SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Pravafenix
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Pravafenix 40 mg/160 mg harde capsules
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke harde capsule bevat 40 mg pravastatinenatrium en 160 mg fenofibraat.
Hulpstof(fen) met bekend effect:
Elke harde capsule bevat 19 mg lactosemonohydraat en 33.3 mg natrium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule.
Harde capsule met een lichtgroene romp en een olijfkleurig kapje, die een wasachtige wit-beige massa en een tablet bevat.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Pravafenix is geïndiceerd als een aanvulling op dieet en andere niet-farmacologische behandeling (bv. lichaamsbeweging, gewichtsverlies) voor de behandeling van gecombineerde hyperlipidemie bij volwassen patiënten met een hoog cardiovasculair risico ter verlaging van triglyceriden en verhoging van de HDL-C bij voldoende gereguleerde concentraties LDL-C tijdens behandeling met pravastatine 40 mg monotherapie of een ander matig-intensief statineschema.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Voordat behandeling met Pravafenix wordt gestart, dienen secundaire oorzaken van gecombineerde dyslipidemie te worden uitgesloten en moeten patiënten op een standaard cholesterol- en triglyceridenverlagend dieet worden gezet, dat gedurende de behandeling moet worden volgehouden.
Dosering
De aanbevolen dosering is één capsule per dag. Dieetbeperkingen die voorafgaand aan de behandeling zijn ingesteld, moeten worden voortgezet.
De reactie op behandeling dient te worden gecontroleerd door bepaling van de lipidenwaarden in serum. Meestal treedt bij een behandeling met Pravafenix snel een verlaging van lipidenwaarden in serum op, maar als na drie maanden geen afdoende respons is bereikt, dient de behandeling te worden gestaakt.
Speciale populaties
Oudere patiënten (≥ 65 jaar)
Tot instelling van behandeling met Pravafenix mag pas worden besloten na evaluatie van de nierfunctie (zie rubriek 4.4 Nier- en urinewegaandoeningen).
Nierfunctiestoornis
Pravafenix is gecontra-indiceerd voor patiënten met een matig tot ernstig gestoorde nierfunctie (gedefinieerd als een creatinineklaring < 60 ml/min) (zie rubriek 4.3).
Er is gewoonlijk geen aanpassing van de dosering nodig voor patiënten met een licht gestoorde nierfunctie.
Leverfunctiestoornis
Pravafenix wordt niet aanbevolen voor patiënten met een matig gestoorde leverfunctie en is gecontra-indiceerd voor patiënten met een ernstig gestoorde leverfunctie (zie rubriek 4.3). Er is geen aanpassing van de dosering nodig voor patiënten met een licht gestoorde leverfunctie.
Pediatrische patiënten (< 18 jaar)
Er is geen relevante toepassing van Pravafenix bij pediatrische patiënten (< 18 jaar oud) voor de indicatie gemengde dyslipidemie (zie rubriek 4.3).
Wijze van toediening
Oraal gebruik.
De aanbevolen dosering is één capsule die dagelijks bij de avondmaaltijd wordt ingenomen. Omdat Pravafenix op een lege maag minder goed wordt geabsorbeerd, moet het middel altijd met voedsel worden ingenomen (zie rubriek 4.5 en 5.2).
4.3 Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stoffen of voor één van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
- Ernstige leverfunctiestoornis, zoals biliaire cirrose of actieve leveraandoening, waaronder onverklaarde en aanhoudende verhoogde waarden bij leverfunctietests (bv. verhoogde serumtransaminasen) van meer dan driemaal de bovengrens van de normaalwaarden (ULN) (zie rubriek 4.4).
- Kinderen en adolescenten (jonger dan 18 jaar).
- Matige tot ernstige nierfunctiestoornis (gedefinieerd als een geschatte creatinineklaring
- < 60 ml/min).
- Bekende fotoallergie of fototoxische reactie tijdens behandeling met fibraten of ketoprofen.
- Galblaasaandoening (zie rubriek 4.4).
- Chronische of acute pancreatitis met uitzondering van acute pancreatitis als gevolg van ernstige hypertriglyceridemie (zie rubriek 4.4).
- Zwangerschap en borstvoeding (zie rubriek 4.6).
- Myopathie en/of rabdomyolyse met statinen en/of fibraten in de persoonlijke anamnese of bevestigde verhoogde creatinekinase (CK) van meer dan vijfmaal de ULN bij eerdere statinebehandeling (zie rubriek 4.4).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
De farmacokinetische eigenschappen van Pravafenix zijn niet volledig identiek aan die van de gelijktijdig toegediende afzonderlijke werkzame bestanddelen bij inname met vet voedsel of op de nuchtere maag. Patiënten mogen niet van een vrije gelijktijdige toediening van fenofibraat en een pravastatinepreparaat worden overgezet op Pravafenix (zie rubriek 5.2).
Zenuwstelselaandoeningen
Er zijn enkele gevallen gemeld waarbij statines Myasthenia gravis of oculaire myasthenie ‘de novo’ induceerden dan wel reeds bestaande Myasthenia gravis of oculaire myasthenie verergerden (zie rubriek 4.8). Het gebruik van Pravafenix moet worden stopgezet in geval van verergering van de symptomen. Er zijn recidieven gemeld wanneer dezelfde of een andere statine (opnieuw) werd toegediend.
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Net als andere lipidenverlagende middelen zijn pravastatine en fenofibraat in verband gebracht met het ontstaan van myalgie, myopathie en in zeer zeldzame gevallen rabdomyolyse met of zonder secundaire nierinsufficiëntie. Rabdomyolyse is een acute, mogelijk fatale aandoening van de skeletspieren, die op elk moment tijdens de behandeling kan ontstaan en wordt gekenmerkt door
massale spierafbraak in samenhang met verhoging van CK (doorgaans > 30 of 40 maal de ULN), met als gevolg myoglobinurie.
Het risico op spiertoxiciteit is verhoogd wanneer een fibraat en een 3-hydroxy-3-methyl-glutarylco-enzym-A (HMG-CoA)-reductaseremmer samen worden toegediend. Myopathie moet worden overwogen bij elke patiënt die zich presenteert met onverklaarde spierklachten als pijn of gevoeligheid, spierzwakte of spierkrampen. In dergelijke gevallen dienen de CK-concentraties te worden gemeten (zie hierna).
Daarom dient de mogelijke baten-risicoverhouding van Pravafenix zorgvuldig te worden beoordeeld voordat behandeling wordt ingesteld, en moeten patiënten worden gecontroleerd op tekenen van spiertoxiciteit. Bepaalde predisponerende factoren, zoals leeftijd > 70, nierfunctiestoornis, leverfunctiestoornis, hypothyreoïdie, spiertoxiciteit met een statine of fibraat in de persoonlijke anamnese, erfelijke spierziekten in de persoonlijke anamnese of de familieanamnese of alcoholmisbruik, kunnen het risico op spiertoxiciteit verhogen en daarom is een CK-bepaling geïndiceerd voordat bij deze patiënten de combinatietherapie wordt gestart (zie hierna).
Statinen, waaronder pravastatine, dienen niet gelijktijdig te worden toegediend met systemische formuleringen van fusidinezuur of binnen 7 dagen na het stoppen van een behandeling met fusidinezuur. Bij patiënten voor wie het gebruik van systemisch fusidinezuur als essentieel wordt beschouwd, dient de statinebehandeling te worden gestaakt tijdens de duur van de fusidinezuurbehandeling. Er zijn meldingen gemaakt van rabdomyolyse (waaronder enkele met dodelijke afloop) bij patiënten die fusidinezuur in combinatie met statinen kregen (zie rubriek 4.5). De patiënt moet worden geadviseerd om onmiddellijk medisch advies in te winnen indien hij of zij symptomen als spierzwakte, spierpijn of spiergevoeligheid ervaart.
De statinetherapie kan zeven dagen na de laatste dosis fusidinezuur worden hervat. In uitzonderlijke omstandigheden, waarin langdurig gebruik van systemisch fusidinezuur noodzakelijk is, bijv. voor de behandeling van ernstige infecties, moet de noodzaak van gelijktijdige toediening van pravastatine en fusidinezuur uitsluitend worden overwogen per individueel geval en onder strikt medisch toezicht.
Voor aanvang van de behandeling
Voor aanvang van de behandeling dienen de CK-concentraties te worden gemeten. De baseline CK-concentraties kunnen ook nuttig zijn als referentie in het geval van een latere verhoging tijdens de combinatietherapie. De gemeten CK-concentraties moeten worden geïnterpreteerd in de context van andere mogelijke factoren die tijdelijke spierschade kunnen veroorzaken, zoals zware inspanning of spiertrauma, en zo nodig moet de bepaling worden herhaald.
Als de CK-concentraties op de baseline in de uitgangssituatie significant verhoogd zijn (> 5 maal de ULN), moeten de uitslagen na 5-7 dagen worden gecontroleerd. Als de waarden worden bevestigd, mag de behandeling definitief niet worden gestart (zie rubriek 4.3).
Tijdens de behandeling
Aanbevolen wordt gedurende de eerste 12 maanden van de combinatietherapie systematisch elke 3 maanden een standaardcontrole van CK uit te voeren. Na deze periode wordt deze controle aan het oordeel van de arts overgelaten.
Patiënten moet worden aangeraden onverklaarde spierpijn, -gevoeligheid, -zwakte of -krampen onmiddellijk te melden. In dergelijke gevallen dienen de CK-concentraties te worden gemeten.
Als een duidelijk verhoogde CK-concentratie (> 5 maal de ULN) wordt gevonden en bevestigd, moet de behandeling met Pravafenix worden gestaakt. Stopzetting van de behandeling moet ook worden overwogen als de spiersymptomen ernstig zijn en dagelijks ongemak veroorzaken (ongeacht de CK-concentratie). Als bij dergelijke patiënten een erfelijke spierziekte wordt vermoed, wordt opnieuw starten met de Pravafenix-behandeling ontraden.
Er zijn zeer zeldzame meldingen gedaan van immuungemedieerde necrotiserende myopathie (IMNM) gedurende of na behandeling met sommige statinen. IMNM wordt klinisch gekenmerkt door persisterende proximale spierzwakte en verhoogd serumcreatinekinase, die aanhouden ondanks stopzetting van de statinebehandeling.
Lever- en galaandoeningen
Net als bij andere lipidenverlagende geneesmiddelen zijn matig verhoogde transaminasewaarden gemeld bij sommige met pravastatine of fenofibraat behandelde patiënten. In het merendeel van de gevallen keerden de levertransaminasewaarden terug naar de baseline zonder dat de behandeling hoefde te worden gestaakt.
Aanbevolen wordt gedurende de eerste 12 maanden van de behandeling elke 3 maanden de transaminasewaarden te controleren. Na deze periode wordt deze controle aan het oordeel van de arts overgelaten.
Extra aandacht moet worden besteed aan patiënten bij wie een verhoging van transaminasewaarden optreedt. De behandeling moet worden gestaakt als aspartaataminotransferase (ASAT) en alanineaminotransferase (ALAT) hoger worden dan 3 maal de ULN en dat blijven. Voorzichtigheid is geboden wanneer Pravafenix wordt toegediend aan patiënten met een leveraandoening of zwaar alcoholgebruik in de anamnese.
Pancreatitis
Pancreatitis is gemeld bij patiënten die fenofibraat of pravastatine gebruiken (zie rubriek 4.3). Dit kan wijzen op een falende werkzaamheid bij patiënten met ernstige hypertriglyceridemie, een direct effect van het geneesmiddel of een secundair verschijnsel dat wordt gemedieerd via de vorming van galstenen of sludge, wat leidt tot obstructie van de ductus choledochus.
Nier- en urinewegaandoeningen
Pravafenix is gecontra-indiceerd bij een matige tot ernstige nierfunctiestoornis (rubriek 4.3). Aanbevolen wordt bij aanvang van de behandeling en vervolgens gedurende de eerste 12 maanden van de combinatietherapie elke 3 maanden systematisch de geschatte creatinineklaring te bepalen. Na deze periode wordt deze controle aan het oordeel van de arts overgelaten.
De behandeling moet worden gestaakt in geval van een geschatte creatinineklaring < 60 ml/min.
Interstitiële longziekte
Uitzonderlijke gevallen van interstitiële longziekte zijn gemeld met sommige statinen, vooral bij langdurige behandeling (zie rubriek 4.8). Gepresenteerde kenmerken kunnen onder andere bestaan uit dyspneu, niet-productieve hoest en verslechtering van de algehele gezondheid (vermoeidheid, gewichtsverlies en koorts). Als wordt vermoed dat een patiënt een interstitiële longziekte heeft ontwikkeld, moet de behandeling met Pravafenix worden gestaakt.
Cholelithiase
Fenofibraat kan de uitscheiding van cholesterol in de gal verhogen, wat kan leiden tot cholelithiase. Bij een vermoeden van cholelithiase is galblaasonderzoek geïndiceerd. Pravafenix moet worden gestaakt als galstenen worden aangetroffen.
Veneuze trombo-embolische voorvallen
In het FIELD-onderzoek is een statistisch significante stijging van de incidentie van longembolie gemeld (0,7 % in de placebogroep versus 1,1 % in de fenofibraatgroep; p = 0,022), evenals een statistisch niet-significante stijging van diepe veneuze trombose (placebo 1,0 % [48/4900 patiënten] versus fenofibraat 1,4 % [67/4895]; p = 0,074). Het verhoogde risico op veneuze trombotische gebeurtenissen kan verband houden met een verhoogde homocysteïnespiegel, een risicofactor voor trombose en andere niet-geïdentificeerde factoren. De klinische betekenis hiervan is niet duidelijk. Daarom is voorzichtigheid geboden bij patiënten met longembolie in de anamnese.
Diabetes mellitus
Er zijn aanwijzingen dat statinen als klasse het bloedglucosegehalte verhogen en bij sommige patiënten, met een verhoogd risico op het verkrijgen van diabetes, een niveau van hyperglykemie kunnen veroorzaken dat formele diabetische zorg noodzakelijk maakt. Dit risico veroorzaakt door statinen wordt echter gecompenseerd door de vermindering van vasculaire risicofactoren en dient daarom geen reden te zijn voor het stoppen van een behandeling met een statine. Patiënten met een verhoogd risico (nuchter glucose 5,6 tot 6,9 mmol/l, BMI> 30 kg/m2, verhoogd triglyceridengehalte, hypertensie) moeten zowel klinisch als biochemisch worden gecontroleerd volgens nationale richtlijnen.
Gelijktijdig gebruik met glecaprevir/pibrentasvir
Het gebruik van Pravafenix wordt niet aanbevolen bij patiënten die behandeld worden met glecaprevir/pibrentasvir.
Gelijktijdig gebruik van pravastatine en glecaprevir/pibrentasvir kan de plasmaconcentratie van pravastatine verhogen en kan leiden tot een toename van dosis-afhankelijke bijwerkingen waaronder het risico op myopathie.
Patiënten behandeld met glecapravir/pibrentasvir dienen niet meer dan 20 mg pravastatine per dag te gebruiken.
Lactose
Dit geneesmiddel bevat lactose. Dit geneesmiddel mag niet worden gebruikt door patiënten met de zeldzame erfelijke aandoening galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucosegalactosemalabsorptie.
Natrium
Dit geneesmiddel bevat 33,3 mg natrium per capsule (hulpstoffen en werkzame stof), overeenkomend met 1,7% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen officieel interactieonderzoek voor Pravafenix uitgevoerd. Het gelijktijdig gebruik van de werkzame stoffen bij patiënten in klinische onderzoeken heeft echter niet tot onverwachte interacties geleid. De volgende verklaringen bevatten de informatie die over de afzonderlijke werkzame bestanddelen (fenofibraat en pravastatine) beschikbaar is.
Interacties relevant voor pravastatine
Colestyramine/colestipol
Gelijktijdige toediening leidde tot een afname van de biologische beschikbaarheid van pravastatine met ongeveer 40 tot 50%. Er was geen klinisch significante afname van de biologische beschikbaarheid of het therapeutisch effect wanneer pravastatine één uur vóór of vier uur na colestyramine of één uur vóór colestipol werd toegediend.
Ciclosporine
Gelijktijdige toediening van pravastatine en ciclosporine leidt tot een ongeveer viervoudige toename van de systemische blootstelling aan pravastatine. Bij sommige patiënten kan de blootstelling aan pravastatine echter nog meer toenemen. Klinische en biochemische controle van patiënten die deze combinatie ontvangen, wordt aanbevolen.
Geneesmiddelen die worden omgezet door cytochroom P450
Pravastatine wordt niet in klinisch significante mate omgezet door het cytochroom P450-systeem. Daarom kunnen geneesmiddelen die worden omgezet door of remmers zijn van het cytochroom P450-systeem aan een stabiel schema met pravastatine worden toegevoegd zonder dat dit significante veranderingen in de plasmaspiegels van pravastatine tot gevolg heeft, zoals bij andere statinen is gezien. De afwezigheid van een significante farmacokinetische interactie met pravastatine is specifiek aangetoond voor diverse geneesmiddelen, in het bijzonder voor substraten/remmers van CYP3A4, bv. diltiazem, verapamil, itraconazol, ketoconazol, proteaseremmers, grapefruitsap en CYP2C9-remmers (bv. fluconazol).
In een van twee interactieonderzoeken met pravastatine en erytromycine werd een statistisch significante toename van de oppervlakte onder de curve (AUC) (70 %) en Cmax (121 %) van pravastatine waargenomen. In een vergelijkbaar onderzoek met claritromycine werd een statistisch significante toename van de AUC (110 %) en Cmax (127 %) waargenomen. Hoewel deze veranderingen gering waren, is voorzichtigheid geboden wanneer pravastatine wordt gecombineerd met erytromycine of claritromycine.
Fusidinezuur
Het risico op myopathie, waaronder rabdomyolyse, kan toenemen door gelijktijdig gebruik van systemisch fusidinezuur en statinen. Het mechanisme van deze interactie (farmacodynamisch of farmacokinetisch, of beide) is nog onbekend. Er zijn meldingen geweest van rabdomyolyse (waaronder enkele met dodelijke afloop) bij patiënten die deze combinatie kregen. Indien de behandeling met fusidinezuur noodzakelijk is, dient de pravastatinebehandeling te worden gestaakt tijdens de duur van de fusidinebehandeling. Zie tevens rubriek 4.4.
Glecaprevir/pibrentasvir
Gelijktijdig gebruik van pravastatine en glecaprevir/pibrentasvir kan de plasmaconcentratie van pravastatine verhogen en kan leiden tot een toename van dosis-afhankelijke bijwerkingen waaronder het risico op myopathie. Patiënten behandeld met glecaprevir/pibrentasvir dienen niet meer dan 20 mg pravastatine per dag te gebruiken. Pravafenix wordt daarom niet aanbevolen voor deze patiënten.
Andere geneesmiddelen
In interactieonderzoeken werden geen statistisch significante verschillen in biologische beschikbaarheid waargenomen wanneer pravastatine werd toegediend in combinatie met acetylsalicylzuur, antacida (bij gebruik één uur vóór pravastatine), nicotinezuur of probucol.
Interacties relevant voor fenofibraat
Galzuurbindende hars
Galzuurbindende harsen verminderen vaak de absorptie van geneesmiddelen en bij gelijktijdige toediening moet fenofibraat 1 uur vóór of 4 tot 6 uur na de hars worden ingenomen om de absorptie van fenofibraat niet te belemmeren.
Orale antistollingsmiddelen
Fenofibraat versterkt het effect van orale antistollingsmiddelen en kan het risico op bloedingen vergroten. Aanbevolen wordt de dosis van antistollingsmiddelen bij aanvang van de behandeling met ongeveer een derde te verlagen en vervolgens zo nodig geleidelijk aan te passen op basis van controle van de INR (International Normalised Ratio). Deze combinatie wordt derhalve niet aanbevolen.
Ciclosporine
Er zijn enkele ernstige gevallen van reversibele nierfunctiestoornis gemeld tijdens gelijktijdige toediening van fenofibraat en ciclosporine. Daarom moet de nierfunctie van deze patiënten zorgvuldig worden gecontroleerd en de behandeling met fenofibraat worden gestaakt in geval van een sterke verandering in laboratoriumparameters.
Glitazonen
Sommige gevallen van omkeerbare paradoxale reducties van HDL-cholesterol werden gemeld tijdens de gelijktijdige toediening van fenofibraat en glitazonen. Het is daarom aanbevolen HDL-cholesterol te monitoren indien Pravafenix samen met glitazone toegediend wordt en één van beide behandelingen te staken indien HDL-cholesterol te laag is.
Interactie met voedsel
Pravafenix moet met voedsel worden ingenomen, omdat voedsel de biologische beschikbaarheid van fenofibraat verbetert (zie rubrieken 4.2 en 5.2).
In alle klinische onderzoeken werden patiënten geïnstrueerd om Pravafenix dagelijks bij de avondmaaltijd in te nemen en vóór de behandeling ingestelde dieetbeperkingen voort te zetten. Omdat actuele veiligheids- en werkzaamheidsgegevens zijn gebaseerd op toediening met voedsel en met dieetbeperkingen, wordt aanbevolen Pravafenix met voedsel toe te dienen (zie rubrieken 4.2 en 5.2).
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Pravafenix
Er zijn geen gegevens over het gecombineerde gebruik van pravastatine en fenofibraat bij zwangere vrouwen. De combinatie is niet getest in onderzoek naar reproductietoxiciteit. Het potentiële risico voor de mens is niet bekend. Voor zover pravastatine gecontra-indiceerd is (zie hierna), is Pravafenix daarom gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Pravastatinenatrium
Pravastatine is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap en mag alleen aan vrouwen in de vruchtbare leeftijd worden toegediend wanneer het onwaarschijnlijk is dat ze zwanger worden en wanneer ze zijn geïnformeerd over het mogelijke risico. Aanbevolen wordt vrouwen die zwanger kunnen worden, extra te waarschuwen om te zorgen dat ze goed doordrongen zijn van het mogelijke risico van behandeling met pravastatine tijdens de zwangerschap. Als een patiënte zwanger wordt of wil worden, moet de arts hiervan onmiddellijk op de hoogte worden gesteld en moet het gebruik van pravastatine worden gestaakt vanwege het mogelijke risico voor de foetus.
Fenofibraat
Er zijn geen gegevens over het gebruik van fenofibraat bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek zijn geen teratogene effecten gebleken. Embryotoxische effecten zijn gebleken bij doses die toxisch waren voor het moederdier (zie rubriek 5.3). Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Borstvoeding
Pravafenix
Er is met Pravafenix geen onderzoek onder zogende dieren uitgevoerd. Gezien de contra-indicatie voor pravastatine tijdens borstvoeding is Pravafenix daarom gecontra-indiceerd tijdens de periode waarin borstvoeding wordt gegeven (zie rubriek 4.3).
Pravastatinenatrium
Een kleine hoeveelheid pravastatine wordt uitgescheiden in de moedermelk. Daarom is pravastatine gecontra-indiceerd tijdens borstvoeding (zie rubriek 4.3).
Fenofibraat
Fenofibraat wordt uitgescheiden in de melk van vrouwtjesratten.
Er zijn geen gegevens over de uitscheiding van fenofibraat en/of metabolieten in humane moedermelk.
Vruchtbaarheid
In onderzoek naar reproductietoxiciteit zijn voor fenofibraat noch voor pravastatine effecten op de vruchtbaarheid waargenomen (zie rubriek 5.3).
Er zijn geen gegevens over vruchtbaarheid bij het gecombineerde gebruik van fenofibraat en pravastatine.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Pravafenix heeft geen of verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Bij het besturen van voertuigen of het gebruik van machines moet er echter wel rekening mee worden gehouden dat tijdens de behandeling duizeligheid en visusstoornissen kunnen optreden.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest frequent gemelde bijwerkingen (ADR's) tijdens behandeling met Pravafenix zijn verhoogde transaminase en maag- en darmstoornissen.
Tabel met bijwerkingen
In klinische onderzoeken hebben meer dan 1566 patiënten Pravafenix ontvangen. Bijwerkingen waren over het algemeen licht en voorbijgaand van aard.
De frequenties van de bijwerkingen worden als volgt geordend: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100), zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1000), zeer zelden (< 1/10.000).
| Systeem/orgaanklasse | Bijwerking | Frequentie |
| Immuunsysteemaandoe ningen | Overgevoeligheidsreacties | Soms |
Voedings- en stofwisselingsstoornisse n | Diabetes mellitus verergerd, obesitas | Soms |
| Psychische stoornissen | Slaapstoornissen waaronder slapeloosheid en nachtmerries | Soms |
| Zenuwstelselaandoenin gen | Duizeligheid, hoofdpijn, paresthesie | Soms |
| Hartaandoeningen | Hartkloppingen | Soms |
| Maagdarmstelselaandoe ningen | Opgezette buik, buikpijn, pijn in de bovenbuik, obstipatie, diarree, droge mond, dyspepsie, oprispingen, flatulentie, misselijkheid, abdominaal ongemak, braken | Vaak |
Lever- en galaandoeningen | Transaminasen verhoogd | Vaak |
| Leverpijn, gammaglutamyltransferase verhoogd | Soms | |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Pruritus, urticaria | Soms |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoening en | Artralgie, rugpijn, creatinekinase in bloed verhoogd, spierspasmen, skeletspierstelselpijn, myalgie, pijn in extremiteit | Soms |
Nier- en urinewegaandoeningen | Bloedcreatinine verhoogd, renale creatinineklaring verlaagd, renale creatinineklaring verhoogd, nierfalen | Soms |
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoorni ssen | Asthenie, vermoeidheid, influenza-achtige ziekte | Soms |
| Onderzoeken | Bloedcholesterol verhoogd, bloedtriglyceriden verhoogd, low-density-lipoproteïne verhoogd, gewicht verhoogd | Soms |
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Skeletspieren: Opvallende en aanhoudende verhogingen van creatinekinase (CK) zijn zelden gemeld. In klinisch onderzoek was de incidentie van belangrijke verhogingen van creatinekinase (CK ≥ 3 maal de ULN, < 5 maal de ULN) 1,92 % voor patiënten die met Pravafenix werden behandeld. Klinisch belangrijke verhogingen van creatinekinase (CK ≥ 5 maal de ULN, < 10 maal de ULN zonder spiersymptomen) werden gezien bij 0,38 % van de patiënten die met Pravafenix werden behandeld. Een klinisch belangrijke verhoging (CK ≥ 10 maal de ULN zonder spiersymptomen) werd gezien bij 0,06 % van de patiënten die met Pravafenix werden behandeld. (Zie rubriek 4.4.)
Leverreacties: Opvallende en aanhoudende verhogingen van serumtransaminasen zijn zelden gemeld. In klinisch onderzoek was de incidentie van belangrijke verhogingen van serumtransaminasen (ALAT
en/of ASAT ≥ 3 maal de ULN, < 5 maal de ULN) 0,83 % voor patiënten die met Pravafenix werden behandeld. Klinisch belangrijke verhogingen van serumtransaminasen (ALAT en/of ASAT ≥ 5 maal de ULN) werden gezien bij 0,38 % van de patiënten die met Pravafenix werden behandeld. (Zie rubriek 4.4.)
Aanvullende informatie over de afzonderlijke werkzame bestanddelen van de vaste dosiscombinatie Pravafenix bevat pravastatine en fenofibraat. Hieronder staan aanvullende bijwerkingen die samenhangen met het gebruik van geneesmiddelen die pravastatine of fenofibraat bevatten en tijdens klinische onderzoeken of postmarketingervaring zijn waargenomen. Deze bijwerkingen kunnen mogelijk optreden bij gebruik van Pravafenix. De frequentiecategorieën zijn gebaseerd op informatie uit de samenvattingen van de productkenmerken voor pravastatine en fenofibraat die in de EU beschikbaar zijn.
| Systeem/orgaanklasse | Bijwerking (fenofibraat) | Bijwerking (pravastatine) | Frequentie |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Hemoglobine verlaagd, aantal wittebloedcellen verlaagd | Zelden | |
| Zenuwstelselaandoeninge n | Vermoeidheid en vertigo | Zelden | |
| Perifere polyneuropathie | Zeer zelden | ||
| Myasthenia gravis | Niet bekend | ||
| Oogaandoeningen | Visuele stoornis (waaronder wazig zien en dubbelzien) | Soms | |
| Oculaire myasthenie | Niet bekend | ||
| Bloedvataandoeningen | Trombo-embolie (longembolie, diepe veneuze trombose)* | Soms | |
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeninge n | Interstitiële longziekte | Niet bekend | |
Lever- en galaandoeningen | Cholelithiase | Soms | |
| Geelzucht, fulminante hepatische necrose, hepatitis | Zeer zelden | ||
| Geelzucht, complicaties van cholelithiase (bv. cholecystitis, cholangitis, galkoliek, enz.) | Niet bekend | ||
Huid- en onderhuidaandoeningen | Huiduitslag, hoofdhuid-/haarafwijkingen (waaronder alopecia) | Soms | |
| Dermatomyositis | Zeer zelden | ||
Alopecia, fotosensibiliteitsreacties | Zelden | ||
| Lichenoïde eruptie | Niet bekend | ||
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Spieraandoening (bv. myositis, spierzwakte) | Soms | |
| Spierruptuur | Niet bekend |
| Rabdomyolyse, wat gepaard kan gaan met acuut nierfalen secundair aan myoglobinurie, myopathie (zie rubriek 4.4); myositis, polymyositis. Op zichzelf staande gevallen van peesaandoeningen, soms gecompliceerd door scheuring. Lupus erythematodes-achtig syndroom. | Zeer zelden | ||
| Rabdomyolyse | Immuungemedieerde necrotiserende myopathie (zie rubriek 4.4) | Niet bekend | |
Nier- en urinewegaandoeningen | Abnormale urinelozing (waaronder dysurie, frequentie, nycturie) | Soms | |
| Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen | Seksuele disfunctie | Seksuele disfunctie | Soms |
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornis sen | Vermoeidheid | Soms | |
| Onderzoeken | Bloedureum verhoogd | Zelden |
* In het FIELD-onderzoek (fenofibraatonderzoek), een gerandomiseerde placebogecontroleerde proef onder 9795 patiënten met type 2 diabetes mellitus, werd een statistisch significante stijging van het aantal gevallen van pancreatitis waargenomen bij patiënten die fenofibraat ontvingen ten opzichte van patiënten die placebo ontvingen (0,8 % versus 0,5 %; p = 0,031). In hetzelfde onderzoek is een statistisch significante stijging van de incidentie van longembolie gemeld (0,7 % in de placebogroep versus 1,1 % in de fenofibraatgroep; p = 0,022), evenals een statistisch niet-significante stijging van diepe veneuze trombose (placebo 1,0 % [48/4900 patiënten] versus fenofibraat 1,4 % [67/4895 patiënten]; p = 0,074).
De volgende bijwerkingen zijn gemeld bij sommige statinen:
- nachtmerries;
- geheugenverlies;
- depressie;
- uitzonderlijke gevallen van interstitiële longziekte, vooral bij langdurige behandeling (zie rubriek 4.4).
- diabetes mellitus: het ontstaan van diabetes mellitus is afhankelijk van de aan- of afwezigheid van risicofactoren (nuchter bloed glucosegehalte ≥ 5,6 mmol/l, BMI>30kg/m2, verhoogd triglyceridengehalte, een voorgeschiedenis van hypertensie)
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In geval van een overdosis moeten symptomatische en ondersteunende maatregelen worden getroffen.
Pravastatine
Gemelde gevallen van overdosering waren asymptomatisch en leidden niet tot afwijkende laboratoriumuitslagen. Er is geen specifiek tegengif bekend. Bij een vermoeden van een overdosis
moet de patiënt symptomatisch worden behandeld en moeten zo nodig de juiste ondersteunende maatregelen worden getroffen.
Fenofibraat
Er is geen specifiek tegengif bekend. Bij een vermoeden van een overdosis moet de patiënt symptomatisch worden behandeld en moeten zo nodig de juiste ondersteunende maatregelen worden getroffen. Fenofibraat kan niet worden geëlimineerd via hemodialyse.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: lipidenwijzigende middelen, HMG-CoA-reductaseremmers in combinatie met andere lipidenwijzigende middelen, ATC-code: C10BA03
Farmacodynamische effecten
Pravafenix bevat fenofibraat en pravastatine, die verschillende werkingsmechanismen hebben en additieve effecten vertonen wat betreft reductie van serumlipiden. De volgende verklaringen beschrijven de farmacodynamische/farmacokinetische eigenschappen van de afzonderlijke werkzame bestanddelen van Pravafenix.
Fenofibraat
Fenofibraat is een fibrinezuurderivaat waarvan de lipidenwijzigende effecten bij de mens worden gemedieerd door activering van de ‘peroxisome proliferator activated receptor type alpha’ (PPARα). Onderzoek met fenofibraat naar lipoproteïnefracties laat dalingen van de concentraties LDL- en VLDL-cholesterol zien. De concentraties HDL-cholesterol worden vaak verhoogd. LDL- en VLDL-triglyceriden worden verlaagd. Het totale effect is een verlaging van de verhouding tussen low- en very-low-density-lipoproteïnen enerzijds en high-density-lipoproteïnen anderzijds.
De lipidenverlagende eigenschappen van fenofibraat die in de klinische praktijk worden gezien, zijn verklaard in transgene muizen (in vivo) en in gekweekte humane hepatocyten door activering van de PPARα. Via dit mechanisme verhoogt fenofibraat de lipolyse en eliminatie van triglyceridenrijke deeltjes uit plasma door activering van lipoproteïnelipase en verlaging van de aanmaak van apoproteïne C-III. Activering van PPARα induceert ook een toename van de synthese van apoproteïne A-I en A-II en HDL-cholesterol.
Er is bewijs dat behandeling met fibraten voorvallen van coronaire hartziekte kan verminderen, maar er is niet van aangetoond dat ze de totale mortaliteit bij de primaire of secundaire preventie van hart- en vaataandoening doen afnemen.
Het lipidenonderzoek Action to Control Cardiovascular Risk in Diabetes (ACCORD) was een gerandomiseerd, placebogecontroleerd onderzoek onder 5518 patiënten met type 2 diabetes mellitus die gelijktijdig werden behandeld met fenofibraat en simvastatine. Behandeling met fenofibraat en simvastatine liet geen significante verschillen zien vergeleken met simvastatine monotherapie in de samengestelde primaire uitkomst van niet-fataal myocardinfarct, niet-fatale CVA en cardiovasculaire mortaliteit (hazard ratio [HR] 0,92, 95% BI 0,79-1,08, p = 0,32; absolute risicoreductie: 0,74%). In de vooraf gespecificeerde subgroep van dyslipidemische patiënten, gedefinieerd als die patiënten in het laagste tertiel van HDL-C (≤34 mg/dl of 0,88 mmol/l) en het hoogste tertiel van TG (≥204 mg/dl of 2,3 mmol/l) bij baseline, vertoonde behandeling met fenofibraat en simvastatine een relatieve reductie van 31% vergeleken met simvastatine monotherapie voor de samengestelde primaire uitkomst (hazard ratio [HR] 0,69, 95% BI 0,49-0,97, p = 0,03; absolute risicoreductie: 4,95%). In een andere vooraf gespecificeerde subgroepanalyse werd een statistisch significante behandeling-per-geslacht-interactie geïdentificeerd (p = 0,01), die duidde op een mogelijk behandelvoordeel van combinatietherapie bij mannen (p = 0,037) maar een mogelijk hoger risico voor de primaire uitkomst bij vrouwen die werden behandeld met combinatietherapie vergeleken met simvastatine monotherapie (p = 0,069). Dit was in
de hiervoor vermelde subgroep van patiënten met dyslipidemie niet waargenomen, maar er waren bovendien geen duidelijke aanwijzingen van een voordeel voor dyslipidemische vrouwen die werden behandeld met fenofibraat en simvastatine, en een mogelijk schadelijk effect in deze subgroep kon niet worden uitgesloten.
Urinezuurspiegels in plasma zijn verhoogd bij ongeveer 20 % van de patiënten met hyperlipidemie, met name bij patiënten met type IV van deze aandoening. Fenofibraat heeft een uricosurisch effect, waardoor deze patiënten extra baat hebben bij dit middel.
Pravastatine
Pravastatine is een competitieve remmer van 3-hydroxy-3-methylglutarylco-enzym-A (HMG-CoA)-reductase, het enzym dat de vroege snelheidsbepalende stap in de biosynthese van cholesterol katalyseert, en zorgt op twee manieren voor het lipidenverlagende effect. In de eerste plaats zorgt de reversibele en specifieke competitieve remming van HMG-CoA-reductase voor een bescheiden vermindering van de synthese van intracellulair cholesterol. Dit leidt tot een toename van het aantal LDL-receptoren op celoppervlakken en een verhoogd receptorgemedieerd katabolisme en klaring van circulerend LDL-cholesterol.
In de tweede plaats verlaagt pravastatine de aanmaak van LDL door de hepatische synthese van VLDL-cholesterol, de precursor van LDL-cholesterol, te remmen.
Bij zowel gezonde proefpersonen als patiënten met hypercholesterolemie verlaagt pravastatine de volgende lipidenwaarden: totaal cholesterol, LDL-cholesterol, apolipoproteïne B, VLDL-cholesterol en triglyceriden. HDL-cholesterol en apolipoproteïne A worden verhoogd.
Pravafenix
De respectieve effecten van pravastatine en fenofibraat vullen elkaar aan. Pravastatine is effectiever in het verlagen van LDL-C en totaal cholesterol maar heeft slechts bescheiden effecten op triglyceriden (TG) en HDL-C, terwijl fenofibraat zeer effectief is in het verlagen van TG en het verhogen van HDL-C, maar weinig effect heeft op LDL-C.
Daarnaast hebben fibraten de eigenschap dat ze de grootte en dichtheid van LDL-C-deeltjes wijzigen, waardoor deze minder atherogeen worden.
Van fibraten en statinen in combinatie is ook aangetoond dat ze de transcriptionele activiteiten van PPARα-receptoren synergistisch verhogen.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Er zijn vier multicentrische onderzoeken met Pravafenix 40 mg/160 mg, pravastatine 40 mg of simvastatine 20 mg uitgevoerd: drie onderzoeken omvatten een 12 weken durende, gerandomiseerde, dubbelblinde, actief-gecontroleerde periode met een open-label verlengingsfase en één onderzoek was een 24 weken durend open-label onderzoek.
In totaal werden in deze onderzoeken in Europa en de VS 1637 patiënten opgenomen die onvoldoende hadden gereageerd op monotherapie met pravastatine 40 mg of simvastatine 20 mg.
In de centrale, Europese, multicentrische, 64 weken durende klinische trial die een 12 weken durende, gerandomiseerde, dubbelblinde, double-dummy, twee-armige, parallelle onderzoeksperiode omvatte, werden 248 patiënten met een hoog vasculair risico en gemengde dyslipidemie gerandomiseerd naar een van de twee behandelgroepen: Pravafenix 40 mg/160 mg of pravastatine 40 mg. Alleen patiënten die na 8 weken met pravastatine 40 mg (1 tablet eenmaal daags) niet hun NCEP ATP III-streefwaarde voor LDL-C en triglyceriden (LDL >2,6 mmol/l [100 mg/dl] en TG >1,7 mmol/l [150 mg/dl]) hadden bereikt, werden gerandomiseerd. Patiënten die Pravafenix 40 mg/160 mg ontvingen, werden vergeleken met patiënten die pravastatine 40 mg ontvingen: Pravafenix zorgde voor een significante verlaging van niet-HDL-C, LDL-C en TG en een significante verhoging van HDL-C, in grotere mate dan pravastatine 40 mg (tabel).
Gemiddelde procentuele veranderingen vanaf de baseline tot week 12 voor patiënten behandeld met Pravafenix 40 mg/160 mg of pravastatine 40 mg eenmaal daags
Pravafenix 40 mg/160 mg
Na = 120
Pravastatine 40 mg
Na = 119
Pravafenix versus pravastatine Gemiddelde (%)± SEb Gemiddelde (%)± SEb p-waardec Niet-HDL-C
(mg/dl) -14,1 ± 1,78 -6,1 ± 1,79 0,0018
LDL-C (mg/dl) -11,7 ± 1,75 -5,9 ± 1,76 0,019 HDL-C (mg/dl) +6,5 ± 1,12 +2,3 ± 1,13 0,0089 TG (mg/dl) -22,6 ± 4,37 -2,0 ± 4,39 0,0010 TC (mg/dl) -9,9 ± 1,37 -4,4 ± 1,38 0,006 Apo A1 (g/l) +5,5 ± 0,99 +2,8 ± 0,97 0,058 Apo B (g/l) -12,6 ± 1,57 -3,8 ± 1,53 <0,0001 Apo B/Apo A1 -16,3 ± 1,66 -6,0 ± 1,61 <0,0001 Fibrinogeen (g/l) -8,8 ± 1,80 +1,4 ± 1,75 <0,0001 Hs-CRP (mg/l) -1,1 ± 0,61 +0,6 ± 0,70 0,003 a Aantal patiënten
b Gemiddelde procentuele verandering (kleinste kwadratengemiddelde ± standaardfout) tussen baseline gemeten na 8 weken met pravastatine 40 mg en 12 extra weken met Pravafenix 40 mg/160 mg of pravastatine 40 mg
c Paarsgewijze p-waarde is significant als <0,05
De effecten van Pravafenix 40 mg/160 mg werden bevestigd in een vergelijkbare multicentrische, 64 weken durende trial met een 12 weken durende, gerandomiseerde, dubbelblinde fase in een onderzoek dat in de VS werd uitgevoerd, waarbij Pravafenix 40 mg/160 mg werd vergeleken met fenofibraat 160 mg als monotherapie en pravastatine 40 mg als monotherapie bij patiënten met gemengde dyslipidemie. Het incrementele voordeel van Pravafenix 40 mg/160 mg wat betreft de belangrijkste lipidenparameters versus pravastatine 40 mg en fenofibraat 160 mg als monotherapie werd eveneens vastgesteld.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Pravafenix in alle subgroepen van pediatrische patiënten met aandoeningen van het lipoproteïnemetabolisme en andere vormen van hyperlipidemie (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Er is geen klinisch significante farmacokinetische interactie waargenomen bij gelijktijdige toediening van fenofibraat en pravastatine.
Absorptie
Pravafenix was bio-equivalent met gelijktijdig toegediend fenofibraat en pravastatine in een onderzoek naar een enkele dosis. Uit de resultaten van een onderzoek naar meerdere doses bleek echter dat het middel niet bio-equivalent is, omdat de biologische beschikbaarheid van de fenofibraatcomponent van de combinatie na meerdere toedieningen 20 % lager is. Dit is het gevolg van het vetbestanddeel van de maaltijd.
Daarom kon de vaste dosiscombinatie (Pravafenix) niet als uitwisselbaar met de vrije gelijktijdige toediening van de enkelvoudige middelen fenofibraat en pravastatine worden beschouwd.
Een farmacokinetisch onderzoek naar toediening van een enkele dosis Pravafenix is uitgevoerd in gevoede en nuchtere toestand. De resultaten van dit onderzoek tonen aan dat voedsel gevolgen heeft voor de snelheid en mate van absorptie van de vaste dosiscombinatie. De biologische beschikbaarheid van fenofibrinezuur na toediening van een enkele dosis van de combinatie fenofibraat-pravastatine 160/40 mg is in nuchtere toestand lager. De daling van de AUCt, AUC∞ en Cmax van fenofibrinezuur (puntschatting) bedraagt respectievelijk 30,94 %, 10,9 % en 68,71 %.
De biologische beschikbaarheid van pravastatine na toediening van een enkele dosis van het testmiddel fenofibraat-pravastatine 160/40 mg in nuchtere toestand is hoger dan na een enkele dosis van het middel in gevoede toestand. De toename van de AUC∞, AUCt en Cmax bedraagt respectievelijk 111,88 %, 114,06 % en 115,28 %. Aanbevolen wordt de vaste combinatie, net als diverse formuleringen van fenofibraat, met voedsel in te nemen, omdat de biologische beschikbaarheid van fenofibraat bij toediening met voedsel wordt verhoogd en de lipidenverlagende werkzaamheid van pravastatine hierdoor niet wordt gewijzigd.
Pravastatine
Pravastatine wordt oraal in de werkzame vorm toegediend. Het middel wordt snel geabsorbeerd; de piekserumconcentratie wordt 1 tot 1,5 uur na inname bereikt. Gemiddeld wordt 34 % van de oraal toegediende dosis geabsorbeerd, met een absolute biologische beschikbaarheid van 17 %.
De aanwezigheid van voedsel in het maag-darmkanaal leidt tot een verminderde biologische beschikbaarheid, maar het cholesterolverlagende effect van pravastatine is bij inname met of zonder voedsel gelijk.
Na absorptie ondergaat 66 % van de pravastatine een first-pass-extractie door de lever, de belangrijkste werkingsplaats van het middel en ook de belangrijkste plaats waar cholesterolsynthese en klaring van LDL-cholesterol plaatsvinden. Uit in-vitro-onderzoek is gebleken dat pravastatine naar de hepatocyten wordt getransporteerd en beduidend minder door andere cellen wordt opgenomen. Gezien deze aanzienlijke first pass door de lever hebben de plasmaconcentraties van pravastatine slechts een beperkte waarde bij het voorspellen van het lipidenverlagende effect.
De plasmaconcentraties zijn recht evenredig met de toegediende doses.
Fenofibraat
De maximale plasmaconcentraties (Cmax) treden binnen 4 tot 5 uur na orale toediening op. De plasmaconcentraties zijn bij continue behandeling bij elke willekeurige persoon stabiel. De absorptie van fenofibraat neemt toe bij toediening met voedsel. Het effect van voedsel neemt toe naarmate het voedsel meer vet bevat: hoe meer lipiden in het voedsel, hoe groter de biologische beschikbaarheid van fenofibraat.
Distributie
Pravastatine
Ongeveer 50 % van de circulerende pravastatine is gebonden aan plasma-eiwitten. Het distributievolume is ongeveer 0,5 l/kg. Een kleine hoeveelheid pravastatine wordt in de moedermelk uitgescheiden.
Fenofibraat
Fenofibrinezuur wordt sterk gebonden aan plasma-albumine (meer dan 99 %).
Biotransformatie en eliminatie
Pravastatine
Pravastatine wordt niet significant door cytochroom P450 gemetaboliseerd en lijkt ook geen substraat of remmer van P-glycoproteïne te zijn, maar veeleer een substraat van andere transporteiwitten. Na orale toediening wordt 20 % van de aanvankelijke dosis uitgescheiden in de urine en 70 % in de feces. De plasma-eliminatiehalfwaardetijd van orale pravastatine bedraagt 1,5 tot 2 uur. Na intraveneuze toediening wordt 47 % van de dosis via de renale excretie geëlimineerd en 53 % door biliaire excretie en biotransformatie. Het belangrijkste afbraakproduct van pravastatine is de 3-α-hydroxy-isomere metaboliet. De remmingsactiviteit van deze metaboliet op HMG-CoA-reductase is een factor tien tot veertig lager dan die van pravastatine.
De systemische klaring van pravastatine is 0,81 l/uur/kg en de renale klaring is 0,38 l/uur/kg, wat wijst op tubulaire secretie.
Fenofibraat
In het plasma kan geen ongewijzigd fenofibraat worden gevonden, terwijl de belangrijkste metaboliet fenofibrinezuur is. Het middel wordt voornamelijk in de urine uitgescheiden. Binnen 6 dagen vindt vrijwel volledige eliminatie plaats. Fenofibraat wordt voornamelijk uitgescheiden in de vorm van fenofibrinezuur en het glucuronideconjugaat ervan. Bij oudere patiënten is de schijnbare totale plasmaklaring van fenofibrinezuur ongewijzigd. De plasma-eliminatiehalfwaardetijd van fenofibrinezuur bedraagt ongeveer 20 uur.
In kinetisch onderzoek na toediening van een enkele dosis en continue behandeling is aangetoond dat het middel niet accumuleert. Fenofibraat wordt niet geëlimineerd via hemodialyse.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
De veiligheid van gelijktijdige toediening van pravastatine en fenofibraat is beoordeeld bij ratten. De toxicologische bevindingen in deze onderzoeken met gelijktijdige toediening kwamen overeen met de bevindingen bij afzonderlijke toediening van pravastatine en fenofibraat.
Pravastatine
Gebaseerd op conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering en reproductietoxiciteit zijn er geen andere risico’s voor de patiënt dan de risico’s die kunnen worden verwacht als gevolg van het farmacologische werkingsmechanisme. Onderzoek naar herhaalde doses wijst erop dat pravastatine in wisselende mate hepatotoxiciteit en myopathie kan veroorzaken; in het algemeen werden alleen substantiële effecten op deze weefsels waargenomen bij doses die een factor 50 of meer hoger waren dan de maximale dosis in mg/kg bij de mens. In-vitro- en in-vivo-onderzoek naar de genetische toxiciteit leverde geen aanwijzingen voor mutageen potentieel op. In een twee jaar durend carcinogeniteitsonderzoek met pravastatine bij muizen bleken doseringen van 250 en 500 mg/kg/dag (> 310 maal de maximale dosis in mg/kg bij de mens) een statistisch significante toename van de incidentie van hepatocellulaire carcinomen bij mannetjes en vrouwtjes te veroorzaken, en van longadenomen alleen bij vrouwtjes. Een twee jaar durend carcinogeniteitsonderzoek bij ratten toonde aan dat een dosering van 100 mg/kg/dag (125 maal de maximale dosis in mg/kg bij de mens) een statistisch significante toename van de incidentie van hepatocellulaire carcinomen alleen bij mannetjes veroorzaakte.
Fenofibraat
Onderzoek naar chronische toxiciteit heeft geen relevante informatie over de specifieke toxiciteit van fenofibraat opgeleverd. Onderzoek naar mutageniteit van fenofibraat was negatief. Bij ratten en muizen zijn bij hoge doseringen levertumoren aangetroffen, die toe te schrijven zijn aan de proliferatie van peroxisomen. Deze veranderingen zijn specifiek voor kleine knaagdieren en niet bij andere diersoorten waargenomen. Ze hebben geen relevantie voor het therapeutisch gebruik bij de mens. Onderzoek bij muizen, ratten en konijnen heeft geen teratogeen effect aan het licht gebracht. Embryotoxische effecten zijn waargenomen bij doses die toxisch waren voor het moederdier. Verlenging van de zwangerschapsduur en problemen tijdens de bevalling zijn waargenomen bij hoge doses. Er is geen enkele aanwijzing voor een effect op de vruchtbaarheid gevonden.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Inhoud van de capsule
Lactosemonohydraat
Microkristallijne cellulose
Ascorbylpalmitaat
Povidon K29-32
Natriumzetmeelglycolaat
Magnesiumstearaat
Talk
Triacetine
Natriumwaterstofcarbonaat
Lauroylmacrogolglyceriden type 1500
Hydroxypropylcellulose
Macrogol 20 000
Omhulsel van de capsule
Gelatine
Indigokarmijn
IJzeroxide zwart
Titaniumdioxide
IJzeroxide geel
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
Polyamide-aluminium-pvc/aluminium blisterverpakkingen 2 jaar.
HDPE-flesjes
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Polyamide-aluminium-pvc/aluminium blisterverpakkingen met 30, 60 of 90 harde capsules. Ondoorzichtige witte HDPE-flesjes met 14,30, 60 of 90 harde capsules. Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Laboratoires SMB s.a.
Rue de la Pastorale 26-28
B-1080 Brussel
België
Tel. +32 (2) 411 48 28
Fax +32 (2) 411 28 28
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/11/679/001-007
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING /VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 14 april 2011
Datum van laatste verlenging: 14 januari 2016
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (http://www.ema.europa.eu).
