SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Vantobra
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vantobra 170 mg verneveloplossing
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ampul van 1,7 ml met enkelvoudige dosis bevat 170 mg tobramycine.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Verneveloplossing.
Een heldere tot enigszins gele oplossing
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vantobra is geïndiceerd voor de behandeling van een chronische longinfectie ten gevolge van Pseudomonas aeruginosa bij patiënten in de leeftijd van 6 jaar en ouder met cystische fibrose (CF).
De officiële richtlijnen voor het verantwoorde gebruik van antibacteriële middelen moeten in acht worden genomen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
De dosis van Vantobra is dezelfde voor alle patiënten binnen het goedgekeurde leeftijdsbereik, ongeacht de leeftijd en het gewicht. De aanbevolen dosis is één ampul (170 mg/1,7 ml), tweemaal daags toegediend (d.w.z. de totale dagelijkse dosis is 2 ampullen) gedurende 28 dagen. De tijd tussen de doses moet zo dicht mogelijk bij 12 uur bedragen en mag niet minder dan 6 uur bedragen.
Vantobra wordt ingenomen in afwisselende cycli van 28 dagen. Een cyclus van 28 dagen met actieve therapie (behandelingsperiode) en 28 dagen zonder behandeling (behandelingsvrije periode) moet worden aangehouden.
Overgeslagen doses
Wanneer een dosis is overgeslagen en er nog minstens 6 uur resteert tot de volgende dosis, moet de patiënt de dosis zo snel mogelijk inhaleren. Indien er minder dan 6 uur resteert tot de volgende geplande dosis, moet de patiënt wachten tot de volgende dosis en mag de patiënt niet méér inhaleren om de overgeslagen dosis in te halen.
Duur van behandeling
Behandeling moet worden voortgezet in cycli zolang de arts van mening is dat de patiënt klinisch voordeel heeft van behandeling, rekening houdend met het feit dat er voor Vantobra geen veiligheidsgegevens op lange termijn beschikbaar zijn. Indien klinische achteruitgang van de longfunctie merkbaar is, dient aanvullende of alternatieve antipseudomonale therapie te worden overwogen. Zie ook de informatie over klinisch voordeel en verdraagbaarheid in rubriek 4.4, 4.8 en 5.1.
Speciale populaties
Oudere patiënten (≥ 65 jaar)
Er zijn onvoldoende gegevens van deze populatie om een aanbeveling voor of tegen dosisaanpassing te ondersteunen.
Nierfunctiestoornis
Er zijn geen gegevens van deze populatie om een aanbeveling voor of tegen dosisaanpassing van Vantobra te ondersteunen. Raadpleeg ook de informatie over nefrotoxiciteit in rubriek 4.4 en de informatie over uitscheiding in rubriek 5.2.
Leverfunctiestoornis
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd bij patiënten met een leverfunctiestoornis. Aangezien tobramycine niet wordt gemetaboliseerd, wordt geen effect van een leverfunctiestoornis verwacht op de blootstelling aan tobramycine.
Patiënten na orgaantransplantatie
Er bestaan geen toereikende gegevens over het gebruik van tobramycine voor inhalatie bij patiënten na een orgaantransplantatie. Er kan geen aanbeveling voor of tegen dosisaanpassing worden gedaan voor patiënten na een orgaantransplantatie.
Pediatrische patiënten
Er is geen relevante toepassing van Vantobra bij kinderen jonger dan 6 jaar.
Wijze van toediening
Gebruik voor inhalatie
Vantobra wordt toegediend via inhalatie met behulp van de Tolero-vernevelaar die in de verpakking wordt meegeleverd. Voor gedetailleerde instructies over het gebruik, zie rubriek 6.6.
Vantobra mag niet worden toegediend via een andere toedieningsweg of met een ander hulpmiddel dan het hulpmiddel dat in de verpakking wordt meegeleverd. Het gebruik van een alternatief vernevelsysteem dat niet is getest, kan de afzetting van de werkzame stof in de longen veranderen. En dat kan op zijn beurt de werkzaamheid en veiligheid van het product veranderen.
Wanneer patiënten meerdere geneesmiddelen voor inhalatie en thoraxfysiotherapie krijgen, wordt aanbevolen dat Vantobra als laatste wordt gebruikt.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof en aminoglycosiden of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Ototoxiciteit
Ototoxiciteit, in de vorm van zowel auditieve toxiciteit (gehoorverlies) als vestibulaire toxiciteit, is gerapporteerd bij gebruik van parenterale aminoglycosiden. Vestibulaire toxiciteit kan zich manifesteren in de vorm van vertigo, ataxie of duizeligheid. Tinnitus kan een symptoom zijn dat een voorbode is van ototoxiciteit en daarom noopt het ontstaan van dit symptoom tot voorzichtigheid.
Auditieve toxiciteit, zoals gemeten aan de hand van klachten van gehoorverlies of audiometrische evaluaties, is waargenomen bij gebruik van parenterale aminoglycosiden en hier dient mogelijk ook rekening mee te worden gehouden bij inhalatie als toedieningsweg. Uit open-label onderzoeken en postmarketinggegevens bleken enkele patiënten met een voorgeschiedenis van langdurig voorafgaand of gelijktijdig gebruik van intraveneuze aminoglycosiden gehoorverlies te hebben ondervonden. Artsen moeten rekening houden met het feit dat aminoglycosiden mogelijk vestibulaire en cochleaire toxiciteit kunnen veroorzaken en de aangewezen auditieve functietests uitvoeren tijdens behandeling met Vantobra.
Bij patiënten met een bestaand verhoogd risico vanwege een eerdere, langdurige, systemische behandeling met aminoglycosiden kan het nodig zijn om een audiologisch onderzoek te overwegen voordat de behandeling met Vantobra wordt gestart. Als een patiënt tinnitus of gehoorverlies meldt tijdens een behandeling met aminoglycosiden, dient de arts te overwegen hem/haar door te verwijzen voor audiologisch onderzoek.
Er is een verhoogd risico op ototoxiciteit bij patiënten met mutaties in mitochondriaal DNA (in het bijzonder de substitutie van A [adenine] door G [guanine] in het nucleotide op positie 1555 van het 12S rRNA-gen), ook als de serumconcentratie van aminoglycoside zich tijdens de behandeling binnen het aanbevolen bereik bevindt. Bij deze patiënten dienen alternatieve behandelingsmogelijkheden in overweging te worden genomen.
Bij patiënten met familieleden aan de kant van de moeder die relevante mutaties of door aminoglycosiden veroorzaakte doofheid hebben, dient voorafgaand aan de toediening een alternatieve behandeling of genetisch onderzoek te worden overwogen.
Nefrotoxiciteit
Nefrotoxiciteit werd geassocieerd met parenterale behandeling met aminoglycosiden. Er werd geen bewijs voor nefrotoxiciteit gevonden tijdens klinische onderzoeken met tobramycine voor inhalatie en Vantobra. Na het in de handel brengen van tobramycine voor inhalatie is er bij het gebruik van het middel echter acuut nierletsel gemeld (zie rubriek 4.8). Voorzichtigheid is geboden wanneer Vantobra wordt voorgeschreven aan patiënten van wie bekend is of wordt vermoed dat ze nierdisfunctie hebben. In overeenstemming met de huidige klinische praktijk moet de nierfunctie bij aanvang worden geëvalueerd. Ureum- en creatinineconcentraties dienen telkens na 6 volledige behandelingscycli met Vantobra opnieuw te worden bepaald (180 dagen aminoglycosidebehandeling met de vernevelaar).
Monitoring van serumconcentraties van tobramycine
Bij patiënten van wie bekend is of wordt vermoed dat ze een gehoor- of nierdisfunctie hebben, moeten de serumconcentraties van tobramycine worden gecontroleerd. Indien oto- of nefrotoxiciteit optreedt bij een patiënt die Vantobra krijgt, moet de behandeling met tobramycine worden stopgezet tot de serumconcentratie onder 2 µg/ml daalt.
Serumconcentraties van meer dan 12 µg/ml worden in verband gebracht met toxiciteit van tobramycine en de behandeling moet worden stopgezet als de concentraties dit niveau overschrijden.
De serumconcentratie van tobramycine mag alleen worden gecontroleerd met gevalideerde methoden. Een bloedafname met een vingerprik wordt niet aanbevolen vanwege het risico op besmetting van het monster.
Bronchospasme
Bronchospasme kan optreden bij inhalatie van geneesmiddelen en is gemeld bij gebruik van tobramycine via verneveling. Bronchospasme dient behandeld te worden zoals medisch aangewezen.
De eerste dosis van Vantobra moet onder toezicht van een arts worden gebruikt, na gebruik van een bronchodilatator wanneer dit deel uitmaakt van het huidige behandelingsschema van de patiënt. De FEV1 dient voor en na de verneveling gemeten te worden.
Indien er aanwijzingen zijn voor bronchospasme ten gevolge van de therapie, moet de arts zorgvuldig nagaan of de voordelen van verder gebruik van Vantobra opwegen tegen de risico’s voor de patiënt. Indien een allergische reactie wordt vermoed, moet de behandeling met Vantobra worden stopgezet.
Neuromusculaire stoornissen
Vantobra moet met grote voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met neuromusculaire stoornissen, zoals parkinsonisme of andere aandoeningen die worden gekenmerkt door myasthenie, waaronder myasthenia gravis, omdat aminoglycosiden spierzwakte kunnen verergeren vanwege een mogelijk curareachtig effect op de neuromusculaire functie.
Hemoptoë
Inhalatie van verneveloplossingen van tobramycine kan een hoestreflex veroorzaken. De behandeling met Vantobra bij patiënten met actieve, ernstige hemoptoë mag alleen worden gestart als de voordelen van behandeling opwegen tegen de risico’s van het opwekken van verdere hemorragie.
Ontwikkeling van resistentie
De ontwikkeling van antibioticumresistente P. aeruginosa en superinfectie met andere pathogenen houden mogelijke risico’s in die verband houden met de behandeling met antibiotica. Ontwikkeling van resistentie tijdens behandeling met tobramycine voor inhalatie kan leiden tot beperkte behandelingsopties tijdens acute exacerbaties; dit moet worden opgevolgd.
Overige voorzorgen
Patiënten die tegelijkertijd met parenterale aminoglycosiden (of andere geneesmiddelen die invloed hebben op de renale uitscheiding, zoals diuretica) worden behandeld, moeten op de klinisch aangewezen wijze worden gecontroleerd, waarbij rekening wordt gehouden met het risico op cumulatieve toxiciteit. Dit omvat controle van de serumconcentraties van tobramycine.
Er is geen onderzoek naar de veiligheid en werkzaamheid uitgevoerd bij patiënten die zijn gekoloniseerd met Burkholderia cepacia.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd. Op basis van het interactieprofiel voor tobramycine na intraveneuze toediening en toediening via aerosol wordt het gelijktijdige en/of achtereenvolgende gebruik van Vantobra niet aanbevolen met andere geneesmiddelen die nefrotoxisch of ototoxisch kunnen zijn, zoals:
- amfotericine B, cefalotine, ciclosporine, tacrolimus, polymixinen (risico op toename van nefrotoxiciteit);
- platinumverbindingen (risico op toename van nefrotoxiciteit en ototoxiciteit).
Het gelijktijdige gebruik van Vantobra met diuretica (zoals ethacrynezuur, furosemide, ureum of mannitol) wordt niet aanbevolen. Dergelijke stoffen kunnen de toxiciteit van aminoglycosiden verhogen door verandering van de antibioticumconcentraties in serum en weefsel (zie rubriek 4.4).
Andere geneesmiddelen waarvan gemeld is dat ze de potentiële toxiciteit van parenteraal toegediende aminoglycosiden doen toenemen, zijn:
- anticholinesterasen, botulinetoxine (neuromusculaire effecten).
In klinische onderzoeken bleven patiënten die tobramycine voor inhalatie gebruikten dornase alfa, bronchodilatatoren, corticosteroïden voor inhalatie en macroliden gebruiken. Er werd geen bewijs voor geneesmiddelinteracties met deze geneesmiddelen gevonden.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn beperkte gegevens over het parenterale gebruik van tobramycine bij zwangere vrouwen. Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van tobramycine, toegediend via inhalatie, bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op een teratogeen effect van tobramycine (zie rubriek 5.3). Aminoglycosiden zijn echter potentieel schadelijk voor de foetus (bijvoorbeeld congenitale doofheid en nefrotoxiciteit) wanneer hoge systemische concentraties worden bereikt bij een zwangere vrouw. Systemische blootstelling na inhalatie van Vantobra is zeer gering (zie rubriek 5.2). Indien Vantobra wordt gebruikt tijdens de zwangerschap, of wanneer de patiënt zwanger wordt tijdens het gebruik van Vantobra, moet zij worden geïnformeerd over het potentiële gevaar voor de foetus.
Vantobra mag niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt, tenzij de voordelen voor de moeder opwegen tegen de risico’s voor de foetus of baby.
Borstvoeding
Na systemische toediening wordt tobramycine uitgescheiden in de moedermelk. De hoeveelheid tobramycine die in de moedermelk wordt uitgescheiden na toediening via inhalatie is niet bekend, hoewel dit naar schatting zeer gering is gezien de geringe systemische blootstelling. Vanwege de potentiële ototoxiciteit en nefrotoxiciteit bij zuigelingen moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Vantobra moet worden gestaakt, waarbij het belang van de behandeling voor de moeder in overweging moet worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er is geen effect waargenomen op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid in dieronderzoek na subcutane toediening (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vantobra heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
In gecontroleerde klinische onderzoeken met Vantobra waren hoesten en dysfonie de meest voorkomende bijwerkingen bij patiënten met cystische fibrose en met een P. aeruginosa-infectie. In andere klinische onderzoeken met de verneveloplossing van tobramycine worden dysfonie en tinnitus gemeld als de ongewenste voorvallen die het vaakst voorkomen, en deze voorvallen werden bij significant meer patiënten met de verneveloplossing gemeld dan bij de patiënten die met de placebo werden behandeld. De voorvallen van tinnitus waren tijdelijk en verdwenen zonder stopzetting van de behandeling met tobramycine.
In open-label onderzoeken en de postmarketingervaring is er bij sommige patiënten met een voorgeschiedenis van langdurig voorafgaand of gelijktijdig gebruik van intraveneuze aminoglycosiden gehoorverlies gemeld. Parenterale aminoglycosiden zijn in verband gebracht met overgevoeligheid, ototoxiciteit en nefrotoxiciteit (zie rubriek 4.4).
Voor Vantobra zijn geen veiligheidsgegevens op lange termijn beschikbaar (zie ook rubriek 4.2 en 5.1).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen die zijn gemeld voor de verneveloplossing van tobramycine worden vermeld in tabel 1. Bijwerkingen worden vermeld volgens systeem/orgaanklasse in MedDRA. Binnen elke systeem/orgaanklasse zijn de bijwerkingen gerangschikt volgens frequentie, waarbij de meest voorkomende bijwerkingen eerst worden vermeld. Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. Daarnaast wordt de bijbehorende frequentiecategorie gegeven aan de hand van de volgende afspraak: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1 Bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Frequentiecategorie | Bijwerkingen |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | ||
| Zelden | Laryngitis | |
| Zeer zelden | Schimmelinfectie Orale candidiasis | |
| Bloed- en lymfestelselaandoeningen | ||
| Zeer zelden | Lymfadenopathie | |
| Immuunsysteemaandoeningen | ||
| Zeer zelden | Overgevoeligheid | |
| Voedings- en stofwisselingsstoornissen | ||
| Zelden | Anorexie | |
| Zenuwstelselaandoeningen | ||
| Zelden | Duizeligheid Afonie Hoofdpijn | |
| Zeer zelden | Somnolentie | |
| Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen | ||
| Zelden | Gehoorverlies Tinnitus | |
| Zeer zelden | Oorpijn Ooraandoening | |
| Bloedvataandoeningen | ||
| Zelden | Hemoptoë Bloedneus | |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | ||
| Soms | Dyspneu Dysfonie Faryngitis Hoesten | |
| Zelden | Astma Longaandoening Borstongemak Productieve hoest Rhinitis Bronchospasme | |
| Zeer zelden | Hypoxie Hyperventilatie Sinusitis | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | ||
| Zelden | Braken Mondulceratie Nausea Dysgeusie |
| Zeer zelden | Diarree Abdominale pijn | |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | ||
| Zelden | Rash | |
| Zeer zelden | Urticaria Pruritus | |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | ||
| Zeer zelden | Rugpijn | |
| Nier- en urinewegaandoeningen | ||
| Niet bekend | Acuut nierletsel | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | ||
| Zelden | Asthenie Pyrexie Pijn Pijn op de borst | |
| Zeer zelden | Malaise | |
| Onderzoeken | ||
| Zelden | Longfunctietest verlaagd |
Pediatrische patiënten
Er was geen verschil in het veiligheidsprofiel tussen pediatrische patiënten en volwassen patiënten die met Vantobra werden behandeld.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Toediening door inhalatie leidt tot een lage systemische biologische beschikbaarheid van tobramycine. Symptomen van een overdosering door toediening via aerosol kunnen onder andere ernstige heesheid zijn.
Indien Vantobra per ongeluk wordt ingeslikt, is toxiciteit onwaarschijnlijk omdat tobramycine slecht geabsorbeerd wordt via een intact maagdarmstelsel.
Indien Vantobra per ongeluk intraveneus wordt toegediend kunnen zich klachten en symptomen van overdosering van parenterale tobramycine voordoen, waaronder duizeligheid, tinnitus, vertigo, verlies van gehoorscherpte, ademhalingsnood en/of neuromusculaire blokkade en nierfunctiestoornis.
Bij acute toxiciteit moet de toediening van Vantobra onmiddellijk worden gestaakt en moet de nierfunctie als bij aanvang worden gecontroleerd. Een evaluatie van de serumconcentraties van tobramycine kan nuttig zijn bij de monitoring van overdosering. In geval van overdosering moet rekening worden gehouden met mogelijke geneesmiddelinteracties met veranderingen in de uitscheiding van Vantobra of andere geneesmiddelen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antibacteriële middelen voor systemisch gebruik, antibacteriële middelen van het aminoglycoside-type, ATC-code: J01GB01
Werkingsmechanisme
Tobramycine is een antibioticum van het aminoglycoside-type dat wordt geproduceerd door Streptomyces tenebrarius. Het werkt voornamelijk door verstoring van de eiwitsynthese, wat leidt tot gewijzigde celmembraanpermeabiliteit, progressieve verstoring van de celenvelop en uiteindelijk celdood. Het heeft een bactericide werking bij concentraties gelijk aan of iets groter dan remmende concentraties.
Breekpunten
De vastgestelde gevoeligheidsbreekpunten voor parenterale toediening van tobramycine zijn niet aangewezen voor het geneesmiddel wanneer het via aerosol wordt toegediend. Sputum van patiënten met cystische fibrose heeft een remmende werking op de plaatselijke biologische activiteit van via verneveling toegediende aminoglycosiden. Hierdoor moeten sputumconcentraties na behandeling met tobramycine via aerosol tien tot vijfentwintig keer boven de Minimaal Remmende Concentratie (MRC) voor zowel de groeionderdrukking van P. aeruginosa als controle van bactericide werking liggen. In gecontroleerde klinische onderzoeken bereikte 97% van de patiënten die de verneveloplossing van tobramycine kregen sputumconcentraties van 10 maal de hoogste MRC voor P. aeruginosa, gekweekt van de patiënt, en 95% bereikte concentraties van 25 maal de hoogste MRC.
Gevoeligheid
Bij gebrek aan conventionele gevoeligheidsbreekpunten voor toediening via verneveling, is voorzichtigheid geboden bij het bepalen of organismen al dan niet gevoelig zijn voor tobramycine toegediend via verneveling.
In klinische onderzoeken met TOBI vertoonden de meeste patiënten met P. aeruginosa-isolaten met een MRC < 128 µg/ml als uitgangswaarde voor tobramycine, een verbeterde longfunctie na behandeling met TOBI. Voor patiënten met een P. aeruginosa-isolaat met een MRC ≥ 128 µg/ml als uitgangswaarde is het minder waarschijnlijk dat ze een klinische respons vertonen. Uit de placebogecontroleerde onderzoeken bleek echter dat bij 7 van de 13 patiënten (54%) met een isolaat met een MRC ≥ 128 µg/ml de longfunctie verbeterde bij gebruik van TOBI.
Op basis van in-vitro-gegevens en/of ervaring uit klinisch onderzoek kan worden verwacht dat de organismen die geassocieerd worden met longinfecties bij CF als volgt reageren op een behandeling met Vantobra:
| Gevoelig | Pseudomonas aeruginosa Haemophilus influenzae Staphylococcus aureus |
| Niet gevoelig | Burkholderia cepacia Stenotrophomonas maltophilia Alcaligenes xylosoxidans |
Uit klinische onderzoeken naar behandeling met het dosisschema van een behandelingsperiode van 28 dagen en een behandelingsvrije periode van 28 dagen bleek dat er een geringe, maar duidelijke toename was van de MRC van tobramycine, amikacine en gentamicine voor de geteste P. aeruginosa-isolaten. Iedere extra 6 maanden behandeling resulteerde in een stapsgewijze toename die in grootte gelijkwaardig is met die zoals waargenomen in de 6 maanden van gecontroleerde klinische onderzoeken. Het meest voorkomende resistentiemechanisme van aminoglycoside dat werd waargenomen in P. aeruginosa geïsoleerd bij chronisch geïnfecteerde patiënten met CF, is impermeabiliteit, wat wordt gedefinieerd door een algemeen gebrek aan gevoeligheid voor alle aminoglycosiden. P. aeruginosa, geïsoleerd bij patiënten met CF, heeft eveneens aangetoond een adaptieve aminoglycosideresistentie te bezitten die wordt gekenmerkt door een omkering van de gevoeligheid wanneer het antibioticum wordt weggelaten.
Overige informatie
Er zijn geen aanwijzingen dat patiënten die gedurende maximaal 18 maanden met de verneveloplossing van tobramycine zijn behandeld een groter risico liepen op infecties met B. cepacia, S. maltophilia of A. xylosoxidans dan mag worden verwacht bij patiënten die niet worden behandeld. Aspergillus-soorten werden vaker waargenomen in sputum van patiënten die werden behandeld; klinische sequelae zoals allergische bronchopulmonale aspergillose (ABPA) werden echter zelden gemeld en met een vergelijkbare frequentie als in de controlegroep.
Aerosolkenmerken
Tabel 2: Vergelijkende prestatiegegevens voor de klinische test en referentiebatches:
Vantobra/Tolero-vernevelaar1 en TOBI/PARI LC PLUS2
| Prestatieparameter/ geneesmiddel/ hulpmiddel-combinatie* | Vantobra/Tolero | TOBI/PARI LC PLUS |
| Totaal afgegeven geneesmiddel [mg ± SD] | 96 ± 4,4 | 101 ± 8,5 |
| Respireerbare dosis < 5 µm [mg ± SD] | 72 ± 6,5 | 65 ± 7,1 |
| Afgiftesnelheid van het geneesmiddel [mg/min] | 27 ± 5,0 | 7 ± 0,9 |
| Mass Median Aerodynamic Diameter [µm ± SD] | 3,8 ± 0,3 | 3,6 ± 0,4 |
| Geometrische standaarddeviatie ± SD | 1,5 ± 0,0 | 2,3 ± 0,2 |
| Verneveltijd [min] | 3,9 ± 0,6 | 15,3 ± 0,6 |
*Resultaten van ademsimulatie en cascade-impactormetingen.
1 aangesloten op een eBase- of eFlow rapid-regelaar
2 aangesloten op een PARI Boy SX-compressor
In tegenstelling tot de PARI LC PLUS-vernevelaar is de afgiftesnelheid van het geneesmiddel Vantobra met de Tolero-vernevelaar onafhankelijk van het ademhalingspatroon dat wordt toegepast, d.w.z. volwassene of kind.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Beperkte gegevens van één gecontroleerd klinisch onderzoek over één behandelingscyclus duiden erop dat de verbetering in longfunctie boven de uitgangswaarde werd gehandhaafd tijdens de behandelingsvrije periode van 28 dagen.
Als gevolg van onderzoek 12012.101 nam de verbetering van de longfunctie voor voorspelde FEV1% ten opzichte van de uitgangswaarde toe met 8,2 ± 9,4% bij Vantobra en met 4,8 ± 9,6% bij de referentietherapie tijdens de eerste behandelingscyclus, waaruit niet-inferieure (p=0,0005) werkzaamheid blijkt. De afname van het aantal kolonievormende eenheden (KVE’s) als aanwijzing voor onderdrukking van P. aeruginosa was vergelijkbaar voor Vantobra en het referentieproduct.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie en distributie
De verwachting is dat de systemische blootstelling aan tobramycine na inhalatie van Vantobra hoofdzakelijk voortvloeit uit het geïnhaleerde deel van het geneesmiddel aangezien tobramycine niet in enige aanzienlijke mate wordt geabsorbeerd wanneer het via de orale weg wordt toegediend. Inhalatie van tobramycine via verneveling leidt tot hoge sputumconcentraties en lage plasmaspiegels.
Zie tabel 2 in rubriek 5.1 voor vergelijkende aerosolgegevens.
Aan het einde van een 4 weken durende doseringscyclus van Vantobra (170 mg/1,7 ml tweemaal daags) bij patiënten met cystische fibrose werden maximale plasmaconcentraties (Cmax) van tobramycine van 1,27 ± 0,81 µg/ml bereikt ongeveer één uur na inhalatie. Sputumconcentraties waren hoger en varieerden meer met een Cmax van 1.951 + 2.187 µg/g. Na toediening van een enkele dosis van Vantobra 170 mg aan gezonde vrijwilligers werd een Cmax van 1,1 + 0,4 µg/ml bereikt na een tmax van ongeveer 4 uur.
Distributie
Minder dan 10% tobramycine wordt aan plasma-eiwitten gebonden.
Biotransformatie
Tobramycine wordt niet gemetaboliseerd en wordt voornamelijk in onveranderde vorm in de urine uitgescheiden.
Eliminatie
De eliminatie van via inhalatie toegediend tobramycine is niet onderzocht.
Na intraveneuze toediening wordt systemisch geabsorbeerde tobramycine geëlimineerd door middel van glomerulaire filtratie. De eliminatiehalfwaardetijd van tobramycine uit serum bedraagt ongeveer 2 uur.
Niet-geabsorbeerde tobramycine na toediening via inhalatie wordt waarschijnlijk hoofdzakelijk geëlimineerd in opgehoest sputum.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden erop dat het grootste risico voor mensen bestaat uit renale toxiciteit en ototoxiciteit. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeen potentieel, reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit. Bij onderzoeken op het gebied van toxiciteit bij herhaalde dosering is gebleken dat de nieren en de evenwichts-/cochleaire functies doelorganen zijn voor toxiciteit. Doorgaans wordt toxiciteit waargenomen bij hogere systemische tobramycinespiegels dan de spiegels die kunnen worden bereikt door middel van inhalatie van de aanbevolen klinische dosis.
Er is geen onderzoek naar reproductietoxicologie uitgevoerd met via inhalatie toegediend tobramycine. Subcutane toediening bij doses van 100 mg/kg/dag bij ratten en de maximaal verdraagbare dosis van 20 mg/kg/dag bij konijnen tijdens organogenese was niet teratogeen. Teratogeniciteit kon niet worden onderzocht bij hogere parenterale doses bij konijnen, aangezien deze leidden tot maternale toxiciteit en abortus. Op basis van beschikbare gegevens uit dieronderzoek kan de kans op toxiciteit (bijvoorbeeld ototoxiciteit) bij prenatale blootstellingsniveaus niet worden uitgesloten. Tobramycine verstoorde de vruchtbaarheid niet bij mannetjes- of vrouwtjesratten bij subcutane doses tot 100 mg/kg/dag.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumchloride
Calciumchloride
Magnesiumsulfaat
Zwavelzuur (voor aanpassing van de pH)
Natriumhydroxide (voor aanpassing van de pH)
Water voor injectie
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen in de vernevelaar gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar
De inhoud van een ampul met enkelvoudige dosis moet onmiddellijk na opening worden gebruikt (zie rubriek 6.6).
Stabiliteit na opening van het zakje: 4 weken wanneer bewaard beneden 25°C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C - 8°C).
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na opening, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Vantobra wordt geleverd in ampullen van polyethyleen (PE) die zijn verpakt in afgesloten zakjes van aluminiumfolie (8 ampullen per zakje).
De buitenverpakking bevat:
- één doos met het geneesmiddel: 56 ampullen met verneveloplossing in 7 zakjes.
- één doos met de Tolero-vernevelaar.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
De inhoud van één ampul moet worden geledigd in het medicatiereservoir van de Tolero-vernevelaar en toegediend via inhalatie totdat er geen geneesmiddel over is in het reservoir. De Tolero-vernevelaar kan worden gebruikt met ofwel een eBase-regelaar of met de eTrack-regelaar. De prestatieparameters uit in-vitro-onderzoeken naar aerosolkenmerken zijn identiek voor de twee regelaars.
- De verneveling moet in een goed geventileerde ruimte plaatsvinden.
- De vernevelaar moet tijdens het gebruik horizontaal worden gehouden.
- De patiënt moet tijdens de inhalatie rechtop zitten. Inhalatie moet plaatsvinden door toepassing van een normaal ademhalingspatroon zonder onderbreking.
- De Tolero-vernevelaar moet worden gereinigd en gedesinfecteerd zoals beschreven in de gebruiksaanwijzing van het hulpmiddel.
Vantobra is een heldere tot enigszins gele oplossing, maar enige variatie in kleur kan worden waargenomen. Dit wijst niet op een verlies aan werkzaamheid wanneer het product wordt bewaard zoals aanbevolen.
Vantobra-oplossing is een steriele, waterige bereiding uitsluitend voor eenmalig gebruik. Omdat het geen conserveermiddelen bevat, moet de inhoud van de hele ampul onmiddellijk na opening worden gebruikt en moet alle ongebruikte oplossing worden afgevoerd. Geopende ampullen mogen nooit worden bewaard voor hergebruik.
Gebruik voor elke behandelingscyclus (28 dagen met behandeling) een nieuwe Tolero-vernevelaar, zoals met het geneesmiddel wordt meegeleverd.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
PARI Pharma GmbH
Moosstrasse 3
82319 Starnberg
Duitsland
Tel.: +49 (0) 89 – 74 28 46 - 10
Fax: +49 (0) 89 – 74 28 46 - 30
E-mail: info@paripharma.com
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/18/1350/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 18 februari 2019
Datum van laatste verlenging: 15 september 2023
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
