SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Pheburane
PHEBURANE 483 mg/g granulaat
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
PHEBURANE 483 mg/g granulaat
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke gram granulaat bevat 483 mg natriumfenylbutyraat.
Hulpstof(fen) met bekend effect:
Elke gram natriumfenylbutyraat bevat 124 mg (5,4 mmol) natrium en 768 mg sucrose.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Granulaat.
Wit tot gebroken wit granulaat.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
PHEBURANE is geïndiceerd als bijkomende therapie in de behandeling van chronische ureumcyclusstoornissen, veroorzaakt door deficiënties in carbamylfosfaatsynthetase, ornithinetranscarbamylase of argininosuccinaatsynthetase.
Het wordt voorgeschreven bij alle neonatale aandoeningen (volledige enzymtekorten manifesteren zich binnen de eerste 28 levensdagen) en eveneens bij patiënten waarbij de aandoening pas later optreedt (gedeeltelijke enzymtekorten, vastgesteld na de eerste levensmaand) en met antecedenten van hyperammonemische encefalopatie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met PHEBURANE dient te gebeuren onder toezicht van een arts die ervaring heeft in de behandeling van ureumcyclusstoornissen.
Dosering
De dagelijkse dosis dient individueel te worden aangepast aan de eiwittolerantie van de patiënt en aan de dagelijkse eiwithoeveelheid die nodig is voor groei en ontwikkeling.
De gebruikelijke totale dagelijkse dosis natriumfenylbutyraat in klinisch onderzoek is:
- 450 - 600 mg/kg/dag voor pasgeborenen, zuigelingen en kinderen van minder dan 20 kg.
- 9,9 - 13,0 g/m2/dag voor kinderen van meer dan 20 kg, jongeren en volwassenen.
De veiligheid en werkzaamheid van doses hoger dan 20 g/dag natriumfenylbutyraat werden niet vastgesteld.
Therapeutische controle
De plasmaspiegels van ammonia, arginine, essentiële aminozuren (met name vertakte keten aminozuren), carnitine en eiwitserum dienen binnen de normale grenzen te blijven; het plasmaglutamineniveau dient onder 1.000 µmol/l gehouden te worden.
Voedingcontrole
PHEBURANE dient gecombineerd te worden met een eiwitarm dieet en, in sommige gevallen, aangevuld met essentiële aminozuren en carnitine.
Citruline- of argininesupplementen van 0,17 g/kg/dag of 3,8 g/m2/dag zijn nodig bij patiënten met een neonatale vorm van carbamylfosfaatsynthetase of ornithinetranscarbamylase deficiënties.
Een supplement van 0,4 - 0,7 g/kg/dag of 8,8 - 15,4 g/m2/dag in arginine is nodig voor patiënten met argininosuccinaatsynthetase deficiëntie.
Indien extra calorieën nodig zijn, is een eiwitvrij product aan te bevelen.
Speciale populaties
Nier- en leverinsufficiëntie
Aangezien bij de stofwisseling en uitscheiding van natriumfenylbutyraat de lever en de nieren betrokken zijn, moet PHEBURANE met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met lever- of nierinsufficiëntie.
Wijze van toediening
PHEBURANE moet oraal worden toegediend. Omdat het middel langzaam oplost, mag PHEBURANE-granulaat niet worden toegediend via een nasogastrische sonde of gastrostomiekatheter.
De totale dagelijkse dosis dient in gelijke doses verdeeld te worden en te worden ingenomen bij elke maaltijd of voeding (bv. 4-6 maal daags bij kleine kinderen). Het granulaat kan direct worden doorgeslikt met een vloeistof (zoals water, vruchtensappen, eiwitvrije zuigelingenvoeding) of worden verdeeld over een eetlepel vast voedsel (zoals aardappelpuree of appelmoes); in dat geval is directe inname van belang om te voorkomen dat het smaakmaskerende effect verloren gaat.
De dosis PHEBURANE wordt uitgedrukt in gram natriumfenylbutyraat. Er is een geijkte maatlepel bijgeleverd. Deze verdeelt maximaal 3 g natriumfenylbutyraat per maatstreep van 250 mg.
4.3 Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
- Zwangerschap.
- Borstvoeding.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Gehalte van klinisch belangrijke elektrolyten:
- PHEBURANE bevat 124 mg (5,4 mmol) natrium per gram natriumfenylbutyraat, overeenstemmend met 2,5 g (108 mmol) natrium per 20 g natriumfenylbutyraat, de maximale dagelijkse dosis. Voorzichtigheid is daarom geboden bij patiënten met een congestieve hartinsufficiëntie of ernstige nierinsufficiëntie en in klinische situaties die natriumretentie met oedeem inhouden.
- Daar renale uitscheiding van fenylacetylglutamine een urinekaliumverlies kan induceren, dient serumkalium tijdens de therapie gecontroleerd te worden.
Algemene overwegingen
- Zelfs tijdens behandeling kan acute hyperammonemische encefalopathie bij een aantal patiënten voorkomen.
- Daar acute hyperammonemie een medische noodsituatie is, wordt behandeling met PHEBURANE afgeraden.
Hulpstoffen met bekend effect
Dit geneesmiddel bevat 124 mg (5,4 mmol) natrium per gram natriumfenylbutyraat, overeenkomend met 6,2% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene. De maximale dagelijkse dosis van dit geneesmiddel bevat 2,5 g natrium per 20 gram natriumfenylbutyraat, equivalent aan 125% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse dosis van 2 gram natrium voor een volwassene.
PHEBURANE bevat een hoog natriumgehalte. Hier moet in het bijzonder rekening mee gehouden worden bij patiënten die een natriumarm dieet krijgen.
- Dit geneesmiddel bevat 768 mg sucrose per gram natriumfenylbutyraat. Hier moet rekening mee worden gehouden bij patiënten met diabetes mellitus. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactosemalabsorptie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Gelijktijdige toediening van probenecide kan een invloed hebben op de renale uitscheiding van het conjugatieproduct van natriumfenylbutyraat. Gevallen van hyperammonemie, veroorzaakt door haloperidol en valproaat, werden gepubliceerd. Corticosteroïden kunnen lichaamseiwitten afbreken en zodoende de ammoniaplasmaspiegel verhogen. Een frequentere controle van de ammoniaplasmaspiegel wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen ingenomen dienen te worden.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/Anticonceptie bij mannen en vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, dienen effectieve anticonceptie te gebruiken.
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van natriumfenylbutyraat bij zwangere vrouwen. Studies bij dieren hebben een reproductieve toxiciteit getoond (zie rubriek 5.3). PHEBURANE mag niet worden ingenomen tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3). Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Borstvoeding
Beschikbare farmacodynamische/toxicologische gegevens bij dieren hebben de excretie van natriumfenylbutyraat/metabolieten in melk aangetoond (zie rubriek 5.3). Het is niet bekend of natriumfenylbutyraat/metabolieten in de moedermelk uitgescheiden worden. Een risico voor pasgeboren kinderen / zuigelingen kan niet uitgesloten worden. PHEBURANE mag niet worden ingenomen bij het geven van borstvoeding (zie rubriek 4.3).
Vruchtbaarheid
Er is geen bewijs beschikbaar dat natriumfenylbutyraat effect heeft op de vruchtbaarheid.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
PHEBURANE heeft een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bij klinisch onderzoek met natriumfenylbutyraat ondervond 56% van de patiënten minstens één bijwerking en 78% van deze bijwerkingen was niet verwant met natriumfenylbutyraat.
Bijwerkingen hadden hoofdzakelijk betrekking op het voortplantingsstelsel en het maag-darmstelsel.
Tabel met bijwerkingen
In de onderstaande tabel staan alle bijwerkingen vermeld volgens orgaanstelsel, klasse en volgens frequentie. De frequentie is als volgt bepaald: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000 tot <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000) en zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerking |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Vaak | anemie, trombocytopenie, leukopenie, leukocytose, trombocytose |
| Soms | aplastische anemie, ecchymose | |
| Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Vaak | metabole acidose, alkalose, verminderde eetlust |
| Psychische stoornissen | Vaak | depressie, prikkelbaarheid |
| Zenuwstelselaandoeningen | Vaak | syncope, hoofdpijn |
| Hartaandoeningen | Vaak | oedeem |
| Soms | aritmie | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Vaak | buikpijn, braken, misselijkheid, constipatie, dysgeusie |
| Soms | pancreatitis, maagzweer, rectale hemorragie, gastritis | |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Vaak | huiduitslag, abnormale geur van de huid |
Nier- en urinewegaandoeningen | Vaak | renale tubulaire acidose |
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen | Zeer vaak | amenorroe, onregelmatige menstruatie |
| Onderzoeken | Vaak | Verlaagd kalium, albumine, totaal eiwit en fosfaat in het bloed. Verhoogd alkalisch fosfatase, transaminases, bilirubine, urinezuur, chloride, fosfaat en natrium in het bloed. Gewichtstoename |
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Een mogelijk geval van toxische reactie op natriumfenylbutyraat (450 mg/kg/d) werd gemeld bij een 18-jarige patiënte met anorexia die een metabole encefalopathie ontwikkelde in verband met lactacidase, ernstige hypokaliëmie, pancytopenie, perifere neuropathie en pancreatitis. Na verlaging van de dosis herstelde ze op terugkerende episodes met pancreatitis na. Dit leidde er uiteindelijk toe dat de behandeling werd gestaakt.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er deed zich slechts één geval van overdosering voor bij een kind van 5 maanden oud, een accidenteel en uniek toegediende dosis van 10 g (1370 mg/kg). De patiënt vertoonde hierna diarree, geprikkeldheid en metabolische acidose met hypokaliëmie. De patiënt herstelde binnen 48 uur na een symptomatische behandeling.
Deze symptomen zijn consistent met de accumulatie van fenylacetaat, die een dosesbeperkende neurotoxiciteit vertoonde bij intraveneuze toediening van doses tot 400 mg/kg/dag. De uitingen van neurotoxiciteit waren overwegend slaperigheid, vermoeidheid en licht gevoel in het hoofd. Minder voorkomende uitingen waren verwardheid, hoofdpijn, dysgeusie, hypoacusis, desoriëntatie, verzwakt geheugen en verslechtering van een preëxistente neuropathie.
In het geval van overdosering dient de behandeling stopgezet te worden en dienen maatregelen genomen te worden ter ondersteuning van de vitale functies. Hemodialyse of peritonale dialyse kunnen hulp bieden.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere producten voor spijsverteringskanaal en stofwisseling, verscheidene producten voor spijsverteringskanaal en stofwisseling, ATC-code: A16AX03.
Werkingsmechanisme en farmacodynamische effecten
Natriumfenylbutyraat is een pro-drug en wordt snel gemetaboliseerd tot fenylacetaat. Fenylacetaat is een metabolisch actief bestanddeel dat via acetylatie met glutamine conjugeert en fenylacetylglutamine vormt, dat vervolgens wordt uitgescheiden door de nieren. Op molair vlak is fenylacetylglutamine vergelijkbaar met ureum (ze bevatten elk 2 mol stikstof) en biedt daarom een alternatieve route voor de uitscheiding van stikstofafval.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Op basis van studies naar de uitscheiding van fenylacetylglutamine bij patiënten met ureumcyclusstoornissen, kan geschat worden dat voor elke toegediende gram natriumfenylbutyraat tussen 0,12 en 0,15 g stikstof in de vorm van fenylacetylglutamine geproduceerd wordt. Zodoende verlaagt natriumfenylbutyraat verhoogde ammonia- en glutamineplasmaspiegels bij patiënten met ureumcyclusstoornissen. Een vroegtijdige diagnose en het onmiddellijk starten van de behandeling zijn belangrijk om de overlevingskansen en de klinische uitkomst te verbeteren.
Bij patiënten bij wie de aandoening pas later optrad, inclusief vrouwen die heterozygoot zijn voor ornithinetranscarbamylasedeficiëntie, en die herstelden van een aanval van hyperammoniëmische encefalopathie en daarna chronisch behandeld werden met een eiwitarm dieet en natriumfenylbutyraat, was het overlevingspercentage 98%. De meerderheid van de onderzochte patiënten had een IQ van gemiddeld tot laag gemiddeld/op de rand van mentale achterstand. Hun cognitieve prestaties bleven relatief stabiel gedurende de fenylbutyraattherapie. Een omkering van eerder bestaande neurologische beschadiging bij behandeling is onwaarschijnlijk en sommige patiënten blijven neurologisch achteruitgaan.
Levenslange behandeling met PHEBURANE kan noodzakelijk zijn, tenzij wordt gekozen voor orthotrope levertransplantatie.
Pediatrische patiënten
Vroeger waren de neonatale vormen van ureumcyclusstoornissen bijna altijd fataal binnen het eerste levensjaar, zelfs bij behandeling met peritoneale dialyse en essentiële aminozuren of hun stikstofvrije analogen. Hemodialyse, het gebruik van alternatieve uitscheidingswegen voor stikstofafval (natriumfenylbutyraat, natriumbenzoaat en natriumfenylacetaat), een eiwitarm dieet en, in sommige gevallen, een supplement aan essentiële aminozuren, deed de overlevingskansen van pasgeborenen, bij wie de diagnose na de geboorte (maar binnen de eerste levensmaand) gesteld werd, toenemen tot ongeveer 80%. De meeste sterfgevallen kwamen voor tijdens een aanval van acute hyperammonemische encefalopathie. Een mentale achterstand kwam vaak voor bij patiënten met een neonatale vorm van de aandoening.
Bij patiënten bij wie de diagnose gesteld werd tijdens de zwangerschapsperiode en die behandeld werden vóór enige aanval van hyperammonemische encefalopatie, was de overleving 100%, maar zelfs deze patiënten vertoonden achteraf vaak een cognitieve verzwakking of andere neurologische gebreken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Fenylbutyraat wordt geoxideerd tot fenylacetaat, dat enzymatisch conjugeert met glutamine tot fenylacetylglutamine in lever en nieren. Fenylacetaat wordt ook gehydroliseerd door esterasen in de lever en het bloed.
Plasma- en urineconcentraties van fenylbutyraat en zijn metabolieten werden verkregen na toediening van één enkele dosis natriumfenylbutyraat van 5 g aan nuchtere, gezonde volwassenen en na toediening van één enkele of herhaalde doses tot 20 g per dag bij patiënten met ureumcyclusstoornissen, hemoglobinopathieën en cirrose (ongecontroleerd onderzoek). De verdeling van fenylbutyraat en zijn metabolieten werd eveneens onderzocht bij kankerpatiënten na intraveneuze infusie van natriumfenylbutyraat (tot 2 g/m2) of fenylacetaat.
Absorptie
Fenylbutyraat wordt snel geabsorbeerd in nuchtere toestand. Vijftien minuten na toediening van een enkele orale dosis natriumfenylbutyraat van 5 g, in granulaatvorm, werden meetbare plasmaspiegels fenylbutyraat waargenomen. De gemiddelde tijd tot de maximale concentratie was 1 uur en de gemiddelde maximale concentratie bedraagt 195 mcg/ml. De eliminatiehalfwaardetijd werd geschat op 0,8 uur. De invloed van voedsel op de absorptie is onbekend.
Distributie
Het distributievolume van fenylbutyraat is 0,2 l/kg.
Biotransformatie
Meetbare plasmaspiegels fenylacetaat en fenylacetylglutamine werden waargenomen respectievelijk 30 en 60 minuten na toediening van een enkele dosis natriumfenylbutyraat van 5 g, in granulaatvorm. De gemiddelde tijd tot maximale concentratie, gemiddeld respectievelijk 45,3 en 62,8 µg/ml, bedroeg respectievelijk 3,55 en 3,23 uur. De eliminatiehalfwaardetijd werd geschat op respectievelijk 1,3 en 2,4 uur.
Onderzoek met hoge intraveneuze doses fenylacetaat vertoonde een niet-lineaire farmacokinetiek, gekenmerkt door een verzadigbaar metabolisme tot fenylacetylglutamine met eliminatie-inductie. Herhaalde toediening van fenylacetaat toonde het bewijs van een inductie van de klaring.
Bij de meerderheid van de patiënten met een ureumcyclusstoornis of hemoglobinopathie werden echter, na verscheidene doses fenylbutyraat (300-650 mg/kg/dag tot 20 g/dag), geen plasmaspiegels fenylacetaat waargenomen na een nuchtere nacht. Bij patiënten met een verstoorde leverfunctie kan de omzetting van fenylacetaat tot fenylacetylglutamine relatief trager verlopen. Na herhaalde orale toediening van natriumfenylbutyraat (20 g per dag in drie doses), vertoonden drie (van de 6) cirrosepatiënten op de derde dag van de behandeling blijvende fenylacetaat-plasmaspiegels die vijf maal hoger waren dan werd bereikt na de eerste dosis.
In gezonde vrijwilligers werden, naargelang het geslacht, verschillen waargenomen in de farmacokinetische parameters van fenylbutyraat en fenylacetaat (AUC en Cmax ongeveer 30 - 50% hoger bij vrouwen) maar niet in deze van fenylacetylglutamine. Dit zou te wijten kunnen zijn aan de lipofiliciteit van natriumfenylbutyraat en de daaruit volgende verschillen in distributievolume.
Eliminatie
Ongeveer 80 - 100% van het medicijn wordt binnen 24 uur door de nieren uitgescheiden in de vorm van het conjugatieproduct, fenylacetylglutamine.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Prenatale blootstelling van jonge ratten aan fenylacetaat (de werkzame metaboliet van fenylbutyraat) veroorzaakte laesies in de piramidale cellen van de cortex; de dendritische uitsteeksels waren langer en dunner dan normaal en verminderden in aantal (zie rubriek 4.6).
Bij de subcutane toediening van hoge doses fenylacetaat (190-474 mg/kg) aan jonge ratten, werd een verminderde groei en toenemend verlies van neuronen vastgesteld, evenals een afname van myeline in het CZS. De rijping van de cerebrale synapsen was vertraagd en het aantal functionerende zenuwuiteinden in het cerebrum werd gereduceerd, hetgeen resulteerde in een verzwakte hersengroei. (zie rubriek 4.6).
Natriumfenylbutyraat was negatief in twee mutageniciteitstests, de Ames-test en micronucleustest. Resultaten wijzen uit dat natriumfenylbutyraat geen mutageen effect uitoefent in de Ames-test, met en zonder metabolische activering. De resultaten van de micronucleustest tonen aan dat natriumfenylbutyraat niet geacht wordt enig clastogeen effect uit te oefenen bij ratten die werden behandeld met toxische of niet-toxische doses (onderzocht 24 en 48 uur na één enkele orale toediening van 878 tot 2800 mg/kg).
Carcinogeniteits- en vruchtbaarheidsstudies werden niet uitgevoerd met natriumfenylbutyraat.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Suikerbolletjes (sucrose en maïszetmeel)
Hypromellose
Ethylcellulose N7
Macrogol 1500
Povidon K25
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
Na eerste opening binnen 45 dagen gebruiken.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Niet van toepassing.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
HDPE-flacon, kindveilige sluiting met droogmiddel, met 174 g granulaat. Elke doos bevat één flacon.
Er is een geijkte maatlepel bijgeleverd.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Indien het granulaat wordt gemengd met vast voedsel of vloeistof, is het belangrijk dat het mengsel onmiddellijk na het mengen ingenomen wordt.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Eurocept International BV
Trapgans 5
1244 RL Ankeveen
Nederland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/13/822/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 31 juli 2013
Datum van laatste verlenging: 21 maart 2018
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (http://www.ema.europa.eu).
PHEBURANE 350 mg/ml orale oplossing
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
PHEBURANE 350 mg/ml orale oplossing
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml orale oplossing bevat 350 mg mg natriumfenylbutyraat.
Hulpstof(fen) met bekend effect
PHEBURANE 350 mg/ml orale oplossing
Elke gram natriumfenylbutyraat bevat 5,7 mg aspartaam en 124 mg (5,4 mmol) natrium.
Topping met zwartebessensmaak
Elke druppel topping met zwartebessensmaak bevat 26,55 mg propyleenglycol.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Orale oplossing.
Heldere, kleurloze tot lichtgele vloeistof.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
PHEBURANE is geïndiceerd als bijkomende therapie in de behandeling van chronische ureumcyclusstoornissen, veroorzaakt door deficiënties in carbamylfosfaatsynthetase, ornithinetranscarbamylase of argininosuccinaatsynthetase.
Het wordt voorgeschreven bij alle patiënten met neonatale aandoeningen (volledige enzymtekorten die zich manifesteren binnen de eerste 28 levensdagen) en eveneens bij patiënten waarbij de aandoening pas later optreedt (gedeeltelijke enzymtekorten, vastgesteld na de eerste levensmaand) en met een voorgeschiedenis van hyperammonemische encefalopathie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met PHEBURANE dient te gebeuren onder toezicht van een arts die ervaring heeft in de behandeling van ureumcyclusstoornissen.
Dosering
De dagelijkse dosis dient individueel te worden aangepast aan de eiwittolerantie van de patiënt en aan de dagelijkse eiwithoeveelheid die nodig is voor groei en ontwikkeling. De gebruikelijke totale dagelijkse dosis natriumfenylbutyraat op basis van klinische ervaring:
- 450 - 600 mg/kg/dag voor pasgeborenen, zuigelingen en kinderen van minder dan 20 kg.
- 9,9 - 13 g/m2/dag voor kinderen van meer dan 20 kg, jongeren en volwassenen.
De veiligheid en werkzaamheid van doses hoger dan 20 g/dag natriumfenylbutyraat werden niet vastgesteld.
Therapeutische controle
De plasmaspiegels van ammonia, arginine, essentiële aminozuren (met name vertakte keten aminozuren), carnitine en eiwitserum dienen binnen de normale grenzen te blijven; het plasmaglutamineniveau dient onder 1.000 μmol/l gehouden te worden.
Voedingscontrole
PHEBURANE dient gecombineerd te worden met een eiwitarm dieet en, in sommige gevallen, aangevuld met essentiële aminozuren en carnitine.
Citruline- of argininesupplementen van 0,17 g/kg/dag of 3,8 g/m2/dag zijn nodig bij patiënten met een neonatale vorm van carbamylfosfaatsynthetase of ornithinetranscarbamylase deficiënties.
Een supplement van 0,4 - 0,7 g/kg/dag of 8,8 - 15,4 g/m2/dag in arginine is nodig voor patiënten met argininosuccinaatsynthetase deficiëntie.
Indien extra calorieën nodig zijn, is een eiwitvrij product aan te bevelen.
Speciale populaties
Nier- en leverinsufficiëntie
Aangezien bij de stofwisseling en uitscheiding van natriumfenylbutyraat de lever en de nieren betrokken zijn, moet PHEBURANE met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met lever- of nierinsufficiëntie.
Pediatrische patiënten
De gebruikelijke totale dagelijkse dosis natriumfenylbutyraat bij pediatrische patiënten op basis van klinische ervaring is:
- 450 - 600 mg/kg/dag voor pasgeborenen, zuigelingen en kinderen van minder dan 20 kg.
- 9,9 - 13 g/m2/dag voor kinderen van meer dan 20 kg.
Wijze van toediening
PHEBURANE orale oplossing is voor oraal gebruik.
De totale dagelijkse dosis dient in gelijke doses verdeeld te worden en te worden ingenomen bij elke maaltijd of voeding (bv. 4-6 maal daags bij kleine kinderen).
Er wordt een doseerspuit met een indrukbare flaconadapter (press in bottle adapter, PIBA) meegeleverd waarmee de voorgeschreven dosis van de orale oplossing nauwkeurig kan worden afgemeten. Met de PIBA kan de doseerspuit op de flacon worden aangesloten en kan PHEBURANE orale oplossing worden gedoseerd.
Alleen de bij PHEBURANE orale oplossing meegeleverde doseerspuit mag worden gebruikt om een dosis PHEBURANE orale oplossing af te meten. Er mogen geen andere hulpmiddelen/lepels/spuiten worden gebruikt om PHEBURANE orale oplossing toe te dienen.
De spuit heeft een schaalverdeling in grammen natriumfenylbutyraat (van 0,5 g tot 3 g natriumfenylbutyraat).
PHEBURANE orale oplossing kan ook worden toegediend via een nasogastrische sonde of gastrostomiekatheter.
Instructies voor orale toediening en toediening via een nasogastrische sonde of gastrostomiekatheter worden gegeven in rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
- Zwangerschap.
- Borstvoeding.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Gehalte van klinisch belangrijke elektrolyten
Elke gram natriumfenylbutyraat (2,86 ml PHEBURANE orale oplossing) bevat 124 mg
(5,4 mmol) natrium. De maximale dagelijkse dosis natriumfenylbutyraat is 20 g (57,14 ml PHEBURANE orale oplossing). Dit levert een bijbehorende hoeveelheid op van: 2,5 g (108 mmol) natrium per 20 g natriumfenylbutyraat, de maximale dagelijkse dosis. Voorzichtigheid is daarom geboden bij patiënten met een congestieve hartinsufficiëntie of ernstige nierinsufficiëntie en in klinische situaties die natriumretentie met oedeem inhouden.
- Daar renale uitscheiding van fenylacetylglutamine een urinekaliumverlies kan induceren, dient serumkalium tijdens de therapie gecontroleerd te worden.
Algemene overwegingen
- Zelfs tijdens behandeling kan acute hyperammonemische encefalopathie bij een aantal patiënten voorkomen.
Aangezien acute hyperammonemie een medische noodsituatie is, wordt behandeling met
PHEBURANE orale oplossing afgeraden.
Hulpstoffen met bekend effect
PHEBURANE 350 mg/ml orale oplossing
Dit geneesmiddel bevat 124 mg (5,4 mmol) natrium per gramdosis natriumfenylbutyraat, overeenkomend met 6,2% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
De maximale dagelijkse dosis van dit geneesmiddel bevat 2,5 g natrium, equivalent aan 125% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse dosis van 2 g natrium voor een volwassene.
PHEBURANE orale oplossing bevat een hoog natriumgehalte. Hier moet in het bijzonder rekening mee gehouden worden bij patiënten die een natriumarm dieet krijgen.
- Dit geneesmiddel bevat 5,7 mg aspartaam per gramdosis natriumfenylbutyraat. Aspartaam is een bron van fenylalanine. Het kan schadelijk zijn voor personen met fenylketonurie (FKU), een zeldzame genetische aandoening waarbij fenylalanine zich ophoopt omdat het lichaam het niet goed kan verwijderen. Er zijn geen niet-klinische of klinische gegevens beschikbaar om het gebruik van aspartaam (E951) bij zuigelingen jonger dan 12 weken te beoordelen.
Topping met zwartebessensmaak
De topping met zwartebessensmaak bevat 26,55 mg propyleenglycol per druppel.
Als uw baby minder dan 4 weken oud is, praat dan met uw arts of apotheker voordat u de baby deze topping geeft, met name als de baby andere geneesmiddelen krijgt die propyleenglycol of alcohol bevatten.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Gelijktijdige toediening van probenecide kan een invloed hebben op de renale uitscheiding van het conjugatieproduct van natriumfenylbutyraat. Gevallen van hyperammonemie, veroorzaakt door haloperidol en valproaat, werden gepubliceerd. Corticosteroïden kunnen lichaamseiwitten afbreken en zodoende de ammoniaplasmaspiegel verhogen. Een frequentere controle van de ammoniaplasmaspiegel wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen ingenomen dienen te worden.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij mannen en vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, dienen effectieve anticonceptie te gebruiken.
Zwangerschap
Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van natriumfenylbutyraat bij zwangere vrouwen. Studies bij dieren hebben een reproductieve toxiciteit getoond (zie rubriek 5.3). PHEBURANE mag niet worden ingenomen tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3 Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Borstvoeding
Beschikbare farmacodynamische/toxicologische gegevens bij dieren hebben de excretie van natriumfenylbutyraat/metabolieten in melk aangetoond (zie rubriek 5.3 Het is niet bekend of natriumfenylbutyraat/metabolieten in de moedermelk uitgescheiden worden. Een risico voor pasgeboren kinderen/zuigelingen kan niet uitgesloten worden. PHEBURANE mag niet worden ingenomen bij het geven van borstvoeding (zie rubriek 4.3
Vruchtbaarheid
Er is geen bewijs beschikbaar dat natriumfenylbutyraat effect heeft op de vruchtbaarheid.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
PHEBURANE heeft een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bij klinisch onderzoek met natriumfenylbutyraat ondervond 56% van de patiënten minstens één bijwerking en 78% van deze bijwerkingen was niet gerelateerd aan natriumfenylbutyraat. Bijwerkingen hadden hoofdzakelijk betrekking op het voortplantingsstelsel en het maagdarmstelsel.
Tabel met bijwerkingen
In de onderstaande tabel staan alle bijwerkingen vermeld volgens systeem/orgaanklasse en frequentie. De frequentie is als volgt bepaald: zeer vaak (≥1/10) , vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000 tot <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000) en zeer zelden (<1/10000) niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerking |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Vaak | anemie, trombocytopenie, leukopenie, leukocytose, trombocytose |
| Soms | aplastische anemie, ecchymose | |
| Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Vaak | metabole acidose, alkalose, verminderde eetlust |
| Psychische stoornissen | Vaak | depressie, prikkelbaarheid |
| Zenuwstelselaandoeningen | Vaak | syncope, hoofdpijn |
| Hartaandoeningen | Vaak | oedeem |
| Soms | aritmie | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Vaak | buikpijn, braken, misselijkheid, constipatie, dysgeusie |
| Soms | pancreatitis, maagzweer, rectale hemorragie, gastritis | |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Vaak | huiduitslag, abnormale geur van de huid |
Nier- en urinewegaandoeningen | Vaak | renale tubulaire acidose |
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen | Zeer vaak | amenorroe, onregelmatige menstruatie |
| Onderzoeken | Vaak | Verlaagd kalium, albumine, totaal eiwit en fosfaat in het bloed. Verhoogd alkalisch fosfatase, transaminases, bilirubine, urinezuur, chloride, fosfaat en natrium in het bloed. Gewichtstoename |
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Een mogelijk geval van toxische reactie op natriumfenylbutyraat (450 mg/kg/dag) werd gemeld bij een 18-jarige patiënte met anorexia die een metabole encefalopathie ontwikkelde in verband met lactacidase, ernstige hypokaliëmie, pancytopenie, perifere neuropathie en pancreatitis. Na verlaging van de dosis herstelde ze op terugkerende episodes met pancreatitis na. Dit leidde er uiteindelijk toe dat de behandeling werd gestaakt.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er deed zich slechts één geval van overdosering voor bij een kind van 5 maanden oud, een accidenteel en uniek toegediende dosis van 10 g (1370 mg/kg). De patiënt vertoonde hierna diarree, geprikkeldheid en metabolische acidose met hypokaliëmie. De patiënt herstelde binnen 48 uur na een symptomatische behandeling.
Deze symptomen zijn consistent met de accumulatie van fenylacetaat, die een dosesbeperkende neurotoxiciteit vertoonde bij intraveneuze toediening van doses tot 400 mg/kg/dag. De uitingen van neurotoxiciteit waren overwegend slaperigheid, vermoeidheid en licht gevoel in het hoofd. Minder voorkomende uitingen waren verwardheid, hoofdpijn, dysgeusie, hypoacusis, desoriëntatie, verzwakt geheugen en verslechtering van een preëxistente neuropathie.
In het geval van overdosering dient de behandeling stopgezet te worden en dienen maatregelen genomen te worden ter ondersteuning van de vitale functies. Hemodialyse of peritonale dialyse kunnen hulp bieden.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: andere producten voor spijsverteringskanaal en stofwisseling, verscheidene producten voor spijsverteringskanaal en stofwisseling, ATC-code: A16AX03.
Werkingsmechanisme en farmacodynamische effecten
Natriumfenylbutyraat is een pro-drug en wordt snel gemetaboliseerd tot fenylacetaat. Fenylacetaat is een metabolisch actief bestanddeel dat via acetylatie met glutamine conjugeert en fenylacetylglutamine vormt, dat vervolgens wordt uitgescheiden door de nieren. Op molair vlak is fenylacetylglutamine vergelijkbaar met ureum (ze bevatten elk 2 mol stikstof) en biedt daarom een alternatieve route voor de uitscheiding van stikstofafval.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Op basis van studies naar de uitscheiding van fenylacetylglutamine bij patiënten met ureumcyclusstoornissen, kan geschat worden dat voor elke toegediende gram natriumfenylbutyraat tussen 0,12 en 0,15 g stikstof in de vorm van fenylacetylglutamine geproduceerd wordt. Zodoende verlaagt natriumfenylbutyraat verhoogde ammonia- en glutamineplasmaspiegels bij patiënten met ureumcyclusstoornissen. Een vroegtijdige diagnose en het onmiddellijk starten van de behandeling zijn belangrijk om de overlevingskansen en de klinische uitkomst te verbeteren.
Bij patiënten bij wie de aandoening pas later optrad, inclusief vrouwen die heterozygoot zijn voor ornithinetranscarbamylasedeficiëntie, en die herstelden van een aanval van hyperammoniëmische encefalopathie en daarna chronisch behandeld werden met een eiwitarm dieet en natriumfenylbutyraat, was het overlevingspercentage 98%. De meerderheid van de onderzochte patiënten had een IQ van gemiddeld tot laag gemiddeld/op de rand van mentale achterstand. Hun cognitieve prestaties bleven relatief stabiel gedurende de fenylbutyraattherapie. Een omkering van eerder bestaande neurologische beschadiging bij behandeling is onwaarschijnlijk en sommige patiënten blijven neurologisch achteruitgaan.
Levenslange behandeling met PHEBURANE orale oplossing kan noodzakelijk zijn, tenzij wordt gekozen voor orthotrope levertransplantatie.
Pediatrische patiënten
Vroeger waren de neonatale vormen van ureumcyclusstoornissen bijna altijd fataal binnen het eerste levensjaar, zelfs bij behandeling met peritoneale dialyse en essentiële aminozuren of hun stikstofvrije analogen. Hemodialyse, het gebruik van alternatieve uitscheidingswegen voor stikstofafval (natriumfenylbutyraat, natriumbenzoaat en natriumfenylacetaat), een eiwitarm dieet en, in sommige gevallen, een supplement aan essentiële aminozuren, deed de overlevingskansen van pasgeborenen, bij wie de diagnose na de geboorte (maar binnen de eerste levensmaand) gesteld werd, toenemen tot ongeveer 80%. De meeste sterfgevallen kwamen voor tijdens een aanval van acute hyperammonemische encefalopathie. Een mentale achterstand kwam vaak voor bij patiënten met een neonatale vorm van de aandoening.
Bij patiënten bij wie de diagnose gesteld werd tijdens de zwangerschapsperiode en die behandeld werden vóór enige aanval van hyperammonemische encefalopathie, was de overleving 100%, maar zelfs deze patiënten vertoonden achteraf vaak een cognitieve verzwakking of andere neurologische gebreken.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Fenylbutyraat wordt geoxideerd tot fenylacetaat, dat enzymatisch conjugeert met glutamine tot fenylacetylglutamine in lever en nieren. Fenylacetaat wordt ook gehydroliseerd door esterasen in de lever en het bloed.
Plasma- en urineconcentraties van fenylbutyraat en zijn metabolieten werden verkregen na toediening van één enkele dosis natriumfenylbutyraat van 5 g aan nuchtere, gezonde volwassenen en na toediening van één enkele of herhaalde doses tot 20 g per dag bij patiënten met ureumcyclusstoornissen, hemoglobinopathieën en cirrose (ongecontroleerd onderzoek). De verdeling van fenylbutyraat en metabolieten werd eveneens onderzocht bij kankerpatiënten na intraveneuze infusie van natriumfenylbutyraat (tot 2 g/m2) of fenylacetaat.
Absorptie
Fenylbutyraat wordt snel geabsorbeerd in nuchtere toestand. In gevoede toestand werden in de open, farmacokinetische studie (CPA 537-21) met enkelvoudige dosis, na één enkele dosis van 5 g natriumfenylbutyraat, in de vorm van orale oplossing, 10 minuten na dosistoediening meetbare plasmaconcentraties van fenylbutyraat waargenomen. De gemiddelde tijd tot de maximale concentratie was 0,5 uur en de gemiddelde maximale concentratie was 150,44 mcg/ml. De eliminatiehalfwaardetijd werd geschat op 0,63 uur.
Distributie
Het distributievolume van fenylbutyraat is 0,2 l/kg.
Biotransformatie
Meetbare plasmaspiegels fenylacetaat en fenylacetylglutamine werden waargenomen respectievelijk 30 en 60 minuten na toediening van een enkele dosis natriumfenylbutyraat van 5 g, in granulaatvorm. De gemiddelde tijd tot maximale concentratie, gemiddeld respectievelijk 45,3 en 62,8 μg/ml, bedroeg respectievelijk 3,55 en 3,23 uur. De eliminatiehalfwaardetijd werd geschat op respectievelijk 1,3 en 2,4 uur.
Onderzoek met hoge intraveneuze doses fenylacetaat vertoonde een niet-lineaire farmacokinetiek, gekenmerkt door een verzadigbaar metabolisme tot fenylacetylglutamine. Herhaalde toediening van fenylacetaat toonde het bewijs van een inductie van de klaring.
Bij de meerderheid van de patiënten met een ureumcyclusstoornis of hemoglobinopathie werden echter, na verscheidene doses fenylbutyraat (300-650 mg/kg/dag tot 20 g/dag), geen plasmaspiegels fenylacetaat waargenomen na een nuchtere nacht. Bij patiënten met een verstoorde leverfunctie kan de omzetting van fenylacetaat tot fenylacetylglutamine relatief trager verlopen. Na herhaalde orale toediening van natriumfenylbutyraat (20 g per dag in drie doses), vertoonden drie (van de 6) cirrosepatiënten op de derde dag van de behandeling blijvende fenylacetaat-plasmaspiegels die vijf maal hoger waren dan werd bereikt na de eerste dosis.
In gezonde vrijwilligers werden, naargelang het geslacht, verschillen waargenomen in de farmacokinetische parameters van fenylbutyraat en fenylacetaat (AUC en Cmax ongeveer 30-50% hoger bij vrouwen), maar niet in deze van fenylacetylglutamine. Dit zou te wijten kunnen zijn aan de lipofiliciteit van natriumfenylbutyraat en de daaruit volgende verschillen in distributievolume.
Eliminatie
Ongeveer 80-100% van het medicijn wordt binnen 24 uur door de nieren uitgescheiden in de vorm van het conjugatieproduct, fenylacetylglutamine.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Prenatale blootstelling van jonge ratten aan fenylacetaat (de werkzame metaboliet van fenylbutyraat) veroorzaakte laesies in de piramidale cellen van de cortex; de dendritische uitsteeksels waren langer en dunner dan normaal en verminderden in aantal (zie rubriek 4.6).
Bij de subcutane toediening van hoge doses fenylacetaat (190-474 mg/kg) aan jonge ratten, werd een verminderde groei en toenemend verlies van neuronen vastgesteld, evenals een afname van myeline in het CZS. De rijping van de cerebrale synapsen was vertraagd en het aantal functionerende zenuwuiteinden in het cerebrum werd gereduceerd, hetgeen resulteerde in een verzwakte hersengroei (zie rubriek 4.6).
Natriumfenylbutyraat was negatief in twee mutageniciteitstests, de Ames-test en micronucleustest. Resultaten wijzen uit dat natriumfenylbutyraat geen mutageen effect uitoefent in de Ames-test, met en zonder metabolische activering. De resultaten van de micronucleustest tonen aan dat natriumfenylbutyraat niet geacht wordt enig clastogeen effect uit te oefenen bij ratten die werden behandeld met toxische of niet-toxische doses (onderzocht 24 en 48 uur na één enkele orale toediening van 878 tot 2800 mg/kg).
Carcinogeniteits- en vruchtbaarheidsstudies werden niet uitgevoerd met natriumfenylbutyraat.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Orale oplossing
Gezuiverd water
Aspartaam (E951)
Sucralose
Glycerol
Hydroxyethylcellulose
Toppings met smaak
Topping met zwartebessensmaak
Zwartebessen- en muntaroma, bevat propyleenglycol (E1520).
Topping met citroen-muntsmaak
Citroen- en muntaroma.
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
Orale oplossing
Ongeopende flacon: 3 jaar
Na eerste opening: 4 weken
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Dit geneesmiddel vereist geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Amberkleurige glazen flacon met daarin 100 ml die is afgesloten met een plastic kindveilige dop.
Er zijn twee soorten verpakkingen, namelijk een verpakking met en een verpakking zonder toppings. Elke verpakking bevat:
- Een amberkleurige glazen flacon met daarin 100 ml PHEBURANE orale oplossing.
- Een doseerspuit met een bereik van 0,5 g tot 3 g met stappen van 0,25 met bevestigde flaconadapter (PIBA). De schaalverdeling van de doseerspuit geeft het aantal grammen natriumfenylbutyraat weer.
De verpakking met toppings bevat ook
- Een amberkleurige glazen flacon met daarin 3 ml topping met citroen-muntsmaak.
- Een amberkleurige glazen flacon met daarin 3 ml topping met zwartebessensmaak.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
De orale oplossing van PHEBURANE is klaar voor gebruik.
Toediening voor oraal gebruik
- 1. De flacon met PHEBURANE orale oplossing dient te worden geopend door de dop naar beneden te duwen en deze naar links te draaien;
- 2. De CE-gemarkeerde doseerspuit is bevestigd aan de flaconadapter;
- 3. De flaconadapter dient in de hals van de open flacon te worden geplaatst/geduwd terwijl de spuit erin zit;
- 4. De flacon dient te worden omgekeerd;
- 5. De vereiste dosis PHEBURANE orale oplossing (zie rubriek 4.2) moet met behulp van de doseerspuit uit de flacon worden gehaald (gelijk aan het aantal gram natriumfenylbutyraat dat is voorgeschreven en overeenkomstig de hoeveelheid die bij de betreffende maaltijd moet worden gegeven);
- 6. De doseerspuit met PHEBURANE dient te worden losgemaakt van de flaconadapter en de hoeveelheid PHEBURANE orale oplossing dient daarna uit de doseerspuit in een glas met minimaal 20 ml water te worden gegoten. De oplossing met de topping met citroen-muntsmaak is minder stroperig dan die met de topping met zwartebessensmaak. Dit kan ertoe leiden dat meer dan 2 druppels worden toegevoegd. Daarom wordt aanbevolen de topping met citroen-muntsmaak zorgvuldig af te meten en ervoor te zorgen dat slechts één druppel wordt toegevoegd;
- 7. PHEBURANE orale oplossing smaakt neutraal. Om de smaak te verbeteren kan één druppel van de topping met de gewenste smaak aan de inhoud van het glas water worden toegevoegd, zachtjes worden rondgedraaid en vervolgens worden geconsumeerd (als één druppel topping met smaak niet de gewenste smaakintensiteit geeft, kan de patiënt 2 druppels gebruiken);
- 8. De flacon met PHEBURANE orale oplossing dient te worden gesloten, zonder de flaconadapter te verwijderen die in de hals van de flacon is ingebracht.
Voorbereiding voor toediening via nasogastrische sonde of gastrostomiekatheter
PHEBURANE orale oplossing kan worden toegediend met sondes/katheters met een diameter van 2 mm (7-8 French) en groter.
Bij patiënten die permanent of op bepaalde tijdstippen gedurende de dag (bijv. 's nachts) natriumfenylbutyraat moeten krijgen via een nasogastrische sonde of
gastrostomiekatheter/-knopsonde, kunnen deze toedieningswegen worden gebruikt om PHEBURANE orale oplossing toe te dienen volgens de onderstaande instructies:
- 1. Stap 1 tot 5 van de toediening voor oraal gebruik hierboven dienen te worden gevolgd;
- 2. De orale oplossing van PHEBURANE is klaar voor gebruik en er is geen verdunning nodig;
- 3. Bij toediening via een nasogastrische sonde/gastrostomiekatheter dient geen topping met smaak te worden toegevoegd;
- 4. De punt van de met het geneesmiddel gevulde spuit moet aan het uiteinde van de nasogastrische sonde/gastrostomiekatheter worden ingebracht;
- 5. De zuiger van de doseerspuit moet worden gebruikt om de dosis PHEBURANE orale oplossing in de nasogastrische sonde/gastrostomiekatheter toe te dienen;
- 6. De sonde/katheter moet eenmaal met voldoende lauwwarm water worden doorgespoeld en moet men na de toediening laten leeglopen. Voor volwassenen dient 20 ml lauwwarm water te worden gebruikt. Voor kinderen van minder dan 20 kg en pasgeborenen 3 ml water gebruiken.
Verwijdering
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Eurocept International BV
Trapgans 5
1244 RL Ankeveen
Nederland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/13/822/006
EU/1/13/822/007
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 31 juli 2013
Datum van laatste verlenging: 21 maart 2018
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
