SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Zinforo
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Zinforo 600 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon bevat ceftarolinefosamilacetaat-monohydraat, overeenkomend met 600 mg ceftarolinefosamil.
Na reconstitutie bevat 1 ml oplossing 30 mg ceftarolinefosamil.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie (poeder voor concentraat).
Een licht geelwit tot lichtgeel poeder.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Zinforo is geïndiceerd voor de behandeling van de volgende infecties bij pasgeborenen, zuigelingen, kinderen, adolescenten en volwassenen (zie rubrieken 4.4 en 5.1):
Gecompliceerde infecties van de huid en van de weke delen (Complicated Skin and Soft Tissue
Infection, cSSTI)
- Buiten het ziekenhuis opgelopen pneumonie (Community-acquired pneumonia, CAP)
Er dient rekening te worden gehouden met officiële richtlijnen betreffende het juiste gebruik van antibacteriële middelen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
De aanbevolen behandelingsduur is 5-14 dagen voor cSSTI en 5-7 dagen voor CAP.
Tabel 1 Dosering bij volwassenen met normale nierfunctie, creatinineklaring (CrCL)
> 50 ml/min
| Indicaties | Dosering (mg/infusie) | Infusieduur (minuten)/frequentie |
Standaarddosisa Gecompliceerde infecties van de huid en van de weke delen (cSSTI) Buiten het ziekenhuis opgelopen pneumonie (CAP) | 600 mg | 5-60b/elke 12 uur |
Hoge dosisb cSSTI waarvan is bevestigd of wordt vermoed dat die veroorzaakt is door S. aureus met een MIC van 2 mg/l of 4 mg/l voor ceftarolinec | 120/elke 8 uur |
a Bij patiënten met verhoogde renale klaring die de standaarddosis krijgen, kan een infusieduur van 60 minuten de voorkeur hebben.
b Aanbevelingen van een infusieduur korter dan 60 minuten en hoge doses zijn uitsluitend gebaseerd op farmacokinetische en farmacodynamische analyses. Zie rubrieken 4.4 en 5.1.
c Voor de behandeling van S. aureus met een MIC voor ceftaroline ≤ 1 mg/l wordt de standaarddosis aanbevolen.
Tabel 2 Dosering bij pediatrische patiënten met normale nierfunctie, creatinineklaring
(CrCL) > 50 ml/min*
| Indicaties | Leeftijdscategorie | Dosering (mg/infusie) | Infusieduur (minuten)/frequentie |
Standaarddosisa Gecompliceerde infecties van de huid en van de weke delen (cSSTI) Buiten het ziekenhuis opgelopen pneumonie (CAP) | Adolescenten van 12 jaar tot < 18 jaar met een lichaamsgewicht ≥ 33 kg | 600 mg | 5-60b/elke 12 uur |
| Adolescenten van 12 jaar tot < 18 jaar met een lichaamsgewicht < 33 kg en kinderen ≥ 2 jaar tot < 12 jaar | 12 mg/kg tot een maximum van 400 mg | 5-60b/elke 8 uur | |
| Zuigelingen ≥ 2 maanden tot < 2 jaar | 8 mg/kg | 5-60b/elke 8 uur | |
| Pasgeborenen vanaf de geboorte tot < 2 maandenb | 6 mg/kg | 60/elke 8 uur | |
Hoge dosisb cSSTI waarvan is bevestigd of wordt vermoed dat die veroorzaakt is door S. aureus met een MIC van 2 mg/l of 4 mg/l voor ceftarolinec | Kinderen en adolescenten van ≥ 2 jaar tot < 18 jaar | 12 mg/kg tot een maximum van 600 mg | 120/elke 8 uur |
| Zuigelingen ≥ 2 maanden tot < 2 jaar | 10 mg/kg | 120/elke 8 uur |
a Bij patiënten met verhoogde renale klaring die de standaarddosis krijgen, kan een infusieduur van 60 minuten de voorkeur hebben.
b Aanbevelingen van een infusieduur korter dan 60 minuten, pasgeborenen en hoge dosis zijn uitsluitend gebaseerd op farmacokinetische en farmacodynamische analyses. Zie rubrieken 4.4 en 5.1. c Voor de behandeling van S. aureus met een MIC voor ceftaroline ≤ 1 mg/l wordt de standaarddosis aanbevolen.
* Berekend met de Schwartz-formule (in ml/min/1,73 m2) voor pediatrische patiënten.
Speciale patiëntengroepen
Ouderen
Aanpassing van de dosis is niet vereist voor ouderen met een creatinineklaring > 50 ml/min (zie rubriek 5.2).
Nierinsufficiëntie
De dosis moet worden aangepast wanneer de creatinineklaring (CrCL) ≤ 50 ml/min is, zoals weergegeven in Tabellen 3 en 4 (zie rubrieken 4.9 en 5.2). De aanbevolen behandelingsduur is 5-14 dagen voor cSSTI en 5-7 dagen voor CAP.
Tabel 3 Dosering bij volwassenen met verminderde nierfunctie, creatinineklaring (CrCL)
≤ 50 ml/min
| Indicaties | Creatinineklaring (ml/min)a | Dosering (mg/infusie) | Infusieduur (minuten)/frequentie |
Standaarddosis Gecompliceerde infecties van de huid en van de weke delen (cSSTI) Buiten het ziekenhuis opgelopen pneumonie (CAP) | > 30 tot ≤ 50 | 400 mg | 5-60c/elke 12 uur |
| ≥ 15 tot ≤ 30 | 300 mg | ||
| ESRD, waaronder hemodialyseb | 200 mg | ||
Hoge dosisc cSSTI waarvan is bevestigd of wordt vermoed dat die veroorzaakt is door S. aureus met een MIC van 2 mg/l of 4 mg/l voor ceftarolined | > 30 tot ≤ 50 | 400 mg | 120/elke 8 uur |
| ≥ 15 tot ≤ 30 | 300 mg | ||
| ESRD, waaronder hemodialyseb | 200 mg |
a Berekend met de Cockcroft-Gault-formule voor volwassenen. De dosis is gebaseerd op de CrCL. De CrCL dient nauwlettend te worden bewaakt en de dosis dient op basis van een veranderende nierfunctie te worden aangepast.
b Ceftaroline is hemodialyseerbaar; daarom dient Zinforo op hemodialysedagen na de hemodialyse te worden toegediend.
c Aanbevelingen van een infusieduur korter dan 60 minuten en hoge doses zijn uitsluitend gebaseerd op farmacokinetische en farmacodynamische analyses. Zie rubrieken 4.4 en 5.1.
d Voor de behandeling van S. aureus met een MIC voor ceftaroline ≤ 1 mg/l wordt de standaarddosis aanbevolen.
Doseringsaanbevelingen voor pasgeborenen, zuigelingen en kinderen en adolescenten zijn gebaseerd op farmacokinetische (PK-) modellen.
Er is onvoldoende informatie om aanpassingen van de dosering aan te bevelen voor adolescenten in de leeftijd van 12 tot < 18 jaar met een lichaamsgewicht < 33 kg en voor kinderen in de leeftijd van 2 tot 12 jaar met eindstadium nierziekte (end-stage renal disease; ESRD).
Er is onvoldoende informatie om aanpassingen van de dosering aan te bevelen voor pediatrische patiënten < 2 jaar met matige of ernstige nierinsufficiëntie of ESRD.
Tabel 4 Dosering bij pediatrische patiënten met verminderde nierfunctie, creatinineklaring
(CrCL) ≤ 50 ml/min
| Indicaties | Leeftijdscategorie | Creatinineklaring (ml/min)a | Dosering (mg/infusie) | Infusieduur (minuten)/frequentie |
Standaarddosis Gecompliceerde infecties van de huid en van de weke delen (cSSTI) Buiten het ziekenhuis opgelopen pneumonie (CAP) | Adolescenten van 12 jaar tot < 18 jaar met een lichaamsgewicht ≥ 33 kg | > 30 tot ≤ 50 | 400 mg | 5-60c/elke 12 uur |
| ≥ 15 tot ≤ 30 | 300 mg | |||
| ESRD, waaronder hemodialyseb | 200 mg | |||
Adolescenten van 12 jaar tot < 18 jaar met een lichaamsgewicht < 33 kg en kinderen ≥ 2 jaar tot < 12 jaar | > 30 tot ≤ 50 | 8 mg/kg tot een maximum van 300 mg | 5-60c/elke 8 uur | |
| ≥ 15 tot ≤ 30 | 6 mg/kg tot een maximum van 200 mg | |||
Hoge dosisc cSSTI waarvan is bevestigd of wordt vermoed dat die veroorzaakt is door S. aureus met een MIC van 2 mg/l of 4 mg/l voor ceftarolined | Kinderen en adolescenten van ≥ 2 jaar tot < 18 jaar | > 30 tot ≤ 50 | 10 mg/kg tot een maximum van 400 mg | 120/elke 8 uur |
| ≥ 15 tot ≤ 30 | 8 mg/kg tot een maximum van 300 mg |
a Berekend met de Schwartz-formule voor pediatrische patiënten (in ml/min/1,73 m2). De dosis is gebaseerd op de CrCL. De CrCL dient nauwlettend te worden bewaakt en de dosis dient op basis van een veranderende nierfunctie te worden aangepast.
b Ceftaroline is hemodialyseerbaar; daarom dient Zinforo op hemodialysedagen na de hemodialyse te worden toegediend.
c Aanbevelingen van een infusieduur korter dan 60 minuten en hoge doses zijn uitsluitend gebaseerd op farmacokinetische en farmacodynamische analyses. Zie rubrieken 4.4 en 5.1.
d Voor de behandeling van S. aureus met een MIC voor ceftaroline ≤ 1 mg/l wordt de standaarddosis aanbevolen.
Leverinsufficiëntie
Aanpassing van de dosis wordt niet noodzakelijk geacht bij patiënten met leverinsufficiëntie (zie rubriek 5.2).
Wijze van toediening
Voor intraveneus gebruik. Zinforo wordt toegediend als intraveneuze infusie gedurende 5 tot 60 minuten voor de standaarddosis of 120 minuten voor de hoge dosis (voor cSSTI die is veroorzaakt door S. aureus met een MIC voor ceftaroline van 2 mg/l of 4 mg/l) in infusievolumes van 50 ml, 100 ml of 250 ml (zie rubriek 6.6). Infusiegerelateerde reacties (zoals flebitis) kunnen worden tegengegaan door de infusieduur te verlengen.
Infusievolumes voor pediatrische patiënten zullen variëren afhankelijk van het gewicht van het kind. De concentratie infuusoplossing tijdens klaarmaken en toedienen dient niet meer te zijn dan 12 mg/ml ceftarolinefosamil.
Voor instructies over reconstitutie en verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen. Overgevoeligheid voor antibiotica uit de cefalosporineklasse.
Onmiddellijke en ernstige overgevoeligheid (bijv. anafylactische reactie) voor een ander type bètalactamantibioticum (bijv. penicillines of carbapenems).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Overgevoeligheidsreacties
Ernstige en soms fatale overgevoeligheidsreacties zijn mogelijk (zie rubrieken 4.3 en 4.8).
Ernstige cutane bijwerkingen (Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCAR’s), waaronder Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN) en geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, zijn gemeld in verband met de behandeling met ceftaroline (zie rubriek 4.8).
Acuut gegeneraliseerd pustuleus exantheem (AGEP) is gemeld in verband met de behandeling met bètalactamantibiotica (waaronder cefalosporines).
Patiënten dienen op de hoogte te worden gebracht van de tekenen en symptomen, en nauwlettend te worden gecontroleerd op huidreacties.
Indien er tekenen en symptomen ontstaan die wijzen op deze reacties, dient het gebruik van ceftaroline onmiddellijk te worden gestaakt en dient een andere behandeling te worden overwogen.
Indien de patiënt een ernstige huidreactie zoals SJS, TEN of DRESS heeft gekregen bij het gebruik van ceftaroline, mag de behandeling bij deze patiënt nooit meer opnieuw worden gestart.
Patiënten met een voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor cefalosporines, penicillines of andere bètalactamantibiotica kunnen ook overgevoelig zijn voor ceftarolinefosamil. Ceftaroline dient met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een voorgeschiedenis van niet-ernstige overgevoeligheidsreacties op andere bètalactamantibiotica (bijv. penicillines of carbapenems). Als een ernstige allergische reactie of SCAR optreedt tijdens behandeling met Zinforo, moet het geneesmiddel worden stopgezet en moeten passende maatregelen genomen worden.
Zoals bij andere bètalactamantibiotica zijn er meldingen geweest van overgevoeligheidsreacties die zich ontwikkelden tot het Kounis-syndroom (acute allergische kransslagaderspasme die kan resulteren in een myocardinfarct, zie rubriek 4.8).
Clostridium difficile-geassocieerde diarree
Antibiotica-geassocieerde colitis en pseudomembraneuze colitis zijn gemeld bij behandeling met ceftarolinefosamil en kunnen in ernst variëren van mild tot levensbedreigend. Daarom is het belangrijk om met deze diagnose rekening te houden bij patiënten die diarree hebben tijdens of na de toediening van ceftarolinefosamil (zie rubriek 4.8). In dergelijke gevallen moet de stopzetting van de behandeling met ceftarolinefosamil en het gebruik van begeleidende maatregelen, samen met de toediening van specifieke behandeling voor Clostridium difficile, worden overwogen.
Niet-gevoelige organismen
Superinfecties kunnen optreden tijdens of na behandeling met Zinforo.
Patiënten met reeds bestaande epileptische aandoeningen
Epileptische aanvallen hebben zich in toxicologische studies voorgedaan bij 7-25 maal het niveau van de menselijke ceftaroline Cmax-waarden (zie rubriek 5.3). Ervaring uit klinisch onderzoek met ceftarolinefosamil bij patiënten met reeds bestaande epileptische aandoeningen is zeer beperkt. Daarom moet Zinforo bij deze patiëntengroep met voorzichtigheid worden gebruikt. Directe antiglobulinetest (Coombs-test) seroconversie en mogelijk risico op hemolytische anemie De ontwikkeling van een positieve directe antiglobulinetest (DAGT) kan tijdens de behandeling met cefalosporines optreden. Het vóórkomen van DAGT-seroconversie bij patiënten die met ceftarolinefosamil worden behandeld, was 11,2% in de vijf gepoolde kernstudies met toediening elke 12 uur (600 mg toegediend gedurende een periode van 60 minuten elke 12 uur) en 32,3% in een studie waarbij patiënten ceftarolinefosamil elke 8 uur werd toegediend (600 mg toegediend gedurende een periode van 120 minuten elke 8 uur) (zie rubriek 4.8). In klinische studies was geen bewijs van hemolyse bij patiënten die tijdens de behandeling een positieve DAGT ontwikkelden. De mogelijkheid dat hemolytische anemie kan optreden in associatie met cefalosporines, inclusief behandeling met Zinforo, kan echter niet worden uitgesloten. Patiënten die anemie ervaren tijdens of na behandeling met Zinforo dienen op deze mogelijkheid te worden onderzocht.
Beperkingen van de klinische gegevens
Er is geen ervaring met ceftaroline voor de behandeling van CAP in de volgende patiëntengroepen: immuungecompromitteerde patiënten, patiënten met ernstige sepsis/septische shock, ernstige onderliggende longziekte (bijv. cystische fibrose, zie rubriek 5.2), patiënten met PORT Risk Class V, en/of CAP die beademing vereist bij opname, CAP als gevolg van meticilline-resistente S. aureus of patiënten die intensieve zorg nodig hebben. Voorzichtigheid is geboden bij het behandelen van zulke patiënten.
Er is geen ervaring met ceftaroline voor de behandeling van cSSTI in de volgende patiëntengroepen: immuungecompromitteerde patiënten, patiënten met ernstige sepsis/septische shock, necrotiserende fasciitis, perirectaal abces en patiënten met derde graads- en grote brandwonden. Er is beperkte ervaring met de behandeling van patiënten met diabetische voetinfecties. Voorzichtigheid is geboden bij het behandelen van zulke patiënten.
Er zijn beperkte gegevens uit klinische studies over het gebruik van ceftaroline voor de behandeling van cSSTI veroorzaakt door S. aureus met een MIC van > 1 mg/l. De aanbevolen doseringen van Zinforo weergegeven in tabellen 1 tot en met 4 voor de behandeling van cSSTI veroorzaakt door S. aureus met een MIC van ceftaroline van 2 of 4 mg/l zijn gebaseerd op farmacokinetische-farmacodynamische modellen en simulaties (zie rubrieken 4.2 en 5.1). Zinforo dient niet gebruikt te worden voor de behandeling van cSSTI veroorzaakt door S. aureus waarbij de MIC voor ceftaroline > 4 mg/l is.
De aanbevolen dosering van Zinforo weergegeven in tabel 2 voor pediatrische patiënten < 2 maanden oud is gebaseerd op farmacokinetische-farmacodynamische modellen en simulaties.
Een infusieduur van minder dan 60 minuten is uitsluitend gebaseerd op farmacokinetische en farmacodynamische analyses.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er zijn geen klinische interactiestudies uitgevoerd met ceftarolinefosamil.
De mogelijkheid dat ceftaroline of ceftarolinefosamil een interactie vertoont met geneesmiddelen die gemetaboliseerd worden door CYP450-enzymen is naar verwachting laag, aangezien het in vitro noch remmers noch inductoren zijn van CYP450-enzymen. Ceftaroline of ceftarolinefosamil worden in vitro niet door CYP450-enzymen gemetaboliseerd. Daarom is het onwaarschijnlijk dat CYP450-inductoren of -remmers die gelijktijdig worden toegediend de farmacokinetiek van ceftaroline beïnvloeden.
Ceftaroline is in vitro noch een substraat, noch een remmer van opnametransporters in de nieren (OCT2, OAT1 en OAT3). Daarom worden interacties van ceftaroline met geneesmiddelen die substraten of remmers (zoals probenecide) zijn van deze transporters niet verwacht.
Pediatrische patiënten
Net als bij volwassenen is de mogelijkheid van interactie bij kinderen naar verwachting laag.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van ceftarolinefosamil door zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek, uitgevoerd met ratten en konijnen, duiden niet op schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit bij een blootstelling die gelijk is aan de therapeutische concentraties. Na toediening gedurende de zwangerschap en lactatie bij de rat, was er geen effect op het geboortegewicht of de groei van het nageslacht, hoewel kleine veranderingen in het foetale gewicht en vertraagde ossificatie van het interpariëtale bot werden gezien als ceftarolinefosamil tijdens de organogenese werd toegediend (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Zinforo te vermijden tijdens de zwangerschap, tenzij de klinische toestand van de vrouw een behandeling met een antibioticum met het antibacteriële profiel van Zinforo nodig maakt.
Borstvoeding
Het is niet bekend of ceftarolinefosamil of ceftaroline in de moedermelk wordt uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Zinforo moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
De effecten van ceftarolinefosamil op de vruchtbaarheid bij de mens zijn niet onderzocht. De resultaten van dieronderzoek met ceftarolinefosamil duiden niet op schadelijke effecten met betrekking tot de vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Bijwerkingen zoals duizeligheid kan voorkomen en dit kan gevolgen hebben voor de rijvaardigheid en het gebruik van machines (zie rubriek 4.8).
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen die optraden bij ≥ 3% van de ongeveer 3242 patiënten die werden behandeld met Zinforo in klinische studies waren diarree, hoofdpijn, misselijkheid en pruritus en waren over het algemeen licht of matig van ernst. Clostridium difficile-geassocieerde ziekte (CDAD) en ernstige overgevoeligheidsreacties kunnen ook voorkomen.
Een hogere incidentie van huiduitslag bij Aziatische patienten (zie hieronder) en een hogere incidentie van DAGT-seroconversie (zie rubriek 4.4) werd waargenomen in een studie bij volwassen patienten met cSSTI die werd uitgevoerd met 600 mg Zinforo toegediend gedurende een periode van 120 minuten elke 8 uur.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De volgende bijwerkingen zijn tijdens klinische studies en postmarketingervaring met Zinforo waargenomen. Bijwerkingen zijn volgens systeem/orgaanklasse en frequentie geclassificeerd. Frequentiecategorieën zijn afgeleid op basis van de volgende conventies: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 5 Frequentie van bijwerkingen naar systeem/orgaanklasse uit klinische studies en postmarketingervaring
| Systeem/orgaan klasse | Zeer vaak | Vaak | Soms | Zelden | Niet bekend |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Clostridium difficile-colitis (zie | ||||
Bloed- en lymfestelsel-aandoeningen | Anemie, leukopenie, neutropenie*, trombocytopenie, verlengde protrombinetijd (PT), verlengde geactiveerde gedeeltelijke tromboplastinetijd (aPTT), verhoogde internationale genormaliseerde ratio (INR) | Agranulo-cytose*, eosinofilie* | |||
| Immuunsysteem-aandoeningen | Huiduitslag, pruritus | Anafylaxie, overgevoeligheid (bijv. urticaria, lip-en aangezichts- zwelling) (zie rubrieken 4.3 en 4.4) | |||
| Zenuwstelsel-aandoeningen | Hoofdpijn, duizeligheid | Encefalopathie*,+ | |||
| Bloedvataandoeni ngen | Flebitis | ||||
| Ademhalingsstels el-, borstkas- en mediastinumaand oeningen | Eosinofiele pneumonie* | ||||
| Maagdarmstelsel-aandoeningen | Diarree, misselijkheid, braken, buikpijn | ||||
Lever- en galaandoeningen | Verhoogde transaminases |
| Systeem/orgaan klasse | Zeer vaak | Vaak | Soms | Zelden | Niet bekend |
Huid- en onderhuidaandoe ningen | Stevens- Johnson-syndroom (SJS)*, toxische epidermale necrolyse (TEN)*, geneesmidd elenreactie met eosinofilie en systemisch e symptomen (DRESS)* (zie rubriek 4.4) | ||||
Nier- en urinewegaandoen ingen | Verhoogd creatinine in het bloed | ||||
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats -stoornissen | Pyrexie, infusieplaats-reacties (erytheem, flebitis, pijn) | ||||
| Onderzoeken | Positieve directe Coombstest (zie |
* Bijwerking vastgesteld na het op de markt brengen.
+ Het risico op encefalopathie is hoger bij patiënten met nierinsufficiëntie bij wie de dosis met ceftaroline niet naar een geschikte dosis is gereduceerd (zie rubrieken 4.2 en 4.9).
Omschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Kounis-syndroom
Acuut coronairsyndroom dat samenhangt met een allergische reactie (Kounis-syndroom) is gemeld met andere bètalactamantibiotica.
Huiduitslag
Huiduitslag werd waargenomen met de frequentie ‘vaak’ bij zowel de gepoolde fase III-studies met cSSTI bij toediening van Zinforo elke 12 uur (600 mg toegediend gedurende een periode van 60 minuten elke 12 uur), als bij de studie met cSSTI bij toediening elke 8 uur (600 mg toegediend gedurende een periode van 120 minuten elke 8 uur). Echter, de frequentie van huiduitslag in de subgroep van Aziatische patiënten die Zinforo elke 8 uur kregen, was ‘zeer vaak’ (18,5%).
Pediatrische patiënten
De veiligheidsbeoordeling bij pediatrische patiënten is gebaseerd op veiligheidsdata van 2 studies waarbij 227 patiënten in de leeftijd van 2 maanden tot 17 jaar met cSSTI of CAP Zinforo kregen. In het algemeen was het veiligheidsprofiel bij deze 227 patiënten vergelijkbaar met wat in de volwassen populatie was gezien.
Bovendien is de veiligheidsbeoordeling bij pasgeborenen gebaseerd op veiligheidsdata van 2 studies waarbij 34 patiënten (leeftijd vanaf geboorte tot minder dan 60 dagen) Zinforo kregen; 23 van deze patiënten kregen slechts een eenmalige dosis Zinforo. In het algemeen kwamen de ongewenste voorvallen in deze studies met het gekende veiligheidsprofiel van Zinforo overeen.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Beperkte gegevens bij patiënten die meer dan de aanbevolen doseringen Zinforo kregen wijzen op vergelijkbare bijwerkingen als bij patiënten die de aanbevolen dosering kregen. Behandeling van overdosering moet de standaard medische praktijk volgen.
Patiënten met nierinsufficiëntie
Relatieve overdosering kan voorkomen bij patiënten met matige nierinsufficiëntie. Neurologische restverschijnselen, waaronder encefalopathie, zijn waargenomen in gevallen waarin bètalactamantibiotica (waaronder cefalosporines) werden toegediend aan patiënten met een verminderde nierfunctie zonder de dosis te verlagen (zie rubriek 4.2).
Ceftaroline kan door hemodialyse worden verwijderd; na een dialyse van 4 uur werd ongeveer 74% van een toegediende dosis teruggevonden in het dialysaat.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antibacteriële middelen voor systemisch gebruik, andere cefalosporines en penems, ATC-code: J01DI02
Het actieve deel na toediening van Zinforo is ceftaroline.
Werkingsmechanisme
Ceftaroline is een antibacteriële cefalosporine met een in-vitro-activiteit tegen Grampositieve en -negatieve bacteriën. De bactericide werking van ceftaroline wordt gemedieerd door de binding met essentiële penicilline-bindende-proteïnen (PBP’s). Biochemische studies hebben aangetoond dat ceftaroline een sterke affiniteit heeft voor de PBP2a van methicilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA) en de PBP2x van penicilline-ongevoelige Streptococcus pneumoniae (PNSP). Hierdoor vallen de minimale inhiberende concentraties (MIC-waarden) van ceftaroline tegen een gedeelte van deze geteste organismen binnen de gevoeligheidsgrenzen (zie rubriek Resistentie hieronder).
Resistentie
Ceftaroline is niet werkzaam tegen stammen van Enterobacterales die breed-spectrum bètalactamasen (ESBL's) van de TEM-, SHV- of CTX-M-families, serinecarbapenemases (zoals KPC), klasse B metallo-bètalactamasen of klasse C (AmpC) cefalosporinases produceren. Organismen die deze enzymen tot expressie brengen en die daardoor resistent zijn voor ceftaroline komen in zeer variabele mate tussen landen en tussen gezondheidszorg instellingen binnen de landen voor. Indien ceftaroline wordt gestart voordat gevoeligheidstestresultaten beschikbaar zijn, dient lokale informatie met betrekking tot het risico op blootstelling aan organismen die deze enzymen tot expressie brengen in overweging te worden genomen. Resistentie kan tevens worden gemedieerd door bacteriële impermeabiliteit of geneesmiddeleffluxpompen. Een of meerdere van deze mechanismen kunnen naast elkaar in een enkel bacterie-isolaat bestaan.
Interacties met andere antibiotica
In-vitro-studies hebben geen antagonisme aangetoond tussen ceftaroline in combinatie met andere veel gebruikte antibacteriële middelen (bijvoorbeeld amikacine, azitromycine, aztreonam, daptomycine, levofloxacine, linezolid, meropenem, tigecycline en vancomycine).
Gevoeligheidstestbreekpunten
Het Europees Comité voor tests op antimicrobiële resistentie (EUCAST) heeft voor ceftarolinefosamil interpretatiecriteria voor gevoeligheidstests vastgesteld met betrekking tot de MRC (minimale remmende concentratie). U kunt die criteria raadplegen via de volgende link: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx
Farmacokinetische/farmacodynamische relatie
Net als bij andere bètalactam-antimicrobiële middelen is aangetoond dat het percentage van de tijd boven de minimale remmingsconcentratie (MIC) van het infecterende organisme gedurende het doseringsinterval (%T > MIC) de parameter is die het best correleert met de werkzaamheid van ceftaroline.
Klinische werkzaamheid tegen specifieke pathogenen
In klinische studies is de werkzaamheid aangetoond tegen de pathogenen vermeld bij elke indicatie die in vitro gevoelig waren voor ceftaroline.
Gecompliceerde infecties van de huid en weke delen
Grampositieve micro-organismen
- Staphylococcus aureus (met inbegrip van methicilline-resistente stammen) • Streptococcus pyogenes
- Streptococcus agalactiae
Streptococcus anginosus-groep (met inbegrip van S. anginosus, S. intermedius en S.
constellatus)
- Streptococcus dysgalactiae
Gramnegatieve micro-organismen
- Escherichia coli
- Klebsiella pneumoniae
- Klebsiella oxytoca
- Morganella morganii
Buiten het ziekenhuis opgelopen pneumonie (CAP)
Er werden geen gevallen van CAP door MRSA in de studies geïncludeerd. De beschikbare klinische gegevens kunnen de werkzaamheid tegen penicilline-ongevoelige stammen van S. pneumoniae niet onderbouwen.
Gram-positieve micro-organismen
- Streptococcus pneumoniae
- Staphylococcus aureus (alleen methicilline-gevoelige stammen)
Gram-negatieve micro-organismen
- Escherichia coli
- Haemophilus influenzae
- Haemophilus parainfluenzae
- Klebsiella pneumoniae
Antibacteriële activiteit tegen andere relevante pathogenen
Klinische werkzaamheid tegen de volgende pathogenen is niet vastgesteld, hoewel in-vitro-studies er op wijzen dat ze gevoelig voor ceftaroline zouden zijn in afwezigheid van verworven resistentiemechanismen:
Anaërobe micro-organismen
Grampositieve micro-organismen
- Peptostreptococcus spp.
Gramnegatieve micro-organismen
- Fusobacterium spp.
Uit in-vitro-gegevens blijkt dat de volgende soorten niet gevoelig voor ceftaroline zijn: • Chlamydophila spp.
- Legionella spp.
- Mycoplasma spp.
- Proteus spp.
- Pseudomonas aeruginosa
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De Cmax en de AUC van ceftaroline nemen ongeveer evenredig met de dosis toe voor een enkele dosis tussen 50 en 1000 mg. Noemenswaardige accumulatie van ceftaroline is niet waargenomen bij gezonde volwassenen met CrCL > 50 ml/min na herhaalde intraveneuze infusie van 600 mg, elke 8 of 12 uur.
Distributie
De plasma-eiwitbinding van ceftaroline is laag (ongeveer 20%) en ceftaroline wordt niet gedistribueerd naar erytrocyten. Het mediane steady-state distributievolume van ceftaroline bij gezonde volwassen mannen was, na een enkele intraveneuze dosis van 600 mg radioactief gelabeld ceftarolinefosamil, 20,3 l, vergelijkbaar met het volume van de extracellulaire vloeistof.
Biotransformatie
Ceftarolinefosamil (prodrug) wordt door fosfatase-enzymen in het plasma omgezet tot het actieve ceftaroline en de concentraties van de prodrug zijn in het plasma voornamelijk te meten tijdens intraveneuze infusie. Hydrolyse van de bètalactamring van ceftaroline geeft aanleiding tot het vormen van de microbiologisch inactieve, open-ring metaboliet, ceftaroline M-1. De gemiddelde ratio van de plasmaconcentratie van ceftaroline M-1 tot die van ceftaroline AUC na een enkele intraveneuze infusie met 600 mg ceftarolinefosamil is ongeveer 20-30% bij gezonde proefpersonen.
De metabole turnover van ceftaroline in gepoolde menselijke levermicrosomen was laag, wat aangeeft dat ceftaroline niet door CYP450-leverenzymen wordt gemetaboliseerd.
Eliminatie
Ceftaroline wordt voornamelijk door de nieren uitgescheiden. De renale klaring van ceftaroline is ongeveer gelijk aan, of iets lager dan de glomerulaire filtratiesnelheid in de nieren, en in vitro transporterstudies hebben aangetoond dat actieve uitscheiding niet aan de renale eliminatie van ceftaroline bijdraagt.
De gemiddelde terminale eliminatiehalfwaardetijd van ceftaroline is ongeveer 2,5 uur bij gezonde volwassenen.
Na de toediening van een enkele intraveneuze dosis met 600 mg radioactief gelabeld ceftarolinefosamil aan gezonde volwassen mannen, werd ongeveer 88% van de radioactiviteit teruggevonden in de urine en 6% in de ontlasting.
Speciale patiëntengroepen
Nierinsufficiëntie
Aanpassingen van de dosering zijn nodig bij volwassenen, adolescenten en kinderen met CrCL ≤ 50 ml/min (zie rubriek 4.2).
Er is onvoldoende informatie om aanpassingen van de dosering aan te bevelen voor adolescenten met ESRD in de leeftijd van 12 tot < 18 jaar en met een lichaamsgewicht < 33 kg en voor kinderen met ESRD in de leeftijd van 2 tot < 12 jaar. Er is onvoldoende informatie om aanpassingen van de dosering aan te bevelen voor pediatrische patiënten jonger dan 2 jaar met matige of ernstige nierinsufficiëntie of ESRD.
Leverinsufficiëntie
De farmacokinetiek van ceftaroline bij patiënten met leverinsufficiëntie is niet vastgesteld. Aangezien ceftaroline geen significant metabolisme in de lever lijkt te ondergaan, wordt niet verwacht dat de systemische klaring van ceftaroline significant door leverinsufficiëntie wordt beïnvloed. Daarom wordt een doseringsaanpassing niet aanbevolen voor patiënten met leverinsufficiëntie.
Ouderen
Na toediening van een enkele intraveneuze dosis met 600 mg ceftarolinefosamil was de farmacokinetiek van ceftaroline vergelijkbaar bij gezonde oudere proefpersonen (≥ 65 jaar oud) en bij gezonde jongere volwassen proefpersonen (18-45 jaar oud). Er was een toename van 33% in AUC0-∞ bij ouderen wat voornamelijk werd toegeschreven aan leeftijdgerelateerde veranderingen in de nierfunctie. Doseringsaanpassingen van Zinforo zijn niet nodig bij oudere patiënten met een creatinineklaring hoger dan 50 ml/min.
Pediatrische patiënten
Aanpassingen van de dosering zijn nodig voor pasgeborenen, zuigelingen, kinderen en adolescenten met een lichaamsgewicht < 33 kg (zie rubriek 4.2).
Patiënten met cystische fibrose
Patiënten met cystische fibrose werden uitgesloten van klinische studies naar CAP.
Sommige casusrapporten en gepubliceerde studies suggereren de noodzaak van een hogere dosis ceftarolinefosamil bij patiënten met cystische fibrose vanwege de mogelijkheid van veranderde ceftaroline-farmacokinetiek die leidt tot subtherapeutische niveaus. Uit de resultaten van een populatiefarmacokinetische studie, gebaseerd op gepoolde data van diverse studies, bleken over het algemeen geen significante, klinisch relevante verschillen in de farmacokinetische parameters van ceftaroline bij patiënten met cystische fibrose (leeftijd 6 jaar en ouder). De ceftarolineklaring was vergelijkbaar tussen patiënten met cystische fibrose en patiënten met CAP of cSSTI terwijl het centrale volume van ceftaroline vergelijkbaar was met gezonde proefpersonen.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De nier was het belangrijkste doelorgaan voor toxiciteit bij zowel apen als ratten. Histopathologische bevindingen waren onder meer pigmentafzetting en ontsteking van het tubulaire epitheel. Veranderingen in nierfunctie waren niet omkeerbaar, maar verminderden in hevigheid na een herstelperiode van 4 weken.
Convulsies zijn bij relatief hoge blootstelling tijdens studies van enkele en meervoudige doseringen waargenomen bij zowel ratten als apen (≥ 7 maal het geschatte ceftaroline Cmax-niveau van een 600 mg dosis, tweemaal daags).
Andere belangrijke toxicologische bevindingen die gezien zijn bij ratten en apen zijn onder meer histopathologische veranderingen in de blaas en de milt.
Genetische toxicologie
Ceftarolinefosamil en ceftaroline waren clastogeen in een in-vitro-chromosoomaberratietest, maar er waren geen aanwijzingen voor mutagene activiteit in een Ames-test, in een muis-lymfoom en DNA-herstelsynthesetest. Bovendien waren in-vivo-micronucleustesten in rat en muis negatief. Carcinogeniteitsstudies zijn niet uitgevoerd.
Reproductietoxiciteit
In het algemeen zijn er bij de rat geen bijwerkingen op de vruchtbaarheid of post-natale ontwikkeling waargenomen bij tot 5 keer de waargenomen klinische blootstelling. Bij toediening van ceftaroline tijdens de organogenese, werden bij de rat lichte veranderingen in het foetale gewicht en vertraagde ossificatie van het interparietale bot waargenomen bij blootstellingen die lager waren dan de klinisch waargenomen. Echter, als ceftaroline gedurende de zwangerschap en lactatie werd toegediend, had dit geen effect op het gewicht of groei van de pups. Toediening van ceftaroline aan zwangere konijnen resulteerde in een verhoogde foetale incidentie van gehoekt tongbeen alae, een veelvoorkomende skeletafwijking bij konijnenfoetussen bij blootstellingen vergelijkbaar met die welke klinisch werden waargenomen.
Jeugdige toxiciteit
Intraveneuze bolustoediening van ceftarolinefosamil aan zogende ratten vanaf dag 7 tot 20 na de geboorte werd goed verdragen met ongeveer twee keer zo hoge plasmablootstellingen als die bij pediatrische patiënten. Corticale niercysten werden waargenomen in alle groepen, inclusief controlegroepen, bij PND50. De cysten hadden betrekking op een klein deel van de nier en traden op bij afwezigheid van significante veranderingen in zowel nierfunctie of urinaire parameters. Daarom worden deze bevindingen niet als ongunstig beschouwd.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Arginine
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn in rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
Droog poeder: 3 jaar
Na reconstitutie:
De gereconstitueerde injectieflacon moet onmiddellijk wordenverdund.
Na verdunning:
De chemische en fysische stabiliteit bij het gebruik is aangetoond voor maximaal 12 uur bij 2-8°C en 6 uur bij 25°C.
Vanuit microbiologisch oogpunt, tenzij de methode van openen/reconstitutie/verdunning het risico op microbiële contaminatie uitsluit, dient het geneesmiddel onmiddellijk te worden gebruikt. Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, vallen de bewaartijden en omstandigheden voorafgaand aan het gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 30 °C.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
20 ml glazen injectieflacon (Type 1) afgesloten met een rubber (halobutyl) stop en aluminium sluiting met flip-off kapje.
Het geneesmiddel wordt geleverd in verpakkingen van 10 injectieflacons.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Het poeder moet gereconstitueerd worden met water voor injecties en het resulterende concentraat moet vervolgens onmiddellijk worden verdund voorafgaand aan het gebruik. De gereconstitueerde oplossing heeft een lichtgele kleur die vrij is van deeltjes.
Standaard aseptische technieken moeten worden gebruikt voor bereiding en toediening van de oplossing.
Zinforo poeder moet worden gereconstitueerd met 20 ml steriel water voor injecties. De resulterende oplossing moet worden geschud vóór overdracht naar een infuuszak of -fles, die ofwel 9 mg/ml (0,9%) natriumchloride oplossing voor injectie, 50 mg/ml (5%) dextrose oplossing voor injectie, 4,5 mg/ml natriumchloride en 25 mg/ml dextrose oplossing voor injectie (0,45% natriumchloride en 2,5% dextrose) ofwel ringer-lactaatoplossing bevat. Een 250 ml, 100 ml of 50 ml infuuszak kan worden gebruikt om het infuus te bereiden, gebaseerd op de volumevereisten voor de patiënt. De totale tijd tussen het begin van de reconstitutie en het afronden van de bereiding van het intraveneuze infuus mag niet langer zijn dan 30 minuten.
Infusievolumes voor pediatrische patiënten zullen variëren afhankelijk van het gewicht van het kind. De concentratie infuusoplossing tijdens klaarmaken en toedienen dient niet meer te zijn dan 12 mg/ml ceftarolinefosamil.
Elke injectieflacon is uitsluitend voor eenmalig gebruik.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Pfizer Ireland Pharmaceuticals Unlimited Company
Operations Support Group
Ringaskiddy, County Cork
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/12/785/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 23 augustus 2012
Datum van laatste verlenging: 24 april 2017
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
