Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Kygevvi – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Kygevvi

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

KYGEVVI 2 g/2 g poeder voor drank

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elk sachet bevat 2 g doxecitine en 2 g doxribtimine.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Poeder voor drank.

Wit tot witachtig poeder.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

KYGEVVI is geïndiceerd voor de behandeling van genetisch vastgestelde thymidinekinase 2-deficiëntie (TK2-deficiëntie) bij pediatrische en volwassen patiënten bij wie de symptomen op of vóór de leeftijd van 12 jaar optraden.

4.2 Dosering en wijze van toediening

KYGEVVI is bedoeld voor gebruik volgens de instructies en onder toezicht van specialistische beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die ervaren zijn in het behandelen van patiënten met mitochondriale aandoeningen.

Dosering

De dosering van KYGEVVI is gebaseerd op het gewicht van de patiënt; herevaluatie van het gewicht dient door de voorschrijvende arts te worden uitgevoerd.

KYGEVVI wordt stapsgewijs verhoogd en gedoseerd op basis van de individuele verdraagbaarheid van de patiënt. De maximaal aanbevolen onderhoudsdosis bedraagt 400 mg/kg/dag doxecitine en 400 mg/kg/dag doxribtimine.

KYGEVVI moet elke dag in 3 gelijke doses met voedsel worden toegediend.

Tabel 1: aanbevolen doseringsschema voor KYGEVVI1:

Initiële dosering130 mg/kg/dag doxecitine en 130 mg/kg/dag doxribtimine
Dag 14, tussendosering260 mg/kg/dag doxecitine en 260 mg/kg/dag doxribtimine
Dag 28, onderhoudsdosering400 mg/kg/dag doxecitine en 400 mg/kg/dag doxribtimine

1Bij patiënten met een matig of ernstig verminderde nierfunctie moet een langzamere stapsgewijze dosisverhoging (ten minste 4 weken tussen elke dosisverhoging) worden toegepast.

In tabel 2, 3, 4 en 5 worden het toepasselijke aantal sachets met KYGEVVI-poeder en het vereiste verdunningsvolume op basis van lichaamsgewicht weergegeven voor de aanbevolen doseringsniveaus.

Vertraagde of gemiste dosis

Indien een dosis gemist is, moet de dosis zo snel mogelijk worden ingenomen. Als de volgende dosis echter binnen de komende 2 uur gepland staat, mag de dosis niet worden ingenomen. De patiënt moet de volgende dosis dan op de gebruikelijke tijd innemen. Er mag geen dubbele of extra dosis worden ingenomen ter compensatie van de gemiste dosis.

Indien een dosis is uitgespuugd of als het onduidelijk is of het medicijn in zijn geheel is ingenomen, mag er niet nog een dosis worden ingenomen. Wacht tot de volgende geplande dosis.

Bijzondere patiënten

Ouderen

Er zijn geen specifieke farmacokinetische evaluaties uitgevoerd bij ouderen. Er wordt geen aanpassing van de dosis aanbevolen bij oudere patiënten op basis van beperkte gegevens bij patiënten van 65 jaar en ouder.

Verminderde nierfunctie

Er is geen ervaring met het gebruik van doxecitine en doxribtimine bij patiënten met TK2-deficiëntie met een verminderde nierfunctie. Er wordt geen aanpassing van de dosis aanbevolen bij patiënten met een licht (geschatte glomerulaire filtratiesnelheid [eGFR] ≥ 60 en ≤ 90 ml/min/1,73 m2) verminderde nierfunctie. Er kunnen geen specifieke aanbevelingen voor de dosis worden gedaan voor patiënten met een matig (eGFR ≥ 30 en ≤ 59 ml/min/1,73 m2) of ernstig (eGFR ≥ 15 en ≤ 29 ml/min/1,73 m2) verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2).

Wegens de mogelijkheid van hoge blootstelling bij patiënten met een matig of ernstig verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2) moet een langzamere stapsgewijze dosisverhoging (ten minste 4 weken tussen elke dosisverhoging) worden toegepast om ervoor te zorgen dat de verdraagbaarheid van de dosis kan worden beoordeeld en om mogelijke veiligheidsrisico’s van deze hoge blootstelling aan KYGEVVI te beperken.

Verminderde leverfunctie

Er is beperkte ervaring met het gebruik van doxecitine en doxribtimine bij patiënten met een verminderde leverfunctie. Er is geen aanpassing van de dosis vereist bij patiënten met een licht verminderde leverfunctie (criteria van het National Cancer Institute - Organ Dysfunction Working Group (NCI-ODWG)) (zie rubriek 4.4). Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar om aanbevelingen voor aanpassing van de dosis te doen bij patiënten met een matig of ernstig verminderde leverfunctie.

Wijze van toediening

KYGEVVI is voor oraal gebruik.

De gereconstitueerde drank moet driemaal per dag met voedsel worden ingenomen in evenredig verdeelde doses, met ongeveer 6 ± 2 uur ertussen.

Tabel 2: de aanbevolen initiële dosering voor de bereiding en dosering van 130 mg/kg/dag doxecitine en 130 mg/kg/dag doxribtimine-drank op basis van lichaamsgewicht

Lichaamsgewicht (kg)Dagelijkse bereiding van drankIndividueel dosisvolume (ml) (driemaal per dag toegediend)
Aantal sachets voor reconstitutiebWatervolume (ml)a
3,0 – 3,41402,5
3,5 - 3,93
4,0 - 4,43,5
4,5 - 4,94
5,0 - 5,94,5
6,0 - 6,95,5
7,0 - 7,96
8,0 - 8,97
9,0 - 10,48
10,5 - 11,910

Tabel 2: de aanbevolen initiële dosering voor de bereiding en dosering van 130 mg/kg/dag doxecitine en 130 mg/kg/dag doxribtimine-drank op basis van lichaamsgewicht

Lichaamsgewicht (kg)Dagelijkse bereiding van drankIndividueel dosisvolume (ml) (driemaal per dag toegediend)
Aantal sachets voor reconstitutiebWatervolume (ml)a
12,0 - 13,911
14,0 - 15,913
16,0 - 17,428014
17,5 - 18,916
19,0 - 20,917
21,0 - 24,920
25,0 - 27,922
28,0 - 31,925
32,0 - 34,9312028
35,0 - 37,930
38,0 - 41,935
42,0 - 47,940
48,0 - 54,9416045
55,0 - 61,950
62,0 - 72,955c
73,0 - 84,9520065
85,0 – 92,9624075
93,0 – 109,9728085
110,0 – 120,08320100
a Het watervolume om het poeder te reconstitueren voor de bereiding van één dagvoorraad gereconstitueerde drank. b Het cijfer geeft het aantal sachets weer dat benodigd is voor de bereiding van één dagvoorraad gereconstitueerde drank. c Het volume van elke individuele dosis komt mogelijk niet overeen met het aangegeven totale dagelijkse watervolume wanneer het vermenigvuldigd wordt met drie. Dit is geen fout. Het uiteindelijke volume van de gereconstitueerde drank neemt toe nadat het poeder van het voorgeschreven aantal sachets aan het watervolume is toegevoegd.

Tabel 3: de aanbevolen tussendosering op dag 14 voor de bereiding en dosering van 260 mg/kg/dag doxecitine en 260 mg/kg/dag doxribtimine-drank op basis van lichaamsgewicht

Lichaamsgewicht (kg)Dagelijkse bereiding van drankIndividueel dosisvolume (ml) (driemaal per dag toegediend)
Aantal sachets voor reconstitutiebWatervolume (ml)a
3,0 - 3,41405,5
3,5 - 3,96,5
4,0 - 4,47,5
4,5 - 4,98
5,0 - 5,99,5
6,0 - 6,911
7,0 - 7,913
8,0 - 8,928014
9,0 - 10,417
10,5 - 11,919
12,0 - 13,922
14,0 - 15,926
16,0 - 17,4312029
17,5 - 18,930
19,0 - 20,935
21,0 - 24,940
25,0 - 27,9416045
28,0 - 31,950
32,0 - 34,955c
35,0 - 37,9520065
38,0 - 41,970c
42,0 - 47,9624075
48,0 - 54,9728090
55,0 - 61,98320100
62,0 - 72,99360115
73,0 - 84,910400135c

Tabel 3: de aanbevolen tussendosering op dag 14 voor de bereiding en dosering van 260 mg/kg/dag doxecitine en 260 mg/kg/dag doxribtimine-drank op basis van lichaamsgewicht

Lichaamsgewicht (kg)Dagelijkse bereiding van drankIndividueel dosisvolume (ml) (driemaal per dag toegediend)
Aantal sachets voor reconstitutiebWatervolume (ml)a
85,0 - 92,911440155c
93,0 – 109,913520175c
110,0 – 120,015600200
a Het watervolume om het poeder te reconstitueren voor de bereiding van één dagvoorraad gereconstitueerde drank. b Het cijfer geeft het aantal sachets weer dat benodigd is voor de bereiding van één dagvoorraad gereconstitueerde drank. c Het volume van elke individuele dosis komt mogelijk niet overeen met het aangegeven totale dagelijkse watervolume wanneer het vermenigvuldigd wordt met drie. Dit is geen fout. Het uiteindelijke volume van de gereconstitueerde drank neemt toe nadat het poeder van het voorgeschreven aantal sachets aan het watervolume is toegevoegd.

Tabel 4: de aanbevolen onderhoudsdosering op dag 28 voor de bereiding en dosering van 400 mg/kg/dag doxecitine en 400 mg/kg/dag doxribtimine-drank op basis van lichaamsgewicht

Lichaamsgewicht (kg)Dagelijkse bereiding van drankIndividueel dosisvolume (ml) (driemaal per dag toegediend)
Aantal sachets voor reconstitutiebWatervolume (ml)a
3,0 - 3,41409
3,5 - 3,910
4,0 - 4,912
5,0 - 5,928015
6,0 - 6,917
7,0 - 7,920
8,0 - 8,922
9,0 - 10,426
10,5 - 11,9312030
12,0 - 13,935
14,0 - 15,940
16,0 - 17,4416045
17,5 - 18,950
19,0 - 20,955c
21,0 - 24,9520060
25,0 - 27,970c
28,0 - 31,9624080
32,0 - 34,9728090
35,0 - 37,98320100
38,0 - 41,9110c
42,0 - 47,99360120
48,0 - 54,910400140c
55,0 - 61,912480160
62,0 - 72,913520180c
73,0 - 85,015600210c
a Het watervolume om het poeder te reconstitueren voor de bereiding van één dagvoorraad gereconstitueerde drank. b Het cijfer geeft het aantal sachets weer dat benodigd is voor de bereiding van één dagvoorraad gereconstitueerde drank. c Het volume van elke individuele dosis komt mogelijk niet overeen met het aangegeven totale dagelijkse watervolume wanneer het vermenigvuldigd wordt met drie. Dit is geen fout. Het uiteindelijke volume van de gereconstitueerde drank neemt toe nadat het poeder van het voorgeschreven aantal sachets aan het watervolume is toegevoegd.

LET OP: Er zijn zeer beperkte gegevens beschikbaar over patiënten die meer wegen dan 85 kg. In het geval dat de patiënt meer weegt dan 85,0 kg overschrijdt het totale dagelijkse volume de 640 ml en moet de individuele dosis drank driemaal per dag worden bereid in plaats van dat de drank eenmaal per dag wordt bereid.

Wanneer het individuele dosisvolume de 225 ml overschrijdt, moet het worden verdeeld in twee afzonderlijke porties die direct na elkaar moeten worden ingenomen. Om elke portie nauwkeurig te meten en toe te dienen, moet het doseerbekertje uit de toedieningskit worden gebruikt.

Tabel 5: de aanbevolen onderhoudsdosering op dag 28 voor de bereiding en dosering van KYGEVVI-drank voor patiënten met een gewicht van >85,0 kg

Lichaamsgewicht (kg)Aantal sachets voor reconstitutiebWatervolume (ml)aIndividueel dosisvolume (ml) (driemaal per dag toegediend)
85,1 – 92,96240230
93,0 – 99,9250c
100,0 – 109,97280270
110,0 – 120,08320300
a Het watervolume om het poeder te reconstitueren voor de bereiding van gereconstitueerde drank. b Het cijfer geeft het aantal sachets weer dat benodigd is voor de bereiding van gereconstitueerde drank. c Het volume van elke individuele dosis komt mogelijk niet overeen met het aangegeven totale watervolume. Dit is geen fout. Het uiteindelijke volume van de gereconstitueerde drank neemt toe nadat het poeder van het voorgeschreven aantal sachets aan het watervolume is toegevoegd.

Indien de patiënt niet in staat is om te slikken, kan de voorgeschreven dosis KYGEVVI via een voedingssonde worden toegediend. Volg de instructies van de voedingssonde om het geneesmiddel toe te dienen.

  • Bereid de drank met behulp van de aanbevolen toedieningskit.
  • Los het voorgeschreven aantal sachets met poeder op in water dat op kamertemperatuur is.

    • Gebruik 40 ml water per sachet.
    • Niet mengen met andere geneesmiddelen, vloeistoffen, poeders of voedingsmiddelen.
  • Bereid elke ochtend een dagvoorraad drank of bereid de oplossing voor elke individuele dosis afzonderlijk wanneer het totale dagelijkse volume de 640 ml overschrijdt bij patiënten met een gewicht van > 85,0 kg.

    • Giet eerst de voorgeschreven hoeveelheid water in de mengfles. Voeg vervolgens het poeder uit de sachets toe.
    • Sluit de mengfles met het doseerbekertje. Keer de mengfles vervolgens ten minste

      20 maal om en weer rechtop om de inhoud te mengen.

    • Bewaar de mengfles na toediening van de drank bij kamertemperatuur of in de koelkast.
  • Keer de mengfles vóór elke toediening ten minste driemaal langzaam om en weer rechtop.

Alle overgebleven drank moet worden afgevoerd nadat de derde dosis van de dag is ingenomen. Zie rubriek 6.6 voor gedetailleerde instructies over reconstitutie en toediening van het geneesmiddel.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Gestegen leverenzymen en leverfunctiestoornis/leverfalen zijn vastgesteld als klinische manifestatie van TK2-deficiëntie. In klinische onderzoeken zijn verhogingen van alanineaminotransferase [ALAT] en/of aspartaataminotransferase [ASAT] aangetroffen bij patiënten met TK2-deficiëntie na behandeling met KYGEVVI. Het transaminasegehalte moet voorafgaand aan de start van de behandeling worden gecontroleerd, en veranderingen in de leverfunctie moeten periodiek worden gemonitord tijdens de behandeling met KYGEVVI en in overeenstemming met de gebruikelijke patiëntenzorg.

Diarree is een symptoom dat verband houdt met TK2-deficiëntie en het is eveneens een bijwerking van KYGEVVI (zie rubriek 4.8). Diarree kan worden behandeld volgens de gebruikelijke patiëntenzorg, met inbegrip van anti-diarreemiddelen. Op basis van de ernst van de diarree moet de KYGEVVI-dosis verlaagd worden of tijdelijk worden stopgezet tot de diarree verbetert of terugkeert naar het uitgangsniveau. Daarna moet de dosis geleidelijk worden hervat (zie rubriek 4.2) tot een verdraagbaar dosisniveau.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er zijn in vivo geen interactieonderzoeken uitgevoerd bij volwassen of pediatrische patiënten. Bepaalde cytotoxische en antivirale geneesmiddelen (bv. cedazuridine, cisplatine, tipiracil, brivudine, stavudine, ribavirine, fludarabine) kunnen een wisselwerking met doxecitine en doxribtimine veroorzaken door enzymen aan te tasten die doxecitine of doxribtimine metaboliseren, of door nucleosidetransporteiwitten aan te tasten. Deze interacties zijn tot dusver niet vastgesteld bij patiënten met TK2-deficiëntie die met doxecitine en doxribtimine zijn behandeld. De klinische significantie ervan is onbekend.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er is een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van doxecitine en doxribtimine bij zwangere vrouwen. Endogene pyrimidine-nucleosiden worden door de placenta getransporteerd via placentaire nucleosidetransporteiwitten, zodat aan de foetale behoefte aan nucleosiden wordt voldaan. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).

Het gebruik van KYGEVVI bij het plannen van een zwangerschap en tijdens de zwangerschap kan worden overwogen als het klinische voordeel opweegt tegen het risico.

Borstvoeding

Het is niet bekend of doxecitine en doxribtimine in moedermelk worden uitgescheiden, maar endogene pyrimidine-nucleosiden en pyrimidine-nucleotiden komen van nature voor in moedermelk. Bij therapeutische doses van KYGEVVI worden er geen effecten op met moedermelk gevoede pasgeborenen/zuigelingen verwacht. KYGEVVI kan tijdens de borstvoeding worden gebruikt.

Vruchtbaarheid

De invloed van doxecitine en doxribtimine op de vruchtbaarheid bij de mens is niet onderzocht. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Doxecitine en doxribtimine hebben geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De frequenties van bijwerkingen zijn gebaseerd op samengevoegde gegevens uit klinische onderzoeken (MT-1621-101 en TK0102) bij 50 patiënten, die met een mediane duur van 78,2 maanden (min. 4; max. 157) zijn blootgesteld aan KYGEVVI, met een mediane onderhoudsdosis van 387,2 mg/kg/dag doxecitine en 387,2 mg/kg/dag doxribtimine (min. 170; max. 400).

De bijwerkingen die het meest werden gemeld, waren diarree (86%), braken (28%) en buikpijn (waaronder bovenbuikpijn) (26%).

Getabelleerde lijst van bijwerkingen

Bijwerkingen uit klinische onderzoeken worden geclassificeerd op basis van de systeem/orgaanklassen volgens de gegevensbank MedDRA, de voorkeurstermen en de frequentie. De frequentie wordt vermeld op basis van de volgende conventie: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000) en zeer zelden (< 1/10.000). De lage prevalentie van TK2-deficiëntie en de geringe omvang van de veiligheidsdatabase voor het geneesmiddel staan niet toe dat er ongewenste reacties worden vastgesteld die als ‘zelden’ of ‘zeer zelden’ zijn geclassificeerd.

Tabel 6: Getabelleerde lijst met ongewenste reacties

Systeem/orgaanklassenFrequentieOngewenste reactie
MaagdarmstelselaandoeningenZeer vaak

Diarree,

Braken,

Buikpijn (waaronder bovenbuikpijn)

Beschrijving van bepaalde ongewenste reacties

Gastro-intestinale stoornissen

Gastro-intestinale stoornissen, zoals diarree, braken en buikpijn (waaronder bovenbuikpijn) zijn zeer vaak gemelde bijwerkingen bij de behandeling met doxecitine en doxribtimine. In de samengevoegde veiligheidspopulatie ervoeren 37 van de 50 deelnemers (74%) diarree op een vroeg moment na de start van de behandeling (< 3 maanden). De meeste voorvallen van diarree waren licht tot matig in ernst, en waren over het algemeen zelfbeperkend of namen af na een tijdelijke verlaging van de dosis. Van de 133 voorvallen van diarree, vereiste 12% (16/133) een verlaging van de dosis met een mediane duur van 80 dagen (Q1, Q3 = 33,0, 201,5). Geen van de 50 deelnemers heeft de behandeling gestaakt vanwege gastro-intestinale stoornissen, waaronder diarree.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosis

Er zijn geen gegevens beschikbaar over symptomen die in verband worden gebracht met een overdosis.

Doses van 130 mg/kg/dag doxecitine en 130 mg/kg/dag doxribtimine stapsgewijs verhoogd tot een onderhoudsdosis van 400 mg/kg/dag doxecitine en 400 mg/kg/dag doxribtimine met een tussentijdse dosis van 260 mg/kg/dag doxecitine en 260 mg/kg/dag doxribtimine zijn in 3 gelijke dagelijkse doses toegediend tijdens klinische onderzoeken, zonder dosisbeperkende toxiciteit. In het geval van een overdosis wordt het aanbevolen om de patiënten nauwgezet te monitoren op tekenen en symptomen van bijwerkingen en moet er onmiddellijk een geschikte symptomatische behandeling worden gestart.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: overige producten voor het spijsverteringskanaal en metabolisme, diverse producten voor het spijsverteringskanaal en metabolisme, ATC-code: A16AX29

Werkingsmechanisme

Het primaire werkingsmechanisme van doxecitine en doxribtimine is het integreren van de nucleosiden desoxycytidine (dC) en desoxythymidine (dT) in het mitochondriale desoxyribonucleïnezuur (DNA) van skeletspieren om het mitochondriaal DNA-kopienummer te herstellen en de skeletspierfunctie te verbeteren bij patiënten met TK2-deficiëntie. Doxecitine en doxribtimine maken waarschijnlijk gebruik van resterende TK2-activiteit en cytosolische fosforyleringsroutes, zoals thymidinekinase 1 en desoxycytidinekinase, om de mitochondriale DNA-precursoren desoxycytidine-trifosfaat en desoxythymidine-trifosfaat in de mitochondriën te verhogen.

Farmacodynamische effecten

Er zijn geen formele farmacodynamische onderzoeken uitgevoerd naar doxecitine en doxribtimine. De effecten van doxecitine en doxribtimine op de elektrofysiologie van het hart zijn niet vastgesteld in een formeel klinisch onderzoek, omdat doxecitine en doxribtimine chemisch identiek zijn aan alom aanwezige endogene nucleosiden.

Klinische werkzaamheid

Gegevens uit twee klinische onderzoeken (MT-1621-101 en TK0102) zijn samengevoegd om de werkzaamheid en veiligheid van doxecitine en doxribtimine vast te stellen bij patiënten met genetisch vastgestelde TK2-deficiëntie.

In MT-1621-101, een retrospectieve dossierstudie, werden gegevens verzameld van 38 behandelde pediatrische en volwassen onderzoeksdeelnemers met TK2-deficiëntie die werden behandeld met pyrimidine-nucleosiden of pyrimidine-nucleotiden. TK0102 is een open-label, éénarmig klinisch onderzoek bij deelnemers met TK2-deficiëntie die eerder zijn behandeld met pyrimidine-nucleosiden of pyrimidine-nucleotiden . In totaal werden 47 onderzoeksdeelnemers opgenomen in TK0102; waarvan 35 afkomstig uit MT-1621-101. De deelnemers begonnen na inschrijving in studie TK0102 met een behandeling met (of schakelden over naar) doxecitine en doxribtimine.

De MT-1621-101 en TK0102 studies omvatten samen 39 deelnemers die bij het eerste optreden van symptomen van TK2-deficiëntie ≤12 jaar oud waren. In totaal waren 26 patiënten (67%) man; de mediane leeftijd bij het eerste optreden van symptomen van TK2-deficiëntie was 1,89 jaar (Q1; Q3 = 1,2; 2,7) en de mediane behandelingsduur was 91,4 maanden (Q1; Q3 = 80,2; 117,8; allen >5 jaar behandeld).

Motorische ontwikkelingsmijlpalen, beademingsondersteuning en voedingsondersteuning werden vergeleken voor en na de behandeling.

Motorische mijlpalen

Het verlies en herstel van motorische ontwikkelingsmijlpalen vóór en na behandeling van de MT-1621-101- en TK0102-behandelde populatie-subgroep met een leeftijd bij het eerste optreden van symptomen van TK2-deficiëntie van ≤ 12 jaar wordt samengevat in tabel 7.

Tabel 7: Verloren en herstelde motorische ontwikkelingsmijlpalen, leeftijd bij eerste optreden van symptomen van TK2-deficiëntie ≤ 12 jaar, MT-1621-101 en TK0102 evalueerbare populatie

VERLORENHERSTELD
Vóór start van behandeling (a)Na start van behandeling (b)Vóór start van behandeling (c)Na start van behandeling (d)
≥1 mijlpaal32/39 (82,1%)10/38 (26,3%)1/32 (3,1%)26/31 (83,9%)
Motorische ontwikkelingsmijlpaal

Hoofd rechtop

houden, zonder hulp

16/39 (41,0%)1/38 (2,6%)0/1615/17 (88,2%)
Rechtop zitten, zonder hulp13/38 (34,2%)1/36 (2,8%)0/1310/14 (71,4%)
Staan, met hulp13/36 (36,1%)3/31 (9,7%)0/138/15 (53,3%)
zonder hulp14/34 (41,2%)4/29 (13,8%)0/147/15 (46,7%)
Lopen, met hulp15/36 (41,7%)3/30 (10,0%)0/159/16 (56,3%)
zonder hulp15/34 (44,1%)1/27 (3,7%)0/156/16 (37,5%)

Tabel 7: Verloren en herstelde motorische ontwikkelingsmijlpalen, leeftijd bij eerste optreden van symptomen van TK2-deficiëntie ≤ 12 jaar, MT-1621-101 en TK0102 evalueerbare populatie

VERLORENHERSTELD
Vóór start van behandeling (a)Na start van behandeling (b)Vóór start van behandeling (c)Na start van behandeling (d)
Traplopen, met hulp18/31 (58,1%)2/26 (7,7%)0/189/19 (47,4%)
zonder hulp16/19 (84,2%)0/200/166/16 (37,5%)
Rennen17/21 (81,0%)2/20 (10,0%)1/17 (5,9%)7/17 (41,2%)

(a)Voor het overzicht vóór de behandeling staat de noemer voor het aantal deelnemers dat aanvankelijk een motorische ontwikkelingsmijlpaal bereikte in de periode vóór de behandeling.

(b)Voor het overzicht na de behandeling staat de noemer voor het aantal deelnemers dat aanvankelijk een motorische ontwikkelingsmijlpaal bereikte vóór de behandeling en deze niet heeft verloren vóór de behandeling of voor deelnemers die een motorische ontwikkelingsmijlpaal bereikten na de behandeling.

(c)De noemer staat voor het aantal deelnemers dat aanvankelijk een motorische ontwikkelingsmijlpaal bereikte en deze mijlpaal heeft verloren in de periode vóór de behandeling.

(d)De noemer staat voor het aantal deelnemers dat een motorische ontwikkelingsmijlpaal heeft verloren vóór de behandeling en deze niet heeft hersteld vóór de behandeling of voor deelnemers die een ontwikkelingsmijlpaal verloren hebben na de behandeling.

Beademings- en voedingsondersteuning

In de MT-1621-101- en TK0102-behandelde populatie met een leeftijd bij het eerste optreden van symptomen van TK2-deficiëntie van ≤ 12 jaar, hebben 18/39 (46%) deelnemers voorafgaand aan de start van de behandeling beademingsondersteuning gestart en heeft geen van de deelnemers de beademingsondersteuning gestaakt. Na de start van de behandeling zijn 5/21 (24%) deelnemers begonnen met beademingsondersteuning, terwijl 5/23 (22%) deelnemers de beademingsondersteuning hebben gestaakt.

Wat betreft voedingsondersteuning hadden 12/39 (31%) deelnemers voorafgaand aan de start van de behandeling een voedingssonde. Na de start van de behandeling zijn 4/28 (14%) deelnemers begonnen met voedingsondersteuning, waarbij 2 van deze deelnemers de voedingsondersteuning vervolgens weer hebben gestaakt.

Uitzonderlijke voorwaarden

Dit geneesmiddel is geregistreerd onder ‘uitzonderlijke voorwaarden’.

Dit betekent dat vanwege de zeldzaamheid van de ziekte het niet mogelijk was om volledige informatie over dit geneesmiddel te verkrijgen.

Het Europees Geneesmiddelenbureau zal alle nieuwe informatie die beschikbaar kan komen, ieder jaar beoordelen en deze SPC zal zo nodig aangepast worden.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

De farmacokinetische eigenschappen van doxecitine en doxribtimine zijn onderzocht bij gezonde vrijwilligers, bij deelnemers met een matig en ernstig verminderde nierfunctie en bij pediatrische en volwassen deelnemers met TK2-deficiëntie. De farmacokinetische eigenschappen van doxecitine en doxribtimine zijn gekarakteriseerd door een matige tot hoge intra- en interindividuele variabiliteit.

Absorptie

De absolute orale biologische beschikbaarheid van doxecitine en doxribtimine bij mensen is onbekend, maar zal naar verwachting laag zijn (< 10%). Na de orale toediening van doxecitine en doxribtimine worden de gemiddelde piekconcentraties (Cmax) van dC en dT binnen ongeveer 1,5 uur (Tmax) bereikt in nuchtere toestand. Systemische blootstellingen (baseline-aangepaste Cmax en AUC0-t) na oplopende enkelvoudige orale doses van doxecitine en doxribtimine (86,6 mg/kg, 173,4 mg/kg en 266,6 mg/kg) nemen bij gezonde vrijwilligers op een minder dan dosisproportionele manier toe voor dC (geometrisch gemiddelde [%geoCV] AUC0-t-waarden van respectievelijk 13,49 [94,1], 23,23 [66,7] en 30,79 [76,5] ng*uur/ml) en op een meer dan dosisproportionele manier voor dT (geometrisch gemiddelde [%geoCV] AUC0-t-waarden van respectievelijk 12,56 [124,9], 31,71 [126,6] en 91,15 [94,1] ng*uur/ml).

De toediening van 266,6 mg/kg doxecitine en doxribtimine bij een calorierijke maaltijd met een hoog vetgehalte verhoogde de baseline-aangepaste Cmax en AUC0-t met respectievelijk 79% en 137% voor plasma-dC, en met respectievelijk 27% en 74% voor plasma-dT in vergelijking met de nuchtere toestand, waaruit een significant voedseleffect blijkt. De calorierijke maaltijd met een hoog vetgehalte had de neiging om de Tmax van dC en dT te verlengen tot mediane waarden van respectievelijk 2,02 uur voor dC en 4,00 uur voor dT.

KYGEVVI moet met voedsel worden ingenomen om een hogere biologische beschikbaarheid van doxecitine en doxribtimine te waarborgen en om de farmacokinetische variabiliteit als gevolg van een inconsistente dosering in gevoede en nuchtere toestand te minimaliseren.

Distributie

De plasma-eiwitbinding van doxecitine en doxribtimine is relatief zwak (minder dan 10% gebonden).

Biotransformatie

Desoxycytidine en dT worden voornamelijk afgebroken (gekataboliseerd) door respectievelijk cytidine-deaminase en thymidine-fosforylase tot de nucleobasen en het 2-desoxy-α-D-ribose 1-fosfaatgedeelte. Tussenproducten van het desoxycytidine-katabolisme zijn desoxyuridine, uracil en dihydro-uracil met als eindproducten β-alanine, ammoniak en CO2. Thymine, de pyrimidine-nucleobase van desoxythymidine, wordt vervolgens gekataboliseerd tot dihydrothymine en uiteindelijk tot γ-amino-isoboterzuur en CO2. Doxecitine en doxribtimine zijn geen substraten van bekende CYP-enzymen.

Eliminatie

De massabalans van dC en dT na orale toediening van doxecitine en doxribtimine is niet vastgesteld. Het hepatisch en extrahepatisch metabolisme wordt beschouwd als de belangrijkste route voor klaring van dC en dT bij plasmaconcentraties die relevant zijn voor het voorgestelde dosisbereik van doxecitine en doxribtimine.

De urinaire uitscheiding van intacte dC en dT is uiterst laag (< 1% van de dosis) bij gezonde vrijwilligers na een enkelvoudige orale toediening van doxecitine en doxribtimine. Rekening houdend met de verwachte lage orale biologische beschikbaarheid, zou de renale eliminatie echter meer uitgesproken kunnen zijn. Renale eliminatie van ongewijzigde dC en dT is waarschijnlijk een minder belangrijke route bij het voorgestelde dosisbereik.

Bijzondere patiënten

Op basis van farmacokinetische analyse van de populatie waren leeftijd (bereik: 0,8 tot 81 jaar), geslacht en ras geen significante covariabelen van de variabiliteit in de farmacokinetische eigenschappen van doxecitine en doxribtimine; leeftijd was een significante covariabele van de geschatte baseline plasmaconcentraties van dT. Er wordt geen dosisaanpassing op basis van leeftijd, geslacht of ras aanbevolen.

Verminderde nierfunctie

In een speciaal hiervoor opgezet klinisch onderzoek werd een verminderde nierfunctie in verband gebracht met een substantiële toename van de systemische blootstellingen (Cmax, AUC0-t) van dC en dT na een enkelvoudige orale toediening van 266,6 mg/kg doxecitine en doxribtimine (133,3 mg/kg doxecitine en 133,3 mg/kg doxribtimine) bij volwassen vrijwilligers zonder TK2-deficiëntie met een matig (eGFR tussen ≥ 30 en ≤ 59 ml/min/1,73 m2) of ernstig (eGFR tussen ≥ 15 en ≤ 29 ml/min/1,73 m2) verminderde nierfunctie in vergelijking met gematchte gezonde vrijwilligers met een normale nierfunctie. De systemische blootstellingen aan dC en dT werden gekenmerkt door een hoge interindividuele variabiliteit. De baseline-aangepaste plasma-dC AUC0-t (geometrisch gemiddelde) was 122% (56,4 t.o.v. 25,4 ng*uur/ml) en 66% (52,8 t.o.v. 31,8 ng*uur/ml) hoger bij deelnemers met respectievelijk een matig en een ernstig verminderde nierfunctie in vergelijking met gematchte gezonde onderzoeksdeelnemers uit controlegroepen. De baseline-aangepaste plasma-dT AUC0-t (geometrisch gemiddelde) was 447% (23,7 t.o.v. 4,34 ng*uur/ml) en 148% (31,5 t.o.v. 12,7 ng*uur/ml) hoger bij deelnemers met respectievelijk een matig en een ernstig verminderde nierfunctie in vergelijking met gematchte gezonde deelnemers. De urinaire uitscheiding van intacte dC en dT was bij alle groepen laag (< 1% van de dosis). De absolute orale biologische beschikbaarheid zal naar verwachting echter laag zijn en daarom kan de invloed van de nierfunctie worden onderschat op basis van gegevens over de urinaire uitscheiding alleen.

Verminderde leverfunctie

Er is geen specifiek onderzoek uitgevoerd om de farmacokinetische eigenschappen van doxecitine en doxribtimine bij een verminderde leverfunctie te evalueren.

Pediatrische patiënten

Pediatrische patiënten met TK2-deficiëntie die deelnamen aan het klinische programma kregen doxecitine en doxribtimine toegediend volgens hetzelfde doseringsschema (gebaseerd op lichaamsgewicht) als bij volwassenen. Systematische verschillen in blootstellingen aan dC en dT waren niet duidelijk tussen pediatrische en volwassen deelnemers, gezien de interindividuele variabiliteit en het beperkte aantal deelnemers. Een invloed van rijpingsprocessen in de metabolische routes kan niet worden uitgesloten.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeen potentieel, reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit, en juveniele toxiciteit.

Bij de nakomelingen van konijnen werd een verhoogde incidentie van verwijde aorta, vernauwing van de truncus pulmonalis, misvormde sternebrae, onvolledig verbeende sternebrae en onvolledige verbeende cervicale wervelcentra vastgesteld. Deze misvormingen en skeletale variaties werden echter aangetroffen bij blootstellingen die veel hoger lagen dan bij de maximale menselijke blootstelling en ze traden alleen op bij foetussen van konijnen met maternale toxiciteit. Bovendien werd er geen embryo-foetale toxiciteit bij ratten aangetroffen. Deze effecten worden derhalve beschouwd als weinig relevant voor het klinische gebruik.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Watervrij colloïdaal silicium (E551)

Magnesiumstearaat (E470b)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen, vloeistoffen, poeders of voedingsmiddelen gemengd worden.

6.3 Houdbaarheid

4 jaar.

Na reconstitutie

Bewaren beneden 25 °C. Kan worden bewaard in een koelkast (2 °C – 8 °C). Niet in de vriezer bewaren.

Als de drank niet binnen 16 uur wordt gebruikt, moet deze worden afgevoerd.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Gelamineerd foliesachet vervaardigd uit PET/alu/polyethyleen met lage dichtheid.

De verpakking bevat 30 sachets.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Bereiding

  • Bereid de drank met doxecitine en doxribtimine bij kamertemperatuur.
  • Gebruik de mengfles en het doseerbekertje (het ‘doseringssysteem’) uit de toedieningskit.
  • Los het voorgeschreven aantal poedersachets op in water op kamertemperatuur.

    • Elk sachet bevat 2 g doxecitine en 2 g doxribtimine.
    • Gebruik 40 ml water per sachet.
  • Bereid elke ochtend een dagvoorraad drank of bereid de oplossing voor elke individuele dosis afzonderlijk wanneer het totale dagelijkse volume de 640 ml overschrijdt bij patiënten met een gewicht van > 85,0 kg.

    • Giet eerst de voorgeschreven hoeveelheid water in de mengfles. Voeg vervolgens het poeder uit de sachets toe.
    • Sluit de mengfles met het doseerbekertje. Keer de mengfles vervolgens ten minste

      20 maal om en weer rechtop om de inhoud te mengen.

  • Zodra de drank is bereid, moet deze binnen 16 uur worden ingenomen.
  • Keer de mengfles vóór elke toediening ten minste driemaal langzaam om en weer rechtop.
  • Gooi alle overgebleven drank weg nadat de derde dosis van de dag is ingenomen.

Voedingssondes

KYGEVVI gereconstitueerde drank kan worden gebruikt met de meeste algemeen verkrijgbare voedingssondes (polyurethaan, polyvinylchloride, silicone) vanaf maat 4 French en groter, met een maximumlengte van 125 cm. Om de sonde door te spoelen, is één spoelstap met een volume water dat gelijk is aan het voorvulvolume van de sonde voldoende. Volg de instructies van de voedingssonde om het geneesmiddel toe te dienen.

De gereconstitueerde drank is opaalachtig en kleurloos en kan wat poederresten op de bodem of bovenin bevatten.

Raadpleeg de meegeleverde instructies voor gebruik onderaan de bijsluiter.

Afvoeren

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

UCB Pharma S.A.

Allée de la Recherche 60

B-1070 Brussel

België

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/25/2013/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van de eerste verlening van de vergunning: 26 maart 2026

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

DD/MM/JJJJ

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Kygevvi

EU-vergunningsnummer EU/1/25/2013
Werkzame stof (INN) doxecitine;Doxribtimine
ATC-code A16AX29
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen UCB Pharma
Status van de vergunning Vergund (26-03-2026)
  • Weesgeneesmiddel
  • Vergunning onder uitzonderlijke omstandigheden
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 22-10-2026