Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Ongentys – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Ongentys

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Ongentys 25 mg harde capsules

Ongentys 50 mg harde capsules

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Ongentys 25 mg harde capsules

Elke harde capsule bevat 25 mg opicapone.

Hulpstof(fen) met bekend effect

Elke harde capsule bevat 171,9 mg lactose (als monohydraat).

Ongentys 50 mg harde capsules

Elke harde capsule bevat 50 mg opicapone.

Hulpstof(fen) met bekend effect

Elke harde capsule bevat 148,2 mg lactose (als monohydraat).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Harde capsule (capsule)

Ongentys 25 mg harde capsules

Lichtblauwe capsules, maat 1, ongeveer 19 mm lang, de dop is voorzien van de indruk “OPC 25” en de andere zijde “Bial”.

Ongentys 50 mg harde capsules

Donkerblauwe capsules, maat 1, ongeveer 19 mm lang, de dop is voorzien van de indruk “OPC 50” en de andere zijde “Bial”.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Ongentys is als aanvullende therapie geïndiceerd bij levodopa/DOPA-decarboxylaseremmers (DDCI) bij volwassen patiënten met de ziekte van Parkinson en einde-dosis motorische fluctuaties die niet gestabiliseerd kunnen worden met die combinaties.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

De aanbevolen dosis is 50 mg opicapone.

Ongentys dient eenmaal daags rond bedtijd te worden ingenomen en ten minste 1 uur voor of na levodopacombinaties.

Dosisaanpassingen van antiparkinsontherapie

Ongentys dient te worden toegediend als aanvulling op een behandeling met levodopa en versterkt de effecten van levodopa. Het is om die reden vaak noodzakelijk om de levodopadosis binnen de eerste dagen tot weken na aanvang van de therapie met opicapone aan te passen door verlenging van de doseringsintervallen en/of verlaging van de hoeveelheid levodopa per dosis, overeenkomstig de klinische toestand van de patiënt (zie rubriek 4.4).

Vergeten dosis

Als een dosis vergeten is, dient de volgende dosis volgens schema te worden ingenomen. De patiënt dient geen extra dosis in te nemen om de vergeten dosis in te halen.

Bijzondere populaties:

Ouderen

Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk voor oudere patiënten (zie rubriek 5.2). Voorzichtigheid dient te worden betracht bij patiënten ≥ 85 jaar, omdat er beperkte ervaring is in deze leeftijdsgroep.

Nierfunctiestoornissen

Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk bij patiënten met nierfunctiestoornissen, omdat opicapone niet wordt uitgescheiden door de nieren (zie rubriek 5.2).

Leverfunctiestoornis

Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk bij patiënten met een lichte leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse A).

Er is beperkte klinische ervaring met patiënten met een matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B). Voorzichtigheid dient te worden betracht bij deze patiënten en een dosisaanpassing kan noodzakelijk zijn (zie rubriek 5.2).

Er is geen klinische ervaring bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C), daarom wordt opicapone bij deze patiënten niet aanbevolen (zie rubriek 5.2).

Pediatrische patiënten

Er is geen relevante toepassing van Ongentys bij pediatrische patiënten voor de indicaties ziekte van Parkinson en motorische fluctuaties.

Wijze van toediening

Oraal gebruik.

De capsules dienen in hun geheel met water te worden doorgeslikt.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

Feochromocytoom, paraganglioom of andere catecholamine-uitscheidende neoplasmata.

Voorgeschiedenis van maligne antipsychoticasyndroom en/of niet-traumatische rabdomyolyse.

Gelijktijdig gebruik met monoamineoxidase (MAO-A en MAO-B) -remmers (bijv. fenelzine, tranylcypromine en moclobemide) anders dan die voor de behandeling van de ziekte van Parkinson (zie rubriek 4.5).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Dosisaanpassingen van antiparkinsontherapie

Ongentys dient te worden toegediend als aanvulling op een behandeling met levodopa. De voorzorgen die gelden voor behandeling met levodopa dienen dus tevens in acht te worden genomen bij Ongentys. Opicapone versterkt de effecten van levodopa. Om de met levodopa gepaard gaande dopaminerge bijwerkingen (bijv. dyskinesie, hallucinaties, misselijkheid, braken en orthostatische hypotensie) te verminderen, is het vaak nodig om de dagelijkse dosis van levodopa aan te passen door verlenging van de doseringsintervallen en/of verlaging van de hoeveelheid levodopa per dosis binnen de eerste dagen tot weken na aanvang van de behandeling met Ongentys, overeenkomstig de klinische toestand van de patiënt (zie rubriek 4.2).

Indien het gebruik van Ongentys gestaakt wordt, is het noodzakelijk de dosis van de andere antiparkinsonmedicatie, met name levodopa, aan te passen om voldoende bestrijding van de symptomen te bereiken.

Psychische stoornissen

Patiënten en verzorgers dienen ervan op de hoogte te zijn dat impulscontrolestoornissen, waaronder pathologisch gokken, verhoogd libido, hyperseksualiteit, dwangmatig geld uitgeven of kopen, vreetbuien en dwangmatig eten, kunnen optreden bij patiënten die behandeld worden met dopamineagonisten en/of andere dopaminerge behandelingen. Patiënten dienen regelmatig te worden gecontroleerd op de ontwikkeling van impulscontrolestoornissen en indien dergelijke symptomen optreden, wordt een heroverweging van de behandeling aanbevolen.

Overige

Stijgingen van leverenzymen werden gemeld in onderzoeken met nitrocatecholremmers van catechol-O-methyltransferase (COMT). Voor patiënten die in een relatief korte periode progressieve anorexie, asthenie en gewichtsdaling vertonen, dient een algehele medische evaluatie met leverfunctiecontrole te worden overwogen.

Hulpstoffen

Ongentys bevat lactose. Patiënten met zeldzame problemen van erfelijke galactose-intolerantie, totale lactasedeficiëntie of glucosegalactosemalabsorptie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Ongentys bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per capsule, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Monoamineoxidase (MAO)-remmers

Combinatie van opicapone en MAO-remmers zou kunnen leiden tot remming van de meeste routes die verantwoordelijk zijn voor de metabolisering van catecholamines. Hierdoor is het gelijktijdige gebruik van opicapone en MAO-remmers (bijv. fenelzine, tranylcypromine en moclobemide) anders dan die voor de behandeling van de ziekte van Parkinson gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3). Gelijktijdig gebruik van opicapone en MAO-remmers voor de behandeling van de ziekte van Parkinson, bijv. rasagiline (tot 1 mg/dag) en selegiline (tot 10 mg/dag in orale formulering of 1,25 mg/dag in buccale absorptieformulering), is toegestaan.

Er is geen ervaring met opicapone bij gelijktijdig gebruik met de MAO-B-remmer safinamide. Het gelijktijdige gebruik dient daarom met gepaste voorzichtigheid te worden overwogen.

Geneesmiddelen die gemetaboliseerd worden door COMT

Opicapone kan interfereren met de metabolisering van geneesmiddelen die een catecholgroep bevatten die gemetaboliseerd worden door COMT, bijv. rimiterol, isoprenaline, adrenaline, noradrenaline, dopamine, dopexamine of dobutamine, hetgeen leidt tot versterking van de effecten van deze geneesmiddelen. Bij gebruik van opicapone wordt zorgvuldige monitoring geadviseerd van patiënten die behandeld worden met deze geneesmiddelen.

Tricyclische antidepressiva en noradrenalineheropnameremmers

Er is beperkte ervaring met opicapone bij gelijktijdig gebruik met tricyclische antidepressiva en noradrenalineheropnameremmers (bijv. venlafaxine, maprotiline en desipramine). Het gelijktijdige gebruik dient daarom met gepaste voorzichtigheid te worden overwogen.

Kinidine

Een onderzoek dat is uitgevoerd met gezonde proefpersonen toonde dat wanneer een enkele dosis van 50 mg opicapone gelijktijdig (binnen één uur) met een enkele dosis kinidine (600 mg) werd toegediend, de systemische blootstelling aan opicapone afnam met 37% (AUC0-tlast). Daarom dient speciale aandacht te worden gegeven aan gevallen waarbij kinidine samen met opicapone als gelijktijdige toediening moet worden toegediend omdat gelijktijdige toediening moet worden vermeden.

CYP2C8- en OATP1B1-substraten

Opicapone is een zwakke in-vitro-remmer van CYP2C8 en OATP1B1, terwijl repaglinide een gevoelig CYP2C8- en OATP1B1-substraat is. Een onderzoek dat is uitgevoerd met gezonde proefpersonen toonde dat er geen veranderingen in de blootstelling aan repaglinide waren wanneer repaglinide werd toegediend na meervoudige eenmaal daagse toediening van 50 mg opicapone.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van opicapone bij zwangere vrouwen. Opicapone passeerde de placenta bij ratten. Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Ongentys wordt niet aanbevolen voor gebruik tijdens de zwangerschap en bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie toepassen.

Borstvoeding

Het gehalte aan opicapone in de melk van zogende ratten was gelijk aan dat in plasma. Het is niet bekend of opicapone/metabolieten in de moedermelk wordt/worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Borstvoeding dient te worden gestaakt tijdens behandeling met Ongentys.

Vruchtbaarheid

De effecten van opicapone op de vruchtbaarheid bij de mens zijn niet onderzocht. Dieronderzoek met opicapone wijst niet op een schadelijk effect op de vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Opicapone in combinatie met levodopa heeft mogelijk grote invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Opicapone kan in combinatie met levodopa duizeligheid, symptomatisch orthostatisme en slaperigheid veroorzaken. Voorzichtigheid is daarom geboden bij het besturen van voertuigen of bedienen van machines.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De meest voorkomende bijwerkingen waren zenuwstelselaandoeningen. Dyskinesie was de meest frequent gemelde bijwerking die tijdens de behandeling optrad (17,7%).

Tabel van bijwerkingen

In de onderstaande tabel (Tabel 1) zijn alle bijwerkingen gerangschikt volgens orgaansysteem en frequentie:

De frequentiecategorieën zijn als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 1- Frequentie van bijwerkingen (MedDRA) in placebo-gecontroleerde Fase 3-onderzoeken

Systeem/orgaanklasseZeer vaakVaakSoms
Voedings- en stofwisselings-stoornissenVerminderde eetlust, hypertriglyceridemie
Psychische stoornissen

Abnormale dromen, hallucinaties,

visuele hallucinatie, slapeloosheid

Angst,

depressie, auditoire hallucinaties, verwarde toestand, nachtmerries, slaapstoornissen,

Zenuwstelsel-aandoeningenDyskinesieDuizeligheid, hoofdpijn, slaperigheidDysgeusie, hyperkinesie, syncope
OogaandoeningenDroge ogen
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningenVerstopt oor
HartaandoeningenPalpitaties
BloedvataandoeningenOrthostatische hypotensieHypertensie, hypotensie

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en

mediastinum-

aandoeningen

Dyspnoe
Maagdarmstelsel-aandoeningen

Obstipatie, droge mond, nausea,

braken

Opgezette buik, buikpijn, bovenbuikpijn, dyspepsie

Skeletspierstelsel- en bindweefsel-

aandoeningen

SpierspasmenSpiertrekkingen, spier- en skeletstijfheid, myalgie, pijn in extremiteit
Nier- en urineweg-aandoeningenChromaturie, nocturie

Algemene

aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen

Vermoeidheid
OnderzoekenBloedcreatinine-fosfokinase verhoogdGewichtsafname

Letsels, intoxicaties en verrichtings-

complicaties

Val

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er is geen specifiek antidotum bekend. Symptomatische en ondersteunende behandeling dient te worden gegeven afhankelijk van de situatie. Verwijdering van opicapone door maagspoeling en/of inactivering door toediening van geactiveerde kool dient te worden overwogen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: antiparkinsongeneesmiddelen, andere dopaminerge middelen, ATC-code: N04BX04

Werkingsmechanisme

Opicapone is een perifere, selectieve en reversibele catechol-O-methyltransferase (COMT) -remmer met een hoge bindingsaffiniteit (subpicomolair) die zich vertaalt in een langzame dissociatiesnelheidsconstante van de complexen en een langdurige werking (> 24 uur) in vivo.

In aanwezigheid van een DOPA-decarboxylaseremmer (DDCI) wordt COMT het belangrijkste metaboliserende enzym voor levodopa, waarbij het de conversie naar 3-O-methyldopa (3-OMD) in de hersenen en periferie katalyseert. Bij patiënten die levodopa en een perifere DDCI gebruiken, zoals carbidopa of benserazide, verhoogt opicapone de plasmaspiegels van levodopa en verbetert zo de klinische respons op levodopa.

Farmacodynamische effecten

Opicapone vertoonde een duidelijke (> 90%) en lang aanhoudende (> 24 uur) COMT-remming bij gezonde proefpersonen na toediening van 50 mg opicapone.

In steady state verhoogde 50 mg opicapone de mate van systemische blootstelling aan levodopa significant, ongeveer 2 keer zoveel als placebo na een enkelvoudige orale toediening van ofwel 100/25 mg levodopa/carbidopa ofwel 100/25 mg levodopa/benserazide toegediend 12 uur na de dosis opicapone.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

De werkzaamheid en veiligheid van opicapone is aangetoond in twee dubbelblinde, met placebo en werkzaam middel (alleen Onderzoek 1) gecontroleerde Fase 3-onderzoeken met 1027 gerandomiseerde volwassen patiënten met de ziekte van Parkinson die behandeld werden met levodopa/DDCI (alleen of in combinatie met andere antiparkinsongeneesmiddelen) en eind van de dosis motorische fluctuaties gedurende maximaal 15 weken. Bij de screening was de gemiddelde leeftijd gelijk in alle behandelgroepen in beide onderzoeken, variërend tussen 61,5 en 65,3 jaar. Patiënten hadden ziektestadia 1 tot 3 (gemodificeerde Hoehn en Yahr) bij ON-fase, werden behandeld met 3 tot 8 dagelijkse doses van levodopa/DDCI en hadden een dagelijks gemiddelde OFF-tijdsduur van ten minste 1,5 uur. In beide onderzoeken werden 783 patiënten behandeld met 25 mg of 50 mg opicapone of placebo. In Onderzoek 1 werden 122 patiënten behandeld met 5 mg opicapone en 122 patiënten met 200 mg entacapone (werkzaam controlemiddel). De meerderheid van patiënten in beide kernonderzoeken werden behandeld met levodopa/DDCI met directe afgifte. Er waren 60 patiënten in de gecombineerde Fase 3-onderzoeken die hoofdzakelijk levodopa met gereguleerde afgifte gebruikten (d.w.z. > 50% van hun levodopa/DDCI formuleringen), van wie 48 uitsluitend behandeld werden met formuleringen van levodopa met gereguleerde afgifte. Hoewel niet bewezen is dat de werkzaamheid of veiligheid van opicapone beïnvloed zou worden door het gebruik van levodopapreparaten met gereguleerde afgifte, is de ervaring met dergelijke preparaten beperkt.

Opicapone vertoonde klinische werkzaamheid die superieur aan placebo was tijdens de dubbelblinde behandeling, zowel voor de primaire werkzaamheidsvariabele die gebruikt werd in beide centrale onderzoeken, d.w.z. afname van OFF-tijd (tabel 2), het deel OFF-tijdresponders (d.w.z. een patiënt die een afname van ten minste 1 uur van baseline tot eindpunt had) (tabel 3) en voor de meeste uit het dagboek afgeleide secundaire eindpunten.

De afname in kleinste kwadratengemiddelde in absolute OFF-tijd van baseline tot eindpunt in de entacaponegroep was -78,7 minuten. Het verschil in verandering in kleinste kwadratengemiddelde in OFF-tijd van entacapone ten opzichte van placebo in Onderzoek 1 was -30,5 minuten. Het verschil in verandering in kleinste kwadratengemiddelde in OFF-tijd van opicapone 50 mg ten opzichte van entacapone was -24,8 minuten en non-inferioriteit van opicapone 50 mg ten opzichte van entacapone werd aangetoond (95% betrouwbaarheidsinterval: -61,4; 11,8).

Tabel 2 – Verandering in absolute OFF-tijd en ON-tijd (minuten) van baseline tot eindpunt

BehandelingNKleinste95% CIp-waarde
kwadratengemiddelde
Onderzoek 1
Verandering in OFF-tijd
Placebo121-48,3----
OPC 5 mg122-77,6----
OPC 25 mg119-73,2----
OPC 50 mg115-103,6----
OPC 5 mg – placebo---29,3-65,5; 6,80,0558
OPC 25 mg – placebo---25,0-61,5; 11,60,0902
OPC 50 mg – placebo---55,3-92,0; -18,60,0016
Verandering in totale ON-tijd zonder lastige dyskinesieëna
Placebo12140,0----
OPC 5 mg12275,6----
OPC 25 mg11978,6----
OPC 50 mg115100,8----
OPC 5 mg – placebo--35,6-2,5; 73,70,0670
OPC 25 mg – placebo--38,60,2; 77,00,0489
OPC 50 mg – placebo--60,822,1; 99,60,0021
Onderzoek 2
Verandering in OFF-tijd
Placebo136-54,6----
OPC 25 mg125-93,2----
BehandelingNKleinste95% CIp-waarde
kwadratengemiddelde
OPC 50 mg150-107,0----
OPC 25 mg – placebo---38,5-77,0; -0,10,0900
OPC 50 mg – placebo---52,4-89,1; -15,70,0101
Verandering in totale ON-tijd zonder lastige dyskinesieëna
Placebo13637,9----
OPC 25 mg12579,7----
OPC 50 mg15077,6----
OPC 25 mg – placebo--41,80,7; 82,90,0839
OPC 50 mg – placebo--39,70,5; 78,80,0852

CI = betrouwbaarheidsinterval; N = aantal niet ontbrekende waarden; OPC = opicapone. a, ON-tijd zonder lastige dyskinesieën = ON-tijd met niet-lastige dyskinesieën + ON-tijd zonder dyskinesieën

Tabel 3 – OFF-tijd responderpercentages op het eindpunt

ResponstypePlaceboEntacaponeOPC 5 mgOPC 25 mgOPC 50 mg
(N=121)(N=122)(N=122)(N=119)(N=115)
Onderzoek 1
OFF-tijdafname
Responders, n (%)55 (45,5)66 (54,1)64 (52,5)66 (55,5)75 (65,2)
Verschil met
placebo
p-waarde--0,18450,28510,11760,0036
(95% CI)(-0,039; 0,209)(-0,056; 0,193)(-0,025; 0,229)(0,065; 0,316)
Onderzoek 2
OFF-tijdafname
Responders, n (%)65 (47,8)n.v.t.n.v.t.74 (59,2)89 (59,3)
Verschil met
placebo
p-waarde------0,05060,0470
(95% CI)(0,001; 0.242)(0,003; 0.232)

CI = betrouwbaarheidsinterval; N = totaal aantal patiënten; n = totaal aantal patiënten met beschikbare informatie; n.v.t.= niet van toepassing; OPC = opicapone

Opmerking: een responder was een patiënt met een afname van minstens 1 uur in de absolute OFF-tijd (OFF-tijdresponder).

De resultaten van de open-label (OL) uitbreidingsonderzoeken met een duur van 1 jaar onder 862 patiënten die behandeling van de dubbelblinde onderzoeken voortzetten (Onderzoek 1-OL en Onderzoek 2-OL) duidden op het aanhouden van het effect dat tijdens de dubbelblinde onderzoeksperiodes werd bereikt. In de OL onderzoeken startten alle patiënten op een dosis van 25 mg opicapone gedurende de eerste week (7 dagen), ongeacht hun eerdere behandeling in de dubbelblinde periode. Indien eind van de dosis motorische fluctuaties niet voldoende onder controle waren en de verdraagbaarheid het toestond, kon de opicaponedosis verhoogd worden naar 50 mg. Indien onacceptabele dopaminerge bijwerkingen werden gezien, moest de levodopadosis worden aangepast. Indien dit niet voldoende was om de bijwerkingen te beheersen, kon vervolgens de opicaponedosis omlaag worden getitreerd. Voor andere bijwerkingen kon de levodopa en/of opicaponedosis worden aangepast.

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Ongentys in alle subgroepen van pediatrische patiënten met de ziekte van Parkinson en motorische fluctuaties (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie

Opicapone vertoont een lage absorptie (~20%). Uit farmacokinetische resultaten bleek dat opicapone snel wordt geabsorbeerd, met een tmax van 1,0 uur tot 2,5 uur na het eenmaal daags toedienen van meerdere doses van maximaal 50 mg opicapone.

Distributie

Uit in-vitro-onderzoeken over het concentratiebereik van 0,3 tot 30 mcg/ml opicapone bleek dat binding van 14C-opicapone aan humane plasma-eiwitten hoog is (99,9%) en concentratieonafhankelijk. De binding van 14C-opicapone aan plasma-eiwitten werd niet beïnvloed door de aanwezigheid van warfarine, diazepam, digoxine en tolbutamide en de binding van 14C-warfarine, 2-14C-diazepam, 3H-digoxine en 14C-tolbutamide werd niet beïnvloed door de aanwezigheid van opicapone en opicaponesulfaat, de belangrijkste humane metaboliet.

Na orale toediening was het schijnbare distributievolume van opicapone bij een dosis van 50 mg 29 l met een variabiliteit tussen de proefpersonen van 36%.

Biotransformatie

Sulfatie van opicapone lijkt de belangrijkste metabole route te zijn bij de mens, met de inactieve metaboliet opicaponesulfaat als resultaat. Andere metabole routes zijn onder andere glucuronidatie, methylatie en reductie.

De meest uitgesproken plasmapieken na een enkele dosis van 100 mg 14C-opicapone zijn de metabolieten BIA 9-1103 (sulfaat) en BIA 9-1104 (gemethyleerd), respectievelijk 67,1 en 20,5% van de radioactieve AUC. Tijdens een klinisch massabalansonderzoek werden in het merendeel van plasmamonsters geen andere metabolieten in kwantificeerbare concentraties gevonden.

De gereduceerde metaboliet van opicapone (bleek werkzaam te zijn in niet-klinische onderzoeken) is een minder belangrijke metaboliet in humaan plasma en vertegenwoordigde minder dan 10% van de totale systemische blootstelling aan opicapone.

In in-vitro-onderzoeken in humane levermicrosomen, werd een kleine remming van CYP1A2 en CYP2B6 waargenomen. Alle afnamen van activiteit traden in wezen op bij de hoogste concentratie van opicapone (10 mcg/ml).

Een in-vitro-onderzoek toonde dat opicapone de CYP2C8-activiteit remde. Een enkele-dosisonderzoek met 25 mg opicapone toonde een gemiddelde stijging van 30% in de snelheid maar niet in de mate van blootstelling aan repaglinide (een CYP2C8-substraat) wanneer de twee geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend. Een tweede onderzoek dat is uitgevoerd, toonde dat 50 mg opicapone in steady state geen effect had op de systemische blootstelling aan repaglinide.

Opicapone verlaagde de CYP2C9-activiteit door concurrerende/gemengde type remmingsmodi. Klinische interactieonderzoeken met warfarine lieten echter geen effect van opicapone zien op de farmacodynamiek van warfarine, een substraat van CYP2C9.

Eliminatie

Bij gezonde proefpersonen was de eliminatiehalfwaardetijd (t1/2) van opicapone 0,7 u tot 3,2 u na het eenmaal daags toedienen van meerdere doses tot 50 mg opicapone.

Na het eenmaal daags toedienen van meerdere orale doses opicapone in het dosisbereik van 5 tot 50 mg vertoonde opicaponesulfaat een lange terminale fase met eliminatiehalfwaardetijden van 94 u tot 122 u en als gevolg van deze lange terminale halfwaardetijd vertoonde opicaponesulfaat een hoge accumulatieratio in plasma met waarden tot bijna 6,6.

Na orale toediening was de schijnbare totale lichaamsklaring van opicapone bij een dosis van 50 mg 22 l/uur met een variabiliteit tussen de proefpersonen van 45%.

Na toediening van een enkele orale dosis 14C-opicapone was feces de belangrijkste uitscheidingsroute van opicapone en zijn metabolieten, waarin 58,5% tot 76,8% van de toegediende radioactiviteit werd gevonden (gemiddeld 67,2%). De resterende radioactiviteit werd in de urine uitgescheiden (gemiddeld 12,8%) en via de uitgeademde lucht (gemiddeld 15,9%). In urine was de primaire metaboliet de glucuronidemetaboliet van opicapone, terwijl het moedergeneesmiddel en andere metabolieten over het algemeen onder de kwantificatiegrens lagen. Over het geheel genomen kan worden geconcludeerd dat de nier niet de primaire uitscheidingsroute is. Het kan daarom worden aangenomen dat opicapone en zijn metabolieten voornamelijk via de feces worden uitgescheiden.

Lineariteit/non-lineariteit

De blootstelling aan opicapone steeg op dosisproportionele wijze na het eenmaal daags toedienen van meerdere doses van maximaal 50 mg opicapone.

Transporters

Effect van transporters op opicapone

In-vitro-onderzoeken lieten zien dat opicapone niet getransporteerd wordt door OATP1B1, maar door OATP1B3, en dat effluxtransport plaatsvindt door P-gp en BCRP. BIA 9-1103, zijn belangrijkste metaboliet, werd getransporteerd door OATP1B1 en OATP1B3 en effluxtransport door BCRP, maar het is geen substraat voor de P-gp/MDR1-effluxtransporter.

Effect van opicapone op transporters

In klinisch relevante concentraties heeft opicapone naar verwachting geen remmende werking op OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, BCRP, P-gp/MDR1, BSEP, MATE1 en MATE2-K transporters zoals in-vitro- en in-vivo-onderzoeken doen vermoeden.

Ouderen (≥ 65 jaar)

De farmacokinetiek van opicapone werd geëvalueerd bij oudere proefpersonen (in de leeftijd van 65-78 jaar) na het gedurende 7 dagen toedienen van meerdere doses van 30 mg. Er werd zowel een hogere snelheid als mate van systemische blootstelling waargenomen voor de oudere populatie in vergelijking met de jonge populatie. De remming van S-COMT-activiteit was significant verhoogd bij oudere proefpersonen. De omvang van dit effect wordt niet als klinisch relevant beschouwd.

Gewicht

Er is geen verband tussen de blootstelling aan opicapone en lichaamsgewicht in het bereik van 40-100 kg.

Leverfunctiestoornis

Er is beperkte klinische ervaring bij patiënten met matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B). De farmacokinetiek van opicapone werd geëvalueerd bij gezonde proefpersonen en patiënten met matige chronische leverfunctiestoornis na toediening van een enkele dosis van 50 mg. De biologische beschikbaarheid was significant hoger bij patiënten met matige chronische leverfunctiestoornis en er werden geen veiligheidsbezwaren waargenomen. Omdat opicapone echter gebruikt wordt als aanvullende levodopatherapie kunnen dosisaanpassingen worden overwogen op basis van een potentieel versterkte levodopa/dopaminerge respons en bijbehorende verdraagbaarheid. Er is geen klinische ervaring met patiënten met ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C) (zie rubriek 4.2).

Nierfunctiestoornis

De farmacokinetiek van opicapone werd niet rechtstreeks geëvalueerd bij proefpersonen met chronische nierfunctiestoornis. Een evaluatie met 50 mg opicapone werd echter uitgevoerd bij proefpersonen die deelnamen aan beide fase 3-onderzoeken met GFR/1,73 m2 < 60 ml/min (d.w.z. matig verlaagde renale eliminatiecapaciteit), en met behulp van gepoolde BIA 9-1103-gegevens (belangrijkste metaboliet van opicapone). De plasmaspiegels van BIA 9-1103 werden niet beïnvloed bij patiënten met chronische nierfunctiestoornis en derhalve hoeft een dosisaanpassing niet te worden overwogen.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit en carcinogeen potentieel.

Bij ratten had opicapone geen invloed op de mannelijke en vrouwelijke fertiliteit of prenatale ontwikkeling bij blootstellingsniveaus van 22 maal de therapeutische blootstelling bij de mens. Bij zwangere konijnen werd opicapone minder goed verdragen, resulterend in maximale systemische blootstellingsniveaus rond of onder het therapeutische bereik. Hoewel embryofoetale ontwikkeling bij konijnen niet negatief werd beïnvloed, werd het onderzoek niet voorspellend geacht voor een risicobeoordeling voor de mens.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Inhoud capsule

Lactosemonohydraat

Natriumzetmeelglycolaat (type A)

Maïszetmeel, gepregelatineerd

Magnesiumstearaat

Capsulehuls

Gelatine

Indigokarmijn aluminiumlak (E 132)

Erytrosine (E 127)

Titaandioxide (E 171)

Drukinkt

Ongentys 25 mg harde capsules

Schellak

Propyleenglycol

Ammoniakoplossing, geconcentreerd

Indigokarmijn aluminiumlak (E 132)

Ongentys 50 mg harde capsules

Schellak

Titaandioxide (E 171)

Propyleenglycol

Ammoniakoplossing, geconcentreerd

Simeticon

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

HDPE-flessen: 3 jaar

Blisters: 5 jaar

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur.

Blisters: bewaren in de oorspronkelijke blister ter bescherming tegen vocht.

HDPE-flessen: houd de container stevig gesloten ter bescherming tegen vocht.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Ongentys 25 mg harde capsules

Flessen van wit hogedichtheidpolyethyleen (HDPE) met polypropyleen (PP) kindveilige sluitingen met 10 of 30 capsules.

OPA/Al/PVC//Al blisters met 10 of 30 capsules.

Ongentys 50 mg harde capsules

Flessen van wit hogedichtheidpolyethyleen (HDPE) met polypropyleen (PP) kindveilige sluitingen met 10, 30 of 90 capsules.

OPA/Al/PVC//Al blisters met 10, 30 of 90 capsules.

Niet alle verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Bial - Portela & Cª, S.A.

À Av. da Siderurgia Nacional

4745-457 S. Mamede do Coronado

Portugal

Tel +351 22 986 61 00

Fax: +351 22 986 61 90

e-mail: info@bial.com

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/15/1066/001-010

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 24 juni 2016

Datum van laatste verlenging: 18 februari 2021

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Ongentys

EU-vergunningsnummer EU/1/15/1066
Werkzame stof (INN) opicapone
ATC-code N04 – Antiparkinsonmiddelen
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Bial - Portela Cª, S.A.
Status van de vergunning Vergund (24-06-2016)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 07-05-2025