Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Refixia – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Refixia

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Refixia 500 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Refixia 1.000 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Refixia 2.000 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Refixia 3.000 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Refixia 500 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Elke injectieflacon bevat nominaal 500 IE nonacog beta pegol*.

Na reconstitutie bevat 1 ml Refixia ongeveer 125 IE nonacog beta pegol.

Refixia 1.000 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Elke injectieflacon bevat nominaal 1.000 IE nonacog beta pegol*.

Na reconstitutie bevat 1 ml Refixia ongeveer 250 IE nonacog beta pegol.

Refixia 2.000 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Elke injectieflacon bevat nominaal 2.000 IE nonacog beta pegol*.

Na reconstitutie bevat 1 ml Refixia ongeveer 500 IE nonacog beta pegol.

Refixia 3.000 IE poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

Elke injectieflacon bevat nominaal 3.000 IE nonacog beta pegol*.

Na reconstitutie bevat 1 ml Refixia ongeveer 750 IE nonacog beta pegol.

*recombinant humane factor IX, geproduceerd met recombinant-DNA-techniek in ovariumcellen van de Chinese hamster (CHO-cellen), covalent geconjugeerd met 40 kDa polyethyleenglycol (PEG).

De sterkte (IE) wordt bepaald met de 1-stapsstollingstest uit de Europese Farmacopee. De specifieke activiteit van Refixia is ongeveer 144 IE/mg eiwit.

Refixia is een gezuiverde recombinant humane factor IX (rFIX) met 40 kDa polyethyleenglycol (PEG) selectief gebonden aan specifieke N-gekoppelde glycanen in het activeringspeptide van rFIX. Na activering van Refixia is het activeringspeptide inclusief de 40 kDA polyethyleenglycolgroep afgesplitst, waarna het oorspronkelijke geactiveerde factor IX-molecuul overblijft.De primaire aminozuursequentie van het rFIX in Refixia is identiek aan de Ala148 allelische vorm van de van humaan plasma afgeleide factor IX. Er worden geen additieven van humane of dierlijke oorsprong gebruikt in het celkweekproces, de zuivering, de conjugatie of de eindformulering van Refixia.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.

Het poeder is wit tot gebroken wit.

Het oplosmiddel is helder en kleurloos.

pH: 6,4.

Osmolaliteit: 272 mOsmol/kg.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Behandeling en profylaxe van bloedingen bij patiënten met hemofilie B (congenitale factor IX-deficiëntie).

Refixia kan worden gebruikt voor alle leeftijdsgroepen.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Behandeling moet worden gestart onder toezicht van een arts die ervaren is in de behandeling van hemofilie.

Monitoring van de behandeling

Routinematige controle van de factor IX-activiteitspiegels voor dosisaanpassing is niet nodig. In het klinische studieprogramma is geen dosisaanpassing uitgevoerd. Gemiddelde steady-state dalspiegels van factor IX ≥ 15% werden bij alle leeftijdsgroepen waargenomen, zie rubriek 5.2 voor details.

Vanwege interferentie van polyethyleenglycol (PEG) in de 1-stapsstollingstest met diverse aPTT-reagentia, wordt aanbevolen om een chromogene test (zoals Rox Factor IX of Biophen) te gebruiken indien monitoring nodig is. Als een chromogene test niet beschikbaar is, wordt aanbevolen om een 1-stapsstollingstest te gebruiken met een aPTT-reagens (zoals Cephascreen) die geschikt is voor gebruik met Refixia. Van gemodificeerde langwerkende factorproducten is bekend dat de resultaten van de 1-stapsstollingstest sterk afhankelijk zijn van de gebruikte aPTT-reagentia en referentiestandaard. Voor Refixia geven bepaalde reagentia een onderschatting (30–50%), terwijl de meeste silicabevattende reagentia een aanzienlijke overschatting van de factor IX-activiteit geven (meer dan 400%). Daarom dienen silicabevattende reagentia te worden vermeden. Als een chromogene test of een geschikte 1-stapsstollingstest ter plaatse niet beschikbaar is, wordt gebruik van een referentielaboratorium aanbevolen.

Dosering

Het aantal toegediende eenheden van factor IX wordt uitgedrukt in Internationale Eenheden (IE), die gerelateerd zijn aan de huidige WHO-standaard voor factor IX-producten. De activiteit van factor IX in plasma wordt uitgedrukt als percentage (ten opzichte van de normaalwaarde in humaan plasma) of in Internationale Eenheden (ten opzichte van een Internationale Standaard voor factor IX in plasma).

Profylaxe

40 IE/kg lichaamsgewicht eenmaal per week.

Dosesaanpassingen en aanpassingen van het toedieningsinterval kunnen overwogen worden gebaseerd op bereikte FIX-spiegels en de individuele bloedingsneiging. De dalspiegels bereikt met het wekelijkse 40 IE/kg doseerregime zijn samengevat in sectie 5.2.

Patiënten op profylaxe die een dosis vergeten wordt geadviseerd hun dosis toe te dienen wanneer zij dit ontdekken en vervolgens hun gebruikelijke doseerschema van eenmaal per week te volgen. Een dubbele dosis dient te worden vermeden.

´On-demand´-behandeling

De dosis en de duur van de substitutietherapie zijn afhankelijk van de plaats en ernst van de bloeding, zie tabel 1 voor doseringsrichtlijnen bij bloedingen.

Tabel 1. Behandeling van bloedingen met Refixia

Ernst van de bloedingAanbevolen dosis IE/kg RefixiaDoseringsaanbevelingen

Beginnende

gewrichtsbloeding, spierbloeding of bloeding in de mond.

Meer uitgebreide gewrichtsbloeding, spierbloeding of hematoom.

40Een enkele dosis wordt aanbevolen.

Ernstige of

levensbedreigende bloedingen.

80Aanvullende doses van 40 IE/kg mogen worden toegediend.

Operatieve ingreep

Het dosisniveau en het doseringsinterval bij chirurgie zijn afhankelijk van de ingreep en de lokale praktijk. Algemene aanbevelingen worden in tabel 2 weergegeven.

Tabel 2. Behandeling bij operatieve ingrepen met Refixia

Aard van de

operatieve ingreep

Aanbevolen

dosis IE/kg

lichaamsgewicht

Doseringsaanbevelingen

Kleine ingrepen, waaronder

tandextractie.

40Indien nodig kunnen aanvullende doses worden toegediend.
Zware ingrepen.80Pre-operatieve dosis.
40Overweeg twee herhaalde doses van 40 IE/kg (met intervallen van 1–3 dagen) in de eerste week na de operatieve ingreep.

Aard van de

operatieve ingreep

Aanbevolen

dosis IE/kg

lichaamsgewicht

Doseringsaanbevelingen
Vanwege de lange halfwaardetijd van Refixia mag de dosisfrequentie na de operatieve ingreep worden verlaagd naar eenmaal per week na de eerste week totdat het bloeden stopt en genezing is bereikt.

Pediatrische patiënten

Bij kinderen zijn de dosisaanbevelingen dezelfde als bij volwassenen (voor meer details bij pediatrie zie rubriek 5.1 en 5.2).

Wijze van toediening

Intraveneus gebruik.

Refixia wordt gedurende enkele minuten toegediend via een intraveneuze bolusinjectie na reconstitutie van het poeder voor injectie met het histidine-oplosmiddel. De toedieningssnelheid moet worden bepaald op geleide van het welbevinden van de patiënt, tot een maximale injectiesnelheid van 4 ml/min.

Voor instructies over reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

In het geval van zelftoediening of toediening door een zorgverlener is een juiste training nodig.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

Bekende allergische reactie op hamstereiwit.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren, moeten de naam en hetbatchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

Overgevoeligheid

Allergische overgevoeligheidsreacties zijn mogelijk met Refixia. Het product bevat sporen van hamstereiwitten. Als symptomen van overgevoeligheid optreden, moeten patiënten worden geadviseerd om het gebruik van het geneesmiddel onmiddellijk te staken en contact op te nemen met hun arts. Patiënten moeten worden geïnformeerd over de vroege verschijnselen van overgevoeligheidsreacties waaronder netelroos, gegeneraliseerde urticaria, gevoel van beklemming op de borst, piepende ademhaling, hypotensie en anafylaxie.

In geval van shock moeten de geldende medische richtlijnen voor de behandeling van shock worden gevolgd.

Remmers

Na herhaalde behandeling met humane stollingsfactor IX-producten, moeten patiënten worden gecontroleerd op de ontwikkeling van neutraliserende antistoffen (remmers) die met geschikte biologische tests moeten worden gekwantificeerd in Bethesda-eenheden (BE).

In de literatuur is melding gemaakt van een correlatie tussen de aanwezigheid van een factor IX-remmer en allergische reacties. Daarom dienen patiënten die allergische reacties vertonen, getest te worden op de aanwezigheid van een remmer. Hierbij dient opgemerkt te worden dat patiënten met factor IX-remmers mogelijk een verhoogd risico hebben op anafylaxie bij volgende behandelingen met factor IX.

Gezien het risico op allergische reacties bij factor IX-producten, dienen de initiële toedieningen van factor IX, volgens het oordeel van de behandelend arts, uitgevoerd te worden onder medische supervisie waarbij de nodige medische voorzieningen voor het behandelen van allergische reacties ter beschikking staan.

In het geval van residuale FIX-activiteitsspiegels is er een risico op interferentie indien het testen op remmers uitgevoerd wordt met de Nijmegenmodificatie van de Bethesda-test. Daarom wordt een voorverwarmingsstap of een wash-out aanbevolen om detectie van lage-titerremmers te waarborgen.

Trombo-embolie

Vanwege het mogelijk risico op trombotische complicaties, dient klinisch toezicht met geschikte biologische tests te worden gestart op vroege verschijnselen van trombotische en consumptieve coagulopathie wanneer dit product wordt toegediend aan patiënten met leverziekte, patiënten na een chirurgische ingreep, pasgeborenen of patiënten met risico op trombotische complicaties of diffuse intravasale bloedstolling (DIS of DIC). In al deze situaties dient het voordeel van de behandeling met Refixia te worden afgewogen tegen het risico op deze complicaties.

Cardiovasculair voorval

Bij patiënten met bestaande cardiovasculaire risicofactoren, kan substitutietherapie met FIX het cardiovasculaire risico verhogen.

Kathetergerelateerde complicaties

Indien een centraal veneuze toegangspoort (CVAD) nodig is, moet rekening gehouden worden met het risico op CVAD-gerelateerde complicaties waaronder lokale infecties, bacteriëmie en trombose op de plaats van de katheter.

Pediatrische patiënten

De vermelde waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik zijn zowel van toepassing op kinderen als op volwassenen.

Refixia bevat natrium

Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per injectieflacon, dat wil zeggen dat het in wezen ´natriumvrij´ is. Bij behandeling met meerdere injectieflacons moet rekening worden gehouden met het totale natriumgehalte.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er zijn geen interacties gemeld van humane stollingsfactor IX-producten (rDNA-producten) met andere geneesmiddelen.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Er is met factor IX geen voortplantingsonderzoek bij dieren uitgevoerd. Omdat hemofilie B zelden bij vrouwen voorkomt, is er geen ervaring met het gebruik van factor IX tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding. Daarom dient factor IX alleen tijdens de zwangerschap en het geven van borstvoeding te worden gebruikt indien strikt noodzakelijk.

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Refixia heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Overgevoeligheid of allergische reacties (waaronder angio-oedeem, branderig en prikkend gevoel op de infusieplaats, rillingen, blozen, gegeneraliseerde urticaria, hoofdpijn, netelroos, hypotensie, lethargie, misselijkheid, rusteloosheid, tachycardie, gevoel van beklemming op de borst, tintelingen, braken en piepende ademhaling) zijn bij gebruik van recombinant factor IX-producten zelden waargenomen en kunnen in sommige gevallen verergeren tot ernstige anafylaxie (waaronder shock). In sommige gevallen ontwikkelden deze reacties tot ernstige anafylaxie en traden deze reacties op in nauwe tijdgebonden samenhang met de ontwikkeling van factor IX-remmers (zie ook rubriek 4.4). Het nefrotisch syndroom werd gemeld na pogingen tot immuuntolerantie-inductie bij hemofilie B-patiënten met factor IX-remmers en een voorgeschiedenis van een allergische reactie.

Zeer zelden is de ontwikkeling van antilichamen tegen hamstereiwit, met hieraan gerelateerde overgevoeligheidsreacties, waargenomen.

Patiënten met hemofilie B kunnen neutraliserende antilichamen (remmers) tegen factor IX ontwikkelen. Als dergelijke remmers zich ontwikkelen, zal deze complicatie zich manifesteren als een onvoldoende klinische respons. In dergelijke gevallen wordt het aanbevolen contact op te nemen met een gespecialiseerd hemofiliebehandelcentrum.

Er bestaat een mogelijk risico op trombo-embolische complicaties na toediening van factor IX-producten, met een hoger risico voor preparaten met lage zuiverheid. Gebruik van factor IX-producten met lage zuiverheid is in verband gebracht met gevallen van myocardinfarct, diffuse intravasale stolling, veneuze trombose en longembolie. Gebruik van factor IX-producten met hoge zuiverheid, zoals Refixia, is zelden in verband gebracht met dergelijke bijwerkingen.

Bijwerkingen in tabelvorm

De onderstaande tabel is opgesteld volgens de MedDRA-systeem/orgaanclassificatie (systeem/orgaanklasse en niveau van de voorkeursterm).

Frequenties zijn geëvalueerd aan de hand van de volgende regel: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.

Een totaal van 115 eerder behandelde patiënten (PTP's, previously treated patients) en 54 niet eerder behandelde patiënten (PUP’s) met matige of ernstige hemofilie B werden blootgesteld aan Refixia voor een totaal van 543 patiëntjaren in voltooide klinische studies.

Tabel 3. Frequentie van bijwerkingen in klinische studies

Systeem/orgaanklasseBijwerkingFrequentie

Bloed- en

lymfestelselaandoeningen

Factor IX-remmingVaak*
ImmuunsysteemaandoeningenOvergevoeligheid Anafylactische reactieVaak Vaak*
HartaandoeningenHartkloppingenSoms
MaagdarmstelselaandoeningenMisselijkheidVaak

Huid- en

onderhuidaandoeningen

Pruritus** RashVaak Vaak
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen

Moeheid

Opvlieger

Reacties op de injectieplaats***

Vaak Soms Vaak

*Frequentie gebaseerd op voorkomen in PUP-studie (N=54)

**Pruritus betrof pruritus en oorpruritus

***Reacties op de injectieplaats waren pijn op de injectieplaats, pijn op de infusieplaats, zwelling op de injectieplaats, erytheem op de injectieplaats en rash op de injectieplaats.

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Factor IX-remming en anafylactische reacties zijn niet waargenomen bij PTP's en de frequenties zijn daarom gebaseerd op een PUP-studie met 54 patiënten. In deze studie trad factor IX-remming

op bij 4/54 (8%) en anafylactische reactie trad op bij 1/54 (2%), waarbij deze bijwerkingen werden gecategoriseerd als vaak. Het voorval met anafylactische reactie deed zich voor bij een patiënt die ook factor IX-remming ontwikkelde.

Pediatrische patiënten

De frequentie, type en ernst van bijwerkingen bij kinderen zijn naar verwachting vergelijkbaar met die bij volwassenen.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

In klinische studies werden overdoses tot 169 IE/kg gemeld. Er werd geen melding gemaakt van symptomen geassocieerd met overdosering.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: antihemorragica, bloedstollingsfactor IX, ATC-code: B02BD04.

Werkingsmechanisme

Refixia is een gezuiverde recombinant humane factor IX (rFIX) met 40 kDa polyethyleenglycol (PEG) geconjugeerd aan het eiwit. Het gemiddelde moleculaire gewicht van Refixia bedraagt ongeveer 98 kDa en het moleculaire gewicht van alleen de eiwitgroep is 56 kDa. Na activering van Refixia wordt het activeringspeptide inclusief de 40 kDa polyethyleenglycolgroep afgesplitst, waarna het oorspronkelijke geactiveerde factor IX-molecuul overblijft.

Factor IX bestaat uit een enkele streng glycoproteïne. Het is een van vitamine K afhankelijke stollingsfactor en wordt gesynthetiseerd in de lever. Factor IX wordt geactiveerd door factor XIa en door het factor VII/weefselfactor-complex. Geactiveerde factor IX activeert in combinatie met geactiveerde factor VIII, factor X. Geactiveerde factor X zet protrombine om in trombine. Trombine zet vervolgens fibrinogeen om in fibrine en een stolsel wordt gevormd. Hemofilie B is een geslachtsgebonden erfelijke stollingsstoornis veroorzaakt door een verlaagde concentratie factor IX, met als gevolg hevige bloedingen in gewrichten, spieren of inwendige organen. Deze bloedingen treden spontaan op of als gevolg van ongelukken of chirurgisch ingrijpen. Door middel van substitutietherapie zijn de plasmaconcentraties van factor IX verhoogd, waardoor een tijdelijk herstel van de factordeficiëntie en vermindering van de bloedingsneigingen worden bewerkstelligd.

Klinische werkzaamheid

Het klinische studieprogramma bestond uit één fase 1-studie en vijf multicentrische, niet-gecontroleerde, fase 3-studies. Alle patiënten hadden ernstige (factor IX-spiegel < 1 %) of matig ernstige (factor IX-spiegel ≤ 2 %) hemofilie B.

Van belang is dat de jaarlijkse bloedingsfrequentie (ABR annualised bleeding rate) niet kan worden vergeleken tussen verschillende factorconcentraten en tussen verschillende klinische studies.

Profylaxe

Van de eerder behandelde patiënten en niet eerder behandelde patiënten uit alle leeftijdsgroepen werden er 101 behandeld met een wekelijkse profylactische dosis van 40 IE/kg. Daarvan hadden 40 (40%) patiënten geen bloedingen (voor details zie hieronder).

Hoofdstudie

De hoofdstudie werd uitgevoerd bij 74 adolescente (13 –17 jaar) en volwassen (18 –65 jaar) eerder behandelde patiënten (PTP’s). De studie bestond uit één open-label ´on-demand´-arm met behandeling gedurende ongeveer 28 weken en twee profylaxe-behandelarmen met single-blind randomisatie naar ofwel 10 IE/kg of 40 IE/kg eenmaal per week gedurende ongeveer 52 weken. Na vergelijking van de behandelingen met 10 IE/kg en 40 IE/kg, bleek de jaarlijkse bloedingsfrequentie bij patiënten in de 40 IE/kg arm 49% lager te zijn dan de bloedingsfrequentie (95%-BI: 5%;73%) bij patiënten in de 10 IE/kg arm (p < 0,05).

De mediane (interkwartielafstand - IQR) ABR bij patiënten (13–65 jaar) behandeld met een profylactische dosis van eenmaal per week 40 IE/kg was 1,04 (0,00; 4,01). De trauma-ABR was 0,00 (0,00; 2,05), de gewrichts-ABR 0,97 (0,00; 2,07) en de spontane ABR 0,00 (0,00; 0,99).

In deze hoofdstudie bij adolescente en volwassen patiënten kwamen bij 16 van de 29 patiënten in de 40 IE/kg profylaxe-arm 70 doorbraakbloedingen voor. Het totale succespercentage voor behandeling van doorbraakbloedingen was 97,1% (67 van de 69 beoordeelde bloedingen). In totaal werden 69 (98,6%) van de 70 bloedingen behandeld met één injectie. Lichte of matige bloedingen werden behandeld met 40 IE/kg Refixia.

Van de 29 behandelde volwassen en adolescente patiënten werden 13 patiënten met 20 doelgewrichten (‘target joints’) gedurende één jaar behandeld met een wekelijkse profylactische dosis van 40 IE/kg. Achttien van deze 20 gewrichten (90%) werden aan het einde van de studie niet meer als ‘target joints’ beschouwd.

´On-demand´-behandeling

De hoofdstudie omvatte een niet-gerandomiseerde arm waarin 15 patiënten werden behandeld volgens een ´on-demand´-schema met 40 IE/kg voor lichte of matige bloedingen en 80 IE/kg voor ernstige bloedingen. Het totale succespercentage (waarbij succes werd gedefinieerd als uitstekend of goed) voor de behandeling van bloedingen was 95%, waarbij 98% van de bloedingen werd behandeld met één of twee injecties.

Pediatrische patiënten

Eerder behandelde patiënten (PTP’s)

De werkzaamheid en veiligheid van Refixia voor profylaxe en behandeling van bloedingen werd geëvalueerd in een open-label, enkelvoudige arm, niet-gecontroleerde fase 3-studie. In de hoofdfase van de pediatrische PTP-studie kregen 25 patiënten, in de leeftijd tussen 0 en 12 jaar bij aanvang van de studie, gedurende 52 weken routinematige profylactische toediening van Refixia 40 IE/kg eenmaal per week. De patiënten werden gestratificeerd in twee leeftijdsgroepen; 12 patiënten waren 0 tot 6 jaar en 13 patiënten 7 tot 12 jaar op het moment van ondertekening van het toestemmingsformulier. Tweeëntwintig patiënten gingen door naar de verlengingsfase en van hen kregen 12 patiënten tot 8 jaar routinematige profylactische behandeling. De belangrijkste werkzaamheidsresultaten bij patiënten ≤ 12 jaar gescheiden door hoofd- en verlengingsfase zijn samengevat in tabel 4 volgens de leeftijd bij randomisatie.

Tabel 4: Jaarlijkse bloedingsfrequentie (ABR) in de pediatrische PTP-studie – hoofd- & verlengingsfase

HoofdfaseVerlengingsfase
Patiëntleeftijd≤ 6 jaar N=127-12 jaar N=13≤ 6 jaar N=117-12 jaar N=11

Gemiddelde

behandelingsperiode (jaren)

1,051,277,716,85
Totale ABR
Poisson-geschatte gemiddelde (95%-BI)0,87 (0,38; 2,01)1,88 (1,14; 3,09)0,62 (0,30; 1,32)0,78 (0,34; 1,80)
Mediaan (IQR)0,00 (0,00; 3,00)2,00 (0,00; 6,51)0,31 (0,00; 1,40)0,40 (0,14; 1,55)

Vanwege de lange duur van het onderzoek droegen verschillende patiënten bij aan verschillende leeftijdsgroepen en 10 patiënten die aanvankelijk waren ingeschreven als ≤ 6 jaar, droegen ook bij aan de leeftijdsgroep 7-12 jaar. In de 7-12 jaar groep droegen 10 patiënten ook bij aan de leeftijdsgroep 13-17 jaar. Van deze patiënten droegen 3 patiënten ook bij aan de leeftijdsgroep ≥ 18 jaar. Rekening houdend met de feitelijke leeftijd voor de hoofd- en verlengingsfase van de studie samen was de algehele mediaan/Poisson-geschatte ABR 0,55/1,02 (95%-BI: 0,68; 1,54) bij patiënten ≤ 6 jaar en 0,52/0,92 (95%-BI: 0,47; 1,78) bij patiënten van 7-12 jaar. De mediaan/Poisson-geschatte ABR was 0,00/0,20 (95%-BI: 0,09; 0,47) en 0,00/0,22 (95%-BI: 0,05; 0,92) voor spontane bloedingen en 0,53/0,82 (95%-BI: 0,55; 1,23) en 0,33/0,64 (95%-BI: 0,31; 1,31) voor traumatische bloedingen bij respectievelijk patiënten ≤ 6 jaar en patiënten van 7-12 jaar. Behandelingssucces (gedefinieerd als uitstekende of goede respons) werd geconcludeerd voor respectievelijk 88,6% en 92,0% van de bloedingsepisodes die optraden tijdens profylaxe bij patiënten ≤ 6 jaar en patiënten van 7-12 jaar. Vier van de 25 patiënten (16%) hadden tijdens het onderzoek geen bloedingen. Het gemiddelde jaarlijkse verbruik voor profylaxe was 2.209,3 (SD: 79,3) IE/kg en 2.324,9 (SD: 83,5) IE/kg voor respectievelijk patiënten ≤ 6 jaar en patiënten van 7-12 jaar. Twee patiënten hadden ‘target joints’ bij baseline, die tijdens de hoofdfase als verholpen werden beschouwd. Geen van de patiënten ontwikkelde tijdens de studie nieuwe ‘target joints’.

Niet eerder behandelde patiënten (PUP’s)

De werkzaamheid en veiligheid van Refixia voor profylaxe en behandeling van bloedingen werd geëvalueerd in een open-label, enkelvoudige arm, multicentrische niet-gecontroleerde fase 3-studie. Van de 54 blootgestelde patiënten (≤ 6 jaar oud), rondde 47 patiënten (87%) de hoofdfase af en 42 patiënten (77,8%) rondde de verlengingsfase af. De belangrijkste werkzaamheidsresultaten, gescheiden naar hoofdfase en verlengingsfase, zijn samengevat in tabel 5.

Tabel 5: Jaarlijkse bloedingsfrequentie (ABR) in de pediatrische PUP-studie – hoofd- & verlengingsfase

Hoofdfase N=51Verlengingsfase N=46

Gemiddelde

behandelingsperiode (jaren)

0,783,34
Totale ABR
Poisson-geschatte gemiddelde (95%-BI)0,78 (0,33 ; 1,82)0,69 (0,41 ; 1,15)
Mediaan (IQR)0,00 (0,00 ; 1,02)0,20 (0,00 ; 0,71)

De algehele mediane ABR was 0,00 voor spontane en traumatische bloedingen en gewrichtsbloedingen voor de hoofdfase en 0,20 voor de verlengingsfase. Voor de hoofd- en verlengingsfase van de studies was de mediaan/Poisson-geschatte ABR 0,33/0,71 (95%-BI: 0,41; 1,22) voor PUP's die profylaxe kregen. De Poisson-geschatte ABR's voor spontane en traumatische bloedingen waren respectievelijk 0,13 (95%-BI: 0,05; 0,37) en 0,56 (95%-BI: 0,32; 0,98) gedurende de studieperiode (de mediane ABR's waren 0 voor beide). 47,8% van de PUP's ondervond geen bloedingen. Geen van de pediatrische patiënten ontwikkelde ‘target joints’ in het onderzoek. Van de 200 bloedingen werden er 194 (97%) succesvol behandeld met een uitstekende of goede uitkomst en 182 (91%) werden behandeld met een eenmalige injectie. Van de 194 succesvol behandelde bloedingen had 92,8% slechts 1 injectie Refixia nodig voor succesvolle behandeling.

Algehele hemostatische werkzaamheid

Lichte of matige bloedingen werden behandeld met Refixia 40 IE/kg en ernstige bloedingen met 80 IE/kg, waarbij één bloeding als ernstig werd beoordeeld. Een algemene beoordeling van de hemostatische werkzaamheid werd uitgevoerd door de patiënt of de verzorger (bij thuisbehandeling) of door de onderzoeker op de studielocatie (bij behandeling onder toezicht van een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg) aan de hand van een 4-puntsschaal met de categorieën uitstekend, goed, matig of slecht.

Het totale succespercentage (gedefinieerd als uitstekend of goed) voor de behandeling van bloedingen bij eerder behandelde patiënten was 91.6% (645 van de 704). Van de 704 behandelde bloedingen bij 85 (80,9%) van de 105 patiënten werden 608 (86,4%) bloedingen gestopt met 1 injectie en 72 (10,2%) bloedingen met 2 injecties Refixia.

Het succespercentage en de benodigde dosis voor behandeling van de bloedingen waren onafhankelijk van de plaats van de bloeding. Het succespercentage voor de behandeling van de bloedingen was ook onafhankelijk van de aard van de bloeding (spontaan of als gevolg van trauma).

Operatieve ingreep

Vijf studies, waarvan één specifieke chirurgische studie, omvatten in totaal 20 zware en 105 lichte chirurgische ingrepen. Het hemostatisch effect van Refixia tijdens de ingrepen werd bevestigd door een succespercentage van 100% voor de 20 zware chirurgische ingrepen in de studies. Alle geëvalueerde lichte chirurgische ingrepen waren succesvol.

In een specifieke chirurgische studie omvatte de werkzaamheidsanalyse 13 zware chirurgische ingrepen uitgevoerd bij 13 eerder behandelde volwassen en adolescente patiënten. De ingrepen omvatten 9 orthopedische ingrepen, 1 gastro-intestinale ingreep en 3 ingrepen in de mondholte. De patiënten kregen 1 pre-operatieve injectie van 80 IE/kg op de dag van de ingreep en postoperatief injecties van 40 IE/kg. Een pre-operatieve dosis van 80 IE/kg Refixia was effectief en geen van de patiënten had extra doses nodig op de dag van de ingreep. In de postoperatieve periode, dag 1 tot en met 6 en dag 7 tot en met 13, bedroeg het mediane aantal extra toegediende doses van 40 IE/kg respectievelijk 2,0 en 1,5. De gemiddelde totale consumptie van Refixia tijdens en na de ingreep was 241 IE/kg (bereik: 81–460 IE/kg).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Refixia heeft een verlengde halfwaardetijd in vergelijking met niet-gemodificeerde factor IX. Alle farmacokinetische studies met Refixia werden uitgevoerd bij eerder behandelde patiënten met hemofilie B (factor IX ≤ 2%). De analyses van plasmamonsters werden uitgevoerd met de 1-stapsstollingstest.

De farmacokinetische steady-state parameters voor adolescenten en volwassenen worden vermeld in tabel 6.

Tabel 6. Farmacokinetische steady-state parameters van Refixia (40 IE/kg) bij adolescente en volwassen PTP’s (geometrisch gemiddelde (CV%))

Farmacokinetische parameter13 – 17 jaar n = 3≥ 18 jaar n = 6
Halfwaardetijd (t1/2) (uur)103 (14)115 (10)
Oplopende recuperatie (incremental recovery - IR) (IE/ml per IE/kg)0,018 (28)0,019 (20)
Area under the curve (AUC)0-168 u (IE*uur/ml)91 (22)93 (15)
Klaring (CL) (ml/uur/kg)0,4 (17)0,4 (11)
Gemiddelde verblijftijd (MRT) (uur)144 (15)158 (10)
Verdelingsvolume (Vss) (ml/kg)61 (31)66 (12)
Factor IX-activiteit 168 uur na toediening (IE/ml)0,29 (19)0,32 (17)

Klaring = klaring aangepast aan lichaamsgewicht; Oplopende recuperatie = oplopende recuperatie 30 min na toediening; Verdelingsvolume = verdelingsvolume aangepast aan lichaamsgewicht bij steady-state. CV = variatiecoëfficiënt.

Alle patiënten geëvalueerd in de farmacokinetische studie bij steady-state hadden factor IX-activiteitspiegels hoger dan 0,24 IE/ml 168 uur na toediening met een wekelijkse dosis van 40 IE/kg.

Farmacokinetische parameters voor een enkelvoudige dosis Refixia zijn naar leeftijd vermeld in tabel

7.

Tabel 7. Farmacokinetische parameters voor een enkelvoudige dosis Refixia (40 IE/kg) bij

PTP’s naar leeftijd (geometrisch gemiddelde (CV%))

Farmacokinetische parameter0 – 6 jaar n = 127 – 12 jaar n = 1313 – 17 jaar n = 3≥ 18 jaar n = 6
Halfwaardetijd (t1/2) (uur)70 (16)76 (26)89 (24)83 (23)
Oplopende recuperatie (incremental recovery - IR) (IE/ml per IE/kg)0,015 (7)0,016 (16)0,020 (15)0,023 (11)
Area under the curve (AUC)inf (IE*uur/ml)46 (14)56 (19)80 (35)91 (16)
Klaring CL (ml/uur/kg)0,8 (13)0,6 (22)0,5 (30)0,4 (15)
Gemiddelde verblijftijd (MRT) (uur)95 (15)105 (24)124 (24)116 (22)
Verdelingsvolume (Vss) (ml/kg)72 (15)68 (22)59 (8)47 (16)
Factor IX-activiteit 168 uur na toediening (IE/ml)0,08 (16)0,11 (19)0,15 (60)0,17 (31)

Klaring = klaring aangepast aan lichaamsgewicht; Oplopende recuperatie = oplopende recuperatie 30 min na toediening; Verdelingsvolume = verdelingsvolume aangepast aan lichaamsgewicht bij steady-state. CV = variatiecoëfficiënt.

Zoals verwacht was de aan het lichaamsgewicht aangepaste klaring bij pediatrische en adolescente patiënten hoger vergeleken met die bij volwassenen. Er was geen dosisaanpassing nodig voor pediatrische of adolescente patiënten in klinische studies.

De gemiddelde dalspiegels bij steady-state worden vermeld in tabel 8; deze zijn gebaseerd op alle metingen voorafgaand aan een dosis, uitgevoerd om de 8 weken bij steady-state bij alle patiënten met een dosering van 40 IE/kg eenmaal per week.

Tabel 8. Gemiddelde dalspiegels* van Refixia (40 IE/kg) bij steady-state

0 – 6 jaar (PTP)

n = 12

7 – 12 jaar (PTP)

n = 13

13 – 17 jaar (PTP)

n = 9

18 – 65 jaar (PTP)

n = 20

0 – 5 jaar (PUP)

n = 51

Geschatte gemiddelde factor IX-dalspiegels IE/ml

(95%-BI)

0,15

(0,13;0,18)

0,19

(0,16;0,22)

0,24

(0,20;0,28)

0,29

(0,26;0,33)

0,17

(0,16;0,18)

* Factor IX-dalspiegels = factor IX-activiteit gemeten vóór de volgende wekelijkse dosis (5 tot 10 dagen na een dosis) bij steady-state.

De farmacokinetische gegevens werden onderzocht bij 16 volwassen en adolescente patiënten, waarvan er 6 een normaal gewicht hadden (BMI 18,5 – 24,9 kg/m2) en 10 hadden overgewicht (BMI 25 – 29,9 kg/m2). Er waren geen belangrijke verschillen in de farmacokinetische profielen tussen patiënten met normaal gewicht en overgewicht.

In de pediatrische PTP- en PUP-studie lagen de gemiddelde dalspiegels van factor IX bij steady-state binnen de grenzen van milde hemofilie (d.w.z. 0,05–0,4 IE/ml), onafhankelijk van de leeftijd.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Er is een neurotoxiciteitsonderzoek bij jonge dieren uitgevoerd om de potentiële neurotoxiciteit van Refixia te evalueren bij intraveneuze toediening van 120-1200 IE/kg/tweemaal per week aan onvolgroeide mannelijke ratten van 3 tot 13 weken oud (overeenkomend met een leeftijd van 2 tot 16 jaar bij mensen), gevolgd door een behandelingsvrije periode van 13 weken. De doses waren 6-60 keer hoger dan de wekelijkse klinische dosis van 40 IE/kg. PEG werd gedetecteerd door immunohistochemische kleuring in de choroïde plexus, hypofyse, circumventriculaire organen en craniale motorneuronen. Toediening van Refixia aan juveniele ratten resulteerde niet in functionele of pathologische effecten, zoals gemeten door neurogedrags-/neurocognitieve tests, waaronder motorische activiteit, sensorische functie, leren en geheugen evenals groei, seksuele rijping en vruchtbaarheid.

In een studie naar toxiciteit bij herhaalde dosering bij apen, werden 3 uur na toediening lichte en voorbijgaande gevallen van lichaamstremoren waargenomen en deze namen binnen 1 uur af. Deze lichaamstremoren werden waargenomen bij doses Refixia (3.750 IE/kg) die meer dan 90 keer hoger waren dan de aanbevolen dosis voor mensen (40 IE/kg). Er werd geen mechanisme achter de tremoren ontdekt. Tremoren werden in de klinische studies niet gemeld.

Niet-klinische gegevens duiden niet op een risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie en toxiciteit bij herhaalde dosering bij ratten en apen.

In studies naar toxiciteit bij herhaalde dosering bij ratten en apen is door middel van immunohistochemische kleuring in epitheelcellen van de plexus choroideus in de hersenen 40 kDa polyethyleenglycol (PEG) aangetroffen. Deze bevinding werd niet in verband gebracht met weefselschade of abnormale klinische verschijnselen.

In distributie- en uitscheidingsstudies bij muizen en ratten, werd aangetoond dat de 40 kDa polyethyleenglycolgroep (PEG) van Refixia wijd verspreid werd naar de organen en geëlimineerd werd in de organen. Het werd uitgescheiden via plasma in urine (42–56%) en feces (28–50%). De 40 kDa polyethyleenglycolgroep (PEG) zal het niveau bij steady-state in alle humane weefsels binnen 1–4,5 jaar van de behandeling bereiken. Deze verwachting is gebaseerd op gemodelleerde gegevens die gebruik maken van de geobserveerde terminale halfwaardetijd (15–49 dagen) in rattenweefsel bij distributiestudies.

De blootstellingsratio's voor PEG in de choroïde plexus, gemeten bij dieren op het niveau zonder waargenomen nadelige effecten (NOAEL) versus voorspelde klinische PEG-blootstelling, varieerden van 5-voudig in de neurotoxiciteitsstudie bij juveniele ratten tot 6-voudig in de 26-weken durende toxiciteitsstudie met herhaalde doses bij volwassen ratten.

Langetermijnstudies bij dieren naar het carcinogeen potentieel van Refixia, of studies naar de effecten van Refixia op de genotoxiciteit, vruchtbaarheid, ontwikkeling of voortplanting zijn niet uitgevoerd.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Poeder

Natriumchloride

Histidine

Sucrose (E 473)

Polysorbaat 80 (E 433)

Mannitol (E 421)

Natriumhydroxide (voor pH-aanpassing) (E 524)

Zoutzuur (voor pH-aanpassing) (E 507)

Oplosmiddel

Histidine

Water voor injecties

Natriumhydroxide (voor pH-aanpassing) (E 524)

Zoutzuur (voor pH-aanpassing) (E 507)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden of worden gereconstitueerd met andere oplossingen voor infusie dan het meegeleverde histidine-oplosmiddel.

6.3 Houdbaarheid

Onaangebroken

30 maanden. Tijdens de houdbaarheidsperiode mag Refixia gedurende één enkele periode van maximaal 1 jaar beneden 30°C worden bewaard. Wanneer het geneesmiddel eenmaal uit de koelkast is gehaald mag het niet meer worden teruggeplaatst in de koelkast. Noteer het begin van de bewaarperiode bij kamertemperatuur op de buitenverpakking van het geneesmiddel.

Na reconstitutie

Chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik zijn aangetoond gedurende 24 uur indien bewaard in de koelkast (2°C – 8°C) en gedurende 4 uur indien bewaard bij kamertemperatuur (≤ 30°C) beschermd tegen licht.

Vanuit een microbiologisch standpunt moet het gereconstitueerde product onmiddellijk worden gebruikt. Indien het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijd bij gebruik en de omstandigheden voor het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruikers en wordt het normaal gesproken niet aanbevolen het gereconstitueerde product langer dan 4 uur te bewaren bij kamertemperatuur (≤ 30°C) of langer dan 24 uur in de koelkast (2°C – 8°C), tenzij reconstitutie onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden heeft plaatsgevonden. Bewaar het gereconstitueerde geneesmiddel in de injectieflacon.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C). Niet in de vriezer bewaren.

De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht. Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel bij kamertemperatuur en na reconstitutie, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Elke verpakking bevat:

  • 1 glazen injectieflacon (type I) met poeder en stop van chloorbutylrubber
  • 1 steriele injectieflaconadapter voor reconstitutie
  • 1 voorgevulde spuit met 4 ml histidine-oplosmiddel en eindstop (polypropyleen), een rubberen zuiger (bromobutyl) en een afneembare dop met een stop (bromobutyl)
  • 1 zuigerstang (polypropyleen)

Verpakkingsgrootte van 1.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Refixia moet intraveneus worden toegediend na reconstitutie van het poeder met het oplosmiddel geleverd in de spuit. Na reconstitutie is de oplossing helder en kleurloos tot lichtgeel, zonder zichtbare deeltjes. Het gereconstitueerde geneesmiddel dient vóór toediening visueel te worden geïnspecteerd op zichtbare deeltjes en verkleuring. Gebruik geen oplossingen die niet helder zijn of neerslag bevatten. Bewaar het gereconstitueerde geneesmiddel in de injectieflacon.

Voor instructies over reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie de bijsluiter.

De toedieningssnelheid moet worden bepaald op geleide van het welbevinden van de patiënt, tot een maximale injectiesnelheid van 4 ml/min.

U heeft ook een infusieset nodig (slang en vlindernaald), steriele alcoholdoekjes, gaasjes en pleisters. Deze materialen zijn niet bijgesloten in de Refixia-verpakking.

Gebruik altijd een aseptische techniek.

Verwijderen

Gooi, na injectie, de spuit met de infusieset en de injectieflacon met de injectieflaconadapter op een veilige manier weg.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Novo Nordisk A/S

Novo Allé

DK-2880 Bagsværd

Denemarken

8. NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/17/1193/001

EU/1/17/1193/002

EU/1/17/1193/003

EU/1/17/1193/004

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 2 juni 2017

Datum van laatste verlenging: 21 februari 2022

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Refixia

EU-vergunningsnummer EU/1/17/1193
Werkzame stof (INN) nonacog beta pegol
ATC-code B02BD04
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Novo Nordisk A/S
Status van de vergunning Vergund (02-06-2017)
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 25-11-2025