F) en het schijnbare verdelingsvolume voor het centrale compartiment (Vc/F) van baloxavir toe met het lichaamsgewicht met verschillende exponenten, waardoor de halfwaardetijd korter is bij patiënten met een lager lichaamsgewicht (d.w.z. een kortere t1/2 bij pediatrische patiënten in vergelijking met volwassenen (zie tabel 9 en subrubriek ‘Etnische groep’ hieronder).
Tabel 9. Halfwaardetijd baloxavir per leeftijd en etnische groep
| Leeftijd < 12 jaar | Leeftijd ≥ 12 jaar | |||
| Niet-Aziaten | Aziaten | Niet-Aziaten | Aziaten | |
t1/2 (u) Gemiddelde (SD) | 29,4 (9,9) | 35,6 (8,17) | 50,3 (12,6) | 59,6 (13,5) |
Lineariteit/non-lineariteit
Na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil vertoont baloxavir lineaire farmacokinetiek binnen het dosisbereik van 6 mg tot 80 mg.
Speciale populaties
Lichaamsgewicht
Op grond van populatiefarmacokinetische analyse is lichaamsgewicht een significante covariant van de farmacokinetiek van baloxavir, onafhankelijk van leeftijd. De doseringsaanbevelingen voor baloxavir marboxil zijn gebaseerd op lichaamsgewicht bij zowel volwassen als pediatrische patiënten (zie rubriek 4.2).
Geslacht
In een populatiefarmacokinetische analyse werd er geen klinisch betekenisvol effect van geslacht op de farmacokinetiek van baloxavir geïdentificeerd. Er is geen dosisaanpassing op grond van geslacht nodig.
Etnische groep
Op basis van een populatiefarmacokinetische analyse is etnische groep een leeftijdsonafhankelijke covariant met betrekking tot de Cl/F en Vc/F van baloxavir naast lichaamsgewicht; er is echter geen dosisaanpassing van baloxavir marboxil nodig op grond van etnische groep.
Leeftijd
In een populatiefarmacokinetische analyse met plasmaconcentraties van baloxavir van personen van 1 tot 85 jaar uit klinische onderzoeken werd leeftijd niet geïdentificeerd als covariant met betrekking tot de farmacokinetiek van baloxavir. In een populatiefarmacokinetische analyse met 57 pediatrische patiënten jonger dan 1 jaar, beïnvloedde leeftijd de CL/F van baloxavir significant; de geschatte rijpingshalfwaardetijd was 38,3 weken. Er is echter geen dosisaanpassing van baloxavir marboxil nodig op grond van leeftijd.
Pediatrische populatie
Farmacokinetische gegevens van baloxavir werden verzameld bij patiënten in de leeftijd van 3 weken tot < 12 jaar. Het op het lichaamsgewicht gebaseerde doseringsschema (2 mg/kg tot 20 kg en 40 mg voor ≥ 20 kg) geeft vergelijkbare blootstellingen aan baloxavir als de therapeutische doses baloxavir marboxil in volwassenen (40 mg voor volwassen patiënten < 80 kg en 80 mg voor volwassen patiënten ≥ 80 kg) voor zowel Aziatische als niet-Aziatische patiënten (zie tabel 10).
Tabel 10. Gemiddelde (5e – 95e percentiel) farmacokinetische parameters van baloxavir bij niet-Aziatische patiënten van 3 weken en ouder die een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil kregen
| Leeftijdsgroep | Dosering | AUC0-inf | Cmax | C72 | Tmax | T1/2 | ||||||||||||||||
| N | ||||||||||||||||||||||
| sgroep* | (ng.uur/ml) | (ng/ml) | (ng/ml) | (uur) | (uur) | |||||||||||||||||
| 22 - < 28 dagen | 1 mg/kg* * | 1 | 2640 | 66,9 | 8,71 | 5 | 23,4 | |||||||||||||||
| [NA;NA]*** | [NA;NA] | [NA;NA] | [NA;NA] | [NA;NA] | ||||||||||||||||||
| 28 dagen - <3 m aanden | 1 mg/kg* * | 8 | 2580 | 57,1 | 9,53 | 6,5 | 25,2 | |||||||||||||||
| [864;4880] | [37,1;80,4] | [1,3;20,3] | [2;13] | [13;32,8] | ||||||||||||||||||
| 3 maanden - < 1 jaar | 2 mg/kg | 37 | 5670 | 144 | 18,4 | 5,09 | 22,9 | |||||||||||||||
| [1800;11900] | [48,8;294] | [4,43,41,5] | [2;13] | [15,5;30,3] | ||||||||||||||||||
| 1 - < 2 jaar | 2 mg/kg | 8 | 3260 | 95,5 | 10,0 | 3,56 | 23 | |||||||||||||||
| [1670;5970] | [33,1;215] | [2,02;14,2] | [1,5;7] | [11,6;38,8] | ||||||||||||||||||
| 2 - < 12 jaar | 2 mg/kg | 32 | 4490 | 116 | 15,0 | 3,94 | 24,2 | |||||||||||||||
| [765;9070] | [21,4;272] | [3,06;32,2] | [1,5;7,5] | [17,4;35,3] | ||||||||||||||||||
| 40 mg | 64 | 4650 | 87,1 | 19,1 | 5,51 | 33,8 | ||||||||||||||||
| [1770;9130] | [31,1;147] | [7,36;39,2] | [2,5;10,5] | [21,7;52,4] | ||||||||||||||||||
| 12 - < 18 jaar | 40 mg | 44 | 3520 | 52,7 | 15,5 | 4,32 | 42,9 | |||||||||||||||
| [1230;7470] | [17,5;94,3] | [5,76;31,2] | [1,5;7,5] | [32;69] | ||||||||||||||||||
| 80 mg | 13 | 6600 | 83,7 | 29,6 | 5,19 | 50,7 | ||||||||||||||||
| [2730;11600] | [43,9;147] | [12,1;51,7] | [1;13] | [34,2;64,5] | ||||||||||||||||||
| 18 jaar en ouder | 40 mg | 310 | 3470 | 47,4 | 15,4 | 4,67 | 47,7 | |||||||||||||||
| [1440;6350] | [20,6;86,2] | [6,36;27,8] | [1,5;10] | [31,2;67,5] | ||||||||||||||||||
| 80 mg | 338 | 5880 | 73,4 | 26,2 | 5,19 | 52,8 | ||||||||||||||||
| [2270;11200] | [27,5;141] | [10,7;49,4] | [2;11] | [33,6;76,2] | ||||||||||||||||||
* Dosisgroepen zijn gebaseerd op lichaamsgewicht: < 20 kg: 2 mg/kg; ≥ 20 kg - < 80 kg: 40 mg; ≥ 80 kg: 80 mg; ** Voor leeftijdscategorieën zonder PK-waarnemingen bij de aanbevolen dosis baloxavir marboxil voorspelt populatie-PK-modellering dat een dosis van 2 mg/kg bij kinderen van 22 dagen tot 3 maanden een vergelijkbare blootstelling oplevert als bij volwassenen en oudere kinderen.
***NA. Niet beschikbaar
De farmacokinetiek van baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten jonger dan 3 weken is niet vastgesteld.
Ouderen
Farmacokinetische gegevens die zijn verzameld bij 181 patiënten ≥ 65 jaar tonen aan dat de blootstelling aan baloxavir in plasma vergelijkbaar was met die bij patiënten van 12 tot 65 jaar.
Verminderde leverfunctie
Er werden geen klinisch betekenisvolle verschillen in de farmacokinetiek van baloxavir gezien bij patiënten met een licht of matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse A en B) in vergelijking met gezonde controlepersonen met een normale leverfunctie.
De farmacokinetiek bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie is niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Verminderde nierfunctie
De effecten van een verminderde nierfunctie op de farmacokinetiek van baloxavir marboxil of baloxavir zijn niet beoordeeld. Er wordt niet verwacht dat een verminderde nierfunctie de eliminatie van baloxavir marboxil of baloxavir verandert.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, acute toxiciteit en toxiciteit bij herhaalde dosering.
Verlenging van de protrombinetijd en de geactiveerde partiële tromboplastinetijd werd waargenomen bij ratten bij blootstellingen die ten minste gelijk waren aan die bij mensen op grond van de AUC0-24u onder specifieke experimentele condities, te weten bij vasten en indien voedsel werd bewerkt door autoclaveren of bestralen, wat resulteerde in een vitamine-K-gelimiteerde/deficiënte conditie. Deze effecten werden niet waargenomen bij apen in onderzoeken met een duur tot 4 weken bij de hoogst geteste dosis, overeenkomend met 8 keer de humane blootstelling op grond van de AUC0-24u. Deze effecten worden beschouwd als weinig klinisch relevant.
Er zijn geen carcinogeniteitsonderzoeken uitgevoerd met baloxavir marboxil.
De prodrug baloxavir marboxil en de actieve vorm ervan, baloxavir, werden als niet-genotoxisch beschouwd omdat ze negatief waren in bacteriële terugmutatietests en micronucleustests met gekweekte zoogdiercellen en omdat baloxavir marboxil negatief was in een in-vivo-micronucleustest bij knaagdieren.
Baloxavir marboxil had geen effecten op de vruchtbaarheid wanneer het oraal werd gegeven aan mannetjes- en vrouwtjesratten tot een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
Baloxavir marboxil veroorzaakte geen misvormingen bij ratten of konijnen.
Het orale embryo-foetale ontwikkelingsonderzoek naar baloxavir marboxil bij ratten met dagelijkse doses van dag 6 tot 17 van de zwangerschap leverde geen tekenen op van maternale of foetale toxiciteit tot en met de hoogste geteste dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
Bij konijnen veroorzaakte een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 14 keer de menselijke blootstelling, op grond van de AUC0-24u na de maximale aanbevolen dosis voor mensen, maternale toxiciteit die leidde tot miskramen en een significante toename van de incidentie van foetussen met een skeletafwijking (halsrib). De skeletafwijkingen werden gereabsorbeerd tijdens het groeiproces van naastliggende halswervels. Een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 6 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u leidde niet tot bijwerkingen bij konijnen.
Het pre- en postnatale onderzoek bij ratten leverde geen aan baloxavir marboxil gerelateerde nadelige bevindingen op bij vrouwtjes en pups tot de hoogst geteste dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern
Lactosemonohydraat
Natriumcroscarmellose (E468)
Povidon K25 (E1201)
Microkristallijne cellulose (E460)
Natriumstearylfumaraat
Filmomhulling
Hypromellose (E464)
Talk (E553b)
Titaandioxide (E171)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
Xofluza 20 mg en 40 mg filmomhulde tabletten
7 jaar
Xofluza 80 mg filmomhulde tabletten
5 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur. Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakking (OPA/aluminiumfolie/PVC, afgesloten met aluminiumfolie).
Verpakkingsgrootten
Xofluza 20 mg filmomhulde tabletten
1 blisterverpakking van 2 filmomhulde tabletten
Xofluza 40 mg filmomhulde tabletten
1 blisterverpakking van 1 filmomhulde tablet 1 blisterverpakking van 2 filmomhulde tabletten
Xofluza 80 mg filmomhulde tabletten
1 blisterverpakking van 1 filmomhulde tablet
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Duitsland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/20/1500/001
EU/1/20/1500/002
EU/1/20/1500/003
EU/1/20/1500/004
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 7 januari 2021
Datum van laatste verlenging: 17 november 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
Xofluza 2 mg/ml granulaat voor orale suspensie
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xofluza 2 mg/ml granulaat voor orale suspensie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml orale suspensie bevat 2 mg baloxavir marboxil.
Eén fles bevat 40 mg baloxavir marboxil.
Hulpstof(fen) met bekend effect
Elke 20 ml orale suspensie bevat 1,03 mmol (of 23,6 mg) natrium en 700 mg maltitol. Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Granulaat voor orale suspensie.
Wit tot lichtgeel granulaat.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Behandeling van influenza
Xofluza is geïndiceerd voor de behandeling van ongecompliceerde influenza bij patiënten van 3 weken en ouder.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Xofluza is geïndiceerd voor de profylaxe van influenza na blootstelling bij personen van 3 weken en ouder.
Xofluza moet worden gebruikt volgens de officiële aanbevelingen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Behandeling van influenza
Een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil moet zo snel mogelijk worden ingenomen binnen 48 uur na aanvang van de symptomen.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil moet zo snel mogelijk worden ingenomen binnen 48 uur na nauw contact met iemand van wie bekend is of vermoed wordt dat deze persoon influenza heeft (zie rubriek 5.1).
Volwassenen, adolescenten, kinderen en zuigelingen (≥ 3 weken)
De aanbevolen enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil, wordt bepaald door het lichaamsgewicht (zie tabel 1).
Volwassenen, adolescenten en kinderen met een gewicht van ≥ 20 kg die tabletten kunnen slikken, kunnen in plaats van met de suspensie worden behandeld met Xofluza-tabletten in een dosis van 40 mg of 80 mg, afhankelijk van het lichaamsgewicht van de patiënt. Raadpleeg de SmPC van de Xofluza-tablet voor dosisinformatie.
Tabel 1. Dosis baloxavir marboxil per lichaamsgewicht van de patiënt (≥ 3 weken)
| Lichaamsgewicht patiënt (kg) | Aanbevolen enkelvoudige dosis orale suspensie | Volume orale suspensie* |
| < 20 kg | 2 mg per kg lichaamsgewicht | 1 ml per kg lichaamsgewicht |
| ≥ 20 kg tot < 80 kg | 40 mg | 20 ml |
| ≥ 80 kg | 80 mg | 40 ml** |
* Het volume van de suspensie in de fles na reconstitutie is 22 ml. Het exacte toe te dienen volume moet worden gemeten met behulp van de spuit(en) die in de doos is/zijn meegeleverd, bijvoorbeeld 20 ml van de suspensie bevat de aanbevolen enkelvoudige dosis van 40 mg.
** Dosis vereist 2 flessen Xofluza-granulaat voor orale suspensie.
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over herbehandeling met baloxavir marboxil bij ongecompliceerde influenza of als profylaxe van influenza na herhaalde blootstelling gedurende één influenzaseizoen.
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig (zie rubriek 5.2).
Verminderde leverfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een lichte of matige verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse A of B). De veiligheid en werkzaamheid van baloxavir marboxil zijn niet vastgesteld bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse C).
Verminderde nierfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2).
Pediatrische populatie
De veiligheid en werkzaamheid van baloxavir marboxil bij premature neonaten en kinderen jonger dan 3 weken oud, zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Oraal of enteraal gebruik (via een maagsonde).
Xofluza kan met of zonder voedsel worden ingenomen (d.w.z. niet nuchter of nuchter; zie rubriek 5.2). Het granulaat voor orale suspensie of de gereconstitueerde suspensie mogen niet met voedsel worden gemengd. Het mengen buiten de aanbevelingen valt onder de verantwoordelijkheid van de zorgverlener of de gebruiker.
Xofluza mag niet worden ingenomen met middelen die polyvalente kationen bevatten, zoals laxeermiddelen, antacida of orale supplementen die ijzer, zink, selenium, calcium of magnesium bevatten (zie rubriek 4.5).
Het wordt aanbevolen dat Xofluza granulaat voor orale suspensie voorafgaand aan de toediening wordt gereconstitueerd door een zorgverlener. Als de patiënt of verzorger de orale suspensie reconstitueert, moet hij/zij worden geadviseerd om de instructies te lezen voordat de suspensie wordt bereid en toegediend.
Voor instructies over reconstitutie van Xofluza granulaat vóór toediening, zie rubriek 6.6.
Na reconstitutie ontstaat een grijswitte, wit tot lichtgele, ondoorzichtige suspensie.
De aanbevolen dosis kan worden toegediend via een enterale maagsonde. De sonde moet voor en na toediening van Xofluza met water worden gespoeld. Volg de instructies van de fabrikant van de sonde om het geneesmiddel toe te dienen (zie rubriek 6.6).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Natrium
Dit geneesmiddel bevat 23,6 mg natrium per 20 ml orale suspensie, overeenkomend met 1,2% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.
Maltitol
Dit geneesmiddel bevat 700 mg maltitol per 20 ml orale suspensie. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Effecten van andere geneesmiddelen op baloxavir marboxil of de actieve metaboliet baloxavir
Middelen die polyvalente kationen bevatten kunnen de plasmaconcentraties van baloxavir verlagen. Xofluza dient niet te worden ingenomen met middelen die polyvalente kationen bevatten, zoals laxeermiddelen, antacida of orale supplementen die ijzer, zink, selenium, calcium of magnesium bevatten.
Immuunrespons op influenzavirus
Er is geen onderzoek gedaan naar interacties met influenzavaccins en baloxavir marboxil. In onderzoeken naar op natuurlijke wijze verworven influenza werd de humorale antilichaamrespons op influenza-infectie niet verstoord door behandeling met Xofluza.
Pediatrische populatie
Onderzoek naar interacties is alleen bij volwassenen uitgevoerd.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van baloxavir marboxil bij zwangere vrouwen.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Xofluza te vermijden tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Het is niet bekend of baloxavir marboxil of baloxavir bij de mens in de moedermelk wordt uitgescheiden. Baloxavir marboxil en de metabolieten ervan worden uitgescheiden in de melk van zogende ratten.
Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.
Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Xofluza moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er werden geen effecten op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid waargenomen bij dieronderzoek dat is uitgevoerd met baloxavir marboxil (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Xofluza heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Overgevoeligheidsreacties zijn waargenomen na het in de handel brengen en omvatten meldingen van anafylaxie/anafylactische reacties en minder ernstige vormen van overgevoeligheidsreacties, waaronder urticaria en angio-oedeem. Van deze bijwerkingen werd alleen urticaria waargenomen in klinische onderzoeken, met een geschatte frequentie van ‘soms’.
Lijst van de bijwerkingen in tabelvorm
De volgende bijwerkingen zijn vastgesteld aan de hand van ervaring met baloxavir marboxil na het in de handel brengen (tabel 2) op basis van spontane meldingen en gevallen uit niet-interventionele onderzoeksprogramma’s. Bijwerkingen zijn gerangschikt volgens MedDRA systeem/orgaanklasse en de overeenkomende inschatting van de frequentiecategorie is gebaseerd op de volgende conventie: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen weergegeven in volgorde van afnemende ernst.
Tabel 2. Bijwerkingen gemeld na het in de handel brengen bij volwassenen, adolescenten en pediatrische patiënten
| Systeem/orgaanklasse (SOC) | Bijwerking (voorkeursterm (PT, preferred term), MedDRA) | Frequentie |
| Immuunsysteemaandoeningen | Anafylaxiea | Niet bekend |
| Anafylactische reactiesa | Niet bekend | |
| Overgevoeligheida | Niet bekend | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Diarreeb | Vaak |
| Brakenb | Vaak | |
| Ischemische colitisa | Niet bekend | |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Urticariab | Soms |
| Angio-oedeema | Niet bekend |
a Niet gerapporteerd in klinische onderzoeken.
b De berekening van de frequentie is gebaseerd op gegevens uit voltooide klinische onderzoeken.
Pediatrische populatie
Het veiligheidsprofiel van baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten (3 weken tot < 12 jaar) werd bepaald uit gegevens verzameld tijdens onderzoeken bij de behandeling en profylaxe na blootstelling en voor patiënten van 5 jaar en ouder op basis van het onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden. In tabel 3 staan de bijwerkingen die zijn geïdentificeerd op basis van klinische onderzoeken.
Anafylactische reactie, anafylaxie, urticaria en angio-oedeem (zwelling van gezicht, ooglid en lippen) zijn gemeld na het in de handel brengen bij pediatrische patiënten (zie tabel 2).
Tabel 3. Bijwerkingen bij kinderen uit het klinisch onderzoek
| Systeem/orgaanklasse (SOC) | Bijwerking (voorkeursterm (PT, preferred term), MedDRA) | Frequentie |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Diarree | Vaak |
| Braken | Vaak | |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Huiduitslag | Vaak |
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Overdosering met baloxavir marboxil is gemeld in klinische onderzoeken en na het in de handel brengen. Bij de meeste meldingen van overdosering werden geen bijwerkingen gemeld. Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar om vast te stellen welke symptomen verwacht kunnen worden bij een overdosis.
Behandeling
Er is geen specifiek antidotum bekend voor Xofluza. Bij overdosering dient standaard ondersteunende medische zorg te worden gestart op grond van de klachten en symptomen van de patiënt.
Het is onwaarschijnlijk dat baloxavir in significante mate wordt verwijderd door dialyse vanwege de hoge serumeiwitbinding.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antivirale middelen voor systemisch gebruik, overige antivirale middelen, ATC-code: J05AX25.
Werkingsmechanisme
Baloxavir marboxil is een prodrug die door hydrolyse wordt omgezet in de actieve vorm, baloxavir, die werking tegen influenza uitoefent. Baloxavir werkt op de cap-afhankelijke endonuclease (CEN), een enzym dat specifiek is voor het influenzavirus in de polymerasezuur (PA)-subunit van het virale RNA-polymerasecomplex. Daardoor remt het de transcriptie van genomen in het influenzavirus, wat leidt tot remming van de replicatie van het influenzavirus.
Werking in vitro
De 50% remmende concentratie (IC50) van baloxavir was 1,4 tot 3,1 nmol/l voor influenza A-virussen en 4,5 tot 8,9 nmol/l voor influenza B-virussen in een enzymremmingsassay.
In een MDCK-celkweekassay waren de waarden van mediane 50% effectieve concentratie (EC50-waarden) van baloxavir 0,73 nmol/l (n=31; spreiding: 0,20-1,85 nmol/l) voor stammen van subtype A/H1N1, 0,83 nmol/l (n=33; spreiding: 0,35-2,63 nmol/l) voor stammen van subtype A/H3N2 en 5,97 nmol/l (n=30; spreiding: 2,67-14,23 nmol/l) voor type B-stammen.
In een op MDCK-cellen gebaseerde virustiterreductie-assay lagen de waarden van 90% effectieve concentratie (EC90-waarden) van baloxavir tussen 0,46 en 0,98 nmol/l voor virussen van subtype A/H1N1 en A/H3N2, tussen 0,80 en 3,16 nmol/l voor aviaire influenzavirussen van subtype A/H5N1 en A/H7N9 en tussen 2,21 en 6,48 nmol/l voor type B-virussen.
Resistentie
Virussen met PA/I38T/F/M/N/S-mutaties of de PA/T20K-mutatie die in vitro of in klinische onderzoeken geselecteerd zijn, toonden een verminderde gevoeligheid voor baloxavir. PA/I38T/F/M/N/S-mutaties leidden tot een 11- tot 57-voudige toename in de EC50-waarden voor influenza A-virussen en een 2- tot 8-voudige toename voor influenza B-virussen. De PA/T20K-mutatie leidde tot een 7-voudige toename in de EC50-waarde voor influenza B-virus.
In de vier fase 3-onderzoeken naar de behandeling van ongecompliceerde influenza en het fase 3b-onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden werd geen resistentie tegen baloxavir waargenomen bij basisisolaten. In de twee onderzoeken bij volwasssenen en adolescenten naar de behandeling met baloxavir marboxil werden door de behandeling ontstane PA/I38T/M/N-mutaties gedetecteerd bij 36/370 (9,7%) en 15/290 (5,2%) patiënten die werden behandeld met baloxavir marboxil, maar de mutaties werden niet gedetecteerd bij patiënten die werden behandeld met placebo.
In het fase 3 onderzoek bij pediatrische patiënten van 1 tot ˂ 12 jaar oud (Ministone-2 (CP40563)) werden door de behandeling ontstane PA/I38T/M/S-mutaties gevonden bij 11 van de 57 (19,3%) met influenza geïnfecteerde proefpersonen die werden behandeld met baloxavir marboxil.
In het fase 3-onderzoek bij pediatrische patiënten jonger dan 1 jaar (Ministone-1 (CP40559)) werden de mutaties PA/I38T en PA/T20K gedetecteerd bij 2 van de 13 (15,4%) met influenza geïnfecteerde proefpersonen die werden behandeld met baloxavir marboxil.
In het fase 3-onderzoek naar profylaxe na blootstelling (Blockstone (1719T0834)) werden PA/I38T/M-mutaties gevonden bij 10 van de 374 (2,7%) proefpersonen behandeld met baloxavir marboxil. PA/I38-substituties werden niet waargenomen bij proefpersonen die werden behandeld met placebo, met uitzondering van 2 proefpersonen die baloxavir marboxil kregen als reddingsmedicatie.
In het fase 3b-onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden werden door de behandeling ontstane PA/I38M/N/T-mutaties gevonden bij 15 van de 208 met influenza geïnfecteerde indexpatiënten (7,2%) in de groep met baloxavir marboxil.
Baloxavir is in vitro werkzaam tegen influenzavirussen die resistent worden beschouwd voor neuraminidaseremmers, waaronder stammen met de volgende mutaties: H274Y in A/H1N1, E119V en R292K in A/H3N2, R152K en D198E in type B-virus, H274Y in A/H5N1, R292K in A/H7N9.
Klinische onderzoeken
Behandeling van ongecompliceerde influenza
Volwassen en adolescente patiënten
Capstone 1 (1601T0831) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek dat werd uitgevoerd in Japan en de Verenigde Staten ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil in tabletvorm in vergelijking met zowel placebo als oseltamivir bij gezonde volwassen en adolescente patiënten (leeftijd 12 tot 65 jaar) met ongecompliceerde influenza. Patiënten werden gerandomiseerd naar baloxavir marboxil (patiënten die 40 tot 80 kg wogen kregen 40 mg en patiënten die ≥ 80 kg wogen kregen 80 mg), oseltamivir 75 mg tweemaal daags gedurende 5 dagen (alleen indien ≥ 20 jaar) of placebo. Dosering vond plaats binnen 48 uur na aanvang van de eerste symptomen.
In totaal werden 1.436 patiënten (waarvan 118 in de leeftijd van 12 tot 18 jaar) geïncludeerd tijdens het griepseizoen van 2016-2017 op het noordelijk halfrond. De belangrijkste influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype (84,8% tot 88,1%), gevolgd door het B-type (8,3% tot 9,0%) en het A/H1N1pdm-subtype (0,5% tot 3,0%). Het primaire werkzaamheidseindpunt was de tijd tot verbetering van de symptomen (hoesten, zere keel, hoofdpijn, neusverstopping, koortsachtigheid of koude rillingen, spier- of gewrichtspijn en vermoeidheid) (TTAS). Baloxavir marboxil gaf een statistisch significante vermindering van TTAS in vergelijking met placebo (tabel 4).
Tabel 4. Capstone 1: tijd tot verbetering van de symptomen (baloxavir marboxil versus placebo), ITTI-populatie*
| Tijd tot vermindering van de symptomen (mediaan [uur]) | |||
Baloxavir marboxil 40/80 mg (95%-BI) N=455 | Placebo (95%-BI) N=230 | Verschil tussen baloxavir marboxil en placebo (95%-BI voor verschil) | p-waarde |
53,7 (49,5; 58,5) | 80,2 (72,6; 87,1) | -26,5 (-35,8; -17,8) | < 0,0001 |
BI: betrouwbaarheidsinterval
*ITTI: De Intention-to-treat Infected populatie bestond uit patiënten die het te onderzoeken middel kregen met een bevestigde diagnose van influenza. Bevestiging van influenza was gebaseerd op de resultaten van RT-PCR op dag 1.
Wanneer de groep met baloxavir marboxil werd vergeleken met de oseltamivir-groep was er geen statistisch significant verschil in TTAS (respectievelijk 53,5 uur versus 53,8 uur).
De mediane (95%-BI) TTAS voor baloxavir marboxil en placebo was respectievelijk 49,3 (44,0; 53,1) en 82,1 (69,5; 92,9) uur bij patiënten met symptomen gedurende 0 tot 24 uur en 66,2 (54,4; 74,7) en 79,4 (69,0; 91,1) uur bij patiënten met symptomen gedurende 24 tot 48 uur.
De mediane tijd tot herstel van koorts bij patiënten die behandeld werden met baloxavir marboxil was 24,5 uur (95%-BI: 22,6; 26,6) in vergelijking met 42,0 uur (95%-BI: 37,4; 44,6) bij patiënten die placebo kregen. Er werd geen verschil gezien in de duur van de koorts in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de oseltamivir-groep.
Capstone 2 (1602T0832) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil in tabletvorm in vergelijking met zowel placebo als oseltamivir bij volwassen en adolescente patiënten (≥ 12 jaar) met ongecompliceerde influenza die ten minste één predisponerende gastheerfactor hadden voor de ontwikkeling van complicaties. Patiënten werden gerandomiseerd naar een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil (op basis van gewicht zoals in Capstone 1), oseltamivir 75 mg tweemaal daags gedurende 5 dagen of placebo. Dosering vond plaats binnen 48 uur na aanvang van de eerste symptomen.
Van de in totaal 2.184 patiënten waren 59 patiënten 12 tot 18 jaar, 446 patiënten waren 65 tot 75 jaar, 142 patiënten waren 75 tot 85 jaar en 14 patiënten waren ≥ 85 jaar. De belangrijkste influenzavirussen in dit onderzoek waren het A/H3-subtype (46,9% tot 48,8%) en influenza B (38,3% tot 43,5%). Het primaire werkzaamheidseindpunt was de tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (hoesten, zere keel, hoofdpijn, neusverstopping, koortsachtigheid of koude rillingen, spier- of gewrichtspijn en vermoeidheid) (TTIS). Baloxavir marboxil gaf een statistisch significante vermindering van TTIS in vergelijking met placebo (tabel 5).
Tabel 5. Capstone 2: tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (baloxavir marboxil versus placebo), ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (mediaan [uur]) | |||
Baloxavir marboxil 40/80 mg (95%-BI) N=385 | Placebo (95%-BI) N=385 | Verschil tussen baloxavir marboxil en placebo (95%-BI voor verschil) | P-waarde |
73,2 (67,2; 85,1) | 102,3 (92,7; 113,1) | -29,1 (-42,8; -14,6) | < 0,0001 |
Wanneer de groep met baloxavir marboxil werd vergeleken met de oseltamivir-groep was er geen statistisch significant verschil in TTIS (respectievelijk 73,2 uur versus 81,0 uur).
De mediane (95%-BI) TTIS voor baloxavir marboxil en placebo was respectievelijk 68,6 (62,4; 78,8) en 99,1 (79,1; 112,6) uur bij patiënten met symptomen gedurende 0 tot en met 24 uur en 79,4 (67,9; 96,3) en 106,7 (92,7; 125,4) uur bij patiënten met symptomen gedurende meer dan 24 tot en met 48 uur.
Voor patiënten die geïnfecteerd waren met het type A/H3-virus was de mediane TTIS korter in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de placebogroep, maar niet in vergelijking met de oseltamivir-groep (zie tabel 6). In de subgroep van patiënten die geïnfecteerd waren met het type B-virus was de mediane TTIS korter in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met zowel de placebo- als de oseltamivir-groep (zie tabel 6).
Tabel 6. Tijd tot verbetering van de symptomen per influenzavirus-subtype, ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van de symptomen (uur) Mediaan [95%-BI] | |||
| Virus | Baloxavir marboxil | Placebo | Oseltamivir |
| A/H3 | 75,4 [62,4; 91,6] N=180 | 100,4 [88,4; 113,4] N=185 | 68,2 [53,9; 81,0] N=190 |
| B | 74,6 [67,4; 90,2] N=166 | 100,6 [82,8; 115,8] N=167 | 101,6 [90,5; 114,9] N=148 |
De mediane tijd tot herstel van koorts was 30,8 uur (95%-BI: 28,2; 35,4) in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met 50,7 uur (95%-BI: 44,6; 58,8) in de placebogroep. Er zijn geen duidelijke verschillen waargenomen tussen de groep met baloxavir marboxil en de oseltamivir-groep.
De totale incidentie van complicaties in verband met influenza (overlijden, ziekenhuisopname, sinusitis, otitis media, bronchitis en/of pneumonie) was 2,8% (11/388 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met 10,4% (40/386 patiënten) in de placebogroep. De lagere totale incidentie van complicaties in verband met influenza in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de placebogroep komt vooral door de lagere incidentie van bronchitis (respectievelijk 1,8% versus 6,0%) en sinusitis (respectievelijk 0,3% versus 2,1%).
Pediatrische populatie (leeftijd 1 - < 12 jaar)
Ministone-2 (CP40563) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicenter onderzoek met actieve controle, onderworpen om de veiligheid, werkzaamheid en farmacokinetiek te beoordelen van een enkele dosis granulaat voor orale suspensie van baloxavir marboxil in vergelijking met oseltamivir bij anderszins gezonde pediatrische patiënten (van 1 tot <12 jaar) met influenza-achtige symptomen.
In totaal werden 173 patiënten gerandomiseerd in een verhouding van 2:1 naar een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil op basis van lichaamsgewicht (2 mg/kg voor patiënten met een gewicht < 20 kg of 40 mg voor patiënten met een gewicht ≥ 20 kg) of oseltamivir (dosis gebaseerd op lichaamsgewicht) gedurende 5 dagen. Patiënten konden naar behoefte paracetamol krijgen. Patiënten die predisponerende gastheerfactoren hadden voor de ontwikkeling van complicaties (14% (25/173)) werden in het onderzoek opgenomen. De overheersende influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype. Het primaire doel was om de veiligheid van een enkele dosis baloxavir-marboxil te vergelijken met tweemaal daags oseltamivir gedurende 5 dagen.. Het secundaire doel was om de werkzaamheid van baloxavir marboxil met oseltamivir te vergelijken op basis van de werkzaamheidseindpunten, waaronder de tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza (hoesten en neussymptomen, tijd tot terugkeer naar normale gezondheid én activiteit en duur van koorts).
De tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza was vergelijkbaar tussen de groep met baloxavir marboxil (mediaan 138,1 uur [95% BI: 116,6; 163,2]) en de oseltamivir-groep (mediaan 150 uur [95% BI: 115,0; 165,7]) (zie tabel 7).
Tabel 7. Tijd tot verbetering van tekenen en symptomen van influenza, ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van symptomen (mediaan [uur]) | |
Baloxavir marboxil (95%-BI) N=80 | Oseltamivir (95%-BI) N=43 |
138,1 (116,6; 163,2) | 150,0 (115,0; 165,7) |
De mediane duur van koorts was vergelijkbaar tussen de groep met baloxavir marboxil (41,2 uur [95%-BI: 24,5, 45,7]) en de oseltamivir-groep (46,8 uur [95%-BI: 30,0, 53,5]).
De totale incidentie van complicaties in verband met influenza (overlijden, ziekenhuisopname, pneumonie, bronchitis, sinusitis, middenoorontsteking, encefalitis/encefalopathie, koortsstuipen, myositis) was 7,4% (6/81 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil en 7% (3 /43 patiënten) in de oseltamivir-groep. De incidentie van middenoorontsteking was 3,7% (3/81 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil en 4,7% (2/43 patiënten) in de oseltamivir-groep. Sinusitis, pneumonie en bronchitis traden op bij één patiënt in de groep met baloxavir marboxil en koortsstuipen kwam voor bij één patiënt in de oseltamivir-groep.
Pediatrische patiënten (leeftijd < 1 jaar)
Ministone-1 (CP40559) was een multicenter, eenarmige, open-label studie ter beoordeling van de veiligheid, farmacokinetiek en werkzaamheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten (< 1 jaar oud) met influenza-achtige symptomen. De jongste patiënt die heeft deelgenomen aan het onderzoek was 3 weken oud. Extrapolatie van de werkzaamheid naar < 1 jaar was gebaseerd op een overeenkomstige blootstelling bij volwassenen en oudere kinderen.
In totaal kregen 48 patiënten een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil op basis van lichaamsgewicht en leeftijd (2 mg/kg voor patiënten ≥ 3 maanden (N=39), 1 mg/kg voor patiënten ≥ 4 weken tot < 3 maanden (N=8) en 1 mg/kg voor patiënten < 4weken (N=1)). De belangrijkste influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype. Het primaire doel was het beoordelen van de veiligheid en PK van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil. Het secundaire doel was het beoordelen van de werkzaamheid van baloxavir marboxil op basis van de werkzaamheidseindpunten, waaronder tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza (hoesten en neussymptomen, tijd tot terugkeer naar de normale gezondheid én activiteit en duur van koorts). Er werden geen nieuwe veiligheidsproblemen vastgesteld.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Blockstone (1719T0834) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek dat bij 749 personen in Japan werd uitgevoerd ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige dosis als orale tablet of als enkelvoudige dosis granulaat voor orale suspensie van baloxavir marboxil in vergelijking met placebo als profylaxe van influenza na blootstelling. De geïncludeerde personen waren huisgenoten van met influenza geïnfecteerde indexpatiënten.
Er zijn 607 personen van ≥ 12 jaar, en 142 proefpersonen tussen 1 en < 12 jaar die ofwel baloxavir marboxil op basis van gewicht, zoals in de behandelingsonderzoeken of placebo kregen. De meerderheid van de proefpersonen (73%) werd geïncludeerd binnen 24 uur na het eerste optreden van de symptomen bij de indexpatiënten. De belangrijkste influenzavirusstammen bij de indexpatiënten waren het A/H3-subtype (48,6%) en het A/H1N1pdm-subtype (47,5%), gevolgd door influenza B (0,7%).
Het primaire werkzaamheidseindpunt was het percentage huisgenoten dat geïnfecteerd was met het influenzavirus, en koorts en ten minste één respiratoir symptoom had in de periode van dag 1 tot dag 10.
Er was sprake van een statistisch significante verlaging in het percentage proefpersonen met in het laboratorium bevestigde klinische influenza van 13,6% in de placebogroep tot 1,9% in de groep met baloxavir marboxil (zie tabel 8).
Tabel 8. Percentage personen met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (baloxavir versus placebo)
Percentage proefpersonen met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%), mITT-populatie* | ||||
| Baloxavir marboxil (95%-BI) | Placebo (95%-BI) | Gecorrigeerd relatief risico (95%-BI voor relatief risico) | p-waarde | |
N=374 1,9 (0,8; 3,8) | N=375 13,6 (10,3; 17,5) | 0,14 (0,06; 0,30) | < 0,0001 | |
| Percentage proefpersonen ≥ 12 jaar met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%) | ||||
N=303 1,3 (0,4; 3,3) | N=304 13,2 (9,6; 17,5) | 0,10 (0,04; 0,28) | < 0,0001 | |
| Percentage proefpersonen van 1 tot < 12 jaar met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%) | ||||
N=71 4,2 (0,9, 11,9) | N=71 15,5 (8, 26) | 0,27 (0,08, 0,90) | 0,0339 | |
*mITT: gemodificeerde Intention-to-Treat. De mITT-populatie omvatte alle gerandomiseerde proefpersonen die het te onderzoeken middel kregen en van wie gegevens beschikbaar waren over de werkzaamheid na baseline bij de huisgenoten van met influenza geïnfecteerde indexpatiënten. De mITT-populatie werd gerandomiseerd geanalyseerd.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na orale toediening wordt baloxavir marboxil extensief omgezet in de actieve metaboliet, baloxavir. De plasmaconcentratie van baloxavir marboxil is zeer laag of onder de detectielimiet (< 0,100 ng/ml).
De farmacokinetische (PK) parameters van baloxavir zijn bepaald voor gezonde volwassen proefpersonen en patiënten met influenza-achtige symptomen. De farmacokinetiek van baloxavir kon het best worden beschreven aan de hand van een populatiefarmacokinetisch model met een twee-compartimentendispositiemodel met eerste-orde absorptie- en eliminatieprocessen, waaronder een sigmoïd Emax-model om de klaringsrijping op basis van leeftijd te kwantificeren bij zuigelingen. Lichaamsgewicht en ras bleken een significant effect op de farmacokinetiek te hebben.
Bij volwassenen was na een enkelvoudige toediening van baloxavir marboxil in de therapeutische doses, de geschatte gemiddelde AUC0-inf van baloxavir 9.580 en 4.750 ng.uur/mL en de geschatte gemiddelde Cmax was 95,2 en 62,4 ng/ml in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populaties.
Na een enkelvoudige orale toediening van 80 mg baloxavir marboxil is de tijd tot het bereiken van de piekplasmaconcentratie (Tmax) ongeveer 4 uur in nuchtere toestand. De absolute biologische beschikbaarheid van baloxavir na orale toediening van baloxavir marboxil is niet vastgesteld.
Effect van voedsel
In een onderzoek naar het effect van voedsel na de toediening van een dosis baloxavir marboxil van 40 mg aan gezonde vrijwilligers, namen de maximale plasmaconcentratie (Cmax) en de oppervlakte onder de curve (AUC0-inf) van baloxavir af met respectievelijk 48% (geometrisch gemiddelde (CV%) van 67,6 (40,0) versus 130 (24,1) ng/ml) en 36% (geometrisch gemiddelde (SD) van 4.540 (38,8) versus 7.090 (19,6) ng.uur/ml) wanneer toegediend in niet-nuchtere toestand (met een maaltijd van ongeveer 400 tot 500 kcal, waarvan 150 kcal uit vet), vergeleken met een nuchtere toestand. De Tmax bleef onveranderd in aanwezigheid van voedsel. In klinische onderzoeken zijn er geen klinisch relevante verschillen in werkzaamheid waargenomen wanneer baloxavir marboxil met of zonder voedsel werd toegediend.
Distributie
Tijdens een in vitro-onderzoek was de binding van baloxavir aan menselijke serumeiwitten, met name albumine, 92,9% tot 93,9%. Het schijnbare verdelingsvolume van baloxavir tijdens de terminale eliminatiefase (Vz/F) na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil is ongeveer 1.180 l bij Kaukasische personen en 647 l bij Japanse personen. De geschatte populatiefarmacokinetische parameters waren 260 l voor het schijnbare perifere verdelingsvolume (Vp/F) en 489 l en 735 l voor het schijnbare centrale verdelingsvolume (Vc/F) in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populaties.
Biotransformatie
Baloxavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd door UGT1A3 tot een glucuronide, met een minimale bijdrage van CYP3A4 om een sulfoxide te vormen.
Geneesmiddeleninteractie-onderzoeken
Op grond van in-vitro- en in-vivo-geneesmiddeleninteractie-onderzoeken wordt niet verwacht dat baloxavir marboxil en baloxavir een remmend effect op CYP- en UGT-isozymen zullen hebben of relevante inductie van CYP-enzymen zullen veroorzaken.
Op grond van in-vitro-onderzoeken naar transporteiwitten en in-vivo-geneesmiddeleninteractie-onderzoeken wordt er geen relevante farmacokinetische interactie verwacht tussen baloxavir marboxil of baloxavir en geneesmiddelen die substraten van de volgende transporteiwitten zijn: OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, OAT1, OAT3, MATE1 of MATE2K.
Uitscheiding
Na een enkelvoudige orale toediening van 40 mg [14C]-gelabeld baloxavir marboxil was het percentage totale radioactiviteit dat werd uitgescheiden in de feces 80,1% van de toegediende dosis, terwijl urine verantwoordelijk was voor 14,7% (respectievelijk 3,3% en 48,7% van de toegediende dosis werd uitgescheiden als baloxavir in de urine en feces).
Eliminatie
In populatiefarmacokinetische analyses werd de schijnbare orale klaring (CL/F) geschat op 5,47 l/uur en 11,02 l/uur voor baloxavir in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populaties.
De schijnbare terminale eliminatiehalfwaardetijd (t1/2,z) van baloxavir na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil is 79,1, 50,3 en 29,4 uur respectievelijk bij volwassenen, adolescenten en pediatrische personen van het Kaukasische ras. Op basis van de populatiefarmacokinetische analyse namen de schijnbare orale klaring (Cl/F) en het schijnbare verdelingsvolume voor het centrale compartiment (Vc/F) van baloxavir toe met het lichaamsgewicht met verschillende exponenten, waardoor de halfwaardetijd korter is bij patiënten met een lager lichaamsgewicht (d.w.z. een kortere t1/2 bij pediatrische patiënten in vergelijking met volwassenen (zie tabel 9 en subrubriek ‘Etnische groep’ hieronder).
Tabel 9. Halfwaardetijd baloxavir per leeftijd en etnische groep
| Leeftijd < 12 jaar | Leeftijd ≥ 12 jaar | |||
| Niet-Aziaten | Aziaten | Niet-Aziaten | Aziaten | |
t1/2 (u) Gemiddelde (SD) | 29,4 (9,9) | 35,6 (8,17) | 50,3 (12,6) | 59,6 (13,5) |
Lineariteit/non-lineariteit
Na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil vertoont baloxavir lineaire farmacokinetiek binnen het dosisbereik van 6 mg tot 80 mg.
Speciale populaties
Lichaamsgewicht
Op grond van populatiefarmacokinetische analyse is lichaamsgewicht een significante covariant van de farmacokinetiek van baloxavir, onafhankelijk van leeftijd. De doseringsaanbevelingen voor baloxavir marboxil zijn gebaseerd op lichaamsgewicht bij zowel volwassen als pediatrische patiënten (zie rubriek 4.2).
Geslacht
In een populatiefarmacokinetische analyse werd er geen klinisch betekenisvol effect van geslacht op de farmacokinetiek van baloxavir geïdentificeerd. Er is geen dosisaanpassing op grond van geslacht nodig.
Etnische groep
Op basis van een populatiefarmacokinetische analyse is etnische groep een leeftijdsonafhankelijke covariant met betrekking tot de Cl/F en Vc/F van baloxavir naast lichaamsgewicht; er is echter geen dosisaanpassing van baloxavir marboxil nodig op grond van etnische groep.
Leeftijd
In een populatiefarmacokinetische analyse met plasmaconcentraties van baloxavir van personen van 1 tot 85 jaar uit klinische onderzoeken werd leeftijd niet geïdentificeerd als covariant met betrekking tot de farmacokinetiek van baloxavir. In een populatiefarmacokinetische analyse met 57 pediatrische patiënten jonger dan 1 jaar beïnvloedde leeftijd de CL/F van baloxavir significant; de geschatte rijpingshalfwaardetijd was 38,3 weken. Er is echter geen dosisaanpassing van baloxavir marboxil nodig op grond van leeftijd.
Pediatrische populatie
Farmacokinetische gegevens van baloxavir werden verzameld bij patiënten in de leeftijd van 3 weken tot < 12 jaar. Het op het lichaamsgewicht gebaseerde doseringsschema (2 mg/kg tot 20 kg en 40 mg voor ≥ 20 kg) geeft vergelijkbare blootstellingen aan baloxavir als de therapeutische op doses baloxavir marboxil in volwassen patiënten (40 mg voor volwassen patiënten < 80 kg en 80 mg voor volwassen patiënten ≥ 80 kg) voor zowel Aziatische als niet-Aziatische patiënten (zie tabel 10).
Tabel 10. Gemiddelde (5e – 95e percentiel) farmacokinetische parameters van baloxavir bij niet-Aziatische patiënten van 3 weken en ouder die een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil kregen
| Leeftijdsgroep | Doserings groep* | N | AUC0-inf | Cmax | C72 | Tmax | T1/2 | |||||||||||||
| (ng.uur/ml) | (ng/ml) | (ng/ml) | (uur) | (uur) | ||||||||||||||||
| 22 - < 28 dagen | 1 mg/kg** | 1 | 2640 | 66,9 | 8,71 | 5 | 23,4 | |||||||||||||
| [NA;NA]*** | [NA;NA] | [NA;NA] | [NA;NA] | [NA;NA] | ||||||||||||||||
| 28 dagen - <3 maan | 1 mg/kg** | 8 | 2580 | 57,1 | 9,53 | 6,5 | 25,2 | |||||||||||||
| den | [864;4880] | [37,1;80,4] | [1,3;20,3] | [2;13] | [13;32,8] | |||||||||||||||
| 3 maanden - < 1 jaa | 2 mg/kg | 37 | 5670 | 144 | 18,4 | 5,09 | 22,9 | |||||||||||||
| r | [1800;11900] | [48,8;294] | [4,43,41,5] | [2;13] | [15,5;30,3] | |||||||||||||||
| 1 - < 2 jaar | 2 mg/kg | 8 | 3260 | 95,5 | 10,0 | 3,56 | 23 | |||||||||||||
| [1670;5970] | [33,1;215] | [2,02;14,2] | [1,5;7] | [11,6;38,8] | ||||||||||||||||
| 2 - < 12 jaar | 2 mg/kg | 32 | 4490 | 116 | 15,0 | 3,94 | 24,2 | |||||||||||||
| [765;9070] | [21,4;272] | [3,06;32,2] | [1,5;7,5] | [17,4;35,3] | ||||||||||||||||
| 40 mg | 64 | 4650 | 87,1 | 19,1 | 5,51 | 33,8 | ||||||||||||||
| [1770;9130] | [31,1;147] | [7,36;39,2] | [2,5;10,5] | [21,7;52,4] | ||||||||||||||||
| 12 - < 18 jaar | 40 mg | 44 | 3520 | 52,7 | 15,5 | 4,32 | 42,9 | |||||||||||||
| [1230;7470] | [17,5;94,3] | [5,76;31,2] | [1,5;7,5] | [32;69] | ||||||||||||||||
| 80 mg | 13 | 6600 | 83,7 | 29,6 | 5,19 | 50,7 | ||||||||||||||
| [2730;11600] | [43,9;147] | [12,1;51,7] | [1;13] | [34,2;64,5] | ||||||||||||||||
| 18 jaar en ouder | 40 mg | 310 | 3470 | 47,4 | 15,4 | 4,67 | 47,7 | |||||||||||||
| [1440;6350] | [20,6;86,2] | [6,36;27,8] | [1,5;10] | [31,2;67,5] | ||||||||||||||||
| 80 mg | 338 | 5880 | 73,4 | 26,2 | 5,19 | 52,8 | ||||||||||||||
| [2270;11200] | [27,5;141] | [10,7;49,4] | [2;11] | [33,6;76,2] | ||||||||||||||||
* Dosisgroepen zijn gebaseerd op lichaamsgewicht: < 20 kg: 2 mg/kg; ≥ 20 kg - < 80 kg: 40 mg; ≥ 80 kg: 80 mg; ** Voor leeftijdscategorieën zonder PK-waarnemingen bij de aanbevolen dosis baloxavir marboxil voorspelt populatie-PK-modellering dat een dosis van 2 mg/kg bij kinderen van 22 dagen tot 3 maanden een vergelijkbare blootstelling oplevert als bij volwassenen en oudere kinderen.
*** NA.: niet beschikbaar
De farmacokinetiek van baloxavir bij pediatrische patiënten jonger dan 3 weken is niet vastgesteld.
Ouderen
Farmacokinetische gegevens die zijn verzameld bij 181 patiënten ≥ 65 jaar tonen aan dat de blootstelling aan baloxavir in plasma vergelijkbaar was met die bij patiënten van 12 tot 65 jaar.
Verminderde leverfunctie
Er werden geen klinisch betekenisvolle verschillen in de farmacokinetiek van baloxavir gezien bij patiënten met een licht of matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse A en B) in vergelijking met gezonde controlepersonen met een normale leverfunctie.
De farmacokinetiek bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie is niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Verminderde nierfunctie
De effecten van een verminderde nierfunctie op de farmacokinetiek van baloxavir marboxil of baloxavir zijn niet beoordeeld. Er wordt niet verwacht dat een verminderde nierfunctie de eliminatie van baloxavir marboxil of baloxavir verandert.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, acute toxiciteit en toxiciteit bij herhaalde dosering.
Verlenging van de protrombinetijd en de geactiveerde partiële tromboplastinetijd werd waargenomen bij ratten bij blootstellingen die ten minste gelijk waren aan die bij mensen op grond van de AUC0-24u onder specifieke experimentele condities, te weten bij vasten en indien voedsel werd bewerkt door autoclaveren of bestralen, wat resulteerde in een vitamine-K-gelimiteerde/deficiënte conditie. Deze effecten werden niet waargenomen bij apen in onderzoeken met een duur tot 4 weken bij de hoogst geteste dosis, overeenkomend met 8 keer de humane blootstelling op grond van de AUC0-24u. Deze effecten worden beschouwd als weinig klinisch relevant.
Er zijn geen carcinogeniteitsonderzoeken uitgevoerd met baloxavir marboxil.
De prodrug baloxavir marboxil en de actieve vorm ervan, baloxavir, werden als niet-genotoxisch beschouwd omdat ze negatief waren in bacteriële terugmutatietests en micronucleustests met gekweekte zoogdiercellen en omdat baloxavir marboxil negatief was in een in-vivo-micronucleustest bij knaagdieren.
Baloxavir marboxil had geen effecten op de vruchtbaarheid wanneer het oraal werd gegeven aan mannetjes- en vrouwtjesratten tot een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
Baloxavir marboxil veroorzaakte geen misvormingen bij ratten of konijnen.
Het orale embryo-foetale ontwikkelingsonderzoek naar baloxavir marboxil bij ratten met dagelijkse doses van dag 6 tot 17 van de zwangerschap leverde geen tekenen op van maternale of foetale toxiciteit tot en met de hoogste geteste dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
Bij konijnen veroorzaakte een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 14 keer de menselijke blootstelling, op grond van de AUC0-24u na de maximale aanbevolen dosis voor mensen, maternale toxiciteit die leidde tot miskramen en een significante toename van de incidentie van foetussen met een skeletafwijking (halsrib). De skeletafwijkingen werden gereabsorbeerd tijdens het groeiproces van naastliggende halswervels. Een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 6 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u leidde niet tot bijwerkingen bij konijnen.
Het pre- en postnatale onderzoek bij ratten leverde geen aan baloxavir marboxil gerelateerde nadelige bevindingen op bij vrouwtjes en pups tot de hoogst geteste dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Siliciumdioxide, colloïdaal watervrij (E551)
Hypromellose (E464)
Maltitol (E965)
Mannitol (E421)
Povidon (K25) (E1201)
Natriumchloride
Aardbeiensmaak (inclusief propyleenglycol)
Sucralose (E955)
Talk (E553b)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
5 jaar
Na reconstitutie binnen 10 uur gebruiken.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Vóór reconstitutie: Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur. De fles zorgvuldig gesloten houden ter bescherming tegen vocht.
Na reconstitutie: Bewaren beneden 30°C.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Amberkleurige glazen fles met een verzegelde, kindveilige schroefdop.
Elke doos bevat: 1 fles, 1 indruk-flesadapter, 1 maatbekertje, een 3 ml spuit voor orale toediening met oranje zuiger en een 10 ml spuit voor orale toediening met doorzichtige zuiger.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
De fles niet schudden.
Vermijd contact met de huid.
Het wordt aanbevolen dat Xofluza granulaat voor orale suspensie voorafgaand aan de toediening wordt gereconstitueerd door een zorgverlener. Indien nodig kan de patiënt of verzorger ook de orale suspensie reconstitueren. De zorgverlener moet de persoon of verzorger uitleggen hoe de suspensie moet worden gereconstitueerd en hem/haar adviseren de gebruiksaanwijzing te lezen voordat de suspensie wordt bereid en toegediend.
Xofluza granulaat voor orale suspensie moet onmiddellijk of binnen 10 uur na reconstitutie worden ingenomen. Gooi de suspensie weg als deze niet binnen 10 uur na reconstitutie wordt gebruikt.
Bereiding van orale suspensie
1 Tik voorzichtig op de bodem van de fles om het granulaat los te maken. 2 Voeg met behulp van een maatbeker een afgemeten hoeveelheid drinkwater van 20 ml toe aan het granulaat.
3 Schud de fles niet.
4 Zwenk de suspensie voorzichtig om ervoor te zorgen dat het granulaat gelijkmatig worden gesuspendeerd.
5 Schrijf de 'Weggooien na'-tijd (10 uur na de tijd van bereiden) op het etiket van de fles. 6 Geef het volume orale suspensie (2 mg/ml) aan dat moet worden opgezogen, op basis van lichaamsgewicht (zie tabel 1).
Na het bereiden ontstaat een grijswitte, wit tot lichtgele, ondoorzichtige suspensie.
Raadpleeg de ‘Instructies voor gebruik’ in de doos voor volledige details over de bereiding en toediening van Xofluza granulaat voor orale suspensie.
Raadpleeg de instructies van de fabrikant voor de grootte en afmetingen van de maagsonde.
Voor de toediening via maagsondes: zuig de suspensie op met de spuit voor orale toediening. Spoel met 1 ml water voor en na enterale toediening.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Duitsland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/20/1500/005
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 7 januari 2021
Datum van laatste verlenging: 17 november 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
Xofluza 10 mg granulaat in sachetXofluza 30 mg granulaat in sachetXofluza 40 mg granulaat in sachet
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Xofluza 10 mg granulaat in sachet
Xofluza 30 mg granulaat in sachet
Xofluza 40 mg granulaat in sachet
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Xofluza 10 mg granulaat in sachet
Elk sachet bevat 500 mg granulaat, overeenkomend met 10 mg baloxavir marboxil.
Hulpstoffen met bekend effect
Elk sachet van 10 mg bevat minder dan 1 mmol (23,0 mg) natrium en 175 mg maltitol.
Xofluza 30 mg granulaat in sachet
Elk sachet bevat 1.500 mg granulaat, overeenkomend met 30 mg baloxavir marboxil.
Hulpstoffen met bekend effect
Elk sachet van 30 mg bevat minder dan 1 mmol (23,0 mg) natrium en 525 mg maltitol.
Xofluza 40 mg granulaat in sachet
Elk sachet bevat 2.000 mg granulaat, overeenkomend met 40 mg baloxavir marboxil.
Hulpstoffen met bekend effect
Elk sachet van 40 mg bevat 1,03 mmol (of 23,6 mg) natrium en 700 mg maltitol.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Granulaat in sachet.
Wit tot lichtgeel granulaat.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Behandeling van influenza
Xofluza is geïndiceerd voor de behandeling van ongecompliceerde influenza bij patiënten van 3 weken en ouder.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Xofluza is geïndiceerd voor de profylaxe van influenza na blootstelling bij personen van 3 weken en ouder.
Xofluza moet worden gebruikt volgens de officiële aanbevelingen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Behandeling van influenza
Een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil moet zo snel mogelijk worden ingenomen binnen 48 uur na aanvang van de symptomen.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Een enkelvoudige dosis baloxavir marboxil moet zo snel mogelijk worden ingenomen binnen 48 uur na nauw contact met iemand van wie bekend is of vermoed wordt dat deze persoon influenza heeft (zie rubriek 5.1).
Volwassenen, adolescenten, kinderen en zuigelingen (≥ 3 weken)
De aanbevolen enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil, wordt bepaald door het lichaamsgewicht (zie tabel 1).
Volwassenen, adolescenten en kinderen met een gewicht van ≥ 20 kg die tabletten kunnen slikken, kunnen in plaats daarvan worden behandeld met Xofluza-tabletten in een dosis van 40 mg of 80 mg, afhankelijk van het lichaamsgewicht van de patiënt. Raadpleeg de SmPC van de Xofluza-tablet voor dosisinformatie.
Tabel 1. Dosis baloxavir marboxil per lichaamsgewicht van de patiënt (≥ 3 weken)
| Lichaamsgewicht (kg) | Aanbevolen enkelvoudige op gewichtscategoriea gebaseerde dosis baloxavir marboxil |
| < 9 kg | 2 mg/kgb |
| ≥ 9 kg tot < 15 kg | 20 mgc |
| ≥ 15 kg tot < 20 kg | 30 mg |
| ≥ 20 kg tot < 80 kg | 40 mg |
| ≥ 80 kg | 80 mgd |
a De dosering per gewichtscategorie is van toepassing op een lichaamsgewicht van ≥ 9 kg. Voor een lichaamsgewicht van < 9 kg geldt de op het gewicht gebaseerde dosering.
b De bereiding en toediening van de suspensie (2 mg/ml) moet door de zorgverlener worden uitgevoerd. Voor een dosis van 2 mg/kg is het sachet van 40 mg nodig. Er moet 1 ml per kg (lichaamsgewicht) van de suspensie worden toegediend, bijv. een kind dat 8 kg weegt, moet 8 ml van de suspensie krijgen.
c Dosis vereist 2x Xofluza 10 mg granulaat in sachet.
d Dosis vereist 2x Xofluza 40 mg granulaat in sachet.
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over herbehandeling met baloxavir marboxil bij ongecompliceerde influenza of als profylaxe na blootstelling binnen één influenzaseizoen.
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig (zie rubriek 5.2).
Verminderde leverfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een licht of matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse A of B). De veiligheid en werkzaamheid van baloxavir marboxil zijn niet vastgesteld bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse C).
Verminderde nierfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2).
Pediatrische populatie
De veiligheid en werkzaamheid van baloxavir marboxil bij premature neonaten en kinderen jonger dan 3 weken zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Oraal of enteraal gebruik.
Xofluza kan met of zonder voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2). Granulaat en granulaat gemengd met drinkwater mogen niet met voedsel worden gemengd om de toediening te bevorderen. Het mengen buiten de aanbevelingen valt onder de verantwoordelijkheid van de zorgverlener of de gebruiker.
Xofluza mag niet worden ingenomen met middelen die polyvalente kationen bevatten, zoals laxeermiddelen, antacida of orale supplementen die ijzer, zink, selenium, calcium of magnesium bevatten (zie rubriek 4.5).
Voor instructies over de bereiding van Xofluza-granulaat voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
De aanbevolen dosis kan worden toegediend via een enterale maagsonde. De sonde moet voor en na toediening van Xofluza met water worden gespoeld. Volg de instructies van de fabrikant van de sonde om het geneesmiddel toe te dienen (zie rubriek 6.6).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Natrium
Het 10 mg en 30 mg granulaat in sachet bevat minder dan 23 mg natrium per sachet, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
Het 40 mg granulaat in sachet bevat 23,6 mg natrium per sachet, overeenkomend met 1,2% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.
Maltitol
Dit geneesmiddel bevat 175 mg, 525 mg en 700 mg maltitol per sachet van respectievelijk 10 mg, 30 mg en 40 mg granulaat. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Effecten van andere geneesmiddelen op baloxavir marboxil of de actieve metaboliet baloxavir
Middelen die polyvalente kationen bevatten kunnen de plasmaconcentraties van baloxavir verlagen. Xofluza dient niet te worden ingenomen met middelen die polyvalente kationen bevatten, zoals laxeermiddelen, antacida of orale supplementen die ijzer, zink, selenium, calcium of magnesium bevatten.
Immuunrespons op influenzavirus
Er is geen onderzoek gedaan naar interacties met influenzavaccins en baloxavir marboxil. In onderzoeken naar op natuurlijke wijze verworven influenza werd de humorale antilichaamrespons op influenza-infectie niet verstoord door behandeling met Xofluza.
Pediatrische populatie
Onderzoek naar interacties is alleen bij volwassenen uitgevoerd.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van baloxavir marboxil bij zwangere vrouwen.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Xofluza te vermijden tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Het is niet bekend of baloxavir marboxil of baloxavir bij de mens in de moedermelk wordt uitgescheiden. Baloxavir marboxil en de metabolieten ervan worden uitgescheiden in de melk van zogende ratten.
Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.
Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Xofluza moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er werden geen effecten op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid waargenomen bij dieronderzoek dat is uitgevoerd met baloxavir marboxil (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Xofluza heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Overgevoeligheidsreacties zijn waargenomen na het in de handel brengen en omvatten meldingen van anafylaxie/anafylactische reacties en minder ernstige vormen van overgevoeligheidsreacties, waaronder urticaria en angio-oedeem. Van deze bijwerkingen werd alleen urticaria waargenomen in klinische onderzoeken, met een geschatte frequentie van ‘soms’.
Lijst van de bijwerkingen in tabelvorm
De volgende bijwerkingen zijn vastgesteld aan de hand van ervaring met baloxavir marboxil na het in de handel brengen (tabel 2) op basis van spontane meldingen en gevallen uit niet-interventionele onderzoeksprogramma’s. Bijwerkingen zijn gerangschikt volgens MedDRA systeem/orgaanklasse en de overeenkomende inschatting van de frequentiecategorie is gebaseerd op de volgende conventie: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 2. Bijwerkingen gemeld na het in de handel brengen bij volwassenen, adolescenten en pediatrische patiënten
| Systeem/orgaanklasse (SOC) | Bijwerking (voorkeursterm (PT, preferred term), MedDRA) | Frequentie |
| Immuunsysteemaandoeningen | Anafylaxiea | Niet bekend |
| Anafylactische reactiesa | Niet bekend | |
| Overgevoeligheida | Niet bekend | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Diarreeb | Vaak |
| Brakenb | Vaak | |
| Ischemische colitisa | Niet bekend | |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Urticariab | Soms |
| Angio-oedeema | Niet bekend |
a Niet gerapporteerd in klinische onderzoeken
b De berekening van de frequentie is gebaseerd op gegevens uit voltooide klinische onderzoeken.
Pediatrische populatie
Het veiligheidsprofiel van baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten (3 weken tot < 12 jaar) werd bepaald uit gegevens verzameld tijdens onderzoeken bij de behandeling en profylaxe na blootstelling en voor patiënten van 5 jaar en ouder op basis van het onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden. In tabel 3 staan de bijwerkingen die zijn geïdentificeerd op basis van klinische onderzoeken.
Anafylactische reactie, anafylaxie, urticaria en angio-oedeem (zwelling van gezicht, ooglid en lippen) zijn gemeld na het in de handel brengen bij pediatrische patiënten (zie tabel 2).
Tabel 3. Bijwerkingen bij kinderen uit klinisch onderzoek
| Systeem/orgaanklasse (SOC) | Bijwerking (voorkeursterm (PT, preferred term), MedDRA) | Frequentie |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Diarree | Vaak |
| Braken | Vaak | |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Huiduitslag | Vaak |
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Overdosering met baloxavir marboxil is gemeld in klinische onderzoeken en na het in de handel brengen. Bij de meeste meldingen van overdosering werden geen bijwerkingen gemeld. Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar om vast te stellen welke symptomen verwacht kunnen worden bij een overdosis.
Behandeling
Er is geen specifiek antidotum bekend voor Xofluza. Bij overdosering dient standaard ondersteunende medische zorg te worden gestart op grond van de klachten en symptomen van de patiënt.
Het is onwaarschijnlijk dat baloxavir in significante mate wordt verwijderd door dialyse vanwege de hoge serumeiwitbinding.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antivirale middelen voor systemisch gebruik, overige antivirale middelen, ATC-code: J05AX25.
Werkingsmechanisme
Baloxavir marboxil is een prodrug die door hydrolyse wordt omgezet in de actieve vorm, baloxavir, die werking tegen influenza uitoefent. Baloxavir werkt op de cap-afhankelijke endonuclease (CEN), een enzym dat specifiek is voor het influenzavirus in de polymerasezuur (PA)-subunit van het virale RNA-polymerasecomplex. Daardoor remt het de transcriptie van genomen in het influenzavirus, wat leidt tot remming van de replicatie van het influenzavirus.
Werking in vitro
De 50% remmende concentratie (IC50) van baloxavir was 1,4 tot 3,1 nmol/l voor influenza A-virussen en 4,5 tot 8,9 nmol/l voor influenza B-virussen in een enzymremmingsassay.
In een MDCK-celkweekassay waren de waarden van mediane 50% effectieve concentratie (EC50-waarden) van baloxavir 0,73 nmol/l (n=31; spreiding: 0,20-1,85 nmol/l) voor stammen van subtype A/H1N1, 0,83 nmol/l (n=33; spreiding: 0,35-2,63 nmol/l) voor stammen van subtype A/H3N2 en 5,97 nmol/l (n=30; spreiding: 2,67-14,23 nmol/l) voor type B-stammen.
In een op MDCK-cellen gebaseerde virustiterreductie-assay lagen de waarden van 90% effectieve concentratie (EC90-waarden) van baloxavir tussen 0,46 en 0,98 nmol/l voor virussen van subtype A/H1N1 en A/H3N2, tussen 0,80 en 3,16 nmol/l voor aviaire influenzavirussen van subtype A/H5N1 en A/H7N9 en tussen 2,21 en 6,48 nmol/l voor type B-virussen.
Resistentie
Virussen met PA/I38T/F/M/N/S-mutaties of de PA/T20K-mutatie die in vitro of in klinische onderzoeken geselecteerd zijn, toonden een verminderde gevoeligheid voor baloxavir. PA/I38T/F/M/N/S-mutaties leidden tot een 11- tot 57-voudige toename in de EC50-waarden voor influenza A-virussen en een 2- tot 8-voudige toename voor influenza B-virussen. De PA/T20K-mutatie leidt tot een 7-voudige toename in de EC50-waarde voor influenza B-virus.
In de vier fase 3-onderzoeken naar de behandeling van ongecompliceerde influenza en het fase 3b-onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden werd geen resistentie tegen baloxavir waargenomen bij basisisolaten. In de twee onderzoeken bij volwassenen en adolescenten naar de behandeling met baloxavir marboxil werden door de behandeling ontstane PA/I38T/M/N-mutaties gedetecteerd bij 36/370 (9,7%) en 15/290 (5,2%) patiënten die werden behandeld met baloxavir marboxil, maar de mutaties werden niet gedetecteerd bij patiënten die werden behandeld met placebo.
In het fase 3-onderzoek bij pediatrische patiënten 1 tot <12 jaar (Ministone-2 (CP40563)) werden door de behandeling ontstane PA/I38T/M/S-mutaties gevonden bij 11/57 (19,3%) met influenza geïnfecteerde proefpersonen behandeld met baloxavir marboxil.
In het fase 3-onderzoek bij pediatrische patiënten jonger dan 1 jaar (Ministone-1 (CP40559)) werden de mutaties PA/I38T en PA/T20K gedetecteerd bij 2 van de 13 (15,4%) met influenza geïnfecteerde proefpersonen die werden behandeld met baloxavir marboxil.
In het fase 3-onderzoek naar profylaxe na blootstelling (Blockstone (1719T0834)) werden PA/I38T/M-mutaties gevonden bij 10 van de 374 (2,7%) proefpersonen behandeld met baloxavir marboxil. PA/I38-substituties werden niet waargenomen bij proefpersonen die werden behandeld met placebo, met uitzondering van 2 proefpersonen die baloxavir marboxil kregen als reddingsmedicatie.
In het fase 3b-onderzoek naar influenza-overdracht binnen een huishouden werden door de behandeling ontstane PA/I38M/N/T-mutaties gevonden bij 15 van de 208 met influenza geïnfecteerde indexpatiënten (7,2%) in de groep met baloxavir marboxil.
Baloxavir is in vitro werkzaam tegen influenzavirussen die resistent worden beschouwd voor neuraminidaseremmers, waaronder stammen met de volgende mutaties: H274Y in A/H1N1, E119V en R292K in A/H3N2, R152K en D198E in type B-virus, H274Y in A/H5N1, R292K in A/H7N9.
Klinische onderzoeken
Behandeling van ongecompliceerde influenza
Volwassen en adolescente patiënten
Capstone 1 (1601T0831) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek dat werd uitgevoerd in Japan en de Verenigde Staten ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil in tabletvorm in vergelijking met zowel placebo als oseltamivir bij gezonde volwassen en adolescente patiënten (leeftijd 12 tot 65 jaar) met ongecompliceerde influenza. Patiënten werden gerandomiseerd naar baloxavir marboxil (patiënten die 40 tot 80 kg wogen kregen 40 mg en patiënten die ≥ 80 kg wogen kregen 80 mg), oseltamivir 75 mg tweemaal daags gedurende 5 dagen (alleen indien ≥ 20 jaar) of placebo. Dosering vond plaats binnen 48 uur na aanvang van de eerste symptomen.
In totaal werden 1.436 patiënten (waarvan 118 in de leeftijd van 12 tot 18 jaar) geïncludeerd tijdens het griepseizoen van 2016-2017 op het noordelijk halfrond. De belangrijkste influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype (84,8% tot 88,1%), gevolgd door het B-type (8,3% tot 9,0%) en het A/H1N1pdm-subtype (0,5% tot 3,0%). Het primaire werkzaamheidseindpunt was de tijd tot verbetering van de symptomen (hoesten, zere keel, hoofdpijn, neusverstopping, koortsachtigheid of koude rillingen, spier- of gewrichtspijn en vermoeidheid) (TTAS). Baloxavir marboxil gaf een statistisch significante vermindering van TTAS in vergelijking met placebo (tabel 4).
Tabel 4. Capstone 1: tijd tot verbetering van de symptomen (baloxavir marboxil versus placebo), ITTI-populatie*
| Tijd tot vermindering van de symptomen (mediaan [uur]) | |||
Baloxavir marboxil 40/80 mg (95%-BI) N=455 | Placebo (95%-BI) N=230 | Verschil tussen baloxavir marboxil en placebo (95%-BI voor verschil) | p-waarde |
53,7 (49,5; 58,5) | 80,2 (72,6; 87,1) | -26,5 (-35,8; -17,8) | < 0,0001 |
BI: betrouwbaarheidsinterval
*ITTI: De Intention-to-treat Infected populatie bestond uit patiënten die het te onderzoeken middel kregen met een bevestigde diagnose van influenza. Bevestiging van influenza was gebaseerd op de resultaten van RT-PCR op dag 1.
Wanneer de groep met baloxavir marboxil werd vergeleken met de oseltamivir-groep was er geen statistisch significant verschil in TTAS (respectievelijk 53,5 uur versus 53,8 uur).
De mediane (95%-BI) TTAS voor baloxavir marboxil en placebo was respectievelijk 49,3 (44,0; 53,1) en 82,1 (69,5; 92,9) uur bij patiënten met symptomen gedurende 0 tot 24 uur en 66,2 (54,4; 74,7) en 79,4 (69,0; 91,1) uur bij patiënten met symptomen gedurende 24 tot 48 uur.
De mediane tijd tot herstel van koorts bij patiënten die behandeld werden met baloxavir marboxil was 24,5 uur (95%-BI: 22,6; 26,6) in vergelijking met 42,0 uur (95%-BI: 37,4; 44,6) bij patiënten die placebo kregen. Er werd geen verschil gezien in de duur van de koorts in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de oseltamivir-groep.
Capstone 2 (1602T0832) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil in tabletvorm in vergelijking met zowel placebo als oseltamivir bij volwassen en adolescente patiënten (≥ 12 jaar) met ongecompliceerde influenza die ten minste één predisponerende gastheerfactor hadden voor de ontwikkeling van complicaties. Patiënten werden gerandomiseerd naar een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil (op basis van gewicht zoals in Capstone 1), oseltamivir 75 mg tweemaal daags gedurende 5 dagen of placebo. Dosering vond plaats binnen 48 uur na aanvang van de eerste symptomen.
Van de in totaal 2.184 patiënten waren 59 patiënten 12 tot 18 jaar, 446 patiënten waren 65 tot 75 jaar, 142 patiënten waren 75 tot 85 jaar en 14 patiënten waren ≥ 85 jaar. De belangrijkste influenzavirussen in dit onderzoek waren het A/H3-subtype (46,9% tot 48,8%) en influenza B (38,3% tot 43,5%). Het primaire werkzaamheidseindpunt was de tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (hoesten, zere keel, hoofdpijn, neusverstopping, koortsachtigheid of koude rillingen, spier- of gewrichtspijn en vermoeidheid) (TTIS). Baloxavir marboxil gaf een statistisch significante vermindering van TTIS in vergelijking met placebo (tabel 5).
Tabel 5. Capstone 2: tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (baloxavir marboxil versus placebo), ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van de influenzasymptomen (mediaan [uur]) | |||
Baloxavir marboxil 40/80 mg (95%-BI) N=385 | Placebo (95%-BI) N=385 | Verschil tussen baloxavir marboxil en placebo (95%-BI voor verschil) | P-waarde |
73,2 (67,2; 85,1) | 102,3 (92,7; 113,1) | -29,1 (-42,8; -14,6) | < 0,0001 |
Wanneer de groep met baloxavir marboxil werd vergeleken met de oseltamivir-groep was er geen statistisch significant verschil in TTIS (respectievelijk 73,2 uur versus 81,0 uur).
De mediane (95%-BI) TTIS voor baloxavir marboxil en placebo was respectievelijk 68,6 (62,4; 78,8) en 99,1 (79,1; 112,6) uur bij patiënten met symptomen gedurende 0 tot en met 24 uur en 79,4 (67,9; 96,3) en 106,7 (92,7; 125,4) uur bij patiënten met symptomen gedurende meer dan 24 tot en met 48 uur.
Voor patiënten die geïnfecteerd waren met het type A/H3-virus was de mediane TTIS korter in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de placebogroep, maar niet in vergelijking met de oseltamivir-groep (zie tabel 6). In de subgroep van patiënten die geïnfecteerd waren met het type B-virus was de mediane TTIS korter in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met zowel de placebo- als de oseltamivir-groep (zie tabel 6).
Tabel 6. Tijd tot verbetering van de symptomen per influenzavirus-subtype, ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van de symptomen (uur) Mediaan [95%-BI] | |||
| Virus | Baloxavir marboxil | Placebo | Oseltamivir |
| A/H3 | 75,4 [62,4; 91,6] N=180 | 100,4 [88,4; 113,4] N=185 | 68,2 [53,9; 81,0] N=190 |
| B | 74,6 [67,4; 90,2] N=166 | 100,6 [82,8; 115,8] N=167 | 101,6 [90,5; 114,9] N=148 |
De mediane tijd tot herstel van koorts was 30,8 uur (95%-BI: 28,2; 35,4) in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met 50,7 uur (95%-BI: 44,6; 58,8) in de placebogroep. Er zijn geen duidelijke verschillen waargenomen tussen de groep met baloxavir marboxil en de oseltamivir-groep.
De totale incidentie van complicaties in verband met influenza (overlijden, ziekenhuisopname, sinusitis, otitis media, bronchitis en/of pneumonie) was 2,8% (11/388 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met 10,4% (40/386 patiënten) in de placebogroep. De lagere totale incidentie van complicaties in verband met influenza in de groep met baloxavir marboxil in vergelijking met de placebogroep komt vooral door de lagere incidentie van bronchitis (respectievelijk 1,8% versus 6,0%) en sinusitis (respectievelijk 0,3% versus 2,1%).
Pediatrische populatie (leeftijd 1 tot < 12 jaar)
Ministone-2 (CP40563) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicenter onderzoek met actieve controle, ontworpen om de veiligheid, werkzaamheid en farmacokinetiek te beoordelen van een enkele dosis granulaat voor orale suspensie van baloxavir marboxil in vergelijking met oseltamivir bij anderszins gezonde pediatrische patiënten (van 1 tot <12 jaar) met griepachtige symptomen.
In totaal werden 173 patiënten gerandomiseerd in een verhouding van 2:1 naar een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil op basis van lichaamsgewicht (2 mg/kg voor patiënten met een gewicht < 20 kg of 40 mg voor patiënten met een gewicht ≥ 20 kg) of oseltamivir (dosis gebaseerd op lichaamsgewicht) gedurende 5 dagen. Patiënten konden naar behoefte paracetamol krijgen. Patiënten die predisponerende gastheerfactoren hadden voor de ontwikkeling van complicaties (14% (25/173)) werden in het onderzoek opgenomen. De overheersende influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype. Het primaire doel was om de veiligheid van een enkele dosis baloxavir-marboxil te vergelijken met tweemaal daags oseltamivir gedurende 5 dagen. Een secundair doel was om de werkzaamheid van baloxavir marboxil met oseltamivir te vergelijken op basis van de werkzaamheidseindpunten, waaronder de tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza (hoesten en neussymptomen, tijd tot terugkeer naar normale gezondheid én activiteit, en duur van koorts).
De tijd tot verbetering van de tekenen en symptomen van influenza was vergelijkbaar tussen de groep met baloxavir marboxil (mediaan 138,1 uur [95%-BI: 116,6; 163,2]) en de oseltamivir-groep (mediaan 150 uur [95%-BI: 115,0; 165,7]) (zie tabel 7).
Tabel 7. Tijd tot verbetering van tekenen en symptomen van influenza, ITTI-populatie
| Tijd tot verbetering van symptomen (mediaan [uur]) | |
Baloxavir marboxil (95%-BI) N=80 | Oseltamivir (95%-BI) N=43 |
138,1 (116,6; 163,2) | 150,0 (115,0; 165,7) |
De mediane duur van koorts was vergelijkbaar tussen de groep met baloxavir marboxil (41,2 uur [95%-BI: 24,5, 45,7]) en de oseltamivir-groep (46,8 uur [95%-BI: 30,0, 53,5]).
De totale incidentie van complicaties in verband met influenza (overlijden, ziekenhuisopname, pneumonie, bronchitis, sinusitis, middenoorontsteking, encefalitis/encefalopathie, koortsstuipen, myositis) was 7,4% (6/81 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil en 7% (3/43 patiënten) in de oseltamivir-groep. De incidentie van middenoorontsteking was 3,7% (3/81 patiënten) in de groep met baloxavir marboxil en 4,7% (2/43 patiënten) in de oseltamivir-groep. Sinusitis, pneumonie en bronchitis traden op bij één patiënt in de groep met baloxavir marboxil en koortsstuipen kwam voor bij één patiënt in de oseltamivir-groep.
Pediatrische patiënten (leeftijd < 1 jaar)
Ministone-1 (CP40559) was een multicenter, open-label onderzoek met één behandelarm ter beoordeling van de veiligheid, farmacokinetiek en werkzaamheid van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil bij pediatrische patiënten (leeftijd < 1 jaar) met influenza-achtige symptomen. De jongste patiënt die heeft deelgenomen was 3 weken oud. Extrapolatie van de werkzaamheid naar < 1 jaar was gebaseerd op een overeenkomstige blootstelling bij volwassenen en oudere kinderen.
In totaal kregen 48 patiënten een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil op basis van lichaamsgewicht en leeftijd (2 mg/kg voor patiënten ≥ 3 maanden (N=39), 1 mg/kg voor patiënten ≥ 4 weken tot < 3 maanden (N=8) en 1 mg/kg voor patiënten < 4 weken (N=1)). De belangrijkste influenzavirusstam in dit onderzoek was het A/H3-subtype. De primaire doelstelling was het beoordelen van de veiligheid en farmacokinetiek van een enkelvoudige orale dosis baloxavir marboxil. Een secundaire doelstelling was het beoordelen van de werkzaamheid van baloxavir marboxil op basis van de werkzaamheidseindpunten, waaronder de tijd tot verlichting van influenzasymptomen (hoest en neussymptomen, tijd tot terugkeer naar normale gezondheid en activiteit en duur van koorts). Er werden geen nieuwe veiligheidsproblemen vastgesteld.
Profylaxe van influenza na blootstelling
Blockstone (1719T0834) was een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentrisch fase 3-onderzoek dat bij 749 personen in Japan werd uitgevoerd ter beoordeling van de werkzaamheid en veiligheid van een enkelvoudige dosis als orale tablet of als enkelvoudige dosis granulaat van baloxavir marboxil in vergelijking met placebo als profylaxe van influenza na blootstelling. De geïncludeerde personen waren huisgenoten van met influenza geïnfecteerde indexpatiënten.
Er zijn 607 proefpersonen van ≥ 12 jaar, en 142 proefpersonen tussen 1 en < 12 jaar die ofwel baloxavir marboxil op basis van gewicht, zoals in de behandelingsonderzoeken of placebo kregen. De meerderheid van de proefpersonen (73%) werd geïncludeerd binnen 24 uur na het eerste optreden van de symptomen bij de indexpatiënten. De belangrijkste influenzavirusstammen bij de indexpatiënten waren het A/H3-subtype (48,6%) en het A/H1N1pdm-subtype (47,5%), gevolgd door influenza B (0,7%).
Het primaire werkzaamheidseindpunt was het percentage huisgenoten dat geïnfecteerd was met het influenzavirus, en koorts en ten minste één respiratoir symptoom had in de periode van dag 1 tot dag 10.
Er was sprake van een statistisch significante verlaging in het percentage proefpersonen met in het laboratorium bevestigde klinische influenza van 13,6% in de placebogroep tot 1,9% in de groep met baloxavir marboxil (zie tabel 8).
Tabel 8. Percentage personen met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (baloxavir versus placebo)
Percentage proefpersonen met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%), mITT-populatie* | |||
| Baloxavir marboxil (95%-BI) | Placebo (95%-BI) | Gecorrigeerd relatief risico (95%-BI) | p-waarde |
N=374 1,9 (0,8; 3,8) | N=375 13,6 (10,3; 17,5) | 0,14 (0,06; 0,30) | < 0,0001 |
| Percentage proefpersonen ≥ 12 jaar met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%) | |||
N=303 1,3 (0,4; 3,3) | N=304 13,2 (9,6; 17,5) | 0,10 (0,04; 0,28) | < 0,0001 |
| Percentage proefpersonen van 1 tot < 12 jaar met influenzavirus, koorts en ten minste één respiratoir symptoom (%) | |||
N=71 4,2 (0,9, 11,9) | N=71 15,5 (8, 26) | 0,27 (0,08, 0,90) | 0,0339 |
*mITT: gemodificeerde Intention-to-Treat. De mITT-populatie omvatte alle gerandomiseerde proefpersonen die het te onderzoeken middel kregen en van wie gegevens beschikbaar waren over de werkzaamheid na baseline bij de huisgenoten van met influenza geïnfecteerde indexpatiënten. De mITT-populatie werd gerandomiseerd geanalyseerd.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na orale toediening wordt baloxavir marboxil extensief omgezet in de actieve metaboliet, baloxavir. De plasmaconcentratie van baloxavir marboxil is zeer laag of onder de detectielimiet (< 0,100 ng/ml).
De farmacokinetische (PK) parameters van baloxavir zijn bepaald voor gezonde volwassen proefpersonen en voor patiënten met influenza-achtige symptomen. De farmacokinetiek van baloxavir kon het best worden beschreven aan de hand van een populatiefarmacokinetisch model met een twee-compartimentendispositiemodel met eerste-orde absorptie- en eliminatieprocessen, waaronder een sigmoïd-Emax-model om de klaringsrijping op basis van leeftijd te kwantificeren bij zuigelingen. Lichaamsgewicht en etnische groep bleken een significant effect te hebben op de farmacokinetiek.
Bij volwassenen was, na een enkelvoudige toediening van baloxavir marboxil in de therapeutische doses, de geschatte gemiddelde AUC0-inf van baloxavir 9.580 en 4.750 ng.u/ml, en de geschatte gemiddelde Cmax was 95,2 en 62,4 ng/ml in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populatie.
Na een enkelvoudige orale toediening van 80 mg baloxavir marboxil is de tijd tot het bereiken van de piekplasmaconcentratie (Tmax) ongeveer 4 uur in nuchtere toestand. De absolute biologische beschikbaarheid van baloxavir na orale toediening van baloxavir marboxil is niet vastgesteld.
Effect van voedsel
In een onderzoek naar het effect van voedsel na toediening van een dosis baloxavir marboxil van 40 mg aan gezonde vrijwilligers namen de maximale plasmaconcentratie (Cmax) en de oppervlakte onder de curve (AUC0-inf) van baloxavir af met respectievelijk 48% (geometrisch gemiddelde (CV%) van 67,6 (40,0) versus 130 (24,1) ng/ml) en 36% (geometrisch gemiddelde (SD) van 4.540 (38,8) versus 7.090 (19,6) ng.u/ml) wanneer toegediend in niet-nuchtere toestand (met een maaltijd van ongeveer 400 tot 500 kcal uit vet), vergeleken met een nuchtere toestand. De Tmax bleef onveranderd in aanwezigheid van voedsel. In klinische onderzoeken zijn er geen klinisch relevante verschillen in werkzaamheid waargenomen wanneer baloxavir marboxil met of zonder voedsel werd toegediend.
Distributie
Tijdens een in vitro-onderzoek was de binding van baloxavir aan menselijke serumeiwitten, met name albumine, 92,9% tot 93,9%. Het schijnbare verdelingsvolume van baloxavir tijdens de terminale eliminatiefase (Vz/F) na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil is ongeveer 1.180 l bij Kaukasische personen en 647 l bij Japanse personen. De geschatte populatiefarmacokinetische parameters waren 260 l voor het schijnbare perifere volume (Vp/F) en 489 l en 735 l voor het schijnbare centrale verdelingsvolume (Vc/F) in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populatie.
Biotransformatie
Baloxavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd door UGT1A3 tot een glucuronide, met een minimale bijdrage van CYP3A4 om een sulfoxide te vormen.
Geneesmiddeleninteractie-onderzoeken
Op grond van in-vitro- en in-vivo-geneesmiddeleninteractie-onderzoeken wordt niet verwacht dat baloxavir marboxil en baloxavir een remmend effect op CYP- en UGT-isozymen zullen hebben of relevante inductie van CYP-enzymen zullen veroorzaken.
Op grond van in-vitro-onderzoeken naar transporteiwitten en in-vivo-geneesmiddeleninteractie-onderzoeken wordt er geen relevante farmacokinetische interactie verwacht tussen baloxavir marboxil of baloxavir en geneesmiddelen die substraten van de volgende transporteiwitten zijn: OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, OAT1, OAT3, MATE1 of MATE2K.
Uitscheiding
Na een enkelvoudige orale toediening van 40 mg [14C]-gelabeld baloxavir marboxil was het percentage totale radioactiviteit dat werd uitgescheiden in de feces 80,1% van de toegediende dosis, terwijl urine verantwoordelijk was voor 14,7% (respectievelijk 3,3% en 48,7% van de toegediende dosis werd uitgescheiden als baloxavir in de urine en feces).
Eliminatie
In populatiefarmacokinetische analyses werd de schijnbare orale klaring (Cl/F) geschat op 5,47 en 11,02 l/uur voor baloxavir in respectievelijk de Aziatische en niet-Aziatische populatie.
De schijnbare terminale eliminatiehalfwaardetijd (t1/2,z) van baloxavir na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil is 79,1, 50,3 en 29,4 uur respectievelijk bij volwassenen, adolescenten en pediatrische personen van het Kaukasische ras. Op basis van de populatiefarmacokinetische analyse namen de schijnbare orale klaring (Cl/F) en het schijnbare verdelingsvolume voor het centrale compartiment (Vc/F) van baloxavir toe met het lichaamsgewicht met verschillende exponenten, waardoor de halfwaardetijd korter is bij patiënten met een lager lichaamsgewicht (d.w.z. een kortere t1/2 bij pediatrische patiënten in vergelijking met volwassenen (zie tabel 9 en subrubriek ‘Etnische groep’ hieronder).
Tabel 9. Halfwaardetijd baloxavir per leeftijd en etnische groep
| Leeftijd < 12 jaar | Leeftijd ≥ 12 jaar | |||
| Niet-Aziaten | Aziaten | Niet-Aziaten | Aziaten | |
t1/2 (u) Gemiddelde (SD) | 29,4 (9,9) | 35,6 (8,17) | 50,3 (12,6) | 59,6 (13,5) |
Lineariteit/non-lineariteit
Na een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil vertoont baloxavir lineaire farmacokinetiek binnen het dosisbereik van 6 mg tot 80 mg.
Speciale populaties
Lichaamsgewicht
Op grond van populatiefarmacokinetische analyse is lichaamsgewicht een significante covariant van de farmacokinetiek van baloxavir, onafhankelijk van leeftijd. De doseringsaanbevelingen voor baloxavir marboxil zijn gebaseerd op lichaamsgewicht bij zowel volwassen als pediatrische patiënten (zie rubriek 4.2).
Geslacht
In een populatiefarmacokinetische analyse werd er geen klinisch betekenisvol effect van geslacht op de farmacokinetiek van baloxavir geïdentificeerd. Er is geen dosisaanpassing op grond van geslacht nodig.
Etnische groep
Op basis van een populatiefarmacokinetische analyse is etnische groep een leeftijdsonafhankelijke covariant met betrekking tot de Cl/F en Vc/F van baloxavir naast lichaamsgewicht; er is echter geen dosisaanpassing van baloxavir marboxil nodig op grond van etnische groep.
Leeftijd
In een populatiefarmacokinetische analyse met plasmaconcentraties van baloxavir van personen van 1 tot 85 jaar uit klinische onderzoeken werd leeftijd niet geïdentificeerd als covariant met betrekking tot de farmacokinetiek van baloxavir. In een populatiefarmacokinetische analyse met 57 pediatrische patiënten jonger dan 1 jaar werd de leeftijd significant beïnvloed door de CL/F van baloxavir; er werd een rijpingshalfwaardetijd van 38,3 weken geschat. Er is echter geen dosisaanpassing van baloxavir marboxil nodig op basis van leeftijd.
Pediatrische populatie
Farmacokinetische gegevens van baloxavir werden verzameld bij patiënten in de leeftijd van 3 weken tot < 12 jaar. Het op het lichaamsgewicht gebaseerde doseringsschema (2 mg/kg voor minder dan 20 kg en 40 mg voor ≥ 20 kg) geeft vergelijkbare blootstellingen aan baloxavir als de therapeutische doses baloxavir marboxil bij volwassenen (40 mg voor volwassen patiënten < 80 kg en 80 mg voor volwassen patiënten ≥ 80 kg) in zowel de Aziatische als de niet-Aziatische populatie (zie tabel 10).
Tabel 10. Gemiddelde (5e – 95e percentiel) farmacokinetische parameters van baloxavir bij niet-Aziatische patiënten van 3 weken en ouder die een enkelvoudige orale toediening van baloxavir marboxil kregen
| Leeftijdsgroep | Doserings | N | AUC0-inf | Cmax | C72 | Tmax | T1/2 | |||||||||||||||||
| groep* | (ng.uur/ml) | (ng/ml) | (ng/ml) | (uur) | (uur) | |||||||||||||||||||
| 22 - < 28 dagen | 1 mg/kg** | 1 | 2.640 | 66,9 | 8,71 | 5 | 23,4 | |||||||||||||||||
| [NA;NA]*** | [NA;NA] | [NA;NA] | [NA;NA] | [NA;NA] | ||||||||||||||||||||
| 28 dagen - <3 m aanden | 1 mg/kg** | 8 | 2.580 | 57,1 | 9,53 | 6,5 | 25,2 | |||||||||||||||||
| [864;4.880] | [37,1;80,4] | [1,3;20,3] | [2;13] | [13;32,8] | ||||||||||||||||||||
| 3 maanden - < 1 jaar | 2 mg/kg | 37 | 5.670 | 144 [48,8;294] | 18,4 [4,43,41,5] | 5,09 [2;13] | 22,9 [15,5;30,3] | |||||||||||||||||
| [1.800;11.900 | ||||||||||||||||||||||||
| ] | ||||||||||||||||||||||||
| Leeftijdsgroep | Doserings | N | AUC0-inf | Cmax | C72 | Tmax | T1/2 | ||||||||||||||
| groep* | (ng.uur/ml) | (ng/ml) | (ng/ml) | (uur) | (uur) | ||||||||||||||||
| 1 - < 2 jaar | 2 mg/kg | 8 | 3.260 | 95,5 | 10,0 | 3,56 | 23 | ||||||||||||||
| [1.670;5.970] | [33,1;215] | [2,02;14,2] | [1,5;7] | [11,6;38,8] | |||||||||||||||||
| 2 - < 12 jaar | 2 mg/kg | 32 | 4.490 | 116 | 15,0 | 3,94 | 24,2 | ||||||||||||||
| [765;9.070] | [21,4;272] | [3,06;32,2] | [1,5;7,5] | [17,4;35,3] | |||||||||||||||||
| 40 mg | 64 | 4.650 | 87,1 | 19,1 | 5,51 | 33,8 | |||||||||||||||
| [1.770;9.130] | [31,1;147] | [7,36;39,2] | [2,5;10,5] | [21,7;52,4] | |||||||||||||||||
| 12 - < 18 jaar | 40 mg | 44 | 3.520 | 52,7 | 15,5 | 4,32 | 42,9 | ||||||||||||||
| [1.230;7.470] | [17,5;94,3] | [5,76;31,2] | [1,5;7,5] | [32;69] | |||||||||||||||||
| 80 mg | 13 | 6.600 | 83,7 [43,9;147] | 29,6 [12,1;51,7] | 5,19 [1;13] | 50,7 [34,2;64,5] | |||||||||||||||
| [2.730;11.600 | |||||||||||||||||||||
| ] | |||||||||||||||||||||
| 18 jaar en ouder | 40 mg | 310 | 3.470 | 47,4 | 15,4 | 4,67 | 47,7 | ||||||||||||||
| [1.440;6.350] | [20,6;86,2] | [6,36;27,8] | [1,5;10] | [31,2;67,5] | |||||||||||||||||
| 80 mg | 338 | 5.880 | 73,4 [27,5;141] | 26,2 [10,7;49,4] | 5,19 [2;11] | 52,8 [33,6;76,2] | |||||||||||||||
| [2.270;11.200 | |||||||||||||||||||||
| ] | |||||||||||||||||||||
* Dosisgroepen zijn gebaseerd op lichaamsgewicht: < 20 kg: 2 mg/kg; ≥ 20 kg - < 80 kg: 40 mg; ≥ 80 kg: 80 mg; ** Voor leeftijdscategorieën zonder PK-waarnemingen bij de aanbevolen dosis baloxavir marboxil voorspelt populatie-PK-modellering dat een dosis van 2 mg/kg bij kinderen van 22 dagen tot 3 maanden een vergelijkbare blootstelling oplevert als volwassenen en oudere kinderen.
***NA.: niet beschikbaar
De farmacokinetiek van baloxavir bij pediatrische patiënten jonger dan 3 weken is niet vastgesteld.
Ouderen
Farmacokinetische gegevens die zijn verzameld bij 181 patiënten ≥ 65 jaar tonen aan dat de blootstelling aan baloxavir in plasma vergelijkbaar was met die bij patiënten van 12 tot 65 jaar.
Verminderde leverfunctie
Er werden geen klinisch betekenisvolle verschillen in de farmacokinetiek van baloxavir gezien bij patiënten met een licht of matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh-klasse A en B) in vergelijking met gezonde controlepersonen met een normale leverfunctie.
De farmacokinetiek bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie is niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Verminderde nierfunctie
De effecten van een verminderde nierfunctie op de farmacokinetiek van baloxavir marboxil of baloxavir zijn niet beoordeeld. Er wordt niet verwacht dat een verminderde nierfunctie de eliminatie van baloxavir marboxil of baloxavir verandert.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, acute toxiciteit en toxiciteit bij herhaalde dosering.
Verlenging van de protrombinetijd en de geactiveerde partiële tromboplastinetijd werd waargenomen bij ratten bij blootstellingen die ten minste gelijk waren aan die bij mensen op grond van de AUC0-24u onder specifieke experimentele condities, te weten bij vasten en indien voedsel werd bewerkt door autoclaveren of bestralen, wat resulteerde in een vitamine-K-gelimiteerde/deficiënte conditie. Deze effecten werden niet waargenomen bij apen in onderzoeken met een duur tot 4 weken bij de hoogst geteste dosis, overeenkomend met 8 keer de humane blootstelling op grond van de AUC0-24u. Deze effecten worden beschouwd als weinig klinisch relevant.
Er zijn geen carcinogeniteitsonderzoeken uitgevoerd met baloxavir marboxil.
De prodrug baloxavir marboxil en de actieve vorm ervan, baloxavir, werden als niet-genotoxisch beschouwd omdat ze negatief waren in bacteriële terugmutatietests en micronucleustests met gekweekte zoogdiercellen en omdat baloxavir marboxil negatief was in een in-vivo-micronucleustest bij knaagdieren.
Baloxavir marboxil had geen effecten op de vruchtbaarheid wanneer het oraal werd gegeven aan mannetjes- en vrouwtjesratten tot een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
Baloxavir marboxil veroorzaakte geen misvormingen bij ratten of konijnen.
Het orale embryo-foetale ontwikkelingsonderzoek naar baloxavir marboxil bij ratten met dagelijkse doses van dag 6 tot 17 van de zwangerschap leverde geen tekenen op van maternale of foetale toxiciteit tot en met de hoogste geteste dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
Bij konijnen veroorzaakte een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 14 keer de menselijke blootstelling, op grond van de AUC0-24u na de maximale aanbevolen dosis voor mensen, maternale toxiciteit die leidde tot miskramen en een significante toename van de incidentie van foetussen met een skeletafwijking (halsrib). De skeletafwijkingen werden gereabsorbeerd tijdens het groeiproces van naastliggende halswervels. Een dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 6 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u leidde niet tot bijwerkingen bij konijnen.
Het pre- en postnatale onderzoek bij ratten leverde geen aan baloxavir marboxil gerelateerde nadelige bevindingen op bij vrouwtjes en pups tot de hoogst geteste dosis die een blootstelling gaf overeenkomend met 5 keer de menselijke blootstelling op grond van de AUC0-24u.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Siliciumdioxide, colloïdaal watervrij (E551)
Hypromellose (E464)
Maltitol (E965)
Mannitol (E421)
Povidon (K25) (E1201)
Natriumchloride
Aardbeiensmaak (inclusief propyleenglycol)
Sucralose (E955)
Talk (E553b)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Xofluza 10 mg, 30 mg en 40 mg granulaat wordt geleverd in sachets van gelamineerde folie (polyethyleentereftalaat/aluminium/polyethyleen) in dozen.
Elke doos bevat 1 sachet (30 mg of 40 mg) of 2 sachets (10 mg).
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Vermijd contact met de huid.
Xofluza-granulaat moet onmiddellijk na het mengen met drinkwater worden ingenomen/toegediend.
Bereiding van orale suspensie, 2 mg/ml (voor patiënten met een gewicht van < 9 kg)
Bereiding en toediening moeten door de zorgverlener worden gedaan.
Voor bereiding en toediening heeft het gebruik van een glazen fles (bijv. 50 ml), een geschikte indruk‑flesadapter en spuit de voorkeur.
- 1. Gebruik voor de dosis van 2 mg/kg alleen het 40 mg granulaat in sachet.
- 2. Tik tegen het sachet om er zeker van te zijn dat het granulaat zich aan één kant van het sachet bevindt.
- 3. Open het sachet en voeg het granulaat toe aan de fles. Tik op het sachet om ervoor te zorgen dat al het granulaat is verwijderd.
- 4. Meng het granulaat met een afgemeten hoeveelheid drinkwater van 18,5 ml.
- 5. Schud de fles niet.
- 6. Zwenk de suspensie voorzichtig om ervoor te zorgen dat het granulaat gelijkmatig wordt gesuspendeerd.
- 7. Meet het juiste volume van de suspensie af met een spuit voor orale toediening of een spuit voor enterale toediening en dien deze onmiddellijk toe. Er moet 1 ml per kg (lichaamsgewicht) van de suspensie worden toegediend, bijv. een kind dat 8 kg weegt, moet 8 ml van de suspensie krijgen. Gooi de suspensie weg als deze niet binnen 10 uur na reconstitutie wordt gebruikt.
Zodra de suspensie is bereid voor toediening en het juiste volume is toegediend, kan deze niet opnieuw worden gebruikt. De resterende suspensie moet worden weggegooid en vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Bereiding van granulaat (voor patiënten met een gewicht van ≥ 9 kg)
Bereiding en toediening wordt gedaan door de persoon of verzorger
- 1.
Tik tegen het sachet om er zeker van te zijn dat het granulaat zich aan één kant van het sachet bevindt. Afhankelijk van de dosis kunnen twee sachets nodig zijn (zie tabel 1).
1a. Gebruik voor een dosis van 20 mg twee sachets van 10 mg zoals hieronder wordt uitgelegd. Neem de sachets samen in.
1b. Gebruik voor een dosis van 80 mg twee sachets van 40 mg. Neem de sachets apart in.
Volg stap 2-8 om het eerste sachet in te nemen, en herhaal stap 2-8 om het tweede sachet in te nemen.
- 2. Open het (de) sachet(s) en voeg het granulaat toe aan een kleine beker met een kleine hoeveelheid drinkwater (d.w.z. 1 eetlepel, ongeveer 15-20 ml).
- 3. Tik op het (de) sachet(s) om ervoor te zorgen dat al het granulaat is verwijderd.
- 4. Zwenk het bekertje voorzichtig gedurende 1 minuut rond of tot het granulaat volledig is gedispergeerd.
- 5. Drink het onmiddellijk op.
- 6. Vul het bekertje opnieuw met ongeveer 15-20 ml drinkwater en zwenk om eventueel overgebleven granulaat te dispergeren.
- 7. Drink het onmiddellijk op.
- 8. Herhaal stap 6 en 7 nog één keer als er nog granulaat in het bekertje zit.
Raadpleeg de ‘Instructies voor gebruik’ in de doos voor volledige details over de bereiding en toediening van Xofluza granulaat.
Raadpleeg de instructies van de fabrikant voor de grootte en afmetingen van de maagsonde.
Voor de toediening via maagsondes: zuig het granulaat gemengd met water op met een spuit voor enterale toediening. Spoel met 1 ml water voor en na enterale toediening.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Duitsland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/20/1500/006
EU/1/20/1500/007
EU/1/20/1500/008
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 7 januari 2021
Datum van laatste verlenging: 17 november 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
