SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Onpattro
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Onpattro 2 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml bevat patisirannatrium in een hoeveelheid die equivalent is aan 2 mg patisiran.
Elke flacon bevat patisirannatrium in een hoeveelheid die equivalent is aan 10 mg patisiran en dat is geformuleerd als lipide nanodeeltjes.
Hulpstoffen met bekend effect
Elke ml concentraat bevat 3,99 mg natrium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Concentraat voor oplossing voor infusie (steriel concentraat).
Witte tot gebroken witte, melkachtige, homogene oplossing (pH ongeveer 7).
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Onpattro is geïndiceerd voor de behandeling van erfelijke transthyretine-gemedieerde amyloïdose (hATTR-amyloïdose) bij volwassen patiënten met polyneuropathie in stadium 1 of stadium 2.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden gestart onder toezicht van een arts die bekend is met de behandeling van amyloïdose.
Dosering
De aanbevolen dosis Onpattro is 300 microgram per kg lichaamsgewicht, om de 3 weken via intraveneuze (i.v.) infusie toegediend.
De dosering is gebaseerd op het werkelijke lichaamsgewicht. Voor patiënten met een gewicht ≥100 kg is de aanbevolen maximale dosis 30 mg.
Behandeling dient zo vroeg mogelijk na het optreden van symptomen te worden gestart (zie rubriek 5.1). De beslissing om de behandeling voort te zetten bij patiënten bij wie de ziekte zich ontwikkelt tot polyneuropathie stadium 3 dient te worden genomen naar het inzicht van de arts op basis van het algehele voordeel en evaluatie van het risico (zie rubriek 5.1).
Het is aan te raden om patiënten die met Onpattro worden behandeld een vitamine A-supplement van ongeveer 2.500 IE vitamine A per dag te geven (zie rubriek 4.4).
Vereiste premedicatie
Aan alle patiënten dient ter vermindering van het risico op infusiegerelateerde reacties (IRR’s) voorafgaand aan de toediening van Onpattro premedicatie te worden gegeven (zie rubriek 4.4). Op de dag van de infusie van Onpattro dient minstens 60 minuten voorafgaand aan de start van de infusie elk van de volgende geneesmiddelen te worden gegeven:
- intraveneus toegediend corticosteroïd (dexamethason 10 mg of equivalent)
- oraal toegediende paracetamol (500 mg)
- intraveneus toegediende H1-antagonist (difenhydramine 50 mg of equivalent)
- intraveneus toegediende H2-antagonist (famotidine 20 mg of equivalent)
Voor premedicatiemiddelen die niet beschikbaar zijn voor intraveneuze toediening of die niet intraveneus worden verdragen, kunnen equivalente middelen oraal worden toegediend.
Indien klinisch geïndiceerd, mag het corticosteroïd geleidelijk worden afgebouwd in stappen die niet groter zijn dan 2,5 mg tot een minimale dosis van 5 mg (i.v.) dexamethason of equivalent. De patiënt moet steeds ten minste 3 opeenvolgende i.v. infusies met Onpattro krijgen zonder IRR’s voordat de corticosteroïde-premedicatie wordt verlaagd.
Zo nodig kunnen er ter vermindering van het risico op IRR’s extra doses of een hogere dosis van één of meer van de premedicatiemiddelen worden toegediend (zie rubriek 4.4 en 4.8).
Gemiste dosis
Als een dosis is overgeslagen, moet Onpattro zo snel mogelijk worden toegediend.
- Als Onpattro binnen 3 dagen na de overgeslagen dosis wordt toegediend, moet de dosering volgens het oorspronkelijke schema van de patiënt worden voortgezet.
- Als Onpattro meer dan 3 dagen na de overgeslagen dosis wordt toegediend, moet de dosering daarna om de 3 weken worden voortgezet.
Speciale patiëntengroepen
Ouderen
Er is bij patiënten van ≥ 65 jaar geen aanpassing van de dosis nodig (zie rubriek 5.2).
Leverinsufficiëntie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met milde leverinsufficiëntie (bilirubine ≤1 x bovengrens van normaal [ULN, upper limit of normal] en aspartaataminotransferase [ASAT] >1 x ULN of bilirubine >1,0 tot 1,5 x ULN en elke ASAT). Onpattro is niet onderzocht bij patiënten met matige of ernstige leverinsufficiëntie en dient bij deze patiënten niet te worden gebruikt, tenzij het verwachte klinische voordeel opweegt tegen het mogelijke risico (zie rubriek 5.2).
Nierinsufficiëntie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met milde of matige nierinsufficiëntie (geschatte glomerulaire filtratiesnelheid [eGFR] ≥30 tot <90 ml/min/1,73 m2). Onpattro is niet onderzocht bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie of terminale nierziekte en dient bij deze patiënten niet te worden gebruikt, tenzij het verwachte klinische voordeel opweegt tegen het mogelijke risico (zie rubriek 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Onpattro bij kinderen of adolescenten < 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Onpattro is voor intraveneus gebruik.
- Onpattro moet voorafgaand aan een intraveneuze infusie worden verdund (zie rubriek 6.6).
Er moet een speciaal bestemde lijn met een infusieset met een 1,2 micron polyethersulfon (PES)
in-lijn infusiefilter worden gebruikt. De infusiesets en lijnen moeten vrij zijn van bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP).
- De verdunde oplossing van Onpattro dient in ongeveer 80 minuten intraveneus te worden toegediend, met een initiële infusiesnelheid van ongeveer 1 ml/min gedurende de eerste 15 minuten en vervolgens met een hogere infusiesnelheid van ongeveer 3 ml/min voor de rest van de infusie. De duur van de infusie kan worden verlengd in het geval van een IRR (zie rubriek 4.4).
- Onpattro moet via een vrij stromende veneuze toegangslijn worden toegediend. De infusieplaats dient tijdens de toediening op mogelijke infiltratie te worden gecontroleerd. Vermoedelijke extravasatie dient te worden behandeld volgens de lokale standaardpraktijk voor niet-blaartrekkende middelen.
- De patiënt dient tijdens de infusie te worden geobserveerd en, indien klinisch geïndiceerd, na de infusie (zie rubriek 4.4).
- Na voltooiing van de infusie dient de intraveneuze toedieningsset te worden doorgespoeld met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%), zodat al het geneesmiddel wordt toegediend.
Voor patiënten die in de kliniek minstens 3 infusies goed hebben verdragen, kan infusie van Onpattro thuis worden overwogen. De beslissing voor een patiënt om de infusies thuis te ontvangen, moet worden genomen na evaluatie en aanbeveling door de behandelend arts. Thuisinfusies moeten door een professionele zorgverlener worden uitgevoerd.
4.3 Contra-indicaties
Ernstige overgevoeligheid (bijv. anafylaxie) voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Infusiegerelateerde reacties
Er zijn IRR’s waargenomen bij patiënten die met Onpattro zijn behandeld. Bij patiënten die een IRR ervoeren, ondervond de meerderheid de eerste IRR binnen de eerste 2 infusies (zie rubriek 4.8). In klinische onderzoeken waren de vaakst voorkomende symptomen van IRR’s (gemeld bij ≥2% van de patiënten) blozen, rugpijn, misselijkheid, buikpijn, kortademigheid en hoofdpijn. IRR's kunnen ook hypotensie en syncope omvatten.
Om het risico op IRR’s te verminderen, moeten de patiënten op de dag van de Onpattro-infusie, ten minste 60 minuten vóór de start van de infusie, met premedicatie worden behandeld (zie rubriek 4.2). Als er een IRR optreedt, dient er te worden overwogen om de infusie te vertragen of te onderbreken en een medische behandeling in te stellen (bijv. corticosteroïden of andere symptomatische behandeling), zoals klinisch geïndiceerd. Als de infusie wordt onderbroken, kan worden overwogen om de infusie met een lagere infusiesnelheid te hervatten nadat de symptomen zijn verdwenen. De infusie dient te worden gestaakt in geval van een ernstige of levensbedreigende IRR.
Sommige patiënten die IRR’s ervaren, kunnen baat hebben bij een lagere infusiesnelheid of extra of hogere doses van één of meer van de premedicaties met daaropvolgende infusies, om het risico op IRR’s te verminderen.
Vitamine A-deficiëntie
Door het verlagen van serum-TTR-eiwit leidt de Onpattro-behandeling tot een lagere serumconcentratie van vitamine A (retinol) (zie rubriek 5.1). Verlaagde serumconcentraties van vitamine A onder de ondergrens van normaal dienen gecorrigeerd te worden en oculaire symptomen of tekenen als gevolg een vitamine A-deficiëntie dienen beoordeeld te worden voordat de behandeling wordt gestart.
Patiënten die Onpattro krijgen dienen een orale suppletie van ongeveer 2.500 IE vitamine A per dag in te nemen om het mogelijke risico op oculaire toxiciteit als gevolg van een vitamine A-deficiëntie te beperken. Verwijzing voor oftalmologisch onderzoek wordt aanbevolen bij patiënten die oogklachten ontwikkelen die wijzen op een vitamine A-deficiëntie, met inbegrip van verminderd nachtzicht of nachtblindheid, aanhoudende droge ogen, oogontsteking, hoornvliesinfectie of cornea-ulceratie, hoornvliesverdikking of corneaperforatie.
Serumconcentraties van vitamine A mogen niet worden gebruikt als leidraad voor vitamine A-suppletie tijdens de behandeling met Onpattro (zie rubriek 4.5).
In de eerste 60 dagen van de zwangerschap kunnen zowel te hoge als te lage vitamine A-niveaus in verband worden gebracht met een verhoogd risico op foetale misvorming. Om die reden moet zwangerschap worden uitgesloten voordat met Onpattro wordt gestart en moeten vrouwen die zwanger kunnen worden doeltreffende anticonceptie toepassen. Als een vrouw zwanger wil worden, dient het gebruik van Onpattro en vitamine A-suppletie te worden gestaakt en dienen de serumconcentraties van vitamine A te worden gecontroleerd en naar de normale waarden te zijn teruggekeerd voordat de vrouw kan proberen zwanger te raken.
In geval van een ongeplande zwangerschap, dient de behandeling met Onpattro te worden gestaakt (zie rubriek 4.6). Het gebruik van vitamine A-suppletie dient tijdens het eerste trimester te worden gestaakt, tenzij de zwangere vrouw klinische tekenen van vitamine A-deficiëntie heeft. Als dergelijke tekenen aanwezig zijn, dient de vitamine A-suppletie niet hoger te zijn dan 2.500 IE per dag. Daarna dient de vitamine A-suppletie van 2.500 IE per dag te worden hervat in het tweede en derde trimester als de serumconcentraties van vitamine A niet naar de normale waarden zijn teruggekeerd vanwege het verhoogde risico op vitamine A-deficiëntie in het derde trimester.
Hulpstoffen met bekend effect
Dit geneesmiddel bevat 3,99 mg natrium per ml, overeenkomend met 0,2% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er zijn geen formele klinische geneesmiddelinteractie-onderzoeken uitgevoerd. Bij doses hoger dan de klinisch relevante dosis, werd inductie en tijdsafhankelijke remming van CYP2B6 in vitro waargenomen. Het netto-effect op CYP2B6-substraten (bijv. bupropion en efavirenz) in vivo is niet bekend. Van Onpattro wordt niet verwacht dat het interacties veroorzaakt of dat het wordt beïnvloed door remmers of inductoren van cytochroom P450-enzymen.
Testen op vitamine A
Serum-TTR is een drager van retinol-bindend eiwit, dat het transport van vitamine A in het bloed vergemakkelijkt. De behandeling met Onpattro verlaagt de serum-TTR-niveaus, wat leidt tot een lager retinol-bindend eiwitgehalte en vitamine A in het serum. Het transport en de opname van vitamine A in het weefsel kan, bij de afwezigheid van retinol-bindend eiwit, echter plaatsvinden door alternatieve mechanismen. Hierdoor geven laboratoriumtests voor serum vitamine A, tijdens de behandeling met Onpattro, niet de totale hoeveelheid vitamine A in het lichaam weer en dienen deze niet als richtsnoer te worden gebruikt voor de suppletie van vitamine A (zie rubriek 4.4 en 5.1).
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden
Behandeling met Onpattro verlaagt de serumconcentraties van vitamine A. Zowel te hoge als te lage vitamine A-niveaus kunnen in verband worden gebracht met een verhoogd risico op foetale misvorming. Daarom dient zwangerschap te worden uitgesloten voordat met de behandeling wordt gestart en dienen vruchtbare vrouwen tijdens de behandeling effectieve anticonceptie toe te passen. Als een vrouw van plan is om zwanger te worden, dient het gebruik van Onpattro en vitamine A-suppletie te worden gestaakt en dienen de serumconcentraties van vitamine A te worden gecontroleerd en naar de normale waarden te zijn teruggekeerd voordat de vrouw kan proberen zwanger te raken.
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van Onpattro bij zwangere vrouwen. Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Vanwege het potentiële teratogene risico dat voortvloeit uit niet-gebalanceerde vitamine A-niveaus dient Onpattro niet te worden gebruikt tijdens de zwangerschap tenzij de klinische conditie van de vrouw behandeling noodzakelijk maakt. Als voorzorgsmaatregel dient vroeg in de zwangerschap een meting van het vitamine A-niveau en het schildklierstimulerend hormoon (TSH) van de moeder te worden verkregen (zie rubriek 5.3). In geval van een ongeplande zwangerschap dient de foetus nauwlettend gecontroleerd te worden, met name gedurende het eerste trimester (zie rubriek 4.4). Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten tijdens de behandeling met Onpattro effectieve anticonceptie gebruiken.
Borstvoeding
Het is niet bekend of Onpattro in de moedermelk wordt uitgescheiden. Een risico voor de met moedermelk gevoede pasgeborene/zuigeling kan niet worden uitgesloten. Beschikbare toxicologische gegevens bij dieren hebben de uitscheiding van kleine hoeveelheden van de lipidecomponenten Dlin-MC3-DMA en PEG2000-C-DMG in melk aangetoond (zie rubriek 5.3).
Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Onpattro moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over de effecten van Onpattro op de menselijke vruchtbaarheid. In dierstudies werd geen effect op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid vastgesteld (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Op basis van de farmacodynamische en farmacokinetische profielen wordt aangenomen dat Onpattro geen of een verwaarloosbare invloed heeft op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De bijwerkingen die het vaakst zijn gemeld bij patiënten die worden behandeld met Onpattro zijn perifeer oedeem (29,7%) en infusiegerelateerde reacties (18,9%). Eén patiënt (0,7%) beëindigde de behandeling tijdens de klinische onderzoeken als gevolg van een infusiegerelateerde reactie.
Tabeloverzicht van bijwerkingen
De bijwerkingen worden in de vorm van MedDRA-voorkeurstermen binnen de systeem/orgaanklassen (SOC) volgens MedDRA volgens frequentie gepresenteerd. Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. De frequentie van de bijwerkingen wordt uitgedrukt in de volgende categorieën:
- Zeer vaak (≥1/10)
- Vaak (≥1/100, <1/10)
- Soms (≥1/1.000, <1/100)
Tabel 1: Bijwerkingen van 300 microgram per kg Onpattro
| Systeem/orgaanklasse | Bijwerking | Frequentie |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Bronchitis | Vaak |
| Sinusitis | Vaak | |
| Rinitis | Vaak | |
| Immuunsysteemaandoeningen | Infusiegerelateerde reactie | Zeer vaak |
| Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen | Vertigo | Vaak |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Dyspneu | Vaak |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Dyspepsie | Vaak |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Erytheem | Vaak |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Artralgie | Vaak |
| Spierspasmen | Vaak | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Perifeer oedeem | Zeer vaak |
| Extravasatie | Soms |
Beschrijving van bepaalde bijwerkingen
Infusiegerelateerde reacties
Symptomen van IRR’s omvatten, maar zijn niet beperkt tot: artralgie of pijn (waaronder rug-, nek- of musculoskeletale pijn), blozen (inclusief erytheem van het gezicht of warme huid), misselijkheid, buikpijn, dyspneu of hoest, dysfonie, ongemak op de borst of pijn op de borst, hoofdpijn, huiduitslag, pruritus, rillingen, duizeligheid, vermoeidheid, verhoogde hartslag of hartkloppingen, hypotensie (waaronder syncope), hypertensie, gezichtsoedeem.
In klinische onderzoeken kregen alle patiënten premedicatie met een corticosteroïd, paracetamol en H1- en H2-blokkers om het risico op IRR’s te verlagen. In de dubbelblinde placebo-gecontroleerde studie had 18,9% van de met Onpattro behandelde patiënten IRR’s tegenover 9,1% van de met placebo behandelde patiënten. Bij de met Onpattro behandelde patiënten was de ernst van alle IRR’s licht (95,2%) dan wel matig (4,8%). Onder de Onpattro-behandelde patiënten die een IRR hadden, deed de eerste IRR zich bij 78,6% binnen de eerste 2 infusies voor. De frequentie van IRR’s nam af met de tijd. Sommige patiënten hadden na 18 maanden behandeling nog steeds IRR’s, en bij een aantal patiënten bleven IRR’s frequent. Weinig IRR’s leidden tot onderbreking van de infusie. Bij <1% van de patiënten in klinische onderzoeken werd de toediening van Onpattro wegens IRR’s permanent stopgezet. Zie rubriek 4.4 voor een klinische behandeling van IRR’s.
Perifeer oedeem
In het placebogecontroleerd onderzoek werd bij 29,7% van de Onpattro-behandelde patiënten en bij 22,1% van de placebo-behandelde patiënten perifeer oedeem geconstateerd. Alle gevallen waren licht of matig in ernst en hebben niet geleid tot stopzetting van de behandeling. Bij Onpattro-behandelde patiënten deden de gevallen zich met de tijd minder vaak voor.
Extravasatie
Extravasatie is bij <0,5% van de infusies in klinische onderzoeken waargenomen. Tekenen en symptomen waren onder meer flebitis of tromboflebitis, zwelling op de infusie- of injectieplaats, dermatitis (subcutane ontsteking), cellulitis, erytheem of roodheid op de injectieplaats, brandend gevoel of pijn op de injectieplaats.
Andere speciale patiëntengroep(en)
Ontvangers van een nieuwe lever door transplantatie
In een open-label onderzoek bij 23 patiënten met hATTR-amyloïdose met progressie van polyneuropathie na levertransplantatie was het veiligheidsprofiel van patisiran consistent met eerdere klinische onderzoeken (zie rubriek 5.1).
Immunogeniciteit
Antilichamen tegen Onpattro zijn onderzocht door antilichamen te meten die specifiek zijn voor PEG2000-C-DMG, een lipidecomponent die op het oppervlak van Onpattro blootgesteld wordt. In de placebo-gecontroleerde en klinische open-label onderzoeken ontwikkelde 7 van de 194 (3,6%) patiënten met hATTR amyloïdose antilichamen tegen Onpattro tijdens de behandeling. Een andere patiënt had al bestaande antilichamen tegen geneesmiddelen. Antilichaamtiters tegen geneesmiddelen waren laag en voorbijgaand zonder aanwijzingen voor een effect op klinische werkzaamheid, het veiligheidsprofiel of de farmacokinetische of farmacodynamische profielen van Onpattro.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In geval van overdosering wordt aanbevolen dat de patiënt wordt gecontroleerd op klachten of symptomen van bijwerkingen en dat een symptomatische behandeling wordt gegeven, al naargelang is aangewezen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Overige geneesmiddelen werkzaam op het zenuwstelsel, ATC-code: N07XX12
Werkingsmechanisme
Onpattro bevat patisiran, een dubbelstrengs klein interfererend ribonucleïnezuur (siRNA) dat specifiek gericht is op een genetisch geconserveerde sequentie in het 3’-niet-getranslateerde gebied van al het variante en wildtype TTR-mRNA. Patisiran is geformuleerd als lipidenanodeeltjes om het siRNA aan de hepatocyten af te geven, de primaire bron van TTR-eiwit in de bloedsomloop. Via een natuurlijk proces dat RNA-interferentie (RNAi) wordt genoemd, veroorzaakt patisiran de katalytische afbraak van TTR-mRNA in de lever, wat resulteert in een reductie van het serum-TTR-eiwit.
Farmacodynamische effecten
Binnen 10 tot 14 dagen na een enkele dosis van 300 microgram Onpattro per kg nam de gemiddelde serum-TTR met ongeveer 80% af. Bij herhaalde toediening om de 3 weken was de gemiddelde afname van de serum-TTR na 9 en 18 maanden behandeling respectievelijk 83% en 84%. De afname van serum-TTR hield aan bij voortgezette dosering.
Serum-TTR is een drager van retinol-bindend eiwit, dat het transport van vitamine A in het bloed vergemakkelijkt. Gemiddelde reducties van serum-retinol-bindend eiwit van 45% en serum-vitamine A van 62% werden gedurende 18 maanden waargenomen (zie rubriek 4.4 en 4.5).
Klinische werkzaamheid
De werkzaamheid van Onpattro is onderzocht in een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek onder 225 patiënten met hATTR-amyloïdose met een TTR-mutatie en symptomatische polyneuropathie. De patiënten werden 2:1 gerandomiseerd voor een behandeling om de 3 weken met 300 microgram per kg Onpattro of placebo via intraveneuze infusie gedurende 18 maanden. Alle patiënten kregen premedicatie met een corticosteroïde, paracetamol en H1- en H2-blokkers.
In het onderzoek ontvingen 148 patiënten Onpattro en ontvingen 77 patiënten een placebo. De gemiddelde leeftijd van de patiënt bij baseline was 62 jaar (bereik 24 tot 83 jaar) en 74% van de patiënten was man, 26% was vrouw. Negenendertig (39) verschillende TTR-mutaties waren vertegenwoordigd; de meest voorkomende (≥5%) waren V30M (43%), A97S (9%), T60A (7%), E89Q (6%) en S50R (5%). Ongeveer 10% van de patiënten had de V30M-mutatie en het vroege optreden van de symptomen (<50 jaar). Bij baseline had 46% van de patiënten ziektestadium 1 (onbelemmerde verplaatsing, meestal milde sensorische, motorische en autonome neuropathie in de onderste ledematen) en 53% had ziektestadium 2 (assistentie bij het verplaatsen vereist, meestal matige beperking, progressie naar de onderste ledematen, bovenste ledematen en romp). Ongeveer de helft (53%) van de patiënten had een eerdere behandeling met tafamidis meglumine of diflunisal. Negenenveertig procent (49%) en 50% van de patiënten hadden respectievelijk een New York Heart Association (NYHA)-klasse I of II. Ongeveer de helft van de patiënten (56%) voldeed aan vooraf gedefinieerde criteria voor uitbreiding van de ziekte naar het hart (gedefinieerd als baseline linkerventrikel [LV]-wanddikte ≥13 mm, zonder voorgeschiedenis van hypertensie of aortaklepaandoening). De demografie van de patiënt en de baselinekenmerken waren in evenwicht tussen de behandelingsgroepen, behalve dat een groter deel van de patiënten in de Onpattro-groep een niet-V30M-mutatie had (62% vs. 48%). Drieënnegentig procent (93%) van de met Onpattro behandelde en 62% van de met placebo behandelde patiënten volgden de volledige 18 maanden van de toegewezen behandeling.
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid was de verandering ten opzichte van baseline tot 18 maanden in gemodificeerde Neuropathy Impairment Score +7 (mNIS+7). Dit eindpunt is een samengestelde maat voor motorische, sensorische en autonome polyneuropathie, inclusief beoordelingen van motorische sterkte en reflexen, kwantitatieve sensorische testen, zenuwgeleidingsstudies en posturale bloeddruk, met een score variërend van 0 tot 304 punten, waarbij een toegenomen score wijst op een verslechterde beperking.
Er werd na 18 maanden een statistisch significant voordeel van de mNIS+7 met Onpattro waargenomen in vergelijking met de placebo (Tabel 2). Er werden ook voordelen in vergelijking met placebo waargenomen met betrekking tot alle componenten van de mNIS+7. Er werden ook veranderingen waargenomen na 9 maanden, de eerste post-baselinebeoordeling in het onderzoek, waar behandeling met Onpattro leidde tot een behandelingsverschil van 16,0 punten, met een gemiddelde verandering t.o.v. de baseline van -2,0 punten in vergelijking met een toename van 14,0 punten met placebo. In een drempelanalyse van mNIS+7 (verandering t.o.v. de baseline van <0 punten) ervaarde 56,1% van de met Onpattro behandelde patiënten versus 3,9% van de met de placebo behandelde patiënten een verbetering in de mNIS+7 (p < 0,001).
Bij patiënten die met Onpattro werden behandeld traden er, in vergelijking met patiënten die met placebo werden behandeld, statistisch significante voordelen op met betrekking tot alle secundaire eindpunten (alle p <0,001) (tabel 2).
Het belangrijkste secundaire eindpunt was de verandering bij 18 maanden t.o.v. de baseline van de totale score van de vragenlijst Norfolk Quality of Life-Diabetic Neuropathy (QoL-DN). De Norfolk QoL-DN-vragenlijst (door de patiënt gerapporteerd) heeft domeinen met betrekking tot de dunne zenuwvezels, de dikke zenuwvezels, de functie van de autonome zenuwen, symptomen en algemene dagelijkse levensverrichtingen, met een totale score die ligt tussen de -4 en 136, waarbij een hogere score wijst op een slechtere kwaliteit van leven. Bij 18 maanden werd er in vergelijking met placebo met betrekking tot alle domeinen van de Norfolk QoL-DN-vragenlijst een voordeel van Onpattro waargenomen en bij 51,4% van de met Onpattro behandelde patiënten trad er een verbetering in de kwaliteit van leven op (verandering van de Norfolk QoL-DN-score van <0 punten t.o.v. de baseline), tegenover bij 10,4% van de met de placebo behandelde patiënten. Er werd verbetering waargenomen na 9 maanden, de eerste beoordeling in het onderzoek na de baseline.
Tabel 2: Resultaten voor klinische werkzaamheid van het placebogecontroleerde onderzoek
| Eindpunta | Baseline, gemiddelde (SD) | Verandering ten opzichte van baseline na 18 maanden, LS-gemiddelde (SEM) | (Onpattro – Placebo) behandelings verschil, LS-gemiddel de (95% BI) | p-waarde | ||
| Onpattro N = 148 | Placebo N = 77 | Onpattro | Placebo | |||
| Primair | ||||||
| mNIS+7b | 80,9 (41,5) | 74,6 (37,0) | -6,0 (1,7) | 28,0 (2,6) | -34,0 (-39,9, -28,1) | p<0,001 |
| Secundair | ||||||
| Norfolk QoL-DNb | 59,6 (28,2) | 55,5 (24,3) | -6,7 (1,8) | 14,4 (2,7) | -21,1 (-27,2, -15,0) | p<0,001 |
| NIS-Wb | 32,7 (25,2) | 29,0 (23,0) | 0,05 (1,3) | 17,9 (2,0) | -17,9 (-22,3, -13,4) | p<0,001 |
| R-ODSc | 29,7 (11,5) | 29,8 (10,8) | 0,0 (0,6) | -8,9 (0,9) | 9,0 (7,0, 10,9) | p<0,001 |
| 10 meter looptest (m/sec)c | 0,80 (0,40) | 0,79 (0,32) | 0,08 (0,02) | -0,24 (0,04) | 0,31 (0,23, 0,39) | p<0,001 |
| mBMId | 970 (210) | 990 (214) | -3,7 (9,6) | -119 (14,5) | 116 (82, 149) | p<0,001 |
| COMPASS 31b | 30,6 (17,6) | 30,3 (16,4) | -5,3 (1,3) | 2,2 (1,9) | -7,5 (-11,9, -3,2) | p<0,001 |
SD, standaarddeviatie; LS-gemiddelde, gecorrigeerde gemiddelde; SEM, standaardfout van het gemiddelde; BI, betrouwbaarheidsinterval; NIS-W, NIS-zwakte (spierkracht); R-ODS, Rasch-Built Overall Disability (door de patiënt gerapporteerde vermogen de algemene dagelijkse levensverrichtingen uit te voeren); 10 meter looptest (loopsnelheid); mBMI, gemodificeerde body-mass index (voedingstoestand); COMPASS 31, Composite Autonomic Symptom Score 31 (door de patiënt gerapporteerde symptomenscore)
a Alle eindpunten zijn geanalyseerd met behulp van de mixed-effect model herhaalde metingen (‘mixed-effect model repeated measures’, MMRM)-methode.
b Een lager cijfer duidt op minder beperking/minder symptomen.
c Een hoger cijfer duidt op minder invaliditeit/minder beperking.
d mBMI: body mass index (BMI; kg/m2) vermenigvuldigd met serumalbumine (g/l); een hoger cijfer duidt op een betere voedingstoestand; de voedingstoestand viel al na 3 maanden ten gunste van Onpattro uit.
Patiënten die met Onpattro waren behandeld, hadden in vergelijking tot placebo gelijkaardige voordelen van de mNIS+7 en Norfolk QoL-DN-score voor wat betreft alle subgroepen, waaronder leeftijd, geslacht, ras, regio, NIS-score, V30E-mutatiestatus, eerder gebruik van tafamidis meglumine of diflunisal, ziektestadium, en patiënten met vooraf bepaalde hartaandoeningen. Patiënten hadden baat voor wat betreft alle TTR-mutaties en alle onderzochte ziekte-ernstniveaus.
Bij patiënten met vooraf gedefinieerde cardiale betrokkenheid gaven centraal beoordeelde echocardiogrammen afnames te zien in LV-wanddikte (LS-gemiddeld verschil: -0,9 mm [95% BI -1,7, -0,2]) en longitudinale belasting (LS-gemiddeld verschil: -1,37% [95% BI -2,48, -0,27]) met Onpattro ten opzichte van placebo. N-terminale pro-B-type natriuretische peptide (NT-proBNP) was 727 ng/l en 711 ng/l op baseline (geometrisch gemiddelde) bij patiënten die respectievelijk met Onpattro en met placebo waren behandeld. Na 18 maanden was de gecorrigeerde geometrische gemiddelde ratio ten opzichte van baseline 0,89 met Onpattro en 1,97 met placebo (ratio, 0,45; p<0,001), wat op een verschil duidt van 55% ten gunste van Onpattro.
Globaal open-label extensie-onderzoek
Van de 218 patiënten die een van de twee hoofdonderzoeken met patisiran (placebogecontroleerd onderzoek van 18 maanden [onderzoek 004] of open-label onderzoek van 2 jaar [onderzoek 003]) voltooiden, werden 211 patiënten (25 voorafgaand patisiran van onderzoek 003, 49 voorafgaand placebo en 137 voorafgaand patisiran van onderzoek 004) opgenomen in een globaal open-label extensieonderzoek (onderzoek 006). Alle patiënten in onderzoek 006 ontvingen om de 3 weken 300 microgram per kg patisiran via i.v. infusie. Bij baseline van onderzoek 006 had van de eerdere (onderzoek 004) patisiran- en placebogroepen respectievelijk 42,3% en 28,6% ziektestadium 1, 51,8% en 55,1% ziektestadium 2 en 5,8% en 16,3% ziektestadium 3.
Na de start van patisiran in onderzoek 006 werd bij patiënten die eerder een placebo kregen klinisch voordeel waargenomen, aangetoond door stabiele metingen van ziekteverschijnselen. Hoewel deze patiënten stabilisatie van hun ziekte bereikten, bleven de metingen van ziekteverschijnselen slechter vergeleken met de eerdere patisirangroep, wat de vroege start van behandeling met patisiran na het optreden van de symptomen ondersteunt. Voortgezette behandeling met patisiran tot en met jaar 3, over een reeks ziektestadia, resulteerde in een blijvend voordeel.
Ontvangers van een nieuwe lever door transplantatie
In een open-label onderzoek werden 23 patiënten met hATTR-amyloïdose en progressie van polyneuropathie na ontvangst van een nieuwe lever door transplantatie om de 3 weken behandeld met patisiran met een dosis van 300 microgram per kg via i.v.-infusie. De mediane tijd van transplantatie tot de eerste dosis patisiran was 9,4 jaar en de mediane duur van de behandeling met patisiran was 13,1 maanden. Alle patiënten kregen gelijktijdig immunosuppressiva. Het onderzoek liet een statistisch significante mediane verlaging zien van de TTR-serumconcentratie ten opzichte van baseline van 91% (p <0,001). De patiënten toonden ook stabiele of verbeterde werkzaamheidseindpunten in maand 12 in vergelijking met de baseline. Dit komt overeen met de bevindingen in het placebogecontroleerd patisiran-onderzoek.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Onpattro in alle subgroepen van pediatrische patiënten met hATTR-amyloïdose (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetische eigenschappen van Onpattro werden gekenmerkt door het meten van de plasmaconcentraties van patisiran en de lipidecomponenten DLin-MC3-DMA en PEG2000-C-DMG.
Absorptie
Meer dan 95% van patisiran in de bloedsomloop is geassocieerd met lipide nanodeeltjes. Bij het doseringsschema van 300 microgram per kg elke 3 weken, werd na 24 weken behandeling de steady-state bereikt. Het geschatte gemiddelde ± SD steady-state piekconcentratie (Cmax), dalconcentratie (Cdal) en oppervlakte onder de curve (AUCτ) van patisiran waren respectievelijk 7,15±2,14 μg/ml, 0,021±0,044 μg/ml en 184±159 μg u/ml. De accumulatie van de AUCτ was 3,2-voudig in steady-state in vergelijking met de eerste dosis.
De geschatte gemiddelde ± SD steady-state Cmax, Cdal en AUCτ van DLin-MC3-DMA waren respectievelijk 40,2±11,5 µg/ml, 1,75±0,698 µg/ml en 1.403±105 µg u/ml. De accumulatie van de AUCτ was 1,76-voudig in steady-state in vergelijking met de eerste dosis.
De geschatte gemiddelde ± SD steady-state Cmax, Cdal en AUCτ van PEG2000-C-DMG waren respectievelijk 4,22±1,22 µg/ml, 0,0236±0,0093 µg/ml en 145±64,7 µg u/ml. Er was geen accumulatie van de AUCτ in steady-state in vergelijking met de eerste dosis.
Distributie
De plasma-eiwitbinding van Onpattro is laag, met ≤2,1% binding waargenomen in vitro met humaan serumalbumine en humaan α1-zuur-glycoproteïne. Bij het doseringsschema van 300 microgram per kg elke 3 weken, was het gemiddelde ± SD steady-state distributievolume (Vss) van patisiran, DLin-MC3-DMA en PEG2000-C-DMG respectievelijk 0,26±0,20 l/kg, 0,47±0,24 l/kg en 0,13±0,05 l/kg.
Biotransformatie
Patisiran wordt door nucleasen tot nucleotiden van verschillende lengtes gemetaboliseerd. DLin-MC3-DMA wordt primair gemetaboliseerd tot 4-dimethylaminobutyric acid (DMBA) door middel van hydrolyse. Er is weinig tot geen metabolisatie van PEG2000-C-DMG.
Eliminatie
Bij het doseringsschema van 300 microgram per kg elke 3 weken, was het gemiddelde ± SD steady-state plasmaklaring (CLss) van patisiran 3,0±2,5 ml/uur/kg. Het gemiddelde ± SD terminale eliminatiehalfwaardetijd (t1/2β) van patisiran was 3,2±1,8 dagen. Minder dan 1% patisiran van de toegediende dosis werd intact in de urine teruggevonden.
De geschatte gemiddelde ± SD steady-state CLss van DLin-MC3-DMA was 2,1±0,8 ml/u/kg. Ongeveer 5,5% van de DLin-MC3-DMA werd na 96 uur als metaboliet ervan (DMBA) in de urine teruggevonden.
De geschatte gemiddelde ± SD steady-state CLss van PEG2000-C-DMG was 2,1±0,6 ml/u/kg. Bij ratten en apen werd PEG2000-C-DMG onveranderd uitgescheiden in de gal. De uitscheiding van PEG2000-C-DMG bij mensen is niet gemeten.
Lineariteit/non-lineariteit
De blootstelling aan patisiran en de lipidecomponenten (DLin-MC3-DMA en PEG2000-C-DMG) nam evenredig toe met de dosisstijging over het bereik dat in klinische onderzoeken werd geëvalueerd (10 tot 500 microgram per kg). Patisiran en de lipidecomponenten vertonen lineaire en tijdsonafhankelijke farmacokinetiek met chronische dosering bij het doseringsschema van 300 microgram per kg elke 3 weken.
Farmacokinetische/farmacodynamische relatie(s)
Het verhogen van de dosis patisiran resulteerde in een toegenomen TTR-reductie, waarbij de maximale reductie werd afgevlakt bij patisiran-blootstellingen die werden verkregen bij een dosering van 300 microgram per kg elke 3 weken.
Interacties
De bestanddelen van Onpattro zijn geen remmers of inductoren van cytochroom P450-enzymen of transporteiwitten, behalve voor CYP2B6 (zie rubriek 4.5) Patisiran is geen substraat van cytochroom P450-enzymen.
Speciale patiëntengroepen
Geslacht en etnische afkomst
Klinische onderzoeken identificeerden geen belangrijke verschillen in de steady-state farmacokinetische parameters of de TTR-reductie op grond van geslacht of ras (niet-Kaukasisch versus Kaukasisch).
Gewicht
Er zijn geen gegevens beschikbaar voor patiënten met een gewicht van ≥110 kg.
Ouderen
In het placebogecontroleerde onderzoek waren 62 (41,9%) van de met Onpattro behandelde patiënten ≥65 jaar oud en 9 (6,1%) van de patiënten ≥75 jaar oud. Er waren geen significante verschillen in steady-state farmacokinetische parameters of TTR-reductie tussen patiënten <65 jaar en ≥65 jaar oud.
Leverinsufficiëntie
Farmacokinetische en farmacodynamische populatieanalyses gaven geen invloed aan van een lichte leverfunctiestoornis (bilirubine ≤1xULN en ASAT >1xULN, of bilirubine >1,0 tot 1,5xULN en elke ASAT) op patisiran-blootstelling of TTR-reductie, in vergelijking met patiënten met een normale leverfunctie. Onpattro is niet onderzocht bij patiënten met matige of ernstige leverinsufficiëntie.
Levertransplantatie
In een klinisch onderzoek bij patiënten met hATTR-amyloïdose die eerder een levertransplantatie hadden ondergaan, waren de steady-state farmacokinetische parameters en TTR-reductie vergelijkbaar met die van patiënten zonder levertransplantatie.
Nierinsufficiëntie
Farmacokinetische en farmacodynamische populatieanalyses gaven geen invloed aan van een lichte of matige nierfunctiestoornis (eGFR ≥30 tot <90 ml/min/1,73 m2) op patisiran-blootstelling of TTR-reductie, in vergelijking met proefpersonen met een normale nierfunctie. Onpattro is niet onderzocht bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie of terminale nierziekte.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Algemene toxicologie
Lever en milt waren de belangrijkste doelorganen van toxiciteit bij zowel ratten als apen. Intraveneuze toediening van Onpattro leidde tot verhogingen van serumlevermarkers (alanine-aminotransferase [ALAT], ASAT, alkalische fosfatase [AF] en/of totaal bilirubine) en histopathologische bevindingen in de lever (hepatocellulaire/single-cel necrose, ontsteking, pigmentdepositie en/of monocytische infiltratie) bij doses >100 microgram per kg om de 4 weken en >1,0 mg/kg om de 3 weken bij respectievelijk ratten en apen. In de milt werd lymfoïde atrofie/necrose en histiocytose in de witte pulpa waargenomen bij ratten, en bij apen werd hypocellulariteit van de rode pulpa waargenomen.
In het algemeen werden alle bevindingen die werden waargenomen aan het einde van de dosering in de toxiciteitsonderzoeken bij ratten en apen, niet meer of met verminderde ernst waargenomen aan het einde van de herstelperiode van 60-90 dagen, wat aangeeft dat de toxiciteiten reversibel of gedeeltelijk reversibel waren.
Genotoxiciteit/Carcinogeniciteit
Onpattro vertoonde in vitro en in vivo geen genotoxisch potentieel en was niet carcinogeen bij transgene rasH2-muizen.
Reproductietoxiciteit
Bij ratten werden geen effecten op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid, de embryo-foetale ontwikkeling of de pre- of postnatale ontwikkeling waargenomen, terwijl afnames in serum TTR (≥ 90%), thyroxine (≥ 66%) en vitamine A-niveaus (≥ 75%) werden gezien bij de ouders met gebruikmaking van een ratspecifiek surrogaat van patisiran.
Bij maternale toxische doseringen van ≥1 mg/kg (equivalente dosis bij de mens [HED, human equivalent dose] 3,2 maal de aanbevolen dosis bij de mens [RHD, recommended human dose]) genereerde Onpattro bij konijnen spontane miskramen, verminderde embryo-foetale overleving en verminderd foetaal lichaamsgewicht. Aangezien patisiran farmacologisch niet actief is bij konijnen, zijn deze effecten niet het gevolg van afnames in TTR, thyroxine of vitamine A.
Intraveneuze toediening van Onpattro had geen effect op de uitslag van onderzoeken naar reproductie bij geslachtsrijpe mannelijke Java-apen.
Bij zogende ratten werd er geen patisiran in de melk aangetroffen, maar er werden wel kleine hoeveelheden van de lipidecomponenten DLin-MC3-DMA en PEG2000-C-DMG in de melk aangetroffen (maximaal 7% van de concentratie in het plasma van de moeder op dat moment). Er was geen sprake van nadelige effecten op de jongen.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
DLin-MC3-DMA
((6Z,9Z,28Z,31Z)-heptatriaconta-6,9,28,31-tetraën-19-yl-4-(dimethylamino)-butanoaat) PEG2000-C-DMG
(α-(3’-{[1,2-di(myristyloxy)propanoxy]carbonylamino}propyl)-ω-methoxy-polyoxyethyleen) DSPC (1,2-distearoyl-sn-glycero-3-phosphocholine)
Cholesterol
Dinatriumwaterstoffosfaat-heptahydraat
Kaliumdiwaterstoffosfaat, watervrij
Natriumchloride
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn in rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
Ongeopende injectieflacons
4 jaar.
Na verdunning
Er is chemische en fysische in-use stabiliteit aangetoond gedurende 16 uur bij kamertemperatuur (tot 30°C). Vanuit microbiologisch standpunt wordt aanbevolen het product onmiddellijk te gebruiken. Indien niet onmiddellijk gebruikt, zijn de in-use bewaartijd en condities vóór gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker en mogen deze niet langer zijn dan 16 uur bij 2°C tot 8°C of kamertemperatuur (tot 30°C), inclusief de infusietijd.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2°C tot 8°C).
Niet in de vriezer bewaren.
Als bewaring in de koelkast niet mogelijk is, kan Onpattro gedurende maximaal 14 dagen bij kamertemperatuur tot 25°C worden bewaard.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na verdunning, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Glazen injectieflacon type I met een chloorbutyl stop en een aluminium afscheurbare dop. Verpakkingsgrootte van 1 injectieflacon met 5 ml concentraat.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Dit geneesmiddel is uitsluitend voor eenmalig gebruik.
Onpattro moet voorafgaand aan de intraveneuze infusie worden verdund met een 9 mg/ml (0,9%) natriumchlorideoplossing. De verdunde oplossing voor infusie dient met behulp van een aseptische techniek als volgt door een professionele zorgverlener te worden bereid:
- Neem Onpattro uit de koelkast. Niet schudden of zwenken.
- Gooi de injectieflacon weg als deze bevroren is geweest.
- Inspecteer visueel op deeltjes en verkleuring. Niet gebruiken als verkleuring of vreemde deeltjes aanwezig zijn. Onpattro is een witte tot gebroken-witte, melkachtige, homogene oplossing. Er kan een witte tot gebroken witte coating worden waargenomen op het binnenoppervlak van de injectieflacon, meestal in de ruimte boven het vloeistofoppervlak. De kwaliteit van het product wordt niet beïnvloed door de aanwezigheid van de witte tot gebroken witte coating.
- Bereken het vereiste volume van Onpattro, gebaseerd op de aanbevolen op gewicht gebaseerde dosering (zie rubriek 4.2).
- Trek de volledige inhoud van een of meer injectieflacons in een steriele spuit.
- Filter Onpattro door een steriel 0,45 micron polyethersulfon (PES) spuitfilter in een steriele flacon.
- Trek met een steriele injectiespuit de benodigde hoeveelheid gefilterde Onpattro uit de steriele flacon op.
Verdun het benodigde volume gefiltreerde Onpattro in een infusiezak met
natriumchlorideoplossing 9 mg/ml (0,9%) tot een totaal volume van 200 ml. Gebruik infusiezakken zonder bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP).
- Keer de zak zachtjes om, om de oplossing te mengen. Niet schudden. Niet mengen of verdunnen met andere geneesmiddelen.
- Gooi het ongebruikte deel Onpattro weg. Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Alnylam Netherlands B.V.
Antonio Vivaldistraat 150
1083 HP Amsterdam
Nederland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/18/1320/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 augustus 2018
Datum van laatste verlenging: 04 april 2023
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
