SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - NovoSeven
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
NovoSeven 1 mg (50 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie NovoSeven 2 mg (100 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie NovoSeven 5 mg (250 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie NovoSeven 8 mg (400 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
NovoSeven 1 mg (50 KIE)
NovoSeven wordt geleverd als poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie en bevat 1 mg eptacog alfa (geactiveerd) per injectieflacon (overeenkomend met 50 KIE/injectieflacon).
NovoSeven 2 mg (100 KIE)
NovoSeven wordt geleverd als poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie en bevat 2 mg eptacog alfa (geactiveerd) per injectieflacon (overeenkomend met 100 KIE/injectieflacon).
NovoSeven 5 mg (250 KIE)
NovoSeven wordt geleverd als poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie en bevat 5 mg eptacog alfa (geactiveerd) per injectieflacon (overeenkomend met 250 KIE/injectieflacon).
NovoSeven 8 mg (400 KIE)
NovoSeven wordt geleverd als poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie en bevat 8 mg eptacog alfa (geactiveerd) per injectieflacon (overeenkomend met 400 KIE/injectieflacon).
1 KIE is gelijk aan 1.000 IE (Internationale Eenheden).
eptacog alfa (geactiveerd) is recombinant stollingsfactor VIIa (rFVIIa) met een moleculaire massa van ongeveer 50.000 dalton, geproduceerd in babyhamsterniercellen (BHK-cellen) met behulp van recombinant-DNA technologie.
Na reconstitutie bevat het product 1 mg/ml eptacog alfa (geactiveerd) wanneer het is gereconstitueerd met oplosmiddel.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Wit gevriesdroogd poeder. Oplosmiddel: heldere kleurloze oplossing. De gereconstitueerde oplossing heeft een pH van circa 6,0.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
NovoSeven is geïndiceerd voor de behandeling van bloedingen en het voorkómen van bloedingen bij het ondergaan van operaties of invasieve ingrepen bij de volgende patiëntengroepen:
bij patiënten met overgeërfde hemofilie die remmers tegen stollingsfactor VIII of IX hebben
> 5 Bethesda Eenheden (BE)
- bij patiënten met overgeërfde hemofilie bij wie een hoge anamnestische respons op factor VIII- of factor IX-toediening kan worden verwacht
- bij patiënten met verworven hemofilie
- bij patiënten met overgeërfde FVII-deficiëntie
- bij patiënten met de ziekte van Glanzmann (trombasthenie) met eerdere of huidige ongevoeligheid voor bloedplaatjestransfusie of wanneer bloedplaatjes niet direct beschikbaar zijn.
Ernstige postpartumbloeding
NovoSeven is geïndiceerd voor de behandeling van ernstige postpartumbloeding wanneer uterotonica onvoldoende zijn om hemostase te bereiken.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden gestart onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van hemofilie en/of bloedingsstoornissen.
Bij de behandeling van ernstige postpartumbloeding moet gepaste multidisciplinaire expertise worden geraadpleegd. Naast verloskundigen zijn dit anesthesiologen, intensivisten en/of hematologen. Standaard behandelprotocollen moeten geïmplementeerd blijven, op basis van de individuele behoeften van de patiënt. Handhaving van adequate fibrinogeenconcentratie en aantal bloedplaatjes wordt aanbevolen om optimaal voordeel te hebben van de behandeling met NovoSeven.
Dosering
Hemofilie A of B met remmers of waarbij een hoge anamnestische respons verwacht wordt
Dosis
NovoSeven dient zo snel mogelijk na het begin van een bloeding te worden toegediend. De aanbevolen initiële dosis, toegediend via een intraveneuze bolusinjectie, is 90 µg per kg lichaamsgewicht.
Na de initiële dosis NovoSeven mogen vervolginjecties toegediend worden. De duur van de behandeling en het interval tussen de injecties zijn afhankelijk van de ernst van de bloeding, van de invasieve ingrepen of van de operaties die worden uitgevoerd.
Pediatrische patiënten
De huidige klinische ervaring rechtvaardigt geen verschil tussen de dosering bij kinderen en volwassenen, hoewel kinderen een snellere klaring hebben dan volwassenen. Hierdoor kunnen hogere rFVIIa-doses bij pediatrische patiënten nodig zijn om een gelijke plasmaconcentratie als bij volwassen patiënten te bereiken (zie rubriek 5.2).
Dosisinterval
In het begin 2-3 uur om hemostase te verkrijgen.
Als voortgezette therapie nodig is, kan het dosisinterval geleidelijk worden verlengd zodra effectieve hemostase is bereikt tot elke 4, 6, 8 of 12 uur zolang behandeling nodig wordt geacht.
Lichte tot matige bloedingen (ook bij thuisbehandeling)
Vroege toediening is werkzaam gebleken bij de behandeling van lichte tot matige gewrichts-, spier- en mucocutane bloedingen. Twee doseringsschema's kunnen aanbevolen worden:
- 1)
twee tot drie injecties van 90 µg per kg lichaamsgewicht, toegediend met tussenpozen van drie uur.
Indien verdere behandeling nodig is, kan een extra dosis van 90 µg per kg lichaamsgewicht toegediend worden.
- 2) één enkele dosis van 270 µg per kg lichaamsgewicht.
De duur van thuisbehandeling mag niet langer zijn dan 24 uur. Alleen na overleg met het hemofiliebehandelcentrum kan voortgezette thuisbehandeling worden overwogen.
Er is geen klinische ervaring met de toediening van één enkele dosis van 270 µg per kg lichaamsgewicht bij oudere patiënten.
Ernstige bloedingen
Een initiële dosis van 90 µg per kg lichaamsgewicht wordt aanbevolen en zou kunnen worden toegediend gedurende het vervoer naar het ziekenhuis waar de patiënt gewoonlijk wordt behandeld. De volgende dosis varieert afhankelijk van het type en de ernst van de bloeding. De toediening dient elke 2 uur herhaald te worden totdat klinische vooruitgang wordt waargenomen. Indien continue therapie noodzakelijk is, kan het dosisinterval worden verlengd tot 3 uur gedurende 1-2 dagen. Hierna kan het dosisinterval achtereenvolgens verlengd worden tot elke 4, 6, 8 of 12 uur zolang behandeling nodig wordt geacht. Een ernstige bloeding kan gedurende 2-3 weken worden behandeld. Deze behandeling kan worden verlengd indien dit klinisch noodzakelijk is.
Bij invasieve ingrepen/operaties
Een initiële dosis van 90 µg per kg lichaamsgewicht dient onmiddellijk voor de ingreep te worden toegediend. Deze dosis wordt herhaald na 2 uur en daarna met tussenpozen van 2-3 uur gedurende de eerste 24-48 uur, afhankelijk van de verrichte operatie en de klinische toestand van de patiënt. Bij grote operaties dient de dosis elke 2-4 uur herhaald te worden gedurende 6-7 dagen. De tijdsduur tussen twee doses kan daarna worden verlengd tot 6-8 uur gedurende de volgende 2 weken van behandeling.
Bij grote operaties kan de patiënt tot wel 2-3 weken behandeld worden, totdat genezing is opgetreden.
Verworven hemofilie
Dosis en dosisinterval
NovoSeven dient zo snel mogelijk na het begin van een bloeding te worden toegediend. De aanbevolen initiële dosis, toegediend via een intraveneuze bolusinjectie, is 90 µg per kg lichaamsgewicht. Indien nodig, mogen na de initiële dosis NovoSeven vervolginjecties toegediend worden. De duur van de behandeling en het interval tussen de injecties zijn afhankelijk van de ernst van de bloeding, van de invasieve ingrepen of van de operatie die wordt uitgevoerd. Het initiële dosisinterval dient 2-3 uur te zijn. Zodra hemostase is bereikt, kan het dosisinterval achtereenvolgens verlengd worden tot elke 4, 6, 8 of 12 uur zolang behandeling nodig wordt geacht.
Factor VII-deficiëntie
Dosis, dosisbereik en dosisinterval
Het aanbevolen dosisbereik bij volwassenen en kinderen voor de behandeling van bloedingen en preventie van bloedingen bij patiënten die een operatie of invasieve ingreep ondergaan, is 15-30 µg per kg lichaamsgewicht, elke 4-6 uur toegediend totdat hemostase is bereikt. De dosis en injectiefrequentie dienen te worden aangepast aan de individuele patiënt.
Pediatrische patiënten
Beperkte klinische ervaring met langetermijnprofylaxe is opgedaan bij pediatrische patiënten jonger dan 12 jaar, met een ernstig klinisch fenotype (zie rubriek 5.1).
De dosis en injectiefrequentie voor profylaxe moeten worden gebaseerd op klinische respons en aangepast worden aan de individuele patiënt.
Ziekte van Glanzmann (trombasthenie)
Dosis, dosisbereik en dosisinterval
Een dosis van 90 µg (dosisbereik 80-120 µg) per kg lichaamsgewicht, toegediend met intervallen van 2 uur (1,5-2,5 uur), wordt aangeraden voor de behandeling van bloedingen en voor het voorkómen van bloedingen bij patiënten die een operatie of invasieve ingreep ondergaan. Om verzekerd te zijn van effectieve hemostase dienen ten minste 3 doses te worden toegediend. Een bolusinjectie wordt aanbevolen, omdat continue infusie een gebrek aan werkzaamheid kan vertonen.
Bij patiënten die hier niet ongevoelig voor zijn, is bloedplaatjes de eerste keus voor de behandeling van de ziekte van Glanzmann (trombasthenie).
Ernstige postpartumbloeding
Dosisbereik en dosisinterval
Het aanbevolen dosisbereik voor de behandeling van bloedingen is 60 – 90 µg per kg lichaamsgewicht, toegediend via intraveneuze bolusinjectie. De piek in stollingsactiviteit kan worden verwacht na 10 minuten. Een tweede dosis kan worden toegediend op basis van de klinische respons van de individuele patiënt.
Het wordt aanbevolen dat in geval van onvoldoende hemostatische respons een tweede dosis toegediend kan worden na 30 minuten.
Wijze van toediening
Voor instructies over de reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6. Dien de oplossing toe als intraveneuze bolusinjectie gedurende 2-5 minuten.
Monitoren van de behandeling - laboratoriumtesten
Het is niet strikt noodzakelijk de behandeling met NovoSeven te monitoren. De dosisvereisten moeten worden vastgesteld aan de hand van de ernst van de bloeding en de klinische respons op toediening van NovoSeven.
Na toediening van rFVIIa is de protrombinetijd (PT) en de geactiveerde partiële tromboplastinetijd (aPTT) verkort, maar er is geen correlatie aangetoond tussen PT en aPTT en de klinische werkzaamheid van rFVIIa.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen of muis-, hamster- of rundereiwit.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Onder pathologische omstandigheden waarbij weefselfactor mogelijk in hogere mate dan normaal tot expressie wordt gebracht, zou een risico kunnen bestaan op het ontwikkelen van trombotische complicaties of het ontstaan van gedissemineerde intravasculaire stolling (DIS) in verband met de behandeling met NovoSeven.
Deze omstandigheden kunnen ook gelden voor patiënten met gevorderde atherosclerose, een verbrijzelingsfractuur, sepsis of DIS. Vanwege het risico op trombo-embolische complicaties moet voorzichtig worden gehandeld in geval van toediening van NovoSeven aan patiënten met een voorgeschiedenis van coronaire hartziekten, aan patiënten met een leverziekte, aan post-operatieve patiënten, aan zwangere vrouwen of vrouwen in de peripartumperiode, aan pasgeborenen of aan patiënten met een risico op trombo-embolische voorvallen of DIS. In elk van deze situaties moet het mogelijke voordeel van de behandeling met NovoSeven worden afgewogen tegen het risico op deze complicaties.
Bij ernstige postpartumbloeding en zwangerschap zijn de klinische omstandigheden (bevalling, ernstige bloeding, transfusie, DIS, operatie/invasieve procedures en coagulopathie) bekende factoren die bijdragen aan het trombo-embolische risico en in het bijzonder het veneuze trombo-embolische risico geassocieerd met de toediening van NovoSeven (zie rubriek 4.8).
Omdat recombinant stollingsfactor VIIa NovoSeven zeer geringe hoeveelheden muizen-IgG, runder-IgG en andere proteïneresiduen afkomstig uit kweek (hamster- en runderserumproteïnen) kan bevatten, bestaat de geringe mogelijkheid dat patiënten die met dit product worden behandeld overgevoelig worden voor deze eiwitten. In deze gevallen dient een behandeling met antihistaminica i.v. te worden overwogen.
Wanneer een allergische of anafylactische reactie optreedt, dient de toediening onmiddellijk te worden gestaakt. In het geval van shock dient een standaard medische behandeling voor shock te worden gestart. Patiënten moeten worden geïnformeerd over de vroege tekenen van overgevoeligheidsreacties. Als dergelijke symptomen optreden, moet de patiënt worden geadviseerd om het gebruik onmiddellijk te staken en contact op te nemen met zijn/haar arts.
In geval van ernstige bloedingen dient het product te worden toegediend in ziekenhuizen die bij voorkeur gespecialiseerd zijn in de behandeling van hemofiliepatiënten met remmers tegen stollingsfactor VIII of IX of indien dat niet mogelijk is, in nauwe samenwerking met een arts gespecialiseerd in de behandeling van hemofilie.
Indien de bloeding niet onder controle wordt gekregen, is ziekenhuisopname noodzakelijk. Elk gebruik van NovoSeven dient zo snel mogelijk te worden gerapporteerd aan de arts die/het ziekenhuis dat op de behandeling toezicht houdt.
Bij patiënten met factor VII-deficiëntie dienen de protrombinetijd en factor VII stollingsactiviteit te worden gemonitord vóór en na toediening van NovoSeven. Wanneer de factor VIIa stollingsactiviteit niet het gewenste niveau bereikt of wanneer de bloeding niet onder controle is te krijgen na een behandeling met de aanbevolen doses, kunnen vermoedelijk antilichamen zijn ontwikkeld en dient een analyse naar de aanwezigheid van antilichamen te worden uitgevoerd. Trombose is gemeld bij patiënten met FVII-deficiëntie die NovoSeven kregen tijdens een operatieve ingreep maar het risico op trombose bij patiënten met FVII-deficiëntie behandeld met NovoSeven is niet bekend (zie rubriek 5.1).
Natriumgehalte
Het geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per injectie, dit betekent dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
Terugvinden herkomst
Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Het risico van een mogelijke interactie van NovoSeven met stollingsfactorconcentraten is niet bekend. Gelijktijdig gebruik met protrombinecomplexconcentraten, geactiveerd of niet, moet worden vermeden.
Antifibrinolytische middelen kunnen bloedverlies tijdens operatief ingrijpen bij hemofiliepatiënten beperken, vooral bij orthopedische chirurgie en operaties in delen van het lichaam met veel fibrinolytische activiteit, zoals de mondholte. Antifibrinolytica worden ook gebruikt om bloedverlies te verminderen bij vrouwen met postpartumbloeding. Echter, ervaring met het gelijktijdig toedienen van antifibrinolytische therapie en rFVIIa is beperkt.
Op basis van een niet-klinische studie (zie rubriek 5.3) wordt het niet aanbevolen om rFVIIa en rFXIII te combineren. Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over de interactie tussen rFVIIa en rFXIII.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Als voorzorgsmaatregel verdient het de voorkeur om gebruik van NovoSeven tijdens de zwangerschap te vermijden. Volgens gegevens van een klein aantal gevallen van blootstelling tijdens de zwangerschap heeft rFVIIa, binnen de goedgekeurde indicaties, geen nadelige effecten op de zwangerschap of op de gezondheid van de foetus/het pasgeboren kind. Vooralsnog zijn er geen andere relevante epidemiologische gegevens beschikbaar. Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of rFVIIa bij mensen wordt uitgescheiden in moedermelk. De uitscheiding van rFVIIa in moedermelk is niet bestudeerd bij dieren. Een beslissing om de borstvoeding voort te zetten of te stoppen of om de therapie met NovoSeven voort te zetten of te stoppen, moet genomen worden rekening houdend met het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van de therapie met NovoSeven voor de vrouw.
Vruchtbaarheid
Gegevens afkomstig uit niet-klinische studies en gegevens verkregen na het in de handel brengen duiden niet op een schadelijk effect van rFVIIa op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De vaakst gemelde bijwerkingen zijn verminderde therapeutische respons, koorts, huiduitslag, veneuze trombotische complicaties, pruritus en urticaria. Deze bijwerkingen zijn gemeld als soms (≥ 1/1.000, < 1/100).
Samenvatting van de bijwerkingen in tabelvorm
In tabel 1 staan de bijwerkingen gemeld tijdens klinische studies en uit spontane (na het in de handel brengen) rapporten. Binnen elke frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. Bijwerkingen die alleen na het in de handel brengen zijn gemeld (dat wil zeggen niet tijdens klinische studies) zijn met frequentie ‘niet bekend’ weergegeven.
Klinische studies uitgevoerd bij 484 patiënten met hemofilie A en B, verworven hemofilie, factor VII-deficiëntie of Glanzmann’s trombasthenie (met 4297 behandelmomenten) hebben aangetoond dat bijwerkingen vaak voorkomen (≥ 1/100, < 1/10). Omdat het totale aantal behandelmomenten in klinische studies lager is dan 10.000, is de laagst mogelijke frequentie van bijwerkingen die toegekend kan worden zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000).
De vaakst voorkomende bijwerkingen zijn koorts en huiduitslag (soms: ≥ 1/1.000, < 1/100) en de ernstigste bijwerkingen omvatten veneuze trombo-embolische voorvallen (soms: ≥ 1/1.000, < 1/100) en arteriële trombo-embolische voorvallen (zelden ≥ 1/10.000, < 1/1.000).
De frequenties van zowel ernstige als niet-ernstige bijwerkingen zijn in onderstaande tabel weergegeven aan de hand van de systeem/orgaanklasse.
Tabel 1 Bijwerkingen uit klinische studies en spontane (na het in de handel brengen)
rapporten
MedDRA systeem/orgaanklasse | Soms (≥ 1/1.000, < 1/100) | Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000) | Frequentie niet bekend |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen |
| ||
| Maagdarmstelselaandoeningen |
| ||
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen |
|
| |
| Immuunsysteemaandoeningen |
|
| |
| Onderzoeken |
| ||
| Zenuwstelselaandoeningen |
| ||
Huid- en onderhuidaandoeningen |
|
| |
| Bloedvataandoeningen |
|
|
|
complicaties (diepe veneuze trombose, trombose op de plaats van i.v. injectie, longembolie, trombo- embolische complicaties van de lever waaronder portale venetrombose, renale venetrombose, tromboflebitis, oppervlakkige tromboflebitis en intestinale ischemie) | cerebraal infarct, cerebrale ischemie, cerebrale arterie-occlusie, cerebrovasculair accident, renale arterietrombose, perifere ischemie, perifere arteriële trombose en intestinale ischemie)
|
*Gebrek aan werkzaamheid (verminderde therapeutische respons) is gerapporteerd. Het is belangrijk dat het doseringsregime van NovoSeven overeenkomt met de aanbevolen dosering zoals aangegeven in rubriek 4.2.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Remmende antilichaamvorming
Er werden op basis van post-marketingervaring geen meldingen gemaakt van remmende antilichamen tegen NovoSeven of factor VII bij patiënten met hemofilie A of B. Ontwikkeling van remmende antilichamen tegen NovoSeven is gemeld in een post-marketing observationeel register van patiënten met congenitale FVII-deficiëntie.
In klinische studies met patiënten met factor VII-deficiëntie is vorming van antilichamen tegen NovoSeven en factor VII de enige bijwerking die werd gerapporteerd (frequentie: vaak (≥ 1/100, < 1/10)). In sommige gevallen toonden de antilichamen een remmend effect in vitro. Risicofactoren die mogelijk hebben bijgedragen tot de vorming van antilichamen zoals een vroegere behandeling met menselijk plasma en/of van plasma afgeleide factor VII, een ernstige mutatie van het factor VII-gen, een overdosis NovoSeven, waren aanwezig. Patiënten met factor VII-deficiëntie, behandeld met NovoSeven, dienen gemonitord te worden op de aanwezigheid van factor VII-antilichamen, (zie rubriek 4.4).
Trombo-embolische complicaties – arterieel en veneus
Wanneer NovoSeven wordt toegediend aan patiënten buiten de goedgekeurde indicaties, zijn er vaak (≥ 1/100, < 1/10) trombo-embolische complicaties. Een groter risico op arteriële trombo-embolische bijwerkingen (zie tabel: Bloedvataandoeningen) (5,6 % bij patiënten behandeld met NovoSeven versus 3,0 % in met placebo behandelde patiënten) werd aangetoond in een meta-analyse van verzamelde gegevens van placebogecontroleerde studies, uitgevoerd buiten de huidige goedgekeurde indicaties in verschillende klinische studies, elk met zijn eigen patiëntenkarakteristieken en daarmee ook verschillende onderliggende risicoprofielen.
De veiligheid en werkzaamheid van NovoSeven zijn niet bewezen buiten de goedgekeurde indicaties en NovoSeven dient in deze gevallen niet gebruikt te worden.
Trombo-embolische complicaties kunnen leiden tot een hartstilstand.
Andere bijzondere patiëntgroepen
Patiënten met verworven hemofilie
Klinische studies uitgevoerd bij 61 patiënten met verworven hemofilie met een totaal van 100 behandelingen, toonden aan dat bepaalde bijwerkingen vaker gemeld werden (1%, gebaseerd op behandelingen): arteriële trombo-embolische complicaties (cerebrale arterie-occlusie, cerebrovasculair accident), veneuze trombo-embolische complicaties (longembolie en diepe veneuze trombose), angina pectoris, nausea, koorts, erythemateuze huiduitslag en onderzoek naar verhoogde waarden van fibrine-afbraakproducten.
Vrouwen met ernstige postpartumbloeding
In een open-label gerandomiseerde klinische studie werden veneuze trombo-embolische voorvallen gemeld bij 2 van de 51 patiënten die werden behandeld met een enkele dosis NovoSeven (mediane dosis 58 μg/kg) en bij geen van de 33 patiënten die niet met NovoSeven werden behandeld; in geen van beide groepen werden arteriële trombo-embolische voorvallen gemeld.
In 4 niet-interventionele studies werden veneuze trombo-embolische voorvallen gemeld bij 3 van de 358 (0,8%) patiënten behandeld met NovoSeven (mediaan dosisbereik 63-105 µg/kg) en arteriële trombo-embolische voorvallen werden gemeld bij 1 (0,3%) patiënt behandeld met NovoSeven.
Voor bekende factoren die bijdragen aan het trombo-embolische risico geassocieerd met zwangerschap en ernstige postpartumbloeding, zie rubriek 4.4.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Dosisbeperkende toxiciteit van NovoSeven is niet onderzocht in klinische studies.
Vier gevallen van overdosis zijn in 16 jaar tijd gerapporteerd bij patiënten met hemofilie. De enige gerapporteerde complicatie in verband met een overdosis was een lichte tijdelijke stijging van de bloeddruk bij een 16-jarige patiënt die 24 mg rFVIIa kreeg in plaats van 5,5 mg.
Er zijn geen gevallen van overdosis gerapporteerd bij patiënten met verworven hemofilie of de ziekte van Glanzmann.
Bij patiënten met factor VII-deficiëntie, waarbij de aanbevolen dosis 15 - 30 µg/kg rFVIIa is, werd één geval van overdosis geassocieerd met een trombotische complicatie (cerebrovasculair accident t.h.v. de achterhoofdkwab) bij een oudere (> 80 jaar) mannelijke patiënt behandeld met 10 - 20 keer de aanbevolen dosis. Bovendien werd de ontwikkeling van antilichamen tegen NovoSeven en factor VII geassocieerd met een overdosis in één patiënt met factor VII-deficiëntie.
Het dosisschema mag niet opzettelijk verhoogd worden tot boven de aanbevolen doses vanwege het gebrek aan informatie over het extra risico dat hiermee mogelijk gepaard gaat.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Bloedstollingsfactoren, ATC-code: B02BD08
Werkingsmechanisme
NovoSeven bevat geactiveerd recombinant stollingsfactor VII. Het werkingsmechanisme omvat de binding van factor VIIa aan weefselfactor waarmee het in contact komt. Dit complex activeert factor IX tot factor IXa en factor X tot factor Xa, waardoor de conversie van kleine hoeveelheden protrombine naar trombine start. Trombine leidt tot de activering van bloedplaatjes en factor V en VIII op de plaats van de verwonding en tot de vorming van de hemostatische prop door omzetting van fibrinogeen in fibrine. Met farmacologische doses van NovoSeven wordt factor X rechtstreeks op het oppervlak van geactiveerde bloedplaatjes geactiveerd, op de plaats van de verwonding, onafhankelijk van de weefselfactor. Hierdoor wordt protrombine omgezet in grote hoeveelheden trombine, onafhankelijk van de weefselfactor.
Farmacodynamische effecten
Het farmacodynamische effect van factor VIIa uit zich in een verhoging van de plaatselijke vorming van factor Xa, trombine en fibrine.
De tijd tot de piek van de stollingsactiviteit na toediening van NovoSeven was ongeveer 10 minuten bij gezonde proefpersonen en patiënten met hemofilie.
Bij patiënten die lijden aan onderliggende aandoeningen die aanleiding kunnen geven tot DIS, kan een theoretisch risico op het ontwikkelen van systemische activatie van het stollingssysteem niet volledig worden uitgesloten.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Congenitale FVII-deficiëntie
In een observationeel register (F7HAEM-3578) van patiënten met congenitale FVII-deficiëntie, was de gemiddelde dosis voor langetermijnprofylaxe van bloedingen bij 22 pediatrische patiënten (jonger dan 12 jaar) met Factor VII-deficiëntie en een ernstig klinisch fenotype 30 µg/kg (bereik 17 µg/kg tot 200 µg/kg; de meest gebruikte dosis was 30 µg/kg bij 10 patiënten) met een gemiddelde dosisfrequentie van 3 doses per week (bereik 1 tot 7; de meest gemelde dosisfrequentie was 3 per week bij 13 patiënten).
In hetzelfde register ondervonden 3 van de 91 chirurgische patiënten trombo-embolische complicaties.
Ziekte van Glanzmann
Een observationeel register (F7HAEM-3521) omvatte 133 patiënten met de ziekte van Glanzmann (trombasthenie) die werden behandeld met NovoSeven. De mediane dosis per infusie voor de behandeling van 333 bloedingen was 90 µg/kg (bereik 28 tot 450 µg/kg). NovoSeven werd gebruikt bij 157 operatieve ingrepen, met een mediane dosis van 92 µg/kg (tot maximaal 270 µg/kg) Behandeling met NovoSeven, alleen of in combinatie met antifibrinolytica en/of bloedplaatjes, werd gedefinieerd als effectief als het bloeden voor ten minste 6 uur was gestopt. De effectiviteitspercentages waren respectievelijk 81% en 82% bij patiënten met positieve of negatieve ongevoeligheid voor bloedplaatjestransfusies en respectievelijk 77% en 85% bij patiënten die positief of negatief getest zijn op antilichamen tegen bloedplaatjes. Positieve status betekent ten minste één positieve test bij welke opname dan ook.
Ernstige postpartumbloeding
De werkzaamheid en veiligheid van NovoSeven werd beoordeeld bij 84 vrouwen met ernstige postpartumbloeding in een multicenter, open-label klinische studie. Patiënten werden gerandomiseerd naar behandeling met een enkelvoudige dosis van 60 µg/kg NovoSeven (als toevoeging aan de standaardbehandeling; N=42) of naar referentietherapie (alleen standaardbehandeling; N=42), na falen van uterotonica (sulproston). De behandelgroepen waren goed gebalanceerd wat betreft demografische kenmerken en postpartumbloeding-behandeling voorafgaand aan randomisatie. Fibrinogeen en tranexaminezuur maakten deel uit van de standaardbehandeling. Informatie over fibrinogeen-/tranexaminezuurgebruik was beschikbaar van ongeveer 57% van de patiënten in de NovoSeven-groep en 43% van de patiënten in de referentiegroep. Hiervan kreeg ongeveer 40% van de patiënten in beide groepen fibrinogeen en/of tranexaminezuur. De bloeding werd geacht te zijn gestopt (d.w.z. behandelsucces) als de geschatte bloedstroom daalde naar minder dan 50 ml per 10 minuten binnen 30 minuten na randomisatie. Als de bloeding ongecontroleerd of hardnekkig was, werden invasieve procedures overwogen.
In de primaire analyse hadden minder vrouwen in de NovoSeven-groep (21 versus 35) ten minste één embolisatie- en/of ligatieprocedure vergeleken met de referentiegroep, wat overeenkomt met een statistisch significante relatieve risicoreductie van 40% voor de NovoSeven-groep vergeleken met de referentiegroep (relatief risico = 0,60 (95% betrouwbaarheidsinterval: 0,43 – 0,84, p=0,0012)).
In de referentiegroep kregen 8 van de 42 patiënten laat NovoSeven als een ‘compassionate use’-behandeling in een poging om hysterectomie te voorkomen, wat in 2 gevallen lukte.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Gezonde proefpersonen
Distributie, eliminatie en lineariteit
Met behulp van de factor VII-stollingstest werd de farmacokinetiek van rFVIIa onderzocht bij 35 gezonde blanke en Japanse personen in een dosis-escalatiestudie. Proefpersonen werden gestratificeerd naar geslacht en etnische groep en kregen 40, 80 en 160 µg rFVIIa per kg lichaamsgewicht (3 doses elk) en/of placebo. De farmacokinetiek was vergelijkbaar tussen de geslachten en tussen de etnische groepen.
Het gemiddelde verdelingsvolume bij steady state varieerde tussen 130 en 165 ml/kg, de gemiddelde klaring tussen 33,3 en 37,2 ml/u×kg.
De gemiddelde terminale halfwaardetijd varieerde tussen 3,9 en 6,0 uur.
De farmacokinetische profielen duidden op dosisevenredigheid.
Hemofilie A en B met remmers
Distributie, eliminatie en lineariteit
Met behulp van de factor VIIa test werden de farmacokinetische eigenschappen van rFVIIa onderzocht bij 12 pediatrische (2 - 12 jaar) en 5 volwassen patiënten zonder bloedingen. Het gemiddelde verdelingsvolume bij steady state was 196 ml/kg bij pediatrische patiënten tegenover 159 ml/kg bij volwassenen.
De gemiddelde klaring was ongeveer 50% hoger bij pediatrische patiënten in vergelijking met volwassenen (78 tegenover 53 ml/u×kg), terwijl de gemiddelde terminale halfwaardetijd 2,3 uur was in beide groepen. De klaring blijkt leeftijdsgebonden te zijn en daarom kan de klaring verhoogd zijn met meer dan 50% bij jongere patiënten.
Dosisevenredigheid werd bij kinderen vastgesteld voor de onderzochte doses van 90 en 180 µg per kg lichaamsgewicht, wat overeenkomstig is met eerdere onderzoeksresultaten bij lagere doses (17,5 - 70 µg rFVIIa per kg).
Factor VII-deficiëntie
Distributie en eliminatie
De farmacokinetiek van rFVIIa vertoonde geen significant verschil tussen eenmalige toediening van 15 en 30 µg per kg lichaamsgewicht voor wat betreft dosisonafhankelijke parameters: verdelingsvolume bij steady state (280-290 ml/kg), halfwaardetijd (2,82-3,11 u), totale lichaamsklaring (70,8-79,1 ml/u×kg) en gemiddelde verblijftijd (3,75-3,80 u). De gemiddelde in vivo plasma recovery was ongeveer 20%.
Ziekte van Glanzmann (trombasthenie)
De farmacokinetiek van NovoSeven bij patiënten met de ziekte van Glanzmann (trombasthenie) is niet onderzocht, maar is naar verwachting gelijk aan de farmacokinetiek bij patiënten met hemofilie A en B.
Ernstige postpartumbloeding
De farmacokinetiek van NovoSeven bij patiënten met ernstige postpartumbloeding is niet onderzocht.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Alle resultaten van het preklinisch veiligheidsonderzoek hielden verband met het farmacologisch effect van rFVIIa.
Een potentieel synergistisch effect van gecombineerde behandeling met rFXIII en rFVIIa in een geavanceerd cardiovasculair model bij cynomolgus apen, resulteerde in een verhoogd farmacologisch effect (trombose en overlijden) bij een lager dosisniveau dan wanneer de stoffen afzonderlijk werden toegediend.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Poeder
Natriumchloride
Calciumchloridedihydraat
Glycylglycine
Polysorbaat 80
Mannitol
Sucrose
Methionine
Zoutzuur (voor instellen van de pH)
Natriumhydroxide (voor instellen van de pH)
Oplosmiddel
Histidine
Zoutzuur (voor instellen van de pH)
Natriumhydroxide (voor instellen van de pH)
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
NovoSeven mag niet worden gemengd met infusievloeistoffen of in een druppelinfuus worden gegeven.
6.3 Houdbaarheid
De houdbaarheid van de handelsverpakking is 3 jaar wanneer het product bewaard wordt beneden 25°C.
In een injectieflacon
Chemische en fysische stabiliteit na reconstitutie is aangetoond gedurende 6 uur indien bewaard bij 25°C en 24 uur bij 5°C.
Vanuit microbiologisch oogpunt dient het product onmiddellijk te worden gebruikt. Indien het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijd en bewaarcondities voorafgaand aan gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker. Deze dienen niet langer te zijn dan 24 uur indien bewaard bij 2°C-8°C, tenzij opgelost onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden. De gereconstitueerde oplossing moet worden bewaard in de injectieflacon.
In een spuit (50 ml polypropyleen) alleen in het ziekenhuis
Reconstitutie dient door goed opgeleid personeel plaats te vinden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden. Onder deze omstandigheden is chemische en fysische stabiliteit gedurende 24 uur bij 25ºC aangetoond bij bewaring in een 50 ml injectiespuit (polypropyleen). Indien het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de omstandigheden voorafgaand aan het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker en de bewaartermijn tijdens gebruik mag niet langer zijn dan hiervoor genoemd.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
- Poeder en oplosmiddel beneden 25°C bewaren
- Poeder en oplosmiddel beschermen tegen licht
- Niet in de vriezer bewaren
- Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Het oplosmiddel voor NovoSeven wordt geleverd in een voorgevulde spuit. Niet alle genoemde verpakkingsvormen worden in de handel gebracht.
De NovoSeven 1 mg (50 KIE)/NovoSeven 2 mg (100 KIE)-verpakking bevat
- 1 injectieflacon (2 ml) met wit poeder voor oplossing voor injectie
- 1 voorgevulde spuit (3 ml) met oplosmiddel voor reconstitutie
- 1 zuigerstang
- 1 injectieflaconadapter met een geïntegreerde deeltjesfilter met een poriegrootte van 25 micrometer.
De NovoSeven 5 mg (250 KIE)/NovoSeven 8 mg (400 KIE)-verpakking bevat
- 1 injectieflacon (12 ml) met wit poeder voor oplossing voor injectie
- 1 voorgevulde spuit (10 ml) met oplosmiddel voor reconstitutie
- 1 zuigerstang
- 1 injectieflaconadapter met een geïntegreerde deeltjesfilter met een poriegrootte van 25 micrometer.
Injectieflacon: Type I glas injectieflacon afgesloten met een chloorbutylrubberen stop, bedekt met een aluminium dopje. De afgesloten injectieflacon is voorzien van een misbruikbestendig beschermdopje van polypropyleen.
Voorgevulde spuit: Type I glas vat met een polypropyleen stop en zuiger van broombutylrubber. Het dopje van de spuit bestaat uit broombutylrubber en een misbruikbestendige verzegeling van polypropyleen.
Zuigerstang: gemaakt van polypropyleen.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Het oplosmiddel van NovoSeven wordt geleverd in een voorgevulde spuit. Niet alle genoemde verpakkingsvormen worden in de handel gebracht. Gebruiksinstructies zijn hieronder beschreven.
Poeder in injectieflacon en oplosmiddel in voorgevulde spuit:
Werk altijd onder aseptische omstandigheden.
Reconstitutie
- De injectieflacon met NovoSeven poeder en de voorgevulde spuit met oplosmiddel dienen op kamertemperatuur te zijn bij reconstitutie. Verwijder de plastic dop van de injectieflacon. Gebruik de injectieflacon niet wanneer de beschermdop loszit of ontbreekt. Reinig de rubberen stop van de injectieflacon met een steriel alcoholdoekje en laat het een paar seconden drogen voor gebruik. Raak de rubberen stop niet aan na het reinigen.
- Verwijder het beschermpapier van de injectieflaconadapter. Haal de injectieflaconadapter niet uit de beschermdop. Gebruik de injectieflaconadapter niet wanneer het beschermpapier niet helemaal dichtgeplakt is of het gescheurd is. Trek de beschermdop eraf en druk de injectieflaconadapter op de injectieflacon. Knijp zachtjes in de beschermdop met duim en wijsvinger. Verwijder de beschermdop van de injectieflaconadapter.
- Schroef de zuigerstang met de klok mee in de zuiger binnenin de voorgevulde spuit totdat u weerstand voelt. Verwijder de spuitdop van de voorgevulde spuit door deze naar beneden te buigen totdat deze bij de perforatierand afbreekt. Raak de bovenkant van de spuit onder de dop niet aan. Gebruik de voorgevulde spuit niet als de dop loszit of ontbreekt.
- Schroef de voorgevulde spuit stevig op de injectieflaconadapter tot u weerstand voelt. Houd de voorgevulde spuit in licht schuine stand met de injectieflacon naar beneden gericht. Duw de zuigerstang in om alle oplosmiddel in de injectieflacon te spuiten. Houd de zuigerstang ingedrukt en draai de injectieflacon rustig rond tot het poeder geheel is opgelost. Schud de injectieflacon niet omdat dit schuimen veroorzaakt.
Als een grotere dosis nodig is, herhaal dan de instructies met aanvullende injectieflacons, voorgevulde spuiten en injectieflaconadapters.
Gereconstitueerde NovoSeven oplossing is kleurloos en dient visueel geïnspecteerd te worden op deeltjes en verkleuring vóór toediening.
Toediening van NovoSeven dient bij voorkeur onmiddellijk na reconstitutie plaats te vinden. Voor bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.
Toediening
- Houd de zuigerstang volledig ingedrukt. Keer de spuit met de injectieflacon erop ondersteboven. Laat de zuigerstang los en laat deze uit zichzelf terugkeren terwijl de gereconstitueerde oplossing de spuit vult. Trek de zuigerstang licht naar beneden om de gemengde oplossing in de spuit te zuigen.
Terwijl u de injectieflacon ondersteboven houdt, tikt u rustig op de spuit om eventuele luchtbellen naar boven te laten stijgen. Druk de zuigerstang langzaam in totdat alle luchtbellen weg zijn.
Als de volledige dosis niet nodig is, gebruik dan de schaalverdeling op de spuit om te zien hoeveel gemengde oplossing is onttrokken.
- Schroef de injectieflaconadapter met de injectieflacon los.
- NovoSeven is nu gereed voor injectie. Zoek een geschikte plaats en dien NovoSeven langzaam intraveneus toe in een tijdspanne van 2-5 minuten, zonder de naald uit de injectieplaats te trekken.
Gooi de gebruikte materialen op een veilige manier weg. Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Procedure voor pooling van injectieflacons alleen voor gebruik in het ziekenhuis:
Tijdens in vitro-onderzoeken is de chemische en fysische stabiliteit aangetoond gedurende 24 uur bij 25ºC in een 50 ml injectiespuit (polypropyleen). Verenigbaarheid met het geneesmiddel werd aangetoond voor het systeem bestaande uit een 50 ml injectiespuit (polypropyleen), een infuusslang (polypropyleen) van 2 m en in-lijn filters met poriegrootte tussen 0,2 tot 5 micrometer.
Pooling van injectieflacons (alleen voor gebruik in het ziekenhuis):
- Alle stappen moeten worden afgerond door goed opgeleid personeel onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
- Indien niet gereconstitueerd, gepooled of gebruikt zoals aanbevolen, zijn de gebruikstermijnen en omstandigheden tijdens gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
- Zorg ervoor dat er een injectieflaconadapter wordt gebruikt.
- Reconstitueer het geneesmiddel zoals hierboven beschreven onder Reconstitutie. Draai de lege spuit van de injectieflaconadapter af en zorg ervoor dat er een injectieflaconadapter is bevestigd aan de injectieflacon met gereconstitueerd product.
- Herhaal de procedure met het juiste aantal extra injectieflacons, voorgevulde injectiespuiten en injectieflaconadapters.
- Trek ongeveer 5 ml steriele lucht op in de 50 ml injectiespuit (polypropyleen). Draai de injectiespuit zorgvuldig op de injectieflaconadapter totdat weerstand wordt gevoeld. Houd de injectiespuit licht-gekanteld met de injectieflacon naar beneden gericht. Druk de zuigerstang zachtjes in om een beetje lucht in de injectieflacon te injecteren. Draai de injectiespuit met de injectieflacon ondersteboven en trek de inhoud van de injectieflacon op in de spuit.
- Herhaal de bovenstaande procedure met de overige injectieflacons met gereconstitueerd geneesmiddel, om het gewenste volume te verkrijgen.
- Voor toediening, moet worden gezorgd voor een in-line filter met poriegrootte tussen 0,2 tot 5 micrometer. Zorg ervoor dat de spuit, de infuusslang en de in-lijn filter zijn voorbereid en ontdaan van lucht voor toediening.
- De injectiespuit met voldoende gereconstitueerd geneesmiddel is nu klaar voor toediening in een CE-gemarkeerde infuuspomp (groot genoeg voor een spuit van 50 ml).
- De infuuspomp mag uitsluitend worden bediend door ziekenhuispersoneel dat hiervoor is opgeleid.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Novo Nordisk A/S
Novo Allé
DK-2880 Bagsværd
Denemarken
8. NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
NovoSeven 1 mg (50 KIE)
EU/1/96/006/008
NovoSeven 2 mg (100 KIE)
EU/1/96/006/009
NovoSeven 5 mg (250 KIE)
EU/1/96/006/010
NovoSeven 8 mg (400 KIE)
EU/1/96/006/011
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 23 februari 1996 Datum van laatste verlenging: 09 februari 2006
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
