SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Sialanar
Sialanar 320 microgram/ml drank
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Sialanar 320 microgram/ml drank
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml bevat 400 microgram glycopyrroniumbromide gelijkwaardig aan 320 microgram glycopyrronium.
Hulpstof(fen) met bekend effect
Elke ml bevat 2,3 mg natriumbenzoaat (E211).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Drank
Heldere kleurloze oplossing.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1. Therapeutische indicaties
Symptomatische behandeling van ernstige sialorroe (chronische pathologische speekselvloed) bij kinderen en jongeren van 3 jaar en ouder met chronische neurologische aandoeningen.
4.2. Dosering en wijze van toediening
Sialanar dient te worden voorgeschreven door artsen die ervaring hebben met de behandeling van pediatrische patiënten met neurologische aandoeningen.
Dosering
Vanwege het gebrek aan gegevens over de veiligheid op de lange termijn wordt Sialanar aanbevolen voor kortdurend, intermitterend gebruik (zie rubriek 4.4).
Pediatrische patiënten – kinderen en jongeren van 3 jaar en ouder
Het doseringsschema voor glycopyrronium wordt gebaseerd op het gewicht van het kind, te beginnen met ongeveer 12,8 microgram/kg per dosis (gelijkwaardig aan 16 microgram/kg per dosis glycopyrroniumbromide) drie keer per dag, om de 7 dagen te verhogen met de doses weergegeven in tabel 1 hieronder. De dosistitratie moet worden voortgezet tot een evenwicht is bereikt tussen werkzaamheid en bijwerkingen en zo nodig naar boven of beneden worden aangepast, tot een maximale individuele dosis van 64 microgram/kg lichaamsgewicht glycopyrronium of 6 ml (1,9 mg glycopyrronium, gelijkwaardig aan 2,4 mg glycopyrroniumbromide) drie keer per dag, als dat minder is. Dosistitratie moet worden uitgevoerd in overleg met de verzorger om zowel de werkzaamheid als de bijwerkingen te beoordelen, tot een aanvaardbare onderhoudsdosis is bereikt.
Bijwerkingen kunnen worden geminimaliseerd door gebruik van de laagst werkzame dosis die nodig is om de symptomen onder controle te houden. Het is belangrijk dat de verzorger het dosisvolume in de spuit controleert vóór toediening. Het maximale volume van de hoogste dosis is 6 ml. In het geval dat er een bekende anticholinerge bijwerking optreedt bij verhoging van de dosis, moet de dosis worden verlaagd tot de vorige, lagere dosis en moet het voorval worden gemonitord (zie rubriek 4.4). Als het voorval niet verdwijnt, moet de behandeling worden gestaakt. In het geval van constipatie, urineretentie of longontsteking (zie rubriek 4.8), moet de behandeling worden gestaakt en moet er contact worden opgenomen met de voorschrijvende arts.
Jongere kinderen zijn mogelijk gevoeliger voor bijwerkingen; hiermee moet rekening worden gehouden als de dosis wordt aangepast.
Na de dosistitratiefase moet de arts, samen met de verzorger, de sialorroe van het kind met tussenpozen van niet langer dan 3 maanden controleren, om de werkzaamheid en/of verdraagbaarheid in de loop van de tijd te beoordelen, en de dosis dienovereenkomstig aan te passen.
In tabel 1 wordt de dosis weergegeven in ml oplossing die moet worden gegeven voor elke gewichtscategorie bij elke verhoging van de dosis.
Tabel 1. Doseringstabel voor kinderen en jongeren met een normale nierfunctie.
| Gewicht | Dosisniveau 1 | Dosisniveau 2 | Dosisniveau 3 | Dosisniveau 4 | Dosisniveau 5 |
| kg | (~12,8 µg/kg) 1 | (~25,6 µg/kg) 1 | (~38,4 µg/kg) 1 | (~51,2 µg/kg) 1 | (~64 µg/kg) 1 |
| ml | ml | ml | ml | ml | |
| 13-17 | 0,6 | 1,2 | 1,8 | 2,4 | 3* |
| 18-22 | 0,8 | 1,6 | 2,4 | 3,2 | 4* |
| 23-27 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5* |
| 28-32 | 1,2 | 2,4 | 3,6 | 4,8 | 6* |
| 33-37 | 1,4 | 2,8 | 4,2 | 5,6 | 6* |
| 38-42 | 1,6 | 3,2 | 4,8 | 6* | 6 |
| 43-47 | 1,8 | 3,6 | 5,4 | 6* | 6 |
| ≥48 | 2 | 4 | 6* | 6 | 6 |
1 verwijst naar µg/kg glycopyrronium
*Maximale individuele dosis in deze gewichtscategorie
Speciale populaties
Pediatrische patiënten – kinderen <3 jaar
De veiligheid en werkzaamheid van glycopyrroniumbromide bij kinderen van hun geboorte tot 3 jaar is nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Volwassen patiënten
Sialanar is uitsluitend geïndiceerd voor pediatrische patiënten. Er is beperkt bewijs uit klinisch onderzoek over het gebruik van glycopyrronium bij volwassen patiënten met pathologische speekselvloed.
Oudere patiënten
Sialanar is uitsluitend geïndiceerd voor pediatrische patiënten. Ouderen hebben een langere eliminatiehalfwaardetijd en een lagere klaring van geneesmiddelen; er zijn ook weinig gegevens die de werkzaamheid bij gebruik gedurende korte tijd ondersteunen. Daarom mag Sialanar niet worden gebruikt bij patiënten die ouder zijn dan 65 jaar.
Verminderde leverfunctie
Er is geen klinisch onderzoek uitgevoerd bij patiënten met een verminderde leverfunctie. Glycopyrronium wordt hoofdzakelijk door renale excretie geklaard uit de systemische circulatie en er wordt niet aangenomen dat een verminderde leverfunctie zal leiden tot een klinisch relevante toename van de systemische blootstelling aan glycopyrronium.
Verminderde nierfunctie
Doses moeten met 30% worden verlaagd bij patiënten met licht tot matig verminderde nierfunctie (eGFR <90 - ≥30 ml/min/1,73 m2) (zie tabel 2). Dit geneesmiddel is gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstig verminderde nierfunctie (eGFR <30 ml/min/1,73 m2)), inclusief diegenen met terminale nierziekte waarbij dialyse noodzakelijk is (zie rubriek 4.3).
Tabel 2. Doseringstabel voor kinderen en jongeren met een licht tot matig verminderde nierfunctie.
| Gewicht | Dosisniveau 1 | Dosisniveau 2 | Dosisniveau 3 | Dosisniveau 4 | Dosisniveau 5 |
| kg | (~8,8 µg/kg) 1 | (~17,6 µg/kg) 1 | (~27,2 µg/kg) 1 | (~36 µg/kg) 1 | (~44,8 µg/kg) 1 |
| ml | ml | ml | ml | ml | |
| 13-17 | 0,4 | 0,8 | 1,2 | 1,7 | 2,1* |
| 18-22 | 0,6 | 1,1 | 1,7 | 2,2 | 2,8* |
| 23-27 | 0,7 | 1,4 | 2,1 | 2,8 | 3,5* |
| 28-32 | 0,8 | 1,7 | 2,5 | 3,4 | 4,2* |
| 33-37 | 1 | 2 | 2,9 | 3,9 | 4,2* |
| 38-42 | 1,1 | 2,2 | 3,4 | 4,2* | 4,2 |
| 43-47 | 1,2 | 2,5 | 3,8 | 4,2* | 4,2 |
| ≥48 | 1,4 | 2,8 | 4,2* | 4,2 | 4,2 |
1 verwijst naar µg/kg glycopyrronium
*Maximale individuele dosis in deze gewichtscategorie
Wijze van toediening
Uitsluitend voor oraal gebruik.
Gelijktijdige toediening met voedsel leidt tot een duidelijke afname van de systemische blootstelling aan het geneesmiddel (zie rubriek 5.2). Het geneesmiddel moet ten minste één uur vóór of ten minste twee uur na maaltijden worden toegediend of op vaste tijdstippen met betrekking tot de inname van voedsel. Zeer vetrijk voedsel moet worden vermeden. Als op grond van de specifieke behoeften van het kind gelijktijdige toediening met voedsel noodzakelijk is, moet het geneesmiddel consistent worden toegediend tijdens de inname van voedsel.
Steek de spuitadapter in de hals van de fles. Steek het einde van de doseerspuit voor orale toediening in de spuitadapter en controleer of de spuit goed vastzit. Houd de doseerspuit op zijn plaats en draai de fles ondersteboven. Trek de zuiger voorzichtig omlaag tot het juiste niveau (zie tabellen 1 en 2 voor de juiste dosis). Draai de fles weer rechtop. Verwijder de doseerspuit voor orale toediening. Breng de doseerspuit in de mond van het kind en druk langzaam op de zuiger om het geneesmiddel voorzichtig af te geven. Als uw kind het geneesmiddel krijgt via een voedingssonde, spoel de sonde dan met 10 ml water nadat u het geneesmiddel heeft gegeven.
Was de doseerspuit voorzichtig met warm water af en laat deze drogen na elk gebruik (d.w.z. drie keer per dag). Gebruik geen vaatwasser.
4.3. Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Zwangerschap en borstvoeding.
Glaucoom.
Urineretentie.
Ernstig verminderde nierfunctie (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), met inbegrip van patiënten met terminale nierinsufficiëntie die moeten worden gedialyseerd.
Voorgeschiedenis van darmobstructie, colitis ulcerosa, paralytische ileus, pylorusstenose en myasthenia gravis.
Gelijktijdig gebruik met orale dosis kaliumchloride in vaste vorm en anticholinergica (zie rubriek 4.5).
4.4. Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Anticholinerge effecten
Anticholinerge effecten, zoals urineretentie, constipatie en oververhitting door remming van de transpiratie kunnen dosisafhankelijk zijn en moeilijk te beoordelen bij een gehandicapt kind. Controle door artsen en zorgverleners is noodzakelijk betreffende naleving van de onderstaande instructies voor de behandeling:
De verzorger moet de behandeling staken en advies vragen aan de voorschrijvende arts in geval van:
- constipatie
- urineretentie
- pneumonie
- allergische reactie
- pyrexie
- zeer warm weer
- veranderingen in het gedrag
Na evaluatie van het voorval zal de voorschrijvende arts bepalen of de behandeling moet worden gestaakt of voortgezet met een lagere dosis (zie rubriek 4.2).
Gebrek aan gegevens over de veiligheid op lange termijn
Er zijn geen veiligheidsgegevens gepubliceerd over behandelingen van meer dan 24 weken. Gezien de beperkte beschikbaarheid van gegevens over de veiligheid op lange termijn en de onzekerheden rond het mogelijke risico op carcinogeniteit, moet de totale behandeling zo kort mogelijk worden gehouden. Als een continue behandeling nodig is (bijv. in een palliatieve setting) of als de behandeling met tussenpozen wordt herhaald (bijv. in de niet-palliatieve setting als behandeling van een chronische ziekte) moeten de baten en risico's zorgvuldig en voor elke patiënt afzonderlijk tegen elkaar worden afgewogen en moet de behandeling nauwlettend worden gemonitord.
Lichte tot matige sialorroe
Vanwege de geringe waarschijnlijkheid van baten en het bekende bijwerkingenprofiel mag Sialanar niet worden gegeven aan kinderen met lichte tot matige sialorroe.
Hartaandoeningen
Voorzichtigheid is geboden als glycopyrronium wordt gebruikt bij patiënten met een acuut myocardinfarct, hypertensie, coronair vaatlijden, hartaritmie en aandoeningen die worden gekenmerkt door tachycardie (met inbegrip van thyreotoxicose, hartinsufficiëntie, hartchirurgie) vanwege de mogelijkheid van verhoogde hartslag, verhoogde bloeddruk en toename van ritmestoornissen als gevolg van toediening van glycopyrronium (zie rubriek 4.8). De verzorger moet worden geadviseerd om de hartslag te meten als het kind onwel lijkt te zijn en om een zeer snelle of zeer trage hartslag te melden.
Maag-darmstelselaandoeningen
Voorzichtigheid is geboden als antimuscarinica zoals glycopyrronium worden gebruikt bij patiënten met gastro-oesofageale reflux, een al bestaande constipatie en diarree.
Tandheelkundige aandoeningen
Aangezien verminderde speekselvorming het risico op cariës en parodontale ziekten kan verhogen, is het belangrijk dat patiënten adequate dagelijkse gebitsverzorging en regelmatig tandheelkundige controles krijgen.
Aandoeningen aan de luchtwegen
Glycopyrronium kan verdikking van secreties veroorzaken, wat het risico op luchtweginfectie en longontsteking kan vergroten (zie rubriek 4.8). Glycopyrronium moet worden gestaakt als de patiënt een longontsteking heeft.
Bijwerkingen aan het centrale zenuwstelsel (CZS)
In klinisch onderzoek zijn toegenomen effecten in het CZS gemeld, waaronder: prikkelbaarheid, slaperigheid, rusteloosheid, overactiviteit, korte aandachtsspanne, frustratie, stemmingswisselingen, uitbarstingen of explosief gedrag, bovenmatige gevoeligheid, ernst of verdrietigheid, frequente huilbuien en angst (zie rubriek 4.8). Veranderingen in het gedrag moeten worden gemonitord. Als gevolg van de quaternaire structuur passeert glycopyrronium in beperkte mate de bloed-hersenbarrière, maar in welke mate is niet bekend. Voorzichtigheid is geboden bij kinderen met een verzwakte bloed-hersenbarrière, door bijv. een intraventriculaire shunt, een hersentumor of encefalitis.
Kinderen onder de 3 jaar
Sialanar wordt niet aanbevolen bij kinderen onder de 3 jaar, omdat er zeer weinig gegevens zijn over de werkzaamheid en veiligheid van glycopyrronium in deze leeftijdsgroep.
Hulpstoffen met bekend effect
Natrium
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per maximumdosis, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
Natriumbenzoaat
Dit geneesmiddel bevat 2,3 mg natriumbenzoaat (E211) in elke ml.
4.5. Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
Pediatrische patiënten
Er zijn beperkte gegevens over interacties met andere geneesmiddelen in de pediatrische leeftijdsgroep.
De volgende informatie over geneesmiddeleninteractie is relevant voor glycopyrronium.
Contra-indicaties voor gelijktijdig gebruik (zie rubriek 4.3)
Orale dosis kaliumchloride in vaste vorm
Glycopyrronium kan het risico op laesies in het bovenste deel van het maag-darmkanaal versterken in combinatie met orale formuleringen van kaliumchloride in vaste vorm. De reden hiervoor is dat de gastro-intestinale passage langzamer verloopt, waardoor plaatselijk een hoge concentratie van kaliumionen ontstaat. Er is een verband met bloedingen in het bovenste deel van het maag-darmkanaal en ulceratie van de dunne darm, stenose, perforatie en obstructie waargenomen.
Anticholinergica
Gelijktijdig gebruik van anticholinergica kan het risico op anticholinerge bijwerkingen verhogen. Anticholinergica kunnen de gastro-intestinale absorptie van andere, oraal toegediende anticholinergica vertragen en ook het risico op anticholinerge bijwerkingen vergroten.
Gelijktijdig gebruik waarbij voorzichtigheid is geboden
Antispasmodica
Glycopyrronium kan de farmacologische effecten van gastro-intestinale prokinetisch werkzame stoffen, zoals domperidon en metoclopramide, neutraliseren.
Topiramaat
Glycopyrronium kan in combinatie met het gebruik van topiramaat de effecten van oligohidrose en hyperthermie versterken, vooral bij pediatrische patiënten.
Sederende antihistaminica
Sederende antihistaminica kunnen additieve anticholinerge effecten hebben. Verlaging van de dosering anticholinergica of antihistaminica kan noodzakelijk zijn.
Neuroleptica/antipsychotica
De effecten van werkzame stoffen zoals fenothiazinen, clozapine en haloperidol kunnen worden versterkt. Verlaging van de dosering anticholinergica of neuroleptica/antipsychotica kan noodzakelijk zijn.
Skeletspierontspanners
Gebruik van anticholinergica na toediening van botulinetoxine kan systemische anticholinerge effecten versterken.
Tricyclische antidepressiva en MAO-remmers
Tricyclische antidepressiva en MAO-remmers kunnen additieve anticholinerge effecten hebben. Verlaging van de dosering anticholinergica en/of tricyclische antidepressiva en MAO-remmers kan noodzakelijk zijn.
Opiaten
Werkzame stoffen als pethidine en codeïne kunnen leiden tot additieve ongewenste effecten in het centrale zenuwstelsel en maag-darmstelsel, en het risico op ernstige constipatie of paralytische ileus en depressie van het CZS verhogen. Als gelijktijdig gebruik niet kan worden vermeden, moeten patiënten worden gecontroleerd op potentieel bovenmatige of langdurige depressie van het CZS en constipatie.
Corticosteroïden
Er kan zich steroïdgeïnduceerd glaucoom ontwikkelen met topische, geïnhaleerde, orale of intraveneus toegediende steroïden. Gelijktijdig gebruik kan leiden tot een verhoogde oogdruk via een open- of geslotenkamerhoekmechanisme.
Overige
Geneesmiddelen met anticholinerge eigenschappen (bijv. antihistaminica, antidepressiva) kunnen cumulatieve parasympathicolytische effecten veroorzaken, waaronder droge mond, urineretentie, constipatie en verwardheid, en een verhoogd risico op anticholinergisch syndroom.
4.6. Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden
Indien van toepassing moet doeltreffende anticonceptie worden overwogen voordat vrouwen die zwanger kunnen worden, worden behandeld.
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van Sialanar bij zwangere vrouwen. De beoordeling van reproductieve eindpunten voor glycopyrronium is beperkt (zie rubriek 5.3). Glycopyrronium is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (rubriek 4.3).
Borstvoeding
Veiligheid tijdens borstvoeding is niet vastgesteld. Gebruik tijdens de periode van borstvoeding is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over de effecten van Sialanar op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid. De reproductieve prestaties van ratten die glycopyrronium hebben gekregen, vertonen een afname wat het conceptiepercentage en overleving op de speenleeftijd betreft. Er zijn onvoldoende gegevens in het publieke domein om de effecten op het voortplantingsstelsel bij jonge volwassenen adequaat te beoordelen (zie rubriek 5.3).
4.7. Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Sialanar heeft een matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. De anticholinerge effecten van glycopyrronium kunnen wazig zien, duizeligheid en andere effecten veroorzaken die het vermogen van een patiënt om taken waarvoor bepaalde vaardigheden nodig zijn, zoals autorijden, fietsen en machines bedienen, kunnen aantasten. De bijwerkingen nemen toe met de dosis.
4.8. Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bijwerkingen komen vaak voor bij glycopyrronium vanwege de bekende farmacodynamische anticholinerge effecten. De meest voorkomende bijwerkingen waren droge mond (11%), constipatie (20%), diarree (18%) en braken (18%), urineretentie (15%), ‘flushing’ (11%) en neusverstopping (11%).
Bijwerkingen komen vaker voor bij hogere doses en langdurig gebruik.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen gemeld in de literatuur voor proeven met glycopyrronium voor sialorroe bij pediatrische patiënten (met inbegrip van 2 placebogecontroleerde proeven, een ongecontroleerd veiligheidsonderzoek waarin glycopyrronium 6 maanden werd gebruikt, en 3 ondersteunende onderzoeken met gegevens over bijwerkingen in de doelpopulatie) worden vermeld per MedDRA systeem/orgaanklasse (tabel 3). Binnen elk systeem/elke orgaanklasse worden de bijwerkingen gerangschikt per frequentie, met de meest voorkomende reacties eerst. Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. Daarnaast is de frequentiecategorie voor elke bijwerking gebaseerd op de volgende conventie: zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100, <1/10); soms (≥1/1.000, <1/100); zelden (≥1/10.000, <1/1000); zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 3. Lijst met bijwerkingen
| Bijwerkingen | Frequentiecategorie |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | |
| Bovensteluchtweginfectie | Vaak |
| Pneumonie | Vaak |
| Urineweginfectie | Vaak |
| Psychische stoornissen | |
| Prikkelbaarheid | Zeer vaak |
| Agitatie | Vaak |
| Suf voelen | Vaak |
| Rusteloosheid | Niet bekend |
| Overactiviteit | Niet bekend |
| Bijwerkingen | Frequentiecategorie |
| Korte aandachtsspanne | Niet bekend |
| Frustratie | Niet bekend |
| Veranderlijke stemming | Niet bekend |
| Driftbui | Niet bekend |
| Intermitterende explosieve stoornis | Niet bekend |
Gevoeligheid, verlegenheid en sociale teruggetrokkenheidsstoornis op kinderleeftijd of adolescentie | Niet bekend |
| Verdrietig voelen | Niet bekend |
| Huilen | Niet bekend |
| Vrees | Niet bekend |
| Zenuwstelselaandoeningen | |
| Hoofdpijn | Soms |
| Insomnia | Niet bekend |
| Oogaandoeningen | |
| Mydriase | Soms |
| Nystagmus | Soms |
| Geslotenkamerhoekglaucoom | Niet bekend |
| Fotofobie | Niet bekend |
| Droge ogen | Niet bekend |
| Hartaandoeningen | |
| Overmatig blozen | Zeer vaak |
| Tijdelijke bradycardie | Niet bekend |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | |
| Neusverstopping | Zeer vaak |
| Bloedneus | Vaak |
| Verminderde bronchiale secretie | Zeer vaak |
| Sinusitis | Niet bekend |
| Maagdarmstelselaandoeningen | |
| Droge mond | Zeer vaak |
| Constipatie | Zeer vaak |
| Diarree | Zeer vaak |
| Braken | Zeer vaak |
| Halitose | Soms |
| Slokdarmcandidiasis | Soms |
| Maagdarmstelselmotiliteitsaandoening | Soms |
| Pseudo-obstructie | Soms |
| Nausea | Niet bekend |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | |
| Rash | Vaak |
| Droogheid van de huid | Niet bekend |
| Remming van transpiratie | Niet bekend |
| Nier- en urinewegaandoeningen | |
| Urineretentie | Zeer vaak |
| Urineringsaandrang | Niet bekend |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | |
| Pyrexie | Vaak |
| Dehydratie | Soms |
| Dorst bij zeer warm weer | Soms |
| Angio-oedeem | Niet bekend |
| Allergische reactie | Niet bekend |
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Urineretentie
Urineretentie is een bekende bijwerking van anticholinerge geneesmiddelen (15%). De behandeling met glycopyrronium moet worden gestaakt tot de urineretentie is verdwenen.
Pneumonie
Longontsteking is een bekende bijwerking van anticholinerge geneesmiddelen (7,9%). De behandeling met glycopyrronium moet worden gestaakt tot de longontsteking is verdwenen.
Constipatie
Constipatie is een bekende bijwerking van anticholinerge geneesmiddelen (30%). De behandeling met glycopyrronium moet worden gestaakt tot de constipatie is verdwenen.
Centraal zenuwstelsel
Hoewel glycopyrronium slechts een beperkt vermogen heeft om de bloed-hersenbarrière te passeren, zijn er toegenomen effecten in het centraal zenuwstelsel gemeld in klinische proeven (23%). Dergelijke effecten moeten worden besproken met de verzorger tijdens de evaluaties van de behandeling en een dosisverlaging moet worden overwogen (zie rubriek 4.4).
Hartaandoeningen
Het is bekend dat glycopyrronium een effect heeft op de hartslag en bloeddruk bij doses gebruikt tijdens anesthesie, hoewel in klinische proeven bij kinderen met chronische speekselvloed dit effect niet is gebleken. Een effect op het cardiovasculaire stelsel moet worden overwogen als de verdraagbaarheid wordt geëvalueerd (zie rubriek 4.4).
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9. Overdosering
Symptomen
Overdosering van glycopyrronium kan leiden tot anticholinergisch syndroom, veroorzaakt door de remming van de cholinerge neurotransmissie bij de muscarinereceptoren. Klinische verschijnselen worden veroorzaakt door effecten op het CZS, perifere zenuwstelsel, of beide. Veelvoorkomende verschijnselen zijn onder andere blozen, droge huid en slijmvliezen, mydriase met accommodatieverlies, gewijzigde psychische status en koorts. Andere verschijnselen zijn onder meer sinustachycardie, verminderde darmgeluiden, functionele ileus, urineretentie, hypertensie, beverigheid en myoclonische trekkingen.
Behandelbeleid
Patiënten met anticholinerge toxiciteit moeten naar de dichtstbijzijnde instelling voor spoedeisende hulp met geavanceerde levensondersteunende systemen worden overgebracht. Gastro-intestinale ontsmetting met geactiveerde kool vóór vervoer naar het ziekenhuis wordt niet aanbevolen vanwege de mogelijkheid van slaperigheid en convulsies en het resulterende risico op pulmonale aspiratie. In het ziekenhuis kan geactiveerde kool worden toegediend als de luchtwegen van de patiënt voldoende kunnen worden beschermd. Fysostigminesalicylaat wordt aanbevolen in het geval van tachyaritmie met daaropvolgende hemodynamische problemen, therapieresistente convulsie, hevige agitatie of psychose.
Patiënten en/of ouders/verzorgers moeten worden geadviseerd om ervoor te zorgen dat elke keer een juiste dosis wordt gegeven, teneinde de schadelijke gevolgen van anticholinerge reacties van glycopyrronium gezien bij toedieningsfouten of overdosering te voorkomen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1. Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Preparaten bij functionele maag-darmstoornissen, synthetische anticholinergica, quaternaire ammoniumverbindingen. ATC-code: A03AB02.
Werkingsmechanisme
Glycopyrronium is een quaternaire antimuscarinerge ammoniumverbinding met perifere effecten die lijken op die van atropine.
Antimuscarinica zijn competitieve remmers van de werking van acetylcholine op de muscarinereceptoren van de autonome effectorplaatsen geïnnerveerd door parasympathische (cholinerge postganglionaire) zenuwen. Ze remmen ook de werking van acetylcholine waar glad spierweefsel geen cholinerge innervatie heeft.
Farmacodynamische effecten
De speekselproductie wordt hoofdzakelijk gemedieerd door parasympathische innervatie van de speekselklieren. Glycopyrronium remt de cholinerge muscarinereceptoren in de speekselklieren en andere perifere weefsels competitief, en vermindert zo indirect de speekselproductie. Glycopyrronium heeft weinig effect op cholinerge prikkels op nicotine-acetylcholinereceptoren, op structuren geïnnerveerd door postganglionaire cholinerge neuronen en op glad spierweefsel dat reageert op acetylcholine maar geen cholinerge innervatie heeft.
Perifere antimuscarinerge effecten die optreden naarmate de dosis toeneemt zijn: verlaagde productie van secreties uit de speeksel-, zweet- en bronchiale klieren; verwijding van de pupillen (mydriase) en verlamming van accommodatie (cycloplegie); verhoogde hartslag; remming van mictie en afname van de maag-darmtonus; remming van de maagzuursecretie.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Placebogecontroleerde gegevens voor de werkzaamheid zijn van patiënten die 8 weken zijn behandeld. Er zijn geen gegevens waarbij een behandeling van meer dan 8 weken wordt vergeleken met een placebo of controlemiddel.
Zeller et al 2012a hebben de werkzaamheid van glycopyrroniumbromide-drank (1 mg/5 ml) geëvalueerd voor de behandeling van problematische speekselvloed in verband met cerebrale parese en andere neurologische aandoeningen. Achtendertig patiënten van 3–23 jaar die ten minste 12,2 kg (27 lb) wogen met ernstige speekselvloed (vochtige kleding 5–7 dagen/week) werden gerandomiseerd naar acht weken behandeling met glycopyrronium (n = 20), 20-100 μg/kg (niet meer dan 3 mg in totaal) drie keer per dag, of overeenkomende placebo (n = 18). In de eerste vier weken was er een individuele titratie in vaste stappen afhankelijk van de respons, gevolgd door 4-weken onderhoudsbehandeling. Het primaire werkzaamheidseindpunt was het responderpercentage, gedefinieerd als het percentage met een verbetering van ≥3 punten op de mTDS (modified Teacher's Drooling Scale). De primaire analysepopulatie werd gewijzigd naar uitsluitend patiënten van 3-16 jaar oud. Dat leverde 19 patiënten op in de groep die glycopyrrolaatdrank kreeg en 17 in de placebogroep. Het responderpercentage was gedefinieerd als een verbetering van ten minste 3 punten op de mTDS (modified Teacher’s Drooling Scale).
| Responderpercentage in week 8 | Verbetering van ten minste 3 punten op de mTDS | Gemiddelde verbetering op de mTDS |
| Glycopyrronium | 14 van de 19 patiënten (73,7%) | 3,94 punten (SD: 1,95; 95%-BI: 2,97-4,91) |
| Placebo | 3 van de 17 patiënten (17,6%) | 0,71 punten (SD: 2,14; 95%-BI: -0,43-1,84) |
| p-waarde | p = 0,0011 | p < 0,0001 |
Bovendien vonden 84% van de artsen en 100% van de ouders/verzorgers glycopyrrolaat nuttig, in vergelijking met respectievelijk 41% en 56% voor placebo (p ≤ 0,014). De meest gemeld TEAE's (bijwerkingen die ontstonden tijdens de behandeling) (glycopyrrolaat vs. placebo) waren droge mond, constipatie, braken en neusverstopping.
De veiligheid en werkzaamheid van glycopyrronium zijn onderzocht in een openlabel onderzoek zonder controlegroep gedurende een periode van 24 weken bij kinderen van 3 tot 18 jaar. Bij het bezoek van week 24/afsluitend bezoek was er bij 52,3% (95% betrouwbaarheidsinterval 43,7–60,9) van de patiënten (n=130) sprake van een afname van ten minste drie punten op de mTDS ten opzichte van baseline; deze patiënten werden geclassificeerd als responders op een behandeling met glycopyrrolaatdrank. Het veiligheidsprofiel kwam overeen met dat gezien bij anticholinergica (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
5.2. Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
De gemiddelde absolute orale biologische beschikbaarheid van glycopyrronium, waarbij één orale dosis van 50 µg/kg en één intraveneuze dosis van 5 µg/kg werden vergeleken, was laag: ongeveer 3% (spreiding 1,3–13,3%) bij kinderen van 7–14 jaar die intra-oculaire chirurgie ondergingen (n = 6). Dat werd toegeschreven aan de lage oplosbaarheid in vetten van het geneesmiddel. Gegevens van schaarse farmacokinetische monsterneming (sparse sampling) bij kinderen duiden op een dosisevenredige farmacokinetiek.
De biologische beschikbaarheid van oraal glycopyrronium bij kinderen lag tussen die van volwassenen in gevoede en nuchtere toestand.
Distributie
Bij volwassenen werd glycopyrronium snel verspreid, na één intraveneuze dosis van 6 µg/kg; de distributiehalfwaardetijd bedroeg 2,2 ± 1,3 minuten. Na toediening van 3H- gelabeld glycopyrronium verdween meer dan 90% van het radiolabel uit het plasma in 5 minuten, en bijna 100% binnen 30 minuten, wat een afspiegeling is van de snelle distributie. Analyses van de populatiefarmacokinetische gegevens van gezonde volwassenen en kinderen met aan cerebrale parese gerelateerde chronische matige tot ernstige speekselvloed die glycopyrronium kregen (wijze van toediening en doseringen niet opgegeven), wezen niet op een lineaire farmacokinetiek van het geneesmiddel.
Het distributievolume, 0,64 ± 0,29 l/kg bij volwassenen, komt overeen met dat van de totale hoeveelheid lichaamsvocht. Het distributievolume is iets hoger in de pediatrische populatie(s), variërend van 1,31 tot 1,83 l/kg.
De farmacokinetiek van glycopyrronium bleek in wezen onafhankelijk van de leeftijd te zijn bij kinderen in de leeftijdsgroep van 0,19 – 14 jaar die één intraveneuze dosis van 5 µg/kg kregen. Bij de meeste pediatrische patiënten worden tri-exponentiële curves gemeld voor plasmaglycopyrronium afgezet tegen de tijd; bij volwassenen is de curve meestal bi-exponentieel. Er zijn matige veranderingen in het distributievolume) (Vss) en de klaring (Cl) waargenomen bij kinderen tussen 1 en 3 jaar oud, wat leidde tot een statistisch significant kortere eliminatiehalfwaardetijd (t½, z) dan die waargenomen bij jongere (<1 jaar oud; p = 0,037) of oudere (>3 jaar oud; p = 0,042) groepen kinderen.
In een onderzoek met gezonde volwassenen leidde één dosis van 2000 µg glycopyrroniumbromide tot een AUC van 2,39 µg.uur/l (nuchter). Er werd een AUC0-6 h van 8,64 µg.uur/l waargenomen na 6 µg/kg intraveneus glycopyrronium.
Op basis van theoretische fysisch-chemische overwegingen zou de quaternaire ammoniumverbinding glycopyrronium naar verwachting een lage centrale biologische beschikbaarheid hebben; er werd geen glycopyrronium gedetecteerd in het CSV van geanestheseerde chirurgische patiënten of patiënten die een keizersnede ondergingen na een intraveneuze dosis van 6 – 8 µg/kg. Bij pediatrische patiënten heeft 5 µg/kg intraveneus glycopyrronium een lage centrale biologische beschikbaarheid, behalve in gevallen waarin de bloed-hersenbarrière is aangetast (bijv. infectie bij een shunt).
Eliminatie
De primaire eliminatieroute van glycopyrronium is via de nieren, hoofdzakelijk als onveranderd geneesmiddel. Ongeveer 65% van een intraveneuze dosis wordt binnen de eerste 24 uur via de nieren uitgescheiden. Een klein deel (~5%) wordt uitgescheiden met de gal.
De eliminatiehalfwaardetijd van glycopyrronium lijkt afhankelijk te zijn van de wijze van toediening en bedraagt 0,83 ± 0,27 uur na intraveneuze toediening, 75 minuten na intramusculaire toediening en rond de 2,5 - 4 uur na orale toediening (drank), hoewel ook dit uiterst variabel was. Dat de laatste twee halfwaardetijden, en vooral die voor orale toediening, langer zijn dan voor intraveneuze toediening houdt waarschijnlijk verband met de complexe absorptie en distributie van glycopyrronium via beide routes. Het is mogelijk dat een trage absorptie na orale toediening ertoe leidt dat de eliminatie sneller verloopt dan de absorptie (bekend als flipflop-kinetiek, gekenmerkt door Ka > Ke).
De totale klaring van het geneesmiddel uit het lichaam na een intraveneuze dosis is relatief hoog: tussen 0,54 ± 0,14 l/uur/kg en 1,14 ± 0,31 l/uur/kg. Aangezien dit sneller is dan de glomerulaire filtratiesnelheid en het erop lijkt dat meer dan 50% van de dosis onveranderd wordt uitgescheiden in de urine, is het waarschijnlijk dat de renale eliminatie van glycopyrronium zowel via glomerulaire filtratie als secretie door de proximale tubuli via het base-uitscheidingsmechanisme verloopt.
Een gemiddelde toename van de totale systemische blootstelling (AUClaatste) van tot wel 1,4 keer werd gezien bij volwassen onderzoeksdeelnemers met lichte en matige nierinsufficiëntie (GFR ≥30 ml/min/1,73 m2) en tot 2,2 keer bij onderzoeksdeelnemers met een ernstige nierfunctiestoornis of terminale nierinsufficiëntie (geschatte GFR <30 ml/min/1,73 m2). De dosis moet met 30% worden verlaagd (zie tabel 2) bij patiënten met een lichte tot matige nierfunctiestoornis. Glycopyrronium is gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis.
Overige
Baselinekenmerken
De baselinekenmerken (leeftijd, gewicht, geslacht en ras) hebben geen invloed op de farmacokinetiek van glycopyrronium.
Verminderde leverfunctie
Een verstoorde leverfunctie zal naar verwachting geen invloed hebben op de farmacokinetiek van glycopyrronium, aangezien het geneesmiddel grotendeels wordt geëlimineerd via de nieren.
Voedsel
Gelijktijdige toediening met voedsel leidt tot een duidelijke afname van de systemische blootstelling aan glycopyrronium (zie rubriek 4.2).
5.3. Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er zijn geen niet-klinische onderzoeken, waaronder van genotoxiciteit of carcinogeniteit, uitgevoerd voor Sialanar.
Beperkte niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie of toxiciteit bij herhaalde dosering.
De toxiciteit van één dosis glycopyrronium is getest in een reeks onderzoeken, hoewel er slechts beperkte experimentele gegevens beschikbaar zijn. Na orale toediening werden er hoge LD50-waarden van 550 mg/kg bij muizen en meer dan 1000 mg/kg bij ratten gemeld. Bij ratten werden bij hogere doses (1500-2000 mg/kg) tremoren, klonische en tonische convulsies en moeilijke ademhaling waargenomen vóór overlijden door ademhalingsfalen.
Chronische orale toediening van glycopyrronium in doses van 4, 16 en 64 mg/kg gedurende maximaal 27 weken aan honden leidde tot mydriase, cycloplegie, xerostomie, emesis, incidentele tranenvloed, hyperemie van de sclera en rinorroe.
Extrapolatie van veiligheidsmarges naar pediatrische patiënten is niet mogelijk, omdat er geen gegevens beschikbaar zijn van toxiciteitsonderzoeken met herhaalde doses en er geen onderzoek met glycopyrronium bij jonge dieren is uitgevoerd.
Er zijn zeer weinig gegevens over reproductie-eindpunten voor glycopyrronium. Een afname van corpora lutea werd waargenomen bij vrouwtjesratten die glycopyrronium hadden gekregen. Er werden geen effecten op de vruchtbaarheid waargenomen bij mannetjesratten. De reproductieve prestaties van ratten die glycopyrronium hebben gekregen, vertonen een afname wat betreft het conceptiepercentage en overleving op de speenleeftijd. Het belang van de niet-klinische bevindingen voor de mens is niet duidelijk en het gebrek aan gegevens bij mensen over het geneesmiddel is de reden dat glycopyrronium gecontra-indiceerd is voor zwangere vrouwen. Er zijn onvoldoende gegevens in het publieke domein om de effecten op het voortplantingsstelsel van jonge volwassenen adequaat te beoordelen en de veiligheid tijdens de zwangerschap bij mensen is niet vastgesteld.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1. Lijst van hulpstoffen
Natriumbenzoaat (E211)
Frambozensmaakstof (bevat propyleenglycol E1520)
Sucralose (E955)
Citroenzuur (E330)
Gezuiverd water
6.2. Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3. Houdbaarheid
3 jaar.
2 maanden na de eerste opening weggooien.
6.4. Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25°C.
6.5. Aard en inhoud van de verpakking
Amberkleurige glazen fles met een kindveilige sluiting van hogedichtheidspolyethyleen en een geëxpandeerde liner van lagedichtheidspolyethyleen. De fles bevat 60 ml of 250 ml drank.
Verpakkingsgrootte: één fles, één 8 ml doseerspuit voor orale toediening van lagedichtheidspolyethyleen (schaalverdeling 0,1 ml) en één spuitadapter.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6. Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Proveca Pharma Limited
2 Dublin Landings
North Wall Quay
Dublin 1
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/16/1135/001 (250 ml fles)
EU/1/16/1135/002 (60 ml fles)
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 15 september 2016
Datum van laatste verlenging: 17 juni 2021
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
Sialanar 0,68 mg orodispergeerbare tablettenSialanar 1,36 mg orodispergeerbare tabletten
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Sialanar 0,68 mg orodispergeerbare tabletten
Sialanar 1,36 mg orodispergeerbare tabletten
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Sialanar 0,68 mg orodispergeerbare tabletten
Elke orodispergeerbare tablet bevat 0,85 mg glycopyrroniumbromide gelijkwaardig aan 0,68 mg glycopyrronium.
Sialanar 1,36 mg orodispergeerbare tabletten
Elke orodispergeerbare tablet bevat 1,7 mg glycopyrroniumbromide gelijkwaardig aan 1,36 mg glycopyrronium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Orodispergeerbare tablet.
Sialanar 0,68 mg orodispergeerbare tabletten
Witte tot gebroken witte, ronde, orodispergeerbare tablet in reliëf bedrukt met ‘een enkele halvemaan’.
Sialanar 1,36 mg orodispergeerbare tabletten
Witte tot gebroken witte, ronde, orodispergeerbare tablet in reliëf bedrukt met ‘twee halvemanen’.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1. Therapeutische indicaties
Symptomatische behandeling van ernstige sialorroe (chronische pathologische speekselvloed) bij kinderen en jongeren van 3 jaar en ouder met chronische neurologische aandoeningen.
4.2. Dosering en wijze van toediening
Sialanar dient te worden voorgeschreven door artsen die ervaring hebben met de behandeling van pediatrische patiënten met neurologische aandoeningen.
Dosering
Vanwege het gebrek aan gegevens over de veiligheid op de lange termijn wordt Sialanar aanbevolen voor kortdurend, intermitterend gebruik (zie rubriek 4.4).
Dit geneesmiddel kan niet op basis van eenzelfde hoeveelheid microgram onderling met andere glycopyrroniumproducten worden uitgewisseld zonder aanpassing van de dosis. Wanneer van het ene geneesmiddel op een ander geneesmiddel wordt overgeschakeld, moeten de specifieke dosisaanbevelingen voor elk geneesmiddel worden gevolgd om overdosering en anticholinerge bijwerkingen te voorkomen.
Pediatrische patiënten – kinderen en jongeren van 3 jaar en ouder
Het doseringsschema voor glycopyrronium wordt gebaseerd op het gewicht van het kind. Bij het begin moet de dosis geleidelijk aan worden getitreerd. Dosistitratie wordt aanbevolen met gebruik van de formulering Sialanar drank, omdat de dosis dan flexibeler kan worden aangepast. De dosistitratie moet worden voortgezet tot een evenwicht is bereikt tussen werkzaamheid en bijwerkingen en zo nodig naar boven of beneden worden aangepast. Wanneer een stabiele, werkzame dosis is bepaald, kunnen de patiënten overschakelen op de formulering orodispergeerbare tablet, driemaal daags toegediend. Tabel 1 geeft de overeenkomende dosis voor de orodispergeerbare tablet op basis van de gewichtscategorie van de patiënt en het dosisniveau dat tijdens de titratie is bereikt. Als bijvoorbeeld een patiënt van 20 kg met Sialanar drank werd getitreerd tot dosisniveau 3, moet het dosisniveau 3 van de gewichtscategorie van 18-22 kg worden gebruikt om de dosis voor de orodispergeerbare tablet te verkrijgen. De toegediende dosis mag de in tabel 1 weergegeven waarden niet overschrijden.
Wanneer een stabiel schema is bepaald met de orodispergeerbare tablet, kunnen clinici het op basis van hun klinisch oordeel gepast achten om de dosis daarna nog verder aan te passen met de formulering orodispergeerbare tablet in plaats van terug te keren naar de formulering drank.
Bijwerkingen kunnen worden geminimaliseerd door gebruik van de laagst werkzame dosis die nodig is om de symptomen onder controle te houden. In het geval dat er een bekende anticholinerge bijwerking optreedt bij verhoging van de dosis, moet de dosis worden verlaagd tot de vorige, lagere dosis en moet het voorval worden gemonitord (zie rubriek 4.4). Als het voorval niet verdwijnt, moet de behandeling worden gestaakt. In het geval van constipatie, urineretentie of longontsteking (zie rubriek 4.8), moet de behandeling worden gestaakt en moet er contact worden opgenomen met de voorschrijvende arts.
Jongere kinderen zijn mogelijk gevoeliger voor bijwerkingen; hiermee moet rekening worden gehouden als de dosis wordt aangepast.
Na de dosistitratiefase moet de arts, samen met de verzorger, de sialorroe van het kind met tussenpozen van niet langer dan 3 maanden controleren, om de werkzaamheid en/of verdraagbaarheid in de loop van de tijd te beoordelen, en de dosis dienovereenkomstig aan te passen.
In tabel 1 wordt de dosis (mg) glycopyrronium weergegeven die moet worden toegediend voor elke gewichtscategorie bij elk dosisniveau. Voorzichtigheid is geboden wanneer wordt overgeschakeld van de ene formulering van Sialanar op de andere formulering van Sialanar, omdat de aanbevolen doses voor de drank en de orodispergeerbare tabletten niet rechtstreeks onderling uitwisselbaar zijn. Patiënten moeten worden gemonitord op klinische respons en verdraagbaarheid, en dosisaanpassingen moeten overwogen worden indien deze klinisch geïndiceerd zijn. De drank moet worden gebruikt wanneer preciezere dosistitratie nodig is of wanneer een adequate respons of verdraagbaarheid niet kan worden bereikt met de beschikbare sterktes van de orodispergeerbare tablet. Dosisniveaus zijn eerder gebaseerd op simulatie dan een klinisch onderzoek waarbij de formuleringen van Sialanar rechtstreeks met elkaar worden vergeleken. Daarom mag de dosis voor de orodispergeerbare tablet de in tabel 1 weergegeven waarden niet overschrijden om potentiële risico’s te minimaliseren.
Tabel 1. Doseringstabel voor kinderen en jongeren met een normale nierfunctie.
Gewicht (kg) | Dosisniveau 1 (mg) | Dosisniveau 2 (mg) | Dosisniveau 3 (mg) | Dosisniveau 4 (mg) | Dosisniveau 5 (mg) |
| 13-17 | ^ | ^ | ^ | 0,68 | 0,68 |
| 18-22 | ^ | ^ | 0,68 | 0,68 | 1,36 |
| 23-27 | ^ | 0,68 | 0,68 | 1,36 | 1,36 |
| 28-32 | ^ | 0,68 | 0,68 | 1,36 | 2,04 |
| 33-37 | ^ | 0,68 | 1,36 | 1,36 | 2,04 |
| 38-42 | ^ | 0,68 | 1,36 | 2,04 | 2,04 |
| 43-47 | ^ | 0,68 | 1,36 | 2,04 | 2,04 |
| ≥48 | 0,68 | 1,36 | 2,04 | 2,04 | 2,04 |
^ Voor doses die niet kunnen worden bereikt met de formulering van orodispergeerbare tabletten, zijn andere farmaceutische vormen van Sialanar beschikbaar.
Speciale populaties
Pediatrische patiënten – kinderen <3 jaar
De veiligheid en werkzaamheid van glycopyrroniumbromide bij kinderen van hun geboorte tot 3 jaar is nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Volwassen patiënten
Sialanar is uitsluitend geïndiceerd voor pediatrische patiënten. Er is beperkt bewijs uit klinisch onderzoek over het gebruik van glycopyrronium bij volwassen patiënten met pathologische speekselvloed.
Oudere patiënten
Sialanar is uitsluitend geïndiceerd voor pediatrische patiënten. Ouderen hebben een langere eliminatiehalfwaardetijd en een lagere klaring van geneesmiddelen; er zijn ook weinig gegevens die de werkzaamheid bij gebruik gedurende korte tijd ondersteunen. Daarom mag Sialanar niet worden gebruikt bij patiënten die ouder zijn dan 65 jaar.
Verminderde leverfunctie
Er is geen klinisch onderzoek uitgevoerd bij patiënten met een verminderde leverfunctie. Glycopyrronium wordt hoofdzakelijk door renale excretie geklaard uit de systemische circulatie en er wordt niet aangenomen dat een verminderde leverfunctie zal leiden tot een klinisch relevante toename van de systemische blootstelling aan glycopyrronium.
Verminderde nierfunctie
Dit geneesmiddel is gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstig verminderde nierfunctie (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), inclusief diegenen met terminale nierziekte waarbij dialyse noodzakelijk is (zie rubriek 4.3). Voor patiënten met een licht tot matig verminderde nierfunctie (eGFR <90 - ≥30 ml/min/1,73 m2) moet Sialanar drank worden gebruikt, omdat daarmee de dosering flexibeler en preciezer kan worden bepaald.
Wijze van toediening
Uitsluitend voor oraal gebruik. De tablet moet op de tong of in de mondholte worden geplaatst en daar dispergeren.
Gelijktijdige toediening met voedsel leidt tot een duidelijke afname van de systemische blootstelling aan het geneesmiddel (zie rubriek 5.2). Het geneesmiddel moet ten minste één uur vóór of ten minste twee uur na maaltijden worden toegediend of op vaste tijdstippen met betrekking tot de inname van voedsel. Zeer vetrijk voedsel moet worden vermeden. Als op grond van de specifieke behoeften van het kind gelijktijdige toediening met voedsel noodzakelijk is, moet het geneesmiddel consistent worden toegediend tijdens de inname van voedsel.
De orodispergeerbare tablet moet zonder water worden toegediend. Bij gelijktijdige toediening met water op een nuchtere maag verminderde de systemische blootstelling met ~20% bij gezonde volwassenen (zie rubriek 5.2).
Als toediening van Sialanar via een neus-maagsonde/voedingssonde nodig is, moet de formulering drank worden gebruikt.
4.3. Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Zwangerschap en borstvoeding.
Glaucoom.
Urineretentie.
Ernstig verminderde nierfunctie (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), met inbegrip van patiënten met terminale nierinsufficiëntie die moeten worden gedialyseerd.
Voorgeschiedenis van darmobstructie, colitis ulcerosa, paralytische ileus, pylorusstenose en myasthenia gravis.
Gelijktijdig gebruik met orale dosis kaliumchloride in vaste vorm en anticholinergica (zie rubriek 4.5).
4.4. Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Anticholinerge effecten
Anticholinerge effecten, zoals urineretentie, constipatie en oververhitting door remming van de transpiratie kunnen dosisafhankelijk zijn en moeilijk te beoordelen bij een gehandicapt kind. Controle door artsen en zorgverleners is noodzakelijk betreffende naleving van de onderstaande instructies voor de behandeling:
De verzorger moet de behandeling staken en advies vragen aan de voorschrijvende arts in geval van:
- constipatie
- urineretentie
- pneumonie
- allergische reactie
- pyrexie
- zeer warm weer
- veranderingen in het gedrag
Na evaluatie van het voorval zal de voorschrijvende arts bepalen of de behandeling moet worden gestaakt of voortgezet met een lagere dosis (zie rubriek 4.2).
Gebrek aan gegevens over de veiligheid op lange termijn
Er zijn geen veiligheidsgegevens gepubliceerd over behandelingen van meer dan 24 weken. Gezien de beperkte beschikbaarheid van gegevens over de veiligheid op lange termijn en de onzekerheden rond het mogelijke risico op carcinogeniteit, moet de totale behandeling zo kort mogelijk worden gehouden. Als een continue behandeling nodig is (bijv. in een palliatieve setting) of als de behandeling met tussenpozen wordt herhaald (bijv. in de niet-palliatieve setting als behandeling van een chronische ziekte) moeten de baten en risico's zorgvuldig en voor elke patiënt afzonderlijk tegen elkaar worden afgewogen en moet de behandeling nauwlettend worden gemonitord.
Lichte tot matige sialorroe
Vanwege de geringe waarschijnlijkheid van baten en het bekende bijwerkingenprofiel mag Sialanar niet worden gegeven aan kinderen met lichte tot matige sialorroe.
Hartaandoeningen
Voorzichtigheid is geboden als glycopyrronium wordt gebruikt bij patiënten met een acuut myocardinfarct, hypertensie, coronair vaatlijden, hartaritmie en aandoeningen die worden gekenmerkt door tachycardie (met inbegrip van thyreotoxicose, hartinsufficiëntie, hartchirurgie) vanwege de mogelijkheid van verhoogde hartslag, verhoogde bloeddruk en toename van ritmestoornissen als gevolg van toediening van glycopyrronium (zie rubriek 4.8). De verzorger moet worden geadviseerd om de hartslag te meten als het kind onwel lijkt te zijn en om een zeer snelle of zeer trage hartslag te melden.
Maag-darmstelselaandoeningen
Voorzichtigheid is geboden als antimuscarinica zoals glycopyrronium worden gebruikt bij patiënten met gastro-oesofageale reflux, een al bestaande constipatie en diarree.
Tandheelkundige aandoeningen
Aangezien verminderde speekselvorming het risico op cariës en parodontale ziekten kan verhogen, is het belangrijk dat patiënten adequate dagelijkse gebitsverzorging en regelmatig tandheelkundige controles krijgen.
Aandoeningen aan de luchtwegen
Glycopyrronium kan verdikking van secreties veroorzaken, wat het risico op luchtweginfectie en longontsteking kan vergroten (zie rubriek 4.8). Glycopyrronium moet worden gestaakt als de patiënt een longontsteking heeft.
Bijwerkingen aan het centrale zenuwstelsel (CZS)
In klinisch onderzoek zijn toegenomen effecten in het CZS gemeld, waaronder: prikkelbaarheid, slaperigheid, rusteloosheid, overactiviteit, korte aandachtsspanne, frustratie, stemmingswisselingen, uitbarstingen of explosief gedrag, bovenmatige gevoeligheid, ernst of verdrietigheid, frequente huilbuien en angst (zie rubriek 4.8). Veranderingen in het gedrag moeten worden gemonitord. Als gevolg van de quaternaire structuur passeert glycopyrronium in beperkte mate de bloed-hersenbarrière, maar in welke mate is niet bekend. Voorzichtigheid is geboden bij kinderen met een verzwakte bloed-hersenbarrière, door bijv. een intraventriculaire shunt, een hersentumor of encefalitis.
Kinderen onder de 3 jaar
Sialanar wordt niet aanbevolen bij kinderen onder de 3 jaar, omdat er zeer weinig gegevens zijn over de werkzaamheid en veiligheid van glycopyrronium in deze leeftijdsgroep.
4.5. Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
Pediatrische patiënten
Er zijn beperkte gegevens over interacties met andere geneesmiddelen in de pediatrische leeftijdsgroep.
De volgende informatie over geneesmiddeleninteractie is relevant voor glycopyrronium.
Contra-indicaties voor gelijktijdig gebruik (zie rubriek 4.3)
Orale dosis kaliumchloride in vaste vorm
Glycopyrronium kan het risico op laesies in het bovenste deel van het maag-darmkanaal versterken in combinatie met orale formuleringen van kaliumchloride in vaste vorm. De reden hiervoor is dat de gastro-intestinale passage langzamer verloopt, waardoor plaatselijk een hoge concentratie van kaliumionen ontstaat. Er is een verband met bloedingen in het bovenste deel van het maag-darmkanaal en ulceratie van de dunne darm, stenose, perforatie en obstructie waargenomen.
Anticholinergica
Gelijktijdig gebruik van anticholinergica kan het risico op anticholinerge bijwerkingen verhogen. Anticholinergica kunnen de gastro-intestinale absorptie van andere, oraal toegediende anticholinergica vertragen en ook het risico op anticholinerge bijwerkingen vergroten.
Gelijktijdig gebruik waarbij voorzichtigheid is geboden
Antispasmodica
Glycopyrronium kan de farmacologische effecten van gastro-intestinale prokinetisch werkzame stoffen, zoals domperidon en metoclopramide, neutraliseren.
Topiramaat
Glycopyrronium kan in combinatie met het gebruik van topiramaat de effecten van oligohidrose en hyperthermie versterken, vooral bij pediatrische patiënten.
Sederende antihistaminica
Sederende antihistaminica kunnen additieve anticholinerge effecten hebben. Verlaging van de dosering anticholinergica of antihistaminica kan noodzakelijk zijn.
Neuroleptica/antipsychotica
De effecten van werkzame stoffen zoals fenothiazinen, clozapine en haloperidol kunnen worden versterkt. Verlaging van de dosering anticholinergica of neuroleptica/antipsychotica kan noodzakelijk zijn.
Skeletspierontspanners
Gebruik van anticholinergica na toediening van botulinetoxine kan systemische anticholinerge effecten versterken.
Tricyclische antidepressiva en MAO-remmers
Tricyclische antidepressiva en MAO-remmers kunnen additieve anticholinerge effecten hebben. Verlaging van de dosering anticholinergica en/of tricyclische antidepressiva en MAO-remmers kan noodzakelijk zijn.
Opiaten
Werkzame stoffen als pethidine en codeïne kunnen leiden tot additieve ongewenste effecten in het centrale zenuwstelsel en maag-darmstelsel en het risico op ernstige constipatie of paralytische ileus en depressie van het CZS verhogen. Als gelijktijdig gebruik niet kan worden vermeden, moeten patiënten worden gecontroleerd op potentieel bovenmatige of langdurige depressie van het CZS en constipatie.
Corticosteroïden
Er kan zich steroïdgeïnduceerd glaucoom ontwikkelen met topische, geïnhaleerde, orale of intraveneus toegediende steroïden. Gelijktijdig gebruik kan leiden tot een verhoogde oogdruk via een open- of geslotenkamerhoekmechanisme.
Overige
Geneesmiddelen met anticholinerge eigenschappen (bijv. antihistaminica, antidepressiva) kunnen cumulatieve parasympathicolytische effecten veroorzaken, waaronder droge mond, urineretentie, constipatie en verwardheid, en een verhoogd risico op anticholinergisch syndroom.
4.6. Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden
Indien van toepassing moet doeltreffende anticonceptie worden overwogen voordat vrouwen die zwanger kunnen worden, worden behandeld.
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van Sialanar bij zwangere vrouwen. De beoordeling van reproductieve eindpunten voor glycopyrronium is beperkt (zie rubriek 5.3). Glycopyrronium is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (rubriek 4.3).
Borstvoeding
Veiligheid tijdens borstvoeding is niet vastgesteld. Gebruik tijdens de periode van borstvoeding is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over de effecten van Sialanar op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid. De reproductieve prestaties van ratten die glycopyrronium hebben gekregen, vertonen een afname wat het conceptiepercentage en overleving op de speenleeftijd betreft. Er zijn onvoldoende gegevens in het publieke domein om de effecten op het voortplantingsstelsel bij jonge volwassenen adequaat te beoordelen (zie rubriek 5.3).
4.7. Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Sialanar heeft een matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. De anticholinerge effecten van glycopyrronium kunnen wazig zien, duizeligheid en andere effecten veroorzaken die het vermogen van een patiënt om taken waarvoor bepaalde vaardigheden nodig zijn, zoals autorijden, fietsen en machines bedienen, kunnen aantasten. De bijwerkingen nemen toe met de dosis.
4.8. Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bijwerkingen komen vaak voor bij glycopyrronium vanwege de bekende farmacodynamische anticholinerge effecten. De meest voorkomende bijwerkingen waren droge mond (11%), constipatie (20%), diarree (18%) en braken (18%), urineretentie (15%), ‘flushing’ (11%) en neusverstopping (11%).
Bijwerkingen komen vaker voor bij hogere doses en langdurig gebruik.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen gemeld in de literatuur voor proeven met glycopyrronium voor sialorroe bij pediatrische patiënten (met inbegrip van 2 placebogecontroleerde proeven, een ongecontroleerd veiligheidsonderzoek waarin glycopyrronium 6 maanden werd gebruikt, en 3 ondersteunende onderzoeken met gegevens over bijwerkingen in de doelpopulatie) worden vermeld per MedDRA systeem/orgaanklasse (tabel 2). Binnen elk systeem/elke orgaanklasse worden de bijwerkingen
| gerangschikt per frequentie, met de meest voorkomende reacties eerst. Binnen iedere frequentiegroep | |
| worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. Daarnaast is de frequentiecategorie voor | |
| elke bijwerking gebaseerd op de volgende conventie: zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100, <1/10); soms | |
| (≥1/1.000, <1/100); zelden (≥1/10.000, <1/1.000); zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (frequentie | |
| kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). | |
| Tabel 2. Lijst met bijwerkingen | |
| Bijwerkingen | Frequentiecategorie |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | |
| Bovensteluchtweginfectie | Vaak |
| Pneumonie | Vaak |
| Urineweginfectie | Vaak |
| Psychische stoornissen | |
| Prikkelbaarheid | Zeer vaak |
| Agitatie | Vaak |
| Suf voelen | Vaak |
| Rusteloosheid | Niet bekend |
| Overactiviteit | Niet bekend |
| Korte aandachtsspanne | Niet bekend |
| Frustratie | Niet bekend |
| Veranderlijke stemming | Niet bekend |
| Driftbui | Niet bekend |
| Intermitterende explosieve stoornis | Niet bekend |
| Gevoeligheid, verlegenheid en sociale teruggetrokkenheidsstoornis op kinderleeftijd of adolescentie | Niet bekend |
| Verdrietig voelen | Niet bekend |
| Huilen | Niet bekend |
| Vrees | Niet bekend |
| Zenuwstelselaandoeningen | |
| Hoofdpijn | Soms |
| Insomnia | Niet bekend |
| Oogaandoeningen | |
| Mydriase | Soms |
| Nystagmus | Soms |
| Geslotenkamerhoekglaucoom | Niet bekend |
| Fotofobie | Niet bekend |
| Droge ogen | Niet bekend |
| Hartaandoeningen | |
| Overmatig blozen | Zeer vaak |
| Tijdelijke bradycardie | Niet bekend |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | |
| Neusverstopping | Zeer vaak |
| Bloedneus | Vaak |
| Verminderde bronchiale secretie | Zeer vaak |
| Sinusitis | Niet bekend |
| Bijwerkingen | Frequentiecategorie |
| Maagdarmstelselaandoeningen | |
| Droge mond | Zeer vaak |
| Constipatie | Zeer vaak |
| Diarree | Zeer vaak |
| Braken | Zeer vaak |
| Halitose | Soms |
| Slokdarmcandidiasis | Soms |
| Maagdarmstelselmotiliteitsaandoening | Soms |
| Pseudo-obstructie | Soms |
| Nausea | Niet bekend |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | |
| Rash | Vaak |
| Droogheid van de huid | Niet bekend |
| Remming van transpiratie | Niet bekend |
| Nier- en urinewegaandoeningen | |
| Urineretentie | Zeer vaak |
| Urineringsaandrang | Niet bekend |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | |
| Pyrexie | Vaak |
| Dehydratie | Soms |
| Dorst bij zeer warm weer | Soms |
| Angio-oedeem | Niet bekend |
| Allergische reactie | Niet bekend |
| Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen | |
Urineretentie
Urineretentie is een bekende bijwerking van anticholinerge geneesmiddelen (15%). De behandeling met glycopyrronium moet worden gestaakt tot de urineretentie is verdwenen.
Pneumonie
Longontsteking is een bekende bijwerking van anticholinerge geneesmiddelen (7,9%). De behandeling met glycopyrronium moet worden gestaakt tot de longontsteking is verdwenen.
Constipatie
Constipatie is een bekende bijwerking van anticholinerge geneesmiddelen (30%). De behandeling met glycopyrronium moet worden gestaakt tot de constipatie is verdwenen.
Centraal zenuwstelsel
Hoewel glycopyrronium slechts een beperkt vermogen heeft om de bloed-hersenbarrière te passeren, zijn er toegenomen effecten in het centraal zenuwstelsel gemeld in klinische proeven (23%). Dergelijke effecten moeten worden besproken met de verzorger tijdens de evaluaties van de behandeling en een dosisverlaging moet worden overwogen (zie rubriek 4.4).
Hartaandoeningen
Het is bekend dat glycopyrronium een effect heeft op de hartslag en bloeddruk bij doses gebruikt tijdens anesthesie, hoewel in klinische proeven bij kinderen met chronische speekselvloed dit effect niet is gebleken. Een effect op het cardiovasculaire stelsel moet worden overwogen als de verdraagbaarheid wordt geëvalueerd (zie rubriek 4.4).
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9. Overdosering
Symptomen
Overdosering van glycopyrronium kan leiden tot anticholinergisch syndroom, veroorzaakt door de remming van de cholinerge neurotransmissie bij de muscarinereceptoren. Klinische verschijnselen worden veroorzaakt door effecten op het CZS, perifere zenuwstelsel, of beide. Veelvoorkomende verschijnselen zijn onder andere blozen, droge huid en slijmvliezen, mydriase met accommodatieverlies, gewijzigde psychische status en koorts. Andere verschijnselen zijn onder meer sinustachycardie, verminderde darmgeluiden, functionele ileus, urineretentie, hypertensie, beverigheid en myoclonische trekkingen.
Behandelbeleid
Patiënten met anticholinerge toxiciteit moeten naar de dichtstbijzijnde instelling voor spoedeisende hulp met geavanceerde levensondersteunende systemen worden overgebracht. Gastro-intestinale ontsmetting met geactiveerde kool vóór vervoer naar het ziekenhuis wordt niet aanbevolen vanwege de mogelijkheid van slaperigheid en convulsies en het resulterende risico op pulmonale aspiratie. In het ziekenhuis kan geactiveerde kool worden toegediend als de luchtwegen van de patiënt voldoende kunnen worden beschermd. Fysostigminesalicylaat wordt aanbevolen in het geval van tachyaritmie met daaropvolgende hemodynamische problemen, therapieresistente convulsie, hevige agitatie of psychose.
Patiënten en/of ouders/verzorgers moeten worden geadviseerd om ervoor te zorgen dat elke keer een juiste dosis wordt gegeven, teneinde de schadelijke gevolgen van anticholinerge reacties van glycopyrronium gezien bij toedieningsfouten of overdosering te voorkomen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1. Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Preparaten bij functionele maag-darmstoornissen, synthetische anticholinergica, quaternaire ammoniumverbindingen. ATC-code: A03AB02.
Werkingsmechanisme
Glycopyrronium is een quaternaire antimuscarinerge ammoniumverbinding met perifere effecten die lijken op die van atropine.
Antimuscarinica zijn competitieve remmers van de werking van acetylcholine op de muscarinereceptoren van de autonome effectorplaatsen geïnnerveerd door parasympathische (cholinerge postganglionaire) zenuwen. Ze remmen ook de werking van acetylcholine waar glad spierweefsel geen cholinerge innervatie heeft.
Farmacodynamische effecten
De speekselproductie wordt hoofdzakelijk gemedieerd door parasympathische innervatie van de speekselklieren. Glycopyrronium remt de cholinerge muscarinereceptoren in de speekselklieren en andere perifere weefsels competitief, en vermindert zo indirect de speekselproductie. Glycopyrronium heeft weinig effect op cholinerge prikkels op nicotine-acetylcholinereceptoren, op structuren geïnnerveerd door postganglionaire cholinerge neuronen en op glad spierweefsel dat reageert op acetylcholine maar geen cholinerge innervatie heeft.
Perifere antimuscarinerge effecten die optreden naarmate de dosis toeneemt zijn: verlaagde productie van secreties uit de speeksel-, zweet- en bronchiale klieren; verwijding van de pupillen (mydriase) en verlamming van accommodatie (cycloplegie); verhoogde hartslag; remming van mictie en afname van de maag-darmtonus; remming van de maagzuursecretie.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Placebogecontroleerde gegevens voor de werkzaamheid zijn van patiënten die 8 weken zijn behandeld. Er zijn geen gegevens waarbij een behandeling van meer dan 8 weken wordt vergeleken met een placebo of controlemiddel.
Zeller et al 2012a hebben de werkzaamheid van glycopyrroniumbromide-drank (1 mg/5 ml) geëvalueerd voor de behandeling van problematische speekselvloed in verband met cerebrale parese en andere neurologische aandoeningen. Achtendertig patiënten van 3–23 jaar die ten minste 12,2 kg (27 lb) wogen met ernstige speekselvloed (vochtige kleding 5–7 dagen/week) werden gerandomiseerd naar acht weken behandeling met glycopyrronium (n = 20), 20-100 μg/kg (niet meer dan 3 mg in totaal) drie keer per dag, of overeenkomende placebo (n = 18). In de eerste vier weken was er een individuele titratie in vaste stappen afhankelijk van de respons, gevolgd door 4 weken onderhoudsbehandeling. Het primaire werkzaamheidseindpunt was het responderpercentage, gedefinieerd als het percentage met een verbetering van ≥3 punten op de mTDS (modified Teacher's Drooling Scale). De primaire analysepopulatie werd gewijzigd naar uitsluitend patiënten van 3-16 jaar oud. Dat leverde 19 patiënten op in de groep die glycopyrrolaatdrank kreeg en 17 in de placebogroep. Het responderpercentage was gedefinieerd als een verbetering van ten minste 3 punten op de mTDS (modified Teacher’s Drooling Scale); zie tabel 3.
Tabel 3. Responderpercentages en gemiddelde verbeteringen op de mTDS in week 8 bij patiënten behandeld met glycopyrroniumbromide drank versus placebo (Zeller et al., 2012a).
| Responderpercentage in week 8 | Verbetering van ten minste 3 punten op de mTDS | Gemiddelde verbetering op de mTDS |
| Glycopyrronium | 14 van de 19 patiënten (73,7%) | 3,94 punten (SD: 1,95; 95%-BI: 2,97-4,91) |
| Placebo | 3 van de 17 patiënten (17,6%) | 0,71 punten (SD: 2,14; 95%-BI: -0,43-1,84) |
| p-waarde | p = 0,0011 | p < 0,0001 |
Bovendien vonden 84% van de artsen en 100% van de ouders/verzorgers glycopyrrolaat nuttig, in vergelijking met respectievelijk 41% en 56% voor placebo (p ≤ 0,014). De meest gemeld TEAE's (bijwerkingen die ontstonden tijdens de behandeling) (glycopyrrolaat vs. placebo) waren droge mond, constipatie, braken en neusverstopping.
De veiligheid en werkzaamheid van glycopyrronium zijn onderzocht in een openlabel onderzoek zonder controlegroep gedurende een periode van 24 weken bij kinderen van 3 tot 18 jaar. Bij het bezoek van week 24/afsluitend bezoek was er bij 52,3% (95% betrouwbaarheidsinterval 43,7–60,9) van de patiënten (n=130) sprake van een afname van ten minste drie punten op de mTDS ten opzichte van baseline; deze patiënten werden geclassificeerd als responders op een behandeling met glycopyrrolaatdrank. Het veiligheidsprofiel kwam overeen met dat gezien bij anticholinergica (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
5.2. Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
De gemiddelde absolute orale biologische beschikbaarheid van glycopyrronium, waarbij één orale dosis van 50 mcg/kg en één intraveneuze dosis van 5 mcg/kg werden vergeleken, was laag: ongeveer 3% (spreiding 1,3–13,3%) bij kinderen van 7–14 jaar die intra-oculaire chirurgie ondergingen (n = 6). Dat werd toegeschreven aan de lage oplosbaarheid in vetten van het geneesmiddel. Gegevens van schaarse farmacokinetische monsterneming (sparse sampling) bij kinderen duiden op een dosisevenredige farmacokinetiek.
De biologische beschikbaarheid van oraal glycopyrronium bij kinderen lag tussen die van volwassenen in gevoede en nuchtere toestand. Na orale toediening worden piekplasmaconcentraties na 3 uur bereikt.
Distributie
Bij volwassenen werd glycopyrronium snel verspreid, na één intraveneuze dosis van 6 mcg/kg; de distributiehalfwaardetijd bedroeg 2,2 ± 1,3 minuten. Na toediening van 3H- gelabeld glycopyrronium verdween meer dan 90% van het radiolabel uit het plasma in 5 minuten, en bijna 100% binnen 30 minuten, wat een afspiegeling is van de snelle distributie. Analyses van de populatiefarmacokinetische gegevens van gezonde volwassenen en kinderen met aan cerebrale parese gerelateerde chronische matige tot ernstige speekselvloed die glycopyrronium kregen (wijze van toediening en doseringen niet opgegeven), wezen niet op een lineaire farmacokinetiek van het geneesmiddel.
Het distributievolume, 0,64 ± 0,29 l/kg bij volwassenen, komt overeen met dat van de totale hoeveelheid lichaamsvocht. Het distributievolume is iets hoger in de pediatrische populatie(s), variërend van 1,31 tot 1,83 l/kg.
De farmacokinetiek van glycopyrronium bleek in wezen onafhankelijk van de leeftijd te zijn bij kinderen in de leeftijdsgroep van 0,19 – 14 jaar die één intraveneuze dosis van 5 mcg/kg kregen. Bij de meeste pediatrische patiënten worden tri-exponentiële curves gemeld voor plasmaglycopyrronium afgezet tegen de tijd; bij volwassenen is de curve meestal bi-exponentieel. Er zijn matige veranderingen in het distributievolume) (Vss) en de klaring (Cl) waargenomen bij kinderen tussen 1 en 3 jaar oud, wat leidde tot een statistisch significant kortere eliminatiehalfwaardetijd (t½, z) dan die waargenomen bij jongere (<1 jaar oud; p = 0,037) of oudere (>3 jaar oud; p = 0,042) groepen kinderen.
In een onderzoek met gezonde volwassenen leidde één dosis van 2.000 mcg glycopyrroniumbromide tot een AUC van 2,39 mcg.uur/l (nuchter). Er werd een AUC0-6 h van 8,64 mcg.uur/l waargenomen na 6 mcg/kg intraveneus glycopyrronium.
Op basis van theoretische fysisch-chemische overwegingen zou de quaternaire ammoniumverbinding glycopyrronium naar verwachting een lage centrale biologische beschikbaarheid hebben; er werd geen glycopyrronium gedetecteerd in het CSV van geanestheseerde chirurgische patiënten of patiënten die een keizersnede ondergingen na een intraveneuze dosis van 6 – 8 mcg/kg. Bij pediatrische patiënten heeft 5 mcg/kg intraveneus glycopyrronium een lage centrale biologische beschikbaarheid, behalve in gevallen waarin de bloed-hersenbarrière is aangetast (bijv. infectie bij een shunt).
Eliminatie
De primaire eliminatieroute van glycopyrronium is via de nieren, hoofdzakelijk als onveranderd geneesmiddel. Ongeveer 65% van een intraveneuze dosis wordt binnen de eerste 24 uur via de nieren uitgescheiden. Een klein deel (~5%) wordt uitgescheiden met de gal.
De eliminatiehalfwaardetijd van glycopyrronium lijkt afhankelijk te zijn van de wijze van toediening en bedraagt 0,83 ± 0,27 uur na intraveneuze toediening, 75 minuten na intramusculaire toediening en rond de 2,5 - 4 uur na orale toediening (drank), hoewel ook dit uiterst variabel was. Dat de laatste twee halfwaardetijden, en vooral die voor orale toediening, langer zijn dan voor intraveneuze toediening houdt waarschijnlijk verband met de complexe absorptie en distributie van glycopyrronium via beide routes. Het is mogelijk dat een trage absorptie na orale toediening ertoe leidt dat de eliminatie sneller verloopt dan de absorptie (bekend als flipflop-kinetiek, gekenmerkt door Ka > Ke).
De totale klaring van het geneesmiddel uit het lichaam na een intraveneuze dosis is relatief hoog: tussen 0,54 ± 0,14 l/uur/kg en 1,14 ± 0,31 l/uur/kg. Aangezien dit sneller is dan de glomerulaire filtratiesnelheid en het erop lijkt dat meer dan 50% van de dosis onveranderd wordt uitgescheiden in de urine, is het waarschijnlijk dat de renale eliminatie van glycopyrronium zowel via glomerulaire filtratie als secretie door de proximale tubuli via het base-uitscheidingsmechanisme verloopt.
Een gemiddelde toename van de totale systemische blootstelling (AUClaatste) van tot wel 1,4 keer werd gezien bij volwassen onderzoeksdeelnemers met lichte en matige nierinsufficiëntie (GFR ≥30 ml/min/1,73 m2) en tot 2,2 keer bij onderzoeksdeelnemers met een ernstige nierfunctiestoornis of terminale nierinsufficiëntie (geschatte GFR <30 ml/min/1,73 m2). Glycopyrronium is gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis.
Overige
Baselinekenmerken
De baselinekenmerken (leeftijd, gewicht, geslacht en ras) hebben geen invloed op de farmacokinetiek van glycopyrronium.
Verminderde leverfunctie
Een verstoorde leverfunctie zal naar verwachting geen invloed hebben op de farmacokinetiek van glycopyrronium, aangezien het geneesmiddel grotendeels wordt geëlimineerd via de nieren.
Voedsel
Gelijktijdige toediening met voedsel leidt tot een duidelijke afname van de systemische blootstelling aan glycopyrronium (zie tabel 4 hieronder).
Tabel 4. Vergelijking van de blootstelling wanneer glycopyrronium 1,36 mg orodispergeerbare tabletten op een nuchtere maag werden toegediend zonder water (B) en met water (C), en op een volle maag zonder water (D).
| Parameter (eenheid) | n | Glycopyrronium 1,36 mg (1 tablet) op nuchtere maag zonder water (B) | Glycopyrronium 1,36 mg (1 tablet) op nuchtere maag met water (C) | Glycopyrronium 1,36 mg (1 tablet) op volle maag zonder water (D) | Gemid-delde ratio (%) van C versus B | Gemid-delde ratio (%) van D versus B |
| Cmax (pg/ml) | 43 | 329,3 | 248,0 | 56,86 | 75,3 | 17,3 |
| AUC(0-t) (u•pg/ml) | 43 | 1.566 | 1.244 | 368,2 | 79,5 | 23,5 |
| AUC(0-∞) (u•pg/ml) | 40 | 1.749 | 1.416 | 451,5 | 81,0 | 25,8 |
| tmax (u) (mediaan) | 43 | 3,0 | 3,0 | 3,5 | Vergelijk-baar | Vergelijk-baar |
Opmerking: farmacokinetische gegevens worden weergegeven in kleinste-kwadratengemiddelde.
5.3. Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er zijn geen niet-klinische onderzoeken, waaronder van genotoxiciteit of carcinogeniteit, uitgevoerd voor Sialanar.
Beperkte niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie of toxiciteit bij herhaalde dosering.
De toxiciteit van één dosis glycopyrronium is getest in een reeks onderzoeken, hoewel er slechts beperkte experimentele gegevens beschikbaar zijn. Na orale toediening werden er hoge LD50-waarden van 550 mg/kg bij muizen en meer dan 1.000 mg/kg bij ratten gemeld. Bij ratten werden bij hogere doses (1.500-2.000 mg/kg) tremoren, klonische en tonische convulsies en moeilijke ademhaling waargenomen vóór overlijden door ademhalingsfalen.
Chronische orale toediening van glycopyrronium in doses van 4, 16 en 64 mg/kg gedurende maximaal 27 weken aan honden leidde tot mydriase, cycloplegie, xerostomie, emesis, incidentele tranenvloed, hyperemie van de sclera en rinorroe.
Extrapolatie van veiligheidsmarges naar pediatrische patiënten is niet mogelijk, omdat er geen gegevens beschikbaar zijn van toxiciteitsonderzoeken met herhaalde doses en er geen onderzoek met glycopyrronium bij jonge dieren is uitgevoerd.
Er zijn zeer weinig gegevens over reproductie-eindpunten voor glycopyrronium. Een afname van corpora lutea werd waargenomen bij vrouwtjesratten die glycopyrronium hadden gekregen. Er werden geen effecten op de vruchtbaarheid waargenomen bij mannetjesratten. De reproductieve prestaties van ratten die glycopyrronium hebben gekregen, vertonen een afname wat betreft het conceptiepercentage en overleving op de speenleeftijd. Het belang van de niet-klinische bevindingen voor de mens is niet duidelijk en het gebrek aan gegevens bij mensen over het geneesmiddel is de reden dat glycopyrronium gecontra-indiceerd is voor zwangere vrouwen. Er zijn onvoldoende gegevens in het publieke domein om de effecten op het voortplantingsstelsel van jonge volwassenen adequaat te beoordelen en de veiligheid tijdens de zwangerschap bij mensen is niet vastgesteld.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1. Lijst van hulpstoffen
Gelatine
Mannitol (E421)
Poloxameer 188
Sucralose
Zwarte-kersensmaakstof
Citroenzuur
Gezuiverd water
6.2. Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3. Houdbaarheid
3 jaar.
6.4. Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht.
6.5. Aard en inhoud van de verpakking
Aluminium blisterverpakkingen die bestaan uit een meerlaagse gelamineerde blisterfilm, bestaande uit polyvinylchloride, polyamide en aluminiumfolie, en een aluminium afdekfolie. De afdekfolie over elke tablet is zodanig ontworpen dat deze kan worden verwijderd en de orodispergeerbare tablet er gemakkelijk uitgenomen kan worden.
De orodispergeerbare tabletten worden geleverd in dozen van 30 of 60 tabletten.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6. Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Proveca Pharma Limited
2 Dublin Landings
North Wall Quay
Dublin 1
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/16/1135/003-006
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 15 september 2016
Datum van laatste verlenging: 17 juni 2021
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
