SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Roctavian
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
ROCTAVIAN 2 × 1013 vectorgenomen/ml oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
2.1 Algemene beschrijving
Valoctocogene roxaparvovec is een gentherapieproduct dat de SQ-vorm waaruit het B-domein is verwijderd van humane stollingsfactor VIII (hFVIII-SQ), tot uitdrukking brengt. Het is een vector op basis van niet-replicerend, recombinant, adeno-geassocieerd virus serotype AAV5, die het cDNA bevat van de SQ-vorm waaruit het B-domein is verwijderd van een humane stollingsfactor VIII-gen onder de controle van een leverspecifieke promotor.
Valoctocogene roxaparvovec wordt geproduceerd in een baculovirus-expressiesysteem dat is afgeleid van cellen van Spodoptera frugiperda (Sf9-cellijn) door middel van recombinante DNA-technologie.
2.
2 Kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling
Elke ml valoctocogene roxaparvovec oplossing voor infusie bevat 2 × 1013 vectorgenomen.
Elke injectieflacon bevat 16 × 1013 vectorgenomen van valoctocogene roxaparvovec in 8 ml oplossing.
Hulpstof met bekend effect
Dit geneesmiddel bevat 29 mg natrium per injectieflacon.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor infusie.
Een transparante, kleurloze tot lichtgele oplossing met een pH van 6,9 - 7,8 en een osmolariteit van 364 - 445 mOsm/l.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
ROCTAVIAN is geïndiceerd voor de behandeling van ernstige hemofilie A (overgeërfde factor VIII-deficiëntie) bij volwassen patiënten zonder voorgeschiedenis van factor VIII-remmers en zonder detecteerbare antistoffen voor adeno-geassocieerd virus serotype 5 (AAV5).
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden gestart onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van hemofilie en/of bloedingsstoornissen. Dit geneesmiddel dient te worden toegediend op een plaats waar personeel en apparatuur onmiddellijk beschikbaar zijn voor de behandeling van infusiegerelateerde reacties (zie rubriek 4.4 en 4.8).
ROCTAVIAN dient uitsluitend te worden toegediend aan patiënten bie wie de afwezigheid van anti-AAV5-antistoffen is aangetoond met behulp van een gevalideerde test.
Dosering
De aanbevolen dosering ROCTAVIAN is 6 × 1013 vectorgenomen per kilogram (vg/kg) lichaamsgewicht, toegediend als één intraveneuze infusie.
Berekening van de dosis van de patiënt in milliliter (ml) en het vereiste aantal injectieflacons
- Berekening van het dosisvolume van de patiënt in ml:
Lichaamsgewicht in kg vermenigvuldigd met 3 = dosis in ml
De vermenigvuldigingsfactor 3 vertegenwoordigt de dosis per kilogram (6 × 1013 vg/kg) gedeeld door het aantal vectorgenomen per ml ROCTAVIAN oplossing (2 × 1013 vg/ml).
- Berekening van het aantal te ontdooien injectieflacons:
Dosisvolume van de patiënt (ml) gedeeld door 8 = aantal te ontdooien injectieflacons (naar boven afgerond naar het eerstvolgende hele aantal injectieflacons).
De delingsfactor 8 vertegenwoordigt het minimumvolume ROCTAVIAN dat uit een injectieflacon wordt geëxtraheerd (8 ml).
Tabel 1: Voorbeeld van dosisvolume en aantal te ontdooien injectieflacons
| Gewicht van de patiënt | Dosisvolume van de patiënt (ml) (lichaamsgewicht vermenigvuldigd met 3) | Aantal te ontdooien injectieflacons (dosisvolume gedeeld door 8, dan omhoog afgerond) |
| 70 kg | 210 ml | 27 injectieflacons (omhoog afgerond van 26,25) |
Stoppen met het gebruik van factor VIII-concentraten/hemostatica
Bij het staken van het gebruik van factor VIII-concentraten/hemostatica dienen artsen rekening te houden met het volgende:
- Het factor VIII-activiteitsniveau van de patiënt moet voldoende zijn om spontane bloedingsepisodes te voorkomen.
- De duur van het effect van factor VIII-concentraten/hemostatica.
Speciale populaties
Verminderde leverfunctie
De veiligheid en werkzaamheid van valoctocogene roxaparvovec bij patiënten met leveraandoeningen zijn niet vastgesteld. Valoctocogene roxaparvovec is gecontra-indiceerd bij patiënten met acute of ongecontroleerde chronische leverinfecties en bij patiënten met bekende significante leverfibrose of -cirrose (zie rubriek 4.3). Dit geneesmiddel wordt niet aanbevolen voor patiënten met andere leveraandoeningen (zie rubriek 4.4).
Verminderde nierfunctie
Voor patiënten met verminderde nierfunctie worden geen dosisaanpassingen aanbevolen.
Ouderen
Voor oudere patiënten worden geen dosisaanpassingen aanbevolen. Er zijn beperkte gegevens beschikbaar bij patiënten van 65 jaar en ouder.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van ROCTAVIAN bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
ROCTAVIAN moet via intraveneuze infusie worden toegediend. Niet toedienen als een intraveneuze injectie of bolus.
Dien dit geneesmiddel toe op een plaats waar personeel en apparatuur onmiddellijk beschikbaar zijn voor de behandeling van infusiegerelateerde reacties (zie rubriek 4.4 en 4.8).
De toediening van ROCTAVIAN kan worden gestart met een infusiesnelheid van 1 ml/min. Deze kan elke 30 minuten worden verhoogd met 1 ml/min tot een maximale snelheid van 4 ml/min. De infusiesnelheid kan worden verlaagd of de infusie kan worden onderbroken indien de patiënt een infusiegerelateerde reactie krijgt (zie rubriek 4.4).
Voor gedetailleerde instructies voor de bereiding, toediening en het afvoeren van het geneesmiddel zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
Actieve infecties, zowel acute als ongecontroleerde chronische; en patiënten met bekende significante leverfibrose of -cirrose (zie rubriek 4.4.)
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Terugvinden herkomst
Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.
Patiënten met reeds aanwezige antistoffen voor de AAV5-vectorcapside
De ervaring bij patiënten met reeds bestaande antistoffen voor de AAV5-vectorcapside is beperkt. Bij de onderzoeken 270-201 en 270-301 werden patiënten met detecteerbare anti-AAV5-antistoffen bij screening uitgesloten (zie rubriek 5.1).
De vorming van anti-AAV5-antistoffen kan plaatsvinden na natuurlijke blootstelling. Aangezien nog onbekend is of en zo ja, onder welke omstandigheden valoctocogene roxaparvovec veilig en effectief kan worden toegediend bij aanwezigheid van anti-AAV5-antistoffen, is dit geneesmiddel niet geïndiceerd voor gebruik bij patiënten met detecteerbare anti-AAV-antistoffen. Vóór toediening moet de afwezigheid van antistoffen voor AAV5 worden aangetoond met behulp van een adequaat gevalideerde test (zie rubriek 4.1 en 4.2).
Hepatische reacties en mogelijke gevolgen van leveraandoeningen of hepatotoxinen
Leveraandoeningen en hepatotoxische stoffen
Er is beperkte ervaring bij patiënten met leveraandoeningen en bij patiënten die mogelijk hepatotoxische geneesmiddelen krijgen (zie rubriek 5.1). De veiligheid en werkzaamheid van ROCTAVIAN bij die condities zijn niet vastgesteld. De werkzaamheid van valoctocogene roxaparvovec is gebaseerd op de hepatocellulaire expressie van hFVIII-SQ. Het is niet bekend in welke mate een verlaagd aantal transduceerbare levercellen (bv. vanwege cirrose) of verlies van transduceerbare levercellen in de loop der tijd (bv. vanwege actieve hepatitis of blootstelling aan hepatotoxische stoffen) het therapeutische effect van valoctocogene roxaparvovec kan aantasten.
Valoctocogene roxaparvovec is gecontra-indiceerd bij patiënten met acute of ongecontroleerde chronische leverinfecties en bij patiënten met bekende significante leverfibrose of -cirrose (zie rubriek 4.3). Dit geneesmiddel wordt niet aanbevolen voor patiënten met andere leveraandoeningen, abnormale leverwaarden bij laboratoriumtests (ALAT, ASAT, GGT of totaal bilirubine van meer dan 1,25 keer ULN, op basis van ten minste 2 metingen, of een INR van 1,4 of hoger) en bij patiënten met een voorgeschiedenis van hepatische maligniteit (zie Leverfunctie- en factor VIII-monitoring). Patiënten moeten worden gescreend op hepatische maligniteit voordat valoctocogene roxaparvovec wordt voorgeschreven.
Voordat dit geneesmiddel wordt gebruikt bij patiënten met een leveraandoening en patiënten die mogelijk hepatotoxische medicatie krijgen, dienen artsen rekening te houden met de mogelijkheid van een verlaagd therapeutisch effect en ernstigere leverreacties alsmede de mogelijke noodzaak om gelijktijdige geneesmiddelen te wijzigen, met een wash-outperiode indien nodig (zie rubriek 4.5 en 4.8).
Het effect van alcoholgebruik op de omvang en de duur van het therapeutisch effect is onbekend. In klinische onderzoeken werden sommige verhogingen van de ALAT toegeschreven aan alcoholgebruik. Het wordt aanbevolen om gedurende ten minste één jaar na toediening van dit geneesmiddel geen alcohol te consumeren en om het alcoholgebruik daarna te beperken.
Hepatische reacties
Na toediening van valoctocogene roxaparvovec kreeg de meerderheid van de patiënten (83%) hepatische reacties, blijkend uit een gestegen ALAT (zie rubriek 4.8), waarvan sommige reacties tijdelijk samenhingen met een verlaagde expressie van het factor VIII-transgeneiwit. De mechanismen van deze reacties zijn nog niet vastgesteld.
Na toediening van valoctocogene roxaparvovec moeten de ALAT en het factor VIII-activiteitsniveau worden gemonitord (zie Leverfunctie- en factor VIII-monitoring) en zo nodig moet behandeling met corticosteroïden worden geïnitieerd als reactie op een gestegen ALAT om hepatische reacties onder controle te krijgen en een mogelijke afname van de transgenexpressie te voorkomen of beperken.
Bij het vaststellen van de indicatie voor en het tijdstip van toediening van valoctocogene roxaparvovec voor een individuele patiënt dienen artsen zich ervan te verzekeren dat de patiënt na de toediening beschikbaar is voor nauwlettende monitoring van hepatische laboratoriumparameters en factor VIII-activiteit, en te controleren of de risico's van de behandeling met corticosteroïden aanvaardbaar zijn voor de desbetreffende patiënt. De ervaring met regimes waarbij andere immunosuppressiva worden gebruikt, is beperkt (zie rubriek 4.8).
Factor VIII-tests
De factor VIII-activiteit die wordt teweeggebracht door ROCTAVIAN in menselijk plasma is hoger wanneer deze wordt gemeten met 'one-stage' stollingstests (OSA) vergeleken met chromogene substraattests (CSA). In klinische onderzoeken was er een hoge correlatie tussen de factor VIII-activiteitsniveaus in OSA- en CSA-tests over het gehele bereik van de resultaten van elke test. Voor routinematige klinische monitoring van factor VIII-activiteitsniveaus kunnen beide tests worden gebruikt. De conversiefactor tussen de tests kan op basis van klinische onderzoeksresultaten bij benadering worden vastgesteld als: OSA = 1,5 × CSA. Een factor VIII-activiteitsniveau van 50 I.E./dl met een CSA kan bijvoorbeeld worden omgerekend naar een niveau van 75 I.E./dl met een OSA.
De volgende centrale laboratoriumtests zijn gebruikt tijdens klinische onderzoeken: ellagzuur voor OSA (vergelijkbare resultaten werden verkregen voor silica en kaolien) en boviene factor IX voor CSA (vergelijkbare resultaten werden verkregen voor humane factor IX).
Bij het overstappen van hemostatische producten (bv. emicizumab) voorafgaand aan behandeling met valoctocogene roxaparvovec dienen artsen de bijbehorende productinformatie te raadplegen om potentiële interferentie bij tests van de factor VIII-activiteit tijdens de overgangsperiode te voorkomen.
Leverfunctie- en factor VIII-monitoring
In het eerste jaar na toediening van ROCTAVIAN is het doel van lever- en factor VIII-monitoring om stijgingen van de ALAT op te merken; deze kunnen gepaard gaan met een afname van de factor VIII-activiteit en kunnen duiden op de noodzaak om een behandeling met corticosteroïden te starten (zie rubriek 4.2 en 4.8). Na het eerste jaar na toediening is lever- en factor VIII-monitoring bedoeld om respectievelijk de gezondheid van de lever en het bloedingsrisico routinematig te beoordelen.
Er dient een baseline-beoordeling van de levergezondheid (inclusief leverfunctietests binnen 3 maanden en recente fibrose-beoordeling met behulp van hetzij beeldvormingsmodaliteiten, zoals echografische elastografie, hetzij laboratoriumbepalingen, binnen 6 maanden) te worden uitgevoerd voordat ROCTAVIAN wordt toegediend. Overweeg om vóór toediening ten minste twee ALAT-bepalingen uit te voeren of gebruik een gemiddelde van eerdere ALAT-bepalingen om de baseline-ALAT van de patiënt vast te stellen. Aanbevolen wordt om de leverfunctie te beoordelen door middel van een multidisciplinaire aanpak met betrokkenheid van een hepatoloog met het oog op een zo goed mogelijke afstemming van het monitoren op de individuele omstandigheden van de patiënt.
Waar mogelijk wordt aanbevolen om voor de leverfunctietests bij baseline en voor monitoring in de loop van de tijd hetzelfde laboratorium te gebruiken, met name binnen het tijdskader voor besluitvorming over behandeling met corticosteroïden, om de impact van variabiliteit tussen laboratoria tot een minimum te beperken
Na de toediening moeten de ALAT en het factor VIII-activiteitsniveau van de patiënt worden gemonitord zoals aangegeven in tabel 2. Ter ondersteuning van de interpretatie van de ALAT-resultaten moeten naast de ALAT ook de aspartaataminotransferase (ASAT) en creatinefosfokinase (CPK) worden gemonitord om alternatieve oorzaken van verhoogde ALAT-waarden (waaronder mogelijk hepatotoxische geneesmiddelen of stoffen, alcoholgebruik of zware inspanning) uit te sluiten. Op basis van een verhoogde ALAT van de patiënt kan behandeling met corticosteroïden geïndiceerd zijn (zie Corticosteroïdbehandeling). Tijdens het afbouwen van corticosteroïden is wekelijkse monitoring aanbevolen en zoals klinisch geïndiceerd.
Er dient te worden vastgesteld dat de patiënt na de toediening beschikbaar is voor regelmatige monitoring van hepatische laboratoriumparameters en factor VIII-activiteit.
Tabel 2: Monitoring van de leverfunctie en factor VIII-activiteit
| Bepalingen | Tijdskader | Monitoringfrequentiea | |
Vóór toediening | Leverfunctietests Recente fibrosebeoordeling | Binnen 3 maanden vóór infusie Binnen 6 maanden vóór infusie | Baselinemeting |
| Na toediening | ALAT en factor VIII-activiteitb | Eerste 26 weken | Wekelijks |
| Week 26 tot 52 (jaar 1) | Elke 2 tot 4 weken | ||
| Jaar 1 tot einde jaar 2 |
| ||
| Na jaar 2 |
|
a Tijdens het afbouwen van corticosteroïden is wekelijkse monitoring aanbevolen, en zoals klinisch geïndiceerd. Aanpassing van de monitoringfrequentie kan ook geïndiceerd zijn afhankelijk van de individuele situatie.
b Naast de ALAT dienen ook de ASAT en CPK te worden gemonitord om alternatieve oorzaken van verhoogde ALAT-waarden (waaronder mogelijk hepatotoxische medicatie of middelen, alcoholgebruik of zware inspanning) uit te sluiten.
Als een patiënt opnieuw profylactisch factor VIII-concentraten/hemostatica gaat gebruiken voor hemostatische regulering, kunt u overwegen de monitoring en behandeling uit te voeren in overeenstemming met de instructies voor deze middelen. In een jaarlijkse gezondheidscontrole dienen leverfunctietests te worden opgenomen.
Variabiliteit van factor VIII-activiteit
Interpatiëntvariabiliteit van het factor VIII-activiteitsniveau werd waargenomen na toediening zonder dat er mogelijke factoren van variabiliteit waren geïdentificeerd. De interpatiëntvariabiliteit in onderzoek 270-301 kon niet worden verklaard op basis van kenmerken van de patiënt bij baseline, demografische kenmerken of andere voorspellende factoren. Sommige patiënten hebben na behandeling met ROCTAVIAN misschien lage factor VIII-activiteitsniveaus, maar zouden toch klinisch voordeel kunnen ervaren in termen van een afname van noodzaak tot exogene factor VIII en geannualiseerde bloedingsfrequenties. Binnen de onderzoekspopulatie werd een trend waargenomen van lagere factor VIII-activiteitsniveaus bij zwarte patiënten. Gezien de kleine steekproefgrootte, het beperkte aantal locaties waar zwarte patiënten werden ingesloten voor het onderzoek in relatie tot de totale populatie, het bestaan van potentiële verstorende factoren en meerdere post-hoc analyses was deze trend onvoldoende om betekenisvolle conclusies te kunnen trekken over de verschillen in responspercentage op basis van ras of andere factoren die invloed zouden hebben op de factor VIII-expressie na infusie van valoctocogene roxaparvovec. Ondanks verschillen in de factor VIII-activiteitsniveaus waren de ABR en het geannualiseerde factor VIII-gebruik bij alle rassen vergelijkbaar.
Corticosteroïdbehandeling
In onderzoek 270-301 werd na het zien van verhoogde ALAT-waarden gestart met corticosteroïden om potentiële ontstekingsresponsen en daarmee gepaard gaande mogelijke afnames van de expressie van factor VIII te dempen. Het aanbevolen corticosteroïdregime op basis van de tot nu toe opgedane klinische ervaring is verderop te vinden. Het wordt aanbevolen om de productinformatie van het corticosteroïd te raadplegen voor risico's en vereiste voorzorgsmaatregelen.
Het wordt aanbevolen om, indien de ALAT van een patiënt stijgt tot hoger dan 1,5 × baseline (zie definitie van baseline hierboven in Leverfunctie- en factor VIII-monitoring) of boven de ULN, alternatieve oorzaken van verhoogde ALAT-waarden (waaronder mogelijk hepatotoxische geneesmiddelen of stoffen, alcoholgebruik of zware inspanning) te beoordelen. Er dient te worden overwogen om laboratoriumtests van de ALAT binnen 24 tot 48 uur te herhalen, indien klinisch geïndiceerd, en aanvullende tests uit te voeren om alternatieve etiologieën uit te sluiten (zie rubriek 4.5). Indien er geen alternatieve oorzaak voor de gestegen ALAT wordt gevonden, dient meteen te worden gestart met een behandeling met corticosteroïden met een dagelijkse dosis van 60 mg prednison (of gelijkwaardige dosis van een ander corticosteroïd) gedurende 2 weken. De dagelijkse dosis corticosteroïd kan in stappen geleidelijk worden afgebouwd zoals aangegeven in tabel 3. Patiënten met een baseline-ALAT-niveau tussen > ULN en 1,25 × ULN dienen te starten met het corticosteroïdregime beschreven in tabel 3 indien hun ALAT stijgt tot meer dan 1,5 × baseline.
Bij patiënten die na 5 maanden geen factor VIII-activiteitsniveau van ten minste 5 I.E./dl hebben bereikt, verbeterde de toediening van corticosteroïden de factor VIII-expressie niet. Er is in deze populatie beperkt voordeel van het starten of verlengen van een kuur corticosteroïden tot langer dan 5 maanden, tenzij het wordt gedaan om een aanzienlijke stijging van de ALAT of zorgen over de gezondheid van de lever te beheersen.
Er is beperkte informatie met betrekking tot het voordeel van het starten met een nieuwe kuur met corticosteroïden na het eerste jaar van toediening van ROCTAVIAN.
Tabel 3: Aanbevolen corticosteroïdregime bij een verhoogde ALAT
| Regime (prednison of equivalente dosis van een ander corticosteroïd) | |
| Startdosisa | 60 mg per dag gedurende 2 weken |
| Afbouwenb | 40 mg per dag gedurende 3 weken 30 mg per dag gedurende 1 week 20 mg per dag gedurende 1 week 10 mg per dag gedurende 1 week |
a Indien de ALAT blijft stijgen of na 2 weken niet verbeterd is, verhoogt u de dosis van het corticosteroïd tot maximaal 1,2 mg/kg, nadat alternatieve oorzaken voor de verhoogde ALAT zijn uitgesloten.
b Met het afbouwen van corticosteroïden kan na 2 weken worden gestart indien de ALAT stabiel blijft en/of vroeger wanneer de ALAT begint te dalen. Het afbouwen kan individueel worden afgestemd op basis van de leverfunctie, rekening houdend met de medische situatie van de patiënt, de tolerantie voor corticosteroïden en de mogelijkheid tot ontwenningssymptomen.
Indien corticosteroïden gecontra-indiceerd zijn, zou een andere immunosuppressieve therapie kunnen worden overwogen. Aanbevolen wordt een multidisciplinair overleg met een hepatoloog, zodat het alternatief voor corticosteroïden en de monitoring zo goed mogelijk worden afgestemd op de individuele omstandigheden van de patiënt. Artsen dienen ook te overwegen het gebruik van corticosteroïden te staken wanneer deze niet werkzaam zijn of niet verdragen worden. Er is beperkt ervaring met het gebruik van alternatieve immunosuppressiva (zie rubriek 4.8). Indien de ALAT ondanks gebruik van de maximale dosis corticosteroïd gedurende 4 weken niet is verbeterd en hoger is dan 3 × ULN, kunnen alternatieve immunosuppressiva worden overwogen. Overweeg daarnaast verder onderzoek naar andere oorzaken van de verhoogde ALAT.
Er lopen onderzoeken om het optimale corticosteroïdregime te bepalen.
De geschiktheid van de patiënt om gedurende langere tijd corticosteroïden te krijgen, dient te worden beoordeeld. Controleer of de risico's die verband houden met een dergelijk regime naar verwachting voor de individuele patiënt acceptabel zijn.
Infusiegerelateerde reacties
Infusiegerelateerde reacties op valoctocogene roxaparvovec kunnen zich op diverse manieren manifesteren (zoals huid-, slijmvlies-, ademhalingsstelsel-, maagdarmstelsel- en cardiovasculaire manifestaties en pyrexie) en kunnen leiden tot verlaging van de infusiesnelheid, onderbreking van de infusie, farmacologische interventie of langdurige observatie (zie rubriek 4.2 en 4.8).
Patiënten moeten tijdens en na de infusie worden gecontroleerd op mogelijke acute infusiereacties (zie rubriek 4.8). Bij het ontslag van de patiënt moeten instructies worden gegeven over het raadplegen van een arts bij een nieuwe reactie of een herhalingsreactie.
Risico op trombotische voorvallen
Een stijging van de factor VIII-activiteit kan bijdragen aan het individuele, multifactoriële risico van een patiënt op veneuze en arteriële trombotische voorvallen. Er is geen ervaring met patiënten met een relevante voorgeschiedenis van veneuze of arteriële trombotische/trombo-embolische voorvallen of bekende voorgeschiedenis van trombofilie.
Bij sommige patiënten nam de factor VIII-activiteit toe tot niveaus boven de ULN (zie rubriek 4.8).
Patiënten moeten vóór en na toediening van valoctocogene roxaparvovec worden beoordeeld op risicofactoren voor trombose en algemene cardiovasculaire risicofactoren. Patiënten moeten een persoonlijk advies krijgen gebaseerd op de behaalde factor VIII-activiteitsniveaus. Patiënten moeten onmiddellijk een arts raadplegen als zij tekenen en symptomen waarnemen die op een trombotisch voorval kunnen duiden.
Anticonceptiemaatregelen in verband met shedding van transgen-DNA in het zaad
Mannelijke patiënten dienen te worden geïnformeerd over de noodzaak van anticonceptiemaatregelen voor henzelf en voor hun vrouwelijke partners die zwanger kunnen worden (zie rubriek 4.6).
Bloed-, orgaan-, weefsel- en celdonatie
Er is een gebrek aan ervaring met het doneren van bloed of organen, weefsels en cellen voor transplantatie na een op AAV-vector gebaseerde gentherapie. Daarom mogen patiënten die met dit geneesmiddel zijn behandeld, geen bloed of organen, weefsel of cellen voor transplantatie doneren. Deze informatie staat op de patiëntkaart die de patiënt na de behandeling moet krijgen.
Immuungecompromitteerde patiënten
Er werden geen immuungecompromitteerde patiënten, waaronder patiënten die een immuunsuppressiebehandeling ondergingen binnen 30 dagen vóór infusie van valoctocogene roxaparvovec, ingeschreven in klinische onderzoeken vóór inschrijving van het geneesmiddel. De veiligheid en werkzaamheid van dit geneesmiddel bij deze patiënten zijn niet vastgesteld. Het gebruik bij immuungecompromitteerde patiënten dient plaats te vinden op basis van het oordeel van de voorschrijver, rekening houdend met de algemene gezondheid van de patiënt en het potentieel voor gebruik van corticosteroïden na behandeling met valoctocogene roxaparvovec.
HIV-positieve patiënten
Er zijn slechts enkele patiënten met een HIV-infectie met valoctocogene roxaparvovec behandeld als onderdeel van de klinische onderzoeken. Van hen kreeg één patiënt een verhoging van de leverenzymen die duidde op een interactie met efavirenz in het HIV-behandelingsregime van de patiënt. Gezien het risico van hepatotoxiciteit en/of effect op de factor VIII-expressie moet de bestaande antiretrovirale therapie van een HIV-patiënt zorgvuldig worden geëvalueerd voorafgaand aan instelling van een behandeling en na behandeling met valoctocogene roxaparvovec. De behandelend arts voor de HIV-infectie dient te worden geraadpleegd om te kijken of een minder hepatotoxisch antiretroviraal behandelingsregime beschikbaar is en geschikt zou zijn voor de patiënt, en om de patiënt indien geïndiceerd over te zetten op het nieuwe antiretrovirale regime wanneer haalbaar (zie rubriek 4.5).
Patiënten met actieve infecties
Er is geen ervaring met de toediening van ROCTAVIAN aan patiënten met acute infecties (zoals acute respiratoire infecties of acute hepatitis) of ongecontroleerde chronische infecties (zoals chronische actieve hepatitis B). Het is mogelijk dat dergelijke infecties de respons op valoctocogene roxaparvovec aantasten en de werkzaamheid verminderen en/of bijwerkingen veroorzaken. Daarom is dit geneesmiddel gecontra-indiceerd bij patiënten met dergelijke infecties (zie rubriek 4.3). Indien er tekenen of symptomen zijn van acute of ongecontroleerde chronische actieve infecties moet de behandeling worden uitgesteld totdat de infectie is verdwenen of wordt beheerst.
Patiënten met factor VIII-remmers, monitoring op remmers
Patiënten die remmers (neutraliserende antistoffen) van factor VIII hebben of hadden, werden uitgesloten van deelname aan de klinische onderzoeken. Het is onbekend of en zo ja, in welke mate dergelijke remmers de veiligheid of werkzaamheid van valoctocogene roxaparvovec beïnvloeden.
Alle patiënten bleven negatief voor factor VIII-remmers op alle evaluatietijdstippen na infusie.
ROCTAVIAN is niet geïndiceerd voor gebruik bij patiënten met een voorgeschiedenis van factor VIII-remmers.
Na toediening van valoctocogene roxaparvovec, moeten patiënten worden gemonitord op de ontwikkeling van factor VIII-remmers door middel van passende klinische observaties en laboratoriumtests.
Gebruik van factor VIII-concentraten of hemostatica na behandeling met valoctocogene roxaparvovec
Na toediening van valoctocogene roxaparvovec:
- dienen er factor VIII-concentraten/hemostatica te worden gebruikt bij invasieve procedures, operaties, trauma of bloedingen, in overeenstemming met de huidige behandelrichtlijnen voor de behandeling van hemofilie en gebaseerd op huidige factor VIII-activiteitsniveaus van de patiënt.
- moeten artsen, indien het factor VIII-activiteitsniveau van de patiënt consistent lager is dan 5 I.E./dl en de patiënt herhaaldelijk spontane bloedingsepisodes heeft gehad, het gebruik van factor VIII-concentraten/hemostatica overwegen om dergelijke episodes tot een minimum te beperken, in overeenstemming met de actuele behandelrichtlijnen voor hemofilie. Gewrichten met frequente bloedingen dienen te worden behandeld in overeenstemming met de relevante behandelrichtlijnen.
Herhalingsbehandeling en gevolgen voor andere AAV-gemedieerde therapieën
Het is nog niet bekend of en onder welke omstandigheden de therapie met valoctocogene roxaparvovec kan worden herhaald en in welke mate kruisreactie van antistoffen zou kunnen inwerken op de capsiden van AAV-vectoren die in andere gentherapieën worden gebruikt, waardoor hun werkzaamheid mogelijk wordt beïnvloed.
Risico op maligniteit als gevolg van vectorintegratie
Er vond analyse plaats van de integratieplaats op levermonsters van 5 patiënten die met ROCTAVIAN werden behandeld in klinische onderzoeken. De monsters werden circa 0,5-4,1 jaar na toediening afgenomen. Bij alle monsters werd vectorintegratie in het DNA van het menselijk genoom waargenomen.
ROCTAVIAN kan zich ook nestelen in het DNA van andere cellen van het menselijk lichaam (zoals waargenomen in oorspeekselklier-DNA-monsters van één patiënt die met ROCTAVIAN werd behandeld in een klinisch onderzoek). De klinische relevantie van de afzonderlijke integratiegevallen is op dit moment niet bekend, maar erkend wordt dat afzonderlijke integratiegevallen mogelijk zouden kunnen bijdragen aan een risico op het ontstaan van maligne tumoren (zie rubriek 5.3).
Er zijn tot dusver geen gevallen gemeld van maligniteiten bij behandeling met ROCTAVIAN. Ingeval zich een maligniteit voordoet, dient er contact met de vergunninghouder te worden opgenomen voor instructies met betrekking tot de afname van monsters van de patiënt voor analyse van de integratieplaats.
Follow-up op de lange termijn
Er wordt verwacht dat patiënten worden ingeschreven bij een register voor het volgen van hemofiliepatiënten gedurende 15 jaar om de werkzaamheid en veiligheid van deze gentherapie op lange termijn te kunnen aantonen.
Natriumgehalte
Dit geneesmiddel bevat 29 mg natrium per injectieflacon, overeenkomend met 1,5% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Voorafgaand aan de toediening van valoctocogene roxaparvovec moeten de huidige geneesmiddelen van de patiënt worden bekeken om te bepalen of deze moeten worden aangepast om de geanticipeerde interacties die in deze rubriek worden beschreven te voorkomen.
Na de toediening van valoctocogene roxaparvovec dient gelijktijdig geneesmiddelengebruik door patiënten te worden gemonitord, met name tijdens het eerste jaar. De noodzaak om gelijktijdig gebruikte geneesmiddelen aan te passen op basis van de hepatische status en het hepatische risico van de patiënt dient te worden geëvalueerd. Wanneer een nieuwe medicatie wordt gestart, wordt nauwlettende monitoring van de ALAT en het factor VIII-activiteitsniveau (bv. wekelijks tot elke 2 weken gedurende de eerste maand) aanbevolen om mogelijke effecten op beide niveaus te beoordelen.
Er is geen in-vivo-onderzoek naar interacties uitgevoerd.
Hepatotoxische geneesmiddelen of stoffen
In verband met beperkte opgedane ervaring is voorzichtigheid geboden bij gebruik in combinatie met hepatotoxische medicatie of hepatotoxische stoffen. De veiligheid en werkzaamheid van valoctocogene roxaparvovec bij die condities zijn niet vastgesteld (zie rubriek 4.4).
Voordat valoctocogene roxaparvovec wordt toegediend aan patiënten die mogelijk hepatotoxische geneesmiddelen krijgen of andere hepatotoxische middelen gebruiken (waaronder alcohol, mogelijk hepatotoxische kruidenproducten en voedingssupplementen) en wanneer men een beslissing neemt over de aanvaardbaarheid van dergelijke middelen na de behandeling met valoctocogene roxaparvovec, moeten artsen overwegen dat deze middelen de werkzaamheid van valoctocogene roxaparvovec kunnen verminderen en het risico op ernstigere hepatische reacties kunnen vergroten, met name tijdens het eerste jaar na toediening van valoctocogene roxaparvovec (zie rubriek 4.4).
Isotretinoïne
In één patiënt werd een verlaagde factor VIII-activiteit zonder verhoogde ALAT gedetecteerd na het starten van de behandeling met systemische isotretinoïne volgend op infusie van valoctocogene roxaparvovec; de factor VIII-activiteit was 75 I.E./dl in week 60 en nam tijdelijk af naar minder dan 3 I.E./dl in week 64, nadat met isotretinoïne was gestart. Nadat met isotretinoïne was gestopt in week 72, herstelde de factor VIII-activiteit zich tot 46 I.E./dl in week 122. Een in-vitro-onderzoek met menselijke primaire hepatocyten wees erop dat isotretinoïne de factor VIII-expressie onderdrukte, los van hepatotoxiciteit. Isotretinoïne wordt niet aanbevolen voor patiënten die baat hebben bij valoctocogene roxaparvovec.
Efavirenz
Eén HIV-positieve patiënt die werd behandeld met antiretrovirale therapie bestaand uit efavirenz, lamivudine en tenofovir kreeg asymptomatische Common Terminology Criteria for Adverse Events (CTCAE) graad 3 stijgingen van ALAT, ASAT en GGT (> 5,0 × ULN) en een graad 1 stijging van serumbilirubine (> ULN en maximaal 1,5 × ULN) in week 4, wat duidt op een interactie met efavirenz (zie rubriek 4.4). De reactie reageerde niet op de corticosteroïdbehandeling, maar reageerde wel op stopzetting van efavirenz en verdween nadat zijn antiretrovirale therapie werd gewijzigd in een regime zonder efavirenz. De patiënt ging later weer profylactische factor VIII-concentraten/hemostatica gebruiken. Een in-vitro-onderzoek met menselijke primaire hepatocyten wees erop dat efavirenz de factor VIII-expressie onderdrukte, los van hepatotoxiciteit. Efavirenz wordt niet aanbevolen voor patiënten die baat hebben bij valoctocogene roxaparvovec. Het gebruik van behandelingen anders dan efavirenz moet worden overwogen.
Interacties met middelen die de plasmaconcentratie van corticosteroïden kunnen verminderen of verhogen
Middelen die de plasmaconcentratie van corticosteroïden kunnen verminderen of verhogen (bv. middelen die het cytochroom P450 3A4 induceren of remmen) kunnen de werkzaamheid van de corticosteroïdbehandeling verminderen of de bijwerkingen ervan vergroten (zie rubriek 4.4).
Vaccinaties
Controleer vóór infusie van valoctocogene roxaparvovec of de patiënt alle benodigde vaccinaties heeft gekregen. Het kan nodig zijn het vaccinatieschema van de patiënt aan te passen om dit af te stemmen op gelijktijdige immunomodulatoire therapie (zie rubriek 4.4). Aan patiënten die immunomodulatoire therapie krijgen, mogen geen levende vaccins worden toegediend.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden
Er is geen gericht dieronderzoek naar de vruchtbaarheid of gevolgen voor embryo/foetus uitgevoerd om aan te tonen of het gebruik bij vrouwen die zwanger kunnen worden en het gebruik tijdens de zwangerschap schadelijk kunnen zijn voor het ongeboren kind (theoretisch risico op virale vectorintegratie in foetale cellen door middel van verticale transmissie). Bovendien zijn er geen gegevens beschikbaar voor aanbeveling van een specifieke duur van anticonceptiemaatregelen bij vrouwen die zwanger kunnen worden. Derhalve wordt ROCTAVIAN niet aanbevolen voor gebruik bij vrouwen die zwanger kunnen worden.
Anticonceptie na toediening aan mannen
In klinische onderzoeken was transgen-DNA, na toediening van ROCTAVIAN, tijdelijk in het zaad detecteerbaar (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Gedurende 6 maanden na toediening van ROCTAVIAN
- moeten behandelde patiënten die zich kunnen voortplanten en hun vrouwelijke partners die zwanger kunnen worden, een zwangerschap voorkomen of uitstellen door het gebruik van anticonceptie met dubbele barrière, en
- mogen mannen geen zaad doneren.
Zwangerschap
Er is geen ervaring met het gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap. Er is geen voortplantingsonderzoek bij dieren uitgevoerd met ROCTAVIAN. Het is onbekend of dit geneesmiddel schade aan de foetus kan veroorzaken bij toediening aan een zwangere vrouw of het voortplantingsvermogen kan aantasten. ROCTAVIAN mag niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt.
Borstvoeding
Het is niet bekend of valoctocogene roxaparvovec in de moedermelk wordt uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. ROCTAVIAN mag niet worden gebruikt in de periode dat borstvoeding wordt gegeven.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen niet-klinische of klinische onderzoeken uitgevoerd om het effect van valoctocogene roxaparvovec op de vruchtbaarheid te evalueren (zie Anticonceptie na toediening aan mannen).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Infusie van valoctocogene roxaparvovec kan een geringe invloed hebben op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Vanwege mogelijke bijwerkingen zoals tijdelijke presyncope, duizeligheid, vermoeidheid en hoofdpijn die zijn ontstaan kort na toediening van valoctocogene roxaparvovec, worden patiënten geadviseerd om voorzichtig te zijn tijdens het rijden en bedienen van machines totdat ze er zeker van zijn dat dit geneesmiddel hen niet meer negatief beïnvloedt (zie rubriek 4.8).
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De vaakst voorkomende bijwerkingen van ROCTAVIAN waren verhoogde ALAT (83%), ASAT (70%), LDH (57%) en CPK (48%), nausea (37%) en hoofdpijn (35%).
Lijst in tabelvorm van bijwerkingen
De volgende beschreven bijwerkingen zijn gebaseerd op een totaal aantal van 141 patiënten in de onderzoeken 270-201 en 270-301, die allen een dosis kregen van 6 × 1013 vg/kg en werden gevolgd gedurende maximaal 375 weken (zie rubriek 5.1).
De bijwerkingen worden vermeld per systeem/orgaanklasse volgens MedDRA en zijn gerangschikt naar frequentie. De frequenties worden als volgt gecategoriseerd: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 4: Overzicht in tabelvorm van bijwerkingen van valoctocogene roxaparvovec
Systeem/orgaanklasse volgens MedDRA | Bijwerking | Frequentie |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Griepachtige symptomen | Vaak |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Factor VIII-activiteitsniveau boven ULNa | Zeer vaak |
| Immuunsysteemaandoeningen | Overgevoeligheidsreactieb | Vaak |
| Zenuwstelselaandoeningen | Hoofdpijn | Zeer vaak |
| Duizeligheidb | Vaak | |
| Presyncopeb | Soms | |
| Hartaandoeningen | Verhoogde bloeddrukb | Vaak |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Dyspneub | Soms |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Nausea, braken, buikpijn, diarree | Zeer vaak |
| Dyspepsie | Vaak | |
| Lever- en galaandoeningenc | ALAT verhoogd, ASAT verhoogd, GGT verhoogd, bilirubine verhoogd en LDH verhoogd | Zeer vaak |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Rashd, pruritusb | Vaak |
Systeem/orgaanklasse volgens MedDRA | Bijwerking | Frequentie |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | CPK verhoogd | Zeer vaak |
| Myalgie | Vaak | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Vermoeidheide | Zeer vaak |
| Infusiegerelateerde reactief | Vaak |
a Een of meerdere voorvallen van een factor VIII-activiteitsniveau > 170 I.E./dl (ULN van de gebruikte CSA) of > 150 I.E./dl (ULN van de gebruikte OSA). Zie ‘Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen’.
b Alleen beschouwd als bijwerking tijdens de eerste 48 uur na infusie.
c Betreft afwijkingen van de laboratoriumwaarden boven de ULN.
d Rash omvat maculo-papulaire rash en urticaria.
e Vermoeidheid omvat lethargie en malaise.
f Infusiegerelateerde reacties omvatten huid-, slijmvlies- en ademhalingsstelselmanifestaties (waaronder urticaria, pruritus, maculo-papulaire rash, niezen, hoest, dyspneu, rhinorroe, waterige ogen en tintelend gevoel in de keel), maagdarmstelselmanifestaties (waaronder nausea en diarree), cardiovasculaire manifestaties (waaronder verhoogde bloeddruk, hypotensie, tachycardie en presyncope) en skeletspierstelselmanifestaties (waaronder myalgie en lage rugpijn) alsmede pyrexie, rigors, koude rillingen.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Infusiegerelateerde reacties
Elf patiënten (8%; 11/141) kregen infusiegerelateerde reacties met symptomen tijdens of binnen 6 uur na afloop van de infusie, waaronder een of meer van de volgende: huid-, slijmvlies- en ademhalingsstelselmanifestaties (waaronder urticaria, pruritis, maculo-papulaire rash, niezen, hoest, dyspneu, rhinorroe, waterige ogen en tintelend gevoel in de keel), maagdarmstelselmanifestaties (waaronder nausea en diarree), cardiovasculaire manifestaties (waaronder verhoogde bloeddruk, hypotensie, tachycardie en presyncope) en skeletspierstelselmanifestaties (waaronder myalgie en lage rugpijn) alsmede pyrexie, rigors en koude rillingen. De mediane tijd tot het begin was 1 uur (bereik: 0,25; 5,87) vanaf het begin van de infusie en de mediane duur was 1 uur. Vier patiënten hadden reacties c.q. bijwerkingen tijdens de infusie. Drie van deze patiënten kregen een CTCAE graad 3-overgevoeligheidsreactie waardoor de infusie tijdelijk moest worden onderbroken, waarna de infusie met een lagere snelheid werd hervat. Alle patiënten die infusiegerelateerde reacties kregen, voltooiden hun infusie. Zeven van de 11 patiënten kregen een of meerdere van de volgende geneesmiddelen: systemische antihistaminen, corticosteroïden en/of anti-emetica. Daarnaast kreeg 1 patiënt intraveneuze vloeistoffen en epinefrine. Alle gevallen van infusiegerelateerde reacties verdwenen zonder restverschijnselen.
Abnormale hepatische laboratoriumwaarden
Tabel 5 bevat een overzicht van abnormale hepatische laboratoriumwaarden na toediening van ROCTAVIAN. Verhogingen van de ALAT worden nader gekarakteriseerd, aangezien deze gepaard kunnen gaan met een afname van de factor VIII-activiteit en kunnen duiden op de noodzaak om een behandeling met corticosteroïden te starten (zie rubriek 4.4).
Tabel 5: Abnormale hepatische laboratoriumwaarden bij patiënten die 6 × 1013 vg/kg ROCTAVIAN kregen toegediend in de onderzoeken 270-201 en 270-301
Aantal patiënten (%) N = 141 | |
| Verhoging ALAT > ULN | 117 (83%) |
| CTCAE graad 2a | 29 (21%) |
| CTCAE graad 3b | 12 (9%) |
| Verhoging ASAT > ULNc | 98 (70%) |
| CTCAE graad 2a | 16 (11%) |
| CTCAE graad 3b | 10 (7%) |
| Verhoging GGT > ULNc | 25 (18%) |
| CTCAE graad 2a | 3 (2%) |
| CTCAE graad 3b | 2 (1%) |
| Verhoging bilirubine > ULNc,d | 20 (14%) |
| CTCAE graad 2e | 4 (3%) |
| CTCAE graad 3f | 1 (1%) |
| Verhoging LDH > ULN | 81 (57%) |
a CTCAE graad 2: > 3,0 en hoger tot 5,0 × ULN
b CTCAE graad 3: > 5,0 × ULN
c Waarden na baseline zijn gebaseerd op de hoogste CTCAE-graad
d Er waren geen patiënten met verhogingen van CTCAE graad 3
e CTCAE graad 2: > 1,5 en hoger tot 3,0 × ULN
f CTCAE graad 3: > 3,0 en hoger tot 10,0 × ULN
Verhogingen van de ALAT
Vierenveertig procent van ALAT-verhogingen boven ULN trad op in de eerste 26 weken, 29% van de ALAT-verhogingen trad op in week 27 tot 52 en 27% van de ALAT-verhogingen trad op later dan 52 weken na toediening. De mediane duur van de verhoging van de ALAT boven ULN was 3 weken. Zevenennegentig van de 141 patiënten (69%) hadden twee of meer episodes waarbij de ALAT verhoogd was tot boven de ULN.
Twaalf (9%) patiënten hadden ALAT-verhogingen van graad 3 (in totaal 15 episodes). Het bereik voor ALAT-verhogingen van graad 3 was 216 I.E./dl tot 623 I.E./dl. De meerderheid van de ALAT-verhogingen van graad 3 (73%) trad op binnen de eerste 26 weken, 3 (20%) traden op in week 27 tot 52 en 1 (7%) trad op later dan 52 weken na toediening. Alle ALAT-verhogingen van graad 3 verdwenen bij gebruik van corticosteroïden, waaronder die bij 2 patiënten die i.v. methylprednisolon kregen.
Bij de patiënten die ALAT-verhogingen boven ULN kregen, bedroeg de mediane (bereik) tijd tot de aanvankelijke afname van de ALAT (gedefinieerd als eerste daling van ten minste 10 U/L of ALAT ≤ ULN) na een nieuwe kuur met corticosteroïden of een verhoging van de dosis corticosteroïden 8 (2; 71) dagen.
Gebruik van immunosuppressiva om verhogingen van de ALAT te voorkomen of beperken
In onderzoek 270-301 ontvingen 106 van de 134 patiënten (79%) een behandeling met corticosteroïden (prednison of prednisolon) in reactie op een verhoging van de ALAT, beginnend bij een mediaan van 8 weken na toediening van ROCTAVIAN. De meerderheid van deze patiënten (93%; 99 van de 106) startte met een corticosteroïdbehandeling binnen de eerste 26 weken, 6 patiënten (6%) startten met een corticosteroïdbehandeling tussen week 26 en 52 en 1 patiënt startte met een corticosteroïdbehandeling na 52 weken. Het bereik met betrekking tot de timing voor het starten met corticosteroïden kwam voort uit de variabiliteit van de tijd tot de eerste verhoogde ALAT bij patiënten en verschillen in de gedefinieerde ALAT-drempelwaardecriteria voor het starten met corticosteroïden, die in de loop van het onderzoek veranderden. De mediane (bereik) totale duur van het gebruik van corticosteroïden (inclusief herhaalde behandeling) was 33 (3; 120) weken. Een langer corticosteroïdregime werd ook gezien bij patiënten die het factor VIII-activiteitsniveau > 5 I.E./dl niet bereikten (low responders). Verlenging van de duur van de corticosteroïdbehandeling resulteerde niet in significant voordeel voor factor VIII-niveaus (zie rubriek 4.4).
In onderzoek 270-301 ontvingen patiënten alternatieve immunosuppressiva (AIS) anders dan prednison of prednisolon omdat ze geen corticosteroïden verdroegen of corticosteroïden geen effect hadden. Negentien (14%) patiënten hadden een ALAT-niveau hoger dan ULN voordat zij AIS ontvingen. Het betrof hierbij onder andere een of meerdere van de volgende geneesmiddelen: tacrolimus, mycofenolaat en budesonide. Bij 2 patiënten werd i.v. methylprednisolon toegediend voor ALAT-verhogingen van graad 3.
Er werd een open-labelonderzoek (270-303) met 22 patiënten uitgevoerd om de effecten te beoordelen van een profylactische corticosteroïdbehandeling waarmee werd gestart op de dag van de infusie van ROCTAVIAN. Patiënten die profylactische corticosteroïden ontvingen, hadden in week 52 lagere factor VIII-activiteitsniveaus dan patiënten in onderzoek 270-301. Bij de profylactische corticosteroïdbehandeling werden minder ALAT-verhogingen boven ULN gezien, maar de ernst van de ALAT-verhogingen was vergelijkbaar met die waargenomen bij de reactieve corticosteroïdbehandeling die werd gebruikt in onderzoek 270-301 en die wordt aanbevolen in rubriek 4.4.
Factor VIII-activiteitsniveaus boven ULN
In de onderzoeken 270-201 en 270-301 waren er patiënten met een of meerdere gevallen van factor VIII-activiteitsniveaus hoger dan ULN (zie tabel 6 en rubriek 4.4). Twee patiënten hadden een tijdelijk factor VIII-activiteitsniveau boven de kwantificatielimiet van de test (> 463 I.E./dl voor CSA en > 500 I.E./dl voor OSA). Eén patiënt kreeg enoxaparine ter profylaxe voor veneuze trombo-embolieën op basis van de individuele risicofactoren voor die patiënt. Bij drie van 38 (8%) patiënten in onderzoek 270-301 en geen van de patiënten in onderzoek 270-201 was het factor VIII-activiteitsniveau nog boven ULN op het tijdstip waarop de gegevensverzameling werd beëindigd.
Tabel 6: Factor VIII-activiteitsniveau boven ULNa
| Onderzoek 270-301 ITT-populatie (N = 134) | Onderzoek 270-201 6 × 1013 vg/kg cohort (N = 7) | |||
| OSA | CSA | OSA | CSA | |
Gedeelte van de patiënten n (%) | 38 (28%) | 16 (12%) | 4 (57%) | 2 (29%) |
Tijd tot eerste factor VIII-bepaling > ULN (weken) Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 15,2 (7,8) 13,4 (6,1; 44,1) | 18,1 (6,0) 18,1 (8,3; 29,1) | 22,4 (8,5) 20,1 (15,3; 34,1) | 24,7 (4,9) 24,7 (21,3; 28,1) |
Duur van factor VIII-bepalinge n > ULN (weken) Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 37,4 (52,7) 11,8 (0,7; 197,7) | 31,2 (48,5) 13,5 (0,7; 167,0) | 34,8 (33,0) 31,2 (2,3; 74,6) | 2,4 (0,5) 2,4 (2,0; 2,7) |
a ULN van > 150 I.E./dl voor OSA en ULN van > 170 I.E./dl voor CSA.
Immunogeniciteit
In de onderzoeken 270-201 en 270-301 moesten alle patiënten die werden behandeld negatief testen voor anti-AAV5-antistoffen en negatief (< 0,6 BU) voor factor VIII-remmers in een Nijmegen-gemodificeerde Bethesda-test na een levenslange blootstelling van minimaal 150 dagen aan factor VIII-vervangingstherapie op het moment van screening (zie rubriek 4.1 en 4.4).
Na infusie van ROCTAVIAN bleven alle patiënten negatief voor factor VIII-remmers op alle tijdstippen na infusie die op het moment dat de gegevensverzameling werd beëindigd, geëvalueerd waren.
Binnen 8 weken na toediening vond bij alle patiënten een serumconversie naar anti-AAV5-antistof-positief plaats. De gemiddelde totale anti-AAV5 -antistoftiters piekten 36 weken na toediening en bleven stabiel tot aan de laatste test.
Met ROCTAVIAN behandelde patiënten werden getest op cellulaire immuunreacties op de AAV5-capside en het factor VIII-transgenproduct met behulp van een IFN-γ ELISpot-test. Er werden AAV5-capside-specifieke cellulaire immuunreacties gedetecteerd beginnend in week 2 na toediening van de dosis en vaak namen deze af of keerden terug naar negatief in de eerste 52 weken bij de meerderheid van patiënten met beschikbare gegevens.
Er werden factor VIII-specifieke reacties gedetecteerd bij minder proefpersonen, vaak sporadisch op een enkel tijdpunt en terugkerend naar negatief bij de meeste patiënten. Er kon geen verband worden vastgesteld tussen factor VIII cellulaire immuunreacties en de ALAT- of factor VIII-activiteitsbepalingen.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er is geen ervaring met de onopzettelijke infusie van een te hoog dosisvolume. Indien dit noodzakelijk wordt beschouwd, dient de behandeling van een overdosering symptomatisch en ondersteunend te zijn. Inname van hogere doses dan aanbevolen kan leiden tot hogere factor VIII-activiteitsniveaus en kan theoretisch verband houden met een verhoogd risico op trombotische voorvallen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: hemostatica, bloedstollingsfactoren, ATC-code: B02BD15
Werkingsmechanisme
Valoctocogene roxaparvovec is een op adeno-geassocieerd virusserotype 5 (AAV5) gebaseerde gentherapievector die leidt tot de expressie van de SQ-vorm waaruit het B-domein is verwijderd van een recombinante humane factor VIII (hFVIII-SQ) onder de controle van een leverspecifieke promotor. De hFVIII-SQ-expressie vervangt de ontbrekende stollingsfactor VIII die nodig is voor effectieve hemostase. Na infusie van valoctocogene roxaparvovec wordt vector-DNA in vivo verwerkt en vormt het episomale transgenen van volledige lengte die blijven bestaan als het stabiele DNA wordt gevormd dat langdurige productie van hFVIII-SQ ondersteunt.
Farmacodynamische effecten
Het farmacodynamische effect van valoctocogene roxaparvovec werd beoordeeld met circulerende factor VIII-activiteitsniveaus (zie subrubriek Klinische werkzaamheid en veiligheid hieronder).
Klinische werkzaamheid en veiligheid
De werkzaamheid van één intraveneuze infusie van 6 × 1013 vg/kg valoctocogene roxaparvovec werd geëvalueerd in een fase 3 open-labelonderzoek met één groep (onderzoek 270-301) bij volwassen mannen (18 jaar en ouder) met ernstige hemofilie A (resterende factor VIII-activiteit ≤ 1 I.E./dl). De patiënten waren behandeld met profylactische factor VIII-vervangingstherapie gedurende ten minste 12 maanden vóór inschrijving voor het onderzoek en blootgesteld aan factor VIII-concentraten.
In het onderzoek werden patiënten uitgesloten met een actieve hepatitis B- of C-infectie, een eerdere leverbiopsie waaruit significante fibrose (stadium 3 of 4 op de Batts-Ludwig-schaal of gelijkwaardig) bleek, bekende levercirrose of een voorgeschiedenis van hepatische maligniteit. Met uitzondering van een verhoogde totale bilirubine bij 2 patiënten met het syndroom van Gilbert, waren ALAT, ASAT, GGT, bilirubine en alkalische fosfatase normaal of lager dan 1,25 × ULN in onderzoek 270-301. Detecteerbare antistoffen voor AAV5 bij screening, actieve infecties en/of geschiedenis van veneuze of arteriële trombotische/trombo-embolische voorvallen (met uitzondering van tromboses als gevolg van een katheter) of bekende trombofilie waren exclusiecriteria in onderzoek 270-301. Patiënten met een immuungecompromitteerde gezondheid (waaronder patiënten die immunosuppressiva innamen) werden uitgesloten. Zie rubriek 4.4.
In onderzoek 270-301 ontvingen 134 patiënten (intent-to-treatpopulatie; ITT) in de leeftijd van 18 t/m 70 jaar (mediaan: 30 jaar; 1 patiënt (0,7%) was ≥ 65 jaar) 6 × 1013 vg/kg ROCTAVIAN met een follow-up die uiteenliep van 66 tot 266 weken (gemiddelde: 221 weken). 72% van de populatie bestond uit witte patiënten (96 patiënten), 14% (19 patiënten) was Aziatisch, 11% zwart (15 patiënten) en 3% anders of niet gespecificeerd. Honderdtweeëndertig (132) patiënten waren HIV-negatief (gemodificeerde intent-to-treat [mITT]-populatie). Honderdtwaalf (112) patiënten hadden vóór insluiting in onderzoek 270-301 deelgenomen aan een niet-interventioneel onderzoek (NIS) met ten minste 6 maanden aan prospectief verzamelde baselinegegevens. Honderdzes van de 134 patiënten startten alleen met een corticosteroïdbehandeling als reactie op een verhoogde ALAT (meestal beginnend met 60 mg/dag en stapsgewijze verlaging daarna); zie rubriek 4.8.
Het primaire werkzaamheidseindpunt was de verandering in factor VIII-activiteit op 208 weken na infusie van ROCTAVIAN (toegerekend als 1 I.E./dl) ten opzichte van baseline, zoals gemeten met een CSA. De secundaire werkzaamheidseindpunten waren de veranderingen ten opzichte van baseline van ABR waarvoor exogeen factor VIII nodig was en geannualiseerd gebruik van exogeen factor VIII in de periode na profylaxe met factor VIII.
Factor VIII-activiteit
De factor VIII-activiteitsniveaus (I.E./dl) in de loop van de tijd na infusie van ROCTAVIAN worden in tabel 7 weergegeven voor zowel de CSA als OSA. De volgende centrale laboratoriumtests zijn gebruikt tijdens klinische onderzoeken: ellagzuur voor OSA (vergelijkbare resultaten werden verkregen voor silica en kaolien) en boviene factor IX voor CSA (vergelijkbare resultaten werden verkregen voor humane factor IX). Het tijdsprofiel van de factor VIII-activiteit wordt gewoonlijk gekenmerkt door een respons in drie fasen, bestaand uit een snelle toename in ongeveer de eerste zes maanden, gevolgd door een aanvankelijke afname en daarna een meer geleidelijke afname.
Tabel 7: Factor VIII-activiteitsniveaus (I.E./dl) in de loop van de tijd bij patiënten met ernstige hemofilie Aa (ITT-populatie; N = 134)
| Tijdpunt | Patiënten (n) | Factor VIII-activiteitsniveau (I.E./dl)b | |
| CSA | OSA | ||
Maand 6 Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 134 | 52,6 (54,8) 38,1 (0; 367,3) | 80,8 (79,5) 60,5 (1,8; 483,9) |
Maand 12 Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 134 | 42,4 (45,3) 23,9 (0; 231,2) | 63,4 (64,5) 40,2 (0; 311,1) |
Maand 18 Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 134 | 26,1 (30,8) 13,2 (0; 167,9) | 38,6 (44,1) 21,4 (0; 232,2) |
Maand 24 Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 134 | 22,7 (32,9) 11,6 (0; 187,1) | 35,5 (47,2) 21,3 (0; 271,3) |
Maand 36 Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 134 | 18,2 (30,6) 8,2 (0; 217,7) | 27,8 (40,7) 16,0 (0; 291,4) |
Maand 48 Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 132c | 15,8 (28,7) 6,5 (0; 197,9) | 26,7 (45,5) 13,2 (0; 306,9) |
a Patiënten met een resterende factor VIII ≤ 1 I.E./dl zoals blijkt uit de medische voorgeschiedenis. b Op basis van de mediaan van bepalingen van de factor VIII-activiteit die werden gedaan in week 23 tot 26 voor maand 6, in week 49 tot 52 voor maand 12, een tijdvenster van 4 weken rond week 76 voor maand 18, een tijdvenster van 4 weken rond week 104 voor maand 24, een tijdvenster van 6 weken rond week 156 voor maand 36 en een tijdvenster van 6 weken rond week 208 voor maand 48.
c Twee patiënten in de ITT-populatie bereikten maand 48 niet als gevolg van het moment dat de gegevensverzameling werd beëindigd.
Het aandeel patiënten dat de drempelwaarden voor het factor VIII-activiteitsniveau per jaar bereikte, wordt getoond in tabel 8 voor zowel de CSA als OSA. De meerderheid (95%) van de patiënten die een factor VIII-activiteitsniveau van ≥ 5 I.E./dl behalen, doen dat binnen 5 maanden na infusie.
Tabel 8: Patiënten die de drempelwaarden voor factor VIII-activiteit behaalden per jaar (ITT-populatie; N = 134)
| Drempelwaarde factor VIII-activiteit behaald per testa | Jaar 1 N = 134 n (%) | Jaar 2 N = 134 n (%) | Jaar 3 N = 134 n (%) | Jaar 4 N = 132b n (%) |
| CSA | ||||
| > 150 I.E./dl | 7 (5%) | 2 (1%) | 2 (1%) | 2 (2%) |
| 40 - ≤ 150 I.E./dl | 42 (31%) | 19 (14%) | 12 (9%) | 8 (6%) |
| 15 - < 40 I.E./dl | 46 (34%) | 33 (25%) | 26 (19%) | 29 (22%) |
| 5 - < 15 I.E./dl | 23 (17%) | 45 (34%) | 47 (35%) | 39 (30%) |
| 3 - < 5 I.E./dl | 3 (2%) | 14 (10%) | 14 (10%) | 18 (14%) |
| < 3 I.E./dlc | 13 (10%) | 21 (16%) | 33 (25%) | 36 (27%) |
| OSA | ||||
| > 150 I.E./dl | 13 (10%) | 5 (4%) | 3 (2%) | 4 (3%) |
| 40 - ≤ 150 I.E./dl | 55 (41%) | 31 (23%) | 22 (16%) | 18 (14%) |
| 15 - < 40 I.E./dl | 43 (32%) | 45 (34%) | 45 (34%) | 39 (30%) |
| 5 - < 15 I.E./dl | 13 (10%) | 31 (23%) | 36 (27%) | 41 (31%) |
| 1 - < 5 I.E./dl | 8 (6%) | 14 (10%) | 16 (12%) | 15 (11%) |
| < 1 I.E./dlc | 2 (1%) | 8 (6%) | 12 (9%) | 15 (11%) |
a Op basis van de mediaan van bepalingen van het factor VIII-activiteitsniveau die werden gedaan in week 49 tot 52 voor jaar 1, een tijdvenster van 4 weken rond week 104 voor jaar 2, een tijdvenster van 6 weken rond week 156 voor jaar 3 en een tijdvenster van 6 weken rond week 208 voor jaar 4. b Twee patiënten in de ITT-populatie bereikten jaar 4 niet als gevolg van het moment dat de gegevensverzameling werd beëindigd.
c 3 I.E./dl is de onderlimiet voor kwantificering van de gebruikte CSA en 1 I.E./dl is de onderlimiet voor kwantificering van de gebruikte OSA.
Geannualiseerde bloedingsfrequentie (ABR) en geannualiseerd exogeen factor VIII-gebruik
In tabel 9 worden de resultaten wat betreft de ABR en exogeen factor VIII-gebruik na behandeling met ROCTAVIAN in onderzoek 270-301 beschreven voor de patiënten die eerder meededen aan het niet-interventionele onderzoek (NIS).
Tabel 9: ABR en geannualiseerd factor VIII-gebruik bij baseline en na factor VIII-profylaxe
Onderzoek 270-301 Patiënten uit niet-interventioneel onderzoek (NIS) N = 112 | ||
| Baseline | Periode na factor VIII-profylaxe | |
Duur van gegevensverzameling (week) Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) | 36,5 (9,4) 32,9 (26; 68) | 210,5 (19,5) 209,4 (88; 242) |
| ABR (bloedingen/jaar) voor bloedingen die werden behandeld met exogene factor VIII-vervanging | ||
Algeheela Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) Verandering t.o.v. baseline Gemiddelde (SD) 95% BI Patiënten met 0 bloedingen | 4,8 (6,5) 2,8 (0; 33,1) | 0,8 (2,0) 0 (0; 12,0) |
| -4,0 (6,5) -5,2;-2,8 | ||
| 32% | 54% | |
Onderzoek 270-301 Patiënten uit niet-interventioneel onderzoek (NIS) N = 112 | ||
| Baseline | Periode na factor VIII-profylaxe | |
Gewrichtsbloedingen Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) Patiënten met 0 bloedingen | 2,8 (4,3) 1,4 (0; 23,1) | 0,5 (1,3) 0 (0; 6,5) |
| 44% | 68% | |
Frequente bloedingen van een bepaald gewrichtb Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) Patiënten met 0 bloedingen | 0,5 (1,6) 0 (0; 9,2) | 0,1 (0,7) 0 (0; 5,1) |
| 88% | 94% | |
Spontane bloedingen Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) Patiënten met 0 bloedingen | 2,0 (3,5) 0 (0; 21,3) | 0,4 (1,1) 0 (0; 6,8) |
| 55% | 71% | |
| Geannualiseerd factor VIII-gebruik | ||
Infusies (infusies/jaar) Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) Verandering t.o.v baseline Gemiddelde (SD) 95% BI | 135,9 (52,0) 128,6 (39,5; 363,8) | 6,1 (15,6) 0,6 (0; 109,7) |
| -129,8 (51,6) -139,4, -120,1 | ||
Gebruik (I.E./kg/jaar) Gemiddelde (SD) Mediaan (bereik) Verandering t.o.v. baseline Gemiddelde (SD) 95% BI | 3.961 (1.751) 3.754 (1.296; 11.251) | 174 (406) 16 (0; 1.910) |
| -3.787 (1.774) -4.119; -3.455 | ||
| Patiënten met nul factor VIII-infusies | 0% | 34% |
a Exclusief bloedingen vanwege operatie/procedures.
b Baseline target joints (gewrichten met frequente bloedingen), zoals beoordeeld door de onderzoeker, werden tijdens het screeningbezoek geïdentificeerd.
Van de patiënten in onderzoek 270-301 die eerder meededen aan het niet-interventionele onderzoek werd respectievelijk 82% (92/112), 84% (94/112), 75% (82/110) en 74% (81/110) voor nul bloedingen behandeld gedurende jaar 1, 2, 3 en 4. Gedurende jaar 1, 2, 3 en 4 kreeg respectievelijk 76% (85/112), 73% (82/112), 57% (63/110) en 61% (67/110) van de patiënten nul factor VIII-infusies.
Bij patiënten (ITT-populatie) in onderzoek 270-301 waren de ABR voor bloedingen die werden behandeld met exogene factor VIII-vervanging [mediaan (bereik): 0 (0; 12,4) bloedingen per jaar] en het geannualiseerde factor VIII-gebruik [mediaan (bereik): 0,8 (0; 109,7) infusies per jaar] vergelijkbaar met die van patiënten die eerder waren ingeschreven voor het NIS beschreven in tabel 9 wat betreft de periode na profylaxe met factor VIII volgend op behandeling met ROCTAVIAN. De mediane (bereik) tijd tot stopzetting van het profylactische gebruik van factor VIII-concentraten was 4 (0,1; 16,7) weken, waarbij 130 van de 134 patiënten binnen 8 weken stopten.
Honderdtwaalf van de 134 patiënten (84%) hadden aan het einde van jaar 4 geen profylaxe meer nodig na toediening van ROCTAVIAN; tweeëntwintig patiënten begonnen in diezelfde periode opnieuw met continu profylactisch gebruik van factor VIII-concentraten of andere hemostatica. Op enig punt tijdens de gehele opvolging begonnen 24 patiënten opnieuw met continu profylactisch gebruik van factor VIII-concentraten of andere hemostatica zoals beschreven in het onderzoeksprotocol (bereik: 58; 252 weken).
Langetermijneffect
De hoeveelheid gegevens over de duurzaamheid van de behandeling is in dit stadium nog beperkt. In onderzoek 270-301 is ten minste 4 jaar aan duurzaamheidsgegevens beschikbaar, waaronder 15 patiënten die de geplande onderzoeksduur van 5 jaar afrondden. Voorts is 7 jaar aan follow-upgegevens beschikbaar van 7 patiënten die de aanbevolen dosis van 6 × 1013 vg/kg kregen in onderzoek 270-201, en bleven de patiënten een klinisch betekenisvolle respons op de behandeling laten zien.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met ROCTAVIAN in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met hemofilie A (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
Voorwaardelijke toelating
Dit geneesmiddel is geregistreerd in het kader van een zogeheten ‘voorwaardelijke toelating’. Dit betekent dat aanvullend bewijs over de baten van dit geneesmiddel wordt afgewacht.
Het Europees Geneesmiddelenbureau zal nieuwe informatie over dit geneesmiddel op zijn minst eenmaal per jaar beoordelen en zo nodig deze SPC aanpassen.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Valoctocogene roxaparvovec transgen-DNA-niveaus (totale hoeveelheid vector-DNA) in diverse weefsels (beoordeeld in niet-klinische onderzoeken), bloed en sheddingmatrices werden bepaald met behulp van een kwantitatieve polymerasekettingreactie-test (qPCR, quantitative polymerase chain reaction). Deze test is gevoelig voor transgen-DNA, waaronder fragmenten van aangetast DNA. Het geeft niet aan of DNA aanwezig is in de vectorcapside, in cellen of in de vloeistoffase van de matrix (bv. bloedplasma, zaadvocht) of dat er intacte vector aanwezig is. Plasma- en zaadmatrices werden verder beoordeeld door ingekapseld (mogelijk besmettelijk) vector-DNA te meten met behulp van een kwantitatieve immunoprecipitatie-PCR-test in onderzoeken 270-201 en 270-301.
Klinische farmacokinetiek en shedding
Toediening van ROCTAVIAN resulteerde in detecteerbaar vector-DNA in bloed en alle beoordeelde sheddingmatrices, waarbij piekconcentraties werden waargenomen tussen 1 en 9 dagen na toediening. De piekvector-DNA-concentraties werden waargenomen in bloed, gevolgd door speeksel, zaad, ontlasting en urine. De tot nu toe waargenomen piekconcentratie in bloed in de onderzoeken 270-201 en 270-301 was 2 × 1011 vg/ml. De maximale concentratie in enige sheddingmatrix was 1 × 1010 vg/ml. Nadat het maximum in een matrix is bereikt, daalt de transgen-DNA-concentratie gestaag.
Bij de 141 evalueerbare patiënten uit de onderzoeken 270-201 en 270-301 was ingekapseld (mogelijk besmettelijk) vector-DNA detecteerbaar in plasma tot 10 weken na toediening van ROCTAVIAN.
Van de 140 evalueerbare patiënten uit de onderzoeken 270-201 en 270-301 bereikten alle patiënten klaring van vector-DNA in zaad, met een maximale tijd tot klaring van 36 weken. Bij de 138 evalueerbare patiënten uit de onderzoeken 270-201 en 270-301 bedroeg de maximale tijd tot klaring van ingekapseld (mogelijk besmettelijk) vector-DNA in zaad 12 weken.
In beide onderzoeken was er bij alle patiënten klaring in de urine en het speeksel, bij 126 (89%) patiënten in de ontlasting op het moment van het afsluiten van de gegevensverzameling. De maximale tijd tot klaring was 8 weken voor urine, 69 weken voor speeksel en 131 weken voor ontlasting.
De omvang en duur van de shedding lijken niet afhankelijk te zijn van de bereikte factor VIII-activiteit van de patiënt.
Farmacokinetiek in speciale populaties
Er zijn geen farmacokinetische onderzoeken met valoctocogene roxaparvovec uitgevoerd in speciale populaties.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Algemene toxiciteit
Eén intraveneuze toediening van maximaal 2 × 1014 vg/kg van valoctocogene roxaparvovec aan immuuncompetente mannelijke muizen met intacte coagulatie (CD1-muizen), gevolgd door een observatieperiode van maximaal 26 weken, leidde tot dosisafhankelijke plasmaconcentraties van hFVIII-SQ-eiwitexpressie en algehele factor VIII-activiteit in plasma. Transgen-DNA werd gedetecteerd hoofdzakelijk in de milt en lever, met lagere DNA-concentraties die nog werden gedetecteerd aan het einde van het onderzoek (dag 182) in de longen, mesenteriale lymfeklier, nieren, hart, testis en hersenen. Ook werden er vector-RNA-transcripten gedetecteerd, hoofdzakelijk in de lever, met resterende lage RNA-concentraties in de longen, hart, hersenen, nieren, lymfeklieren, milt en testes aan het einde van het onderzoek (dag 182).
Er werden geen toxiciteiten in verband met valoctocogene roxaparvovec waargenomen bij CD1-muizen gedurende 26 weken na enkele doses tot 2 × 1014 vg/kg, behalve een patroon van hemorragie, necrose en fibrose, voornamelijk optredend in het hart, de longen, de epididymis en de thymus, dat consistent was met coagulopathie die waarschijnlijk werd veroorzaakt door de vorming van antistoffen tegen het tot expressie gebrachte hFVIII-SQ, die ook een kruisreactie hadden met het murine factor VIII-eiwit.
In onderzoeken waarin de GLP-beginselen niet werden nageleefd en die werden uitgevoerd bij niet-humane primaten met doses van maximaal 6 × 1013 vg/kg werden een immuunrespons die specifiek was voor het AAV5-capside, en een immuunrespons die specifiek was voor het heterologe hFVIII-SQ-eiwit waargenomen die samenhing met een tijdelijke APTT-verlenging in een subgroep van niet-humane primaten.
Genotoxiciteit
Er werd vectorintegratie gevonden na beoordeling van levermonsters van 12 niet-humane primaten die werden verzameld in de 26 weken na doses valoctocogene roxaparvovec tot 6 × 1013 vg/kg (dit is het overeenkomstige dosisniveau bij mensen) (zie rubriek 4.4 Risico op maligniteit als gevolg van vectorintegratie).
Carcinogeniciteit
Er is geen onderzoek naar carcinogeniciteit uitgevoerd met valoctocogene roxaparvovec.
Reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit
Er zijn geen toegespitste onderzoeken naar reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit, waaronder beoordelingen van de gevolgen voor embryo/foetus en vruchtbaarheid, van ROCTAVIAN uitgevoerd omdat de meerderheid van de met ROCTAVIAN te behandelen patiëntpopulatie uit mannen bestaat. Aangezien hFVIII-SQ DNA naar schatting tot/rond de 67 weken aanwezig blijft in de testes van CD1-muizen na i.v.-injectie van een dosis van 6 × 1013 vg/kg, werd de mogelijkheid van verticale transmissie naar het nageslacht onderzocht in Rag2-/- muizen. Bij beoordeling van de lever van F1-pups op hFVIII-SQ-DNA door middel van qPCR werden er geen gevallen van kiembaantransmissie gevonden naar pups die verwekt waren door mannelijke muizen die een dosis valoctocogene roxaparvovec hadden gekregen.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Dinatriumfosfaatdodecahydraat (E339)
Mannitol (E421)
Poloxameer 188
Natriumchloride
Natriumdiwaterstoffosfaatdihydraat (E339)
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
58 maanden
Na ontdooiing: de chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik na ontdooiing is aangetoond gedurende 10 uur bij 25 °C, inclusief houdtijd in onbeschadigde injectieflacon, bereidingstijd in de spuiten en tijd voor infusie (zie rubriek 6.6).
Indien noodzakelijk, kan een onbeschadigde injectieflacon (waarvan de stop nog niet is doorboord) die is ontdooid tot 3 dagen in de koelkast (2 °C tot 8 °C) worden bewaard, rechtop staand en beschermd tegen licht (bv. in de oorspronkelijke verpakking).
Vanuit microbiologisch oogpunt dient het product onmiddellijk te worden gebruikt. Indien het niet onmiddellijk wordt gebruikt, is de gebruiker verantwoordelijk voor bewaartijden in gebruik en de omstandigheden vóór het gebruik (zie rubriek 6.6).
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de vriezer en bevroren transporteren bij ≤ -60 °C. ROCTAVIAN moet ingevroren blijven tot de patiënt klaar is voor behandeling om te garanderen dat er bruikbaar product beschikbaar is voor toediening aan de patiënt. Na ontdooiing niet opnieuw invriezen.
Bewaren in de oorspronkelijke doos ter bescherming tegen licht. Rechtop bewaren.
Voor de bewaarcondities na ontdooiing van het geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
10 ml injectieflacon (cyclisch olefine polymeer kunststofhars) met een stop (chloorbutylrubber met fluorpolymeer coating), krimpafdichting (aluminium) en flip-offdop (polypropyleen) met daarin 8 ml oplossing voor infusie.
Elke verpakking bevat 1 injectieflacon.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Te nemen voorzorgsmaatregelen voorafgaand aan hantering of toediening van het geneesmiddel
Elke injectieflacon is uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik.
Dit geneesmiddel bevat genetisch gemodificeerde organismen (GMO's).
Bij de bereiding, toediening en het afvoeren dienen persoonlijke beschermingsmiddelen (waaronder een schort, veiligheidsbril, masker en handschoenen) te worden gedragen bij het hanteren van de oplossing met valoctocogene roxaparvovec en materialen die in contact zijn gekomen met de oplossing (vast en vloeibaar afval).
ROCTAVIAN mag niet worden blootgesteld aan het licht van een desinfectielamp met ultraviolette straling.
ROCTAVIAN moet met een aseptische techniek worden bereid.
Bij de montage van het infusiesysteem moet ervoor worden gezorgd dat het oppervlak van de componenten die in contact komen met de ROCTAVIAN-oplossing bestaat uit de compatibele materialen die in Tabel 10 worden vermeld.
Tabel 10: Compatibele materialen van infusiesysteemcomponenten
| Compatibele materialen | |
| Spuiten voor infusiepomp | Polypropyleen huis met een plunjertip van synthetisch rubber |
| Spuitdop | Polypropyleen |
| Infusieslanga | Polyethyleen |
| Lijnfilter | Polyvinylideenfluoridefilter met een behuizing van polyvinylchloride |
| Infusiekatheter | Polymeer op polyurethaanbasis |
| Kranen | Polycarbonaat |
| Naalden voor extractie uit injectieflacons | Roestvrij staal |
a Verlengslangen mogen niet langer zijn dan ongeveer 100 cm.
ROCTAVIAN dient via infusie te worden toegediend met behulp van een spuitpomp met geregelde stroomsnelheid.
De volgende spuiten moeten worden voorbereid:
- Spuiten met ROCTAVIAN (het aantal spuiten is afhankelijk van het dosisvolume van de patiënt).
- Eén spuit met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor injectie voor het spoelen van de infusielijn na afloop van de ROCTAVIAN-infusie.
Voor de infusie zijn hoogvolume-, lijn-, laag eiwitbindende infusiefilters nodig met een poriemaat van 0,22 micron en een maximale bedrijfsdruk die voldoende is voor de spuitpomp of pompinstellingen. Zorg voor een voldoende aantal vervangende filters, overeenkomstig de specificatie van de filters voor maximaal gefilterd vloeistofvolume.
Ontdooiing en inspectie
- ROCTAVIAN moet bij kamertemperatuur worden ontdooid. Ontdooi of verwarm de injectieflacons niet op een andere manier. De ontdooitijd is ongeveer 2 uur.
- Bewaar elke injectieflacon tot het ontdooien in zijn oorspronkelijke verpakking. ROCTAVIAN is gevoelig voor licht.
- Verwijder het vereiste aantal injectieflacons uit de verpakkingen.
- Controleer of de injectieflacon of dop beschadigd is. Niet gebruiken als deze beschadigd zijn.
- Zet de injectieflacons rechtop. Voor optimale ontdooiing moet u deze gelijkmatig verdelen of in rekken plaatsen die bij kamertemperatuur zijn bewaard.
- Controleer visueel of alle injectieflacons zijn ontdooid. Er mag geen ijs zichtbaar zijn. Keer elke injectieflacon zeer voorzichtig 5 keer om om de inhoud te mengen. Het is belangrijk dat schuimvorming tot een minimum wordt beperkt. Laat de oplossing ongeveer 5 minuten staan voordat u doorgaat.
- Controleer de volledig ontdooide injectieflacons dan visueel. Gebruik een injectieflacon niet als de oplossing niet transparant of niet kleurloos tot lichtgeel is of als de injectieflacon zichtbare deeltjes bevat.
Voor microbiologische veiligheid moet de ontdooide oplossing in de injectieflacons blijven totdat deze in de spuiten voor infusie moet worden geëxtraheerd.
Tijdvenster voor verdere bereiding en toediening
Na ontdooiing moet de infusie van de oplossing worden voltooid binnen de gebruiksstabiliteitslimiet, die bij 25 °C 10 uur bedraagt (zie rubriek 6.3). De infusietijd is afhankelijk van het infusievolume, de infusiesnelheid en de respons van de patiënt en kan bijvoorbeeld 2 tot 5 uur of langer zijn bij een patiënt die 100 kg weegt.
Extractie in spuiten
Extraheer het volledige berekende dosisvolume ROCTAVIAN met behulp van scherpe 18 tot 21 gauge naalden langzaam uit de injectieflacons in de spuiten.
Toevoegen van het lijnfilter en voorspoelen van het infusiesysteem
- Breng het lijnfilter dicht bij de infuusplaats aan.
- Spoel de slang en het filter met ROCTAVIAN voor.
- Gebruik bij vervanging van filters tijdens de infusie natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor injectie voor het voorspoelen en spoelen.
Toediening
- Dien dit geneesmiddel pas toe wanneer de oplossing kamertemperatuur heeft bereikt.
- Infundeer de oplossing via een geschikte perifere ader, met behulp van een infusiekatheter en een programmeerbare spuitpomp.
- Start de infusie met een snelheid van 1 ml/min. Indien dit wordt getolereerd, kan de snelheid elke 30 minuten met 1 ml/min worden verhoogd tot een maximumsnelheid van 4 ml/min (zie rubriek 4.2). Als dit klinisch geïndiceerd is voor een infusiegerelateerde reactie, moet de snelheid worden verlaagd of moet de infusie worden gestopt en moeten er, indien nodig, verdere geneesmiddelen (bv. systemische antihistaminica, corticosteroïden en/of intraveneuze vloeistoffen) worden toegediend om de infusiereactie te beheersen of voordat de infusie opnieuw wordt gestart. Kies bij het opnieuw starten van de infusie een snelheid van 1 ml/min en overweeg om deze voor de rest van de infusie op een eerder getolereerd niveau te houden.
- Om te garanderen dat de patiënt de volledige dosis krijgt, infundeert u nadat het volume van de laatste spuit met ROCTAVIAN is geïnfundeerd een voldoende volume natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor injectie via dezelfde slang en hetzelfde filter, en met dezelfde infusiesnelheid.
- Behoud de veneuze toegang tijdens de daaropvolgende observatieperiode (zie rubriek 4.4).
Te nemen maatregelen bij onbedoelde blootstelling
Alle gemorste valoctocogene roxaparvovec moet worden opgeveegd met absorberend gaasmateriaal en het gebied waarop gemorst is, moet worden gedesinfecteerd met een bleekoplossing, gevolgd door alcoholdoekjes.
Te nemen voorzorgsmaatregelen voor het afvoeren van het geneesmiddel
Ongebruikt geneesmiddel en afval dat met ROCTAVIAN in aanraking gekomen is (vast en vloeibaar afval) moet worden afgevoerd in overeenstemming met de lokale richtlijnen voor farmaceutisch afval.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
BioMarin International Ltd.
Shanbally, Ringaskiddy
County Cork
P43 R298
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/22/1668/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 24 augustus 2022
Datum van laatste verlenging: 22 augustus 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
