SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Yeytuo
Yeytuo 464 mg oplossing voor injectie
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Yeytuo 464 mg oplossing voor injectie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon voor eenmalig gebruik bevat lenacapavirnatrium, overeenkomend met 463,5 mg lenacapavir in 1,5 ml.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie (injectie).
Heldere, geelbruine oplossing.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Yeytuo-injectie is geïndiceerd in combinatie met veilige sekspraktijken voor pre-expositieprofylaxe (PrEP) om het risico op seksueel overgedragen hiv-1-infectie te beperken bij (jong)volwassenen met een verhoogd risico op infectie met hiv-1 en die minimaal 35 kg wegen (zie rubriek 4.2, 4.4 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Yeytuo moet worden voorgeschreven door een arts met ervaring in de behandeling van hiv-preventie.
Elke injectie moet worden toegediend door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg.
Alle personen moeten worden gescreend op hiv-1 voordat de behandeling met lenacapavir wordt gestart, voorafgaand aan elke opvolgende injectie en daarnaast wanneer dat klinisch nodig is (zie rubriek 4.3 en 4.4). Een gecombineerde antigeen-/antilichaamtest en een hiv-RNA-test moeten negatief zijn. Voorschrijvers wordt aangeraden om beide tests uit te voeren, ook als het resultaat van de hiv-RNA-test pas beschikbaar is nadat de behandeling met lenacapavir is gestart. Als een gecombineerde teststrategie die beide tests omvat niet beschikbaar is, volg dan de plaatselijke richtlijnen voor het uitvoeren van de tests.
Voordat de behandeling met Yeytuo wordt gestart, moeten gezondheidszorgprofessionals bepalen voor welke personen de vereiste startdosering en het behandelingsschema met elke 6 maanden een injectie geschikt is. Ook moeten ze personen informeren over het belang van het nakomen van de geplande behandelingsbezoeken (zie rubriek 4.4).
Dosering
Het behandelingsschema bij (jong)volwassenen die minimaal 35 kg wegen bestaat uit een verplichte startdosering (subcutane injecties en orale tabletten), gevolgd door een voortzettingsdosering eens per 6 maanden (subcutane injecties) (Tabel 1).
Orale tabletten kunnen met of zonder voedsel worden ingenomen (zie de SmPC van Yeytuo-tabletten).
Tabel 1: Behandelingsschema voor het starten en voortzetten van lenacapavir
| Tijdstip | |
| Dosering van lenacapavir: startbehandelinga | |
| Dag 1 | 927 mg via subcutane injectie (2 x injectie van 1,5 mlb) 600 mg oraal (2 x 300 mg tabletten) |
| Dag 2 | 600 mg oraal (2 x 300 mg tabletten) |
| Dosering van lenacapavir: voortzettingsbehandeling | |
Elke 6 maanden (26 weken)c +/- 2 weken | 927 mg via subcutane injectie (2 x injectie van 1,5 mlb) |
a Het volledige startbehandelingsschema, dat bestaat uit subcutane injecties en orale tabletten, is vereist; de werkzaamheid van lenacapavir is alleen vastgesteld met dit behandelingsschema.
b Twee injecties, met de tweede injectie minimaal 5 centimeter verwijderd van de eerste injectie (zie Wijze van toediening).
c Vanaf de datum van de laatste injectie.
Gemiste dosis
Verwachte vertraagde injecties
Als er tijdens de voortzettingsbehandeling wordt verwacht dat de geplande zesmaandelijkse injectie meer dan twee weken vertraagd wordt, dan kunnen lenacapavir-tabletten worden gebruikt om de periode te overbruggen (maximaal 6 maanden, indien nodig) totdat de injecties kunnen worden hervat. Orale overbrugging dient te worden gestart binnen 26 tot 28 weken na de laatste injectie. Het behandelingsschema is 300 mg (1 tablet) elke 7 dagen oraal in te nemen. Hervat de voortzettingsbehandeling met injecties binnen 7 dagen na de laatste orale dosis (zie Tabel 1).
Gemiste injecties
Als er tijdens de voortzettingsbehandeling meer dan 28 weken verstreken zijn na de laatste injectie en er geen lenacapavir-tabletten zijn gebruikt om de periode te overbruggen, begin dan opnieuw met het startbehandelingsschema vanaf Dag 1 (zie Tabel 1).
Speciale patiëntengroepen
Ouderen
Er is geen aangepaste dosis van lenacapavir nodig voor ouderen. Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van lenacapavir bij personen van 65 jaar en ouder (zie rubriek 5.2).
Nierfunctiestoornis
Bij personen met een lichte, matige of ernstige nierfunctiestoornis (creatinineklaring [CrCl] ≥ 15 ml/min) is geen dosisaanpassing van lenacapavir noodzakelijk. Lenacapavir is niet onderzocht bij personen met terminaal nierfalen (CrCl < 15 ml/min of die een nierfunctievervangende behandeling ondergaan) (zie rubriek 5.2); daarom moet lenacapavir met voorzichtigheid gebruikt worden bij deze personen.
Leverfunctiestoornis
Bij personen met een lichte of matige leverfunctiestoornis is geen dosisaanpassing van lenacapavir noodzakelijk (Child-Pugh-klasse A of B). Lenacapavir is niet onderzocht bij personen met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C) (zie rubriek 5.2); daarom moet lenacapavir met voorzichtigheid gebruikt worden bij deze personen.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van lenacapavir bij kinderen en jongeren tot 18 jaar die minder dan 35 kilo wegen, zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Uitsluitend voor subcutaan gebruik.
Lenacapavir-injecties mogen alleen worden toegediend door een zorgprofessional en moeten subcutaan worden gezet in het abdomen of de dij (twee injecties, waarbij de tweede injectie minimaal 5 centimeter verwijderd is van de eerste injectie) (zie rubriek 6.6). De injecties mogen NIET intradermaal worden toegediend (zie rubriek 4.4).
Voor instructies over de bereiding en de toediening, zie “Instructies voor gebruik” in de bijsluiter. De “Instructies voor gebruik” zijn ook beschikbaar als een kaart in de injectiekit.
Na de injectie met lenacapavir wordt een subcutaan medicijndepot gevormd van waaruit lenacapavir langzaam wordt vrijgegeven vanaf de toedieningslocatie. Bij sommige personen kan dit leiden tot een nodus op de injectieplaats (zie rubriek 4.8 en 5.2).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Gebruik bij personen van wie de hiv-1-status niet bekend is (zie rubriek 4.4).
Gelijktijdige toediening met krachtige inductoren van CYP3A, P-gp en UGT1A1, zoals:
- antimycobacteriële middelen: rifampicine
- anticonvulsiva: carbamazepine, fenytoïne
- kruidengeneesmiddelen: Sint-janskruid (Hypericum perforatum)
(zie rubriek 4.5).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Preventiestrategie
Yeytuo mag alleen worden gebruikt om hiv-1-infectie te voorkomen bij personen die bewezen hiv-negatief zijn. De hiv‑1-negatieve status moet worden bevestigd voordat de behandeling met lenacapavir wordt gestart. Personen moeten voor elke opvolgende injectie met lenacapavir opnieuw worden getest op hiv-1, en daarnaast wanneer dat klinisch nodig is.
Als er een vermoeden bestaat van recente (<1 maand) blootstelling aan hiv-1 of als er klinische symptomen zijn die passen bij een acute hiv-1-infectie, dan moet de hiv-1-status opnieuw worden bevestigd.
Yeytuo moet worden gebruikt om hiv-1-infectie te voorkomen als onderdeel van een strategie om het risico op seksueel overdraagbare aandoeningen (soa's) te beperken. Er moet worden bepaald voor welke personen de vereiste startdosering en het 6 maanden durende schema met injectiebehandelingen geschikt is. Het niet nakomen van de verplichte startbehandeling en het opvolgende behandelingsschema (zie rubriek 4.2) kan leiden tot een hiv-1-infectie. Personen moeten worden geïnformeerd over en ondersteund bij het nakomen van het lenacapavir-behandelingsschema, andere maatregelen die ze kunnen nemen om soa's te voorkomen en het belang van het testen op hiv-1 en andere soa's.
Gemiddelde plasmaconcentraties van lenacapavir die gepaard gaan met significante antivirale activiteit werden bereikt op dag 2 van de vereiste startbehandeling en bleven behouden tijdens het doseringsinterval van 26 weken (zie rubriek 5.2). De exacte tijd vanaf het starten van de behandeling met lenacapavir voor hiv-1-PrEP tot maximale bescherming tegen hiv-1-infectie is niet bekend.
Risico op resistentie
Lenacapavir is mogelijk niet altijd effectief in het voorkomen van een hiv-1-infectie (zie rubriek 5.1). Er bestaat een risico op het ontwikkelen van resistentie tegen lenacapavir als een persoon hiv‑1 oploopt voordat of nadat deze Yeytuo heeft gekregen, of nadat de behandeling met Yeytuo is gestopt. Om het risico te beperken is het cruciaal om de hiv‑1-negatieve status te controleren voor elke opvolgende injectie, en daarnaast waar dat klinisch relevant is. Yeytuo op zich is geen volledige behandeling voor hiv‑1 en er zijn mutaties ontstaan in bepaalde personen met een onopgemerkte hiv‑1-infectie die alleen behandeld werden met Yeytuo. Personen van wie is vastgesteld dat ze besmet zijn met hiv‑1, moeten onmiddellijk beginnen met een volledige hiv‑1-behandeling om het risico op het ontwikkelen van resistentie te beperken.
Langwerkende eigenschappen
Er kan gedurende langere tijd een restconcentratie lenacapavir in het systeem van personen achterblijven (tot 12 maanden of langer).
Deze concentraties kunnen de blootstelling aan andere geneesmiddelen (d.w.z. gevoelige CYP3A- en/of P-gp-substraten) die binnen 9 maanden na de laatste subcutane dosis van lenacapavir gestart worden, beïnvloeden (zie rubriek 4.5).
Als de behandeling met lenacapavir wordt gestopt en het klinisch nodig is om een behandeling met PrEP voort te zetten, dan moet een alternatieve vorm van PrEP worden overwogen en gestart binnen 28 weken na de laatste injectie met lenacapavir.
Injectieplaatsreacties
Injectieplaatsreacties bij onjuiste toediening
Onjuiste toediening (intradermale injectie) is in verband gebracht met ernstige injectieplaatsreacties, waaronder necrose en zweren. Injecties met Yeytuo mogen alleen subcutaan worden toegediend (zie rubriek 4.2).
Langzaam verdwijnende of niet verdwijnende nodi of induraties op de injectieplaats Toediening van Yeytuo kan lokale injectieplaatsreacties (ISR’s, Injection Site Reactions) veroorzaken, waaronder nodi en induraties. De beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg moet patiënten informeren dat het mogelijk langer duurt dan bij andere ISR's voordat nodi en induraties op de injectieplaats verdwijnen, of dat ze mogelijk niet verdwijnen (zie rubriek 4.8). Het mechanisme dat de persistentie van nodi op de injectieplaats bij sommige personen veroorzaakt, wordt niet volledig begrepen, maar kan verband houden met de aanwezigheid van het subcutane geneesmiddeldepot en een daarmee gepaard gaande reactie op een vreemd lichaam op de injectieplaats. ISR's die niet verdwijnen, moeten onder klinisch toezicht worden gehouden.
Gelijktijdige toediening van andere geneesmiddelen
Gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die matige inductoren zijn van CYP3A en P-gp wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die krachtige remmers zijn van CYP3A, P-gp en UGT1A1 samen (d.w.z. alle 3 de routes), wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Hulpstoffen
Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per injectie, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Effect van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van lenacapavir
Lenacapavir is een substraat van CYP3A, P-gp en UGT1A1. Krachtige inductoren van CYP3A, P-gp en UGT1A1 kunnen de plasmaconcentratie van lenacapavir sterk verminderen, wat kan leiden tot een verminderde effectiviteit van lenacapavir. Gelijktijdige toediening van lenacapavir met krachtige inductoren van CYP3A, P-gp en UGT1A1 is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). Matige inductoren van CYP3A en P-gp kunnen de plasmaconcentratie van lenacapavir verminderen. Gelijktijdige toediening van lenacapavir met matige inductoren van CYP3A en P-gp wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
Krachtige remmers van CYP3A, P-gp en UGT1A1 samen (d.w.z. alle 3 de routes), kunnen de plasmaconcentraties van lenacapavir aanzienlijk verhogen. Daarom wordt gelijktijdige toediening niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
Krachtige remmers van alleen CYP3A4 of krachtige remmers van CYP3A4 en P-gp samen leiden niet tot een klinisch relevante stijging van de blootstelling aan lenacapavir.
Effect van lenacapavir op de farmacokinetiek van andere geneesmiddelen
Lenacapavir is een matige remmer van CYP3A en een remmer van P-gp. Voorzichtigheid is geboden wanneer lenacapavir gelijktijdig wordt toegediend met een gevoelig CYP3A-substraat en/of P-gp-substraat met een nauwe therapeutische index. Lenacapavir is geen klinisch relevante remmer van BCRP en remt OATP niet.
Klinische gegevens over geneesmiddeleninteracties met lenacapavir zijn afkomstig van onderzoeken met oraal lenacapavir. Er zijn geen klinische gegevens over geneesmiddeleninteracties beschikbaar met subcutaan lenacapavir.
Tabel 2: Interacties tussen Yeytuo en andere geneesmiddelen
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met Yeytuo |
| ANTIMYCOBACTERIËLE MIDDELEN | ||
Rifampicinea,b (600 mg eenmaal daags) (krachtige inductor van CYP3A en een inductor van P-gp en UGT) | Lenacapavir: AUC: ↓84% Cmax: ↓55% | Gelijktijdige toediening is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). |
| Rifabutine Rifapentine | Interactie is niet onderzocht. Gelijktijdige toediening van rifabutine of rifapentine kan de plasmaconcentraties van lenacapavir verminderen. | Gelijktijdige toediening wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). |
| ANTICONVULSIVA | ||
| Carbamazepine Fenytoïne | Interactie is niet onderzocht. Gelijktijdige toediening van carbamazepine, oxcarbazepine, fenobarbital of fenytoïne met lenacapavir kan de plasmaconcentratie van lenacapavir verminderen. | Gelijktijdige toediening is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). |
| Oxcarbazepine Fenobarbital | Gelijktijdige toediening wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). Alternatieve anticonvulsiva moeten overwogen worden. | |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met Yeytuo |
| KRUIDENGENEESMIDDELEN | ||
| Sint-janskruid (Hypericum perforatum) | Interactie is niet onderzocht. Gelijktijdige toediening van sint-janskruid kan de plasmaconcentraties van lenacapavir verlagen. | Gelijktijdige toediening is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). |
| ANTIRETROVIRALE MIDDELEN | ||
| Atazanavir/cobicistatb,c,d (300 mg/150 mg eenmaal daags) (krachtige remmer van CYP3A en een remmer van UGT1A1 en P-gp) | Lenacapavir: AUC: ↑ 321% Cmax: ↑ 560% | Gelijktijdige toediening van lenacapavir met krachtige remmers van CYP3A, P-gp en UGT1A1 wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). |
| Efavirenzb,c,d (600 mg eenmaal daags) (matige inductor van CYP3A en een inductor van P-gp) | Lenacapavir: AUC:↓ 56% Cmax:↓ 36% | Gelijktijdige toediening wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). |
| Cobicistatb,c,d (150 mg eenmaal daags) (krachtige remmer van CYP3A, en een remmer van P-gp) | Lenacapavir: AUC: ↑ 128% Cmax:↑ 110% | Er is geen dosisaanpassing van lenacapavir vereist. |
| Darunavir/cobicistatb,c,d (800 mg/150 mg eenmaal daags) (krachtige remmer van CYP3A, en een remmer van P-gp) | Lenacapavir: AUC:↑ 94% Cmax:↑ 130% | |
Tenofoviralafenamidec,e (25 mg) (substraat van P-gp) | Tenofoviralafenamide: AUC:↑ 32% Cmax:↑ 24% Tenofovirf: AUC:↑ 47% Cmax:↑ 23% | Er is geen dosisaanpassing van tenofoviralafenamide vereist. |
| MOEDERKORENDERIVATEN | ||
| Dihydro-ergotamine Ergotamine | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van dihydro-ergotamine of ergotamine met lenacapavir. |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met Yeytuo |
| FOSFODI-ESTERASE-5 (PDE-5)-REMMERS | ||
| Sildenafil Tadalafil Vardenafil | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van PDE-5-remmers kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Gebruik van PDE-5-remmers voor pulmonale arteriële hypertensie: gelijktijdige toediening met tadalafil wordt niet aanbevolen. Gebruik van PDE-5-remmers voor erectiele disfunctie: Sildenafil: een startdosis van 25 mg wordt aanbevolen. Vardenafil: niet meer dan 5 mg in een periode van 24 uur. Tadalafil:
|
| CORTICOSTEROÏDEN (systemisch) | ||
Dexamethason Hydrocortison/cortison | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van corticosteroïden kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. De plasmaconcentratie van lenacapavir kan afnemen wanneer systemische dexamethason gelijktijdig wordt toegediend. | Gelijktijdige toediening van lenacapavir met corticosteroïden waarvan de blootstelling aanzienlijk toeneemt door CYP3A-remmers kan het risico op het syndroom van Cushing en bijniersuppressie verhogen. Begin met de laagste startdosis en verhoog zorgvuldig de dosis stapsgewijs terwijl de veiligheid wordt gemonitord. Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van systemische dexamethason met lenacapavir, met name voor langdurig gebruik. Alternatieve corticosteroïden moeten worden overwogen. |
| HMG-CoA-REDUCTASEREMMERS | ||
| Lovastatine Simvastatine | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Begin met de laagste startdosis van lovastatine en simvastatine en verhoog zorgvuldig de dosis stapsgewijs terwijl de veiligheid (bijv. myopathie) wordt gemonitord. |
| Atorvastatine | Er is geen dosisaanpassing van atorvastatine vereist. | |
Pitavastatinec,e (eenmalige dosis van 2 mg; gelijktijdig of 3 dagen na lenacapavir) (substraat van OATP) | Pitavastatine: AUC: ↔ Cmax: ↔ | Er is geen dosisaanpassing van pitavastatine en rosuvastatine vereist. |
Rosuvastatinec,e (eenmalige dosis van 5 mg) (substraat van BCRP en OATP) | Rosuvastatine: AUC:↑ 31% Cmax:↑ 57% | |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met Yeytuo |
| ANTIARITMICA | ||
| Digoxine | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van digoxine kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Voorzichtigheid is geboden en monitoring van de therapeutische concentratie digoxine wordt aanbevolen. |
| SEDATIVA/HYPNOTICA | ||
Midazolamc,e (eenmalige dosis van 2,5 mg; oraal; gelijktijdige toediening) (substraat van CYP3A) | Midazolam: AUC: ↑ 259% Cmax: ↑ 94% 1-hydroxymidazolamg: AUC: ↓ 24% Cmax: ↓ 46% | Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van midazolam of triazolam met lenacapavir. |
Midazolamc,e (eenmalige dosis van 2,5 mg; 1 dag na lenacapavir) (substraat van CYP3A) | Midazolam: AUC: ↑ 308% Cmax: ↑ 116% 1-hydroxymidazolamg: AUC: ↓ 16% Cmax: ↓ 48% | |
| Triazolam | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van triazolam kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | |
| ANTICOAGULANTIA | ||
Directe orale anticoagulantia (DOAC’s) Rivaroxaban Dabigatran Edoxaban | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van DOAC kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Wegens een mogelijk risico op bloedingen kan de dosis van DOAC moeten worden aangepast. Raadpleeg de samenvatting van de productkenmerken van de DOAC voor nadere informatie over het gebruik in combinatie met matige CYP3A-remmers en/of P-gp-remmers. |
| ANTIMYCOTICA | ||
Voriconazola,b,h (400 mg tweemaal daags/200 mg tweemaal daags) (krachtige remmer van CYP3A) | Lenacapavir: AUC:↑ 41% Cmax: ↔ | Er is geen dosisaanpassing van lenacapavir vereist. |
| Itraconazol Ketoconazol | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van lenacapavir kan toenemen bij gelijktijdige toediening met itraconazol of ketoconazol. | |
| H2-RECEPTORANTAGONISTEN | ||
| Famotidinea,b (40 mg eenmaal daags, 2 uur voor lenacapavir) | Famotidine: AUC:↑ 28% Cmax: ↔ | Er is geen dosisaanpassing van famotidine vereist. |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met Yeytuo |
| ORALE OF LANGWERKENDE ANTICONCEPTIE | ||
Langwerkende anticonceptie: Medroxyprogesteronacetaat Etonogestrel Norethisteronenanthaat | Er zijn geen gegevens waargenomen die wijzen op klinisch relevante veranderingen in de blootstelling van langwerkende anticonceptie. | Er is geen dosisaanpassing van orale of langwerkende anticonceptie vereist. |
| Orale anticonceptie: Ethinylestradiol Progestativa | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van orale anticonceptie kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | |
| GENDERBEVESTIGENDE HORMONEN (vrouwelijk of mannelijk) | ||
| Estradiol Testosteron | Er zijn geen gegevens waargenomen die wijzen op klinisch relevante veranderingen in de blootstelling van estradiol en testosteron. | Er is geen dosisaanpassing van deze genderbevestigende hormonen vereist. |
| Anti-androgenen Progestageen | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | |
a In nuchtere toestand.
b Dit onderzoek werd uitgevoerd met een eenmalige orale dosis van 300 mg lenacapavir. c In niet nuchtere toestand.
d Deze antiretrovirale geneesmiddelen zijn probes voor de genoemde enzymen/transporteurs en mogen niet gelijktijdig worden toegediend met lenacapavir voor PrEP.
e Dit onderzoek werd uitgevoerd met lenacapavir 600 mg in een eenmalige dosis na een oplaadregime van 600 mg tweemaal daags gedurende 2 dagen. Eenmalige doses van 600 mg lenacapavir werden toegediend met elk gelijktijdig toegediend geneesmiddel.
f Tenofoviralafenamide wordt in vivo omgezet in tenofovir.
g Belangrijke actieve metaboliet van midazolam.
h Dit onderzoek werd uitgevoerd met een oplaaddosis van 400 mg voriconazol tweemaal daags gedurende één dag, gevolgd door een onderhoudsdosis van 200 mg tweemaal daags.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Personen die kinderen kunnen krijgen
Personen die kinderen kunnen krijgen, moeten geïnformeerd worden over de langwerkende eigenschappen van lenacapavir-injecties.
Als een persoon zwanger wil worden, dan moeten de voordelen en de risico's van het starten of voortzetten van de behandeling met Yeytuo tijdens de zwangerschap worden besproken.
Zwangerschap
Er is een beperkte hoeveelheid gegevens (130 geboorteresultaten) over het gebruik van lenacapavir bij zwangere vrouwen. De percentages van ongunstige zwangerschapsuitkomsten bij deelnemers die Yeytuo ontvingen, waren vergelijkbaar met de gerapporteerde achtergrondpercentages.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Het gebruik van Yeytuo tijdens de zwangerschap kan worden overwogen als het verwachte voordeel opweegt tegen het mogelijke risico voor de foetus.
Borstvoeding
Lenacapavir is aanwezig in de moedermelk. Er is een laag niveau van lenacapavir aangetroffen in baby's die borstvoeding kregen van personen die zwanger werden terwijl ze werden behandeld met Yeytuo (zie rubriek 5.2). Er is onvoldoende informatie over de effecten van lenacapavir bij pasgeborenen/zuigelingen.
Het gebruik van Yeytuo kan worden overwogen terwijl de persoon borstvoeding geeft als het verwachte voordeel opweegt tegen het mogelijk risico voor het kind.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van lenacapavir op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid bij mensen. Dieronderzoek toont geen effecten aan van lenacapavir op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Yeytuo heeft naar verwachting geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerking in PURPOSE 1 en PURPOSE 2 waren injectieplaatsreacties (respectievelijk 71% en 85%).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De frequentie wordt gedefinieerd als zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 3: Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
| Frequentiea | Bijwerking |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | |
| Zeer vaak | injectieplaatsreactiesb |
a Frequentie gebaseerd op alle bijwerkingen van PURPOSE 1 en PURPOSE 2 (zie rubriek 5.1) die door de onderzoeker zijn toegeschreven aan lenacapavir (of de procedure).
b Omvat nodus op de injectieplaats, injectieplaatspijn, injectieplaatsverharding, injectieplaatserytheem, zwelling van injectieplaats, injectieplaatspruritus, injectieplaatskneuzing, injectieplaatswarmte, injectieplaatsverkleuring, injectieplaatsoedeem, injectieplaatsulcus, injectieplaatshematoom, injectieplaatshemorragie en ongemak op de injectieplaats.
Beschrijving van bijwerkingen van de injectie
Lokale injectieplaatsreacties (ISR's)
PURPOSE 1
In PURPOSE 1 kreeg 71% van de deelnemers die lenacapavir ontvingen te maken met ISR's, ten opzichte van 38% van de deelnemers die een placebo-injectie ontvingen (en emtricitabine/tenofoviralafenamide [FTC/TAF] of emtricitabine/tenofovirdisoproxilfumaraat [FTC/TDF]). De meeste deelnemers die lenacapavir ontvingen, hadden lichte (Graad 1, 50%) of matige (Graad 2, 21%) ISR's. ISR's van Graad 3 werden gerapporteerd bij 4 (0,2%) deelnemers, en omvatten zweren en nodi. De behandeling met lenacapavir werd wegens ISR's gestopt bij 4 (0,2%) deelnemers.
Nodi: nodi op de injectieplaats werden gerapporteerd bij 66% van de deelnemers die lenacapavir ontvingen, en deze verdwenen langzamer dan andere ISR's. De mediane duur van de nodi was 274 (180-407) dagen. Van de nodi op de injectieplaats die geassocieerd werden met de injecties met lenacapavir op Dag 1, was 70% verdwenen in een mediane tijd van 276 dagen.
Andere ISR's: de andere ISR's die gerapporteerd werden bij meer dan 2% van de deelnemers die lenacapavir ontvingen, waren pijn (34%), zwelling (5%), induratie (4%) en pruritus (3%). De mediane duur van de ISR's, met uitzondering van nodi en induratie, was 9 (4-30) dagen.
PURPOSE 2
In PURPOSE 2 kreeg 85% van de deelnemers die lenacapavir ontvingen te maken met ISR's, ten opzichte van 70% van de deelnemers die een placebo-injectie ontvingen (en FTC/TDF). De meeste deelnemers hadden lichte (Graad 1, 66%) of matige (Graad 2, 18%) ISR's. ISR's van Graad 3 werden gerapporteerd bij 14 (0,6%) deelnemers, en omvatten zweren, pijn, erytheem, oedeem en dermatitis. De behandeling met lenacapavir werd wegens ISR's gestopt bij 26 (1,2%) deelnemers.
Nodi: nodi op de injectieplaats werden gerapporteerd bij 65% van de deelnemers, en deze verdwenen langzamer dan andere ISR's. De mediane duur van de nodi was 239 (163-362) dagen. Van de nodi op de injectieplaats die geassocieerd werden met de injecties met lenacapavir op Dag 1, was 70% verdwenen in een mediane tijd van 269 dagen.
Andere ISR's: de andere ISR's die gerapporteerd werden bij meer dan 2% van de deelnemers die lenacapavir ontvingen, waren pijn (58%), erytheem (18%), induratie (16%), zwelling (7%), pruritus (4%), kneuzingen (3%) en warmte (2%). De mediane duur van de ISR's, met uitzondering van nodi en induraties, was 4 (2-8) dagen.
Pediatrische patiënten
De veiligheid van lenacapavir werd beoordeeld bij 59 jongvolwassenen van 16 tot <18 jaar en ≥35 kg in PURPOSE 1 en PURPOSE 2. De bijwerkingen bij jongvolwassenen waren consistent met die bij volwassenen.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in Aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Bij een overdosis moet de persoon op klachten en verschijnselen van bijwerkingen gecontroleerd worden (zie rubriek 4.8). Een behandeling van een overdosis met Yeytuo bestaat uit algemene ondersteunende maatregelen, waaronder het controleren van vitale functies en het observeren van de klinische toestand van de persoon. Aangezien lenacapavir sterk eiwitgebonden is, is het onwaarschijnlijk dat het significant verwijderd wordt door dialyse.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antiviraal middel voor systemisch gebruik; andere antivirale middelen, ATC-code: J05AX31
Werkingsmechanisme
Lenacapavir is een meerfasige, selectieve hiv‑1-capsideremmer, die zich rechtstreeks bindt aan het grensvlak tussen de subeenheden van het capside-eiwit (CA). Lenacapavir remt de hiv‑1-replicatie door in te grijpen op meerdere, essentiële stappen van de levenscyclus van het virus, waaronder de capsidegemedieerde nucleaire opname van hiv‑1 proviraal DNA (door het blokkeren van de nucleaire importeiwitten die aan de capside binden), de virusassemblage en het vrijkomen van het virus (door in te grijpen op de werking van Gag/Gag-Pol, met als gevolg verminderde aanmaak van CA-subeenheden), en de vorming van de capside-kern (door het verstoren van de mate waarin de subeenheden worden verbonden, wat leidt tot misvormde capsiden).
Antivirale werking en in-vitroselectiviteit
De antivirale werking van lenacapavir tegen laboratoriumisolaten en klinische isolaten van hiv‑1 werd onderzocht in lymfoblastoïde cellijnen, mononucleaire cellen uit perifeer bloed (PBMC’s), primaire monocyten/macrofagen en CD4+-T-lymfocyten. De waarden van 50% effectieve concentratie (EC50) en selectiviteit (CC50/EC50) lagen respectievelijk tussen de 30 tot 190 pM en 140.000 tot > 1.670.000 voor wildtype (WT) hiv‑1-virus. De eiwit-gecorrigeerde EC95 van lenacapavir was 4 nM (3,87 ng per ml) in de MT-4-T-cellijn voor wildtype hiv-1-virus.
Lenacapavir liet antivirale werking in celkweken zien tegen alle hiv‑1-groepen (M, N, O), waaronder subtypen A, A1, AE, AG, B, BF, C, D, E, F, G, H.
Lenacapavir was 15 tot 25 keer minder actief tegen hiv-2-isolaten in vergelijking met hiv‑1.
Resistentie
In celkweek
Hiv-1-varianten met verminderde gevoeligheid voor lenacapavir zijn in celkweek geselecteerd. Bij in vitro uitgevoerde resistentieselecties tegen lenacapavir werden 7 mutaties in CA geïdentificeerd: L56I, M66I, Q67H, K70N, N74D/S en T107N afzonderlijk of in dubbele combinatie. Fenotypische gevoeligheid voor lenacapavir lag in vergelijking met het wildtypevirus 4 tot >3.226 keer lager.
In klinische studies
Er waren twee incidentele infecties (infecties die zich voordeden nadat de behandeling met lenacapavir voor hiv‑1-PrEP was gestart) bij deelnemers in de lenacapavir-groep van de PURPOSE 1-studie. Beide infecties deden zich voor na het moment van primaire analyse. Bij genotypering van het virus bij een van de deelnemers werd geen met resistentie tegen lenacapavir geassocieerde capsidesubstitutie gezien. De tweede deelnemer had een viruswaarde die te laag was voor genotypering.
Er waren 3 incidentele infecties bij deelnemers in de lenacapavir-groep van de PURPOSE 2-studie. Een van de infecties deed zich voor na het moment van primaire analyse. Substituties die geassocieerd zijn met resistentie tegen lenacapavir werden gedetecteerd in virussen van de 3 deelnemers, 2 met N74D en 1 met Q67H/K70R.
Kruisresistentie
De in vitro geteste antivirale werking van lenacapavir werd getest tegen een breed spectrum van hiv‑1 site-directed mutanten, van patiënten afkomstige hiv-1-isolaten met resistentie tegen de 4 belangrijkste klassen van antiretrovirale middelen (NRTI’s, NNRTI’s, INSTI’s en PI’s; n = 58), als ook tegen virussen resistent tegen maturatieremmers (n = 32) en tegen virussen resistent tegen de klasse van fusieremmers (EI, entry inhibitors) (fostemsavir, ibalizumab, maraviroc en enfuvirtide; n = 42). Uit deze gegevens bleek dat lenacapavir zijn volledige werkzaamheid behield tegen alle geteste varianten en dat er dus sprake was van een niet-overlappend resistentieprofiel. Bovendien werd de antivirale werking van lenacapavir in patiëntenisolaten niet beïnvloed door de aanwezigheid van natuurlijk voorkomende polymorfismen van het Gag-gen.
Effecten op het elektrocardiogram
In een parallel-design grondig QT/QTc-onderzoek had lenacapavir geen klinisch relevant effect op het QTcF-interval. Bij supratherapeutische blootstelling aan lenacapavir (16 keer hoger dan de therapeutische blootstelling aan lenacapavir) bedroeg de voorspelde gemiddelde (bovenste 90%-betrouwbaarheidsinterval) toename van het QTcF-interval 2,6 (4,8) msec. Er was geen verband (p = 0,36) tussen de waargenomen plasmaconcentraties van lenacapavir en de verandering in QTcF.
Klinische gegevens
De werkzaamheid en veiligheid van lenacapavir in het voorkomen van een hiv‑1-infectie werd beoordeeld in twee gerandomiseerde, dubbelblinde, actief gecontroleerde, multinationale studies (PURPOSE 1 en PURPOSE 2).
PURPOSE 1
Deze studie werd uitgevoerd onder seksueel actieve cisgender vrouwen. Deelnemers ontvingen willekeurig lenacapavir volgens het aanbevolen behandelingsschema (zie Tabel 1 in rubriek 4.2, n=2.134), eenmaal daags FTC/TAF (n=2.136) of eenmaal daags FTC/TDF (n=1.068), in een verhouding van 2:2:1.
De mediaanleeftijd van de deelnemers was 21 jaar (bereik, 16-26) en 99,9% was zwart. De aanvangskenmerken van de gerandomiseerde deelnemers waren vergelijkbaar met de gescreende populatie.
De werkzaamheid van lenacapavir werd vastgesteld door de incidentie van hiv-1 in de lenacapavir-groep te vergelijken met de incidentie van hiv-1 in de FTC/TDF-groep. Incidentele hiv‑1-infecties werden waargenomen bij geen (0%) van de deelnemers in de lenacapavir-groep, en bij 16 (1,5%) van de deelnemers in de FTC/TDF-groep. Lenacapavir bleek superieur met een 100% verlaging van het risico op een hiv‑1-infectie ten opzichte van FTC/TDF (Tabel 4).
Tabel 4: Algemene hiv-1-infectieresultaten van PURPOSE 1
Lenacapavir n=2.134 | FTC/TDF n=1.068 | Percentageverhouding (95%-BI) | |
| Persoonjaar | 1.939 | 949 | - |
Hiv-1-infecties (incidentiepercenta ge per 100 persoonjaren) | 0 (0,00) | 16 (1,69) | Lenacapavir /FTC/TDF: 0,000 (0,000; 0,101) p < 0,0001 |
BI = betrouwbaarheidsinterval
PURPOSE 2
Deze studie werd uitgevoerd bij seksueel actieve cisgender mannen, transgender vrouwen, transgender mannen en non-binaire personen. Deelnemers ontvingen willekeurig lenacapavir volgens het aanbevolen behandelingsschema (zie Tabel 1 in rubriek 4.2, n=2.179) of eenmaal daags FTC/TDF (n=1.086), in een verhouding van 2:1.
De mediaanleeftijd van de deelnemers was 29 jaar (bereik 17-74); 33% was wit; 27% zwart, 13% Aziatisch; 63% Spaans/Latijns-Amerikaans; 22% identificeerde zich als genderdivers (transgender vrouwen, transgender mannen en non-binaire personen) en 1% was ouder dan 65 jaar. De aanvangskenmerken van de gerandomiseerde deelnemers waren vergelijkbaar met de gescreende populatie.
De werkzaamheid van lenacapavir werd vastgesteld door de incidentie van hiv‑1 in de lenacapavir-groep te vergelijken met de incidentie van hiv‑1 in de FTC/TDF-groep. Incidentele hiv‑1-infecties werden waargenomen bij 2 (0,1%) van de deelnemers in de lenacapavir-groep, en bij 9 (0,8%) van de deelnemers in de FTC/TDF-groep. Lenacapavir bleek superieur met een 89% verlaging ten opzichte van FTC/TDF (Tabel 5). Hiv-1 infecties bij de twee deelnemers die lenacapavir ontvingen, werden gediagnosticeerd met behulp van een standaard serologische hiv-test.
Tabel 5: Algemene hiv-1-infectieresultaten van PURPOSE 2
Lenacapavir n=2.179 | FTC/TDF n=1.086 | Percentageverhouding (95%-BI) | |
| Persoonjaar | 1.938 | 967 | - |
Hiv-1-infecties (incidentiepercentage per 100 persoonjaren) | 2 (0,1) | 9 (0,93) | Lenacapavir/FTC/TDF: 0,111 (0,024; 0,513) p = 0,00245 |
BI = betrouwbaarheidsinterval
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met lenacapavir in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten bij de preventie van hiv‑1-infectie (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Subcutane toediening
Absolute biologische beschikbaarheid van lenacapavir na subcutane toediening was 91%, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse. Subcutaan toegediende lenacapavir vormt een medicijndepot van waaruit lenacapavir langzaam wordt vrijgegeven vanaf de toedieningslocatie, waarbij de piekconcentratie van plasma plaatsvindt op dag 84 na de toediening.
Orale toediening
Lenacapavir wordt geabsorbeerd na orale toediening met piekplasmaconcentraties die ongeveer 4 uur na toediening van lenacapavir optreden. De absolute biologische beschikbaarheid na orale toediening van lenacapavir is laag, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse (ongeveer 4 tot 7%). Lenacapavir is een substraat van P-gp.
In verhouding tot nuchtere toestand waren de AUC, Cmax en Tmax van lenacapavir vergelijkbaar met de waarden na toediening met een vetarme (~400 kcal, 25% vet) of vetrijke (~1.000 kcal, 50% vet) maaltijd. Lenacapavir kan oraal worden toegediend met of zonder voedsel.
Farmacokinetische parameters
De geschatte populatiefarmacokinetische parameters van lenacapavir na orale en subcutane toediening aan (jong)volwassen deelnemers (die minimaal 35 kg wogen) staan in Tabel 6. Vergelijkbare blootstellingen werden verkregen wanneer lenacapavir subcutaan wordt toegediend in het abdomen of de dij.
Tabel 6: Farmacokinetische parameters van lenacapavir na orale en subcutane toediening aan (jong)volwassen deelnemers die Yeytuo ontvingen
| Parameter gemiddelde (% CV)a,b | Dag 1 tot het einde van week 26 | Steady-state |
AUCtau (u•ng/ml) | 188.112 (41,0) | 257.332 (38,7) |
Cmax (ng/ml) | 73,8 (55,6) | 82,5 (48,4) |
| Ctrough (ng/ml) | 27,0 (58,3) | 37,0 (60,7) |
CV = variatiecoëfficiënt
a Gesimuleerde blootstelling aan de hand van populatiefarmacokinetische analyse.
b De gemiddelde plasmaconcentratie van lenacapavir bereikte remmingsquotiënt 4 (IQ4; 4-voudig, hoger dan de in vitro eiwit-gecorrigeerde effectieve concentratie van 95% ) geassocieerd met significante antivirale activiteit op Dag 2 van de verplichte startbehandeling en deze concentratie bleef boven IQ4 gedurende het behandelingsinterval van 26 weken.
Distributie
Het steady-state distributievolume van lenacapavir was 1.657 liter, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse. Lenacapavir is in hoge mate gebonden aan plasma-eiwitten (99,8%).
Biotransformatie
Na toediening van een eenmalige intraveneuze dosis van radioactief gemerkt lenacapavir aan gezonde deelnemers werd 76% van de totale radioactiviteit teruggevonden in feces en < 1% in urine. Onveranderd lenacapavir was het overheersende deel in plasma (69%) en feces (33%). Metabolisering speelde een minder belangrijke rol bij de eliminatie van lenacapavir. Lenacapavir werd gemetaboliseerd via oxidatie, N-dealkylatie, hydrogenatie, amidehydrolyse, glucuronidering, conjugatie met hexosen, conjugatie met pentosen en conjugatie met glutathion; hoofdzakelijk via CYP3A en UGT1A1. Geen enkele circulerende metaboliet was verantwoordelijk voor > 10% van geneesmiddel-gerelateerde blootstelling in het plasma.
Eliminatie
De mediane halfwaardetijd na orale en subcutane toediening varieerde respectievelijk van 10 tot 12 dagen en 8 tot 12 weken. Systemische klaring van lenacapavir was 3,4 l/u, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse.
Lineariteit/non-lineariteit
De farmacokinetiek van een enkele dosis lenacapavir bij orale toediening is niet-lineair en minder dan dosisproportioneel in het dosisbereik van 50 tot 1.800 mg.
De farmacokinetiek van een eenmalige dosis lenacapavir bij subcutane toediening (309 mg/ml) is dosisproportioneel in het dosisbereik van 309 tot 927 mg.
Andere speciale populaties
Leeftijd, sekse, genderidentiteit, ras, etniciteit en gewicht
Uit populatiefarmacokinetische analyse met behulp van data uit studies onder volwassenen, onder wie een beperkt aantal oudere deelnemers (n = 19; ≥ 65 tot 78 jaar) en adolescenten die minimaal 35 kg wogen, bleken geen klinisch relevante verschillen in de blootstelling van lenacapavir als gevolg van leeftijd, bij de geboorte toegewezen geslacht, genderidentiteit, ras, etniciteit of gewicht.
Leverfunctiestoornis
De farmacokinetiek van een eenmalige orale dosis van 300 mg lenacapavir werd beoordeeld in een speciaal fase 1-onderzoek bij deelnemers met een matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B). Vergeleken met deelnemers met een normale leverfunctie was de gemiddelde blootstelling aan lenacapavir (totaal en ongebonden) 1,47 tot 2,84 keer hoger en 2,61 tot 5,03 keer hoger voor respectievelijk AUCinf en Cmax bij personen met een matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B). Deze toename wordt echter niet als klinisch relevant beschouwd op basis van de blootstellingsrespons van lenacapavir. De farmacokinetiek van lenacapavir is niet onderzocht bij personen met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C) (zie rubriek 4.2).
Nierfunctiestoornis
De farmacokinetiek van een eenmalige orale dosis van 300 mg lenacapavir werd beoordeeld in een speciaal onderzoek bij deelnemers met een ernstige nierfunctiestoornis (geschatte creatinineklaring ≥ 15 en < 30 ml/minuut). Vergeleken met deelnemers met een normale nierfunctie was de blootstelling aan lenacapavir toegenomen (respectievelijk 84% en 162% voor AUCinf en Cmax) bij deelnemers met een ernstige nierfunctiestoornis. De toename werd echter niet als klinisch relevant beschouwd. De farmacokinetiek van lenacapavir is niet onderzocht bij personen met terminaal nierfalen, onder wie patiënten die dialyse ondergaan (zie rubriek 4.2). Omdat lenacapavir voor ongeveer 99,8% eiwitgebonden is, wordt niet verwacht dat dialyse de blootstelling aan lenacapavir zal veranderen.
Zwangerschap
Er zijn geen klinisch relevante veranderingen in de blootstelling aan lenacapavir waargenomen tijdens en na de zwangerschap ten opzichte van blootstelling aan lenacapavir van niet-zwangere deelnemers.
Borstvoeding
De mediaan (Q1, Q3) van de verhouding tussen de lenacapavirconcentratie in humane moedermelk en moederplasma bij deelnemers (n = 102 gematchte paren) die Yeytuo ontvingen, was 0,52 (0,38; 0,77). De mediaan (Q1, Q3) van de plasmaconcentratie bij zuigelingen (n=98) was 1,63 ng/ml (0,87; 2,85) vergeleken met de mediaan (Q1, Q3) van de gematchte moederplasmaconcentratie (n=96) van 65,65 ng/ml (46,00; 91,10). De mediaan (Q1, Q3) van de plasmaverhouding van kind tot moeder voor lenacapavir bij zuigelingen (n = 98 gematchte paren) die borstvoeding kregen van deelnemers die Yeytuo ontvingen, was 0,02 (0,01; 0,05).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit.
Lenacapavir was niet mutageen of clastogeen in conventionele genotoxiciteitstesten.
Lenacapavir was niet carcinogeen in een 6 maanden durend onderzoek met rasH2-transgene muizen in doses tot maximaal 300 mg/kg/dosis om de 13 weken, wat leidde tot blootstellingen van ongeveer 88 maal de menselijke blootstelling bij de aanbevolen dosis voor mensen (recommended human dose, RHD).
In een twee jaar durend carcinogeniteitsonderzoek bij ratten ontstonden door behandeling met lenacapavir subcutane primaire sarcomen die gepaard gingen met fibrose en ontsteking op de injectieplaatsen bij dieren die eenmaal per 13 weken een dosis van 927 mg/kg toegediend kregen. 11/110 dieren ontwikkelden sarcomen bij de hoge dosis waarbij elk dier tot 16 injectieplaatsen had, wat overeenkomt met een incidentie van <1% van het totale aantal injectieplaatsen bij alle dieren die de hoge dosis kregen. De geneesmiddelconcentraties in de injectiedepots zijn moeilijk te bepalen, maar systemisch komt een dosis van 927 mg/kg overeen met 44 maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Op het niveau zonder waargenomen nadelige effecten (no-observed-adverse-effect level, NOAEL) komt een dosis van 309 mg/kg overeen met 25 maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Hoewel ratten gevoelig zijn voor sarcoomvorming op subcutane injectieplaatsen, kan een klinische relevantie niet worden uitgesloten gezien de lange duur van het geneesmiddeldepot bij mensen. Bij geen enkele dosis werden neoplasmata waargenomen als gevolg van systemische blootstelling aan lenacapavir.
Bij nakomelingen van ratten- en konijnenmoederdieren die tijdens de dracht met lenacapavir werden behandeld, waren er geen toxicologisch significante effecten op ontwikkelingseindpunten.
Bij ratten werd de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid niet beïnvloed bij blootstellingen aan lenacapavir tot 9 (mannelijk) en 6 (vrouwelijk) maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Bij ratten en konijnen werd de embryofoetale ontwikkeling niet beïnvloed bij blootstellingen tot respectievelijk 20 en 159 maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Bij ratten werd de pre- en postnatale ontwikkeling niet beïnvloed bij blootstellingen tot 6 maal de menselijke blootstelling bij de RHD.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Macrogol (E1521)
Water voor injectie
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
4 jaar
Zodra de oplossing in de injectiespuit is getrokken, moet vanuit microbiologisch oogpunt de injectie onmiddellijk worden toegediend. De chemische en de fysische stabiliteit bij gebruik zijn aangetoond gedurende 4 uur bij 25 °C buiten de verpakking.
Indien niet onmiddellijk gebruikt, ligt de verantwoordelijkheid bij de gebruiker voor de bewaartijden en -omstandigheden bij gebruik.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur. Bewaren in de oorspronkelijke doos ter bescherming tegen licht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Yeytuo-injecties zijn beschikbaar in twee verschillende kits.
De injectiekit met optreknaald bevat:
- 2 heldere glazen injectieflacons, elk met 1,5 ml oplossing voor injectie. De injectieflacons zijn verzegeld met een sluiting van elastomeer-butylrubber en een aluminium verzegeling met flip-offdop;
- 2 optreknaalden (18-gauge, 40 mm), 2 wegwerpspuiten, en 2 injectieveiligheidsnaalden voor subcutane injectie (22-gauge, 13 mm).
De injectiekit met veiligheidsoptreknaald bevat:
- 2 heldere glazen injectieflacons, elk met 1,5 ml oplossing voor injectie. De injectieflacons zijn verzegeld met een sluiting van elastomeer-butylrubber en een aluminium verzegeling met flip-offdop;
2 veiligheidsoptreknaalden (18-gauge, 40 mm), 2 wegwerpspuiten, en
2 injectieveiligheidsnaalden voor subcutane injectie (22-gauge, 13 mm).
De injectiekit met optreknaald bevat optreknaalden die wel of geen beschermkapje hebben. De aan- of afwezigheid van beschermkapjes is niet van invloed op de wijze waarop de Yeytuo-injectie wordt bereid.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Pas een aseptische techniek toe. Inspecteer de oplossing in de injectieflacons visueel op deeltjes en verkleuring vóór toediening. Yeytuo-injectie is een geelbruine oplossing. Gebruik Yeytuo-injectie niet als de oplossing verkleurd is of deeltjes bevat. Zodra de oplossing uit de injectieflacon is getrokken, moeten de subcutane injecties zo spoedig mogelijk worden toegediend.
De onderdelen van de injectiekit zijn voor eenmalig gebruik. 18-gauge naalden zijn alleen voor het optrekken. Voor een volledige dosis zijn twee injecties van 1,5 ml nodig.
Volledige instructies voor gebruik en het hanteren van Yeytuo-injectie zijn opgenomen in de bijsluiter (zie Instructies voor gebruik).
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Gilead Sciences Ireland UC
Carrigtohill
County Cork, T45 DP77
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/25/1976/002
EU/1/25/1976/003
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 25 augustus 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
Yeytuo 300 mg filmomhulde tabletten
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Yeytuo 300 mg filmomhulde tabletten
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat lenacapavirnatrium overeenkomend met 300 mg lenacapavir.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet (tablet).
Beige, capsulevormige, filmomhulde tablet van 10 mm x 21 mm met aan de ene kant van de tablet “GSI” en aan de andere kant van de tablet “62L” gegraveerd.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Yeytuo-tabletten zijn geïndiceerd in combinatie met veilige sekspraktijken voor pre-expositie profylaxe (PrEP) om het risico op seksueel overgedragen hiv‑1-infectie te beperken bij (jong)volwassenen met een verhoogd risico op infectie met hiv-1 en die minimaal 35 kg wegen voor:
- orale behandeling
- orale overbrugging
(zie rubriek 4.2, 4.4 en 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Yeytuo moet worden voorgeschreven door een arts met ervaring in de behandeling van hiv-preventie.
Alle personen moeten worden gescreend op hiv‑1 voordat de behandeling met lenacapavir wordt gestart, en daarnaast wanneer dat klinisch nodig is (zie rubriek 4.3 en 4.4). Een gecombineerde antigeen-/antilichaamtest en een hiv-RNA-test moeten negatief zijn. Voorschrijvers wordt aangeraden om beide tests uit te voeren, ook als het resultaat van de hiv-RNA-test pas beschikbaar is nadat de behandeling met lenacapavir is gestart. Als een gecombineerde teststrategie die beide tests omvat niet beschikbaar is, volg dan de plaatselijke richtlijnen voor het uitvoeren van de tests.
Voordat de behandeling met Yeytuo wordt gestart, moeten gezondheidszorgprofessionals bepalen voor welke personen de vereiste startdosering en het behandelingsschema met elke 6 maanden een injectie geschikt is. Ook moeten ze personen informeren over het belang van het nakomen van de geplande behandelingsbezoeken (zie rubriek 4.4).
Dosering
Het behandelingsschema bij (jong)volwassenen die minimaal 35 kg wegen bestaat uit een verplichte startdosering (subcutane injecties en orale tabletten) (Tabel 1), gevolgd door een voortzettingsdosering eens per 6 maanden (subcutane injecties).
Starten van de behandeling
Op Dag 1 is de verplichte dosis 927 mg lenacapavir, toegediend via subcutane injectie, en 600 mg oraal ingenomen. Op Dag 2 bedraagt de verplichte dosis 600 mg oraal ingenomen.
Tabel 1: Behandelingsschema voor het starten van lenacapavir
| Tijdstip | |
| Dosering van lenacapavir: startbehandelinga | |
| Dag 1 | 927 mg via subcutane injectie (2 x injectie van 1,5 mlb) 600 mg oraal (2 x 300 mg tabletten) |
| Dag 2 | 600 mg oraal (2 x 300 mg tabletten) |
a Het volledige startbehandelingsschema, dat bestaat uit subcutane injecties en orale tabletten, is vereist; de werkzaamheid van lenacapavir is alleen vastgesteld met dit behandelingsschema.
b Twee injecties, met de tweede injectie minimaal 5 centimeter verwijderd van de eerste injectie (zie Wijze van toediening in de SmPC van Yeytuo-oplossing voor injectie).
Gemiste startdosis
Als de orale startdosis (600 mg) van Dag 1 of Dag 2 wordt overgeslagen, dan moet deze zo snel mogelijk alsnog worden ingenomen. Doses van Dag 1 en Dag 2 mogen niet op dezelfde dag worden ingenomen.
Verwachte vertraagde injecties
Als er tijdens de voortzettingsbehandeling wordt verwacht dat de geplande zesmaandelijkse injectie meer dan twee weken vertraagd wordt, dan kunnen lenacapavir-tabletten worden gebruikt om de periode te overbruggen (maximaal 6 maanden, indien nodig) totdat de injecties kunnen worden hervat. Orale overbrugging dient te worden gestart binnen 26 tot 28 weken na de laatste injectie. Het behandelingsschema is 300 mg (1 tablet) elke 7 dagen oraal in te nemen. Hervat de voortzettingsbehandeling met injecties binnen 7 dagen na de laatste orale dosis.
Braken
Als de persoon braakt binnen 3 uur na inname van een orale dosis lenacapavir, moet een extra orale dosis worden ingenomen. Als de persoon meer dan 3 uur na inname van een orale dosis lenacapavir braakt, dient geen extra orale dosis lenacapavir te worden ingenomen en moet het geplande doseringsregime worden voortgezet.
Speciale patiëntengroepen
Ouderen
Er is geen aangepaste dosis van lenacapavir nodig voor ouderen. Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van lenacapavir bij personen van 65 jaar en ouder (zie rubriek 5.2).
Nierfunctiestoornis
Bij personen met een lichte, matige of ernstige nierfunctiestoornis (creatinineklaring [CrCl] ≥ 15 ml/min) is geen dosisaanpassing van lenacapavir noodzakelijk. Lenacapavir is niet onderzocht bij personen met terminaal nierfalen (CrCl < 15 ml/min of die een nierfunctievervangende behandeling ondergaan) (zie rubriek 5.2); daarom moet lenacapavir met voorzichtigheid gebruikt worden bij deze personen.
Leverfunctiestoornis
Bij personen met een lichte of matige leverfunctiestoornis is geen dosisaanpassing van lenacapavir noodzakelijk (Child-Pugh-klasse A of B). Lenacapavir is niet onderzocht bij personen met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C) (zie rubriek 5.2); daarom moet lenacapavir met voorzichtigheid gebruikt worden bij deze personen.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van lenacapavir bij kinderen en jongeren tot 18 jaar die minder dan 35 kilo wegen, zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Voor oraal gebruik.
Lenacapavir-tabletten moeten oraal met of zonder voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2). De filmomhulde tablet mag niet gekauwd of geplet worden, omdat de effecten op de absorptie van lenacapavir niet zijn bestudeerd. Als personen de tablet niet in zijn geheel kunnen doorslikken, dan kan de tablet in tweeën worden gebroken en kunnen beide helften na elkaar worden ingenomen, zodat de volledige dosis in één keer wordt ingenomen.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Gebruik bij personen van wie de hiv‑1-status niet bekend is (zie rubriek 4.4).
Gelijktijdige toediening met krachtige inductoren van CYP3A, P-gp en UGT1A1, zoals:
- antimycobacteriële middelen: rifampicine
- anticonvulsiva: carbamazepine, fenytoïne
- kruidengeneesmiddelen: Sint-janskruid (Hypericum perforatum)
(zie rubriek 4.5).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Preventiestrategie
Yeytuo mag alleen worden gebruikt om hiv-1-infectie te voorkomen bij personen die bewezen hiv-negatief zijn. De hiv‑1-negatieve status moet worden bevestigd voordat de behandeling met lenacapavir wordt gestart, en daarna wanneer dit klinisch nodig is bij personen die lenacapavir ontvangen.
Als er een vermoeden bestaat van recente (<1 maand) blootstelling aan hiv-1 of als er klinische symptomen zijn die passen bij een acute hiv-1-infectie, dan moet de hiv-1-status opnieuw worden bevestigd.
Yeytuo moet worden gebruikt om hiv‑1- infectie te voorkomen als onderdeel van een strategie om het risico op seksueel overdraagbare aandoeningen (soa's) te beperken. Er moet worden bepaald voor welke personen de vereiste startdosering en het 6 maanden durende schema met injectiebehandelingen geschikt is. Het niet nakomen van de verplichte startbehandeling en het opvolgende behandelingsschema (zie rubriek 4.2) kan leiden tot een hiv‑1- infectie. Personen moeten worden geïnformeerd over en ondersteund bij het nakomen van het lenacapavir-behandelingsschema, andere maatregelen die ze kunnen nemen om soa's te voorkomen en het belang van het testen op hiv‑1 en andere soa's.
Gemiddelde plasmaconcentraties van lenacapavir die gepaard gaan met significante antivirale activiteit werden bereikt op dag 2 van de vereiste startbehandeling en bleven behouden tijdens het doseringsinterval van 26 weken (zie rubriek 5.2). De exacte tijd vanaf het starten van de behandeling met lenacapavir voor hiv-1-PrEP tot maximale bescherming tegen hiv-1-infectie is niet bekend.
Risico op resistentie
Lenacapavir is mogelijk niet altijd effectief in het voorkomen van een hiv‑1-infectie (zie rubriek 5.1). Er bestaat een risico op het ontwikkelen van resistentie tegen lenacapavir als een persoon hiv‑1 oploopt voordat of nadat deze Yeytuo heeft gekregen, of nadat de behandeling met Yeytuo is gestopt. Om het risico te beperken is het cruciaal om de hiv‑1-negatieve status te controleren voor elke opvolgende injectie, en daarnaast waar dat klinisch relevant is. Yeytuo op zich is geen volledige behandeling voor hiv‑1 en er zijn mutaties ontstaan in bepaalde personen met een onopgemerkte hiv‑1-infectie die alleen behandeld werden met Yeytuo. Personen van wie is vastgesteld dat ze besmet zijn met hiv‑1, moeten onmiddellijk beginnen met een volledige hiv‑1-behandeling om het risico op het ontwikkelen van resistentie te beperken.
Gelijktijdige toediening van andere geneesmiddelen
Gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die matige inductoren zijn van CYP3A en P-gp wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die krachtige remmers zijn van CYP3A, P-gp en UGT1A1 samen (d.w.z. alle 3 de routes), wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Hulpstoffen
Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Effect van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van lenacapavir
Lenacapavir is een substraat van CYP3A, P-gp en UGT1A1. Krachtige inductoren van CYP3A, P-gp en UGT1A1 kunnen de plasmaconcentratie van lenacapavir sterk verminderen, wat kan leiden tot een verminderde effectiviteit van lenacapavir. Gelijktijdige toediening van lenacapavir met krachtige inductoren van CYP3A, P-gp en UGT1A1 is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). Matige inductoren van CYP3A en P-gp kunnen de plasmaconcentratie van lenacapavir verminderen. Gelijktijdige toediening van lenacapavir met matige inductoren van CYP3A en P-gp wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
Krachtige remmers van CYP3A, P-gp en UGT1A1 samen (d.w.z. alle 3 de routes), kunnen de plasmaconcentraties van lenacapavir aanzienlijk verhogen. Daarom wordt gelijktijdige toediening niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
Krachtige remmers van alleen CYP3A4 of krachtige remmers van CYP3A4 en P-gp samen leiden niet tot een klinisch relevante stijging van de blootstelling aan lenacapavir.
Effect van lenacapavir op de farmacokinetiek van andere geneesmiddelen
Lenacapavir is een matige remmer van CYP3A en een remmer van P-gp. Voorzichtigheid is geboden wanneer lenacapavir gelijktijdig wordt toegediend met een gevoelig CYP3A-substraat en/of P-gp-substraat met een nauwe therapeutische index. Lenacapavir is geen klinisch relevante remmer van BCRP en remt OATP niet.
Klinische gegevens over geneesmiddeleninteracties met lenacapavir zijn afkomstig van onderzoeken met oraal lenacapavir. Er zijn geen klinische gegevens over geneesmiddeleninteracties beschikbaar met subcutaan lenacapavir.
Tabel 2: Interacties tussen Yeytuo en andere geneesmiddelen
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met lenacapavir |
| ANTIMYCOBACTERIËLE MIDDELEN | ||
Rifampicinea,b (600 mg eenmaal daags) (krachtige inductor van CYP3A en een inductor van P-gp en UGT) | Lenacapavir: AUC: ↓84% Cmax: ↓55% | Gelijktijdige toediening is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). |
| Rifabutine Rifapentine | Interactie is niet onderzocht. Gelijktijdige toediening van rifabutine of rifapentine kan de plasmaconcentraties van lenacapavir verminderen. | Gelijktijdige toediening wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). |
| ANTICONVULSIVA | ||
| Carbamazepine Fenytoïne | Interactie is niet onderzocht. Gelijktijdige toediening van carbamazepine, oxcarbazepine, fenobarbital of fenytoïne met lenacapavir kan de plasmaconcentratie van lenacapavir verminderen. | Gelijktijdige toediening is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). |
| Oxcarbazepine Fenobarbital | Gelijktijdige toediening wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). Alternatieve anticonvulsiva moeten overwogen worden. | |
| KRUIDENGENEESMIDDELEN | ||
| Sint-janskruid (Hypericum perforatum) | Interactie is niet onderzocht. Gelijktijdige toediening van sint-janskruid kan de plasmaconcentraties van lenacapavir verlagen. | Gelijktijdige toediening is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). |
| ANTIRETROVIRALE MIDDELEN | ||
Atazanavir/cobicistatb,c,d (300 mg/150 mg eenmaal daags) (krachtige remmer van CYP3A, en een remmer van UGT1A1 en P-gp) | Lenacapavir: AUC: ↑ 321% Cmax: ↑ 560% | Gelijktijdige toediening van lenacapavir met krachtige remmers van CYP3A, P-gp en UGT1A1 wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). |
Efavirenzb,c,d (600 mg eenmaal daags) (matige inductor van CYP3A en een inductor van P-gp) | Lenacapavir: AUC:↓ 56% Cmax:↓ 36% | Gelijktijdige toediening wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4). |
Cobicistatb,c,d (150 mg eenmaal daags) (krachtige remmer van CYP3A, en een remmer van P-gp) | Lenacapavir: AUC: ↑ 128% Cmax:↑ 110% | Er is geen dosisaanpassing van lenacapavir vereist. |
Darunavir/cobicistatb,c,d (800 mg/150 mg eenmaal daags) (krachtige remmer van CYP3A, en een remmer van P-gp) | Lenacapavir: AUC:↑ 94% Cmax:↑ 130% | |
Tenofoviralafenamidec,e (25 mg) (substraat van P-gp) | Tenofoviralafenamide: AUC:↑ 32% Cmax:↑ 24% Tenofovirf: AUC:↑ 47% Cmax:↑ 23% | Er is geen dosisaanpassing van tenofoviralafenamide vereist. |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met lenacapavir |
| MOEDERKORENDERIVATEN | ||
| Dihydro-ergotamine Ergotamine | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van dihydro-ergotamine of ergotamine met lenacapavir. |
| FOSFODI-ESTERASE-5 (PDE-5)-REMMERS | ||
| Sildenafil Tadalafil Vardenafil | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van PDE-5-remmers kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Gebruik van PDE-5-remmers voor pulmonale arteriële hypertensie: gelijktijdige toediening met tadalafil wordt niet aanbevolen. Gebruik van PDE-5-remmers voor erectiele disfunctie: Sildenafil: een startdosis van 25 mg wordt aanbevolen. Vardenafil: niet meer dan 5 mg in een periode van 24 uur. Tadalafil:
|
| CORTICOSTEROÏDEN (systemisch) | ||
Dexamethason Hydrocortison/cortison | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van corticosteroïden kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. De plasmaconcentratie van lenacapavir kan afnemen wanneer systemische dexamethason gelijktijdig wordt toegediend. | Gelijktijdige toediening van lenacapavir met corticosteroïden waarvan de blootstelling aanzienlijk toeneemt door CYP3A-remmers kan het risico op het syndroom van Cushing en bijniersuppressie verhogen. Begin met de laagste startdosis en verhoog zorgvuldig de dosis stapsgewijs terwijl de veiligheid wordt gemonitord. Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van systemische dexamethason met lenacapavir, met name voor langdurig gebruik. Alternatieve corticosteroïden moeten worden overwogen. |
| HMG-CoA-REDUCTASEREMMERS | ||
| Lovastatine Simvastatine | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Begin met de laagste startdosis van lovastatine en simvastatine en verhoog zorgvuldig de dosis stapsgewijs terwijl de veiligheid (bijv. myopathie) wordt gemonitord. |
| Atorvastatine | Er is geen dosisaanpassing van atorvastatine vereist. | |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met lenacapavir |
Pitavastatinec,e (eenmalige dosis van 2 mg; gelijktijdig of 3 dagen na lenacapavir) (substraat van OATP) | Pitavastatine: AUC: ↔ Cmax: ↔ | Er is geen dosisaanpassing van pitavastatine en rosuvastatine vereist. |
Rosuvastatinec,e (eenmalige dosis van 5 mg) (substraat van BCRP en OATP) | Rosuvastatine: AUC:↑ 31% Cmax:↑ 57% | |
| ANTIARITMICA | ||
| Digoxine | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van digoxine kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Voorzichtigheid is geboden en monitoring van de therapeutische concentratie digoxine wordt aanbevolen. |
| SEDATIVA/HYPNOTICA | ||
Midazolamc,e (eenmalige dosis van 2,5 mg; oraal; gelijktijdige toediening) (substraat van CYP3A) | Midazolam: AUC: ↑ 259% Cmax: ↑ 94% 1-hydroxymidazolamg: AUC: ↓ 24% Cmax: ↓ 46% | Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening van midazolam of triazolam met lenacapavir. |
| Midazolamc,e (eenmalige dosis van 2,5 mg; 1 dag na lenacapavir) (substraat van CYP3A) | Midazolam: AUC: ↑ 308% Cmax: ↑ 116% 1-hydroxymidazolamg: AUC: ↓ 16% Cmax: ↓ 48% | |
| Triazolam | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van triazolam kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | |
| ANTICOAGULANTIA | ||
Directe orale anticoagulantia (DOAC’s) Rivaroxaban Dabigatran Edoxaban | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van DOAC kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | Wegens een mogelijk risico op bloedingen kan de dosis van DOAC moeten worden aangepast. Raadpleeg de samenvatting van de productkenmerken van de DOAC voor nadere informatie over het gebruik in combinatie met matige CYP3A-remmers en/of P-gp-remmers. |
| ANTIMYCOTICA | ||
| Voriconazola,b,h (400 mg tweemaal daags/200 mg tweemaal daags) (krachtige remmer van CYP3A) | Lenacapavir: AUC:↑ 41% Cmax: ↔ | Er is geen dosisaanpassing van lenacapavir vereist. |
| Itraconazol Ketoconazol | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van lenacapavir kan toenemen bij gelijktijdige toediening met itraconazol of ketoconazol. | |
| Geneesmiddel naar therapeutische gebieden | Effecten op concentraties. Gemiddelde procentuele verandering van AUC, Cmax | Aanbeveling m.b.t. gelijktijdige toediening met lenacapavir |
| H2-RECEPTORANTAGONISTEN | ||
| Famotidinea,b (40 mg eenmaal daags, 2 uur voor lenacapavir) | Famotidine: AUC:↑ 28% Cmax: ↔ | Er is geen dosisaanpassing van famotidine vereist. |
| ORALE OF LANGWERKENDE ANTICONCEPTIE | ||
Langwerkende anticonceptie: Medroxyprogesteronacetaat Etonogestrel Norethisteronenanthaat | Er zijn geen gegevens waargenomen die wijzen op klinisch relevante veranderingen in de blootstelling van langwerkende anticonceptie. | Er is geen dosisaanpassing van orale of langwerkende anticonceptie vereist. |
| Orale anticonceptie: Ethinylestradiol Progestativa | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentratie van orale anticonceptie kan toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | |
| GENDERBEVESTIGENDE HORMONEN (vrouwelijk of mannelijk) | ||
| Estradiol Testosteron | Er zijn geen gegevens waargenomen die wijzen op klinisch relevante veranderingen in de blootstelling van estradiol en testosteron. | Er is geen dosisaanpassing van deze genderbevestigende hormonen vereist. |
| Anti-androgenen Progestageen | Interactie is niet onderzocht. De plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening met lenacapavir. | |
a In nuchtere toestand.
b Dit onderzoek werd uitgevoerd met een eenmalige orale dosis van 300 mg lenacapavir. c In niet nuchtere toestand.
d Deze antiretrovirale geneesmiddelen zijn probes voor de genoemde enzymen/transporteurs en mogen niet gelijktijdig worden toegediend met lenacapavir voor PrEP.
e Dit onderzoek werd uitgevoerd met lenacapavir 600 mg in een eenmalige dosis na een oplaadregime van 600 mg tweemaal daags gedurende 2 dagen. Eenmalige doses van 600 mg lenacapavir werden toegediend met elk gelijktijdig toegediend geneesmiddel.
f Tenofoviralafenamide wordt in vivo omgezet in tenofovir.
g Belangrijke actieve metaboliet van midazolam.
h Dit onderzoek werd uitgevoerd met een oplaaddosis van 400 mg voriconazol tweemaal daags gedurende één dag, gevolgd door een onderhoudsdosis van 200 mg tweemaal daags.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Personen die kinderen kunnen krijgen
Als een persoon zwanger wil worden, dan moeten de voordelen en de risico's van het starten of voortzetten van de behandeling met Yeytuo tijdens de zwangerschap worden besproken.
Zwangerschap
Er is een beperkte hoeveelheid gegevens (130 geboorteresultaten) over het gebruik van lenacapavir bij zwangere vrouwen. De percentages van ongunstige zwangerschapsuitkomsten bij deelnemers die Yeytuo ontvingen, waren vergelijkbaar met de gerapporteerde achtergrondpercentages.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Het gebruik van Yeytuo tijdens de zwangerschap kan worden overwogen als het verwachte voordeel opweegt tegen het mogelijke risico voor de foetus.
Borstvoeding
Lenacapavir is aanwezig in de moedermelk. Er is een laag niveau van lenacapavir aangetroffen in baby's die borstvoeding kregen van personen die zwanger werden terwijl ze werden behandeld met Yeytuo (zie rubriek 5.2). Er is onvoldoende informatie over de effecten van lenacapavir bij pasgeborenen/zuigelingen.
Het gebruik van Yeytuo kan worden overwogen terwijl de persoon borstvoeding geeft als het verwachte voordeel opweegt tegen het mogelijk risico voor het kind.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van lenacapavir op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid bij mensen. Dieronderzoek toont geen effecten aan van lenacapavir op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Yeytuo heeft naar verwachting geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Er zijn geen bijwerkingen van oraal ingenomen lenacapavir waargenomen bij (jong)volwassenen in PURPOSE 1 en PURPOSE 2.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Bij een overdosis moet de persoon op klachten en verschijnselen van bijwerkingen gecontroleerd worden. Een behandeling van een overdosis met Yeytuo bestaat uit algemene ondersteunende maatregelen, waaronder het controleren van vitale functies en het observeren van de klinische toestand van de persoon. Aangezien lenacapavir sterk eiwitgebonden is, is het onwaarschijnlijk dat het significant verwijderd wordt door dialyse.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antiviraal middel voor systemisch gebruik; andere antivirale middelen, ATC-code: J05AX31
Werkingsmechanisme
Lenacapavir is een meerfasige, selectieve hiv‑1-capsideremmer, die zich rechtstreeks bindt aan het grensvlak tussen de subeenheden van het capside-eiwit (CA). Lenacapavir remt de hiv‑1-replicatie door in te grijpen op meerdere, essentiële stappen van de levenscyclus van het virus, waaronder de capsidegemedieerde nucleaire opname van hiv‑1 proviraal DNA (door het blokkeren van de nucleaire importeiwitten die aan de capside binden), de virusassemblage en het vrijkomen van het virus (door in te grijpen op de werking van Gag/Gag-Pol, met als gevolg verminderde aanmaak van CA-subeenheden), en de vorming van de capside-kern (door het verstoren van de mate waarin de subeenheden worden verbonden, wat leidt tot misvormde capsiden).
Antivirale werking en in-vitro-selectiviteit
De antivirale werking van lenacapavir tegen laboratoriumisolaten en klinische isolaten van hiv‑1 werd onderzocht in lymfoblastoïde cellijnen, mononucleaire cellen uit perifeer bloed (PBMC’s), primaire monocyten/macrofagen en CD4+-T-lymfocyten. De waarden van 50% effectieve concentratie (EC50) en selectiviteit (CC50/EC50) lagen respectievelijk tussen de 30 tot 190 pM en 140.000 tot > 1.670.000 voor wildtype (WT) hiv‑1-virus. De eiwit-gecorrigeerde EC95 van lenacapavir was 4 nM (3,87 ng per ml) in de MT-4-T-cellijn voor wildtype hiv-1-virus.
Lenacapavir liet antivirale werking in celkweken zien tegen alle hiv‑1-groepen (M, N, O), waaronder subtypen A, A1, AE, AG, B, BF, C, D, E, F, G, H.
Lenacapavir was 15 tot 25 keer minder actief tegen hiv-2-isolaten in vergelijking met hiv‑1.
Resistentie
In celkweek
Hiv-1-varianten met verminderde gevoeligheid voor lenacapavir zijn in celkweek geselecteerd. Bij in vitro uitgevoerde resistentieselecties tegen lenacapavir werden 7 mutaties in CA geïdentificeerd: L56I, M66I, Q67H, K70N, N74D/S en T107N afzonderlijk of in dubbele combinatie. Fenotypische gevoeligheid voor lenacapavir lag in vergelijking met het wildtypevirus 4 tot >3.226 keer lager.
In klinische studies
Er waren twee incidentele infecties (infecties die zich voordeden nadat de behandeling met lenacapavir voor hiv‑1-PrEP was gestart) bij deelnemers in de lenacapavir-groep van de PURPOSE 1-studie. Beide infecties deden zich voor na het moment van primaire analyse. Bij genotypering van het virus bij een van de deelnemers werd geen met resistentie tegen lenacapavir geassocieerde capsidesubstitutie gezien. De tweede deelnemer had een viruswaarde die te laag was voor genotypering.
Er waren 3 incidentele infecties bij deelnemers in de lenacapavir-groep van de PURPOSE 2-studie. Een van de infecties deed zich voor na het moment van primaire analyse. Substituties die geassocieerd zijn met resistentie tegen lenacapavir werden gedetecteerd in virussen van de 3 deelnemers, 2 met N74D en 1 met Q67H/K70R.
Kruisresistentie
De in vitro geteste antivirale werking van lenacapavir werd getest tegen een breed spectrum van hiv‑1 site-directed mutanten, van patiënten afkomstige hiv-1-isolaten met resistentie tegen de 4 belangrijkste klassen van antiretrovirale middelen (NRTI’s, NNRTI’s, INSTI’s en PI’s; n = 58), als ook tegen virussen resistent tegen maturatieremmers (n = 32) en tegen virussen resistent tegen de klasse van fusieremmers (EI, entry inhibitors) (fostemsavir, ibalizumab, maraviroc en enfuvirtide; n = 42). Uit deze gegevens bleek dat lenacapavir zijn volledige werkzaamheid behield tegen alle geteste varianten en dat er dus sprake was van een niet-overlappend resistentieprofiel. Bovendien werd de antivirale werking van lenacapavir in patiëntenisolaten niet beïnvloed door de aanwezigheid van natuurlijk voorkomende polymorfismen van het Gag-gen.
Effecten op het elektrocardiogram
In een parallel-design grondig QT/QTc-onderzoek had lenacapavir geen klinisch relevant effect op het QTcF-interval. Bij supratherapeutische blootstelling aan lenacapavir (16 keer hoger dan de therapeutische blootstelling aan lenacapavir) bedroeg de voorspelde gemiddelde (bovenste 90%-betrouwbaarheidsinterval) toename van het QTcF-interval 2,6 (4,8) msec. Er was geen verband (p = 0,36) tussen de waargenomen plasmaconcentraties van lenacapavir en de verandering in QTcF.
Klinische gegevens
De werkzaamheid en veiligheid van lenacapavir in het voorkomen van een hiv‑1- infectie werd beoordeeld in twee gerandomiseerde, dubbelblinde, actief gecontroleerde, multinationale studies (PURPOSE 1 en PURPOSE 2).
PURPOSE 1
Deze studie werd uitgevoerd onder seksueel actieve cisgender vrouwen. Deelnemers ontvingen willekeurig lenacapavir volgens het aanbevolen behandelingsschema (zie Tabel 1 in rubriek 4.2 in de SmPC voor Yeytuo-oplossing voor injectie, n=2.134), eenmaal daags
emtricitabine/tenofoviralafenamide (FTC/TAF) (n=2.136) of eenmaal daags emtricitabine/tenofovir disoproxil fumaraat (FTC/TDF) (n=1.068), in een verhouding van 2:2:1.
De mediaanleeftijd van de deelnemers was 21 jaar (bereik, 16-26) en 99,9% was zwart. De aanvangskenmerken van de gerandomiseerde deelnemers waren vergelijkbaar met de gescreende populatie.
De werkzaamheid van lenacapavir werd vastgesteld door de incidentie van hiv-1 in de lenacapavir-groep te vergelijken met de incidentie van hiv-1 in de FTC/TDF-groep. Incidentele hiv‑1-infecties werden waargenomen bij geen (0%) van de deelnemers in de lenacapavir-groep, en bij 16 (1,5%) van de deelnemers in de FTC/TDF-groep. Lenacapavir bleek superieur met een 100% verlaging van het risico op een hiv‑1- infectie ten opzichte van FTC/TDF (Tabel 3).
Tabel 3: Algemene hiv-1-infectieresultaten van PURPOSE 1
Lenacapavir n=2.134 | FTC/TDF n=1.068 | Percentageverhouding (95%-BI) | |
| Persoonjaar | 1.939 | 949 | - |
Hiv-1-infecties (incidentiepercentage per 100 persoonjaren) | 0 (0,00) | 16 (1,69) | Lenacapavir /FTC/TDF: 0,000 (0,000; 0,101) p < 0,0001 |
BI = betrouwbaarheidsinterval
PURPOSE 2
Deze studie werd uitgevoerd bij seksueel actieve cisgender mannen, transgender vrouwen, transgender mannen en non-binaire personen. Deelnemers ontvingen willekeurig lenacapavir volgens het aanbevolen behandelingsschema (zie Tabel 1 in rubriek 4.2 van de SmPC voor de Yeytuo-oplossing voor injectie, n=2.179) of eenmaal daags FTC/TDF (n=1.086), in een verhouding van 2:1.
De mediaanleeftijd van de deelnemers was 29 jaar (bereik 17-74); 33% was wit; 27% zwart, 13% Aziatisch; 63% Spaans/Latijns-Amerikaans; 22% identificeerde zich als genderdivers (transgender vrouwen, transgender mannen en non-binaire personen) en 1% was ouder dan 65 jaar. De aanvangskenmerken van de gerandomiseerde deelnemers waren vergelijkbaar met de gescreende populatie.
De werkzaamheid van lenacapavir werd vastgesteld door de incidentie van hiv‑1 in de lenacapavir-groep te vergelijken met de incidentie van hiv‑1 in de FTC/TDF-groep. Incidentele hiv‑1-infecties werden waargenomen bij 2 (0,1%) van de deelnemers in de lenacapavir-groep, en bij 9 (0,8%) van de deelnemers in de FTC/TDF-groep. Lenacapavir bleek superieur met een 89% verlaging ten opzichte van FTC/TDF (Tabel 4). Hiv-1 infecties bij de twee deelnemers die lenacapavir ontvingen, werden gediagnosticeerd met behulp van een standaard serologische hiv-test.
Tabel 4: Algemene hiv-1-infectieresultaten van PURPOSE 2
Lenacapavir n=2.179 | FTC/TDF n=1.086 | Percentageverhouding (95%-BI) | |
| Persoonjaar | 1.938 | 967 | - |
Hiv-1-infecties (incidentiepercentage per 100 persoonjaren) | 2 (0,1) | 9 (0,93) | Lenacapavir /FTC/TDF: 0,111 (0,024; 0,513) p = 0,00245 |
BI = betrouwbaarheidsinterval
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met lenacapavir in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten bij de preventie van hiv‑1-infectie (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Subcutane toediening
Absolute biologische beschikbaarheid van lenacapavir na subcutane toediening was 91%, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse. Subcutaan toegediende lenacapavir vormt een medicijndepot van waaruit lenacapavir langzaam wordt vrijgegeven vanaf de toedieningslocatie, waarbij de piekconcentratie van plasma plaatsvindt op dag 84 na de toediening.
Orale toediening
Lenacapavir wordt geabsorbeerd na orale toediening met piekplasmaconcentraties die ongeveer 4 uur na toediening van lenacapavir optreden. De absolute biologische beschikbaarheid na orale toediening van lenacapavir is laag gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse (ongeveer 4 tot 7%). Lenacapavir is een substraat van P-gp.
In verhouding tot nuchtere toestand waren de AUC, Cmax en Tmax van lenacapavir vergelijkbaar met de waarden na toediening met een vetarme (~400 kcal, 25% vet) of vetrijke (~1.000 kcal, 50% vet) maaltijd. Lenacapavir kan oraal worden toegediend met of zonder voedsel.
Farmacokinetische parameters
De geschatte populatiefarmacokinetische parameters van lenacapavir na orale en subcutane toediening aan (jong)volwassen deelnemers (die minimaal 35 kg wogen) staan in Tabel 5. Vergelijkbare blootstellingen werden verkregen wanneer lenacapavir subcutaan wordt toegediend in het abdomen of de dij.
Tabel 5: Farmacokinetische parameters van lenacapavir na orale en subcutane toediening aan (jong)volwassen deelnemers die Yeytuo ontvingen
| Parameter gemiddelde (% CV)a,b | Dag 1 tot het einde van week 26 | Steady-state |
| AUCtau (u•ng/ml) | 188.112 (41,0) | 257.332 (38,7) |
Cmax (ng/ml) | 73,8 (55,6) | 82,5 (48,4) |
Cdal (ng/ml) | 27,0 (58,3) | 37,0 (60,7) |
CV = variatiecoëfficiënt
a Gesimuleerde blootstelling aan de hand van populatiefarmacokinetische analyse.
b De gemiddelde plasmaconcentratie van lenacapavir bereikte remmingsquotiënt 4 (IQ4; 4-voudig, hoger dan de in vitro eiwit-gecorrigeerde effectieve concentratie van 95% ) geassocieerd met significante antivirale activiteit op Dag 2 van de verplichte startbehandeling en deze concentratie bleef boven IQ4 gedurende het behandelingsinterval van 26 weken.
Distributie
Het steady-state distributievolume van lenacapavir was 1.657 liter, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse. Lenacapavir is in hoge mate gebonden aan plasma-eiwitten (99,8%).
Biotransformatie
Na toediening van een eenmalige intraveneuze dosis van radioactief gemerkt lenacapavir aan gezonde deelnemers werd 76% van de totale radioactiviteit teruggevonden in feces en < 1% in urine. Onveranderd lenacapavir was het overheersende deel in plasma (69%) en feces (33%). Metabolisering speelde een minder belangrijke rol bij de eliminatie van lenacapavir. Lenacapavir werd gemetaboliseerd via oxidatie, N-dealkylatie, hydrogenatie, amidehydrolyse, glucuronidering, conjugatie met hexosen, conjugatie met pentosen en conjugatie met glutathion; hoofdzakelijk via CYP3A en UGT1A1. Geen enkele circulerende metaboliet was verantwoordelijk voor > 10% van geneesmiddel-gerelateerde blootstelling in het plasma.
Eliminatie
De mediane halfwaardetijd na orale en subcutane toediening varieerde respectievelijk van 10 tot 12 dagen en 8 tot 12 weken. Systemische klaring van lenacapavir was 3,4 l/u, gebaseerd op populatiefarmacokinetische analyse.
Lineariteit/non-lineariteit
De farmacokinetiek van een enkele dosis lenacapavir bij orale toediening is niet-lineair en minder dan dosisproportioneel in het dosisbereik van 50 tot 1.800 mg.
De farmacokinetiek van een eenmalige dosis lenacapavir bij subcutane toediening (309 mg/ml) is dosisproportioneel in het dosisbereik van 309 tot 927 mg.
Andere speciale patiëntgroepen
Leeftijd, sekse, genderidentiteit, ras, etniciteit en gewicht
Uit populatiefarmacokinetische analyse met behulp van data uit studies onder volwassenen, onder wie een beperkt aantal oudere deelnemers (n = 19; ≥ 65 tot 78 jaar) en adolescenten die minimaal 35 kg wogen, bleken geen klinisch relevante verschillen in de blootstelling van lenacapavir als gevolg van leeftijd, bij de geboorte toegewezen geslacht, genderidentiteit, ras, etniciteit of gewicht.
Leverfunctiestoornis
De farmacokinetiek van een eenmalige orale dosis van 300 mg lenacapavir werd beoordeeld in een speciaal fase 1-onderzoek bij deelnemers met een matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B). Vergeleken met deelnemers met een normale leverfunctie was de gemiddelde blootstelling aan lenacapavir (totaal en ongebonden) 1,47 tot 2,84 keer hoger en 2,61 tot 5,03 keer hoger voor respectievelijk AUCinf en Cmax bij personen met een matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B). Deze toename wordt echter niet als klinisch relevant beschouwd op basis van de blootstellingsrespons van lenacapavir. De farmacokinetiek van lenacapavir is niet onderzocht bij personen met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C) (zie rubriek 4.2).
Nierfunctiestoornis
De farmacokinetiek van een eenmalige orale dosis van 300 mg lenacapavir werd beoordeeld in een speciaal onderzoek bij deelnemers met een ernstige nierfunctiestoornis (geschatte creatinineklaring ≥ 15 en < 30 ml/minuut). Vergeleken met deelnemers met een normale nierfunctie was de blootstelling aan lenacapavir toegenomen (respectievelijk 84% en 162% voor AUCinf en Cmax) bij deelnemers met een ernstige nierfunctiestoornis. De toename werd echter niet als klinisch relevant beschouwd. De farmacokinetiek van lenacapavir is niet onderzocht bij personen met terminaal nierfalen, onder wie patiënten die dialyse ondergaan (zie rubriek 4.2). Omdat lenacapavir voor ongeveer 99,8% eiwitgebonden is, wordt niet verwacht dat dialyse de blootstelling aan lenacapavir zal veranderen.
Zwangerschap
Er zijn geen klinisch relevante veranderingen in de blootstelling aan lenacapavir waargenomen tijdens en na de zwangerschap ten opzichte van blootstelling aan lenacapavir van niet-zwangere deelnemers.
Borstvoeding
De mediaan (Q1, Q3) van de verhouding tussen de lenacapavir concentratie in humane moedermelk en moederplasma bij deelnemers (n = 102 gematchte paren) die Yeytuo ontvingen, was 0,52 (0,38; 0,77). De mediaan (Q1, Q3) van de plasmaconcentratie bij zuigelingen (n=98) was 1,63 ng/ml (0,87; 2,85) vergeleken met de mediaan (Q1, Q3) van de gematchte moederplasmaconcentratie (n=96) van 65,65 ng/ml (46,00; 91,10). De mediaan (Q1, Q3) van de plasmaverhouding van kind tot moeder voor lenacapavir bij zuigelingen (n = 98 gematchte paren) die borstvoeding kregen van deelnemers die Yeytuo ontvingen, was 0,02 (0,01; 0,05).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit.
Lenacapavir was niet mutageen of clastogeen in conventionele genotoxiciteitstesten.
Lenacapavir was niet carcinogeen in een 6 maanden durend onderzoek met rasH2-transgene muizen in doses tot maximaal 300 mg/kg/dosis om de 13 weken, wat leidde tot blootstellingen van ongeveer 88 maal de menselijke blootstelling bij de aanbevolen dosis voor mensen (recommended human dose, RHD).
In een twee jaar durend carcinogeniteitsonderzoek bij ratten ontstonden door behandeling met lenacapavir subcutane primaire sarcomen die gepaard gingen met fibrose en ontsteking op de injectieplaatsen bij dieren die eenmaal per 13 weken een dosis van 927 mg/kg toegediend kregen. 11/110 dieren ontwikkelden sarcomen bij de hoge dosis waarbij elk dier tot 16 injectieplaatsen had, wat overeenkomt met een incidentie van <1% van het totale aantal injectieplaatsen bij alle dieren die de hoge dosis kregen. De geneesmiddelconcentraties in de injectiedepots zijn moeilijk te bepalen, maar systemisch komt een dosis van 927 mg/kg overeen met 44 maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Op het niveau zonder waargenomen nadelige effecten (no-observed-adverse-effect level, NOAEL) komt een dosis van 309 mg/kg overeen met 25 maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Hoewel ratten gevoelig zijn voor sarcoomvorming op subcutane injectieplaatsen, kan een klinische relevantie niet worden uitgesloten gezien de lange duur van het geneesmiddeldepot bij mensen. Bij geen enkele dosis werden neoplasmata waargenomen als gevolg van systemische blootstelling aan lenacapavir.
Bij nakomelingen van ratten- en konijnenmoederdieren die tijdens de dracht met lenacapavir werden behandeld, waren er geen toxicologisch significante effecten op ontwikkelingseindpunten.
Bij ratten werd de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid niet beïnvloed bij blootstellingen aan lenacapavir tot 9 (mannelijk) en 6 (vrouwelijk) maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Bij ratten en konijnen werd de embryofoetale ontwikkeling niet beïnvloed bij blootstellingen tot respectievelijk 20 en 159 maal de menselijke blootstelling bij de RHD. Bij ratten werd de pre- en postnatale ontwikkeling niet beïnvloed bij blootstellingen tot 6 maal de menselijke blootstelling bij de RHD.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern
Mannitol (E421)
Microkristallijne cellulose (E460)
Croscarmellose-natrium (E468)
Copovidon
Magnesiumstearaat (E572)
Poloxameer
Filmomhulling
Polyvinylalcohol (E1203)
Titaandioxide (E171)
Macrogol (E1521)
Talk (E553b)
Geel ijzeroxide (E172)
Zwart ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur. Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Yeytuo-tabletten zijn verpakt in een witte fles van polyethyleen met hoge dichtheid (HDPE) met een polyester spoel en een silicagel droogmiddel. Elke fles is afgesloten met een witte, kindveilige polypropyleen schroefdop met continue schroefdraad en een met inductie verzegelde, met aluminium bedekte folie. Verpakkingsgrootte van 4 tabletten.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Gilead Sciences Ireland UC
Carrigtohill
County Cork, T45 DP77
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/25/1976/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 25 augustus 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
