Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Vlustozik – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)
Werkzame stof:

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Vlustozik

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Vlustozik 5 mg/ml-oplossing voor injectie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke ml van de oplossing bevat 5 mg ibuprofen.

Elke ampul van 2 ml bevat 10 mg ibuprofen

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Oplossing voor injectie

Heldere, kleurloze tot lichtgele oplossing.

De pH ligt tussen 7,5 en 8,5 en de osmolaliteit tussen 280 en 320 mOsm/kg.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Behandeling van een hemodynamisch significante persisterende ductus arteriosus bij premature pasgeborenen na minder dan 34 weken zwangerschapsduur.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Behandeling met Vlustozik mag alleen worden uitgevoerd in een afdeling voor neonatale intensieve zorg onder toezicht van een ervaren neonatoloog.

Dosering

Een behandelingskuur wordt gedefinieerd als drie intraveneuze injecties van Vlustozik die met tussenpozen van 24 uur worden toegediend. De eerste injectie dient na de eerste 6 levensuren te worden gegeven.

De ibuprofen-dosis wordt als volgt aangepast aan het lichaamsgewicht:

  • 1e injectie: 10 mg/kg,
  • 2e en 3e injectie: 5 mg/kg.

Als anurie of manifeste oligurie optreedt na de eerste of tweede dosis, dient de volgende dosis pas gegeven te worden nadat de urineproductie is teruggekeerd naar normale niveaus.

Als de ductus arteriosus 48 uur na de laatste injectie niet sluit of als deze opnieuw opengaat, kan een tweede kuur van 3 doses, zoals hierboven beschreven, worden gegeven.

Als de aandoening na de tweede behandelingskuur ongewijzigd blijft, kan chirurgie van de persisterende ductus arteriosus noodzakelijk zijn.

Wijze van toediening

Uitsluitend voor intraveneus gebruik.

Vlustozik dient toegediend te worden als een korte 15 minuten durende infusie, bij voorkeur onverdund.

Bij het totale volume van de geïnjecteerde oplossing moet rekening worden gehouden met het totale dagelijks toegediende vloeistofvolume. Voor instructies over omgaan met het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

  • Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
  • Levensbedreigende infectie.
  • Actieve bloeding, met name intracraniale of gastro-intestinale bloeding.
  • Trombocytopenie of stollingsdefecten.
  • Significante vermindering van de nierfunctie.
  • Aangeboren hartziekte waarbij het persisterend zijn van de ductus arteriosus noodzakelijk is voor een toereikende pulmonale of systemische bloedstroom (bijv. longatresie, ernstige tetralogie van Fallot, ernstige coarctatie van de aorta).
  • Bekende of vermoede necrotiserende enterocolitis.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Vóór toediening van Vlustozik dient een adequaat echocardiografisch onderzoek te worden uitgevoerd om een hemodynamisch significant persisterende ductus arteriosus op te sporen en pulmonale hypertensie en ductaal-afhankelijke congenitale hartziekte uit te sluiten.

Aangezien profylactisch gebruik tijdens de eerste 3 levensdagen (te beginnen binnen 6 uur na de geboorte) bij te vroeg geboren baby’s na een zwangerschapsduur van minder dan 28 weken in verband werd gebracht met verhoogde nadelige long- en niergebeurtenissen, mag Vlustozik op geen enkele gestationele leeftijd profylactisch worden gebruikt (zie rubriek 4.8 en 5.1). Met name werd ernstige hypoxemie met longhypertensie binnen één uur na de eerste infusie gemeld bij 3 baby’s en werd binnen 30 min na aanvang van geïnhaleerde stikstofoxidetherapie verholpen. Als tijdens of na de infusie met Vlustozik hypoxemie optreedt, dient bijzondere aandacht te worden besteed aan de longdruk.

Aangezien in vitro is aangetoond dat ibuprofen bilirubine van zijn bindingsplaats naar albumine verplaatst, kan het risico op bilirubine-encefalopathie bij premature pasgeboren baby's worden verhoogd (zie rubriek 5.2). Daarom dient ibuprofen niet te worden gebruikt bij zuigelingen met een duidelijke verhoogde bilirubineconcentratie.

Als een niet-steroïd anti-inflammatoir geneesmiddel (NSAID) kan ibuprofen de gebruikelijke tekenen en symptomen van infectie maskeren. Vlustozik moet daarom voorzichtig worden gebruikt in aanwezigheid van een infectie (zie ook rubriek 4.3).

Vlustozik moet zorgvuldig worden toegediend om extravasatie en mogelijke resulterende irritatie van weefsels te voorkomen.

Aangezien ibuprofen de aggregatie van bloedplaatjes kan remmen, dienen premature pasgeborenen te worden gecontroleerd op tekenen van bloeding.

Aangezien ibuprofen de klaring van aminoglycosiden kan verminderen, wordt strenge controle op de serumgehalten ervan aanbevolen tijdens gelijktijdige toediening met ibuprofen.

Zorgvuldige controle van zowel de nierfunctie als de gastro-intestinale functie wordt aanbevolen.

Ernstige huidreacties

In zeldzame gevallen zijn ernstige huidreacties, waarvan sommige fataal, waaronder exfoliatieve dermatitis, syndroom van Stevens-Johnson en toxische epidermale necrolyse gemeld in verband met het gebruik van NSAID’s (zie rubriek 4.8). Patiënten lijken in een vroeg stadium van de behandeling het hoogste risico op deze reacties te lopen, aangezien de reactie in de meeste gevallen binnen de eerste maand van de behandeling optreedt. Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) en geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) zijn gemeld in samenhang met de behandeling met producten met ibuprofen. De behandeling met ibuprofen moet worden gestaakt bij het eerste optreden van tekenen en symptomen van ernstige huidreacties, zoals huiduitslag, laesies van de slijmvliezen of andere tekenen van overgevoeligheid.

Bij premature pasgeborenen van minder dan 27 weken zwangerschap bleek de sluitingssnelheid van de ductus arteriosus (33 tot 50 %) bij het aanbevolen doseringsschema laag te zijn (zie rubriek 5.1).

Natrium

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per 2 ml, d.w.z. in wezen ‘natriumvrij’.

4.5 Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Gelijktijdig gebruik van Vlustozik met de volgende geneesmiddelen wordt niet aanbevolen:

  • diuretica: ibuprofen kan het effect van diuretica verminderen; diuretica kunnen het risico op nefrotoxiciteit van NSAID’s bij gedehydrateerde patiënten verhogen.
  • ibuprofen kan het effect van anticoagulantia versterken en het risico op bloedingen vergroten.
  • ibuprofen kan het risico op maagdarmbloedingen verhogen.
  • stikstofoxide: aangezien beide geneesmiddelen de werking van de bloedplaatjes remmen, kan de combinatie ervan in theorie het risico op bloedingen verhogen.
  • andere NSAID’s: gelijktijdig gebruik van meer dan één NSAID dient te worden vermeden vanwege het verhoogde risico op bijwerkingen.
  • aminoglycosiden: aangezien ibuprofen de klaring van aminoglycosiden kan verminderen, kan de gelijktijdige toediening ervan het risico op nefrotoxiciteit en ototoxiciteit verhogen (zie rubriek 4.4).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Niet van toepassing.

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Niet van toepassing.

4.8 Bijwerkingen

Er zijn momenteel uit zowel de literatuur als klinische proeven met ibuprofen gegevens beschikbaar over ongeveer 1 000 premature pasgeborenen. Causaliteit van bijwerkingen gemeld bij de premature pasgeborene is moeilijk te beoordelen daar zij verband kunnen houden met de hemodynamische consequenties van zowel de persisterende ductus arteriosus als met de directe effecten van ibuprofen.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

  • De gemelde bijwerkingen worden in onderstaande tabel weergegeven volgens MedDRA systeem/orgaanklasse en frequentie. Frequenties worden gedefinieerd als: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1 000, <1/100), zelden (≥1/10 000, <1/1000), zeer zelden (<1/10 000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.

Tabel 1. Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

Systeem/orgaanklasse (SOC)FrequentieBijwerking

Bloed- en

lymfestelselaandoeningen

Zeer vaak:trombocytopenie, neutropenie
ZenuwstelselaandoeningenVaak:intraventriculaire hemorragie, periventriculaire leukomalacie
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningenZeer vaak:bronchopulmonaire dysplasie*
Vaak:pulmonaire hemorragie
Soms:hypoxemie*
MaagdarmstelselaandoeningenVaak:necrotiserende enterocolitis, darmperforatie
Soms:maagdarmhemorragie
Niet bekendmaagperforatie

Huid- en

onderhuidaandoeningen

Niet bekend

acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP),

geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen

(DRESS-syndroom)

Nier- en urinewegaandoeningenVaak:

oligurie,

vochtretentie, hematurie

Soms:acuut nierfalen
OnderzoekenZeer vaak:verhoogd creatininegehalte in het bloed, verminderd natriumgehalte in het bloed
* zie hieronder

In een klinische geneesmiddeltrial waarbij 175 te vroeg geboren baby’s na een zwangerschap van minder dan 35 weken waren betrokken, was de incidentie van bronchopulmonaire dysplasie op een post-conceptionele leeftijd van 36 weken 13/81 (16%) voor indometacine versus 23/94 (24%) voor ibuprofen.

In een klinische trial waarin ibuprofen profylactisch werd toegediend tijdens de eerste 6 levensuren, werd ernstige hypoxemie met longhypertensie gemeld bij 3 pasgeboren baby’s na een zwangerschap van minder dan 28 weken. Dit vond plaats binnen één uur na de eerste infusie en werd binnen 30 minuten na de inhalatie van stikstofoxide verholpen. Er zijn na het in de handel brengen ook meldingen geweest van pulmonale hypertensie waarbij ibuprofen werd toegediend aan premature pasgeborenen in de therapeutische setting.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er is geen enkel geval van overdosis gemeld bij intraveneuze ibuprofen bij te vroeg geboren baby’s.

Overdosering is echter beschreven bij zuigelingen en kinderen die orale ibuprofen toegediend kregen: CZS-depressie, toevallen, maagdarmstoornissen, bradycardie, hypotensie, apneu, abnormale nierfunctie, hematurie zijn waargenomen.

Volgens rapporten veroorzaakt een massieve overdosis (tot meer dan 1 000 mg/kg) coma, metabole acidose en nierfalen van voorbijgaande aard. Alle patiënten herstelden met conventionele behandeling. Slechts één geregistreerd sterfgeval is gepubliceerd: na een overdosis van 469 mg/kg kreeg een 16 maanden oud kind een apnoïsche episode met epileptische aanvallen en een fatale aspiratiepneumonie.

De behandeling van overdosering met ibuprofen is voornamelijk ondersteunend.

Langdurig gebruik bij hogere dan aanbevolen doses of overdosering kan leiden tot renale tubulaire acidose en hypokaliëmie.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische groep: cardiaca, overige, ATC-code: C01 EB16

Ibuprofen is een NSAID die anti-inflammatoire, analgetische en antipyretische activiteit bezit. Ibuprofen is een racemisch mengsel van S(+)- en R(-)- enantiomeren. In-vivo- en in-vitro-onderzoeken wijzen erop dat de S(+)-isomeer verantwoordelijk is voor de klinische activiteit. Ibuprofen is een niet-selectieve remmer van cyclo-oxygenase, die leidt tot verminderde synthese van prostaglandinen. Aangezien prostaglandinen betrokken zijn bij de persistentie van de ductus arteriosus na de geboorte, wordt dit effect geacht het belangrijkste werkingsmechanisme van ibuprofen bij deze indicatie te zijn.

In een dosis-responsonderzoek met ibuprofen bij 40 premature pasgeborenen was het sluitingspercentage van de ductus arteriosus in verband met het doseringsschema van 10-5-5 mg/kg 75 % (6/8) bij pasgeborenen na een zwangerschap van 27-29 weken en 33 % (2/6) bij pasgeborenen na een zwangerschap van 24-26 weken.

Profylactisch gebruik van ibuprofen tijdens de eerste 3 levensdagen (te beginnen binnen 6 uur na de geboorte) bij te vroeg geboren baby’s na een zwangerschap van minder dan 28 weken werd in verband gebracht met verhoogde incidentie van nierfalen en longbijwerkingen zoals hypoxie, longhypertensie, longhemorragie, in vergelijking met genezend gebruik. Daarentegen werd een lagere incidentie van neonatale graad III-IV intraventriculaire hemorragie en van chirurgische ligatie in verband gebracht met profylactisch gebruik van ibuprofen.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Distributie

Hoewel een grote variabiliteit werd opgemerkt bij de premature populatie, worden piekplasmaconcentraties rond 35-40 mg/l gemeten na de eerste belastingsdosis van 10 mg/kg evenals na de laatste onderhoudsdosis, ongeacht de leeftijd voor en na de geboorte. Restconcentraties zijn ca. 10-15 mg/l 24uur na de laatste dosis van 5 mg/kg.

De plasmaconcentraties van de S-enantiomeer zijn veel hoger dan die van de R-enantiomeer, wat een snelle chirale inversie van de R- tot de S-vorm weerspiegelt in een percentage dat vergelijkbaar is met dat van volwassenen (ongeveer 60 %).

Het schijnbare distributievolume bedraagt gemiddeld 200 ml/kg (62 tot 350 volgens verschillende studies). Het centrale distributievolume kan afhankelijk zijn van de status van de ductus en afnemen naarmate de ductus sluit.

Uit in-vitrostudies blijkt dat ibuprofen, net als andere NSAID’s, sterk gebonden is aan plasma-albumine, hoewel dit aanzienlijk lager lijkt te zijn (95 %) in vergelijking met volwassen plasma (99 %). Ibuprofen concurreert met bilirubine voor albuminebinding in serum van pasgeboren baby’s en daardoor kan de vrije fractie van bilirubine worden verhoogd bij hoge ibuprofenconcentraties.

Eliminatie

De eliminatiesnelheid is duidelijk lager dan bij oudere kinderen en volwassenen, met een eliminatiehalfwaardetijd die wordt geschat op ongeveer 30 uur (16–43). De klaring van beide enantiomeren stijgt met de zwangerschapsduur, tenminste binnen het bereik van 24 tot 28 weken.

Farmacokinetische/farmacodynamische relatie

Bij premature pasgeborenen verlaagde ibuprofen de plasmaconcentraties van prostaglandinen en hun metabolieten significant, in het bijzonder van PGE2 en 6-keto-PGF-1-alfa. Bij pasgeborenen die 3 doses ibuprofen toegediend kregen, werden lage concentraties tot 72 uur aangehouden, terwijl daaropvolgende herstijgingen 72 uur na slechts 1 dosis ibuprofen werden waargenomen.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Buiten gegevens die in andere rubrieken van deze Samenvatting van de Productkenmerken zijn opgenomen zijn er geen preklinische gegevens die worden gezien als relevant voor klinische veiligheid. Met uitzondering van een acuut toxiciteitsonderzoek, zijn geen verdere onderzoeken uitgevoerd bij jonge dieren met ibuprofen.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

trometamol,

natriumchloride,

natriumhydroxide (voor pH-aanpassing),

zoutzuur (voor pH-aanpassing),

water voor injecties.

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6. De hals van de ampul mag niet met chloorhexidine worden gedesinfecteerd, aangezien chloorhexidine niet verenigbaar is met de Vlustozik-oplossing.

De Vlustozik-oplossing mag niet in contact komen met een zure oplossing, zoals bepaalde antibiotica of diuretica. Tussen elke toediening van een product moet de infuuslijn worden gespoeld (zie rubriek 6.6).

6.3 Houdbaarheid

4 jaar.

Ter voorkoming van mogelijke microbiologische verontreiniging dient het product onmiddellijk nadat het voor het eerst is geopend te worden gebruikt.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn geen speciale bewaarcondities vereist.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

2 ml oplossing in een kleurloze glazen ampul van type 1.

Vlustozik wordt geleverd in verpakkingen van 4 × 2 ml ampullen.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Zoals met alle parenterale producten, dienen Vlustozik-ampullen voorafgaand aan gebruik visueel geïnspecteerd te worden op deeltjesmateriaal en de integriteit van de verpakking. Ampullen zijn uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik en alle ongebruikte porties moeten worden weggegooid.

Voor asepsis van de ampul vóór gebruik wordt ethanol 60 % of isopropylalcohol 70 % aanbevolen. Bij het desinfecteren van de hals van de ampul met een antisepticum moet de ampul volledig droog zijn voordat deze wordt geopend, om interactie met de Vlustozik-oplossing te voorkomen.

Het benodigde volume dat aan de zuigeling moet worden toegediend, moet worden bepaald op basis van het lichaamsgewicht en dient intraveneus te worden geïnjecteerd als een korte infusie gedurende 15 minuten, bij voorkeur onverdund.

Gebruik alleen natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %)-oplossing voor injectie of glucose 50 mg/ml (5 %)-oplossing in een pvc-vrije zak om het injectievolume aan te passen.

Bij het totale volume van de oplossing die voor zuigelingen wordt geïnjecteerd, moet rekening worden gehouden met het totale dagelijkse toegediende vloeistofvolume. Een maximaal volume van 80 ml/kg/dag op de eerste levensdag moet meestal worden gerespecteerd; dit moet geleidelijk worden verhoogd in de volgende 1-2 weken (ongeveer 20 ml/kg geboortegewicht/dag) tot een maximaal volume van 180 ml/kg geboortegewicht/dag.

Spoel voor en na toediening van Vlustozik, om contact met een zure oplossing te vermijden, de infusieslang gedurende 15 minuten met 1,5 tot 2 ml natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %)-oplossing voor injectie of glucose 50 mg/ml (5 %)-oplossing voor injectie in een pvc-vrije zak.

Na de eerste opening van een ampul moeten ongebruikte porties worden weggegooid.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Gen.Orph

185 Bureaux de la Colline

92213 Saint Cloud Cedex

Frankrijk

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/23/1791/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 16 februari 2024

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Vlustozik

EU-vergunningsnummer EU/1/23/1791
Werkzame stof (INN) Ibuprofen
ATC-code C01EB16
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Gen.Orph
Status van de vergunning Vergund (16-02-2024)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 03-11-2026