SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Yescarta
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Yescarta 0,4 – 2 × 108 cellen dispersie voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
2.1 Algemene beschrijving
Yescarta (axicabtagen-ciloleucel) is een genetisch gemodificeerd autoloog celgebaseerd product dat T-cellen bevat die ex vivo zijn getransduceerd met behulp van een retrovirale vector waarin een anti-CD19, chimere antigeenreceptor (CAR) tot expressie wordt gebracht, bestaande uit een murien anti-CD19 single-chain variabel fragment (ScFv) gekoppeld aan het co-stimulerend domein van CD28 en het signaaldomein van CD3-zèta.
2.
- 2. Kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling
Elke patiëntspecifieke infuuszak met Yescarta bevat axicabtagen-ciloleucel in een batchafhankelijke concentratie van autologe T-cellen die genetisch zijn gemodificeerd om een anti-CD19, chimere antigeenreceptor (CAR-positieve levensvatbare T-cellen) tot expressie te brengen. Het geneesmiddel is verpakt in één infuuszak met in totaal een celdispersie voor infusie voor een doeldosis van 2 × 106 anti-CD19 CAR-positieve levensvatbare T -cellen per kg lichaamsgewicht (spreiding: 1 × 106
- 2 × 106 cellen/kg), met een maximum van 2 × 108 anti-CD19 CAR-positieve levensvatbare T-cellen, gesuspendeerd in een cryopreservatieve oplossing.
Elke infuuszak bevat ongeveer 68 ml dispersie voor infusie.
Hulpstoffen met bekend effect
Elke infuuszak Yescarta bevat 300 mg natrium en 3,4 ml dimethylsulfoxide (DMSO). Yescarta kan resthoeveelheden van gentamicine bevatten.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Dispersie voor infusie.
Een heldere tot ondoorzichtige, witte tot rode dispersie.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Yescarta is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met diffuus grootcellig B-cellymfoom (DLBCL) en hooggradig B-cellymfoom (HGBL) dat recidiveert binnen 12 maanden na voltooiing van, of dat refractair is voor eerstelijns chemo-immunotherapie.
Yescarta is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met recidiverend of refractair (r/r) DLBCL en primair mediastinaal grootcellig B-cellymfoom (PMBCL), na twee of meer lijnen systemische therapie.
Yescarta is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met r/r folliculair lymfoom (FL) na drie of meer lijnen systemische therapie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Yescarta moet in een gekwalificeerd behandelcentrum worden toegediend door een arts met ervaring in de behandeling van hematologische maligne aandoeningen, die getraind is in de toediening van het geneesmiddel en de behandeling van patiënten die met het geneesmiddel zijn behandeld.
In het geval van cytokine-release-syndroom (CRS) dient voorafgaand aan de infusie ten minste één dosis tocilizumab en noodhulpapparatuur beschikbaar te zijn. Het gekwalificeerde behandelcentrum moet binnen 8 uur toegang hebben tot een aanvullende dosis.
In het uitzonderlijke geval dat tocilizumab niet beschikbaar is vanwege een tekort dat vermeld staat op de door het Europees Geneesmiddelenbureau gepubliceerde tekortenlijst, moeten geschikte alternatieve maatregelen voor de behandeling van CRS in plaats van tocilizumab beschikbaar zijn voorafgaand aan de infusie.
Dosering
Yescarta is bedoeld voor autoloog gebruik (zie rubriek 4.4).
De dosis Yescarta moet worden bepaald op basis van het lichaamsgewicht van de patiënt op het moment van de infusie.
De behandeling bestaat uit een enkelvoudige dosis voor infusie die een dispersie voor infusie met CAR-positieve levensvatbare T-cellen bevat in één infuuszak.
De streefdosering is 2 × 106 CAR-positieve levensvatbare T cellen per kg lichaamsgewicht binnen een bereik van (1 × 106 en 2 × 106 cellen/kg), met een maximum van 2 × 108 CAR-positieve levensvatbare T-cellen voor patiënten van 100 kg of meer.
De beschikbaarheid van Yescarta moet worden bevestigd voorafgaand aan het starten van de lymfodepletie (d.w.z. de datum waarop het product beschikbaar is voor verzending).
Voorbehandeling (lymfodepletie-chemotherapie)
Een lymfodepletie-chemotherapie die bestaat uit 500 mg/m2 intraveneus cyclofosfamide en
30 mg/m2 intraveneus fludarabine moet voorafgaand aan infusie van Yescarta worden gegeven. De aanbevolen dagen zijn op de 5e, 4e en 3e dag voorafgaand aan infusie van Yescarta.
Premedicatie
- Het wordt aanbevolen om 1 uur vóór infusie van Yescarta premedicatie met 500-1 000 mg paracetamol oraal en 12,5 tot 25 mg intraveneus of oraal difenhydramine, of vergelijkbare geneesmiddelen toe te dienen om de kans op een infusiereactie te verkleinen.
- Profylactisch gebruik van systemische corticosteroïden wordt niet standaard aanbevolen (zie rubriek 4.5). Bij patiënten met een verhoogd risico op ernstige immuungemedieerde bijwerkingen kan profylactisch gebruik van systemische corticosteroïden worden overwogen, als het mogelijke voordeel opweegt tegen het risico en in overeenstemming met de lokale en/of nationale of Europese/internationale richtlijnen.
Controle
- Patiënten moeten de eerste 7 dagen na infusie dagelijks gecontroleerd worden op klachten en verschijnselen van mogelijk CRS, neurologische voorvallen en andere toxiciteiten. Artsen kunnen gedurende de eerste 7 dagen of bij de eerste klachten of verschijnselen van CRS en/of neurologische voorvallen een ziekenhuisopname in overweging nemen.
- Als de eerste 7 dagen zijn verstreken, moet de patiënt naar oordeel van de arts worden gecontroleerd gedurende minstens nog eens 7 dagen.
- Patiënten moeten gedurende minstens 2 weken na infusie in de buurt blijven van een gekwalificeerd behandelcentrum of een adequaat opgeleide zorginstelling.
Speciale populaties
Patiënten met humaan immunodeficiëntievirus (hiv), hepatitis B-virus (HBV) of hepatitis C-virus (HCV)
Er is beperkte klinische ervaring bij patiënten met actieve hiv-, HBV- of HCV-infectie.
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten van 65 jaar of ouder.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Yescarta bij kinderen en adolescenten onder de leeftijd van 18 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Yescarta wordt toegediend via intraveneuze infusie.
Yescarta mag niet worden bestraald. Er mag geen leukodepletiefilter worden gebruikt.
Vóór de toediening moet worden bevestigd dat de identiteit van de patiënt overeenkomt met de unieke patiëntinformatie op de infuuszak en cassette van Yescarta en de bijbehorende documentatie.
Toediening
- Er mag geen leukodepletiefilter worden gebruikt.
- Tocilizumab en noodhulpapparatuur moeten voorafgaand aan de infusie en tijdens de controleperiode beschikbaar zijn. In het uitzonderlijke geval dat tocilizumab niet beschikbaar is vanwege een tekort dat vermeld staat op de door het Europees Geneesmiddelenbureau gepubliceerde tekortenlijst, moeten geschikte alternatieve maatregelen voor de behandeling van CRS in plaats van tocilizumab beschikbaar zijn voorafgaand aan de infusie.
- Yescarta is uitsluitend bedoeld voor autoloog gebruik, er moet worden bevestigd dat de identiteit van de patiënt overeenkomt met de patiëntgegevens op de Yescarta-infuuszak.
Nadat de slangenset is geprimed, moet de volledige inhoud van de Yescarta-infuuszak binnen
30 minuten via infusie worden toegediend, via zwaartekracht of een peristaltische pomp.
Voor uitgebreide instructies over bereiding, toediening, te nemen maatregelen in geval van onbedoelde blootstelling en verwijdering van Yescarta, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen of voor gentamicine (een mogelijk residu).
De contra-indicaties voor lymfodepletie-chemotherapie moeten in overweging worden genomen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Terugvinden herkomst
De vereisten voor het terugvinden van de herkomst van geneesmiddelen op basis van cellen voor geavanceerde celtherapie moeten worden toegepast. Om het terugvinden van de herkomst te waarborgen, moeten de productnaam, het partijnummer en de naam van de behandelde patiënt tot 30 jaar na de uiterste gebruiksdatum van het product worden bewaard.
Autoloog gebruik
Yescarta is uitsluitend bedoeld voor autoloog gebruik en mag in geen geval aan andere patiënten worden toegediend. Vóór de infusie moet worden gecontroleerd of de identiteit van de patiënt overeenkomt met de patiëntgegevens op de Yescarta-infusiezak en -cassette. Yescarta mag niet worden toegediend als de informatie op de productetiketten niet overeenkomt met de identiteit van de patiënt.
Algemeen
Waarschuwingen en voorzorgen bij lymfodepletie-chemotherapie moeten in overweging worden genomen.
Redenen om behandeling uit te stellen
Vanwege de risico’s die in verband worden gebracht met een behandeling met Yescarta, moet de infusie worden uitgesteld als de patiënt last krijgt van één van de volgende aandoeningen:
- Onopgeloste ernstige bijwerkingen (met name pulmonaire bijwerkingen, cardiale bijwerkingen of hypotensie) met inbegrip van bijwerkingen van eerdere chemotherapieën.
- Actieve, niet onder controle gebrachte infectie.
- Actieve graft-versus-hostziekte (GvHD).
In sommige gevallen kan de behandeling worden uitgesteld na toediening van een regime van lymfodepletie-chemotherapie. Als de infusie wordt uitgesteld tot later dan 2 weken nadat de patiënt lymfodepletie-chemotherapie heeft gehad, moet er opnieuw een regime met lymfodepletie-chemotherapie worden toegediend (zie rubriek 4.2).
Controle na infusie
Patiënten moeten de eerste 7 dagen na infusie dagelijks gecontroleerd worden op tekenen en symptomen van mogelijk CRS, neurologische voorvallen en andere toxiciteiten. Artsen kunnen gedurende de eerste 7 dagen of bij de eerste tekenen of symptomen van CRS en/of neurologische voorvallen een ziekenhuisopname in overweging nemen. Als de eerste 7 dagen na infusie zijn verstreken, moet de patiënt worden gecontroleerd op basis van het inzicht van de arts gedurende minstens nog eens 7 dagen. Patiënten en verzorgers moeten worden geïnformeerd over de mogelijkheid dat CRS of neurologische voorvallen pas op een later tijdstip kunnen optreden, en moeten de instructie krijgen om onmiddellijk medische hulp in te roepen als patiënten tekenen of symptomen van CRS of neurologische voorvallen vertonen.
Patiënten moeten gedurende minstens 2 weken na de infusie in de buurt van een gekwalificeerd behandelcentrum of een adequaat opgeleide zorginstelling blijven en onmiddellijk medische hulp inschakelen als er tekenen of symptomen van CRS of neurologische bijwerkingen optreden. Als de controle van patiënten na de infusie plaatsvindt in een adequaat opgeleide zorginstelling die niet het behandelcentrum is, moet deze voldoen aan dezelfde eisen als het gekwalificeerde behandelcentrum wat betreft de beschikbaarheid van noodapparatuur en tocilizumab. Vitale functies en orgaanfunctie moeten worden gecontroleerd, afhankelijk van de ernst van de reactie.
Overdracht van een infectieus agens
Hoewel Yescarta op steriliteit en mycoplasma wordt getest, bestaat er een risico op overdracht van infectieuze agentia. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die Yescarta toedienen, moeten patiënten na de behandeling daarom controleren op tekenen en symptomen van infecties, en zo nodig op passende wijze behandelen.
Serologische testen
Screening op HBV, HCV en hiv moet worden uitgevoerd voordat er cellen worden afgenomen voor de vervaardiging van Yescarta (zie rubriek 4.2).
Bloed-, orgaan-, weefsel- en celdonatie
Patiënten die met Yescarta zijn behandeld, mogen geen bloed, organen, weefsels en cellen doneren voor transplantatie.
Gelijktijdige ziekte
Patiënten met een actieve aandoening van het centrale zenuwstelsel (CZS) of een ontoereikende nier-, lever-, long- of hartfunctie zijn waarschijnlijk kwetsbaarder voor de gevolgen van de hieronder beschreven bijwerkingen en behoeven extra aandacht.
Primair CZS-lymfoom
Er is geen ervaring met het gebruik van Yescarta bij patiënten met primair CZS-lymfoom. Om die reden zijn de voordelen/risico’s van Yescarta bij deze populatie niet vastgesteld.
Cytokine-release-syndroom
Vrijwel alle patiënten hebben een zekere mate van CRS ervaren. Ernstige CRS, met inbegrip van levensbedreigende en fatale reacties, werd zeer vaak waargenomen met Yescarta, met een tijd tot eerste symptomen van 1 tot 12 dagen in ZUMA-1 en ZUMA-7, en 1 tot 11 dagen in ZUMA-5 (zie rubriek 4.8). Voor een diagnose van CRS is het nodig om andere oorzaken van systemische inflammatoire respons, waaronder infectie, uit te sluiten.
Beheer van met Yescarta in verband gebracht cytokine-release-syndroom
Voorafgaand aan de infusie van Yescarta moet er per patiënt ten minste 1 dosis tocilizumab, een interleukine-6 (IL 6)-receptorremmer, voor toediening op de locatie aanwezig zijn. Het gekwalificeerde behandelcentrum moet binnen 8 uur na elke voorgaande dosis toegang hebben tot een extra dosis tocilizumab. Als de controle van patiënten na de infusie plaatsvindt in een adequaat opgeleide zorginstelling, moet deze voldoen aan dezelfde eisen als het erkende behandelcentrum wat betreft de beschikbaarheid van tocilizumab. In het uitzonderlijke geval dat tocilizumab niet beschikbaar is vanwege een tekort dat vermeld staat op de door het Europees Geneesmiddelenbureau gepubliceerde tekortenlijst, moet het behandelcentrum/de zorginstelling toegang hebben tot geschikte alternatieve maatregelen voor de behandeling van CRS in plaats van tocilizumab.
Patiënten moeten worden behandeld op basis van hun klinische presentatie en overeenkomstig de toepasselijke lokale en/of nationale of Europese/internationale klinische richtlijnen. Artsen dienen deze normen in acht te nemen bij hun klinisch oordeel.
Yescarta mag niet worden toegediend aan patiënten met actieve infecties of een ontstekingsziekte totdat deze aandoeningen zijn hersteld.
Het is bekend dat CRS gepaard gaat met disfunctie van eindorganen (bijv. lever, nieren, hart en longen). Daarnaast kan verslechtering van onderliggende orgaanpathologieën optreden bij CRS. Patiënten met medisch significante cardiale dysfunctie moeten volgens de normen van de kritieke zorg behandeld worden en bij deze patiënten moeten metingen zoals echocardiografie overwogen worden.
Controle op hemofagocytaire lymfohistiocytose/macrofaagactivatiesyndroom (HLH/MAS) moet worden overwogen bij patiënten met ernstige of therapieresistente CRS. HLH/MAS moet volgens de lokale klinische richtlijnen van de instelling en/of nationale of Europese/internationale klinische richtlijnen worden behandeld.
Yescarta blijft expanderen en houdt stand na toediening van tocilizumab en corticosteroïden. Tumornecrosefactor- (TNF-) antagonisten worden niet aanbevolen voor de behandeling van met Yescarta in verband gebracht CRS.
Neurologische bijwerkingen
Ernstige neurologische bijwerkingen, ook wel immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (ICANS, immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome) genoemd, zijn zeer vaak waargenomen bij patiënten die werden behandeld met Yescarta, en konden levensbedreigend of fataal zijn. De mediane tijd tot eerste optreden was 6 dagen (spreiding: 1 tot 33 dagen) in ZUMA-1 en ZUMA-7 en 7 dagen (spreiding: 1 tot 177 dagen) in ZUMA-5 na infusie met Yescarta (zie rubriek 4.8). Patiënten met een voorgeschiedenis van stoornissen van het centraal zenuwstelsel, zoals insulten of cerebrovasculaire ischemie, kunnen een verhoogd risico lopen. Fatale en ernstige gevallen van cerebraal oedeem zijn gemeld bij patiënten die werden behandeld met Yescarta, waarvan de meeste gevallen optraden bij patiënten met ICANS. Het risico op cerebraal oedeem kan hoger zijn bij patiënten met PMBCL (zie rubriek 4.8).
Patiënten moeten worden behandeld op basis van hun klinische presentatie en overeenkomstig de toepasselijke lokale en/of nationale of Europese/internationale klinische richtlijnen. Artsen dienen deze normen in acht te nemen bij hun klinisch oordeel.
Infecties en febriele neutropenie
Ernstige infecties zijn zeer vaak waargenomen met Yescarta (zie rubriek 4.8). Bij patiënten met immunosuppressie zijn levensbedreigende en fatale opportunistische infecties gemeld, waaronder uitgezaaide schimmelinfecties.
Patiënten moeten worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van infectie voorafgaand aan, tijdens en na infusie van Yescarta en dienovereenkomstig te worden behandeld. Profylactische antimicrobiële middelen dienen conform de standaardrichtlijnen van de instelling te worden toegediend.
Er is febriele neutropenie waargenomen bij patiënten na infusie van Yescarta (zie rubriek 4.8) en deze aandoening kan gelijktijdig met CRS optreden. Bij febriele neutropenie moet infectie worden overwogen en worden behandeld met breedspectrumantibiotica, vocht en andere ondersteunende zorg zoals medisch geïndiceerd.
Virale reactivering
Reactivering van HBV, die in sommige gevallen leidt tot fulminante hepatitis, leverfalen en overlijden, kan optreden bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen die zijn gericht tegen B cellen.
Bij patiënten die met Yescarta werden behandeld en die eerder ook met andere immunosuppressieve geneesmiddelen waren behandeld, is melding gemaakt van reactivering van het John Cunningham (JC)-virus met progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) als gevolg. Er zijn gevallen met fatale afloop gemeld. Bij immuungecompromitteerde patiënten met nieuw optredende of verergerende neurologische symptomen moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid van PML en moeten passende diagnostische beoordelingen worden uitgevoerd.
Andere levensbedreigende en fatale gevallen van virale reactivering met HHV-6 zijn gemeld.
Langdurige cytopenieën
Patiënten kunnen gedurende een aantal weken na lymfodepletie-chemotherapie en infusie van Yescarta cytopenieën vertonen en moeten volgens de standaard richtlijnen worden behandeld. Langdurige cytopenieën van graad 3 of hoger traden zeer vaak op na infusie van Yescarta, waaronder trombocytopenie, neutropenie en anemie. Patiëntbloedceltellingen moeten na infusie met Yescarta worden gecontroleerd.
Hypogammaglobulinemie
B-celaplasie die leidt tot hypogammaglobulinemie, kan optreden bij patiënten die worden behandeld met Yescarta. Hypogammaglobulinemie is zeer vaak waargenomen bij patiënten die met Yescarta werden behandeld (zie rubriek 4.8). Hypogammaglobulinemie maakt patiënten gevoelig voor infecties. De immunoglobulineconcentraties dienen na behandeling met Yescarta gecontroleerd en behandeld te worden met voorzorgsmaatregelen tegen infecties, antibioticaprofylaxe en immunoglobulinesubstitutie in geval van terugkerende infecties en volgens de standaard richtlijnen.
Overgevoeligheidsreacties
Er kunnen allergische reacties optreden met de infusie van Yescarta. Ernstige overgevoeligheidsreacties, waaronder anafylaxie, kunnen het gevolg zijn van DMSO of resterend gentamicine in Yescarta.
Secundaire maligniteiten waaronder van T-cel- en myeloïde oorsprong
Patiënten die met Yescarta worden behandeld, kunnen secundaire maligniteiten ontwikkelen. Er is melding gemaakt van T-celmaligniteiten na behandeling van hematologische maligniteiten met een BCMA- of CD19-gerichte CAR T-celtherapie, waaronder Yescarta. Ook zijn er meldingen over T-celmaligniteiten, met inbegrip van CAR-positieve maligniteiten, binnen een paar weken tot enkele jaren na de toepassing van een CD19- of BCMA-gerichte CAR T-celtherapie. Er zijn fatale uitkomsten geweest. Wanneer zich een secundaire maligniteit van T-cel-origine voordoet, moet er contact worden opgenomen met het bedrijf voor instructies over het afnemen van patiëntenmonsters voor testen.
Myelodysplastisch syndroom en acute myeloïde leukemie, waaronder gevallen met fatale afloop, zijn voorgekomen bij patiënten na behandeling met Yescarta.
Patiënten moeten levenslang op secundaire maligniteiten worden gecontroleerd.
Tumorlysissyndroom (TLS)
TLS, dat ernstig kan zijn, is incidenteel waargenomen. Om het risico op TLS tot een minimum te beperken, dienen patiënten met een verhoogd urinezuurgehalte of een hoge tumorlast voorafgaand aan de infusie van Yescarta allopurinol of een andere profylaxe te krijgen. Tekenen en symptomen van TLS moeten gecontroleerd worden en voorvallen moeten behandeld worden overeenkomstig de standaardrichtlijnen.
CD19-negatieve ziekte
Er is beperkte ervaring met Yescarta bij patiënten die zijn blootgesteld aan eerdere tegen CD19 gerichte therapie. Yescarta wordt niet aanbevolen bij patiënten met gerecidiveerde CD19-negatieve ziekte na eerdere anti-CD19-therapie.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over CD19-negatieve patiënten die werden behandeld met Yescarta en het is mogelijk dat CD19-negatieve patiënten er minder baat bij hebben dan CD19-positieve patiënten. Patiënten met een CD19-negatieve status aan de hand van immunohistochemie kunnen nog CD19 tot expressie brengen en er is aangetoond dat ze baat kunnen hebben bij behandeling met Yescarta. Er dient rekening te worden gehouden met de mogelijke risico’s en voordelen bij behandeling van CD19-negatieve patiënten met Yescarta.
Follow-up op lange termijn
Patiënten zullen naar verwachting worden opgenomen in een register om meer inzicht te krijgen in de veiligheid en werkzaamheid van Yescarta op lange termijn.
Hulpstoffen (natrium)
Dit geneesmiddel bevat 300 mg natrium per infuuszak, overeenkomend met 15% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd met Yescarta.
Profylactisch gebruik van systemische corticosteroïden kan de activiteit van Yescarta verstoren en wordt daarom niet standaard aangeraden vóór infusie (zie rubriek 4.2).
Levende vaccins
De veiligheid van immunisatie met levende virale vaccins tijdens of na behandeling met Yescarta is niet onderzocht. Uit voorzorg wordt aanbevolen ten minste 6 weken vóór aanvang van de lymfodepletie-chemotherapie, tijdens behandeling met Yescarta en tot na de behandeling herstel van de immuniteit is opgetreden geen vaccinatie met levende vaccins toe te dienen.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij mannen en vrouwen
De zwangerschapsstatus van vrouwen in de vruchtbare leeftijd moet worden gecontroleerd voorafgaand aan het starten met behandeling met Yescarta.
Zie de voorschrijfinformatie voor lymfodepletie-chemotherapie voor informatie over de noodzaak van effectieve anticonceptie bij patiënten die de lymfodepletie-chemotherapie krijgen.
Er zijn onvoldoende gegevens over blootstelling om een aanbeveling te doen over de duur van de anticonceptie na behandeling met Yescarta.
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik met Yescarta bij zwangere vrouwen. Er zijn geen dieronderzoeken naar voortplantings- en ontwikkelingstoxiciteit uitgevoerd met Yescarta om te beoordelen of het middel schadelijk kan zijn voor de foetus bij toediening aan een zwangere vrouw (zie rubriek 5.3).
Het is niet bekend of Yescarta kan worden overdragen op de foetus. Op basis van het werkingsmechanisme kunnen de getransduceerde cellen, als ze de placenta passeren, leiden tot foetale toxiciteit, inclusief B-cellymfopenie. Daarom wordt Yescarta niet aanbevolen voor vrouwen die zwanger zijn of voor vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie gebruiken. Zwangere vrouwen moeten geïnformeerd worden over de mogelijke risico’s voor de foetus. Een zwangerschap na behandeling met Yescarta moet worden besproken met de behandelende arts.
Bij pasgeborenen van met Yescarta behandelde moeders moet beoordeling van de immunoglobulineconcentraties en B cellen in overweging worden genomen.
Borstvoeding
Het is niet bekend of Yescarta wordt uitgescheiden in de moedermelk bij de mens of wordt overgedragen op het kind dat borstvoeding krijgt. Risico’s voor het kind dat borstvoeding krijgt kunnen niet worden uitgesloten. Vrouwen die borstvoeding geven, moeten worden gewaarschuwd voor het potentiële risico voor het kind dat borstvoeding krijgt. Er moet worden besloten om te stoppen met borstvoeding geven of om de behandeling met Yescarta stop te zetten, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van de behandeling voor de vrouw moeten worden overwogen.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over het effect van Yescarta op de vruchtbaarheid. Effecten op de vruchtbaarheid bij mannen en vrouwen zijn niet geëvalueerd in dieronderzoek.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Yescarta heeft grote invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Vanwege de kans op neurologische voorvallen, met inbegrip van veranderde psychische toestand of insulten, mogen patiënten niet rijden en geen zware of mogelijk gevaarlijke machines bedienen gedurende minstens 4 weken na de infusie of totdat neurologische bijwerkingen volledig zijn verdwenen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De in deze rubriek beschreven veiligheidsgegevens zijn van in totaal 397 volwassen patiënten die met Yescarta werden behandeld in drie multicentrische klinische hoofdonderzoeken (ZUMA-1, ZUMA-5 en ZUMA-7) en van ervaring na het in de handel brengen. Bijwerkingen zijn afkomstig van klinische hoofdonderzoeken en van ervaring na het in de handel brengen en werden medisch beoordeeld als redelijkerwijze toe te schrijven aan axicabtagen-ciloleucel.
Recidiverend of refractair DLBCL, PMBCL en DLBCL ontstaan uit folliculair lymfoom na twee of meer lijnen systemische therapie
Veiligheidsgegevens uit ZUMA-1 weerspiegelen de blootstelling aan Yescarta in een fase 1/2-onderzoek waarin 108 patiënten CAR-positieve T-cellen kregen op basis van een aanbevolen dosis die op het lichaamsgewicht was gebaseerd. De beschreven gegevens zijn van de follow-upanalyse na 54 maanden waar de mediane werkelijke duur van de follow-up 23,5 maanden was (spreiding: 0,3 tot 68,2 maanden).
De meest belangrijke en vaakst voorkomende bijwerkingen waren CRS (93%), encefalopathie (60%) en infecties (40%).
Ernstige bijwerkingen traden op bij 51% van de patiënten. De meest voorkomende (≥ 5%) ernstige bijwerkingen waren encefalopathie (22%), infecties met niet-gespecificeerde pathogenen (15%), bacteriële infecties (6%), virusinfectie (6%), febriele neutropenie (5%) en koorts (5%).
De meest voorkomende (≥5%) niet-hematologische bijwerkingen van graad 3 of hoger waren encefalopathie (31%), infecties met niet-gespecificeerde pathogenen (19%), CRS (11%), bacteriële infectie (9%), delier (6%), hypertensie (6%), hypotensie (6%), transaminasen verhoogd (6%) en virusinfectie (6%). De meest voorkomende hematologische bijwerkingen van graad 3 of hoger waren lymfopenie (99%), leukopenie (96%), neutropenie (94%), anemie (65%) en trombocytopenie (56%).
DLBCL en HGBL dat recidiveert binnen 12 maanden na voltooiing van, of dat refractair is voor eerstelijns chemo-immunotherapie
Veiligheidsgegevens uit ZUMA-7 weerspiegelen de blootstelling aan Yescarta in een fase 3-onderzoek waarin 170 patiënten CAR-positieve T-cellen kregen op basis van een aanbevolen dosis die op het lichaamsgewicht was gebaseerd. De beschreven gegevens zijn van een analyse waarbij de mediane werkelijke duur van de follow-up 23,2 maanden was (spreiding: 1,5 tot 41,3 maanden).
De belangrijkste en vaakst voorkomende bijwerkingen waren CRS (92%), encefalopathie (49%) en infecties (45%).
Ernstige bijwerkingen traden op bij 54% van de patiënten. De meest voorkomende (≥ 5%) ernstige bijwerkingen waren CRS (17%), encefalopathie (16%), infecties met niet-gespecificeerde pathogenen (8%), koorts (6%) en virusinfectie (5%).
De meest voorkomende (≥ 5%) niet-hematologische bijwerkingen van graad 3 of hoger waren encefalopathie (19%), infecties met niet-gespecificeerde pathogenen (8%), CRS (6%) en bacteriële infectie (5%). De meest voorkomende hematologische bijwerkingen van graad 3 of hoger waren lymfopenie (99%), leukopenie (95%), neutropenie (94%), anemie (41%) en trombocytopenie (26%).
Folliculair lymfoom na drie of meer lijnen systemische therapie
Veiligheidsgegevens uit ZUMA-5 weerspiegelen de blootstelling aan Yescarta in een fase 2-onderzoek waarin 119 patiënten met recidiverend/refractair FL CAR-positieve T-cellen kregen op basis van een aanbevolen dosis die op het lichaamsgewicht was gebaseerd. De beschreven gegevens zijn van de follow-upanalyse na 24 maanden waar de mediane werkelijke duur van de follow-up 25,9 maanden was (spreiding: 0,3 tot 44,3 maanden).
De belangrijkste en vaakst voorkomende bijwerkingen waren CRS (77%), infecties (59%) en encefalopathie (47%).
Ernstige bijwerkingen traden op bij 45% van de patiënten. De meest voorkomende (≥ 5%) ernstige bijwerkingen waren encefalopathie (16%), infecties met niet-gespecificeerde pathogenen (12%), CRS (12%) en bacteriële infectie (5%).
De meest voorkomende (≥ 5%) niet-hematologische bijwerkingen van graad 3 of hoger waren encefalopathie (14%), infecties met niet-gespecificeerde pathogenen (11%), CRS (6%) en bacteriële infectie (5%). De meest voorkomende hematologische bijwerkingen van graad 3 of hoger waren lymfopenie (99%), leukopenie (94%), neutropenie (92%), trombocytopenie (34%) en anemie (33%).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De in deze rubriek beschreven bijwerkingen werden vastgesteld bij patiënten die zijn blootgesteld aan Yescarta in ZUMA-1 (n = 108), ZUMA-5 (n = 119) en ZUMA-7 (n = 170) en uit meldingen na het in de handel brengen. Deze bijwerkingen worden gepresenteerd op basis van systeem/orgaanklasse en op basis van frequentie. Frequenties zijn gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1 000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1000). Binnen elke frequentiecategorie zijn de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 1: Bijwerkingen die zijn vastgesteld met Yescarta
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerkingen |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | ||
| Zeer vaak | Infecties met niet-gespecificeerde pathogenen Virusinfectie Bacteriële infectie | |
| Vaak | Schimmelinfectie | |
| Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) | ||
| Soms | Secundaire maligniteit met oorsprong in de T-cellen | |
| Bloed- en lymfestelselaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Febriele neutropenie# Neutropenie# Lymfopenie# Leukopenie# Anemie# Trombocytopenie# | |
| Vaak | Coagulopathiea | |
| Immuunsysteemaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Cytokine-release-syndroom Immunoglobulines verlaagdb | |
| Vaak | Overgevoeligheid | |
| Soms | Hematofagocytaire lymfohistiocytose* | |
| Voedings- en stofwisselingsstoornissen | ||
| Zeer vaak | Hyponatriëmie# Hypofosfatemie# Hyperurikemie#** Hyperglykemie# Verminderde eetlustc | |
| Vaak | Hypokaliëmie# Hypocalciëmie# Hypoalbuminemie# Uitdrogingd Gewicht verlaagd | |
| Psychische stoornissen | ||
| Zeer vaak | Deliere Slapeloosheid | |
| Vaak | Angst Affectieve stoornisf | |
| Zenuwstelselaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Encefalopathieg Tremorh Hoofdpijni Duizeligheidj | |
| Vaak | Ataxiek Insulten, waaronder status epilepticus Hemiparese Gelaatsparalysel Neuropathie perifeerm Myoclonus | |
| Soms | Quadriplegie Ruggenmergoedeem Myelitis Dyscalculie Cerebraal oedeem## | |
| Oogaandoeningen | ||
| Vaak | Gezichtsvermogen afgenomenn | |
| Hartaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Tachycardieo Aritmiep | |
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerkingen |
| Vaak | Hartstilstand Hartfalenq | |
| Bloedvataandoeningen | ||
| Zeer vaak | Hypotensier Hypertensie | |
| Vaak | Tromboses Hemorragiet | |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Hoestenu | |
| Vaak | Respiratoir falenv Hypoxiew Pleurale effusie Pulmonaal oedeem Dyspneux Neusontstekingy | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Braken Diarreez Constipatie Buikpijnaa Misselijkheid | |
| Vaak | Dysfagie*** Droge mondbb | |
| Lever- en galaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Transaminasen verhoogdcc | |
| Vaak | Hyperbilirubinemiedd | |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Huiduitslagee | |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | ||
| Zeer vaak | Functiestoornis motoriekff Skeletspierstelselpijngg | |
| Soms | Rabdomyolyse | |
| Nier- en urinewegaandoeningen | ||
| Vaak | Nierfunctie verminderdhh | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | ||
| Zeer vaak | Koortsii Oedeemjj Vermoeidheidkk Rillingen | |
| Vaak | Infusiegerelateerde reactie Pijn | |
| Soms | Multi-orgaandisfunctiesyndroom | |
* Hemofagocytaire lymfohistiocytose is gemeld bij CRS
** Hyperurikemie werd vastgesteld op basis van een gepoolde analyse van 227 volwassen patiënten die met Yescarta werden behandeld in ZUMA-1 en ZUMA-5
*** Dysfagie is gemeld bij neurologische toxiciteit en encefalopathie
# Frequentie gebaseerd op laboratoriumparameter van graad 3 of hoger
## De meeste gevallen van cerebraal oedeem traden op bij patiënten met ICANS
a. Coagulopathie omvat: coagulopathie, bloed fibrinogeen verlaagd, bloed fibrinogeen verhoogd, gedissemineerde intravasale bloedstolling, hypofibrinogenemie, internationale genormaliseerde ratio verhoogd, protrombinespiegel verlaagd, protrombinetijd verlengd
b. Immunoglobulines verlaagd omvat: bloed immunoglobuline G verlaagd, hypogammaglobulinemie c. Verminderde eetlust omvat: verminderde eetlust, hypofagie
d. Uitdroging omvat: uitdroging, hypovolemie
e. Delier omvat: delier, agitatie, waan, desoriëntatie, hallucinatie, rusteloosheid
f. Affectieve stoornis omvat: impulsief gedrag, stemming veranderd, depressie, paniekaanval g. Encefalopathie omvat: encefalopathie, agrafie, veranderd bewustzijn, amnesie, afasie, afonie, apraxie, cognitieve aandoening, verwarde toestand, verminderd bewustzijn, stoornis van aandacht, dysartrie, dysgrafie, dyskinesie, dyspraxie, hypersomnie, immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom, lethargie, leuko-encefalopathie, bewustzijnsverlies, geheugenvermindering, verminderd geestelijk vermogen, psychische toestandsveranderingen, metabole encefalopathie, neurotoxiciteit, langzame spraak, somnolentie, spraakstoornis, stupor, toxische encefalopathie h. Tremor omvat: tremor, titubatie van hoofd
i. Hoofdpijn omvat: hoofdpijn, hoofdongemak, spanningshoofdpijn
j. Duizeligheid omvat: duizeligheid, duizeligheid houdingsafhankelijk, presyncope, syncope, vertigo k. Ataxie omvat: ataxie, evenwichtsstoornis, loopstoornis
l. Gelaatsparalyse omvat: gelaatsparalyse, gelaatsparese
m. Neuropathie perifeer omvat: neuropathie perifeer, allodynie, cervicale radiculopathie, hyperesthesie, hypo-esthesie, lumbale radiculopathie, paresthesie, perifere sensorische neuropathie, nervusperoneusverlamming n. Gezichtsvermogen afgenomen omvat: gezichtsvermogen afgenomen, hemianopsie, gezichtsvermogen wazig, scherpzien gereduceerd
o. Tachycardie omvat: tachycardie, posturale-orthostatische-tachycardiesyndroom, sinustachycardie p. Aritmie omvat: aritmie, atriumfibrilleren, atriale flutter, atrioventriculair blok, bradycardie, bundeltakblok rechts, elektrocardiogram-QT verlengd, extrasystoles, hartfrequentie verhoogd, hartfrequentie onregelmatig, sinusbradycardie, supraventriculaire extrasystoles, supraventriculaire tachycardie, ventriculaire aritmie, ventriculaire extrasystoles, ventriculaire tachycardie
q. Hartfalen omvat: hartfalen, acuut linkerventrikelfalen, ejectiefractie verlaagd, stress-cardiomyopathie r. Hypotensie omvat: hypotensie, capillairleksyndroom, diastolische hypotensie, hypoperfusie, orthostatische hypotensie s. Trombose omvat: trombose, vena-axillaristrombose, trombose in vena brachiocephalica, diepe veneuze trombose, occlusie van hulpmiddel, embolie, vena jugularis trombose, perifere embolie, perifere ischemie, longembolie, miltadertrombose, trombose in medisch hulpmiddel
t. Hemorragie omvat ernstige en mogelijk fatale bloedingen zoals gastro-intestinale bloedingen, longbloedingen en intracraniële bloedingen
u. Hoesten omvat: hoesten, productieve hoest, bovenste luchtweg hoestsyndroom
v. Respiratoir falen omvat: respiratoir falen, acuut respiratoir falen
w. Hypoxie omvat: hypoxie, zuurstofsaturatie verlaagd
x. Dyspneu omvat: dyspneu, inspanningskortademigheid
y. Neusontsteking omvat: rhinitis allergisch, rhinorroe
z. Diarree omvat: diarree, colitis, enteritis
aa. Buikpijn omvat: buikpijn, abdominaal ongemak, pijn in de onderbuik, bovenbuikpijn, buikgevoeligheid, dyspepsie, epigastrisch ongemak
bb. Droge mond omvat: droge mond, droge lippen
cc. Transaminasen verhoogd omvat: transaminasen verhoogd, alanineaminotransferase verhoogd, aspartaataminotransferase verhoogd, leverenzym verhoogd, hypertransaminasemie
dd. Hyperbilirubinemie omvat: hyperbilirubinemie, bloed bilirubine verhoogd
ee. Huiduitslag omvat: rash, rash op de toedieningsplaats, dermatitis, dermatitis allergisch, bulleuze dermatitis, erytheem, pruritus, rash erythemateus, rash vlekkerig, rash maculo-papulair, rash pruritus, pustuleuze rash, urticaria ff. Functiestoornis motoriek omvat: functiestoornis motoriek, spiercontracties onwillekeurig, spierrigiditeit, spierspasmen, spierspasticiteit, spierverrekking, gespannenheid spier, spiertrekkingen, spierzwakte
gg. Skeletspierstelselpijn omvat: skeletspierstelselpijn, artralgie, artritis, rugpijn, botpijn, flankpijn, liespijn, skeletspierstelselpijn van thorax, myalgie, nekpijn, osteoartritis, pijn in extremiteit
hh. Nierfunctie verminderd omvat: acuut nierletsel, bloed creatinine verhoogd, renaal falen
ii. Koorts omvat: hyperthermie, pyrexie
jj. Oedeem omvat: oedeem, gezichtsoedeem, oedeem gegeneraliseerd, oedeem gelokaliseerd, oedeem genitaal, oedeem perifeer, perifere zwelling, zwelling
kk. Vermoeidheid omvat: vermoeidheid, asthenie, verminderde activiteit, malaise
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Cytokine-release-syndroom
In ZUMA-1 en ZUMA-7 trad CRS op bij 92% van de patiënten. Acht procent (8%) van de patiënten had CRS graad 3 of hoger (ernstig, levensbedreigend en fataal). De mediane tijd tot eerste optreden was 3 dagen (spreiding: 1 tot 12 dagen) en de mediane duur was 7 dagen (spreiding: 2 tot 58 dagen). Negenennegentig procent (99%) van de patiënten herstelde van CRS. Bij patiënten die met de standaardbehandeling (SOCT) werden behandeld in ZUMA-7 werd geen CRS gemeld.
In ZUMA-5 trad CRS op bij 77% van de patiënten. Zes procent (6%) van de patiënten had CRS graad 3 of hoger (ernstig, levensbedreigend en fataal). De mediane tijd tot eerste optreden was 4 dagen (spreiding: 1 tot 11 dagen) en de mediane duur was 6 dagen (spreiding: 1 tot 27 dagen). Negenennegentig procent (99%) van de patiënten herstelde van CRS.
De meest voorkomende bijwerkingen (≥ 20%) die zich konden voordoen met CRS waren onder andere pyrexie (89%), hypotensie (50%), tachycardie (47%), rillingen (30%) en hypoxie (24%). Ernstige bijwerkingen die zich konden voordoen met CRS waren onder andere pyrexie (12%), hypotensie (5%), hypoxie (3%), aritmie (3%), hartfalen (2%), vermoeidheid (2%), hoofdpijn (2%), tachycardie (2%), hartstilstand (1%), dyspneu (1%) en tachypneu (1%). Zie rubriek 4.4 voor controle- en behandelrichtlijnen.
Neurologische bijwerkingen
In ZUMA-1 en ZUMA-7 traden neurologische bijwerkingen op bij 63% van de patiënten. Vijfentwintig procent (25%) van de patiënten had bijwerkingen van graad 3 of hoger (ernstig of levensbedreigend). Er traden neurologische toxiciteiten op in de eerste 7 dagen van infusie bij 75% van de patiënten. De mediane tijd tot eerste optreden was 6 dagen (spreiding: 1 tot 133 dagen). De mediane duur was 10 dagen, waarbij herstel optrad binnen 3 weken voor 66% van de patiënten, na infusie.
In ZUMA-5 traden neurologische bijwerkingen op bij 57% van de patiënten. Zestien procent (16%) van de patiënten had bijwerkingen van graad 3 of hoger (ernstig of levensbedreigend). Er traden neurologische toxiciteiten op in de eerste 7 dagen van infusie bij 65% van de patiënten. De mediane tijd tot eerste optreden was 7 dagen (spreiding: 1 tot 177 dagen). De mediane duur was 14 dagen, waarbij herstel optrad binnen 3 weken voor 60% van de patiënten, na infusie.
De meest voorkomende (≥ 5%) neurologische bijwerkingen waren encefalopathie (51%), tremor (28%) en delier (14%). Ernstige neurologische bijwerkingen die werden gemeld bij patiënten waren encefalopathie (18%), tremor (2%), delier (2%), hemiparese (1%) en insulten (1%). In ZUMA-7 werden encefalopathie en tremor gemeld bij respectievelijk 49% en 25% van de patiënten die met Yescarta werden behandeld, vergeleken met 8% en 1% van die met de standaardbehandeling werden behandeld.
Andere neurologische bijwerkingen zijn minder frequent gemeld in klinische onderzoeken en waren onder meer dysfagie (3%), myelitis (0,2%) en quadriplegie (0,1%).
Volgens informatie uit patiëntenregisters bedroeg het percentage gevallen van cerebraal oedeem bij de indicatie PMBCL in totaal 1,6% (2 gevallen op 129 blootgestelde patiënten), tegenover in totaal 0,7% bij DLBCL en andere lymfoomindicaties (28 gevallen op 3876 blootgestelde patiënten).
Zie rubriek 4.4 voor controle- en behandelrichtlijnen.
Febriele neutropenie en infecties
Na infusie van Yescarta werd febriele neutropenie waargenomen bij 10% van de patiënten. Infecties traden op bij 48% van de patiënten. Infecties van graad 3 of hoger (ernstig, levensbedreigend of fataal) traden op bij 19% van de patiënten. Infecties met niet-gespecificeerde pathogenen, bacteriën en virussen van graad 3 of hoger traden op bij respectievelijk 12%, 6% en 5% van de patiënten. De luchtwegen waren de meest voorkomende plaats van infectie met niet-gespecificeerde pathogenen. In ZUMA-7 werden febriele neutropenie en virusinfectie gemeld bij respectievelijk 2% en 16% van de patiënten die met Yescarta werden behandeld, vergeleken met 27% en 5% van die met de standaardbehandeling werden behandeld. Zie rubriek 4.4 voor controle- en behandelrichtlijnen.
Langdurige cytopenieën
Neutropenie (waaronder febriele neutropenie), anemie en trombocytopenie van graad 3 of hoger traden op bij respectievelijk 68%, 31% en 23% van de patiënten. Langdurige (op dag 30 nog aanwezige of op dag 30 of daarna voor het eerst optredende) neutropenie, trombocytopenie en anemie van graad 3 of hoger traden op bij respectievelijk 26%, 12% en 6% van de patiënten. Na dag 93 nog aanwezige neutropenie, trombocytopenie en anemie van graad 3 of hoger traden in ZUMA-1, ten tijde van de follow-upanalyse na 24 maanden, op bij respectievelijk 11%, 7% en 3% van de patiënten. In ZUMA-7 werden neutropenie en trombocytopenie van graad 3 of hoger gemeld bij respectievelijk 94% en 26% van de patiënten die met Yescarta werden behandeld, vergeleken met 51% en 63% van die met de standaardbehandeling werden behandeld. Zie rubriek 4.4 voor behandelrichtlijnen.
Hypogammaglobulinemie
Bij 15% van de patiënten die met Yescarta werden behandeld, werd hypogammaglobulinemie gemeld. Cumulatief kregen 36 (33%) van de 108 patiënten in ZUMA-1 een behandeling met intraveneuze immunoglobuline ten tijde van de analyse van 54 maanden, 28 (16%) van de 170 patiënten in ZUMA-7 kregen een behandeling met intraveneuze immunoglobuline ten tijde van de analyse na 23,2 maanden en 33 (28%) van de 119 proefpersonen in ZUMA-5 kregen een behandeling met intraveneuze immunoglobuline ten tijde van de follow-upanalyse na 24 maanden. In ZUMA-7 werd immunoglobuline verlaagd gemeld bij 11% van de patiënten die met Yescarta werden behandeld, vergeleken met 1% van die met de standaardbehandeling werd behandeld. Zie rubriek 4.4 voor behandelrichtlijnen.
Immunogeniciteit
De immunogeniciteit van Yescarta is geëvalueerd met ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay) voor de detectie van bindende antilichamen tegen FMC63, het oorspronkelijke antilichaam van de anti-CD19 CAR. 11 van de 278 patiënten (4%) testten positief op anti-FMC63-antilichamen voordat zij werden behandeld met Yescarta in ZUMA-1 en ZUMA-7, en 1 patiënt (1%) in ZUMA-7 die voorafgaand aan de behandeling een negatief testresultaat had, had na de behandeling een positief testresultaat in de ELISA-test. De resultaten van een bevestigende analyse op celbasis, gebruikmakend van een correct gevouwen en tot expressie gebracht extracellulair gedeelte van de CAR (ScFv, scharnier en linker), toonden aan dat alle patiënten die werden behandeld met Yescarta en die een positief ELISA-resultaat hadden, negatief waren voor antilichamen op alle geteste tijdstippen. Er zijn geen aanwijzingen dat de kinetiek van de initiële expansie en persistentie van Yescarta, of de veiligheid of werkzaamheid van Yescarta bij deze patiënten was veranderd. In ZUMA-5 testten 13 van de 116 patiënten (11%) positief op antilichamen in de ELISA-test voordat zij werden behandeld met Yescarta, en hadden 2 proefpersonen met negatieve resultaten vóór de behandeling positieve testresultaten na de behandeling. De resultaten van een bevestigende analyse op celbasis toonden aan dat alle patiënten die met Yescarta werden behandeld en die een positief ELISA-resultaat hadden, negatief waren voor antilichamen vóór, tijdens en na de behandeling.
Speciale populaties
Er is beperkte ervaring met Yescarta bij patiënten van 75 jaar of ouder. In het algemeen waren de veiligheid en werkzaamheid vergelijkbaar tussen patiënten van 65 jaar of ouder en patiënten jonger dan 65 jaar die werden behandeld met Yescarta. De uitkomsten waren consistent tussen patiënten met een Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) van 0 en 1 en tussen mannen en vrouwen.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er zijn geen gegevens beschikbaar uit klinische onderzoeken met betrekking tot overdosering van Yescarta.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Antineoplastische middelen, andere antineoplastische middelen, antineoplastische cel- en gentherapie, ATC-code: L01XL03
Werkingsmechanisme
Yescarta, een product voor immunotherapie met gemodificeerde autologe T-cellen, bindt aan kankercellen die CD19 tot expressie brengen en normale B cellen. Na binding van anti-CD19 CAR T-cellen aan doelcellen die CD19 tot expressie brengen, activeren de CD28- en CD3-zèta-costimulerende domeinen de neerwaartse signaaltransductieroutes die leiden tot activatie van T-cellen, proliferatie, acquisitie van effectorfuncties en secretie van inflammatoire cytokinen en chemokinen. Deze opeenvolgende gebeurtenissen leiden tot apoptose en necrose van doelcellen die CD19 tot expressie brengen.
Farmacodynamische effecten
De farmacodynamische responsen werden na infusie van Yescarta geëvalueerd door het meten van tijdelijke verhoging van cytokinen, chemokinen en andere moleculen in het bloed met een tussenperiode van 4 weken. Concentraties cytokinen en chemokinen, zoals IL-6, IL-8, IL-10, IL-15, TNF-α, IFN-γ en IL2Rα werden geanalyseerd. Piekverhoging werd waargenomen binnen de eerste 14 dagen na infusie en de concentraties waren over het algemeen binnen 28 dagen weer op het niveau van de nulmeting.
Analyses ter identificatie van verbanden tussen cytokineconcentraties en incidentie van CRS of neurologische voorvallen toonden aan dat hogere concentraties na de infusie (piek en AUC na 1 maand) van meerdere immuun-modulatoire en pro-inflammatoire analyten verband hielden met neurologische bijwerkingen van graad 3 of hoger en CRS van graad 3 of hoger in ZUMA-1, ZUMA-7 en ZUMA-5.
Vanwege het on-target/off-tumour-effect van Yescarta wordt na de behandeling een periode van B-celaplasie verwacht.
Van de 73 patiënten in ZUMA-1 met evalueerbare monsters bij de nulmeting had 40% detecteerbare B cellen; de B-celaplasie die bij het merendeel van de patiënten tijdens de nulmeting werd waargenomen, werd toegeschreven aan eerdere therapieën. Na behandeling met Yescarta nam het percentage patiënten met detecteerbare B cellen af: na 3 maanden had 20% detecteerbare B cellen en na 6 maanden had 22% detecteerbare B cellen. Het begin van een herstel van de B cellen werd voor het eerst opgemerkt in maand 9, toen 56% van de patiënten detecteerbare B cellen had. Deze trend in B-celherstel zette zich voort in de tijd: in maand 18 had 64% van de patiënten detecteerbare B cellen en in maand 24 had 77% van de patiënten detecteerbare B cellen. Van de 141 patiënten in ZUMA-7 met evalueerbare monsters bij de nulmeting had 57% detecteerbare B cellen. Na behandeling met Yescarta nam het percentage patiënten met detecteerbare B cellen af: na 3 maanden had 38% detecteerbare B cellen en na 6 maanden had 41% detecteerbare B cellen. Het begin van een herstel van de B cellen was duidelijk in maand 9, toen 58% detecteerbare B cellen had. Deze trend van B-celherstel zette zich voort in de tijd: in maand 18 had 64% van de patiënten detecteerbare B cellen en in maand 24 had 84% van de patiënten detecteerbare B cellen. Van de 113 FL-patiënten in ZUMA-5 met evalueerbare monsters bij de nulmeting had 75% van de patiënten detecteerbare B cellen. Na behandeling met Yescarta nam het percentage patiënten met detecteerbare B cellen af: na 3 maanden had 40% van de patiënten detecteerbare B cellen. B-celherstel werd waargenomen in de tijd, en na 24 maanden had 61% van de patiënten detecteerbare B cellen. Patiënten waren niet verplicht zich te laten volgen na progressie; het merendeel van de patiënten met evalueerbare monsters bestond derhalve uit responders.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Recidiverend of refractair DLBCL, PMBCL en DLBCL ontstaan uit folliculair lymfoom na twee of meer lijnen systemische therapie (ZUMA-1)
In totaal werden er 108 patiënten behandeld met Yescarta in een open-label, niet-vergelijkend fase 1/2-onderzoek in meerdere centra bij patiënten met r/r agressief B-cel non-Hodgkin lymfoom (NHL). De werkzaamheid was gebaseerd op 101 patiënten in fase 2, waaronder patiënten met histologisch bevestigde DLBCL (N = 77), PMBCL (N = 8) of DLBCL ontstaan uit folliculair lymfoom (N = 16), gebaseerd op de WHO-classificatie 2008. DLBCL in ZUMA-1 omvatte patiënten met DLBCL niet anderszins omschreven (NAO), andere DLBCL-subtypes en HGBL gebaseerd op de WHO-classificatie 2016. Zevenenveertig patiënten waren evalueerbaar op MYC-, BCL-2- en BCL-6-status. Dertig patiënten bleken een dubbele DLBCL-expressor te hebben (overexpressie van zowel MYC- als BCL-2-eiwit); vijf bleken HGBL met MYC-, BCL-2- of BCL-6-genherschikking (double- en triple-hit) te hebben en twee bleken HGBL niet anderszins gespecificeerd te hebben. Zesenzestig patiënten waren evalueerbaar op cel-van-oorsprong-classificaties (germinal center-B-celtype [GCB] of geactiveerde B-celtype [ABC]). Hiervan hadden 49 patiënten het GCB-type en 17 patiënten het ABC-type.
Geschikte patiënten waren ≥ 18 jaar oud met refractaire ziekte gedefinieerd als progressieve ziekte (PD) of stabiele ziekte (SD) als beste respons op laatstelijnsbehandeling, of ziekteprogressie binnen 12 maanden na autologe stamceltransplantatie (ASCT). Patiënten die refractair waren voor chemotherapie of recidiveerden na twee of meer lijnen systemische therapie, kwamen over het algemeen niet in aanmerking voor hematopoëtische stamceltransplantatie. Patiënten moeten minstens eerder zijn behandeld met anti-CD20-antistoffen en een therapie met antracycline. Patiënten met een lymfoom in het CZS, een voorgeschiedenis van allogene stamceltransplantatie (SCT) of eerdere anti-CD19 CAR of andere genetisch gemodificeerde T-celtherapie werden uitgesloten. Patiënten met een voorgeschiedenis van CZS-stoornissen (zoals insulten of cerebrovasculaire ischemie), cardiale ejectiefractie van minder dan 50% of zuurstofsaturatie bij kamerlucht van minder dan 92% of een auto-immuunziekte waarvoor systemische immunosuppressie nodig was, kwamen niet in aanmerking. De mediane duur van de follow-up was 63,1 maanden (loopt nog steeds). Een samenvatting van de demografische gegevens van patiënten staat in tabel 2.
Tabel 2: Samenvatting van demografische gegevens voor ZUMA-1 fase 2 (12-maandenanalyse)
| Categorie | Alle patiënten die leukaferese ondergingen (ITT) Cohort 1 + 2 (N = 111) | Alle behandelde patiënten (mITT) Cohort 1 + 2 (N = 101) | |||||||||
| Leeftijd (jaren) | |||||||||||
| Mediaan (min, max) | 58 (23, 76) | 58 (23, 76) | |||||||||
| ≥ 65 | 23% | 24% | |||||||||
| Mannelijk geslacht | 69% | 67% | |||||||||
| Ras | |||||||||||
| Blank | 85% | 86% | |||||||||
| Aziatisch | 4% | 3% | |||||||||
| 4% | 4% | ||||||||||
| ECOG-status | |||||||||||
| ECOG 0 | 41% | 42% | |||||||||
| ECOG 1 | 59% | 58% | |||||||||
| Mediaan aantal eerdere therapieën (min, max) | 3 (1, 10) | 3 (1, 10) | |||||||||
| Patiënten met refractaire ziekte tot ≥ 2 eerdere therapielijnen | 77% | 76% | |||||||||
| Patiënten met een recidief binnen 1 jaar na ASCT | 20% | 21% | |||||||||
| Patiënten met een score van 3/4 op de International | 46% | 46% | |||||||||
| Prognostic Index | |||||||||||
| Patiënten met ziektestadium III/IV | 85% | 85% | |||||||||
ASCT, autologe stamceltransplantatie; ECOG, Eastern Cooperative Oncology Group; ITT, intention-to-treat; mITT, modified intention-to-treat.
Yescarta werd toegediend als enkelvoudige infusie van een doeldosis van 2 × 106 anti-CD19 CAR T-cellen/kg na lymfodepletie-chemotherapie met 500 mg/m2 intraveneus cyclofosfamide en 30 mg/m2 intraveneus fludarabine op de 5e, 4e en 3e dag voorafgaand aan behandeling met Yescarta. Overbruggingschemotherapie tussen leukaferese en lymfodepletie-chemotherapie was niet toegestaan. Alle patiënten bleven minstens 7 dagen na infusie van Yescarta opgenomen ter observatie.
Van de 111 patiënten die leukaferese ondergingen, werden 101 behandeld met Yescarta. Negen patiënten werden niet behandeld, voornamelijk vanwege progressieve ziekte of ernstige bijwerkingen na registratie en voorafgaand aan celafgifte. Eén van de 111 patiënten werd niet behandeld met het product als gevolg van een productiefout. De mediane tijd vanaf leukaferese tot levering van het product was 17 dagen (spreiding: 14 tot 51 dagen), en de mediane tijd vanaf leukaferese tot infusie was 24 dagen (spreiding: 16 tot 73 dagen). De mediane dosis was 2,0 × 106 anti-CD19 CAR T-cellen/kg. ITT werd gedefinieerd als alle patiënten die leukaferese ondergingen; mITT werd gedefinieerd als alle patiënten die Yescarta kregen.
Het primaire eindpunt was het objectieve responspercentage (ORR). Secundaire eindpunten waren duur van respons (DOR), totale overleving (OS) en ernst van bijwerkingen. Het ORR werd van tevoren gespecificeerd om te testen bij de eerste 92 behandelde patiënten en lag significant hoger dan het vooraf gespecificeerde percentage van 20% (P < 0,0001).
Bij de primaire analyse, gebaseerd op de mITT-populatie (minimale follow-up van 6 maanden), was het ORR 72% en het complete responspercentage (CR) 51%, zoals vastgesteld door een onafhankelijke beoordelingscommissie. Bij de 12 maanden follow-up analyse (tabel 3) was het ORR 72% en het CR-percentage 51%. De mediane tijd tot respons was 1,0 maanden (spreiding: 0,8 tot 6,3 maanden). De DOR was langer bij patiënten die een CR hadden bereikt in vergelijking met patiënten met een gedeeltelijke respons (PR) als beste respons. Van de 52 patiënten die CR bereikten, hadden 7 patiënten SD en 9 een PR bij hun eerste tumorbeoordeling en bereikten ze pas na 6,5 maanden CR. De ORR-resultaten binnen PMBCL en DLBCL ontstaan uit folliculair lymfoom waren beide 88%. De CR-percentages waren respectievelijk 75% en 56%. Van de 111 patiënten in de intent-to-treat (ITT)-populatie was het ORR 66% en de CR 47%. Andere uitkomsten waren consistent met die van de mITT-populatie.
Bij de 24 maanden follow-up analyse, gebaseerd op de mITT-populatie (resultaten van een onafhankelijke beoordelingscommissie), waren het ORR en het CR-percentage respectievelijk 74% en 54%. De mediane tijd tot respons was 1,0 maanden (spreiding: 0,8 tot 12,2 maanden). De DOR was langer bij patiënten die een CR hadden bereikt in vergelijking met patiënten met een PR als beste respons (tabel 3). Van de 55 patiënten die CR bereikten, hadden 7 patiënten SD en 10 een PR bij hun eerste tumorbeoordeling waarna ze pas 12 maanden na infusie van Yescarta CR bereikten. De mediane responsduur en mediane OS zijn niet bereikt (tabel 3). In een analyse van 36 maanden (mediane follow-upstudie van 39,1 maanden) bedroeg de mediane OS 25,8 maanden met 47 patiënten (47%*) nog in leven. In een analyse van 48 maanden (mediane follow-up van het onderzoek van 51,1 maanden) was de mediane OS 25,8 maanden met 43 patiënten (44%*) nog in leven. In een analyse van 60 maanden (mediane studiefollow-up van 63,1 maanden) bedroeg de mediane totale overleving 25,8 maanden met 42 patiënten (43%*) nog in leven.
*De Kaplan-Meier-schattingen van de 3-jaars, 4-jaars en 5-jaars OS-percentages bedroegen respectievelijk 47%, 44% en 43%.
In fase 1 van ZUMA-1 werden 7 patiënten behandeld. Vijf patiënten hadden een respons, inclusief vier met CR. Bij de 12 maanden follow-up analyse bleef bij 3 patiënten de CR 24 maanden na infusie van Yescarta behouden. Bij de 24 maanden follow-up analyse bleef bij deze 3 patiënten de CR 30 tot 35 maanden na infusie van Yescarta behouden.
Tabel 3. Samenvatting van de werkzaamheid voor ZUMA-1, fase 2
| Categorie | Alle patiënten die leukaferese ondergingen (ITT) Cohort 1 + 2 (N = 111) | Alle behandelde patiënten (mITT) Cohort 1 + 2 (N = 101) | ||||||||||||||||
| Analyse na 12 maanden | Analyse na 24 maanden | Analyse na 12 maanden | Analyse na 24 maanden | |||||||||||||||
| ORR (%) [95%-BI] | 66 (56, 75) | 68 (58, 76) | 72 (62, 81) | 74 (65, 82) | ||||||||||||||
| CR (%) | 47 | 50 | 51 | 54 | ||||||||||||||
| DORa, mediaan (spreiding) in maanden | 14,0 (0,0; 17,3) | NS (0,0; 29,5) | 14,0 (0,0; 17,3) | NS (0,0; 29,5) | ||||||||||||||
| DORa, CR, mediaan (spreiding) in maanden | NS (0,4; 17,3) | NS (0,4; 29,5) | NS (0,4; 17,3) | NS (0,4; 29,5) | ||||||||||||||
| OS, mediaan (maanden) [95%-BI] | 17,4 (11,6; NS) | 17,4 (11,6; NS) | NS (12,8; NS) | NS (12,8; NS) | ||||||||||||||
| 6 maanden OS (%) [95%-BI] | 81,1 (72,5; 87,2) | 81,1 (72,5; 87,2) | 79,2 (69,9; 85,9) | 79,2 (69,9; 85,9) | ||||||||||||||
| 9 maanden OS (%) [95%-BI] | 69,4 (59,9; 77,0) | 69,4 (59,9; 77,0) | 69,3 (59,3; 77,3) | 69,3 (59,3; 77,3) | ||||||||||||||
| 12 maanden OS (%) | 59,3 (49,6; 67,8) | 59,5 (49,7; 67,9) | 60,4 (50,2; 69,2) | 60,4 (50,2; 69,2) | ||||||||||||||
| [95%-BI] | ||||||||||||||||||
| Categorie | Alle patiënten die leukaferese ondergingen (ITT) Cohort 1 + 2 (N = 111) | Alle behandelde patiënten (mITT) Cohort 1 + 2 (N = 101) | ||||||||||||
| 24 maanden OS (%) | Niet van | 47,7 | Niet van | 50,5 | ||||||||||
| [95%-BI] | toepassing | (38,2; 56,7) | toepassing | (40,4; 59,7) | ||||||||||
BI, betrouwbaarheidsinterval; CR, complete respons; DOR, duur van respons; ITT, intention-to-treat; mITT, modified intention-to-treat; NS = niet te schatten (niet bereikt); ORR, objectieve responspercentage; OS, totale overleving. a. Duur van respons werd ten tijde van SCT gecensureerd bij patiënten die SCT kregen tijdens een respons Opmerkingen: De analyse van 12 maanden had een mediane follow-up van 15,1 maanden. De analyse van 24 maanden had een mediane follow-up van 27,1 maanden. De totale overleving heeft betrekking op de tijd vanaf de datum van leukaferese (ITT) of infusie van Yescarta (mITT) tot overlijden door welke oorzaak ook.
SCHOLAR-1
Er werd een retrospectieve gepoolde analyse op patiëntniveau uitgevoerd van de uitkomsten bij refractair agressief NHL (N = 636) (Crump et al., 2017) ter bevestiging van het vooraf gespecificeerde controleresponspercentage van 20% en de historische context voor het interpreteren van de ZUMA-1-resultaten. Bij de analyse waren patiënten zonder respons (SD of PD) op hun laatstelijnsbehandeling geïncludeerd of met een recidief binnen 12 maanden na ASCT. De respons en overleving na behandeling met de beschikbare standaardbehandeling werden beoordeeld. Het ORR was 26% [95%-BI (21, 31)] en het CR-percentage was 7% [95%-BI (3, 15)], met een mediane OS van 6,3 maanden.
DLBCL en HGBL dat recidiveert binnen 12 maanden na voltooiing van, of dat refractair is voor eerstelijns chemo-immunotherapie (ZUMA-7)
De werkzaamheid en veiligheid van Yescarta bij volwassen patiënten met r/r grootcellig B-cellymfoom (LBCL) werden aangetoond in een gerandomiseerd, open-label multicentrisch fase 3-onderzoek (ZUMA-7). Geïncludeerde patiënten waren hoofdzakelijk gediagnosticeerd met DLBCL- en HGBL-ziektesubtypes gebaseerd op de WHO-classificatie 2016, en alle patiënten hadden eerstelijns rituximab en op antracycline gebaseerde chemotherapie gekregen. In totaal werden 359 patiënten in een verhouding 1:1 gerandomiseerd naar een enkelvoudige infusie van Yescarta of naar de standaardbehandeling (gedefinieerd als 2 tot 3 cycli standaard chemo-immunotherapie [R-ICE, R-DHAP of R-DHAX, R-ESHAP of R-GDP] gevolgd door hooggedoseerde therapie [HDT] en ASCT bij degenen met ziekterespons). De randomisatie werd gestratificeerd naar respons op de eerstelijnsbehandeling (primair refractair vs. recidief ≤ 6 maanden na eerstelijnsbehandeling vs. recidief > 6 en ≤ 12 maanden na eerstelijnsbehandeling) en tweedelijns-, aan de leeftijd aangepaste International Prognostic Index (IPI) (0 tot 1 vs. 2 tot 3) zoals beoordeeld ten tijde van de screening. Bij het onderzoek werden patiënten met eerdere HSCT, detecteerbare maligne cellen in de cerebrospinale vloeistof of hersenmetastasen, Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG)-performancestatus van 2 of hoger en een voorgeschiedenis van lymfoom in het centrale zenuwstelsel, uitgesloten. Patiënten met actieve of ernstige infecties werden uitgesloten, patiënten met een enkelvoudige urineweginfectie en ongecompliceerde bacteriële faryngitis werden echter toegestaan indien ze reageerden op actieve behandeling.
Na lymfodepletie-chemotherapie werd Yescarta toegediend als enkelvoudige infusie in een doeldosis van 2 × 106 anti-CD19 CAR T-cellen/kg (maximale dosis: 2 × 108 cellen). Het lymfodepletieschema bestond uit 500 mg/m2 intraveneus cyclofosfamide en 30 mg/m2 intraveneus fludarabine, beide gegeven op de 5e, 4e en 3e dag voorafgaand aan de behandeling met Yescarta. Niet-ziektemodificerende overbruggingstherapie beperkt tot corticosteroïden kon worden toegediend tussen leukaferese en lymfodepletie-chemotherapie aan patiënten met een hoge ziektelast bij de screening.
In de totale onderzoekspopulatie was de mediane leeftijd 59 jaar (spreiding: 21 tot 81 jaar); 66% was man en 83% was blank. Vierenzeventig procent van de patiënten had primair refractair LBCL en 26% van de patiënten had een recidief binnen 12 maanden na de eerstelijnsbehandeling. Patiënten hadden een tweedelijns-, voor de leeftijd aangepaste IPI-score van 0-1 (55%) of 2-3 (45%) en een ECOG-performancestatus van 0 (54%) of 1 (46%).
Patiënten in de Yescarta-arm en de arm met de standaardbehandeling werden gecategoriseerd als DLBCL NAO/zonder verdere classificatie mogelijk (respectievelijk 126 patiënten en 120 patiënten); DLBCL ontstaan uit folliculair lymfoom (respectievelijk 19 patiënten en 27 patiënten); HGBL met MYC-, BCL2- en/of BCL6- (double- en triple-hit) herschikkingen (respectievelijk 31 patiënten en 25 patiënten) of HGBL NAO, (1 patiënt in de groep met de standaardbehandeling); de overige proefpersonen werden gecategoriseerd onder niet bevestigd, ontbrekend of overige.
Van de 180 patiënten die werden gerandomiseerd naar Yescarta, ondergingen er 178 leukaferese en werden er 170 behandeld met Yescarta. Van de behandelde patiënten kregen er 60 (33%) een overbruggende corticosteroïdenbehandeling. Er waren geen productiefouten. Acht patiënten (4%) werden niet behandeld na leukaferese, voornamelijk als gevolg van progressieve ziekte, ernstige bijwerkingen of overlijden. De mediane tijd van leukaferese tot productvrijgifte was 13 dagen (spreiding: 10 tot 24 dagen), en van leukaferese tot infusie van Yescarta 26 dagen (spreiding: 16 tot 52 dagen). De mediane dosis was 2,0 × 106 anti-CD19 CAR T-cellen/kg. Alle 170 patiënten die Yescarta kregen, bleven minstens 7 dagen in het ziekenhuis opgenomen ter observatie. Van de 179 patiënten die werden gerandomiseerd naar de standaardbehandeling, kregen 64 patiënten (36%) HDT-ASCT.
Het primaire eindpunt was voorvalvrije overleving (event-free survival, EFS), zoals bepaald door geblindeerde centrale beoordeling. De belangrijkste secundaire eindpunten waren ORR en OS. De samenvatting van de werkzaamheidsresultaten in de totale populatie wordt weergegeven in tabel 4 en de Kaplan-Meier-curves voor de EFS en OS worden weergegeven in respectievelijk figuur 1 en figuur 2. De EFS na 24 maanden was 40,5% [95%-BI: 33,2; 47,7] in de Yescarta-arm en 16,3% [95%-BI: 11,1; 22,2] in de arm met de standaardbehandeling. Ten tijde van de primaire EFS-analyse was de mediane progressievrije overleving (progression free survival, PFS) volgens de centrale beoordeling in de Yescarta-arm 14,7 maanden [95%-BI: 5,4; NS] vergeleken met 3,7 maanden [95%-BI: 2,9; 5,3] in de arm met de standaardbehandeling (HR: 0,490 [95%-BI: 0,368; 0,652]). De mediane onderzoeksduur was 24,9 maanden ten tijde van de primaire EFS-analyse en 47,2 maanden ten tijde van de primaire OS-analyse. De primaire analyse van de OS werd uitgevoerd op het volgens het protocol gespecificeerde tijdstip van 5 jaar vanaf de eerste proefpersoon die werd ingeschreven. Een statistisch significante verbetering in OS ten gunste van Yescarta werd aangetoond (zie tabel 4). De geschatte OS-percentages na 48 maanden waren 54,6% in de Yescarta-arm en 46,0% in de arm met de standaardbehandeling. Zevenenvijftig procent van de patiënten kreeg cellulaire immunotherapie na geen respons op of een recidief na randomisatie naar de standaardbehandeling.
Over het algemeen werd er een consistente werkzaamheid waargenomen ten gunste van Yescarta in de geselecteerde subgroepen waaronder respons op eerstelijnsbehandeling, tweedelijns-, voor de leeftijd aangepaste IPI-score, ECOG-performancestatus, leeftijd, double-expressor-lymfoomstatus en HGBL-ziektesubtype (zie figuur 3). Van de patiënten met HGBL volgens het centraal laboratorium, werd voor Yescarta een verbetering in de EFS aangetoond vergeleken met de standaardbehandeling (HR: 0,285 [95%-BI: 0,137; 0,594]). De ORR was 81% [95%-BI: 62,5; 92,5] en het percentage CR was 68% [95%-BI: 48,6; 83,3] bij patiënten die met Yescarta werden behandeld, vergeleken met respectievelijk 42% [95%-BI: 23,4; 63,1] en 23% [95%-BI: 9,0; 43,6] in de arm met de standaardbehandeling. De OS HR voor Yescarta versus de standaardbehandeling was 0,735 [95%-BI: 0,338; 1,600] voor patiënten met HGBL volgens het centraal laboratorium.
Tabel 4. Samenvatting van de werkzaamheidsresultaten voor ZUMA-7
| Yescarta N = 180 | Standaardbehandeling N = 179 | |
| EFS | ||
| Aantal voorvallen (%) | 108 (60) | 144 (80) |
| Mediaan, maanden [95%-BI]b | 8,3 [4,5; 15,8] | 2,0 [1,6; 2,8] |
| Gestratificeerde hazardratio [95%-BI] | 0,398 [0,308; 0,514] | |
| Gestratificeerde log-rank p-waardec | < 0,0001 | |
| ORR (%) [95%-BI]a | 83 [77,1; 88,5] | 50 [42,7; 57,8] |
| Oddsratio [95%-BI] | 5,31 [3,08; 8,90] | |
| Gestratificeerde CMH-test p-waardec | < 0,0001 | |
| Percentage complete respons (%) | 65 [57,6; 71,9] | 32 [25,6; 39,8] |
| Percentage partiële respons (%) | 18 [13,0; 24,8] | 18 [12,6; 24,3] |
| Yescarta N = 180 | Standaardbehandeling N = 179 | |
| OSd | ||
| Aantal voorvallen (%) | 82 (46) | 95 (53) |
| Mediane OS, maanden [95%-BI]b | NB (28,6; NS) | 31,1 (17,1; NS) |
| Gestratificeerde hazardratio [95%-BI] | 0,726 (0,540; 0,977) | |
| Gestratificeerde log-rank p-waardec,e | 0,0335 | |
BI = betrouwbaarheidsinterval; CMH = Cochran-Mantel-Haenszel; EFS = voorvalvrije overleving; NS = niet schatbaar; NB = niet bereikt; ORR = objectieve responspercentage; OS = totale overleving
a. Volgens de centrale beoordeling uitgevoerd ten tijde van de primaire EFS-analyse
b. Kaplan-Meier-methode
c. De p-waarden zijn tweezijdig. Gestratificeerde log-rank test of gestratificeerde CMH aangepast naar respons op de eerstelijnsbehandeling (primair refractair vs. recidief ≤ 6 maanden na eerstelijnsbehandeling vs. recidief > 6 en ≤ 12 maanden na eerstelijnsbehandeling) en tweedelijns-, aan de leeftijd aangepaste International Prognostic Index (IPI) (0 tot 1 vs. 2 tot 3)
d. Volgens de beoordeling uitgevoerd op het moment van primaire analyse van OS (vijf jaar vanaf de eerste ingeschreven proefpersoon)
e. De p-waarde wordt vergeleken met 0,0482, de tweezijdige werkzaamheidsgrens (significantieniveau) voor de primaire
OS-analyse
Figuur 1. Kaplan-Meier-curve van de voorvalvrije overleving in ZUMA-7
Gecensureerd ○ Axi-cel + SOCT Mediaan [95%-Bl] Gestratificeerde HR [95%-
Bl]
Gestratificeerde p-waarde
Axi-cel (N = 180): 8,3 (4,5; 15,8) 0,398 (0,308; 0,514) < 0,0001 SOCT (N = 179): 2,0 (1,6; 2,8)
Tijd sinds randomisatie (maanden)
—————— Axi-cel ------------------ SOCT
Proefpersonen die risico lopen
Axi-cel 180 174 163 145 106 98 92 92 91 89 87 85 85 83 82 77 74 74 67 57 52 46 40 36 26 14 12 12 12 10 6 0 SOCT 179 151 86 70 54 50 45 42 38 32 32 30 29 27 27 25 25 25 24 21 20 18 12 10 9 7 7 6 6 6 3 1 1 1 0
BI, betrouwbaarheidsinterval; HR, hazardratio; SOCT, standard of care treatment
Figuur 2. Kaplan-Meier-plot van de totale overleving in ZUMA-7
Gecensureerd ○ Axi-cel + SOCT Mediaan (95%-Bl) Gestratificeerde HR (95%-BI) Gestratificeerde p-waarde
Axi-cel (N = 180): NB (28,6; NS) 0,726 (0,540; 0,977) 0,0335 SOCT (N = 179): 31,1 (17,1; NS)
BI, betrouwbaarheidsinterval; HR, hazardratio; NS, niet te schatten; SOCT, standard of care treatment Opmerking: proefpersonen die niet reageerden op SOCT konden een daaropvolgende behandeling voor lymfoom krijgen, waaronder anti-CD19 CAR-T-celtherapie buiten het vereiste van het protocol.
Figuur 3. Forest-plot van de voorvalvrije overleving in geselecteerde subgroepen in ZUMA-7
Subgroep
Axicabtagen-
ciloleucel
Voorval/N (%)
Standaard-
behandeling
Voorval/N (%) HR (95%-BI)
Totaal 108/180 (60) 144/179 (80) 0,398 (0,308, 0,514)
Leeftijd
< 65 81/129 (63) 96/121 (79) 0,490 (0,361, 0,666)
≥ 65 27/51 (53) 48/58 (83) 0,276 (0,164, 0,465)
ECOG-performancestatus
0 59/95 (62) 76/100 (76) 0,504 (0,356, 0,713)
1 49/85 (58) 68/79 (86) 0,292 (0,195, 0,436)
Tweedelijns-, voor de leeftijd aangepaste IPI-score volgens IXRS
0–1 54/98 (55) 73/100 (73) 0,407 (0,285, 0,582)
2–3 54/82 (66) 71/79 (90) 0,388 (0,269, 0,561)
Respons op eerstelijnsbehandeling volgens IXRS
Primair refractair 85/133 (64) 106/131 (81) 0,426 (0,319, 0,570)
Recidief ≤ 12 maanden na eerstelijnsbehandeling 23/47 (49) 38/48 (79) 0,342 (0,202, 0,579)
Double-expressor-status volgens centraal laboratorium
Double-expressor-lymfoom 35/57 (61) 50/62 (81) 0,424 (0,268, 0,671)
Ziektetype volgens centraal laboratorium
DLBCL NAO (zonder verdere classificatie mogelijk) 79/126 (63) 95/120 (79) 0,443 (0,325, 0,603)
HGBL met of zonder MYC- en BCL2- en/of BLCL6-herschikking 15/31 (48) 21/26 (81) 0,285 (0,137, 0,594)
Axicabtagen-ciloleucel beter Standaardbehand eling beter
0,01 0,1 0,2 0,5 1 2 5
BI = betrouwbaarheidsinterval; HR = hazardratio; IxRS = interactive voice/web response system; SOCT = standard of care. Opmerking: ten tijde van de primaire EFS-analyse werd het ziektetype volgens centraal laboratorium bevestigd bij 303 van de 359 patiënten, de overige patiënten werden door het centraal laboratorium gecategoriseerd als niet bevestigd, ontbrekend of overige.
Het OS-voordeel met Yescarta is consistent in klinisch relevante subgroepen.
Recidiverend of refractair FL na drie of meer lijnen systemische therapie (ZUMA-5) De werkzaamheid en veiligheid van Yescarta bij volwassen patiënten met FL werden geëvalueerd in een eenarmig, open-label fase 2-onderzoek in meerdere centra bij patiënten met r/r FL, gebaseerd op de WHO-classificatie 2016.
In aanmerking komende patiënten waren ≥ 18 jaar oud met refractaire ziekte na 2 of meer eerdere therapielijnen. Bij eerdere therapie moest een monoklonaal anti-CD20-antilichaam zijn inbegrepen in combinatie met een alkylerend middel (anti-CD20-antilichaam monotherapie geldt niet als therapielijn om in aanmerking te komen). Patiënten met SD (stable disease) (zonder recidief) > 1 jaar na voltooiing van de laatste therapie werden niet geschikt geacht. Patiënten met een lymfoom in het CZS, een voorgeschiedenis van allogene SCT of eerdere anti-CD19 CAR of andere genetisch gemodificeerde T-celtherapie werden uitgesloten. Patiënten met een voorgeschiedenis van CZS-stoornissen (zoals insulten of cerebrovasculaire ischemie), linker ventriculaire ejectiefractie van minder dan 50% of zuurstofsaturatie bij kamerlucht van minder dan 92% of een auto-immuunziekte waarvoor systemische immunosuppressie nodig was, kwamen niet in aanmerking. Het onderzoek sloot patiënten met actieve of ernstige infecties en patiënten met FL van graad 3b uit. De werkelijke duur van de follow-up was 25,9 maanden (spreiding: 0,3 tot 44,3 maanden, loopt nog steeds). Een samenvatting van de demografische gegevens van patiënten staat in tabel 5.
Ten tijde van de primaire analyse werden in totaal 122 FL-patiënten geïncludeerd (d.w.z. patiënten die leukaferese ondergingen), waaronder 75 patiënten die 3 of meer eerdere therapielijnen hadden gekregen. In de periode tussen de cut-offdatum van de primaire analysegegevens en de cut-offdatum van de follow-upanalyse na 24 maanden zijn geen extra patiënten met FL geïncludeerd of behandeld met Yescarta.
Tabel 5: Samenvatting van demografische gegevens voor ZUMA-5 FL-patiënten
(24-maandenanalyse)
| Categorie | Alle patiënten die leukaferese ondergingen (N = 122) | Alle patiënten die leukaferese ondergingen met ≥ 3 therapielijnen (N = 75*) | ||||||
| Leeftijd (jaren) | ||||||||
| Mediaan (min., max.) | 60 (34, 79) | 60 (34, 79) | ||||||
| ≥ 65 | 30% | 31% | ||||||
| Mannelijk geslacht | 60% | 63% | ||||||
| Ras | ||||||||
| Blank | 93% | 93% | ||||||
| Aziatisch | 2% | 4% | ||||||
| 2% | 1% | |||||||
| ECOG-status | ||||||||
| 0 | 63% | 59% | ||||||
| 1 | 37% | 41% | ||||||
| Hoge tumormassa zoals gedefinieerd | 52% | 57% | ||||||
| door de GELF-criteria | ||||||||
| Mediaan aantal eerdere therapieën | 3 (1, 10) | 4 (3, 10) | ||||||
| (min., max.) | ||||||||
| Patiënten met refractaire ziekte tot | 30% | 24% | ||||||
| ≥ 2 eerdere therapielijnen | ||||||||
| Patiënten met ziektestadium III/IV | 86% | 86% | ||||||
| Patiënten met eerdere autologe | 25% | 29% | ||||||
| stamceltransplantatie | ||||||||
| Eerdere PI3K-remmer | 26% | 40% | ||||||
| Tijd tot recidief vanaf de eerste anti- | 54% | 51% | ||||||
| CD20-chemotherapie | ||||||||
| combinatietherapie < 24 maanden | ||||||||
ECOG, Eastern Cooperative Oncology Group; GELF, Groupe d’Etude des Lymphomes Folliculaires. * Alle patiënten met lokaal bevestigde diagnose, waaronder 60 patiënten met centraal bevestigde diagnose. Aantal patiënten die leukaferese ondergingen (n = 75) en behandelde patiënten (n = 73).
Yescarta werd toegediend als enkelvoudige infusie van een doeldosis van 2 × 106 anti-CD19 CAR T-cellen/kg na lymfodepletie-chemotherapie met 500 mg/m2 intraveneus cyclofosfamide en 30 mg/m2 intraveneus fludarabine, beide gegeven op de 5e, 4e en 3e dag voorafgaand aan behandeling met Yescarta. Alle patiënten bleven minstens 7 dagen na infusie van Yescarta in het ziekenhuis opgenomen ter observatie. De toediening en de controle van Yescarta zijn consistent tussen ZUMA-5 en ZUMA-1.
De primaire analyse werd uitgevoerd, toen ten minste 80 opeenvolgende geïncludeerde FL-patiënten een minimale follow-up van 12 maanden hadden vanaf de eerste responsbeoordeling. Het primaire eindpunt was ORR. De secundaire eindpunten omvatten CR-percentage, ORR en CR bij patiënten die 3 of meer eerdere therapielijnen kregen, DOR, OS en PFS en incidentie van bijwerkingen. Drie van de 122 FL-patiënten die waren geïncludeerd ten tijde van de primaire analyse werden niet behandeld, voornamelijk vanwege ongeschiktheid, het ervaren van CR voorafgaand of overlijden voorafgaand aan de behandeling.
Er werd een follow-upanalyse na 24 maanden uitgevoerd, waarbij ten minste 80 FL-patiënten een minimale follow-up van 24 maanden na de infusie hadden.
Er waren vanaf de follow-upanalyse na 24 maanden geen extra patiënten die leukaferese ondergingen of die werden behandeld met Yescarta. Er zijn geen productiefouten opgetreden. De mediane tijd vanaf leukaferese tot vrijgave van het product was 12 dagen (spreiding: 10 tot 37 dagen), vanaf leukaferese tot levering van het product 17 dagen (spreiding: 13 tot 72 dagen) en vanaf leukaferese tot infusie van Yescarta 27 dagen (spreiding: 19 tot 330 dagen. De mediane dosis was 2,0 × 106 anti-CD19 CAR T-cellen/kg.
Ten tijde van de cut-offdatum van de primaire analysegegevens werden 122 FL-patiënten geïncludeerd. Van de 75 geïncludeerde FL-patiënten die 3 of meer eerdere therapielijnen hadden, was het ORR 91% en het CR-percentage 77%.
De follow-upanalyse na 24 maanden werd uitgevoerd op de 122 geïncludeerde FL-patiënten, en 119 van deze patiënten werden behandeld met Yescarta. Van de 122 geïncludeerde FL-patiënten hadden 75 3 of meer eerdere therapielijnen, wat leidde tot een ORR van 91% en een CR-percentage van 77%. De mediane tijd tot respons was 1 maand (spreiding: 0,8 tot 3,1 maanden), de mediane DOR was 38,6 maanden en het percentage responders die een respons behielden was 62% in maand 24. Negenentwintig van de 75 FL-patiënten met 3 of meer eerdere therapielijnen bereikten aanvankelijk een PR, waarvan er 19 later CR bereikten. Subgroepanalyse omvatte ORR bij patiënten die refractair waren (88%), FLIPI-score ≥ 3 (94%), hoge tumorlast (91%), progressie van de ziekte binnen 24 maanden na de eerste immunotherapie (89%) en eerdere behandeling met PI3K-remmer (90%). De belangrijkste werkzaamheidsresultaten voor FL-patiënten met 3 of meer eerdere therapielijnen worden samengevat in tabel 6.
Tabel 6. Samenvatting van de resultaten van de werkzaamheid voor alle geïncludeerde
ZUMA-5 FL-patiënten met 3 of meer eerdere therapielijnen (24-maandenanalyse)
| Categorie | Alle patiënten die leukaferese ondergingen | ||||
| (ITT) | |||||
| N = 75* | |||||
| ORRa, (%) | 91% | ||||
| [95%-BI] | (82, 96) | ||||
| CR, (%) | 77% | ||||
| PR, (%) | 13% | ||||
| DORb, mediaan in maanden | 38,6 | ||||
| [95%-BI] | (24,7, NS) | ||||
| (spreiding) | (0,0, 38,6) | ||||
| Blijvende respons (n) | 42 | ||||
| Percentage voortdurende remissieb % [95%-BI] | |||||
| 12 maanden | 79,5 (67,2, 87,6) | ||||
| 18 maanden | 75,5 (62,5, 84,6) | ||||
| 24 maanden | 67,6 (52,7, 78,7) | ||||
BI, betrouwbaarheidsinterval; CR, complete respons; DOR, duur van respons; ITT, intention-to-treat; NS, niet te schatten; ORR, objectief responspercentage; PR, partiële respons
a. Volgens de International Working Group Lugano Classification (Cheson 2014), zoals beoordeeld door de Independent
Radiology Review Committee
b. Gemeten vanaf de datum van de eerste objectieve respons tot de datum van progressie of overlijden * Alle patiënten met lokaal bevestigde diagnose, waaronder 60 patiënten met centraal bevestigde diagnose. Aantal patiënten die leukaferese ondergingen (n = 75) en behandelde patiënten (n = 73).
Figuur 4. Kaplan Meier DOR in de set met alle patiënten die leukaferese ondergingen, patiënten met een objectieve respons (FL-patiënten met 3 of meer eerdere therapielijnen, 24-maandenanalyse, onafhankelijke beoordelingscommissie)
GECENSUREERD ∆ FL Mediaan [95%-Bl] FL (N = 68): 38,6 [24,7; NS]
Tijd (Maanden)
—————— FL
Proefpersonen die risico lopen
FL 68 66 65 60 60 56 53 53 53 51 51 50 46 45 45 45 45 44 34 32 30 29 28 17 10 9 9 8 8 8 8 8 8 8 8 6 1 1 1 0
BI, betrouwbaarheidsinterval; NS, niet te schatten.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Yescarta in alle subgroepen van pediatrische patiënten in de behandeling van rijpe B-celneoplasmata (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Yescarta bevat humane autologe T-cellen. De verwachte restproducten zijn standaard celafbraakproducten die het resultaat zijn van normale celklaringsmechanismen. De verwachting is derhalve dat de geïnfundeerde CAR T-cellen in de tijd worden geklaard.
Celkinetiek
Na infusie van Yescarta anti-CD19 CAR T-cellen werd eerst een snelle expansie gezien, na 3 maanden gevolgd door een afname tot bijna het niveau van de nulmeting. Piekconcentraties van anti-CD19 CAR T-cellen traden op binnen de eerste 7 tot 14 dagen na de dag van de infusie van Yescarta. Leeftijd (spreiding: 21 tot 80 jaar) en geslacht hadden geen significante invloed op de AUC en de piekconcentraties van Yescarta.
Onder de patiënten in ZUMA-1 was de mediane piekconcentratie van anti-CD19 CAR T-cellen in het bloed 38,3 cellen/µl (spreiding: 0,8 tot 1.513,7 cellen/μl), die afnam naar een mediaan van 2,1 cellen/µl na 1 maand (spreiding: 0 tot 167,4 cellen/μl) en naar een mediaan van 0,4 cellen/µl na 3 maanden (spreiding: 0 tot 28,4 cellen/μl) na infusie van Yescarta. Van de patiënten in ZUMA-7 was de mediane piekconcentratie van anti-CD19 CAR T-cellen in het bloed 25,84 cellen/μl (spreiding: 0,04 tot 1 173,25 cellen/μl), die afnam naar de beginwaarde bij evalueerbare patiënten na 3 maanden (0,35 cellen/μl; spreiding: 0,00 tot 28,44 cellen/μl), maar ze waren nog steeds detecteerbaar bij 12 van de 30 evalueerbare patiënten tot 24 maanden na de behandeling.
Onder de patiënten in ZUMA-5 met FL was de mediane piekconcentratie van anti-CD19 CAR T-cellen in het bloed 37,6 cellen/µl (spreiding: 0,5 tot 1.415,4 cellen/μl). De mediane tijd tot de piek van anti-CD19 CAR T-cellen in het bloed was 8 dagen na infusie (spreiding: 8 tot 371 dagen). Na 3 maanden daalden de concentraties van anti-CD19 CAR T-cellen tot bijna op het niveau van de nulmeting tot een mediaan van 0,3 cellen/µl (spreiding: 0 tot 15,8 cellen/μl).
Onder de patiënten in ZUMA-1 werd een positieve correlatie gevonden tussen het aantal anti-CD19 CAR T-cellen in het bloed en de objectieve respons (CR of PR). De mediane piekconcentratie van anti-CD19 CAR T-cellen bij patiënten met respons op het middel (N = 71) was 216% hoger in vergelijking met de overeenkomstige concentratie bij nonresponders (N = 25) (43,6 cellen/μl versus 20,2 cellen/μl). De mediane AUC0-28 bij patiënten met respons (N = 71) was 253% van de overeenkomstige concentratie bij nonresponders (N = 25) (562 dagen × cellen/μl versus 222 dagen × cellen/μl).
Onder de patiënten in ZUMA-7 werd een positieve correlatie gevonden tussen het aantal anti-CD19 CAR T-cellen in het bloed en de objectieve respons (CR of PR). De mediane piekconcentraties van anti-CD19 CAR T-cellen bij patiënten met respons op het middel (n = 142) waren ongeveer 275% hoger in vergelijking met de overeenkomstige concentratie bij non-responders (n = 20) (28,9 cellen/μl versus 10,5 cellen/μl). De mediane AUC0-28 bij patiënten met respons (n = 142) was ongeveer 417% hoger dan de overeenkomstige concentratie bij non-responders (n = 20) (292,9 dagen × cellen/μl versus 70,1 dagen × cellen/μl).
Onder de patiënten met FL in ZUMA-5 waren de mediane piekconcentraties van anti-CD19 CAR T-cellen bij responders (n = 112) versus niet-responders (n = 5) respectievelijk 38,0 cellen/μl en 31,3 cellen/μl. De mediane AUC0-28 bij responders versus niet-responders was respectievelijk 454,8 cellen/μl•dagen en 247,1 cellen/μl•dagen.
Er is geen onderzoek uitgevoerd naar gebruik van Yescarta bij patiënten met lever- en nierfunctiestoornissen.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Yescarta bestaat uit gemodificeerde humane T-cellen. Daarom zijn er geen representatieve in-vitro-assays, ex-vivo-modellen of in-vivo-modellen aan de hand waarvan de toxicologische eigenschappen van het humane product accuraat kunnen worden beoordeeld. Er zijn derhalve geen traditionele toxicologie-onderzoeken uitgevoerd voor de ontwikkeling van het geneesmiddel.
Er is geen onderzoek gedaan naar de carcinogeniteit of genotoxiciteit van Yescarta.
Er is geen onderzoek gedaan ter evaluatie van de effecten van Yescarta op de vruchtbaarheid, reproductie en ontwikkeling.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Cryostor CS10 (bevat DMSO)
Natriumchloride
Humaan albumine
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
1 jaar.
De stabiliteit van Yescarta na ontdooien is maximaal 3 uur bij kamertemperatuur (20°C tot 25°C). De infusie van Yescarta moet echter starten binnen 30 minuten nadat het product volledig is ontdooid, en de totale infusietijd mag niet langer zijn dan 30 minuten.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Yescarta moet worden bewaard bij ≤ -120°C en moet bevroren blijven totdat de patiënt klaar is voor behandeling, om ervoor te zorgen dat er levensvatbare cellen beschikbaar zijn voor toediening aan de patiënt.
Yescarta kan eenmaal worden bewaard bij -80 °C (±10 °C), gedurende maximaal 90 dagen. Na opslag bij -80 °C (±10 °C) moet het product binnen de periode van 90 dagen of, als dat eerder is, vóór de op het etiket vermelde uiterste houdbaarheidsdatum worden gebruikt. Na deze data mag het product niet meer worden gebruikt en moet het worden weggegooid.
Ontdooid geneesmiddel mag niet opnieuw worden ingevroren.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na ontdooien, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Cryozak van ethyleenvinylacetaat met afgesloten extra slang en twee beschikbare spikepoorten met ongeveer 68 ml celdispersie.
Eén cryozak is afzonderlijk verpakt in een verzendcassette.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Bestraling kan leiden tot inactivatie van het product.
Te nemen voorzorgen voorafgaand aan gebruik of toediening van het geneesmiddel
Yescarta moet binnen de instelling worden vervoerd in gesloten, breekvrije, lekvrije containers.
Dit geneesmiddel bevat menselijke bloedcellen. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die Yescarta hanteren, moeten passende voorzorgsmaatregelen nemen (handschoenen en oogbescherming dragen) om mogelijke overdracht van infectieziekten te voorkomen.
Voorbereiding voorafgaand aan toediening
Controleer of de identiteit (ID) van de patiënt overeenkomt met de patiëntgegevens op de
Yescarta-cassette.
- De Yescarta-infuuszak mag niet uit de metalen cassette worden gehaald als de gegevens op het voor de patiënt specifieke etiket niet overeenkomen met die van de beoogde patiënt.
- Haal de Yescarta-infuuszak uit de metalen cassette zodra de identiteit van de patiënt is bevestigd.
- Controleer of de patiëntinformatie op de metalen cassette overeenkomt met de patiëntinformatie op het etiket op de infuuszak.
- Controleer de infuuszak voorafgaand aan het ontdooien op eventuele beschadigingen. Volg de lokale richtlijnen met betrekking tot het hanteren van afvalmateriaal van menselijke oorsprong (of neem onmiddellijk contact op met Kite) als de infuuszak is beschadigd.
Ontdooien
- Plaats de infuuszak in een tweede zak.
- Ontdooi Yescarta bij ongeveer 37°C met behulp van een waterbad of droge ontdooimethode totdat er geen ijs meer zichtbaar is in de infuuszak. Meng de inhoud van de infuuszak voorzichtig om klonten celmateriaal te dispergeren. Meng de inhoud van de infuuszak voorzichtig verder indien klonten celmateriaal zichtbaar blijven. Kleine klontjes celmateriaal dienen te worden gedispergeerd door voorzichtig handmatig te mengen. Yescarta mag niet worden gespoeld, gecentrifugeerd en/of worden geresuspendeerd in een nieuw medium voorafgaand aan infusie. Het ontdooien neemt ongeveer 3 tot 5 minuten in beslag.
Na het ontdooien is Yescarta gedurende maximaal 3 uur stabiel bij kamertemperatuur (20°C –
25°C).
De Yescarta-infusie moet echter binnen 30 minuten nadat het product volledig is ontdooid, starten.
Toediening
- Gebruik GEEN leukodepletiefilter.
- Voorafgaand aan de infusie en tijdens de controleperiode moeten tocilizumab en noodhulpapparatuur beschikbaar zijn. In het uitzonderlijke geval dat tocilizumab niet beschikbaar is vanwege een tekort dat vermeld staat op de door het Europees Geneesmiddelenbureau gepubliceerde tekortenlijst, moeten er voorafgaand aan de infusie, in de plaats van tocilizumab, geschikte alternatieve maatregelen voor de behandeling van CRS beschikbaar zijn.
- Yescarta is uitsluitend voor autoloog gebruik.
- De identiteit van de patiënt moet overeenkomen met de patiëntgegevens op de Yescarta-infuuszak.
- Voor de toediening van Yescarta wordt centrale veneuze toegang aanbevolen.
De slangenset moet voorafgaand aan de infusie worden geprimed met een steriele 9 mg/ml
(0,9%) (0,154 mmol natrium per ml) natriumchlorideoplossing voor injectie.
- De volledige inhoud van de Yescarta-infuuszak moet binnen 30 minuten via infusie worden toegediend, via zwaartekracht of een peristaltische pomp.
- Schud de infuuszak voorzichtig tijdens de infusie van Yescarta om klonteren van cellen te voorkomen.
- Nadat de volledige inhoud van de infuuszak via infusie is toegediend, moeten de infuuszak en de slangenset door middel van terugpriming worden gespoeld met 10 tot 30 ml 9 mg/ml (0,9%) natriumchlorideoplossing voor injectie op dezelfde infusiesnelheid om er zeker van te zijn dat alle Yescarta is toegediend.
Te nemen maatregelen in geval van onbedoelde blootstelling
In geval van onbedoelde blootstelling moeten de lokale voorschriften voor de verwerking van materiaal van menselijke oorsprong in acht worden genomen. Werkoppervlakken en materialen die mogelijk in contact zijn geweest met Yescarta, moeten worden ontsmet met een geschikt ontsmettingsmiddel.
Te nemen voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen van het geneesmiddel
Al het ongebruikte geneesmiddel en al het materiaal dat in contact is geweest met Yescarta (vast en vloeibaar afval) moet worden behandeld en afgevoerd als mogelijk besmettelijk afval overeenkomstig de lokale voorschriften voor de verwerking van materiaal van menselijke oorsprong.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Kite Pharma EU B.V.
Tufsteen 1
2132 NT Hoofddorp
Nederland
8. NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/18/1299/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 23 augustus 2018
Datum van laatste verlenging: 24 juli 2023
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau: https://www.ema.europa.eu.
