Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Rezurock – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Rezurock

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

REZUROCK 200 mg filmomhulde tabletten

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke filmomhulde tablet bevat belumosudil-mesilaat, equivalent aan 200 mg belumosudil.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Filmomhulde tablet (tablet)

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

REZUROCK is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen en pediatrische patiënten (12 jaar en ouder met een lichaamsgewicht van ten minste 40 kg) met chronische graft-versus-hostziekte (cGVHD) wanneer andere behandelingsopties een beperkt klinisch voordeel bieden, niet geschikt of uitgeput zijn.

4.2 Dosering en wijze van toediening

De behandeling moet worden opgestart door en onder toezicht staan van artsen die ervaring hebben met het behandelen van cGVHD.

Dosering

De aanbevolen dosis is 200 mg, eenmaal daags oraal in te nemen met een maaltijd.

De behandeling wordt aanbevolen tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit.

Er moeten leverfunctietests en een volledig bloedbeeld worden uitgevoerd voordat de behandeling wordt gestart (zie rubriek 4.4). Het starten van belumosudil bij patiënten met bloedplaatjes < 50 × 109/l of absolute neutrofielentelling < 1,5 × 109/l moet zijn gebaseerd op nauwlettende controle van de laboratoriumwaarden en klinische beoordeling.

Dosisaanpassingen in geval van bijwerkingen

Leverfunctietests moeten ten minste maandelijks worden uitgevoerd tijdens de behandeling (zie rubriek 4.4).

Aanbevolen dosisaanpassingen in geval van bijwerkingen worden weergegeven in tabel 1.

Tabel 1: Aanbevolen dosisaanpassingen in geval van bijwerkingen

BijwerkingErnst*Dosisaanpassing
HepatotoxiciteitGraad 3 ALAT of ASAT (> 5 tot 20 × ULN) of graad 2 bilirubine (> 1,5 tot 3 × ULN)Stop de behandeling tot herstel tot ≤ graad 1, hervat dan de aanbevolen dosis belumosudil en controleer de laboratoriumtests op toxiciteit.
Graad 4 ALAT of ASAT (> 20 × ULN) of graad ≥ 3 bilirubine (> 3 × ULN)Permanent stoppen van de behandeling.
Andere bijwerkingen (zie rubriek 4.8)Graad 3Stop de behandeling tot herstel tot ≤ graad 1, hervat dan de aanbevolen dosis belumosudil en controleer op toxiciteit.
Graad 4Permanent stoppen van de behandeling.

ALAT = alanineaminotransferase; ASAT = aspartaataminotransferase; ULN = bovengrens van normaal *Graad 1 is licht, graad 2 is matig, graad 3 is ernstig, graad 4 is levensbedreigend. De graden van toxiciteit zijn in overeenstemming met de Common Terminology Criteria for Adverse Events Versie 4.03 van het National Cancer Institute (NCI-CTCAE v4.03)

Dosisaanpassingen in geval van geneesmiddelinteracties

Sterke CYP3A4-inductoren en protonpompremmers verlagen de blootstelling aan belumosudil (zie rubriek 4.5).

Sterke CYP3A-inductoren

De aanbevolen dosis is 200 mg tweemaal daags met een maaltijd wanneer gelijktijdig toegediend met sterke CYP3A-inductoren.

Protonpompremmers

De aanbevolen dosis is 200 mg tweemaal daags met een maaltijd wanneer gelijktijdig toegediend met protonpompremmers.

Uitgestelde of gemiste dosis

In geval van een uitgestelde of gemiste dosis:

Een dosis moet zo snel mogelijk op dezelfde dag worden ingenomen als:

  • een 200 mg dosis ≤ 12 uur geleden is gemist bij eenmaaldaagse dosering OF
  • een 200 mg dosis ≤ 6 uur geleden is gemist bij tweemaaldaagse dosering (zie rubriek 4.5) Voor de volgende dosis moet het gebruikelijke schema worden hervat.

Een dosis mag niet worden ingenomen als:

  • een dosis meer dan 12 uur geleden is gemist bij eenmaaldaagse dosering OF
  • een dosis meer dan 6 uur geleden is gemist bij tweemaaldaagse dosering (zie rubriek 4.5) Voor de volgende dosis moet het gebruikelijke schema worden hervat.

Als een patiënt braakt na inname van een dosis, moet de volgende dosis op het gebruikelijke tijdstip worden ingenomen.

In het geval van een gemiste dosis, moet de patiënt worden opgedragen geen extra doses te nemen om de gemiste dosis in te halen.

Speciale populaties

Leverfunctiestoornis

Het gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh C) zonder lever-GVHD is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). Het gebruik bij patiënten met een matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) zonder lever-GVHD wordt niet aanbevolen (zie rubriek 5.2).

Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen bij toediening van belumosudil aan patiënten met een lichte leverfunctiestoornis (Child-Pugh A) (zie rubriek 5.2).

Nierfunctiestoornis

Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen bij patiënten met een lichte of matige nierfunctiestoornis (creatinineklaring ≥ 30 ml/min).

Er zijn geen gegevens beschikbaar voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (creatinineklaring < 30 ml/min) of voor patiënten met terminaal nierfalen die dialyse ondergaan (zie rubriek 5.2). Patiënten moeten zorgvuldig worden gecontroleerd met betrekking tot veiligheid en werkzaamheid tijdens de behandeling met belumosudil.

Ouderen (≥ 65 jaar)

Voor oudere patiënten worden geen extra dosisaanpassingen aanbevolen (zie rubriek 5.1 en 5.2).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van REZUROCK bij kinderen in de leeftijd tot 12 jaar en met een lichaamsgewicht lager dan 40 kg zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

Voor oraal gebruik.

De filmomhulde tabletten moeten in hun geheel met water, elk dag op ongeveer hetzelfde tijdstip en bij een maaltijd, worden ingenomen (zie rubriek 5.2).

4.3 Contra-indicaties

Zwangerschap en borstvoeding (zie rubriek 4.6).

Patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh C) zonder lever-GVHD (zie rubriek 5.2).

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Vrouwen die zwanger kunnen worden

Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten hun zwangerschapsstatus laten controleren voordat de behandeling met belumosudil wordt gestart. Ze moeten zeer doeltreffende anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling met belumosudil en nog minimaal 1 week lang na de laatste dosis belumosudil.

Indien tijdens de behandeling met belumosudil een zwangerschap optreedt, moet op individuele basis een risico-batenanalyse worden uitgevoerd met zorgvuldige begeleiding met betrekking tot mogelijke risico's voor de foetus (zie rubriek 4.6). De patiënt moet worden geïnformeerd over het mogelijke gevaar voor de foetus.

Mannelijke patiënten met vrouwelijke partners die zwanger kunnen worden

Tijdens het gebruik van belumosudil moeten mannelijke patiënten met een vrouwelijke partner die zwanger kan worden erop gewezen worden dat hun vrouwelijke partner niet zwanger mag worden en op de mogelijke risico's voor de foetus.

Mannelijke patiënten met vrouwelijke partners die zwanger kunnen worden, moeten zeer doeltreffende anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling met belumosudil en nog minimaal 1 week lang na de laatste dosis belumosudil (zie rubriek 4.6).

Borstvoeding

Borstvoeding moet worden gestaakt tijdens de behandeling met REZUROCK en nog minimaal 1 week lang na de laatste dosis (zie rubriek 4.6).

Vruchtbaarheid

Op basis van testiculaire bevindingen en effecten op sperma waargenomen in onderzoek bij ratten en honden, kan belumosudil de mannelijke vruchtbaarheid schaden (zie rubriek 4.6).

Hepatotoxiciteit

Verhoogde leverfunctietests werden waargenomen in klinische studies met belumosudil en traden over het algemeen vroeg op tijdens de behandeling, waarna de incidentie afnam (zie rubriek 4.8). Leverfunctietests moeten worden uitgevoerd voorafgaand aan de start van de behandeling en ten minste maandelijks tijdens de behandeling. De dosis moet worden aangepast voor toxiciteit van graad ≥ 2 (zie rubriek 4.2).

Substraten van CYP3A4- en P-gp

Belumosudil is een remmer van zowel CYP3A4 als P-gp. Gelijktijdige toediening van belumosudil met geneesmiddelen die substraten zijn van zowel CYP3A4 als P-gp (bijv. tacrolimus, sirolimus) kan leiden tot een verhoging van hun concentraties (zie rubriek 4.5). Als gevolg kunnen dosisaanpassingen nodig zijn in overeenstemming met de respectievelijke productinformatie. Nauwkeurige therapeutische geneesmiddelenmonitoring wordt aanbevolen totdat de steady state is bereikt.

Hulpstoffen

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Effect van CYP3A-inductoren op belumosudil

De gelijktijdige toediening van meerdere doses rifampicine (een sterke CYP3A4-inductor) verminderde de Cmax van belumosudil met 59% en de AUC met 72%. De gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (bijv. carbamazepine, fenytoïne, rifampine [rifampicine], sint-janskruid [Hypericum perforatum]) met belumosudil kan de blootstelling aan belumosudil doen afnemen, wat de werkzaamheid kan verminderen. Gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren wordt niet aanbevolen. Als gelijktijdige toediening echter vereist is, moet de dosis belumosudil worden verhoogd tot 200 mg tweemaal daags. Het wordt aanbevolen om de dosis belumosudil 200 mg eenmaal daags te hervatten binnen 1 dag na de laatste toediening van de sterke CYP3A-inductor.

Gelijktijdige toediening van matige CYP3A4-inductoren, bijv. efavirenz, zal naar verwachting een verminderd effect hebben op belumosudil in vergelijking met sterke CYP3A4-inductoren. Gelijktijdige toediening van matige CYP3A4-inductoren met belumosudil kan de blootstelling aan belumosudil verminderen. Er wordt geen dosiswijziging aanbevolen.

Effect van protonpompremmers op belumosudil

De gelijktijdige toediening van meerdere doses rabeprazol verlaagde de Cmax van belumosudil met 87% en de AUC met 80%. De gelijktijdige toediening van meerdere doses omeprazol verlaagde de Cmax van belumosudil met 68% en de AUC met 47%. De gelijktijdige toediening van protonpompremmers met belumosudil kan de blootstelling aan belumosudil doen afnemen, wat de werkzaamheid kan verminderen. Daarom moet de dosis belumosudil worden verhoogd tot 200 mg tweemaal daags.

Effect van andere maagzuurremmende middelen op belumosudil

De gelijktijdige toediening van belumosudil met maagzuurremmende middelen (bijv. H2-antagonist en antacida) anders dan protonpompremmers kan de blootstelling aan belumosudil verminderen. Er wordt geen dosiswijziging aanbevolen. Er wordt aanbevolen om belumosudil 2 uur vóór of 12 uur na het maagzuurremmende middel in te nemen.

Effect van belumosudil op andere geneesmiddelen

Belumosudil is een remmer van OATP1B1 en BCRP. Gelijktijdige toediening van belumosudil (200 mg eenmaal daags) verhoogde de AUC en Cmax van rosuvastatine (substraat van OATP1B1 en BCRP) respectievelijk met een factor 4,4 en 3,6. Gelijktijdige toediening van belumosudil met substraten van OATP1B1 en BCRP, waarvoor concentratieveranderingen tot ernstige toxiciteit kunnen leiden, wordt niet aanbevolen. Als gelijktijdige toediening niet kan worden vermeden, moet de dosis van het OATP1B1- en BCRP-substraat worden verlaagd in overeenstemming met de betreffende productinformatie.

Belumosudil is een remmer van P-gp. Gelijktijdige toediening van belumosudil (200 mg eenmaal daags) verhoogde de AUC en Cmax van dabigatran (substraat van P-gp) respectievelijk met een factor 2,1 en 2,4. Gelijktijdige toediening van belumosudil met substraten van P-gp, waarvoor kleine concentratieveranderingen tot ernstige toxiciteit kunnen leiden, wordt niet aanbevolen. Als gelijktijdige toediening niet kan worden vermeden, moet de dosis van het P-gp-substraat worden verlaagd in overeenstemming met de betreffende productinformatie.

Belumosudil is een remmer van UGT1A1. Gelijktijdige toediening van belumosudil (200 mg eenmaal daags) met raltegravir (substraat van UGT1A1) verminderde de blootstelling aan raltegravirglucuronide met 40%. Gelijktijdige toediening van belumosudil met gevoelige substraten van UGT1A1, waarvoor minimale concentratieveranderingen tot ernstige toxiciteit kunnen leiden, wordt niet aanbevolen. Als gelijktijdige toediening niet kan worden vermeden, moet de dosis van het UGT1A1-substraat worden verlaagd in overeenstemming met de betreffende productinformatie.

Substraten van CYP1A2, CYP2C19 en CYP3A4

In vitro gegevens hebben aangetoond dat belumosudil een reversibele en tijdsafhankelijke remmer is van CYP1A2 en CYP3A4/5 en een tijdsafhankelijke remmer van CYP2C19.

Klinische remming van deze CYP-enzymen in aanwezigheid van belumosudil kan niet worden uitgesloten bij de aanbevolen dosis van 200 mg eenmaal daags. Gelijktijdige toediening van belumosudil met substraten gevoelig voor deze enzymen, waarvoor kleine concentratieveranderingen tot ernstige toxiciteit kunnen leiden, wordt niet aanbevolen. Als gelijktijdige toediening niet kan worden vermeden, moet de dosis van het substraat worden verlaagd in overeenstemming met de betreffende productinformatie.

Tacrolimus en sirolimus

Belumosudil is een remmer van zowel CYP3A4 als P-gp. Gelijktijdige toediening van belumosudil met geneesmiddelen die substraten zijn van zowel CYP3A4 als P-gp (bijv. tacrolimus, sirolimus) kan leiden tot een significante toename van hun concentraties. Nauwkeurige therapeutische geneesmiddelenmonitoring wordt aanbevolen totdat de steady state is bereikt. (zie rubriek 4.4).

Pediatrische patiënten

Onderzoek naar interacties is alleen bij volwassenen uitgevoerd.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij mannen en vrouwen

Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten zeer doeltreffende anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling met REZUROCK en nog minimaal 1 week lang na de laatste dosis (zie rubriek 4.4 en 5.3).

Mannelijke patiënten met vrouwelijke partners die zwanger kunnen worden, moeten zeer doeltreffende anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling met REZUROCK en nog minimaal 1 week lang na de laatste dosis (zie rubriek 4.4).

Zwangerschap

Er zijn geen gegevens over het gebruik van belumosudil bij zwangere vrouwen.

Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3). REZUROCK is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3). REZUROCK wordt niet aanbevolen voor gebruik bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen zeer doeltreffende anticonceptie toepassen.

Borstvoeding

Het is niet bekend of belumosudil/metabolieten bij dier of mens in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Borstvoeding is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3) tijdens de behandeling met REZUROCK en nog minimaal 1 week lang na de laatste dosis (zie rubriek 4.4).

Vruchtbaarheid

Er zijn geen gegevens bij de mens beschikbaar om de mogelijke effecten van belumosudil op de vruchtbaarheid bij vrouwen en mannen te bepalen.

Studies naar toxiciteit van belumosudil bij herhaalde dosering bij ratten toonden schadelijke effecten van algemene toxiciteit die zich manifesteerden in een laag lichaamsgewicht wat kan leiden tot een verminderde vrouwelijke vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).

Op basis van testiculaire bevindingen en effecten op sperma waargenomen in onderzoek bij dieren, kan belumosudil de mannelijke vruchtbaarheid aantasten (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

REZUROCK heeft een geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Het kan vermoeidheid of duizeligheid veroorzaken (zie rubriek 4.8). Als patiënten verwante symptomen ervaren, wordt het afgeraden om te rijden of machines te bedienen.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De meest voorkomende bijwerkingen waren vermoeidheid (20,2%), diarree (12,8%), misselijkheid (11,7%), hoofdpijn (10,6%), braken (8,5%) en aspartaataminotransferase (ASAT) verhoogd (7,4%), alanineaminotransferase (ALAT) verhoogd (5,3%) en gammaglutamyltransferase (GGT) verhoogd (4,3%).

De vaakst voorkomende bijwerkingen van graad 3 of 4 waren longontsteking, hypoxie en diarree (elk 2,1%).

Ernstige bijwerkingen waren longontsteking (2,1%) en cellulitis, infectie van de dikke darm, periorbitale cellulitis, stafylokokkenbacteriëmie, infectie van de bovenste luchtwegen, hypoxie, longembolie, diarree, misselijkheid, tongdysplasie, braken en multiorgaanfalen (elk 1,1 %).

De vaakst voorkomende bijwerking die leidde tot stopzetting van de behandeling was misselijkheid (2,1%).

Bij 14,9% van de patiënten leidden bijwerkingen tot dosisonderbreking. Dit waren misselijkheid (2,1%), gastro-enteritis, infectie van de dikke darm, periorbitale cellulitis, longontsteking, verhoogd ALAT, verhoogd creatinekinase in het bloed, verhoogd GGT, verhoogd procalcitonine, diarree, braken, vermoeidheid, longembolie, neutropenie, artralgie, perifere neuropathie en bulleuze dermatitis (elk 1,1%).

Gegevens over de veiligheid op lange termijn na 12 maanden toonden aan dat bij 13,8% van de patiënten in de 200 mg eenmaal daags-groep ten minste één aan het geneesmiddel gerelateerde bijwerking optrad. De meest frequent waargenomen gerelateerde bijwerkingen waren diarree (4,3%), infectie van de bovenste luchtwegen (2,1%), misselijkheid (2,1%) en gewichtsverlies (2,1%).

Bijwerkingen in tabelvorm

Tabel 2 toont de frequentiecategorie voor bijwerkingen gemeld in alle open-label klinische studies met belumosudil 200 mg eenmaal daags bij 94 patiënten. De mediane duur van behandeling was 9,18 maanden (bereik 0,46 tot 83,75 maanden).

De frequenties van bijwerkingen zijn gerangschikt op basis van de volgende conventie: zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100, <1/10); soms (≥1/1.000, <1/100); zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke systeem/orgaanklasse worden de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.

Tabel 2: Bijwerkingen

BijwerkingenAlle graden frequentiecategorie

Alle graden

(%)

Graad 3-4 (%)
Infecties en parasitaire aandoeningen
Infectie van de bovenste luchtwegenVaak4 (4,3)0
LongontstekingVaak2 (2,1)2 (2,1)
CellulitisVaak2 (2,1)1 (1,1)
Gastro-enteritisVaak1 (1,1)0
Infectie van de dikke darmVaak1 (1,1)0
NasofaryngitisVaak1 (1,1)0
Periorbitale cellulitisVaak1 (1,1)0
SinusitisVaak1 (1,1)1 (1,1)
StafylokokkenbacteriëmieVaak1 (1,1)0
Bloed- en lymfestelselaandoeningen

Anemie Vaak 3 (3,2) 0

NeutropenieVaak1 (1.1)1 (1.1)
Endocriene aandoeningen
HypothyroïdieVaak2 (2,1)0
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Verminderde eetlustVaak6 (6,4)1 (1,1)
HyperglykemieVaak4 (4,3)0
HypofosfatemieVaak2 (2,1)0
HyperlipidemieVaak2 (2,1)0
Zenuwstelselaandoeningen
HoofdpijnZeer vaak10 (10,6)0
Perifere neuropathieVaak4 (4,3)0
DuizeligheidVaak2 (2,1)0
ParesthesieVaak2 (2,1)0
MigraineVaak1 (1,1)0
Bloedvataandoeningen
HypertensieVaak2 (2,1)1 (1,1)
HypotensieVaak1 (1,1)1 (1,1)
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
DyspneuVaak6 (6,4)1 (1,1)
HoestenVaak2 (2,1)0
HypoxieVaak2 (2,1)2 (2,1)
LongembolieVaak2 (2,1)1 (1,1)
Maagdarmstelselaandoeningen
MisselijkheidZeer vaak11 (11,7)1 (1,1)
DiarreeZeer vaak12 (12,8)2 (2,1)
BrakenVaak8 (8,5)1 (1,1)
ConstipatieVaak5 (5,3)1 (1,1)
Abdominale pijnVaak2 (2,1)0
Abdominale distensieVaak2 (2,1)0
Abdominaal ongemakVaak2 (2,1)0
TongdysplasieVaak1 (1,1)0
Huid- en onderhuidaandoeningen
PruritusVaak1 (1,1)0
HuiduitslagVaak1 (1,1)0
Bulleuze dermatitisVaak1 (1,1)0
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
RugpijnVaak3 (3,2)0
SpierspasmenVaak2 (2,1)0
ArtralgieVaak2 (2,1)0
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
VermoeidheidZeer vaak19 (20,2)1 (1,1)
Perifeer oedeemVaak3 (3,2)0
PyrexieVaak2 (2,1)0
MalaiseVaak1 (1,1)0
Gelokaliseerd oedeemVaak1 (1,1)0

Multi-orgaandisfunctiesyndroom Vaak 1 (1,1) 1 (1,1)

ZwellingVaak1 (1,1)0
Onderzoeken
Aspartaataminotransferase verhoogdVaak7 (7,4)1 (1,1)
Alanine-aminotransferase verhoogdVaak5 (5,3)1 (1,1)
Gamma-glutamyltransferase verhoogdVaak4 (4,3)1 (1,1)
Gewicht verlaagdVaak3 (3,2)0
Alkalische fosfatase in het bloed verhoogdVaak3 (3,2)0
Creatinefosfokinase in het bloed verhoogdVaak3 (3,2)1 (1,1)
Plaatjestelling verlaagdVaak2 (2,1)0
Creatinine in het bloed verhoogdVaak2 (2,1)0
Lymfocytentelling verlaagdVaak2 (2,1)0
Wittebloedceltelling verlaagdVaak2 (2,1)1 (1,1)
Geconjugeerd bilirubine verhoogdVaak1 (1,1)0
Procalcitonine verhoogdVaak1 (1,1)0

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Verhoogde leverenzymen

Een verhoging van de ASAT, ALAT en GGT vond plaats tijdens de eerste maand van behandeling met belumosudil, waarna de incidentie afnam. Voor aanbevolen dosisaanpassingen na verhoging van leverenzymen, zie rubriek 4.2. Voor aanbevolen controle van leverenzymen, zie rubriek 4.4.

Hematologische reacties

Anemie (alle ernstgraden) kwam voor bij 12,5% van de patiënten en anemie van graad ≥ 3 bij 4,2% van de patiënten. Er waren geen consistente verschillen in de periode tot het eerste optreden van anemie tussen de dosisgroepen in de gecombineerde analyse. De hoogste incidentie van anemie was tussen 3 en 6 maanden. Het enige voorval van ernstige neutropenie deed zich voor op dag 253, d.w.z. ongeveer 8 maanden na het begin van de behandeling met belumosudil. Zie rubriek 4.2 voor dosisaanpassingen in geval van bijwerkingen.

Nierfunctiestoornis

Er waren geen verschillen in de frequentie van bijwerkingen bij patiënten met lichte en matige cGVHD wanneer beoordeeld werd op basis van normale nierfunctie, een lichte en een matige nierfunctiestoornis. Voor patiënten met ernstige cGVHD werd een hogere frequentie van bijwerkingen waargenomen bij patiënten met een matige nierfunctiestoornis in vergelijking met patiënten met een lichte nierfunctiestoornis of normale nierfunctie.

Pediatrische patiënten

Er is beperkte ervaring bij adolescenten. In totaal kregen drie adolescente patiënten (2 in de groep die 200 mg eenmaal daags kreeg en 1 in de groep die 200 mg tweemaal daags kreeg) belumosudil in de KD025-213-studie. In het kader van post-marketing en compassionate use werden 112 adolescenten behandeld met belumosudil en werd er veiligheidsinformatie gerapporteerd. De vaakst gemelde bijwerkingen waren misselijkheid (4,6%) en hoofdpijn (2,8%). Het veiligheidsprofiel van belumosudil bij pediatrische patiënten (leeftijd ≥ 12 jaar) met cGVHD was qua type, aard en ernst consistent met het bekende veiligheidsprofiel bij volwassen patiënten.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er is geen bekend antigif voor overdosering met belumosudil. Bij gezonde vrijwilligers werden enkelvoudige doses tot 1 000 mg toegediend met aanvaardbare verdraagbaarheid. In geval van overdosering moet de patiënt worden gecontroleerd op tekenen of symptomen van bijwerkingen en moeten onmiddellijk alle passende ondersteunende maatregelen worden genomen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: Immunosuppressiva, selectieve immunosuppressiva, ATC-code: L04AA48

Werkingsmechanisme

Belumosudil is een selectieve Rho-geassocieerde, coiled-coil-bevattende proteïnekinase-2 (ROCK2)-remmer die signalering in immuuncelfuncties en fibrotische paden medieert.

Farmacodynamische effecten

Cardiale elektrofysiologie

Bij 2,2 keer de maximale blootstelling van de goedgekeurde aanbevolen dosis verlengt belumosudil het QT-interval niet in klinisch relevante mate.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

KD025-213-studie

De KD025-213-studie was een gerandomiseerde, open-label, fase 2-studie in meerdere centra met belumosudil voor de behandeling van patiënten met cGVHD. De intent-to-treat (ITT) volwassen populatie omvatte 156 patiënten. Patiënten van 12 jaar of ouder kwamen in aanmerking voor de studie als zij 2 tot 5 voorafgaande behandelingslijnen met systemische therapie hadden gekregen en aanvullende behandeling nodig hadden. Patiënten die in aanmerking kwamen, kregen een stabiele dosis corticosteroïden gedurende twee weken voorafgaand aan deelname aan de studie. Patiënten werden 1:1 gerandomiseerd om belumosudil oraal te ontvangen in een dosis van 200 mg eenmaal daags of 200 mg tweemaal daags. Patiënten werden uitgesloten van de studie als hun bloedplaatjes < 50 × 109/l waren; absolute neutrofielentelling < 1,5 × 109/l; ASAT of ALAT > 3 × ULN; totaal bilirubine > 1,5 × ULN; QTc(F) > 480 ms; eGFR < 30 ml/min/1,73 m2 of FEV1 ≤ 39%.

Belumosudil werd toegevoegd aan het voortgezet gebruik van standaard cGVHD-behandelingen zoals corticosteroïden, calcineurineremmers (CNI's, cyclosporine of tacrolimus), sirolimus, ECP en/of topische of inhalatietherapieën volgens de richtlijnen van de instelling als er een stabiele dosis of stabiel schema was bij opname in de studie. Voor cGVHD-opflakkeringen waren tijdelijke verhogingen van de corticosteroïdendosering toegestaan (tot 1 mg/kg/dag prednison equivalent) gedurende maximaal 6 weken. Een verhoogde dosis corticosteroïden gedurende > 6 weken, of meer dan 2 cGVHD-opflakkeringen tijdens de eerste 6 maanden van de behandeling met belumosudil evenals de start van een nieuwe systemische therapie voor cGVHD werden beschouwd als falen van de behandeling.

Van de volwassen patiënten in de arm die 200 mg eenmaal daags gebruikte (N=78), was de mediane leeftijd 53 jaar (bereik 21 tot 77 jaar), 63% was man en 85% was wit. De meerderheid (73%) van de patiënten had ernstige cGVHD en 81% van de patiënten was refractair op hun laatste systemische therapie voorafgaand aan deelname aan de studie. De betrokken organen bij de baseline waren de huid (82%), gewrichten/fascie (77%), ogen (73%), longen (35%), mond (53%), slokdarm (30%), bovenste deel van het maag-darmstelsel (18%), onderste deel van het maag-darmkanaal (9%) en lever (13%). Eenenvijftig procent had vier of meer betrokken organen. De meest gebruikte systemische gelijktijdige therapieën die de patiënten op dag 1 van cyclus 1 in de KD025-213-studie kregen, waren corticosteroïden, CNI’s (tacrolimus of cyclosporine), sirolimus, MMF en ECP. Het mediane aantal voorafgaande systemische cGVHD-behandelingslijnen was 3,0. In de studie werden ook 2 adolescente patiënten van 12 en 13 jaar opgenomen in de groep die 200 mg eenmaal daags kreeg.

Het primair werkzaamheidseindpunt, de totale respons (overall response rate, ORR), werd gedefinieerd als het percentage patiënten dat ofwel een complete respons (CR [resolutie van alle manifestaties in elk orgaan of op elke plaats]) of een partiële respons (PR [verbetering in ten minste één orgaan of op ten minste één plaats zonder progressie in een ander orgaan of op een andere plaats]) bereikte bij elke responsbeoordeling na de baseline-meting volgens de criteria van het NIH Consensus Development Project on Criteria for Clinical Trials in cGVHD van 2014. Secundaire eindpunten waren onder andere duur van de respons en tijd tot respons. Respons, inclusief complete respons werd bereikt in alle betrokken organen (huid, ogen, mond, slokdarm, bovenste deel van het maag-darmstelsel, onderste deel van het maag-darmstelsel, lever, longen en gewrichten/fascie). De ORR en belangrijke secundaire eindpunten worden weergegeven in tabel 3.

Tabel 3: Beste totale respons en andere werkzaamheidseindpunten, volwassen ITT-populatie

VariabeleBelumosudil 200 mg eenmaal daags (N = 78)
Totaal responspercentage (%)73,1
95%-BI van ORR (%)61,8; 82,5
Complete respons (%)5,1
Partiële respons (%)67,9
ORR op 6 maanden (%)43,6
95%-BI van het ORR op 6 maanden32,4; 55,3
#K-M duur van respons (primair), mediaan, weken (95%-BI)23,9 (11,43; 50,43)
Tijd tot respons, mediaan, weken (bereik)4,43 (3,7; 80,1)

Afkortingen: BI = betrouwbaarheidsinterval; ORR (overall response rate) = totaal responspercentage; K-M = Kaplan-Meier; ITT = intent-to-treat

Opmerking: Afkapdatum gegevensverzameling: 2 september 2022

Opmerking: 2-zijdige, exacte BI van het ORR werd berekend met behulp van de Clopper-Pearson-methode. Opmerking: De responderpopulatie werd gebruikt voor de duur van de respons en tijd tot respons. De percentages zijn berekend op basis van de ITT-populatie.

# De duur van de respons (primair) wordt gedefinieerd als de tijd vanaf de eerste respons tot verslechtering ten opzichte van de beste respons (bijv. van CR naar PR of van PR naar LR), de start van een nieuwe systemische behandeling of overlijden. ORR- gedefinieerd als het percentage proefpersonen dat op enig moment een complete respons (CR) of een partiële respons (PR) bereikt zonder nieuwe systemische therapie voor cGVHD volgens het 2014 NIH Consensus Development Project on Criteria for Clinical Trials in cGVHD, en zoals beoordeeld door de onderzoekers.

Pediatrische patiënten

In totaal werden 3 adolescente patiënten behandeld met belumosudil 200 mg eenmaal daags in de interventionele klinische studies en bij deze patiënten werd een respons op belumosudil waargenomen. De veiligheid en werkzaamheid van belumosudil bij adolescenten van 12 tot 18 jaar worden ondersteund door gegevens uit studie KD025-213.

In de KD025-213-studie werden twee adolescente patiënten behandeld met belumosudil 200 mg eenmaal daags. Eén ervan bereikte een PR. De responder vertoonde een tijd tot respons (time to response, TTR) van 53 dagen en een duur van respons (duration of response, DOR) van 820 dagen.

Op basis van farmacokinetische populatiemodellering wordt verwacht dat de werkzaamheid en veiligheid vergelijkbaar zijn bij adolescenten en volwassen patiënten.

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met belumosudil in één of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met cGVHD (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

Voorwaardelijke goedkeuring

Dit geneesmiddel is geregistreerd in het kader van een zogeheten ’voorwaardelijke toelating’. Dit betekent dat aanvullend bewijs over de baten van dit geneesmiddel wordt afgewacht.

Het Europees Geneesmiddelenbureau zal nieuwe informatie over dit geneesmiddel op zijn minst eenmaal per jaar beoordelen en zo nodig deze SPC aanpassen.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie

De mediane Tmax van belumosudil in de verschillende studies was ongeveer 3 uur. Na een enkelvoudige orale dosis van 200 mg belumosudil was de gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid (% variatiecoëfficiënt) 64% (17%).

Effecten van voedsel

Bij gezonde proefpersonen verhoogde de toediening van een enkele dosis van 200 mg belumosudil met een vetrijke en calorierijke maaltijd (800 tot 1000 kilocalorieën met ongeveer 50% van de totale calorische inhoud van de maaltijd uit vet) de Cmax van belumosudil tot 2,25 keer de Cmax-waarde na nuchtere toediening en de AUC tot 2 keer de AUC-waarde na nuchtere toediening. De mediane Tmax was vertraagd met 0,5 uur.

Op basis van farmacokinetische populatiemodellering was de gemiddelde steady-state AUC (% variatiecoëfficiënt) bij patiënten met cGVHD die eenmaal daags 200 mg toegediend kregen met voedsel 18 800 (33%) u•ng/ml; de gemiddelde steady-state Cmax was 2 230 (31%) ng/ml. Met eenmaaldaagse toediening werden steady-state concentraties van belumosudil bereikt met een accumulatieratio van 1,2.

Distributie

Op basis van farmacokinetische populatiemodellering werd de farmacokinetiek beschreven door een twee compartimentenmodel met een gemiddelde distributiehalfwaardetijd van 1,57 uur (78%). Voor belumosudil was het gemiddeld (% variatiecoëfficiënt, CV) schijnbaar distributievolume van het centrale compartiment 35,8 l (93%). Bij in-vitro-preparaten bedroeg de binding aan humaan serumalbumine 99,9% en de binding aan humaan α1-zuurglycoproteïne 98,6%.

Biotransformatie

Op basis van in-vitro-beoordeling was CYP3A4 de overheersende CYP-isovorm die verantwoordelijk was voor het metabolisme van belumosudil, terwijl CYP2C8, CYP2D6 en UGT1A9 in mindere mate hebben bijgedragen.

Eliminatie

Resultaten van farmacokinetische modellering bij cGVHD-patiënten toonden aan dat de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van belumosudil (% variatiecoëfficiënt, CV) 32,9 uur (15%) was. De gemiddelde schijnbare klaring van belumosudil bij patiënten (% CV) was 12,5 l/u (38%).

De resultaten van het humaan massabalansonderzoek gaven aan dat fecale uitscheiding de belangrijkste uitscheidingsroute is (85% van de dosis). Van de hoeveelheid die in de feces werd teruggevonden, was 30% onveranderd belumosudil. Minder dan 5% van de dosis werd teruggevonden in de urine.

Lineariteit/non-lineariteit

De blootstelling aan belumosudil (Cmax en AUC) lijkt bij gezonde personen iets groter te zijn dan dosisproportioneel over het dosisbereik van 20 tot 500 mg eenmaal daags, maar minder dan dosisproportioneel voor doses boven 500 mg. Bij patiënten met cGVHD is de toename van de blootstelling tussen 200 en 400 mg ongeveer proportioneel.

Speciale populaties

Op basis van de farmacokinetische populatieanalyse werden er geen klinisch relevante verschillen in de farmacokinetiek van belumosudil waargenomen met betrekking tot leeftijd (20 tot 77 jaar), ras, gender of gewicht (38,6 tot 143 kg).

Nierfunctiestoornis

Op basis van de farmacokinetische populatieanalyse werden geen klinisch relevante verschillen in de farmacokinetiek van belumosudil waargenomen bij patiënten met een lichte of matige nierfunctiestoornis. Ernstige nierfunctiestoornis werd niet onderzocht.

Leverfunctiestoornis

Tabel 4 toont de veranderingen in belumosudilblootstelling na een enkele dosis van 200 mg belumosudil bij personen met verschillende graden van leverfunctiestoornis, gebaseerd op de Child-Pugh-score, zonder lever-GVHD ten opzichte van personen met een normale leverfunctie.

Tabel 4: Effect van verschillende graden van leverfunctiestoornis op de blootstelling aan belumosudil

Categorie

leverfunctiestoornis

Veranderingen in de belumosudilblootstelling bij personen met verminderde leverfunctie in vergelijking met personen met een normale leverfunctie

Totale (vrije + gebonden)

concentraties

Vrije concentraties
CmaxAUCCmaxAUC

Licht

(Child-Pugh A)

1,2-voudige toename1,4-voudige toename14% afname19% afname

Matig

(Child-Pugh B)

6% afname1,5-voudige toename12% afname1,4-voudige toename
Ernstig (Child-Pugh C)1,3-voudige toename4,2-voudige toename5,4-voudige toename16-voudige toename

Pediatrische patiënten

Er werden geen tekenen van farmacokinetische verschillen waargenomen bij drie adolescente patiënten van wie beperkte farmacokinetische gegevens beschikbaar waren.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

In studies met herhaalde doses werd toxiciteit waargenomen bij gemiddelde belumosudilplasma-concentratieniveaus die lager waren dan of vergelijkbaar waren met de verwachte blootstelling bij de mens. In studies naar reproductietoxiciteit werd toxiciteit waargenomen onder de te verwachten blootstelling bij de mens.

Er werd tijdens in-vitro- en in-vivo-studies geen bewijs gevonden van speciaal gevaar voor de mens op het gebied van veiligheidsfarmacologie of genotoxiciteit.

Toxiciteit bij herhaalde dosering

In studies met herhaalde orale dosering bij ratten en honden omvatten de waargenomen bijwerkingen bij één of beide diersoorten toxiciteiten in het maag-darmstelsel (emesis, losse ontlasting en/of abnormale zwarte inhoud, toename van speekselvorming), de lever (gestegen leverenzymen, hypertrofie/verhoogd orgaangewicht, en cholestase/ontsteking), de nieren (verhoogd bloed-ureum-stikstof, tubulaire veranderingen, pigmentatie, intracellulaire eiwitdruppels in het epitheel), bloed en het lymfestelsel (regeneratieve anemie, lymfocytendepletie in de milt en thymus) en het voortplantingsstelsel.

Aantasting van de vruchtbaarheid

Bij mannelijke ratten en honden waren de toxiciteiten onder andere een lager gewicht van de epididymis en testes, gepaard gaande met abnormale spermabevindingen zoals multifocale bilaterale degeneratie van spermatozoïden in de epididymis en testes en multinucleaire spermatiden in de testes, verminderde beweeglijkheid en verminderd aantal zaadcellen; in de studies met herhaalde dosering waren de veranderingen omkeerbaar bij honden maar niet volledig omkeerbaar bij ratten.

Bij vrouwelijke ratten werd een lager uterusgewicht waargenomen dat gepaard ging met uterus-/cervixhypoplasie en een verminderde folliculaire ontwikkeling in de eierstokken gerelateerd aan een ongunstige afname van het lichaamsgewicht. Deze veranderingen waren omkeerbaar.

Voortplantings- en ontwikkelingstoxiciteit

Bijwerkingen bij vrouwelijke ratten (behandeld met belumosudil of onbehandeld maar gepaard met behandelde mannetjes) omvatten toegenomen pre- en postimplantatieverliezen van de vrucht, een verminderd aantal levensvatbare embryo's en foetale misvormingen, waaronder afwezigheid van anus en staart, omphalocele en koepelvormige kop.

Bij konijnen werden maternale toxiciteit en embryofoetale ontwikkelingseffecten (waaronder spontane abortus, toegenomen verlies na implantatie, verminderd percentage levende foetussen en verminderd foetaal lichaamsgewicht en skeletale/uitwendige misvormingen) waargenomen.

Carcinogeniciteit

Er werden geen carcinogene effecten gemeld bij transgene muizen.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Tabletkern

Microkristallijne cellulose

Hypromellose

Croscarmellosenatrium

Magnesiumstearaat

Watervrij colloïdaal siliciumdioxide

Tabletomhulling

Polyvinylalcohol (E1203)

Titaandioxide (E171)

Macrogol (E1521)

Talk (E553b)

Geel ijzeroxide (E172)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

3 jaar

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Fles van hogedichtheidpolyethyleen (High-density polyethylene, HDPE) met een moeilijk door kinderen te openen sluiting van polypropyleen en een droogmiddel met silicagel.

Verpakkingsgrootte: 28 of 30 filmomhulde tabletten.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Sanofi Winthrop Industrie

82 Avenue Raspail

94250 Gentilly

Frankrijk

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/26/2015/001

EU/1/26/2015/002

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 24 maart 2026

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Rezurock

EU-vergunningsnummer EU/1/26/2015
Werkzame stof (INN) belumosudil mesilate
ATC-code L04AA48
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Sanofi Winthrop Industrie
Status van de vergunning Vergund (24-03-2026)
  • Weesgeneesmiddel
  • Voorwaardelijke vergunning
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 25-08-2026