Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Efmody – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)
Werkzame stof:

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Efmody

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Efmody 5 mg harde capsules met gereguleerde afgifte

Efmody 10 mg harde capsules met gereguleerde afgifte

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Efmody 5 mg harde capsules met gereguleerde afgifte

Elke harde capsule met gereguleerde afgifte bevat 5 mg hydrocortison.

Efmody 10 mg harde capsules met gereguleerde afgifte

Elke harde capsule met gereguleerde afgifte bevat 10 mg hydrocortison.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Harde capsules met gereguleerde afgifte

Efmody 5 mg harde capsules met gereguleerde afgifte

Een capsule (ongeveer 19 mm lang) met een ondoorzichtige blauwe dop en een ondoorzichtig wit lichaam, bedrukt met “CHC 5 mg”, die wit tot gebroken wit granulaat bevat.

Efmody 10 mg harde capsules met gereguleerde afgifte.

Een capsule (ongeveer 19 mm lang) met een ondoorzichtige groene dop en een ondoorzichtig wit lichaam, bedrukt met “CHC 10 mg”, die wit tot gebroken wit granulaat bevat.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Efmody is geïndiceerd voor adolescenten van 12 jaar en ouder en voor volwassenen voor de:

  • Behandeling van bijnierschorsinsufficiëntie (AI)
  • Behandeling van congenitale bijnierhyperplasie (CAH) bij adolescenten van 12 jaar en ouder en bij volwassenen.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

De therapie moet worden gestart door een arts die ervaring heeft met de behandeling van AI en/of CAH.

Bij een onderhoudsbehandeling moet de dosis worden afgestemd op de respons van de individuele patiënt. De laagst mogelijke dosering moet worden gebruikt.

De klinische respons moet worden gecontroleerd en patiënten moeten nauwkeurig worden geobserveerd op tekenen die mogelijk dosisaanpassing noodzakelijk maken, waaronder veranderingen in de klinische status als gevolg van remissies of exacerbaties van de ziekte, veranderingen in elektrolytenconcentraties, met name hypokaliëmie (zie rubriek 4.4) of hyponatriëmie, de individuele respons op het geneesmiddel en het effect van stress (bijvoorbeeld een operatieve ingreep, infectie of trauma). Aangezien de behandeling een gereguleerde-afgifteprofiel heeft als de klinische respons bij CAH gecontroleerd door middel van bloedonderzoeken, moet de avonddosis worden beoordeeld op basis van een bloedonderzoek in de ochtend en de ochtenddosis moet worden beoordeeld op basis van een bloedonderzoek dat aan het begin van de middag wordt uitgevoerd.

Bij overmatige fysieke en/of geestelijke stress kan het nodig zijn de dosis Efmody te verhogen en/of aanvullende hydrocortison met directe afgifte toe te voegen, met name ‘s middags of ‘s avonds.

In geval van gelijktijdig gebruik van krachtige CYP3A4-inductoren of -remmers dienen dosisaanpassingen te worden overwogen (zie rubriek 4.5).

Behandeling van AI en CAH

De aanbevolen substitutiedoses hydrocortison zijn 10-15 mg/m2/dag (CAH) en 8-10 mg/m2/dag (andere vormen van AI) voor adolescenten van 12 jaar en ouder die nog in de groei zijn en 15-25 mg/dag voor adolescenten die niet meer in de groei zijn en volwassen patiënten met AI of CAH. Bij patiënten die zelf nog een kleine hoeveelheid endogeen cortisol aanmaken, volstaat mogelijk een lagere dosis.

Bij aanvang van de behandeling moet de totale dagelijkse dosis worden verdeeld over twee toedieningen, waarbij twee derde tot drie kwart van de dosis ’s avonds vóór het slapen wordt toegediend en de rest ’s ochtends. Patiënten dienen vervolgens te worden getitreerd op basis van hun individuele respons.

Efmody kan met of zonder voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2).

Van een conventionele orale behandeling met glucocorticoïden overschakelen op hydrocortison harde capsules met gereguleerde afgifte

Wanneer patiënten van andere orale hydrocortisonsubstitutietherapie overschakelen op Efmody, moet een identieke totale dagelijkse dosis worden toegediend, maar de dosis moet worden verdeeld over twee toedieningen, waarbij twee derde tot drie kwart van de dosis ’s avonds vóór het slapen wordt toegediend en de rest ’s ochtends.

Wanneer patiënten van andere glucocorticoïden overschakelen op hydrocortison harde capsules met gereguleerde afgifte, moet een geschikte conversiefactor worden gebruikt en moet de respons van de patiënt nauwlettend worden gecontroleerd.

Overschakeling op hydrocortison harde capsules met gereguleerde afgifte kan symptomen van bijnierinsufficiëntie of oversubstitutie veroorzaken tijdens de dosisoptimalisatie.

Een aanvangsdosis van meer dan 40 mg hydrocortison per dag wordt niet aanbevolen.

Bij ernstig trauma, bijkomende ziekte of perioden van stress

In ernstige situaties moet de dosis onmiddellijk worden verhoogd en moet de orale toediening van hydrocortison worden vervangen door parenterale behandeling (zie rubriek 4.4).

In minder ernstige situaties waarbij parenterale toediening van hydrocortison niet nodig is, moet gedurende perioden van fysieke en/of geestelijke stress aanvullende hydrocortison met directe afgifte (IRHC) worden toegediend met dezelfde totale dagelijkse dosis als Efmody, verdeeld over drie toedieningen (d.w.z. een verdubbelde dagelijkse dosis hydrocortison). De toediening van Efmody moet worden voortgezet met het gebruikelijke doseringsschema, zodat gemakkelijk kan worden teruggegaan naar de normale substitutiedosis hydrocortison zodra aanvullende hydrocortison niet langer nodig is.

In geval van langdurige verhoging van de dagelijkse dosis hydrocortison in verband met langere perioden van stress of ziekte dient de aanvullende dosis hydrocortison zorgvuldig te worden afgebouwd.

Gemiste doses

Indien een dosis Efmody is overgeslagen, wordt geadviseerd deze zo snel mogelijk in te nemen.

Bijzondere populaties

Ouderen

Er zijn beperkte klinische gegevens beschikbaar over de veiligheid en werkzaamheid van Efmody bij ouderen (patiënten ouder dan 65 jaar) met AI of CAH. Er zijn geen gegevens beschikbaar bij patiënten ouder dan 75 jaar.

Nierinsufficiëntie

Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met lichte tot matige nierinsufficiëntie. Bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie wordt controle van de klinische respons aanbevolen en kan het nodig zijn de dosering aan te passen (zie rubriek 4.4).

Leverinsufficiëntie

Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met lichte tot matige leverinsufficiëntie. Bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie wordt controle van de klinische respons aanbevolen en kan het nodig zijn de dosering aan te passen (zie rubriek 4.4).

Pediatrische patiënten

Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over de veiligheid en werkzaamheid van Efmody bij kinderen jonger dan 12 jaar.

Er zijn beperkte klinische gegevens beschikbaar over de veiligheid en werkzaamheid van Efmody bij adolescenten van 12 tot 18 jaar oud.

In het klinische ontwikkelingsprogramma werden 2 patiënten ≤ 18 jaar behandeld met Efmody voor CAH. Hun respons was vergelijkbaar met die van patiënten > 18 jaar.

Wijze van toediening

Oraal gebruik.

Patiënten moet worden geadviseerd de harde capsules met gereguleerde afgifte met water in te nemen om de capsules weg te spoelen.

Op de capsules mag niet worden gekauwd, aangezien kauwen op de capsule van invloed kan zijn op het afgifteprofiel.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Bijniercrisis

Acute bijnierinsufficiëntie kan optreden bij patiënten van wie bekend is dat zij bijnierinsufficiëntie of CAH hebben en die een ontoereikende dagelijkse dosis gebruiken of wanneer sprake is van een verhoogde cortisolbehoefte. Patiënten moeten derhalve worden geïnformeerd over de tekenen en symptomen van acute bijnierinsufficiëntie en bijniercrisis en over de noodzaak om onmiddellijk een arts te raadplegen. Bij plotselinge stopzetting van de behandeling met hydrocortison bestaat een risico op bijniercrisis en overlijden.

Volgens de huidige behandelingsrichtlijnen moeten bij een bijniercrisis parenteraal, bij voorkeur intraveneus, hoge doses hydrocortison in combinatie met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor infusie worden toegediend.

Preoperatief, tijdens ernstig trauma of tijdens bijkomende ziekte

Anesthesisten moeten er preoperatief op worden gewezen als de patiënt corticosteroïden gebruikt of eerder heeft gebruikt.

Parenterale toediening van hydrocortison is gerechtvaardigd tijdens voorbijgaande ziekteperioden, zoals ernstige infecties, in het bijzonder gastro-enteritis gepaard gaand met braken en/of diarree, hoge koorts ongeacht de etiologie of zware lichamelijke stress, zoals ernstige ongelukken of operatieve ingrepen onder algehele verdoving. Wanneer parenterale hydrocortison nodig is, moet de patiënt worden behandeld op een locatie met reanimatiefaciliteiten voor het geval zich een bijniercrisis voordoet.

In minder ernstige situaties waarin parenterale toediening van hydrocortison niet nodig is, bijvoorbeeld bij lichte infecties, matige koorts ongeacht de etiologie en stressvolle situaties zoals kleine chirurgische ingrepen, dient ernstig rekening te worden gehouden met het risico op het ontstaan van acute bijnierinsufficiëntie.

Infecties

Het risico op infectie zou niet groter moeten zijn bij een substitutiedosis hydrocortison, maar alle infecties moeten serieus worden genomen en een verhoging van de dosis steroïden moet vroegtijdig worden gestart (zie rubriek 4.2). Patiënten met AI of CAH lopen bij infectie risico op een levensbedreigende bijniercrisis; daarom moet er met betrekking tot infecties grote klinische achterdocht bestaan en moet in een vroeg stadium een specialist worden geraadpleegd.

Immunisatie

Behandelingsschema’s voor corticosteroïden voor patiënten met AI of CAH veroorzaken geen immunosuppressie en zijn dus geen contra-indicaties voor toediening van levende vaccins.

Bijwerkingen van substitutietherapie met corticosteroïden

De meeste bijwerkingen van corticosteroïden staan in verband met de dosis en de blootstellingsduur. Bijwerkingen zijn derhalve minder waarschijnlijk wanneer corticosteroïden als substitutietherapie worden gebruikt. Hoge (suprafysiologische) doses van hydrocortison kunnen een stijging van de bloeddruk, zout- en waterretentie en een toegenomen kaliumsecretie veroorzaken.

Langdurige behandeling met hogere doses dan fysiologische doses hydrocortison kan leiden tot klinische kenmerken die lijken op het Cushing-syndroom met toegenomen adipositas, androïde obesitas, hypertensie en diabetes, en dus resulteren in een verhoogd risico op cardiovasculaire morbiditeit en mortaliteit.

Patiënten moet worden gewezen op de tekenen van diabetes en de noodzaak een arts te raadplegen indien deze tekenen optreden.

Alle glucocorticoïden zorgen voor een verhoging van de calciumuitscheiding en een verlaging van de snelheid van botremodellering. Langdurige substitutietherapie met glucocorticoïden kan derhalve de botmineraaldichtheid verlagen (zie rubriek 4.8).

Patiënten moet erop worden gewezen dat potentieel ernstige psychische bijwerkingen (euforie, manie, psychose met hallucinaties en delirium) zijn waargenomen bij volwassen patiënten die substitutiedoses hydrocortison toegediend kregen (zie rubriek 4.8). De symptomen openbaren zich doorgaans binnen enkele dagen of weken na aanvang van de behandeling. De risico’s kunnen hoger zijn bij hoge doses/systemische blootstelling (zie ook rubriek 4.5), hoewel op basis van dosisniveaus geen voorspellingen kunnen worden gedaan over de aanvang, soort, ernst of duur van bijwerkingen. De meeste bijwerkingen verdwijnen na dosisverlaging of stopzetting van de toediening, hoewel specifieke behandeling noodzakelijk kan zijn. Patiënten moeten worden aangemoedigd een arts te raadplegen als er zorgwekkende psychische symptomen optreden, vooral bij vermoeden van depressieve stemming of suïcidale ideatie. Patiënten moeten tevens alert zijn op mogelijke psychische stoornissen die tijdens of onmiddellijk na afbouw/stopzetting van de toediening van systemische steroïden kunnen optreden, hoewel dergelijke bijwerkingen zelden werden gemeld.

Aangezien zich zeldzame gevallen van anafylactoïde reacties hebben voorgedaan bij patiënten die corticosteroïden toegediend kregen, dient in geval van anafylactoïde symptomen onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd (zie rubriek 4.8).

Stoornissen in de maaglediging en de gastro-intestinale motiliteit

Hydrocortison harde capsules met gereguleerde afgifte worden niet aanbevolen bij patiënten met verhoogde gastro-intestinale motiliteit, d.w.z. chronische diarree, vanwege het risico op verminderde blootstelling aan cortisol. Er zijn geen gegevens over patiënten met een bevestigde ziekte/stoornis die de maaglediging vertraagt of de motiliteit vermindert. De klinische respons bij patiënten met deze aandoeningen moet worden gecontroleerd.

Groeivertraging

Corticosteroïden kunnen tijdens de kinderjaren en de adolescentie groeivertraging veroorzaken; dit kan onomkeerbaar zijn. De behandeling moet worden beperkt tot de minimale dosis die nodig is om de gewenste klinische respons te bereiken en wanneer dosisverlaging mogelijk is, moet deze geleidelijk plaatsvinden. Overmatige gewichtstoename met een verminderde groeisnelheid of andere symptomen of tekenen van het syndroom van Cushing wijzen op overmatige glucocorticoïdensubstitutie. Kinderen moeten regelmatig worden beoordeeld op groei, bloeddruk en algeheel welzijn.

Versnelde geslachtsrijpheid

Bij adolescenten met CAH kan versnelde geslachtsrijpheid optreden. Patiënten moeten nauwlettend worden gecontroleerd en als er tekenen van vroege puberteit of versnelde geslachtsrijpheid optreden, dient een dosisverhoging te worden overwogen. Aanbevolen wordt om adolescente patiënten regelmatig zorgvuldig te controleren en de dosis af te stemmen op de respons van de individuele patiënt.

Visusstoornis

Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien een patiënt symptomen ontwikkelt zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke oorzaken waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten zoals centrale sereuze chorioretinopathie, die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden.

Hypokaliëmie

De behandeling van AI of CAH rechtvaardigt vaak een aanvullende behandeling met mineralocorticosteroïden. Kalium moet worden gemonitord (zie rubriek 4.5 en 4.8).

Voorzorgsmaatregel voor de vruchtbaarheid

Bij zowel mannen als vrouwen met verminderde vruchtbaarheid ten gevolge van CAH kan de vruchtbaarheid na het begin van de behandeling met Efmody weer herstellen. Dit kan tot onverwachte zwangerschappen leiden. Voordat patiënten beginnen met de behandeling met Efmody, moeten ze worden geïnformeerd over het feit dat dit middel de vruchtbaarheid kan herstellen. Ze kunnen dan overwegen om anticonceptiva te gebruiken (zie rubriek 4.6).

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Hydrocortison wordt gemetaboliseerd door cytochroom P450 3A4 (CYP3A4). Gelijktijdige toediening van geneesmiddelen die CYP3A4 remmen of induceren, kunnen derhalve leiden tot ongewenste veranderingen in de serumconcentraties van hydrocortison met een risico op bijwerkingen, met name bijniercrisis. Het valt te verwachten dat dosisaanpassing bij gebruik van dergelijke geneesmiddelen nodig is. Patiënten moeten derhalve nauwlettend worden gecontroleerd.

Geneesmiddelen die CYP3A4 induceren, waarbij een verhoging van de dosis Efmody nodig kan zijn, zijn onder andere:

  • anticonvulsiva: fenytoïne, carbamazepine en oxcarbazepine
  • antibiotica: rifampicine en rifabutine
  • barbituraten waaronder fenobarbital en primidon
  • antiretrovirale geneesmiddelen: efavirenz en nevirapine
  • kruidengeneesmiddelen zoals sint-janskruid

Geneesmiddelen/stoffen die CYP3A4 remmen, waarbij een verlaging van de dosis hydrocortison nodig kan zijn, zijn onder andere:

  • antischimmelmiddelen: itraconazol, posaconazol, voriconazol
  • antibiotica: erytromycine en claritromycine
  • antiretrovirale geneesmiddelen: ritonavir
  • grapefruitsap
  • drop

De gewenste werking van hypoglykemische geneesmiddelen, waaronder insuline, wordt tegengegaan door corticosteroïden.

Bij patiënten die Efmody gebruiken, kunnen (genees)middelen die invloed hebben op de elektrolytenbalans het risico op hypokaliëmie vergroten. Deze (genees)middelen zijn onder meer hypokaliëmische diuretica, stimulerende laxeermiddelen, mineraalcorticosteroïden (fludrocortison), tetracosactide, intraveneus amfotericine B en drop.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Hydrocortison passeert de placenta. Hydrocortison wordt preferentieel door placentale 11βHSD2 gemetaboliseerd tot inactief cortison, waardoor de foetale blootstelling vermindert. Er zijn geen aanwijzingen dat substitutietherapie met hydrocortison bij zwangere vrouwen schadelijke effecten heeft op de foetus. Hydrocortison als substitutietherapie kan tijdens de zwangerschap worden gebruikt. Uit onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit van corticosteroïden gebleken (zie rubriek 5.3).

Borstvoeding

Hydrocortison wordt in de menselijke moedermelk uitgescheiden. De voor substitutietherapie gebruikte doses hydrocortison hebben echter waarschijnlijk geen klinisch significante invloed op pasgeborenen/zuigelingen die borstvoeding krijgen. Hydrocortison als substitutietherapie kan tijdens de borstvoeding worden gebruikt.

Vruchtbaarheid

Bij zowel mannen als vrouwen met verminderde vruchtbaarheid ten gevolge van CAH kan de vruchtbaarheid na het begin van de behandeling met Efmody weer herstellen. Bij vrouwen leidt een daling in 17-OH progesteron en androsteendion tot een overeenkomstige daling in progesteron en testosteron, waardoor de menstruatie/vruchtbaarheid kan herstellen (zie rubriek 4.4).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Efmody heeft geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen (zie rubriek 4.8). Vermoeidheid en duizeligheid zijn gemeld. Onbehandelde en slecht behandelde bijnierinsufficiëntie kan de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen beïnvloeden.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

In deze rubriek worden de bijwerkingen besproken die zijn gemeld voor Efmody in de klinische onderzoeksprogramma’s voor AI en CAH en gedurende het toezicht na het in de handel brengen voor CAH.

In de klinische onderzoeksprogramma’s voor AI en CAH werden bij 203 patiënten die met Efmody werden behandeld 284 bijwerkingen gerapporteerd. Vermoeidheid werd zeer vaak gemeld en kwam voor bij 11,3% van de patiënten. Hoofdpijn (5,4%) en duizeligheid (4,9%) werden vaak gemeld. De meest voorkomende bijwerkingen die tijdens klinische onderzoeksprogramma’s voor alleen CAH werden gemeld, waren gewichtstoename (6,9%), toegenomen eetlust (4,8%), verminderde eetlust (4,1%), asthenie (4,1%), insomnia (4,1%) en carpaletunnelsyndroom (2,8%). Bijwerkingen kunnen bij sommige individuen worden verlicht door de dosis aan te passen of te optimaliseren (zie rubriek 4.2). Tijdens het langetermijn-vervolgonderzoek DIUR-006 onder patiënten die een mineralocorticoïde kregen, werden twee ernstige gevallen van hypokaliëmie (2,2%) gemeld.

Gevallen van bijnierschorsinsufficiëntie, waaronder acute voorvallen, werden gemeld bij 7,9% van de deelnemers aan de klinische studies zonder dat er een oorzaak kon worden aangewezen. Voor Efmody is acute bijnierschorsinsufficiëntie gemeld als bijwerking tijdens de fase na het in de handel brengen.

Tabel met de lijst van bijwerkingen

De bijwerkingen die voor Efmody werden gemeld in de gepoolde populatie (n=203) in het klinische onderzoeksprogramma voor CAH en AI, en afkomstig uit gegevens na het in de handel brengen, zijn hieronder in tabelvorm weergegeven. De frequenties worden gedefinieerd als zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1000), zeer zelden (<1.10.000) of niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen iedere frequentiecategorie worden bijwerkingen weergegeven in afnemende volgorde van ernst.

Tabel 1. Bijwerkingen
MedDRA-systeem/orgaanclassificatieVoorvalFrequentie
Bloed- en lymfestelselaandoeningenVerhoogde bloedingsneigingSoms
Endocriene aandoeningenBijnierschorsinsufficiëntie waaronder acute voorvallen1Niet bekend
Cushingoïde verschijnselenSoms
Maag-darmstelselaandoeningen

Pijn in de bovenbuik Diarree

Misselijkheid

Vaak
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissenVermoeidheidZeer vaak

Asthenie

Toegenomen hoeveelheid vetweefsel

Vaak

Perifeer oedeem Zwelling

Dorst

Soms
Infecties en parasitaire aandoeningenParonychiaSoms
Onderzoeken

Kaliumgehalte in het bloed verlaagd Testosterongehalte in het bloed verlaagd

Testosterongehalte in het bloed verhoogd

Lipoproteïne met lage dichtheid verhoogd

Renine verhoogd

Toegenomen gewicht

Vaak

Botdichtheid verlaagd Osteocalcine verlaagd Renine verlaagd

Urineproductie verlaagd

Soms
Voedings- en stofwisselingsstoornissen

Abnormale gewichtstoename Afgenomen eetlust

Toegenomen eetlust

Verstoring van nuchtere glucosewaarde

Vaak

Verhoogde bloedglucosespiegel Vochtretentie

Hyperinsulinemie

Hyperlipidemie

Soms
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen

Artralgie

Spiervermoeidheid Spierzwakte

Myalgie

Pijn in ledematen

Vaak
Zenuwstelselaandoeningen

Carpaletunnelsyndroom Duizeligheid

Hoofdpijn

Hypesthesie

Paresthesie

Vaak
SlaperigheidSoms
Psychische stoornissen

Abnormale dromen Depressieve stemming Slapeloosheid

Slaapstoornis

Stress

Vaak

1 Frequentie gebaseerd op meldingen na het in de handel brengen

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Patiënten met bijnierinsufficiëntie moeten worden gecontroleerd op acute bijnierinsufficiëntie en deze moet onmiddellijk worden behandeld (zie rubriek 4.2 en 4.4).

Er hebben zich zeldzame gevallen van anafylactoïde reacties voorgedaan bij patiënten die corticosteroïden kregen toegediend, vooral bij patiënten met een voorgeschiedenis van allergieën voor geneesmiddelen.

Bij historische cohorten volwassenen die vanaf hun kindertijd voor AI en CAH werden behandeld, bleek sprake te zijn van verminderde botmineraaldichtheid en verhoogde percentages botbreuken (zie rubriek 4.4). Het is onduidelijk of dit in verband staat met de behandeling met hydrocortison op basis van de huidige substitutieschema’s.

Bij historische cohorten volwassenen die vanaf hun kindertijd voor AI en CAH werden behandeld, bleek sprake te zijn van verhoogde cardiovasculaire risicofactoren en een hoger risico op cerebrovasculaire aandoeningen dan in de algemene populatie. Het is onduidelijk of dit in verband staat met de behandeling met hydrocortison op basis van de huidige substitutieschema’s.

Pediatrische patiënten

Er werd een beperkt aantal pediatrische patiënten opgenomen in het klinische ontwikkelingsprogramma voor Efmody. Hydrocortison wordt al meer dan 60 jaar gebruikt bij pediatrische patiënten met een veiligheidsprofiel dat vergelijkbaar is met dat voor volwassenen. Bij kinderen die voor CAH met hydrocortison werden behandeld, werd groeivertraging waargenomen. Dit kan zowel door de aandoening als door hydrocortison worden veroorzaakt. Bij pediatrische CAH-patiënten die met hydrocortison werden behandeld, werd versnelde geslachtsrijpheid waargenomen. Dit wordt in verband gebracht met een overmatige productie van androgenen in de bijnieren (zie rubriek 4.4).

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Meldingen van acute toxiciteit en/of overlijden na overdosering met hydrocortison zijn zeldzaam. Er is geen antidotum beschikbaar. Behandeling is waarschijnlijk niet geïndiceerd voor reacties als gevolg van chronische vergiftiging, tenzij de patiënt een aandoening heeft die hem/haar ongewoon gevoelig maakt voor nadelige effecten van hydrocortison. In dat geval moet naar behoefte een symptomatische behandeling worden ingesteld.

Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen

Zware menstruatie

Onregelmatige menstruatie

Soms
Huid- en onderhuidaandoeningen

Acne

Hirsutisme

Vaak
Hyperhidrosis HuidstriemenSoms
BloedvataandoeningenHypertensieSoms

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: corticosteroïden voor systemisch gebruik; glucocorticoïden. ATC-code: H02AB09.

Werkingsmechanisme

Hydrocortison is een glucocorticoïd. Glucocorticoïden hebben meerdere effecten in meerdere weefsels doordat ze inwerken op de intracellulaire steroïdreceptoren.

Farmacodynamische effecten

Hydrocortison is een glucocorticoïd en de synthetische vorm van endogeen geproduceerd cortisol. Glucocorticoïden zijn zowel van nature voorkomende als synthetische bijnierschorssteroïden, die gemakkelijk worden geabsorbeerd uit het maagdarmkanaal. Cortisol is het voornaamste corticosteroïd dat wordt afgescheiden door de bijnierschors. Van nature voorkomende glucocorticoïden (hydrocortison en cortison), die ook zoutretentie-eigenschappen hebben, worden gebruikt als substitutietherapie bij bijnierschorsinsufficiëntie. Ze worden ook gebruikt vanwege de krachtige ontstekingsremmende effecten ervan bij aandoeningen van diverse orgaansystemen. Glucocorticoïden veroorzaken aanzienlijke uiteenlopende metabole effecten. Bovendien veranderen ze de immuunrespons van het lichaam op diverse prikkels.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

CAH

In een dubbelblind, dubbel-dummy onderzoek (DIUR-014) waaraan 53 patiënten met CAH (21-hydroxylasedeficiëntie) deelnamen, werden deelnemers na 4 weken voorbehandeling met 30 gram hydrocortison met directe afgifte (IRHC) gerandomiseerd naar tweemaal daags Efmody of tweemaal daags IRHC. Bij de baseline (randomisatie) was 28,6% van de patiënten die werden toegewezen aan het IRHC-cohort biochemisch stabiel vergeleken met 52,0% van de patiënten toegewezen aan Chronocort. Na randomisatie werd bij deelnemers bij 3 bezoeken de dosis blind getitreerd, waarbij de dosis werd verlaagd (in stappen van 5 mg per bezoek) bij patiënten met 17-OHP <300 ng/dl en A4 <150 ng/dl (mannen) en <200 ng/dl (vrouwen). Het percentage deelnemers in de Chronocort-groep respectievelijk in de IRHC-groep dat na behandeling biochemisch stabiel was, was 84,0% vs. 14,3% in week 10 en 72,0% vs. 17,9% in week 16. Na 28 weken bleek uit het onderzoek dat meer deelnemers een biochemische respons vertoonden op Efmody (40,0%) vergeleken met IHRC (14,3%) (p=0,015). Biochemische respons werd gedefinieerd als een concentratie van 17-OHP ≤ 1200 ng/dl (36,4 nmol/l) om 08.00 uur plus een concentratie van A4 ≤ 150 ng/dl (5,2 nmol/l) om 08.00 uur voor mannen of ≤ 200 ng/dl (7,0 nmol/l) om 08.00 uur voor vrouwen, plus een totale dagelijkse dosis hydrocortison na 28 weken gerandomiseerde behandeling van niet meer dan 25 mg (als de deelnemer bij baseline biochemisch stabiel was) of niet meer dan 30 mg (als de deelnemer bij baseline niet biochemisch stabiel was). Over het algemeen gebruikten deelnemers een lagere dagelijkse dosis na behandeling met Efmody (20,2 mg) dan na behandeling met IRHC (26,0 mg) (P<0,001).

In een open-label onderzoek (DIUR-005) onder 122 deelnemers met CAH (21-hydroxylasedeficiëntie) die werden gerandomiseerd naar Efmody of voortzetting van standaardzorg met geblindeerde dosistitratie en periodieke nachtprofielen, werd het primaire eindpunt, superioriteit wat betreft de verandering van het gemiddelde 24-uursprofiel van de standaarddeviatiescore (SDS) voor 17-hydroxyprogesteron (17-OHP) vanaf baseline tot 24 weken, niet bereikt. Het percentage patiënten met om 09:00 uur gecontroleerde 17-OHP (<36 nmol/l) bedroeg bij baseline 50% en na 24 weken 91% in het Efmody-cohort en 71% in het cohort met standaardbehandeling. De patiënten die Efmody toegediend kregen, hadden geen bijniercrises (ten opzichte van 3 in de controlearm) en hadden minder gevallen van ziektedagen waarbij als gevolg van stress dosisverhoging nodig was (26 t.o.v. 36 in de controlearm) ondanks het feit dat meer episodes van bijkomende infectie- of gastro-intestinale ziekte werden gemeld.

Afbeelding 1. Geometrisch gemiddelde 24-uursprofiel van 17-OHP aan het einde van de studie na 24 weken intensieve behandeling met ofwel Efmody (gesloten cirkels) of standaardbehandeling (open cirkels).

Standaard GC 24 weken Efmody 24 weken

Een verlengingsonderzoek naar de veiligheid onder 91 patiënten met titratie door onderzoekers (DIUR-006) werd gekenmerkt door dosisverlagingen waarbij de mediane dagelijkse dosis Efmody na 18 maanden (n=50) 20 mg bedroeg (vanaf een mediane dagelijkse dosis van 30 mg bij baseline), waarbij de concentraties 17-OHP binnen het klinisch vastgestelde optimale bereik en androsteendion binnen of onder het referentiebereik voor normale personen bleven.

AI

In een dubbelblind, dubbel-dummy crossover onderzoek onder 58 deelnemers met primaire bijnierinsufficiëntie werd de werkzaamheid, veiligheid en verdraagbaarheid van tweemaal daags Efmody en eenmaal daags Plenadren vergeleken gedurende een behandelingsperiode van maximaal twee maanden (met twee behandelingsperioden van 4 weken). De volgorde van de behandeling was gerandomiseerd. Aan het einde van de behandelingsperiode van 4 weken (periode 1 en 2) was het om 07.00 uur gemeten mediane serumcortisol hoger bij de Efmody-groep (417,0 nmol/l) dan bij de Plenadren-groep (6,04 nmol/l).

Een profieldiagram van cortisonwaarden in het speeksel van 07.00 uur tot 22.00 uur in de verschillende behandelingsgroepen wordt weergegeven in Afbeelding 2.

15:00 19:00 23:00 03:00 07:00 11 :00 15:00 -0 ...

Afbeelding 2. Profieldiagram van cortisonwaarden in het speeksel overdag in patiënten behandeld met IRHC, Plenadren en Efmody (Chronocort) in onderzoek DIUR-016-AI, met de normatieve gegevens daaroverheen.

Gearceerd gebied toont de normatieve gegevens van 14 gezonde volwassenen

IRHC: hydrocortison met directe afgifte (baseline)

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie

Na enkelvoudige orale toediening bij dexamethason-onderdrukte gezonde volwassenen in nuchtere toestand was de absorptie van hydrocortison uit Efmody 20 mg vertraagd en verlaagd ten opzichte van hydrocortisontabletten met directe afgifte van 20 mg, zoals blijkt uit een lagere Cmax en een significant langere Tmax voor Efmody (mediane Tmax voor serumcortisol van 4,5 uur en 0,88 uur voor respectievelijk Efmody en hydrocortisontabletten). Efmody bleek een hogere biologische beschikbaarheid te hebben dan hydrocortisontabletten met directe afgifte, met een totale blootstelling aan serumcortisol en afgeleid vrij cortisol die respectievelijk ongeveer 19% en 13% hoger was voor Efmody.

In dezelfde populatie bleek voedsel (een vetrijke maaltijd 30 minuten vóór toediening) de absorptie van hydrocortison uit Efmody 20 mg te vertragen en te verlagen, zoals blijkt uit een langere Tmax (mediane Tmax voor serumcortisol van respectievelijk 6,75 uur en 4,5 uur voor respectievelijk gevoede en nuchtere proefpersonen) en een lagere Cmax (verlaagd met ongeveer 20% bij gevoede proefpersonen). De totale blootstelling bij gevoede en nuchtere proefpersonen bleek vergelijkbaar (90% betrouwbaarheidsintervallen voor de gevoed/nuchter-ratio van het geometrisch kleinste-kwadratengemiddelde van AUC0-t en AUC0-inf lagen tussen 80-125%). Dit effect wordt derhalve niet klinisch significant geacht.

Distributie

Minstens 90% van het circulerende hydrocortison is reversibel gebonden aan eiwitten.

De binding wordt veroorzaakt door twee eiwitfracties. De ene, corticosteroïd-bindende globuline, is een glycoproteïne; de andere is albumine.

Biotransformatie

Hydrocortison wordt in de lever en de meeste lichaamsweefsels gemetaboliseerd tot gehydrogeneerde en afgebroken vormen zoals tetrahydrocortison en tetrahydrocortisol die, voornamelijk geconjugeerd als glucuroniden, samen met een heel kleine hoeveelheid onveranderd hydrocortison in de urine worden uitgescheiden. Hydrocortison wordt door CYP3A4 gemetaboliseerd en is een regulator van CYP3A4.

Eliminatie

In de hierboven beschreven populatie van dexamethason-onderdrukte gezonde volwassenen in nuchtere toestand waren de terminale eliminatiehalfwaardetijden voor Efmody en hydrocortisontabletten vergelijkbaar (geometrisch gemiddelde t1/2 voor serumcortisol van respectievelijk 1,38 uur en 1,40 uur). De klaring bleek hoger bij hydrocortisontabletten dan bij Efmody (geometrisch gemiddelde CL/F voor serumcortisol van respectievelijk 22,24 l/u en 18,48 l/u).

Nierfunctiestoornissen

Er is geen onderzoek uitgevoerd bij patiënten met nierfunctiestoornissen.

Leverfunctiestoornissen

Er is geen onderzoek uitgevoerd bij patiënten met leverfunctiestoornissen.

Pediatrische patiënten

De farmacokinetiek van Efmody is niet onderzocht bij pediatrische patiënten.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

De toediening van corticosteroïden aan drachtige dieren kan afwijkingen van de foetale ontwikkeling veroorzaken, waaronder gespleten gehemelte, intra-uteriene groeivertraging en effecten op de groei en ontwikkeling van de hersenen.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Granulaat

Microkristallijne cellulose (E461)

Povidon (E1201)

Copolymeer van methacrylzuur-methylmethacrylaat (1:2) (E1205)

Copolymeer van methacrylzuur-methylmethacrylaat (1:1) (E1205)

Talk (E553b)

Dibutylsebacaat

Capsule

Gelatine

Efmody 5 mg harde capsules met gereguleerde afgifte (wit/blauw)

Titaandioxide (E171)

Indigotine (E132)

Efmody 10 mg harde capsules met gereguleerde afgifte (wit/groen)

Titaandioxide (E171)

Indigotine (E132)

Geel ijzeroxide (E172)

Drukinkt

Schellak

Zwart ijzeroxide (E172)

Propyleenglycol

Kaliumhydroxide

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing

6.3 Houdbaarheid

3 jaar

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.

De fles zorgvuldig gesloten houden ter bescherming tegen vocht.

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

De capsules worden geleverd in flessen van polyethyleen met hoge dichtheid met een kindveilige verzegelde schroefdop van polypropyleen met geïntegreerd droogmiddel. Elke fles bevat 50 harde capsules met gereguleerde afgifte.

Verpakkingsgroottes:

Doosje met 1 fles met 50 harde capsules met gereguleerde afgifte. Doosje met 2 flessen met 50 harde capsules met gereguleerde afgifte (100 capsules).

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Immedica Pharma AB

113 63 Stockholm

Zweden

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Efmody 5 mg harde capsules met gereguleerde afgifte EU/1/21/1549/001 (50 capsules) Efmody 10 mg harde capsules met gereguleerde afgifte EU/1/21/1549/002 (50 capsules) Efmody 5 mg harde capsules met gereguleerde afgifte EU/1/21/1549/004 (100 (2x50) capsules) Efmody 10 mg harde capsules met gereguleerde afgifte EU/1/21/1549/005 (100 (2x50) capsules)

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 mei 2021

Datum van laatste verlenging: 9 januari 2026

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau: https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Efmody

EU-vergunningsnummer EU/1/21/1549
Werkzame stof (INN) hydrocortisone
ATC-code H02AB09 – Hydrocortison
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Immedica Pharma AB
Status van de vergunning Vergund (27-05-2021)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 09-06-2026