SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Wainzua
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Wainzua 45 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde pen
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke voorgevulde pen bevat 45 mg eplontersen (als natriumeplontersen) in 0,8 ml oplossing.
Elke ml bevat 56 mg eplontersen (als natriumeplontersen).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie (injectie).
Heldere, kleurloze tot gele oplossing (pH van ongeveer 7,4 en osmolaliteit 250 tot 330 mOsm/kg).
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Wainzua is geïndiceerd voor de behandeling van erfelijke transthyretine-gemedieerde amyloïdose (ATTRv) bij volwassen patiënten met polyneuropathie stadium 1 of stadium 2.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden voorgeschreven en gecontroleerd door een arts die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met erfelijke transthyretine-gemedieerde amyloïdose.
Dosering
De aanbevolen dosering van eplontersen is 45 mg, maandelijks toegediend.
Bij patiënten die met Wainzua worden behandeld, wordt suppletie van vitamine A van ongeveer, maar niet hoger dan, 2500 IE tot 3000 IE per dag geadviseerd (zie rubriek 4.4).
De behandeling moet zo snel mogelijk na het optreden van de symptomen worden gestart (zie rubriek 5.1).
De beslissing om de behandeling voort te zetten bij patiënten bij wie de ziekte zich ontwikkelt tot polyneuropathie stadium 3 dient te worden genomen door de arts op basis van de algehele baten- en risicobeoordeling.
Gemiste dosis
Als een dosis Wainzua is overgeslagen, moet de volgende dosis zo snel mogelijk worden toegediend. De dosering moet met maandelijkse tussenpozen worden hervat vanaf de datum van de laatste dosis; er mag geen dubbele dosis worden toegediend.
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig bij oudere patiënten (≥ 65 jaar) (zie rubriek 5.2).
Nierinsufficiëntie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met lichte tot matige nierinsufficiëntie (geschatte glomerulaire filtratiesnelheid [eGFR] ≥ 45 tot < 90 ml/min/1,73 m2). Eplontersen is niet onderzocht bij patiënten met een eGFR < 45 ml/min/1,73 m2 of eindstadium nierfalen (zie rubriek 5.2) en mag bij deze patiënten uitsluitend worden gebruikt indien het verwachte klinische voordeel opweegt tegen het potentiële risico.
Leverinsufficiëntie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een lichte leverinsufficiëntie. Eplontersen is niet onderzocht bij patiënten met een matige of ernstige leverinsufficiëntie en mag bij deze patiënten uitsluitend worden gebruikt indien het verwachte klinische voordeel opweegt tegen het potentiële risico (zie rubriek 5.2).
Patiënten die een levertransplantatie ondergaan
De veiligheid en werkzaamheid van Wainzua zijn niet onderzocht bij patiënten die een levertransplantatie ondergaan. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Wainzua bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar (zie rubriek 5.1).
Wijze van toediening
Wainzua is voor subcutaan gebruik. Wainzua is een voorgevulde pen voor eenmalig gebruik.
De eerste injectie die door de patiënt of verzorger wordt toegediend, moet onder begeleiding van een voldoende gekwalificeerde beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg plaatsvinden. Patiënten en/of zorgverleners moeten worden getraind in de subcutane toediening van Wainzua.
De voorgevulde pen moet ten minste 30 minuten vóór gebruik uit de koelkast worden gehaald en vóór injectie op kamertemperatuur zijn. Andere verwarmingsmethoden mogen niet worden gebruikt.
Inspecteer de oplossing visueel vóór gebruik. De oplossing moet kleurloos tot geel zijn. Niet gebruiken als vóór toediening troebelheid, deeltjes of verkleuring wordt waargenomen.
Bij zelftoediening moet Wainzua in de buik of het bovenbeengebied worden geïnjecteerd. Als een zorgverlener de injectie toedient, kan ook de achterkant van de bovenarm worden gebruikt.
Wainzua mag niet worden geïnjecteerd in een huid met blauwe plekken, in een gevoelige, rode of harde huid, in littekens of in een beschadigde huid en het gebied rond de navel moet worden vermeden.
Uitgebreide instructies voor toediening met de voorgevulde pen zijn te vinden in de ‘Gebruiksaanwijzing’.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Vitamine A-deficiëntie
Op basis van het werkingsmechanisme wordt verwacht dat Wainzua de serumconcentratie van vitamine A (retinol) tot onder de normale waarden zal verlagen (zie rubriek 5.1). Serumspiegels van vitamine A onder de ondergrens van de normaalwaarde moeten worden gecorrigeerd en alle eventuele oculaire symptomen of tekenen gerelateerd aan vitamine A-deficiëntie moeten worden onderzocht voordat de behandeling met Wainzua wordt gestart.
Patiënten die Wainzua krijgen, moeten orale vitamine A-supplementen nemen van ongeveer, maar niet hoger dan, 2.500 IE (voor vrouwen) tot 3.000 IE (voor mannen) per dag om het potentiële risico op oculaire symptomen als gevolg van vitamine A-deficiëntie te verminderen. Verwijzing voor oogheelkundig onderzoek wordt aanbevolen als patiënten oculaire symptomen ontwikkelen die passen bij vitamine A-deficiëntie, waaronder verminderd nachtzicht of nachtblindheid, aanhoudende droge ogen, oogontsteking, hoornvliesontsteking of -zweer, verdikking van het hoornvlies of perforatie van het hoornvlies.
Tijdens de eerste 60 dagen van de zwangerschap kunnen zowel te hoge als te lage vitamine A-spiegels in verband worden gebracht met een verhoogd risico op foetale misvormingen. Daarom moet zwangerschap worden uitgesloten voordat de behandeling wordt gestart en moeten vrouwen die zwanger kunnen worden effectieve anticonceptie toepassen (zie rubriek 4.6). Als een vrouw van plan is zwanger te worden, moeten Wainzua en de suppletie van vitamine A worden stopgezet en moeten de serumspiegels van vitamine A worden gemonitord en weer op het normale niveau zijn voordat een poging tot conceptie ondernomen wordt.
In geval van een ongeplande zwangerschap moet Wainzua worden stopgezet. Vanwege de lange halfwaardetijd van eplontersen (zie rubriek 5.2) kan zelfs na stopzetting van de behandeling een vitamine A-deficiëntie ontstaan. Er kan geen advies worden gegeven over het voortzetten of stopzetten van suppletie van vitamine A tijdens het eerste trimester van een ongeplande zwangerschap. Als suppletie van vitamine A wordt voortgezet, mag de dagelijkse dosis niet hoger zijn dan 3.000 IE per dag, vanwege het gebrek aan onderbouwende gegevens over hogere doses. Daarna moet suppletie van vitamine A 2.500 IE tot 3.000 IE per dag in het tweede en derde trimester worden hervat als de serumspiegels van vitamine A nog niet naar normaal zijn teruggekeerd, vanwege het verhoogde risico op vitamine A-deficiëntie in het derde trimester.
Het is niet bekend of suppletie van vitamine A tijdens de zwangerschap voldoende zal zijn om een vitamine A-deficiëntie te voorkomen als de zwangere vrouw Wainzua blijft krijgen. Vanwege het werkingsmechanisme van eplontersen is het echter onwaarschijnlijk dat het verhogen van de suppletie van vitamine A tot meer dan 3.000 IE per dag tijdens de zwangerschap de serumspiegels van retinol corrigeert en een dergelijke verhoging kan schadelijk zijn voor de moeder en de foetus.
Hulpstoffen met bekend effect
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis van 0,8 ml, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
Uit in-vitro-onderzoek blijkt dat eplontersen geen substraat of remmer van transporteiwitten is, geen interactie aangaat met geneesmiddelen die sterk aan plasma-eiwitten binden, en geen remmer of inductor is van CYP-enzymen.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden
Wainzua zal de plasmaspiegels van vitamine A verlagen, wat cruciaal is voor de normale ontwikkeling van de foetus. Het is niet bekend of suppletie van vitamine A voldoende zal zijn om het risico voor de foetus te verminderen (zie rubriek 4.4). Om deze reden moet zwangerschap worden uitgesloten voordat de behandeling met Wainzua wordt gestart en moeten vrouwen die zwanger kunnen worden effectieve anticonceptie toepassen.
Als een vrouw van plan is zwanger te worden, moeten Wainzua en suppletie van vitamine A worden stopgezet en moeten de serumspiegels van vitamine A worden gemonitord en weer normaal zijn voordat een poging tot conceptie wordt ondernomen (zie rubriek 4.4). De serumspiegels van vitamine A kunnen gedurende meer dan 15 weken na de laatste behandelingsdosis verlaagd blijven.
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van eplontersen bij zwangere vrouwen. Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Vanwege het potentiële teratogene risico dat voortkomt uit een onevenwichtige vitamine A-spiegel, mag Wainzua niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt en niet door vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie gebruiken. In geval van zwangerschap moet nauwlettend toezicht worden gehouden op de foetus en de vitamine A-status, vooral tijdens het eerste trimester (zie rubriek 4.4).
Borstvoeding
Het is niet bekend of eplontersen of zijn metabolieten in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.
Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Wainzua moet worden gestaakt dan wel dat van behandeling met Wainzua moet worden afgezien, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van de behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er is geen informatie beschikbaar over de effecten van eplontersen op de menselijke vruchtbaarheid. Dieronderzoek heeft geen effect op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid aangetoond (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Eplontersen heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen tijdens de behandeling met eplontersen waren een verlaagde vitamine A-spiegel (97% van de patiënten) en braken (9% van de patiënten).
Tabel van bijwerkingen
De veiligheidsgegevens weerspiegelen de blootstelling aan Wainzua bij 144 patiënten met polyneuropathie veroorzaakt door ATTRv (ATTRv-PN) gerandomiseerd naar eplontersen en die ten minste één dosis eplontersen kregen. 130 patiënten voltooiden de behandeling met eplontersen tot en met week 85. De gemiddelde behandelingsduur was 541 dagen (bereik: 57 tot 582 dagen).
De bijwerkingen worden weergegeven volgens MedDRA-systeem/orgaanklasse (SOC). Binnen elke systeem/orgaanklasse worden de voorkeurstermen ingedeeld naar afnemende frequentie en vervolgens naar afnemende ernst. De frequentie van bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1: Bijwerkingen gemeld voor Wainzua
| Systeem/orgaanklasse | Bijwerking | Frequentie |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Braken | Vaak |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Erytheem op de injectieplaats | Vaak |
| Pijn op de injectieplaats | Vaak | |
| Pruritus op de injectieplaats | Vaak | |
| Onderzoeken | Vitamine A verlaagd | Zeer vaak* |
* Gebaseerd op laboratoriumbevindingen dat vitamine A tijdens het onderzoek onder de ondergrens van de normaalwaarde lag.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg worden verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er bestaat geen specifieke behandeling voor een overdosis eplontersen. In geval van een overdosis moet ondersteunende medische zorg worden verleend.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: overige middelen voor het centraal zenuwstelsel, ATC-code: N07XX21
Werkingsmechanisme
Eplontersen is een N-acetylgalactosamine (GalNAc) geconjugeerd 2′-O-2-methoxyethyl-gemodificeerd chimerisch gapmer-antisense-oligonucleotide (ASO) met een gemengde backbone van fosforothioaat- en fosfaatdiester-internucleotidebindingen. Het GalNAc-conjugaat maakt gerichte afgifte van het ASO aan hepatocyten mogelijk. De selectieve binding van eplontersen aan het transthyretine (TTR) messenger-RNA (mRNA) in de hepatocyten veroorzaakt de afbraak van zowel mutant als wildtype (normaal) TTR-mRNA. Dit voorkomt de synthese van TTR-eiwit in de lever, wat resulteert in significante verlagingen van de spiegels van gemuteerd en wildtype TTR-eiwit dat door de lever in de bloedsomloop wordt uitgescheiden.
Farmacodynamische effecten
In het klinische onderzoek bij patiënten met ATTRv-PN die eplontersen kregen, werd bij de eerste beoordeling (week 5) een afname van de serum-TTR-concentraties waargenomen en bleven de TTR-concentraties afnemen tot en met week 35. Er werd gedurende de gehele duur van de behandeling van 85 weken een aanhoudende afname van de TTR-concentratie waargenomen. De gemiddelde (SD) procentuele reductie van de serum-TTR ten opzichte van baseline was 82,1% (11,7) in week 35, 83,0% (10,4) in week 65 en 81,8% (13,4) in week 85 bij behandeling met eplontersen. Een vergelijkbare afname ten opzichte van baseline in serum-TTR-concentraties werd waargenomen ongeacht geslacht, ras, leeftijd, regio, lichaamsgewicht, cardiomyopathiestatus, eerdere behandeling, Val30Met-mutatiestatus, ziektestadium en klinische diagnose van familiale amyloïdcardiomyopathie bij baseline.
TTR is een transportereiwit voor retinolbindend eiwit 4, dat het belangrijkste transporteiwit van vitamine A (retinol) is. Daarom wordt verwacht dat een verlaging van de plasma-TTR zal resulteren in een verlaging van de plasmaspiegels van retinol tot onder de ondergrens van normaal.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
De werkzaamheid en veiligheid van eplontersen werden onderzocht in een gerandomiseerd, multicenter, open-label onderzoek (NEURO-TTRansform) waaraan in totaal 168 volwassen patiënten met ATTRv-PN deelnamen. De patiënten werden in een 6:1 ratio gerandomiseerd naar een subcutane injectie met 45 mg eplontersen elke 4 weken (N=144) of 284 mg inotersen per week (N=24) als referentiegroep. Van de 144 naar eplontersen gerandomiseerde patiënten voltooiden 140 (97,2%) patiënten de behandeling tot en met week 35 en 135 (93,8%) voltooiden de behandeling tot en met week 65.
Een externe placebocontrole bestond uit een placebocohort van patiënten uit het pivotale onderzoek naar inotersen (NEURO-TTR): een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd, multicentrisch klinisch onderzoek bij volwassen patiënten met ATTRv-PN. Dat cohort kreeg eenmaal per week subcutane injecties met placebo. Beide onderzoeken hanteerden identieke selectiecriteria.
De kenmerken van de eplontersengroep en externe placebogroep waren over het algemeen vergelijkbaar, en er werd rekening gehouden met potentiële disbalans in de belangrijkste baselinekenmerken (Val30Met-mutatiestatus, ziektestadium en eerdere behandeling) in de vooraf gespecificeerde statistische analyse.
Van de 144 naar eplontersen gerandomiseerde patiënten was de mediane leeftijd van de patiënt bij baseline 51,5 jaar (bereik 24 tot 82), 30,6% was ≥ 65 jaar oud en 69,4% van de patiënten was man. Er waren 20 verschillende TTR-varianten vertegenwoordigd: Val30Met (59,0%), Phe64Leu (3,5%), Leu58His (2,8%), Thr60Ala (2,8%), Val122Ile (2,8%), Ser77Tyr (2,1%), Ser50Arg (1,4%), Thr49Ala (0,7%), Glu89Gln (0,7%) en overigen (24,3%, inclusief Ala97Ser (15%)). Bij baseline had 79,9% van de patiënten stadium 1 van de ziekte (lopen onaangetast; lichte sensorische, motorische en autonome neuropathie in de onderste ledematen), 20,1% had stadium 2 van de ziekte (hulp bij het lopen vereist; matige beperking van de onderste ledematen, bovenste ledematen en romp) en er waren geen patiënten met stadium 3-ziekte. 69,4% van de patiënten was eerder behandeld met tafamidis of diflunisal.
Bij de analyse in week 66 omvatten de co-primaire eindpunten de procentuele verandering ten opzichte van baseline in de serum-TTR-concentratie in week 65, de verandering ten opzichte van baseline in de mNIS+7-score en de verandering ten opzichte van baseline in de Norfolk QoL-DN-totaalscore in week 66, allemaal wanneer eplontersen werd toegediend vergeleken met placebo.
De mNIS+7 is een objectieve beoordeling van neuropathie en omvat de samengestelde scores NIS en Modified +7. In de versie van de mNIS+7 die in het onderzoek is gebruikt, meet de NIS objectief stoornissen in de hersenzenuwfunctie, spierkracht, reflexen en gewaarwordingen en beoordeelt de Modified +7 de hartslagrespons op diepe ademhaling, kwantitatieve sensorische tests (aanraak-, druk- en hittepijn) en elektrofysiologie van perifere zenuwen. De gevalideerde versie van de mNIS+7-score die in het onderzoek werd gebruikt, had een bereik van -22,3 tot 346,3 punten, waarbij hogere scores een grotere ernst van de ziekte vertegenwoordigden.
De Norfolk QoL-DN schaal is een door de patiënt gerapporteerde beoordeling die de subjectieve ervaring van neuropathie evalueert in de volgende domeinen: fysiek functioneren/dikkevezelneuropathie, algemene dagelijkse levensverrichtingen, symptomen, dunnevezelneuropathie en autonome neuropathie. De versie van de Norfolk QoL-DN die in het onderzoek werd gebruikt, had een bereik van -4 tot 136 punten, waarbij hogere scores een grotere beperking vertegenwoordigden.
Andere secundaire eindpunten werden formeel hiërarchisch getest bij de analyse in week 66 en omvatten verandering ten opzichte van baseline in neuropathische symptomen en veranderingsscore, in de samenvattingsscore van de fysieke component van de korte gezondheidsenquête met 36 items (short form 36-item health survey, versie 2), in de polyneuropathie-invaliditeitsscore (PND-score) en in de voedingsstatus (modified body mass index).
Behandeling met eplontersen in het NEURO-TTRansform-onderzoek liet statistisch significante verbeteringen zien in alle eindpunten in week 35 en week 66 (zie tabel 2) vergeleken met de externe placebogroep (allemaal p < 0,0001).
Tabel 2: Samenvatting van de klinische werkzaamheid uit het NEURO-TTRansform-onderzoek
| Analyse/ eindpunt | Gemiddelde (SD) | LSM verandering/procentuele verandering vanaf baseline, (geschatte SE) [95%-BI] | Eplontersen- Placebo* verschil in LSM [95%-BI] | p-waarde | ||
| Placebo* | Eplonterse n | Placebo* | Eplontersen | |||
| Veiligheids- gegevensset | N = 60 | N = 144 | N = 60 | N = 144 | ||
| Serum TTR, g/l1 | ||||||
| Baseline | 0,15 (0,04) | 0,23 (0,08) | ||||
| Week 35 | -14,7% (2,2) [-18,96; -10,44] | -81,3% (1,8) [-84,83; -77,71] | -66,6% [-71,61; -61,53] | p < 0,0001 | ||
| Week 65 | 0,14 (0,04) | 0,04 (0,02) | -10,2% (2,2) [-14,43; -5,87] | -80,2% (1,8) [-83,75; -76,72] | -70,1% [-75,02; -65,15] | p < 0,0001 |
mNIS+7 samengestelde score1 | ||||||
| Baseline | 74,1 (39,0) | 79,8 (42,3) | ||||
| Week 35 | 9,9 (1,9) [6,29; 13,56] | 1,1 (1,8) [-2,47; 4,77] | -8,8 [-13,21; -4,34] | p = 0,0001 | ||
| Week 66 | 96,6 (50,2) | 79,7 (44,9) | 26,3 (2,6) [21,32; 31,38] | 3,2 (2,5) [-1,75; 8,18] | -23,1 [-29,26; -17,01] | p < 0,0001 |
| Norfolk QoL-DN totale score1 | ||||||
| Baseline | 48,6 (27,0) | 43,3 (26,2) | ||||
| Week 35 | 8,4 (2,1) [4,30; 12,58] | -2,8 (2,1) [-6,87; 1,19] | -11,3 [-16,26, -6,30] | p < 0,0001 | ||
| Week 66 | 58,9 (32,0) | 35,6 (26,3) | 13,7 (2,4) [8,92; 18,50] | -5,5 (2,4) [-10,19; -0,91] | -19,3 [-24,99; -13,53] | p < 0,0001 |
| Volledige analyse set | N = 59 | N = 141 | N = 59 | N = 141 | ||
Neuropathie- symptomen en veranderingsscore, week 662 | 8,2 [6,24; 10,12] | -0,0 [-1,92; 1,86] | -8,2 [-10,65; -5,76] | p < 0,0001 | ||
Fysieke componentscore van de korte gezondheidsenquête met 36 items, week 652 | -4,46 [-6,139; -2,770] | 0,85 [-0,711; 2,412] | 5,31 [3,195; 7,416] | p < 0,0001 | ||
| Gemodificeerde body mass index, week 652 | -90,8 [-112,84; -68,69] | -8,1 [-28,55; 12,42] | 82,7 [54,64; 110,76] | p < 0,0001 | ||
* Externe placebogroep uit een ander gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek (NEURO-TTR). 1 Gebaseerd op een ANCOVA met een referentiegebaseerde meervoudige imputatie voor ontbrekende gegevens aangepast aan de hand van ‘propensity score’ als wegingsfactor met vaste categorische effecten voor behandeling, tijd, interactie behandeling en tijd, ziektestadium, Val30M-mutatie, eerdere behandeling, vaste covariaten voor de baselinewaarde en de interactie baseline en tijd. Bij de methode referentiegebaseerde imputatie worden ontbrekende gegevens in de placebogroep en ontbrekende gegevens in de behandelgroep met eplontersen tijdens de behandeling, geïmputeerd onder een binnen behandelarm ontbrekend gegeven bij willekeurige aanname. Voor een patiënt in de behandelgroep met eplontersen die stopte, werden ontbrekende gegevens geïmputeerd op basis van de placebogroep. 2 Gebaseerd op een MMRM aangepast met propensity-score als uitgangspunt van de weging, met vaste categorische effecten voor behandeling, tijd, interactie behandeling en tijd, ziektestadium, Val30M-mutatie, eerdere behandeling, vaste covariaten voor de baselinewaarde en de interactie baseline en tijd.
ANCOVA = analyse van covariantie; BI = betrouwbaarheidsinterval; LSM = least squares mean; MMRM = mixed effects model with repeated measures; mNIS+7 = gemodificeerde neuropathie-stoornisscore +7 (modified neuropathy impairment score +7); N = aantal deelnemers in groep; Norfolk QoL-DN = Norfolk quality of life – vragenlijst over diabetische neuropathie; SD = standaarddeviatie; SE = standard error; TTR = transthyretine.
Het secundaire eindpunt van de verandering ten opzichte van baseline in de PND-score in week 65 was statistisch significant in het voordeel van eplontersen (p= 0,02). In de eplontersengroep ervoeren meer patiënten een verbetering ten opzichte van baseline in de PND-score dan in de externe placebogroep (5,7% vs. 3,4%) en in de eplontersengroep ondervonden minder patiënten een verslechtering ten opzichte van baseline dan in de externe placebogroep (12,8% vs. 22,0%).
Patiënten die eplontersen kregen, ondervonden vergelijkbare verbeteringen ten opzichte van placebo wat betreft de verlaging van de serum-TTR-concentratie, samengestelde mNIS+7-score en Norfolk QoL-DN-totaalscore in alle subgroepen, waaronder leeftijd, geslacht, ras, regio, Val30Met-mutatiestatus, cardiomyopathiestatus, klinische diagnose van familiale amyloïdcardiomyopathie bij baseline en ziektestadium.
Tot het einde van de behandeling met eplontersen in week 85 bleven de reductie van de TTR-concentratie en het waargenomen effect op de samengestelde mNIS+7-score aanhouden, en bleef de gemiddelde Norfolk QoL-DN-totaalscore stabiel.
Immunogeniciteit
In het klinische onderzoek bij patiënten met ATTRv-PN ontwikkelden na een behandelingsperiode van 84 weken (mediane behandelingsduur van 561 dagen [80 weken], bereik: 57 tot 582 dagen) 58 patiënten (40,3%) antilichamen tegen geneesmiddel (ADA’s). ADA’s tegen eplontersen hadden de neiging om aanhoudend te zijn, met een late aanvang (mediane aanvang 223 dagen) en een lage titer (mediane piektiter 200). Bij de patiënten die positief testten op antilichamen tegen eplontersen was er geen klinisch betekenisvolle impact op de werkzaamheid, veiligheid, farmacokinetiek of farmacodynamiek van eplontersen.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met eplontersen in alle subgroepen van pediatrische patiënten met transthyretine-amyloïdose (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetische eigenschappen van Wainzua zijn onderzocht door het meten van de plasmaconcentraties eplontersen na subcutane toediening van enkelvoudige en meervoudige doses (eenmaal per 4 weken) bij gezonde proefpersonen en van meervoudige doses (eenmaal per 4 weken) bij patiënten met ATTRv-PN.
Absorptie
Na subcutane toediening wordt eplontersen snel in de systemische circulatie opgenomen, waarbij de maximale plasmaconcentratie na ongeveer 2 uur wordt bereikt, gebaseerd op populatieschattingen. Populatieschattingen van de maximale steady-state concentraties (Cmax), voorspelde dalconcentraties (Cdal) en oppervlakte onder de curve (AUCτ) waren respectievelijk 0,218 μg/ml, 0,0002 μg/ml en 1,95 μg/u/ml, na toediening van 45 mg eenmaal per 4 weken bij patiënten met ATTRv-PN. Er werd geen accumulatie van de Cmax en AUC van eplontersen in plasma waargenomen na herhaalde dosering (eenmaal per 4 weken). Er werd accumulatie waargenomen in Cdal en de steady state werd na ongeveer 17 weken bereikt.
Distributie
Eplontersen is sterk gebonden aan menselijke plasma-eiwitten (> 98%). De populatieschatting voor het schijnbaar centraal distributievolume bedraagt 12,9 l en het schijnbaar perifeer distributievolume is 11.100 l. Er wordt verwacht dat eplontersen na subcutane toediening voornamelijk naar de lever en de nierschors wordt gedistribueerd.
Biotransformatie
Eplontersen wordt door endo- en exonucleasen gemetaboliseerd tot korte oligonucleotidefragmenten van verschillende grootten, voornamelijk in de lever. Er waren geen belangrijke circulerende metabolieten bij de mens. Oligonucleotiden, waaronder eplontersen, worden niet gemetaboliseerd door CYP-enzymen.
Eliminatie
Eplontersen wordt voornamelijk geëlimineerd via metabolisme, gevolgd door renale excretie van de korte oligonucleotidemetabolieten. De gemiddelde fractie onveranderd ASO geëlimineerd via de urine, bedroeg minder dan 1% van de toegediende dosis binnen 24 uur. De terminale eliminatiehalfwaardetijd bedraagt ongeveer 3 weken, gebaseerd op populatieschattingen.
Lineariteit/non-lineariteit
De Cmax en AUC van eplontersen vertoonden een iets meer dan dosisproportionele stijging na enkelvoudige subcutane doses variërend van 45 tot 120 mg (d.w.z. 1 tot 2,7 maal de aanbevolen dosis) bij gezonde vrijwilligers.
Speciale populaties
Op basis van een farmacokinetisch populatiemodel is het onwaarschijnlijk dat lichaamsgewicht, geslacht, ras en Val30Met-mutatiestatus een klinisch betekenisvol effect op de blootstelling aan eplontersen hebben. Definitieve beoordelingen waren in sommige gevallen beperkt omdat covariabelen beperkt waren door de over in het algemeen lage aantallen.
Ouderen
Er werden geen algemene verschillen in farmacokinetiek waargenomen tussen volwassen en oudere patiënten (≥ 65 jaar).
Nierinsufficiëntie
Er zijn geen formele klinische onderzoeken uitgevoerd om het effect van een nierinsufficiëntie op de farmacokinetiek van eplontersen te onderzoeken. Een farmacokinetische en farmacodynamische populatieanalyse liet geen klinisch betekenisvolle verschillen zien in de farmacokinetiek of farmacodynamiek van eplontersen op basis van lichte en matige nierinsufficiëntie (eGFR ≥ 45 tot 90 ml/min). Eplontersen is niet onderzocht bij patiënten met een eGFR < 45 ml/min of bij patiënten met eindstadium nierfalen.
Leverinsufficiëntie
Er zijn geen formele klinische onderzoeken uitgevoerd om het effect van leverinsufficiëntie op eplontersen te onderzoeken. Een farmacokinetische en farmacodynamische populatieanalyse liet geen klinisch betekenisvolle verschillen zien in de farmacokinetiek of farmacodynamiek van eplontersen op basis van een lichte leverinsufficiëntie (totaalbilirubine ≤ 1 x ULN en ASAT > 1 x ULN of totaalbilirubine > 1,0 tot 1,5 × ULN en elke ASAT-waarde). Eplontersen is niet onderzocht bij patiënten met een matige leverinsufficiëntie (totaalbilirubine > 1,5 tot 3 x ULN en elke ASAT) of ernstige leverinsufficiëntie (totaalbilirubine > 3 tot 10 x ULN en elke ASAT) of bij patiënten die eerder een levertransplantatie hebben ondergaan.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Algemene toxicologie
Herhaalde toediening van 24 mg/kg/week eplontersen gedurende 13 weken of 25 mg/kg/maand eplontersen gedurende 9 maanden bij apen verminderde het TTR-eiwit in plasma met respectievelijk 69% en 52%. Er waren geen toxicologisch relevante bevindingen gerelateerd aan deze farmacologische remming van TTR-expressie.
De meeste bevindingen die werden waargenomen na herhaalde subcutane toediening gedurende maximaal 6 maanden bij muizen en 9 maanden bij apen waren niet nadelig en gerelateerd aan de opname en accumulatie van eplontersen door verschillende celtypen in meerdere organen van alle geteste diersoorten, waaronder monocyten/macrofagen, epitheelcellen van de proximale tubuli van de nier, Kupffer-cellen van de lever en histiocytische celinfiltraten in lymfeklieren en injectieplaatsen.
Bij één aap werd in het 13 weken durende toxiciteitsonderzoek een ernstig verlaagd aantal bloedplaatjes waargenomen, geassocieerd met spontane bloedingen, gepresenteerd als hematoom en petechiën, bij de hoogste geteste dosis (24 mg/kg/week). Soortgelijke bevindingen werden niet waargenomen bij de NOAEL van 6 mg/kg/week bij apen, wat overeenkomt met meer dan 70 maal de AUC bij mensen bij de aanbevolen therapeutische dosis eplontersen.
Genotoxiciteit/carcinogeniteit
Eplontersen vertoonde in vitro en in vivo geen genotoxisch potentieel en was niet carcinogeen bij ras.H2-transgene muizen.
Reproductieve toxiciteit
Eplontersen had geen effecten op de vruchtbaarheid of de embryo-foetale ontwikkeling bij muizen tot 38 maal (gebaseerd op een humane equivalente dosis) de aanbevolen maandelijkse humane dosis van 45 mg. Eplontersen is farmacologisch niet actief bij muizen. Daardoor konden in dit onderzoek enkel effecten worden vastgelegd die verband hielden met de chemie van eplontersen. Er werd echter geen effect op de vruchtbaarheid of de embryo-foetale ontwikkeling waargenomen met een muisspecifiek analoog van eplontersen bij muizen, wat geassocieerd was met > 90% remming van de TTR-mRNA-expressie.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumdiwaterstoffosfaatdihydraat
Watervrij dinatriumwaterstoffosfaat
Natriumchloride
Zoutzuur (voor pH-aanpassing)
Natriumhydroxide (voor pH-aanpassing)
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
4 jaar.
Wainzua kan in de originele doos, ongekoeld, tot maximaal 6 weken beneden 30°C worden bewaard. Als het niet binnen 6 weken wordt gebruikt, moet het worden afgevoerd.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C). Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
0,8 ml steriele oplossing voor injectie voor eenmalig gebruik, glazen injectiespuit type I met een roestvrijstalen naald van 27 gauge ½ inch (12,7 mm), stugge naaldbeschermer en gesiliconiseerde chloorbutyl-elastomeer stop in een voorgevulde pen.
Verpakkingsgrootte van één voorgevulde pen voor eenmalig gebruik.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
AstraZeneca AB
SE-151 85 Södertälje
Zweden
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/24/1875/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 6 maart 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
