SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Vaborem
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Vaborem 1 g/1 g poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon bevat meropenemtrihydraat overeenkomend met 1 g meropenem en 1 g vaborbactam.
Na reconstitutie bevat 1 ml oplossing 50 mg meropenem en 50 mg vaborbactam (zie rubriek 6.6).
Hulpstof met bekend effect
Elke injectieflacon bevat 10,9 mmol natrium (ongeveer 250 mg).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie (poeder voor concentraat).
Wit tot lichtgeel poeder.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Vaborem is geïndiceerd voor de behandeling van de volgende infecties bij volwassenen (zie rubriek 4.4 en 5.1):
- gecompliceerde urineweginfectie (cUTI), waaronder pyelonefritis;
- gecompliceerde intra-abdominale infectie (cIAI);
- ziekenhuispneumonie (hospital-acquired pneumonia, HAP), waaronder met beademing geassocieerde pneumonie (ventilator-associated pneumonia, VAP).
Behandeling van patiënten met bacteriëmie die gepaard gaat, of waarvan wordt vermoed dat die gepaard gaat, met een van de hierboven genoemde infecties.
Vaborem is ook geïndiceerd voor de behandeling van infecties die veroorzaakt worden door aerobe gramnegatieve organismen bij volwassenen met beperkte behandelingsopties (zie rubriek 4.2, 4.4 en 5.1).
Men dient rekening te houden met de officiële richtlijnen betreffende het juiste gebruik van antibacteriële middelen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Vaborem mag alleen worden gebruikt voor de behandeling van infecties die veroorzaakt worden door aerobe gramnegatieve organismen bij volwassen patiënten met beperkte behandelingsopties na overleg met een arts die voldoende ervaring heeft met de behandeling van infectieziekten (zie rubriek 4.4 en 5.1).
Dosering
In tabel 1 wordt de aanbevolen intraveneuze dosis weergegeven voor patiënten met een creatinineklaring (CrCl) ≥ 40 ml/min (zie rubriek 4.4 en 5.1).
Tabel 1: Aanbevolen intraveneuze dosis voor patiënten met een creatinineklaring
(CrCl) ≥ 40 ml/min1
| Type infectie | Dosis Vaborem (meropenem/ vaborbactam)2 | Frequentie | Inlooptijd | Behandelingsduur |
| Gecompliceerde UWI (cUTI), waaronder pyelonefritis | 2 g/2 g | Om de 8 uur | 3 uur | 5 tot 10 dagen2 |
| cIAI | 2 g/2 g | Om de 8 uur | 3 uur | 5 tot 10 dagen2 |
| Ziekenhuispneumonie (HAP), waaronder VAP | 2 g/2 g | Om de 8 uur | 3 uur | 7 tot 14 dagen |
| Bacteriëmie die gepaard gaat, of waarvan wordt vermoed dat die gepaard gaat, met een van de hierboven genoemde infecties | 2 g/2 g | Om de 8 uur | 3 uur | Duur in functie van de plaats van infectie |
Infecties veroorzaakt door aerobe gramnegatieve organismen bij patiënten met beperkte behandelingsopties | 2 g/2 g | Om de 8 uur | 3 uur | Duur in functie van de plaats van infectie |
1 Berekend met behulp van de Cockroft-Gaultformule
2 De behandeling kan tot 14 dagen worden voortgezet
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig op basis van leeftijd (zie rubriek 5.2).
Nierfunctiestoornis
In tabel 2 worden de aanbevolen dosisaanpassingen weergegeven voor patiënten met een CrCl ≤ 39 ml/min.
Meropenem en vaborbactam worden verwijderd door hemodialyse (zie rubriek 5.2). Doses die zijn aangepast voor een nierfunctiestoornis moeten na een dialysesessie worden toegediend.
Tabel 2: Aanbevolen intraveneuze doses voor patiënten met een CrCl ≤ 39 ml/min1
| CrCl (ml/min1) | Aanbevolen doseringsschema2 | Doseringsinterval | Inlooptijd |
| 20 tot 39 | 1 g/1 g | Om de 8 uur | 3 uur |
| 10 tot 19 | 1 g/1 g | Om de 12 uur | 3 uur |
| Lager dan 10 | 0,5 g/0,5 g | Om de 12 uur | 3 uur |
1 Berekend met behulp van de Cockroft-Gaultformule
2 Zie tabel 1 voor de aanbevolen behandelingsduur
Leverfunctiestoornis
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een leverfunctiestoornis (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van meropenem/vaborbactam bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Intraveneus gebruik.
Vaborem wordt toegediend via intraveneuze infusie gedurende 3 uur.
Voor instructies over reconstitutie en verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stoffen of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Overgevoeligheid voor antibacteriële middelen met carbapenem.
Ernstige overgevoeligheid (bijv. anafylactische reactie, ernstige huidreactie) voor andere typen bètalactamantibiotica (bijv. penicillines, cefalosporines of monobactams).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Overgevoeligheidsreacties
Er is melding gemaakt van ernstige, en in sommige gevallen, fatale overgevoeligheidsreacties met meropenem en/of meropenem/vaborbactam (zie rubriek 4.3 en 4.8).
Patiënten met een voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor carbapenems, penicillines of andere bètalactamantibiotica kunnen ook overgevoelig zijn voor meropenem/vaborbactam. Vóór aanvang van de behandeling met Vaborem, moet zorgvuldig navraag worden gedaan naar eerdere overgevoeligheidsreacties op bètalactamantibiotica.
Als zich een ernstige allergische reactie voordoet, moet de behandeling met Vaborem onmiddellijk worden stopgezet en moeten gepaste noodmaatregelen worden genomen. Ernstige cutane bijwerkingen (‘severe cutaneous adverse reactions’, SCAR), zoals Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), geneesmiddelreactie met eosinofilie en systemische symptomen (‘drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms’, DRESS), erythema multiforme (EM) en acuut gegeneraliseerd pustuleus exantheem (AGPE) werden gemeld bij patiënten die meropenem kregen (zie rubriek 4.8). Indien er tekenen en symptomen verschijnen die op deze reacties wijzen, dient het gebruik van meropenem onmiddellijk te worden stopgezet en dient een alternatieve behandeling te worden overwogen.
Radomyolyse
Rabdomyolyse is gemeld bij gebruik van meropenem, een bestanddeel van meropenem/vaborbactam. Als tekenen of symptomen van rabdomyolyse worden waargenomen, moet meropenem/vaborbactam worden gestaakt en moet een passende behandeling worden gestart.
Insulten
Tijdens behandeling met meropenem is melding gemaakt van insulten (zie rubriek 4.8).
Bij patiënten met een bekende aanvalsstoornis moet de anticonvulsieve therapie worden voortgezet. Patiënten bij wie focale tremor, myoclonus of insulten optreden, moeten neurologisch worden onderzocht en op anticonvulsieve therapie worden ingesteld, indien dit nog niet is gebeurd. Indien nodig, moet de dosis meropenem/vaborbactam worden aangepast op basis van de nierfunctie (zie rubriek 4.2) of moet meropenem/vaborbactam worden stopgezet (zie rubriek 4.5).
Geneesmiddelgeïnduceerd leverletsel
De leverfunctie moet nauwkeurig worden gecontroleerd tijdens de behandeling met meropenem/vaborbactam wegens het risico op geneesmiddelgeïnduceerd leverletsel (drug-induced liver injury, DILI) (zie rubriek 4.8). Indien ernstige DILI optreedt, dient stopzetting van de behandeling, indien klinisch aangewezen, te worden overwogen. Meropenem/vaborbactam dient alleen te worden hervat als dit noodzakelijk wordt geacht voor de behandeling.
Bij patiënten met een vooraf bestaande leverstoornis moet de leverfunctie worden gecontroleerd tijdens de behandeling met meropenem/vaborbactam. Er is geen dosisaanpassing nodig (zie rubriek 4.2).
Antiglobulinetest (Coombs-test) seroconversie
Tijdens de behandeling met meropenem/vaborbactam kan de directe of indirecte Coombs-test, net zoals bij meropenem, een positief resultaat geven (zie rubriek 4.8).
Clostridioides difficile-geassocieerde diarree
Er is melding gemaakt van Clostridioides difficile-geassocieerde diarree met meropenem/vaborbactam. Deze aandoening kan in ernst variëren van lichte diarree tot fatale colitis en moet in overweging worden genomen bij patiënten die tijdens of na de toediening van Vaborem diarree krijgen (zie rubriek 4.8). Er moet worden overwogen om de behandeling met Vaborem stop te zetten en specifieke behandeling voor Clostridioides difficile toe te dienen. Geneesmiddelen die de peristaltiek remmen, mogen niet worden toegediend.
Gelijktijdig gebruik met valproïnezuur/natriumvalproaat/valpromide
Uit gevalsbeschrijvingen in de literatuur blijkt dat gelijktijdige toediening van carbapenems, waaronder meropenem, aan patiënten die behandeld worden met valproïnezuur of divalproexnatrium de plasmaconcentratie van valproïnezuur kan verlagen tot een concentratie die lager is dan de therapeutische breedte als gevolg van deze interactie, waardoor het risico op doorbraakinsulten toeneemt. Als toediening van Vaborem noodzakelijk is, moet aanvullende anticonvulsieve therapie worden overwogen (zie rubriek 4.5).
Beperkingen van de klinische gegevens
Gecompliceerde intra-abdominale infecties
Het gebruik van Vaborem voor de behandeling van patiënten met gecompliceerde intra-abdominale infecties is gebaseerd op ervaring met meropenem alleen en op farmacokinetische/farmacodynamische analyses van meropenem/vaborbactam.
Ziekenhuispneumonie, waaronder met beademing geassocieerde pneumonie
Het gebruik van Vaborem voor de behandeling van patiënten met ziekenhuispneumonie, waaronder met beademing geassocieerde pneumonie, is gebaseerd op ervaring met meropenem alleen en op farmacokinetische/farmacodynamische analyses voor meropenem/vaborbactam.
Patiënten met beperkte behandelingsopties
Het gebruik van Vaborem voor de behandeling van patiënten met infecties veroorzaakt door bacteriële organismen die beperkte behandelingsopties hebben, is gebaseerd op
farmacokinetische/farmacodynamische analyses voor meropenem/vaborbactam en op beperkte gegevens afkomstig van een gerandomiseerde klinische studie waarin 32 patiënten behandeld werden met Vaborem en 15 patiënten behandeld werden met de beste beschikbare therapie voor infecties die veroorzaakt worden door voor carbapenem resistente organismen (zie rubriek 5.1).
Werkingsspectrum van meropenem/vaborbactam
Meropenem is niet werkzaam tegen meticillineresistente Staphylococcus aureus (MRSA) en Staphylococcus epidermidis (MRSE) of vancomycineresistente Enterococci (VRE). Alternatieve of aanvullende antibacteriële middelen moeten worden gebruikt wanneer bekend is of vermoed wordt dat deze pathogenen bijdragen aan het infectieproces.
Het remmende spectrum van vaborbactam omvat klasse A-carbapenemasen (zoals Klebsiella pneumoniae carbapenemase - KPC) en klasse C β-lactamases. Vaborbactam heeft geen remmende werking op klasse D-carbapenemasen zoals OXA-48 of klasse B metallo-β-lactamasen zoals NDM en VIM (zie rubriek 5.1).
Niet-gevoelige organismen
Het gebruik van meropenem/vaborbactam kan tot overgroei van niet-gevoelige organismen leiden, wat een onderbreking van de behandeling of andere geschikte maatregelen kan vereisen.
Gecontroleerd natriumdieet
Vaborem bevat 250 mg natrium per injectieflacon, overeenkomend met 12,5% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
In-vitrogegevens wijzen op een mogelijke inductie van CYP1A2 (meropenem), CYP3A4 (meropenem en vaborbactam) en mogelijk andere door PXR gereguleerde enzymen en transporters (meropenem en vaborbactam). Bij gelijktijdige toediening van Vaborem met geneesmiddelen die overwegend worden gemetaboliseerd door CYP1A2 (bv. theofylline), CYP3A4 (bijv. alprazolam, midazolam, tacrolimus, sirolimus, ciclosporine, simvastatine, omeprazole, nifedipine, kinidine en ethinylestradiol) en/of CYP2C (bv. warfarine, fenytoïne) en/of getransporteerd door P-gp (bijv. dabigatran, digoxine) kan er een potentieel risico zijn op interactie die kan resulteren in verlaagde plasmaconcentraties en activiteit van het gelijktijdig toegediende geneesmiddel. Daarom moeten patiënten die dergelijke geneesmiddelen gebruiken, worden gecontroleerd op mogelijke klinische tekenen van veranderde therapeutische werkzaamheid.
Zowel meropenem als vaborbactam zijn substraten van OAT3, bijgevolg concurreert probenecid met meropenem aangaande de actieve tubulaire secretie waardoor het de renale excretie van meropenem remt, en hetzelfde mechanisme zou kunnen gelden voor vaborbactam. Gelijktijdige toediening van probenecid met Vaborem wordt niet aanbevolen, aangezien dit tot verhoogde plasmaconcentraties van meropenem en vaborbactam kan leiden.
Gelijktijdige toediening van meropenem en valproïnezuur is in verband gebracht met verlagingen van de valproïnezuurconcentraties met een verlies van insultcontrole als gevolg. Gegevens afkomstig van in-vitro-onderzoek en dieronderzoek suggereren dat carbapenems de hydrolyse van de glucuronidemetaboliet van valproïnezuur (VPAg) tot valproïnezuur kan remmen, waardoor de serumconcentratie van valproïnezuur wordt verlaagd. Daarom moet aanvullende anticonvulsieve therapie worden toegediend wanneer gelijktijdige toediening van valproïnezuur en meropenem/vaborbactam niet kan worden vermeden (zie rubriek 4.4).
Orale anticoagulantia
Gelijktijdige toediening van antibacteriële middelen met warfarine kan de anticoagulerende effecten van warfarine doen toenemen. Er is vaak melding gemaakt van een toename van de anticoagulerende effecten van oraal toegediende anticoagulantia, waaronder warfarine, bij patiënten die gelijktijdig behandeld werden met antibacteriële middelen. Het risico kan variëren naargelang de onderliggende infectie, leeftijd en algemene toestand van de patiënt zodat moeilijk te beoordelen valt in welke mate het antibacteriële middel bijdraagt aan de verhoging van de International Normalised Ratio (INR). Het wordt aanbevolen om de INR regelmatig te controleren tijdens en kort na gelijktijdige toediening van Vaborem met een oraal anticoagulans.
Anticonceptie
Vaborem kan de werkzaamheid verminderen van hormonale anticonceptie geneesmiddelen die oestrogeen en/of progesteron bevatten. Vrouwen die zwanger kunnen worden, moet worden geadviseerd om alternatieve effectieve anticonceptiemethoden te gebruiken tijdens de behandeling met Vaborem en gedurende een periode van 28 dagen na het staken van de behandeling.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens (minder dan 300 zwangerschapsuitkomsten) over het gebruik van meropenem/vaborbactam bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Vaborem te vermijden tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Er is gemeld dat meropenem wordt uitgescheiden in de moedermelk. Het is niet bekend of vaborbactam in moedermelk of in dierlijke melk wordt uitgescheiden. Aangezien een risico voor pasgeborenen/zuigelingen niet kan worden uitgesloten, moet de borstvoeding worden gestaakt vóór aanvang van de behandeling.
Vruchtbaarheid
De effecten van meropenem/vaborbactam op de vruchtbaarheid bij de mens zijn niet onderzocht. De resultaten van dieronderzoek met meropenem en vaborbactam duiden niet op schadelijke effecten wat betreft de vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Vaborem heeft matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Tijdens behandeling met meropenem alleen is melding gemaakt van insulten, vooral bij patiënten die met anticonvulsiva behandeld werden (zie rubriek 4.4). Meropenem/vaborbactam kan hoofdpijn, paresthesie, lethargie en duizeligheid veroorzaken (zie rubriek 4.8). Daarom is voorzichtigheid geboden bij het besturen van voertuigen of het gebruik van machines.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De vaakst voorkomende bijwerkingen die optraden bij 322 patiënten in de gepoolde fase 3-studies waren hoofdpijn (8,1%), diarree (4,7%), flebitis op de infusieplaats (2,2%) en misselijkheid (2,2%).
Bij twee patiënten (0,6%) werden bijwerkingen van ernstige intensiteit waargenomen, respectievelijk één infusiegerelateerde reactie en één geval van verhoogde alkalische fosfatase in het bloed. Bij één andere patiënt werd een ernstige bijwerking in de vorm van een infusiegerelateerde reactie gemeld (0,3%).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De volgende bijwerkingen zijn gemeld bij meropenem alleen en/of vastgesteld tijdens de fase 3-studies met Vaborem. De bijwerkingen zijn ingedeeld volgens frequentie en systeem/orgaanklasse. De bijwerkingen die in de tabel vermeld staan met de frequentie 'niet bekend', zijn niet waargenomen bij patiënten die aan de studies met Vaborem of meropenem deelnamen, maar zijn gemeld voor meropenem alleen nadat het op de markt is gebracht.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen iedere systeem/orgaanklasse worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 3: Frequentie van bijwerkingen volgens systeem/orgaanklasse
| Systeem/Orgaanklass e | Vaak (≥ 1/100, < 1/10) | Soms (≥ 1/1.000, < 1/100) | Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000) | Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald) |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Clostridioides difficile- geassocieerde colitis Vulvovaginale candidiasis Orale candidiasis | |||
| Bloed- en lymfestelsel-aandoeningen | Trombocytemie | Leukopenie Neutropenie Eosinofilie Trombocytopenie | Agranulocytose Hemolytische anemie | |
| Immuunsysteem-aandoeningen | Anafylactische reactie Overgevoeligheid | Angio-oedeem |
| Systeem/Orgaanklass e | Vaak (≥ 1/100, < 1/10) | Soms (≥ 1/1.000, < 1/100) | Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000) | Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald) |
| Voedings- en stofwisselings-stoornissen | Hypokaliëmie Hypoglykemie | Verminderde eetlust Hyperkaliëmie Hyperglykemie | ||
| Psychische stoornissen | Insomnia Hallucinatie | Delirium | ||
| Zenuwstelsel-aandoeningen | Hoofdpijn | Tremor Lethargie Duizeligheid Paresthesie | Convulsies | |
| Bloedvataandoeningen | Hypotensie | Flebitis Vaatpijn | ||
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinum- aandoeningen | Bronchospasme | |||
| Maagdarmstelsel-aandoeningen | Diarree Nausea Braken | Abdominale distensie Abdominale pijn | ||
Lever- en galaandoeningen | Alanineamino-transferase verhoogd Aspartaatamino-transferase verhoogd Verhoogd gehalte alkalische fosfatase in bloed Verhoogd gehalte lactaat- dehydrogenase in bloed | Verhoogd bilirubinegehalte in bloed Geneesmiddel-geïnduceerd leverletsel1 | ||
| Huid- en onderhuid-aandoeningen | Pruritus Rash Urticaria | Ernstige cutane bijwerkingen (SCAR), zoals Toxische epidermale necrolyse (TEN) Stevens-Johnson-syndroom (SJS) Erythema multiforme (EM) Geneesmiddelen-reactie met |
| Systeem/Orgaanklass e | Vaak (≥ 1/100, < 1/10) | Soms (≥ 1/1.000, < 1/100) | Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000) | Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald) |
eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) Acuut gegeneraliseerd pustuleus exantheem (AGPE) (zie rubriek 4.4) | ||||
Skeletspierstelsel- en bindweefsel- aandoeningen | Rabdomyolyse2 | |||
| Nier- en urineweg-aandoeningen | Nierfunctiestoornis Incontinentie Verhoogd creatininegehalte in bloed Verhoogd ureumgehalte in bloed | |||
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen | Flebitis op infuusplaats Pyrexie | Borstongemak Reactie op infuusplaats Infuusplaats-erytheem Injectieplaatsflebitis Trombose op infuusplaats Pijn | ||
| Onderzoeken | Verhoogd gehalte creatinefosfokinase in bloed | Directe en indirecte Coombs-test positief | ||
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties | Infusiegerelateerde reactie |
1 DILI omvat hepatitis en leverfalen
2 Na het in de handel brengen waargenomen met meropenem, een bestanddeel van Vaborem
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er is geen ervaring met overdosering van Vaborem.
Uit beperkte postmarketingervaring met meropenem alleen blijkt dat, als er na overdosering bijwerkingen optreden, deze overeenkomen met het bijwerkingenprofiel dat beschreven wordt in rubriek 4.8, dat deze bijwerkingen doorgaans van lichte ernst zijn en verdwijnen na stopzetting van de behandeling of dosisverlaging.
In geval van overdosering moet Vaborem worden stopgezet en algemene ondersteunende behandeling worden ingesteld. Bij personen met een normale nierfunctie wordt het geneesmiddel snel via de nieren uitgescheiden.
Meropenem en vaborbactam kunnen worden verwijderd via hemodialyse. Bij patiënten met nierfalen (end stage renal disease, ESRD) die 1 g meropenem en 1 g vaborbactam toegediend kregen, bedroeg de gemiddelde totale hoeveelheid die na een hemodialysesessie in het dialysaat werd teruggevonden 38% voor meropenem en 53% voor vaborbactam.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antibacteriële middelen voor systemisch gebruik, carbapenems, ATC-code: J01DH52
Werkingsmechanisme
Meropenem oefent een bactericide werking uit door de peptidoglycaansynthese ter hoogte van de celwand te remmen als gevolg van binding aan en remming van de werking van essentiële penicilline-bindende eiwitten (PBP's).
Vaborbactam is een niet-bètalactam remmer van klasse A- en klasse C-serine bètalactamasen, waaronder KPC. Het werkt door vorming van een covalent adduct met bètalactamasen en blijft stabiel bij door bètalactamase gemedieerde hydrolyse. Vaborbactam heeft geen remmende werking op klasse B-enzymen (metallo-β-lactamasen) of klasse D-carbapenemasen. Vaborbactam heeft geen antibacteriële werking.
Resistentie
Resistentiemechanismen van gramnegatieve bacteriën waarvan bekend is dat ze meropenem/vaborbactam beïnvloeden, omvatten organismen die metallo-β-lactamasen of oxacillinasen met een carbapenemasewerking produceren.
Bacteriële resistentiemechanismen die de antibacteriële werking van meropenem/vaborbactam kunnen verminderen, zijn porinemutaties die een invloed hebben op de permeabiliteit van de buitenste membraan en overexpressie van effluxpompen.
Antibacteriële werking in combinatie met andere antibacteriële middelen
Uit in-vitro-onderzoek bleek geen antagonisme tussen meropenem/vaborbactam en levofloxacine, tigecycline, polymyxine, amikacine, vancomycine, azitromycine, daptomycine of linezolide.
Gevoeligheidstestbreekpunten
Het European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) heeft voor meropenem/vaborbactam interpretatiecriteria voor gevoeligheidstests vastgesteld met betrekking tot de MRC (minimale remmende concentratie). U kunt die criteria raadplegen via de volgende link: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx
Farmacokinetische/farmacodynamische relatie
Er is aangetoond dat de antimicrobiële werking van meropenem het best correleert met het percentage van het doseringsinterval waarbij de plasmaconcentraties van vrij meropenem hoger zijn dan de minimale remmende concentratie van meropenem. Voor vaborbactam is de farmacokinetische/farmacodynamische index van antimicrobiële activiteit gelijk aan de verhouding tussen de plasma-AUC van vrij vaborbactam en de MRC van meropenem/vaborbactam.
Klinische werkzaamheid tegen specifieke pathogenen
In klinisch onderzoek is werkzaamheid aangetoond tegen de volgende pathogenen die in vitro gevoelig waren voor meropenem/vaborbactam.
Gecompliceerde urineweginfecties, waaronder pyelonefritis
Gramnegatieve micro-organismen:
- Escherichia coli
- Klebsiella pneumoniae
- Enterobacter cloacae species complex
Er is geen klinische werkzaamheid aangetoond tegen de volgende pathogenen die relevant zijn voor de goedgekeurde indicaties, hoewel in-vitro-onderzoek suggereert dat deze wel gevoelig zouden zijn voor meropenem en/of meropenem/vaborbactam wanneer er geen sprake is van verworven resistentiemechanismen.
Gramnegatieve micro-organismen:
- Citrobacter freundii
- Citrobacter koseri
- Klebsiella aerogenes
- Klebsiella oxytoca
- Morganella morganii
- Proteus mirabilis
- Providencia spp.
- Pseudomonas aeruginosa
- Serratia marcescens
Grampositieve micro-organismen:
- Staphylococcus saprophyticus
- Staphylococcus aureus (alleen isolaten gevoelig voor meticilline)
- Staphylococcus epidermidis (alleen isolaten gevoelig voor meticilline)
- Streptococcus agalactiae
Anaerobe micro-organismen:
- Bacteroides fragilis
- Bacteroides thetaiotaomicron
- Clostridium perfringens
- Peptoniphilus asaccharolyticus
- Peptostreptococcus species (waaronder P. micros, P. anaerobius, P. magnus)
- Bacteroides caccae
- Prevotella bivia
- Prevotella disiens
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Vaborem in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten voor de behandeling van infecties die veroorzaakt worden door gramnegatieve bacteriën (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Distributie
De plasma-eiwitbinding van meropenem bedraagt ongeveer 2%. De plasma-eiwitbinding van vaborbactam bedraagt ongeveer 33%.
De distributievolumes van meropenem en vaborbactam bij steady state bij patiënten bedroegen respectievelijk 20,2 l en 18,6 l na doses van 2 g meropenem/2 g vaborbactam met een inlooptijd van 3 uur toegediend om de 8 uur, wat erop wijst dat beide bestanddelen gedistribueerd worden met een distributievolume dat overeenkomt met het extracellulaire vloeistofcompartiment.
Zowel meropenem als vaborbactam dringen door in de bronchiale epitheelvloeistof (ELF) bij de mens met concentraties die respectievelijk ongeveer 65% en 79% bedragen van de ongebonden plasmaconcentraties van meropenem en vaborbactam. De concentratie-tijdprofielen zijn vergelijkbaar voor ELF en plasma.
Biotransformatie
Meropenem wordt hoofdzakelijk in onveranderde vorm uitgescheiden. Ongeveer 25% van de toegediende dosis wordt als de inactieve open-ringvorm uitgescheiden.
Vaborbactam ondergaat geen metabolisme.
Eliminatie
De terminale halfwaardetijd (t½) bedraagt 2,30 uur voor meropenem en 2,25 uur voor vaborbactam.
Zowel meropenem als vaborbactam wordt voornamelijk via de nieren uitgescheiden. Ongeveer 40% - 60% van een dosis meropenem wordt binnen 24 - 48 uur in onveranderde vorm uitgescheiden en daarnaast wordt 25% teruggevonden als microbiologisch inactief hydrolyseproduct. De eliminatie van meropenem door de nieren resulteerde in hoge therapeutische concentraties in de urine. De gemiddelde renale klaring voor meropenem bedroeg 7,7 l/uur. De gemiddelde niet-renale klaring voor meropenem bedroeg 4,8 l/uur en bestaat zowel uit fecale eliminatie (~2% van de dosis) als afbraak door hydrolyse.
Ongeveer 75% tot 95% van vaborbactam wordt onveranderd in de urine uitgescheiden gedurende een periode van 24 - 48 uur. De eliminatie van vaborbactam door de nieren resulteerde in hoge concentraties in de urine. De gemiddelde renale klaring voor vaborbactam bedroeg 10,5 l/uur.
Lineariteit/non-lineariteit
De Cmax en AUC van meropenem en vaborbactam zijn lineair over het dosisbereik heen dat werd onderzocht (1 g tot 2 g voor meropenem en 0,25 g tot 2 g voor vaborbactam) bij toediening van een eenmalige intraveneuze infusie gedurende 3 uur. Er vindt geen accumulatie van meropenem of vaborbactam plaats na meerdere intraveneuze infusies die gedurende 7 dagen om de 8 uur worden toegediend bij patiënten met een normale nierfunctie.
Effect van vaborbactam/meropenem op enzymen en transporters
Noch meropenem noch vaborbactam heeft een remmende werking op CYP450-enzymen in vitro bij farmacologisch relevante concentraties.
Meropenem en vaborbactam hebben geen remmende werking op de renale of hepatische transporters bij farmacologisch relevante concentraties.
Speciale populaties
Nierfunctiestoornis
Uit farmacokinetisch onderzoek met meropenem en vaborbactam bij patiënten met een nierfunctiestoornis blijkt dat de plasmaklaring van meropenem en vaborbactam correleert met de creatinineklaring.
Leverfunctiestoornis
Aangezien meropenem/vaborbactam niet door de lever wordt gemetaboliseerd, wordt verwacht dat de systemische klaring van meropenem/vaborbactam niet beïnvloed wordt door een verminderde leverfunctie.
Ouderen
Farmacokinetische gegevens afkomstig van een farmacokinetische populatieanalyse toonden een verlaging van de plasmaklaring van meropenem/vaborbactam die correleert met een leeftijdsgebonden verlaging van de creatinineklaring.
Geslacht en ras
In een farmacokinetische populatieanalyse werd geen effect van geslacht of ras waargenomen op de farmacokinetiek van meropenem en vaborbactam.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Meropenem
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, reproductietoxiciteit of genotoxiciteit. Er is geen onderzoek naar carcinogeniteit uitgevoerd met meropenem.
Vaborbactam
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, reproductietoxiciteit of genotoxiciteit. Er is geen onderzoek naar carcinogeniteit uitgevoerd met vaborbactam.
In onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering met honden werd een minimale ontsteking van de lever waargenomen na 14 dagen en 28 dagen blootstelling aan respectievelijk vaborbactam alleen of de combinatie meropenem/vaborbactam.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumcarbonaat
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Vaborem is chemisch onverenigbaar met oplossingen die glucose bevatten. Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die welke vermeld zijn in rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
4 jaar
Na reconstitutie
De gereconstitueerde injectieflacon moet onmiddellijk verder verdund worden.
Na verdunning
De chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik is aangetoond gedurende maximaal 4 uur bij 25 °C of binnen 22 uur bij 2 – 8 °C.
Uit microbiologisch oogpunt moet het geneesmiddel onmiddellijk na reconstitutie en verdunning worden gebruikt.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25 °C.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie en verdunning, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Injectieflacon van 50 ml van helder (type 1-)glas afgesloten met een rubberen (broombutyl-)stop en aluminium dekselkapje met 'flip-off'-dop.
Het geneesmiddel wordt afgeleverd in verpakkingen van 6 injectieflacons.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Voor de bereiding en toediening van de oplossing moeten standaard aseptische technieken worden gebruikt.
Het poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie moet voorafgaand aan gebruik gereconstitueerd en verder verdund worden.
Reconstitutie
Er moet 20 ml 0,9%- (9 mg/ml) natriumchlorideoplossing voor injectie (normale zoutoplossing) worden opgetrokken uit een infuuszak van 250 ml met 0,9%- (9 mg/ml) natriumchlorideoplossing voor injectie voor elke injectieflacon en worden gereconstitueerd met het geschikte aantal injectieflacons met meropenem/vaborbactam voor de overeenkomende dosis Vaborem:
- Reconstitueer 2 injectieflacons voor de dosis Vaborem van 2 g/2 g
Reconstitueer 1 injectieflacon voor de dosis Vaborem van 1 g/1 g en de dosis Vaborem van
0,5 g/0,5 g
Na voorzichtig mengen om op te lossen heeft de gereconstitueerde meropenem/vaborbactam-oplossing een concentratie meropenem van 0,05 g/ml bij benadering en een concentratie vaborbactam van 0,05 g/ml bij benadering. Het eindvolume bedraagt ongeveer 21,3 ml. De gereconstitueerde oplossing is niet geschikt voor directe injectie. De gereconstitueerde oplossing moet vóór intraveneuze infusie verdund worden.
Verdunning
Voor bereiding van de dosis Vaborem van 2 g/2 g voor intraveneuze infusie: onmiddellijk na reconstitutie van twee injectieflacons moet de volledige inhoud van de gereconstitueerde injectieflacon worden opgetrokken uit elk van de twee injectieflacons en terug worden gespoten in de infuuszak van 250 ml met 0,9%- (9 mg/ml) natriumchlorideoplossing voor injectie (normale zoutoplossing). De eindconcentratie voor infusie van meropenem en vaborbactam bedraagt ongeveer 8 mg/ml voor elk afzonderlijk.
Voor bereiding van de dosis Vaborem van 1 g/1 g voor intraveneuze infusie: onmiddellijk na reconstitutie van één injectieflacon moet de volledige inhoud van de gereconstitueerde injectieflacon worden opgetrokken uit de injectieflacon en terug worden gespoten in de infuuszak van 250 ml met 0,9%- (9 mg/ml) natriumchlorideoplossing voor injectie (normale zoutoplossing). De eindconcentratie voor infusie van meropenem en vaborbactam bedraagt ongeveer 4 mg/ml voor elk afzonderlijk.
Voor bereiding van de dosis Vaborem van 0,5 g/0,5 g voor intraveneuze infusie: onmiddellijk na reconstitutie van één injectieflacon moet 10,5 ml van de inhoud van de gereconstitueerde injectieflacon worden opgetrokken uit de injectieflacon en terug worden gespoten in de infuuszak van 250 ml met 0,9%- (9 mg/ml) natriumchlorideoplossing voor injectie (normale zoutoplossing). De eindconcentratie voor infusie van meropenem en vaborbactam bedraagt 2 mg/ml voor elk afzonderlijk.
De verdunde oplossing moet visueel geïnspecteerd worden op zichtbare deeltjes. De kleur van de verdunde oplossing is helder tot lichtgeel.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Menarini International Operations Luxembourg S.A.
1, Avenue de la Gare
L-1611, Luxembourg
Luxemburg
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/18/1334/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 20 november 2018
Datum van laatste verlenging van de vergunning: 24 juli 2023
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
