Obgemsa – SmPC

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Obgemsa 75 mg filmomhulde tabletten

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke filmomhulde tablet bevat 75 mg vibegron.

Hulpstof met bekend effect

Elke filmomhulde tablet bevat 15 mg lactose.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Filmomhulde tablet (tablet).

Lichtgroene ovale filmomhulde tablet, aan één zijde voorzien van de inscriptie V75 en aan de andere zijde onbedrukt. De tablet heeft een afmeting van ongeveer 9 mm (lengte) x 4 mm (breedte) × 3 mm (hoogte).

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Obgemsa is geïndiceerd bij de symptomatische behandeling van volwassen patiënten met overactieveblaassyndroom (OAB).

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

De aanbevolen dosering is eenmaal daags 75 mg.

Speciale populaties

Nierinsufficiëntie

Voor patiënten met lichte, matige of ernstige nierinsufficiëntie (15 ml/min < GFR < 90 ml/min en die geen dialyse nodig hebben) wordt geen dosisaanpassing voor vibegron aanbevolen. Vibegron is niet onderzocht bij patiënten met terminale nierziekte (GFR <15 ml/min/ met of zonder hemodialyse) en wordt daarom niet aanbevolen bij deze patiënten (zie rubriek 5.2).

Leverfunctiestoornis

Voor patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh A en B) wordt geen dosisaanpassing voor vibegron aanbevolen. Vibegron is niet onderzocht bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh C) en wordt daarom niet aanbevolen bij deze patiënten (zie rubriek 5.2).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van vibegron bij kinderen jonger dan 18 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

Orale toediening, met of zonder voedsel. Doorslikken met een glas water.

Obgemsa 75 mg filmomhulde tabletten kunnen ook worden fijngemaakt, gemengd met een eetlepel (ongeveer 15 ml) zacht voedsel (bijv. appelmoes) en onmiddellijk met een glas water worden ingenomen.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Patiënten met blaasuitgangsobstructie en patiënten die antimuscarinica gebruiken voor OAB

Bij patiënten die vibegron gebruiken is urineretentie gemeld. Het risico van urineretentie kan verhoogd zijn bij patiënten met blaasuitgangsobstructie en ook bij patiënten die gelijktijdig met de behandeling met vibegron muscarine-antagonisten gebruiken. Tekenen en symptomen van urineretentie moeten worden gecontroleerd voor en tijdens de behandeling met vibegron, met name bij patiënten met blaasuitgangsobstructie, bij patiënten met aandoeningen die predisponeren voor blaasobstructie en patiënten die gelijktijdig met vibegron muscarine-antagonisten gebruiken.

Vibegron moet worden gestaakt bij patiënten die urineretentie ontwikkelen.

Hulpstoffen

Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Vibegron is een substraat voor cytochroom P450 (CYP) 3A4, meerdere UGT-enzymen en de effluxtransporter P-glycoproteïne (P-gp).

Geneesmiddelen die de blootstelling aan vibegron beïnvloeden

CYP3A4/P-gp-remmers

Blootstelling aan vibegron (AUC) was 2,1- en 1,6-voudig verhoogd in de aanwezigheid van respectievelijk de sterke en matige CYP3A/P-gp-remmer ketoconazol en diltiazem bij gezonde vrijwilligers. Er is geen dosisaanpassing nodig wanneer vibegron wordt gecombineerd met sterke en matige remmers van CYP3A en/of P-gp.

CYP3A4/P-gp-inductoren

Vibegron AUC werd niet beïnvloed door herhaalde toediening van rifampicine, een sterke inductor van CYP3A/P-gp, bij gezonde vrijwilligers, terwijl vibegron C_max 86% hoger was. Er is geen dosisaanpassing nodig voor vibegron wanneer het wordt toegediend met CYP3A of P-gp-inductoren.

Effect van vibegron op andere geneesmiddelen

Een enkele dosis van 100 mg vibegron verhoogde de C_max en AUC met respectievelijk 21% en 11% van het P-gp substraat digoxine bij gezonde vrijwilligers. Serumdigoxineconcentraties moeten worden gecontroleerd en gebruikt voor titratie van de digoxinedosis om het gewenste klinische effect te verkrijgen.

Het potentieel voor interactie met P-gp door vibegron moet worden overwogen bij combinatie met gevoelige P-gp-substraten met nauwe therapeutische index, zoals dabigatran etexilaat, apixaban of rivaroxaban.

Vibegron is in vitro een remmer van OCT1. Deze interactie is niet in vivo bestudeerd en de klinische relevantie is momenteel onbekend.

Farmacodynamische interacties

Gelijktijdige toediening van vibegron met metoprolol, een representatieve bètablokker, of amlodipine, een representatieve vasodilatator, resulteerde niet in een klinisch significante verlaging of verhoging van de systolische bloeddruk (SBD) ten opzichte van alleen metoprolol of alleen amlodipine.

Pediatrische patiënten

Onderzoek naar interacties is alleen bij volwassenen uitgevoerd.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Vrouwen in de vruchtbare leeftijd

Vibegron wordt niet aanbevolen bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie gebruiken.

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van vibegron bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3). Vibegron wordt niet aanbevolen tijdens de zwangerschap. Wanneer zwangerschap wordt gepland of vastgesteld, moet de behandeling met vibegron worden gestopt en, indien van toepassing, moet een alternatieve therapie worden gestart.

Borstvoeding

Het is niet bekend of vibegron/metabolieten in de moedermelk wordt/worden uitgescheiden. Beschikbare niet-klinische gegevens bij dieren hebben aangetoond dat vibegron/metabolieten in melk wordt/worden uitgescheiden (zie rubriek 5.3).

Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.

Vibegron mag niet worden gebruikt tijdens de borstvoeding.

Vruchtbaarheid

Het effect van vibegron op de menselijke vruchtbaarheid is niet vastgesteld. Dieronderzoeken hebben geen effecten aangetoond bij vrouwelijke of mannelijke ratten (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Obgemsa heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De meest gemelde bijwerkingen zijn urineweginfectie (6,6%), hoofdpijn (5,0%), diarree (3,1%) en misselijkheid (3,0%).

De frequentie van bijwerkingen die leidden tot het staken van de behandeling is 0,9%. De meest voorkomende bijwerkingen die leidden tot het stopzetten van de behandeling zijn: hoofdpijn (0,5%), constipatie, diarree, misselijkheid en huiduitslag (elk 0,2%).

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De onderstaande tabel geeft de bijwerkingen weer die met vibegron zijn waargenomen, verkregen uit het 12 weken durende fase 3-onderzoek, het langetermijnuitbreidings-fase 3-onderzoek en de gegevens na het in de handel brengen.

De frequentie van ongewenste reacties wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100 tot <1/10); soms (≥1/1.000 tot <1/100); zelden (≥1/10.000 tot <1/1.000); zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 1: Bijwerkingen die gemeld zijn voor Vibegron 75 mg

^a waaronder rash pruritus en erythemateuze rash

^b waaronder urinaire inspanning

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

De gevallen van overdosering zijn gemeld in een dosisbereik tussen 100 en 375 mg per dag. Alle waargenomen bijwerkingen na de gemelde overdosering waren niet ernstig. De gemelde bijwerkingen waren gastro-intestinale stoornissen, hoofdpijn en dyspneu.

In geval van vermoedelijke overdosis moet de behandeling symptomatisch en ondersteunend zijn.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: Urologische middelen, middelen voor urinaire frequentie en incontinentie, ATC-code: G04BD15.

Werkingsmechanisme

Vibegron is een selectieve en krachtige menselijke bèta-3-adrenerge receptoragonist over β₁-AR en β₂-AR. Activering van de bèta-3-adrenerge receptor in de detrusorspier verhoogt de blaascapaciteit door de gladde detrusorspier te ontspannen tijdens het vullen van de blaas.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

De werkzaamheid van vibegron 75 mg werd geëvalueerd in een 12 weken durend, dubbelblind, gerandomiseerd, placebogecontroleerd en actief gecontroleerd fase 3-onderzoek (EMPOWUR) bij OAB-patiënten met symptomen van urgentie en mictiefrequentie met of zonder urgentie-urine-incontinentie (UUI). De patiënten werden 5:5:4 gerandomiseerd om ofwel vibegron 75 mg, placebo of tolterodine ER 4 mg oraal te ontvangen, eenmaal daags gedurende 12 weken. Voor deelname aan het onderzoek moesten patiënten ten minste 3 maanden lang symptomen van OAB hebben met een gemiddelde van 8 of meer micties per dag en ten minste 1 UUI per dag of een gemiddelde van 8 of meer micties per dag en gemiddeld ten minste 3 urgentie-episodes per dag. UUI werd gedefinieerd als urineverlies, ongeacht de hoeveelheid, omdat de patiënt onmiddellijk aandrang of behoefte voelde om te plassen. De onderzoekspopulatie omvatte zowel OAB-medicatie-naïeve patiënten als patiënten die eerder een behandeling met OAB-medicatie hadden ondergaan. In totaal werden 1518 patiënten gerandomiseerd: 547 proefpersonen werden gerandomiseerd naar de vibegron-groep, 540 naar de placebogroep en 431 naar de tolterodinegroep. Van deze 1518 patiënten, stopten 54 patiënten (10,0%) uit de placebogroep en 45 patiënten (8,2%) uit de vibegrongroep 75 mg met het onderzoek. De belangrijkste reden voor stopzetting van het onderzoek was het intrekken van de toestemming (3,9% in de placebogroep en 2,6% in de vibegron-groep).

De co-primaire eindpunten waren de verandering ten opzichte van de uitgangswaarde van het gemiddelde dagelijkse aantal micties en het gemiddelde dagelijkse aantal UUI-episodes in week 12. Belangrijke secundaire eindpunten waren verandering ten opzichte van de uitgangswaarde in het gemiddelde dagelijkse aantal urgentie-episodes, het gemiddelde dagelijkse aantal totale incontinentie-episodes, het gemiddelde volume dat per mictie wordt uitgeplast, het percentage patiënten met ≥75% en 100% vermindering van het gemiddelde dagelijkse aantal UUI-episodes en de OAB-q LF-score (Overactive Bladder Questionnaire Long Form) op het gebied van coping.

In totaal kregen 1515 patiënten ten minste één dagelijkse dosis placebo (n=540), vibegron 75 mg (n=545) of actieve controle (n=430). De meerderheid van de patiënten was blank (78%) en vrouw (85%) met een gemiddelde leeftijd van 60 jaar (tussen 18 en 93 jaar), 77% patiënten met UUI (OAB Wet). Het percentage patiënten dat bij aanvang ouder was dan 65 jaar was 42,6% en ouder dan 75 jaar 12,1%.

Vibegron 75 mg was effectief in de behandeling van de symptomen van OAB binnen 2 weken en de werkzaamheid bleef gehandhaafd gedurende de gehele behandelperiode van 12 weken (de resultaten worden hieronder weergegeven in tabel 2).

Tabel 2: Gemiddelde uitgangswaarde en verandering ten opzichte van de uitgangswaarde in week 12 voor mictiefrequentie, urgentie-urine-incontinentie-episodes, urgentie-episodes, totale-incontinentie-episodes, en volume per mictie

Aanvullende belangrijke secundaire eindpunten waren onder andere het percentage patiënten met een afname op week 12 vergeleken bij de uitgangswaarde van het gemiddelde dagelijkse aantal UUI-episodes van ≥75% of 100%. De resultaten worden hieronder weergegeven (Tabel 3).

Tabel 3: Secundaire werkzaamheidsanalyse: urgentie-urine-incontinentie 75% en 100% responderanalyse op week 12 - FAS-I (omvatte patiënten in de FAS-populatie met OAB Wet bij aanvang van het onderzoek die ten minste 1 evalueerbare verandering hadden ten opzichte van de UUI-meting bij de uitgangswaarde)

Opmerkingen: MI werd gebruikt om waarden te berekenen die om welke reden dan ook ontbraken in de geanalyseerde weken. De gepresenteerde frequenties en de noemer die voor het percentage werd gebruikt, waren gebaseerd op proefpersonen in de FAS-I en gerandomiseerde behandeling.

*De geschatte proportie maakt gebruik van de SAS-procedure MIANALYZE met standaard effectschatting door meervoudige toerekening.

^a Het verschil in proportie en de bijbehorende betrouwbaarheidsinterval (BI) en p-waarde werd berekend met behulp van de Cochran-Mantel-Haenszel-schatting van het risicoverschil gestratificeerd naar geslacht (vrouw versus man), met gewichten voorgesteld door Greenland en Robins.

^b Statistisch significant.

^c Vergelijkingen opgenomen in de meervoudige testprocedure. Vergelijkingen tussen tolterodine ER en placebo worden als beschrijvend beschouwd.

De veiligheid en werkzaamheid op lange termijn van vibegron 75 mg werd geëvalueerd tot 52 weken in een fase 3-uitbreidingsstudie bij 505 patiënten die de fase 3-studie van 12 weken (EMPOWUR) hadden voltooid.

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting om de resultaten in te dienen van onderzoek met Obgemsa in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten bij de behandeling voor neurogene detrusoroveractiviteit (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie

De gemiddelde vibegron C_max en AUC stegen meer dan evenredig met de dosis tot respectievelijk 600 en 400 mg na een eenmalige en herhaalde dosis. ‘Steady state’-concentraties worden bereikt binnen 7 dagen eenmaaldaagse dosering. De gemiddelde accumulatieratio (Rac) was 1,7 voor C_max en 2,4 voor AUC_0-24u. De mediane vibegron T_max is ongeveer 1 tot 3 uur.

Orale toediening van een vibegron 75 mg filmomhulde tablet geplet en gemengd met 15 ml appelmoes resulteerde in geen klinisch relevante veranderingen in de farmacokinetiek van vibegron in vergelijking met toediening van een intacte vibegron 75 mg filmomhulde tablet. Daarom mag vibegron worden geplet voor toediening in zacht voedsel.

Effect van voedsel

Gelijktijdige toediening van een tablet van 75 mg met een vetrijke maaltijd verlaagde de C_max en AUC van vibegron met respectievelijk 63% en 37%. Het effect van voedsel bleek kleiner te zijn bij steady state (ongewijzigde AUC en 30% lagere C_max). In de fase 3-studies die de werkzaamheid en veiligheid aantoonden, werd vibegron met of zonder voedsel toegediend. Daarom kan vibegron met of zonder voedsel worden ingenomen.

Distributie

Het gemiddelde schijnbare distributievolume na orale toediening is 9120 liter. De binding van vibegron aan menselijk plasma-eiwit is ongeveer 50%. De gemiddelde bloed-plasmaconcentratieverhouding is 0,9.

Biotransformatie

Vibegron wordt gemetaboliseerd via oxidatie en directe glucuronidering, maar metabolisme is geen belangrijke eliminatieroute. Vibegron is de belangrijkste circulerende component na een enkele dosis ¹⁴C-vibegron. Eén belangrijke metaboliet werd waargenomen in menselijk plasma, een fase II-glucuronide dat 12 tot 14% van de totale blootstelling vertegenwoordigt. Alle recombinante UGT-enzymen die in vitro werden geëvalueerd, vertoonden enig metabolisme van vibegron (voornamelijk UGT1A3, UGT1A4, UGT1A6, UGT2B10, UGT2B15). Hoewel in-vitrostudies suggereren dat CYP3A4 een rol speelt in het oxidatieve metabolisme van vibegron, geven in-vivoresultaten aan dat deze iso-enzymen een beperkte rol spelen in de algehele eliminatie.

Eliminatie

De gemiddelde terminale halfwaardetijd (t_½) na toediening van meerdere doses varieert van 59 tot 94 uur bij jonge en oudere proefpersonen, en de effectieve halfwaardetijd is ongeveer 31 uur bij alle populaties.

Na orale toediening van 100 mg ¹⁴C-vibegron aan gezonde vrijwilligers werd ongeveer 59% van de radioactief gemerkte dosis teruggevonden in de feces en 20% in de urine. Ongewijzigd vibegron was verantwoordelijk voor het grootste deel van de uitgescheiden radioactiviteit (respectievelijk 54 en 19% van de radioactief gemerkte dosis in feces en urine). Het grootste deel van de dosis die werd teruggevonden in feces is waarschijnlijk niet-geabsorbeerde stof. Urinaire uitscheiding van onveranderde stof is een belangrijke eliminatieroute (ongeveer 50% van het geabsorbeerde vibegron). De galuitscheiding van onveranderde stoffen kan ook bijdragen aan de eliminatie, terwijl het levermetabolisme een ondergeschikte rol lijkt te spelen.

Nierfunctiestoornis

In vergelijking met vrijwilligers met een normale nierfunctie (GFR ≥ 90 ml/min), verhoogde de toediening van 100 mg vibegron in één enkele dosis de gemiddelde C_max en AUC:

• respectievelijk 1,6- en 2,1-voudig, bij vrijwilligers met een lichte nierinsufficiëntie (60 ≤ GFR <

  90 ml/min),

• respectievelijk 2,0- en 1,6-voudig, bij vrijwilligers met matige nierinsufficiëntie (30 ≤ GFR < 60 ml/min)
• respectievelijk 1,8- en 1,2-voudig bij vrijwilligers met ernstige nierinsufficiëntie (GFR < 30 ml/min)

Er wordt geen dosisaanpassing voor vibegron aanbevolen voor patiënten met lichte, matige of ernstige nierinsufficiëntie (15 ml/min < GFR < 90 ml/min en die geen dialyse nodig hebben). Vibegron is niet onderzocht bij patiënten met nierziekte in het eindstadium (GFR < 15 ml/min met of zonder hemodialyse) en wordt daarom niet aanbevolen bij deze patiënten.

Leverfunctiestoornis

In vergelijking met vrijwilligers met een normale leverfunctie verhoogde de toediening van 100 mg vibegron in één enkele dosis de gemiddelde C_max en AUC respectievelijk 1,3- en 1,3-voudig bij vrijwilligers met matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh klasse B).

Er wordt geen dosisaanpassing voor vibegron aanbevolen voor patiënten met lichte tot matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh A en B). Vibegron is niet onderzocht bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh C) en wordt daarom niet aanbevolen bij deze patiëntenpopulatie.

Pediatrische patiënten

Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar bij kinderen jonger dan 18 jaar.

Andere speciale populaties

Er zijn geen klinisch significante verschillen in de farmacokinetiek van vibegron waargenomen op basis van leeftijd (onderzocht bereik: 18 tot 93 jaar), geslacht of ras/etniciteit.

Gewicht (bestudeerd bereik: 39 tot 161 kg) had een bescheiden effect op de klaring en het centrale verdelingsvolume in de farmacokinetische analyse van de populatie. De toename in blootstelling aan vibegron als gevolg van verschillen in gewicht worden niet als klinisch significant beschouwd.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Vibegron vertoonde een 9- en 78-maal lagere β₃-AR-potentie in vitro voor respectievelijk konijnen en ratten in vergelijking met mensen. Daarom zijn de veiligheidsmarges voor potentiële β₃-AR-gemedieerde effecten op de ontwikkeling of voortplanting dienovereenkomstig lager dan voor niet-β₃-AR-gerelateerde effecten.

In dieronderzoek werden geen effecten op de embryofoetale ontwikkeling waargenomen na orale toediening van vibegron tijdens de periode van organogenese bij blootstellingen (AUC) die ongeveer 275 maal en 285 maal groter waren dan de klinische blootstelling bij de aanbevolen humane dosis (AHD) van 75 mg/dag vibegron, bij respectievelijk ratten en konijnen. Vertraagde botvorming bij de foetus en verminderd foetaal lichaamsgewicht werden waargenomen bij konijnen bij ongeveer 898-voudige klinische blootstelling (AUC) bij de AHD, in aanwezigheid van maternale toxiciteit. Bij ratten behandeld met vibegron tijdens zwangerschap en borstvoeding werden geen effecten op nakomelingen waargenomen bij 89-voudige klinische blootstelling bij de AHD. Ontwikkelingstoxiciteit werd waargenomen bij nakomelingen bij ongeveer 458-voudige klinische blootstelling (AUC) aan de AHD, in aanwezigheid van maternale toxiciteit.

Toen een enkele orale dosis radioactief gemerkt vibegron werd toegediend aan postnatale zogende ratten, werd radioactiviteit waargenomen in de melk.

Er werden geen effecten op de vruchtbaarheid waargenomen bij vrouwelijke of mannelijke ratten bij doses tot 300 mg/kg/dag, wat gepaard ging met een systemische blootstelling (AUC) die minstens 275 keer hoger was dan bij mensen bij een AHD van 75 mg/dag. Algemene toxiciteit, verminderde fecunditeit en verminderde vruchtbaarheid werden waargenomen bij vrouwelijke ratten bij een dosis van 1000 mg/kg/dag, wat gepaard ging met een geschatte systemische blootstelling die 1867 maal hoger was (AUC) dan bij de mens bij een AHD van 75 mg/dag.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Tabletkern

Mannitol

Microkristallijne cellulose

Croscarmellose-natrium

Hydroxypropylcellulose

Magnesiumstearaat

Filmcoating

Indigokarmijn aluminiumlak (E132)

Hypromellose (E464)

IJzeroxide geel (E172)

Lactose monohydraat

Titaniumdioxide (E171)

Triacetine

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

5 jaar.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Witte, vierkante of ronde HDPE-fles respectievelijk afgesloten met een kindveilige polypropyleen (PP)-dop en een binnenafdichting met een polyethyleen (PE)-laag die in contact staat met de tabletten. Elke fles bevat 7, 30 of 90 filmomhulde tabletten.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

PIERRE FABRE MEDICAMENT

Les Cauquillous

81500 Lavaur

Frankrijk

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/24/1822/001 7 filmomhulde tabletten in ronde fles

EU/1/24/1822/002 30 filmomhulde tabletten in ronde fles

EU/1/24/1822/003 90 filmomhulde tabletten in ronde fles

EU/1/24/1822/004 7 filmomhulde tabletten in vierkante fles

EU/1/24/1822/005 30 filmomhulde tabletten in vierkante fles

EU/1/24/1822/006 90 filmomhulde tabletten in vierkante fles

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 juni 2024

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu