SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Eladynos
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Eladynos 80 microgram/dosis oplossing voor injectie in een voorgevulde pen.
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke dosis (40 microliter) bevat 80 microgram abaloparatide.
Elke voorgevulde pen bevat 3 mg abaloparatide in 1,5 ml oplossing (overeenkomend met 2 milligram per ml).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie (injectie).
Kleurloze, heldere oplossing.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Behandeling van osteoporose bij postmenopauzale vrouwen met een verhoogd risico op fracturen (zie rubriek 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
De aanbevolen dosis is 80 microgram eenmaal daags.
De maximale, totale behandelingsduur met abaloparatide moet 18 maanden zijn (zie rubriek 4.4 en 5.1).
Patiënten moeten aanvullend calcium en vitamine D krijgen als de inname via voeding onvoldoende is.
Na stopzetting van de behandeling met abaloparatide kunnen patiënten andere behandelingen voor osteoporose, zoals bisfosfonaten, voortzetten.
Vergeten dosis
Als een patiënt een dosis op het gebruikelijke tijdstip vergeet of niet kan toedienen, kan die binnen 12 uur na het gebruikelijke, geplande tijdstip worden geïnjecteerd. Patiënten mogen niet meer dan één injectie op dezelfde dag toedienen en mogen niet proberen een vergeten dosis in te halen. Bijzondere populaties
Oudere patiënten
Een aanpassing van de dosis op basis van leeftijd is niet noodzakelijk (zie rubriek 5.2).
Verminderde nierfunctie
Abaloparatide mag niet worden gebruikt bij patiënten met een ernstig verminderde nierfunctie, waaronder patiënten met terminaal nierfalen (zie rubriek 4.3). Bij patiënten met een licht tot matig verminderde nierfunctie is een aanpassing van de dosis niet noodzakelijk (zie rubriek 5.2).
Verminderde leverfunctie
Er zijn geen gegevens beschikbaar over patiënten met een verminderde leverfunctie. Voor deze patiënten is een aanpassing van de dosis niet noodzakelijk, omdat het onwaarschijnlijk is dat een verminderde leverfunctie een significant effect heeft op blootstelling aan abaloparatide (zie rubriek 5.2).
Pediatrische patiënten
Abaloparatide mag niet worden gebruikt bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar wegens veiligheidsbezwaren (zie rubriek 5.3).
Wijze van toediening
Uitsluitend voor subcutaan gebruik.
De eerste injectie(s) die door de patiënt of de zorgverlener wordt (worden) toegediend, moet(en) worden toegediend onder het toezicht van een daartoe gekwalificeerde beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg (zie rubriek 4.4). Patiënten en/of zorgverleners moeten een opleiding krijgen in de subcutane toediening van abaloparatide (zie rubriek 6.6). In elke verpakking worden gedetailleerde instructies voor gebruik meegeleverd om patiënten instructies te geven over het juiste gebruik van de injectiepen.
Abaloparatide moet in de onderbuik worden geïnjecteerd. De plaats van injectie moet elke dag worden afgewisseld. Injecties moeten elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip worden toegediend.
4.3 Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen
- Zwangerschap en borstvoeding (zie rubriek 4.6)
- Vrouwen die zwanger kunnen worden (zie rubriek 4.6 en 5.3)
- Reeds bestaande hypercalciëmie
- Ernstig verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2 en 5.2)
- Verhogingen van alkalische fosfatase in serum waarvan de oorzaak niet bekend is
- Patiënten met bekende risico’s voor osteosarcoom, zoals patiënten die voorafgaand uitwendige radiotherapie of brachytherapie hebben gekregen waarbij het skelet betrokken was (zie rubriek 5.3)
- Patiënten met maligniteiten of botmetastasen van het skelet
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Orthostatische hypotensie en verhoogde hartfrequentie
Orthostatische hypotensie en tijdelijke episoden van verhoogde hartfrequentie kunnen voorkomen met abaloparatide, doorgaans binnen 4 uur na de injectie. Symptomen kunnen bestaan uit duizeligheid, hartkloppingen, tachycardie of nausea, en kunnen verdwijnen door de patiënt te vragen te gaan liggen. De eerste injectie(s) met abaloparatide moet(en) worden toegediend onder het toezicht van een daartoe gekwalificeerde beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg die de patiënt gedurende het eerste uur na de injectie kan observeren. Abaloparatide moet altijd worden toegediend op een plek waar de patiënt zo nodig kan gaan zitten of liggen.
Abaloparatide kan een vasodilaterend effect hebben op de gladde spieren van de bloedvaten en positieve chronotrope/inotrope effecten op de hartspier. Een individuele risico/batenanalyse is belangrijk. De bloeddruk, de hartstatus en het ECG moeten worden beoordeeld voorafgaand aan het instellen van een behandeling met abaloparatide. Patiënten met een hartaandoening moeten worden gemonitord op verergering van hun aandoening. Als ernstige orthostatische hypotensie of ernstige cardiovasculaire symptomen voorkomen, moet de behandeling worden stopgezet.
Hypercalciëmie
Bij normocalciëmische patiënten zijn na injectie met abaloparatide tijdelijk verhoogde calciumconcentraties in serum waargenomen. Calciumconcentraties in serum bereiken een maximumconcentratie na ongeveer 4 uur en nemen 24 uur na elke dosis opnieuw de uitgangswaarde aan. Als bloed moet worden afgenomen voor calciummetingen in serum moet daarom de bloedafname ongeveer 24 uur na de recentste injectie plaatsvinden. Bij patiënten zonder extra risicofactoren voor hypercalciëmie is routinematige monitoring van calcium tijdens de therapie niet noodzakelijk.
Hypercalciurie en urolithiase
Abaloparatide kan hypercalciurie veroorzaken. Het is niet bekend of abaloparatide tot exacerbatie van urolithiase kan leiden bij patiënten met actieve urolithiase of een voorgeschiedenis daarvan. Als actieve urolithiase of reeds bestaande hypercalciurie wordt vermoed, moet overwogen worden de uitscheiding van calcium via de urine te bepalen.
Behandelingsduur
De maximale, totale behandelingsduur met abaloparatide moet 18 maanden zijn. Onderzoeken bij ratten duiden op een verhoogde incidentie van osteosarcoom bij langdurige toediening van abaloparatide (zie rubriek 5.3).
Natriumgehalte
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er zijn met abaloparatide geen specifieke, klinische onderzoeken naar interacties met geneesmiddelen uitgevoerd. De potentiële interactie van abaloparatide wordt gering geacht vanwege de farmacokinetische eigenschappen ervan.
Er zijn geen gegevens over de werkzaamheid van abaloparatide bij patiënten die voorafgaand zijn of gelijktijdig worden behandeld met bisfosfonaten of glucocorticoïden.
Gelijktijdig gebruik van vasoactieve geneesmiddelen kan aanleiding geven tot orthostatische hypotensie, aangezien het bloeddrukverlagende effect van abaloparatide versterkt kan zijn; zie rubriek 4.4. Meldingen van sporadische gevallen duidden erop dat hypercalciëmie bij patiënten aanleiding kan geven tot digitalistoxiciteit. Omdat is gebleken dat abaloparatide leidt tot verhoogde calciumwaarden in serum, moet het middel met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die digitalis gebruiken.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Dit geneesmiddel is niet geïndiceerd voor vrouwen die zwanger kunnen worden. Het mag niet worden gebruikt bij vrouwen die zwanger zijn, mogelijk zwanger zijn of borstvoeding geven (zie rubriek 4.1 en 4.3).
Zwangerschap
Eladynos is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of abaloparatide in de moedermelk wordt uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Eladynos is gecontra-indiceerd tijdens borstvoeding (zie rubriek 4.3).
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van abaloparatide op de vruchtbaarheid bij mensen. Onderzoeken met abaloparatide bij ratten duidden niet op effecten op de mannelijke vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Abaloparatide heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Tijdelijke orthostatische hypotensie of duizeligheid kan voorkomen na toediening van abaloparatide (zie rubriek 4.8). Die patiënten mogen geen voertuigen besturen of machines bedienen totdat de symptomen verdwenen zijn.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De vaakst gemelde bijwerkingen bij patiënten die werden behandeld met abaloparatide in het ACTIVE-onderzoek waren hypercalciurie (15,6%), duizeligheid (11,1%), rugpijn (8,6%), nausea (8,5%), hoofdpijn (8,5%), artralgie (8,4%), hypertensie (6,8%), injectieplaatsreactie (6,2%) en hartkloppingen (5,6%).
Lijst met bijwerkingen in tabelvorm
Onder de patiënten van het ACTIVE-onderzoek met abaloparatide meldde 90,3% van de patiënten met abaloparatide en 88,4% van de patiënten met placebo ten minste 1 bijwerking.
De bijwerkingen die in verband werden gebracht met het gebruik van abaloparatide bij osteoporose in het ACTIVE-onderzoek en bij postmarketingblootstelling zijn samengevat in onderstaande tabel. De volgende MedDRA-afspraak is gebruikt voor de classificatie van de bijwerkingen: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1 – Lijst met bijwerkingen in tabelvorm
Immuunsysteemaandoeningen
Soms: overgevoeligheid
Frequentie niet bekend: anafylactische reactie
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Vaak: hypercalciëmie, hyperurikemie
Psychische stoornissen
Vaak: insomnia
Zenuwstelselaandoeningen
Zeer vaak: duizeligheid
Vaak: hoofdpijn
Hartaandoeningen
Vaak: hartkloppingen, tachycardie
Bloedvataandoeningen
Vaak: hypertensie
Soms: orthostatische hypotensie
Maagdarmstelselaandoeningen
Vaak: nausea, buikpijn, constipatie, diarree, braken
Soms: abdominale distensie
Huid- en onderhuidaandoeningen
Vaak: pruritus, rash
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Vaak: rugpijn, artralgie, pijn in extremiteit, spierspasmen (rug en benen), botpijn Nier- en urinewegaandoeningen
Zeer vaak: hypercalciurie
Vaak: nefrolithiase
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Vaak: injectieplaatsreactie, vermoeidheid, asthenie, malaise
Soms: pijn
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Verhoogde hartfrequentie
In het QT-onderzoek bedroeg de voor placebo aangepaste gemiddelde verhoging van de hartfrequentie 15 minuten na toediening 14,5 slagen per minuut (bpm). Deze verhoging van de hartfrequentie was het grootst tijdens het eerste uur na toediening, maar werd bij sommige personen tot 6 uur lang waargenomen.
In het ACTIVE-onderzoek werd de hartfrequentie bij elk onderzoeksbezoek één uur na toediening gemeten, met een mediane verhoging van de hartfrequentie van 14 bpm bij patiënten behandeld met abaloparatide, vergeleken met 7 bpm bij patiënten behandeld met placebo, ten opzichte van de hartfrequentie vóór de toediening. Patiënten met een verhoging van de hartfrequentie van > 20 bpm 1 uur na de eerste dosis hadden meer kans op hartkloppingen en/of verhogingen van de hartfrequentie van > 20 bpm tijdens een daaropvolgende behandeling. De bijwerkingen tachycardie en sinustachycardie werden gemeld bij 1,6% van de patiënten die abaloparatide kregen en 0,4% van de patiënten in de placebogroep.
Orthostatische hypotensie
Bij vrouwen met postmenopauzale osteoporose werden bijwerkingen van orthostatische hypotensie gemeld bij 1% van de patiënten die abaloparatide kregen en 0,6% van de patiënten in de placebogroep.
Injectieplaatsreacties
Abaloparatide kan injectieplaatsreacties veroorzaken, waaronder kneuzing, erytheem, hemorragie, overgevoeligheid, pijn, rash en zwelling op de injectieplaats. De totale incidentie in de abaloparatidegroep bedroeg 5,3%, vergeleken met 4,0% in de placebogroep.
Laboratoriumbevindingen
Serumcalcium
Abaloparatide kan leiden tot tijdelijke stijgingen van de calciumwaarden in serum, 4 uur na toediening gemeten. De totale incidentie van hypercalciëmie, gedefinieerd als voor albumine gecorrigeerd serumcalcium ≥ 2,67 mmol/l (of ≥ 10,7 mg/dl), was in de abaloparatidegroep hoger (3,3%) dan in de placebogroep (0,4%).
Urinezuur in serum
Abaloparatide leidde tot stijgingen van de urinezuurconcentraties in serum. In het ACTIVE-onderzoek had 25% van de patiënten in de abaloparatidegroep normale uitgangswaarden voor urinezuur, die hoger waren dan het normale bereik na de uitgangssituatie, vergeleken met 5% in de placebogroep.
Hypercalciurie en urolithiase
In het klinische onderzoek bij vrouwen met postmenopauzale osteoporose was de totale incidentie van de verhouding calcium:creatinine in urine > 0,00113 mmol/µmol (of > 400 mg/g) hoger met abaloparatide dan met placebo (respectievelijk 20% en 15%). Urolithiase werd gemeld bij 1,4% van de patiënten behandeld met abaloparatide en bij 1,2% van de patiënten behandeld met placebo.
Immunogeniciteit
Onder de patiënten die abaloparatide kregen gedurende 18 maanden ontwikkelde 42,9% antistoffen tegen abaloparatide en 28,5% in vitro neutraliserende antistoffen. De vorming van antistoffen tegen abaloparatide wordt in verband gebracht met een toegenomen klaring van abaloparatide. Deze wijzigingen in klaring kunnen verband houden met antistoffen tegen abaloparatide die een nauwkeurige meting van de plasmaconcentraties van abaloparatide belemmeren. Vergeleken met patiënten die negatief waren voor antistoffen, werden er geen klinisch relevante verschillen in veiligheid of werkzaamheid waargenomen voor patiënten die positief waren voor antistoffen of die positief waren voor in vitro neutraliserende antistoffen.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Tekenen en symptomen
In klinische onderzoeken werd abaloparatide subcutaan toegediend bij enkelvoudige doses van maximaal 320 microgram en bij herhaalde doses van maximaal 120 microgram/dag gedurende 7 dagen. De bijwerking met beperking van de primaire dosis was houdingsafhankelijke duizeligheid. De effecten van overdosering die verwacht kunnen worden, bestaan uit tijdelijke hypercalciurie, hypercalciëmie, nausea, braken, duizeligheid, hartkloppingen, orthostatische hypotensie en hoofdpijn.
In het klinische programma met een vroeger ontwerp van een pen werd accidentele overdosering gemeld bij een patiënt die 400 microgram in één dag kreeg toegediend (5 keer de aanbevolen klinische dosis). De patiënt had last van asthenie, hoofdpijn, nausea en vertigo. Op de dag van de overdosering werd serumcalcium niet beoordeeld, maar de dag nadien was het serumcalcium van de patiënt binnen het normale bereik.
Behandeling van overdosering
Er is geen specifiek antidotum voor abaloparatide. Behandeling van vermoede overdosering kan bestaan uit tijdelijke stopzetting van de behandeling, monitoring van serumcalcium en implementatie van gepaste ondersteunende maatregelen, zoals hydratie.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: calciumhomeostase, parathyroïdhormonen en analogen, ATC-code: H05AA04
Werkingsmechanisme
Abaloparatide is een 34 aminozuurpeptide dat 41% homologie deelt met het parathyroïdhormoon [PTH(1- 34)] en 76% homologie met het aan het parathyroïdhormoon gerelateerde peptide [PTHrP(1-34)], en is een activator van de signalerende route van de PTH1-receptor. Abaloparatide stimuleert de vorming van nieuw bot op trabeculaire en corticale botoppervlakken door stimulering van de osteoblastische activiteit.
Abaloparatide leidt tot tijdelijke en beperkte toenamen van botresorptie en tot toenamen van de botdichtheid.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
De werkzaamheid en veiligheid van abaloparatide eenmaal daags werd geëvalueerd in een gerandomiseerd, multicenter, dubbelblind, placebogecontroleerd klinisch onderzoek met open-label, actief, vergelijkend controlemiddel (teriparatide) (ACTIVE-onderzoek) met een behandeling gedurende 18 maanden en follow-up gedurende 1 maand bij 2.070 postmenopauzale vrouwen in de leeftijd van 50 tot 86 jaar (gemiddelde leeftijd van 69 jaar; 15% was < 65 jaar, 65% was 65 tot ˂ 75 jaar en 20% was ≥ 75 jaar) die werden ingeschreven en gerandomiseerd naar 80 microgram abaloparatide (N = 696), placebo (N = 688) of 20 microgram teriparatide (N = 686). Ongeveer 76% van de patiënten was wit, 19% was Aziatisch en 4% was zwart. Van de totale onderzoekspopulatie was 28% latino. Vrouwen gebruikten dagelijks aanvullend calcium (500 tot 1.000 mg) en vitamine D (400 tot 800 I.E.) per dag. Het primaire eindpunt in ACTIVE was de incidentie van nieuwe wervelfracturen bij patiënten behandeld met abaloparatide, vergeleken met placebo.
Bij de uitgangssituatie bedroeg de gemiddelde T-score -2,9 voor de lumbale wervelkolom, -2,2 voor de femurhals en -1,9 voor de totale heup. Bij de uitgangssituatie had 42% van de patiënten geen voorafgaande fractuur, had 23% van de patiënten ten minste één prevalente wervelfractuur en had 43% ten minste één voorafgaande niet-wervelfractuur.
Effect op nieuwe wervelfracturen
Vergeleken met placebo verlaagden abaloparatide en teriparatide bij 18 maanden in het ACTIVE-onderzoek het absolute risico op nieuwe wervelfracturen aanzienlijk bij postmenopauzale patiënten met osteoporose (p < 0,0001; zie tabel 2).
Tabel 2 – ACTIVE-onderzoek: het effect* van abaloparatide op het risico op nieuwe wervelfracturen na 18 maanden
| Parameter | PBO (N = 600) | ABL (N = 583) | TER (N = 600) |
| Aantal vrouwen met wervelfractuur, n (%) | 25 (4,2) | 3 (0,5) | 4 (0,7) |
| Absoluut verschil in risico t.o.v. placebo† (%) (95%-BI) | n.v.t. | 3,7 (2,0; 5,6) | 3,5 (1,8; 5,5) |
* Gebaseerd op gemodificeerde ‘intention-to-treat’-populatie (patiënten met röntgenopname van de wervelkolom bij de uitgangssituatie en na de uitgangssituatie).
† Het absolute verschil in risico werd berekend als (PBO – ABL) en (PBO – TER).
PBO = placebo, ABL = abaloparatide, TER = teriparatide, BI = betrouwbaarheidsinterval
Effect op niet-wervelfracturen
In het ACTIVE-onderzoek was de incidentie van niet-wervelfracturen na 19 maanden vergelijkbaar voor de abaloparatidegroep (2,7%) en de teriparatidegroep (2,0%), en niet statistisch verschillend in vergelijking met placebo (3,6%) (zie tabel 3).
Tabel 3 – ACTIVE-onderzoek: tijd-tot-voorval van niet-wervelfracturen na 19 maanden
| Parameter | PBO (N = 688) | ABL (N = 696) | TER (N = 686) |
Percentage geschat volgens K-M voor voorvallen (%) (95%-BI) | 3,6 (2,3; 5,4) | 2,7 (1,6; 4,4) | 2,0 (1,1; 3,4) |
| Aantal patiënten met voorval n (%) | 21 (3,1) | 15 (2,2) | 12 (1,7) |
| Absoluut verschil in risico t.o.v. placebo* (%) (95%-BI) | n.v.t. | 0,9 (-1,1; 2,9) | 1,6 (-0,3; 3,5) |
* Het absolute verschil in risico werd berekend als (PBO – ABL) en (PBO – TER).
PBO = placebo, ABL = abaloparatide, TER = teriparatide, K-M = Kaplan-Meier, BI = betrouwbaarheidsinterval
Effect op botmineraaldichtheid (BMD)
Vergeleken met placebo leidde abaloparatide in het ACTIVE-onderzoek na 6, 12 en 18 maanden op alle gemeten anatomische locaties tot een significante toename van de BMD. De gemiddelde procentuele wijziging in BMD na 18 maanden bedroeg 9,1% t.o.v. 0,5% voor de lumbale wervelkolom, 3,3% t.o.v. 0% voor de totale heup en 2,7% t.o.v. -0,4% voor de femurhals voor respectievelijk de abaloparatidegroep en de placebogroep (alle p < 0,0001). Voor de ultradistale radius bedroeg de gemiddelde procentuele wijziging in BMD na 18 maanden 1,2% t.o.v. -1,0% voor respectievelijk de abaloparatidegroep en de placebogroep.
Abaloparatide vertoonde consistente toenamen in BMD-metingen, ongeacht leeftijd, jaren sinds menopauze, ras, geografische regio, aan- of afwezigheid van voorafgaande fractuur (wervelfractuur, niet-wervelfractuur), ernst van de aandoening, en BMD bij de uitgangssituatie. Markers voor botturnover
Bij postmenopauzale vrouwen met osteoporose vertoonde de anabole marker voor bot (s-PINP) na 1 maand een stijging met 90% boven de uitgangssituatie. Dit effect bleef behouden gedurende de gehele behandelingsperiode met abaloparatide. De marker voor botresorptie (s-CTX) vertoonde na 1 maand geen stijging en na 3 maanden een tijdelijke stijging met 22% boven de uitgangssituatie die aan het einde van de behandeling opnieuw de uitgangssituatie was.
Management na behandeling
Verlengingsonderzoek
Na voltooiing van het ACTIVE-onderzoek werden 963 patiënten ingeschreven in het ACTIVExtend- onderzoek, een open-label verlengingsonderzoek, waarbij alle patiënten gedurende een wekelijkse behandeling van maximaal 24 maanden met 70 mg alendronaat (ALN) en calcium- en vitamine D-supplementen kregen. Van die patiënten hadden 494 patiënten eerder placebo gekregen en hadden 469 patiënten eerder abaloparatide gekregen. Patiënten die teriparatide hadden gekregen in het ACTIVE-onderzoek kwamen niet in aanmerking voor deelname aan het ACTIVExtend-onderzoek. Resultaten voor verlaging van het risico op wervelfracturen 43 maanden na randomisatie worden gegeven in tabel 4.
Effect op nieuwe wervelfracturen – verlengingsonderzoek
In het ACTIVExtend-onderzoek verlaagden abaloparatide/ALN na 43 maanden het absolute risico op nieuwe wervelfracturen aanzienlijk, vergeleken met placebo/ALN (p < 0,0001; zie tabel 4). Teriparatide, gevolgd door alendronaat, is niet onderzocht.
Tabel 4 – ACTIVExtend-onderzoek: het effect* van abaloparatide/ALN op het risico op nieuwe wervelfracturen na 43 maanden†
| Parameter | PBO/ALN (N = 489) | ABL/ALN (N = 457) |
| Aantal vrouwen met wervelfractuur, n (%) | 26 (5,3) | 4 (0,9) |
| Absoluut verschil in risico t.o.v. placebo/ALN‡ (%) (95%-BI) | n.v.t. | 4,4 (2,3; 6,9) |
* Gebaseerd op gemodificeerde ‘intention-to-treat’-populatie (patiënten met röntgenopname van de wervelkolom bij de uitgangssituatie en na de uitgangssituatie).
† Met alendronaat werd gestart na 19 maanden
‡ Het absolute verschil in risico werd berekend als (PBO/ALN – ABL/ALN).
PBO = placebo, ABL = abaloparatide, ALN = alendronaat, BI = betrouwbaarheidsinterval
Effect op niet-wervelfracturen – verlengingsonderzoek
In het ACTIVExtend-onderzoek verlaagden abaloparatide/ALN na 43 maanden het risico op niet-wervelfracturen op numerieke wijze, vergeleken met placebo/ALN. De incidenties van niet-wervelfracturen met abaloparatide/ALN (4,2%) was niet statistisch verschillend van die met placebo (6,7%) (zie tabel 5).
Tabel 5 – ACTIVExtend-onderzoek: tijd-tot-voorval van niet-wervelfracturen na 43 maanden*
| Parameter | PBO/ALN (N = 494) | ABL/ALN (N = 469) |
| Percentage geschat volgens K-M voor voorvallen (%) (95%-BI) | 6,7 (4,8; 9,3) | 4,2 (2,7; 6,4) |
| Aantal patiënten met voorval n (%) | 32 (6,5) | 19 (4,1) |
| Absoluut verschil in risico t.o.v. placebo/ALN† (%) (95%-BI) | n.v.t. | 2,5 (-0,4; 5,4) |
* Met alendronaat werd gestart na 19 maanden
† Het absolute verschil in risico werd berekend als (PBO/ALN – ABL/ALN).
PBO = placebo, ABL = abaloparatide, ALN = alendronaat, K-M = Kaplan-Meier, BI = betrouwbaarheidsinterval
Effect op botmineraaldichtheid (BMD) – verlengingsonderzoek
De gemiddelde procentuele wijziging in BMD na 43 maanden bedroeg 14,7% t.o.v. 6,8% voor de lumbale wervelkolom, 6,3% t.o.v. 2,9% voor de totale heup, 5,0% t.o.v. 1,6% voor de femurhals en 1,1% t.o.v. 1,1% voor de ultradistale radius voor respectievelijk de abaloparatide/ALN-groep en de placebo/ALN-groep.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met abaloparatide in alle subgroepen van pediatrische patiënten voor de behandeling van osteoporose (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
De mediane (bereik) tijd tot piekconcentratie van 80 microgram abaloparatide was 0,5 uur (0,25 tot 0,52 uur) na subcutane toediening. De absolute biologische beschikbaarheid van abaloparatide bij gezonde personen na subcutane toediening van een dosis van 80 microgram bedroeg ongeveer 39%.
Distributie
De in-vitrobinding van abaloparatide aan plasma-eiwit bedroeg ongeveer 70%. Het distributievolume bedroeg ongeveer 45 l.
Biotransformatie
Er zijn met abaloparatide geen specifieke onderzoeken naar metabolisme of uitscheiding uitgevoerd. Het metabolisme van abaloparatide komt overeen met niet-specifieke proteolytische afbraak tot kleinere peptidefragmenten, met daarna uitscheiding via renale klaring. In-vitro-onderzoeken toonden aan dat abaloparatide, bij klinisch relevante concentraties, geen remmend of inducerend effect heeft op cytochroom P450-enzymen.
Eliminatie
De gemiddelde schijnbare totale plasmaklaring voor subcutane toediening is 168 l/uur bij gezonde personen en de gemiddelde halfwaardetijd van abaloparatide is ongeveer 1 uur. De peptidefragmenten worden voornamelijk geëlimineerd via renale uitscheiding. Actieve secretie van abaloparatide in de nieren kan niet worden uitgesloten.
Abaloparatide is geen substraat van de renale transporteiwitten P-gp, OAT1, OAT3, OCT2, MATE1 en MATE2K. Bovendien heeft abaloparatide bij zijn klinisch relevante concentraties in vitro geen remmend effect op de transporteiwitten P-gp, BCRP, OAT1, OAT3, OCT2, OATP1B1 en OATP1B3.
Lineariteit
Doorgaans nam de systemische blootstelling aan abaloparatide toe bij een verhoging van de subcutane doses van 5 microgram tot maximaal 240 microgram. Er was een algemene tendens naar verhogingen die kleiner waren dan dosisproportioneel, en er werd geen verdere stijging waargenomen voor systemische blootstelling aan abaloparatide wanneer de dosis ervan werd verhoogd tot 280 microgram en 320 microgram.
Verminderde nierfunctie
Blootstelling aan abaloparatide nam toe naarmate de CrCl daalde. Vergeleken met personen met een normale nierfunctie hadden personen met een licht, matig en ernstig verminderde nierfunctie een stijging van de Cmax met respectievelijk 3%, 28% en 44%, en een stijging van de AUC met respectievelijk 17%, 68% en 113%, (zie rubriek 4.2 en 4.3).
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd met patiënten die dialyse ondergaan voor chronisch nierfalen.
Verminderde leverfunctie
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd met patiënten met een verminderde leverfunctie. Abaloparatide is een peptide en geen remmer of inductor van leverenzymen die geneesmiddelen metaboliseren. De eliminatie vindt plaats door proteolytische afbraak en renale uitscheiding, en het is onwaarschijnlijk dat een verminderde leverfunctie een significant effect heeft op blootstelling aan abaloparatide. Voor deze patiënten is geen aanpassing van de dosis nodig (zie rubriek 4.2).
Ouderen
Tijdens klinische onderzoeken, met onder meer postmenopauzale vrouwen van 49 tot 86 jaar, werden er geen leeftijdsgebonden verschillen waargenomen voor de farmacokinetiek van abaloparatide.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
In een 2 jaar durend onderzoek naar carcinogeniciteit bij ratten vertoonde abaloparatide op basis van AUC-vergelijkingen een stijging van de totale incidentie van osteosarcomen bij doses die 4 keer hoger waren dan de systemische blootstelling waargenomen bij mensen na een subcutane dosis van 80 microgram. Neoplastische wijzigingen die verband hielden met de behandeling met abaloparatide bestonden uit een dosisafhankelijke verhoogde incidentie van osteosarcomen en osteoblastomen. De incidentie en het vroegste optreden van tumoren waren vergelijkbaar bij zowel mannetjes- als vrouwtjesratten. De relevantie van deze bevindingen bij ratten voor mensen is niet zeker. Daarom moet het gebruik van abaloparatide worden vermeden bij patiënten die een verhoogd risico lopen op osteosarcoom.
In onderzoeken naar toxicologie bij ratten en apen omvatten de bevindingen mineralisatie van weke delen bij doses die respectievelijk ongeveer het 2-voud en 3-voud waren van de blootstelling bij mensen bij dagelijkse subcutane doses van 80 microgram.
Subcutane toediening van abaloparatide aan de hond die bij bewustzijn was, bij doses die ongeveer het 0,3-voud, 2,4-voud en 3,8-voud waren van de blootstelling bij mensen bij dagelijkse subcutane doses van 80 microgram, leidde tot een dosisafhankelijke, tijdelijke stijging van de hartfrequentie die ongeveer 3 uur duurde en had minieme effecten op de gemiddelde arteriële bloeddruk. Bovendien had abaloparatide minieme effecten op het QTc-interval, met een niet-significante tendens naar een daling van het QTc-interval bij een verhoging van de dosis. Dit komt overeen met de minimale effecten ervan op hERG- kaliumstromen en purkinjevezels bij klinisch relevante concentraties.
Bij een reeks standaardtests was abaloparatide niet genotoxisch of mutageen.
Bij vrouwtjesdieren zijn er geen onderzoeken uitgevoerd naar embryofoetale ontwikkeling en pre- /postnatale ontwikkeling, omdat de beoogde populatie voor abaloparatide uit postmenopauzale vrouwen bestaat. Effecten op de mannelijke vruchtbaarheid werden geëvalueerd bij ratten. Er werd geen invloed op de mannelijke vruchtbaarheid waargenomen bij doses die het 27-voud waren van de blootstelling bij mensen bij dagelijkse subcutane doses van 80 microgram.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Fenol
Water voor injectie
Natriumacetaattrihydraat (voor aanpassing van de pH)
Azijnzuur (voor aanpassing van de pH)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar
Na het eerste gebruik of nadat de pen uit de koelkast is genomen, moet de pen beneden 25 °C worden bewaard. De pen moet binnen 30 dagen worden gebruikt.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C–8 °C). Niet in de vriezer bewaren.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel nadat het uit de koelkast is genomen, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Patroon (gesiliconiseerd glas type I) met een zuiger (chloorbutylrubber), krimpdop (afsluiting van broombutylrubber)/aluminium, geassembleerd tot een wegwerpbare pen.
Eladynos is verkrijgbaar in verpakkingsgrootten van 1 of 3 voorgevulde pennen.
Elke voorgevulde pen bevat 1,5 ml oplossing (30 doses).
Mogelijk worden niet alle genoemde verpakkingsgrootten in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Elke pen mag bij slechts één patiënt worden gebruikt. Voor elke injectie moet een nieuwe, steriele naald worden gebruikt. De pen mag uitsluitend worden gebruikt met naalden van 8 mm, 31 gauge. Er worden geen naalden met het geneesmiddel meegeleverd. De pen mag niet worden bewaard met de naald erop bevestigd.
Eladynos mag niet worden gebruikt als de oplossing troebel of verkleurd is of deeltjes bevat.
Voordat de pen voor de eerste keer wordt gebruikt, moet de patiënt de instructies over het gebruik van de pen lezen en deze begrijpen. Gedetailleerde Instructies voor gebruik worden in de doos met de pen meegeleverd.
Eladynos injecteren
Stap 1 De Eladynos-pen controleren
- Voordat de pen wordt gebruikt, moet altijd het etiket worden gecontroleerd om zeker te zijn dat het de juiste pen is.
- Noteer de datum van dag 1 in het veld op de doos dat daarvoor bedoeld is. Gebruik de pen niet langer dan 30 opeenvolgende dagen. Voer de pen 30 dagen na het eerste gebruik af.
- Trek de pendop van de pen af.
- Controleer de Eladynos-patroon. De vloeistof moet helder en kleurloos zijn en mag geen deeltjes bevatten, anders mag deze niet worden gebruikt. Er kunnen kleine luchtbellen aanwezig zijn in de vloeistof; dit is normaal.
Stap 2 De naald op de Eladynos-pen bevestigen
- Verwijder het beschermende papier van een nieuwe naald.
- Duw de naald met dop erop recht op de pen en draai de naald totdat deze vast zit. Zorg ervoor dat de naald recht is, zodat de naald niet buigt wanneer die wordt ingebracht. De pen werkt niet als de naald niet goed is bevestigd. Draai de naald niet te strak aan, omdat de naald dan moeilijk te verwijderen zal zijn.
- Trek de buitenste naalddop van de naald af en bewaar deze voor gebruik na de injectie.
- Verwijder de binnenste naalddop voorzichtig en gooi deze weg.
Stap 3 Alleen dag 1 – Een Eladynos-pen testen vóór de eerste injectie
- De pen bevat geneesmiddel voor 30 dagen en een kleine hoeveelheid om elke pen eenmaal te testen, om te controleren of deze goed werkt.
- Opgelet: Als de patiënt de pen vóór elke injectie test, zal het geneesmiddel van de pen eerder opgebruikt zijn. Daarom moet stap 3 voor elke pen eenmaal worden uitgevoerd, alleen op dag 1, vóór de eerste injectie.
- Op dag 2 tot en met dag 30 de pen niet opnieuw testen; ga meteen naar stap 4 om de dosis voor de injectie in te stellen.
- Draai de dosisknop op de pen weg van u (rechtsom) totdat die stopt. “•80” is te zien in het dosisvenster.
- Houd de pen met de pennaald omhoog gericht.
- Druk op de groene injectieknop totdat die niet verder kan worden ingedrukt. Er komt vloeistof, in de vorm van een druppel of stroom, uit de punt van de naald. Als er geen vloeistof te zien is, ga dan naar de rubriek “Problemen oplossen” in het onderdeel “Instructies voor gebruik” aan het einde van de bijsluiter.
- “●0” is te zien in het dosisvenster.
Stap 4 De dosis instellen op de Eladynos-pen
- Draai de witte knop op de pen weg van u (rechtsom) totdat de knop stopt en “●80” te zien is in het venster. De pen is nu klaar voor injectie.
Stap 5 De injectieplaats kiezen en reinigen
- Injecties moeten in de onderbuik worden gegeven. Vermijd een gebied van 5 cm rondom uw navel.
- Kies elke dag voor elke injectie een andere injectieplaats op de onderbuik. Een injectie mag uitsluitend in ongeschonden huid worden gegeven. Injecties mogen niet worden gegeven in gebieden op de onderbuik waar de huid gevoelig, gekneusd, rood, schilferig of hard is. Vermijd gebieden met littekens of zwangerschapsstrepen.
- Veeg de injectieplaats schoon met een alcoholdoekje en laat drogen.
- Na reiniging van de injectieplaats mag die niet worden aangeraakt en mag er niet op worden geblazen.
- Opmerking: Het kan raadzaam zijn om de huid tot een huidplooi te knijpen op de plaats waar de injectie zal worden gegeven. Nadat de naald in de huid is ingebracht, kan de huidplooi worden losgelaten.
Stap 6 De injectie met uw Eladynos-pen geven
- Breng de naald recht in uw huid in.
- Druk op de groene knop en HOUD deze ingedrukt totdat ALLE onderstaande handelingen zijn voltooid en “●0” te zien is.
- Houd de knop gedurende 10 seconden ingedrukt om de volledige dosis te geven, trek de pen terug uit de huid en laat DAN de knop los.
Stap 7 De pennaald verwijderen
- Plaats de buitenste naalddop voorzichtig terug op de naald. Druk vervolgens voorzichtig op de buitenste naalddop totdat die op zijn plaats klikt en goed is aangebracht.
- Draai de naald met dop erop los (zoals het losdraaien van een dop van een fles). Om de naald met dop erop los te draaien, knijpt u in het basisgedeelte van de dop nabij de naald en draait u deze minstens 8 keer. Vervolgens trekt u er voorzichtig aan totdat de naald met dop erop los komt.
- Opmerking: Duw niet op de buitenste naalddop wanneer u de naald losdraait.
- Opmerking: Wanneer u de naald losdraait, moet u de ruimte tussen de buitenste naalddop en de pen groter zien worden.
Stap 8 Na uw injectie
- Breng de pendop terug stevig op de pen aan.
- Tussen twee injecties in moet u de pendop op uw Eladynos-pen houden.
- Het is mogelijk dat de patiënt lichtjes bloedt; dit is normaal. U mag niet over de injectieplaats wrijven. Als er sprake is van een lichte bloeding, druk er dan zo nodig met een wattenbol of gaas op om de bloeding te stelpen. De patiënt kan de injectieplaats ook afdekken met een kleine pleister.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Theramex Ireland Limited
3rd Floor, Kilmore House,
Park Lane, Spencer Dock,
Dublin 1
D01 YE64
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/22/1706/001
EU/1/22/1706/002
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 12 December 2022
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
