SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - NexoBrid
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
NexoBrid 5 g poeder en gel voor gel
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén flacon bevat 5 g concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen, na mengen overeenkomend met 0,09 g/g concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen (5 g/55 g gel).
De proteolytische enzymen zijn een mengsel van enzymen van de stam van Ananas comosus (ananasplant).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder en gel voor gel
Het poeder is gebroken wit tot enigszins geelbruin. De gel is helder en kleurloos.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
NexoBrid is geïndiceerd voor alle leeftijdsgroepen voor het verwijderen van dood weefsel bij patiënten met diepe tweede- en derdegraadsbrandwonden.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dit geneesmiddel mag alleen door opgeleid medisch personeel in gespecialiseerde brandwondencentra worden aangebracht.
Dosering
Volwassenen
5 g poeder in 50 g gel wordt aangebracht op 2,5% van het totale lichaamsoppervlak (TBSA, ‘Total Body Surface Area’), wat overeenkomt met ongeveer 450 cm2 van een volwassene, met een gellaagdikte van 1,5 tot 3 mm.
NexoBrid mag op hoogstens 15% van het TBSA worden aangebracht (zie ook rubriek 4.4, Coagulopathie).
Pediatrische patiënten
Kinderen en adolescenten (vanaf de geboorte tot 18 jaar oud)
Voor pediatrische patiënten van 4-18 jaar oud mag NexoBrid op hoogstens 15% van het TBSA worden aangebracht.
Voor pediatrische patiënten van 0-3 jaar oud mag dit geneesmiddel op hoogstens 10% van het TBSA worden aangebracht.
Laat het middel 4 uur lang in aanraking blijven met de brandwond. Er is zeer beperkte informatie over het gebruik van dit geneesmiddel op gebieden waar dood weefsel is achtergebleven na de eerste toepassing.
Een tweede en daaropvolgende toepassing wordt niet aanbevolen.
Speciale populaties
Nierfunctiestoornis
Er is geen informatie over het gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis. Deze patiënten moeten nauwkeurig worden gecontroleerd.
Leverfunctiestoornis
Er is geen informatie over het gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis. Deze patiënten moeten nauwkeurig worden gecontroleerd.
Oudere patiënten
De ervaring bij oudere patiënten (>65 jaar) is beperkt. De dosis hoeft niet te worden aangepast.
Wijze van toediening
Cutaan gebruik.
Vóór gebruik moet het poeder met de gel worden gemengd tot een gelijkmatige gel. Voor instructies over het mengen, zie rubriek 6.6.
Eenmaal gemengd, moet de gel worden aangebracht op een schoon, keratinevrij (blaren zijn verwijderd) en vochtig wondgebied.
Elke flacon, gel, of gereconstitueerde gel mag slechts één keer worden gebruikt.
Lokaal aangebrachte geneesmiddelen (zoals zilversulfadiazine of povidonjodium) op de plaats van de wond, moeten worden verwijderd en de wond moet worden gereinigd voordat de gel wordt aangebracht, aangezien dood weefsel dat is verzadigd met geneesmiddelen en de achtergebleven resten ervan de werking ervan verminderen en de werkzaamheid ervan verminderen.
Voor instructies over bereiding van het geneesmiddel voorafgaand aan het aanbrengen, zie rubriek 6.6.
Te nemen voorzorg vóór het hanteren of toedienen van het geneesmiddel
Wanneer dit geneesmiddelpoeder met de gel wordt gemengd, is de juiste werkwijze, met inbegrip van het dragen van handschoenen en beschermende kleding, evenals een beschermende bril en een chirurgisch masker, vereist (zie rubriek 4.4). Het poeder mag niet worden geïnhaleerd, zie rubriek 6.6.
Patiënt en wondgebied klaarmaken
Een totaal wondgebied van hoogstens 15% TBSA kan met dit geneesmiddel worden behandeld (zie ook rubriek 4.4, Coagulopathie).
- Enzymatisch debridement is een pijnlijke procedure en vereist voldoende analgesie en/of anesthesie. Pijnbehandeling moet worden gebruikt, zoals doorgaans wordt toegepast bij vervanging van een groot oppervlak met verband; de pijnbestrijding moet minstens 15 minuten vóór het aanbrengen van dit geneesmiddel worden gestart.
- De wond moet zorgvuldig worden gereinigd en de oppervlakkige keratinelaag of blaren moet/moeten van het wondgebied worden verwijderd, omdat keratine voorkomt dat dood weefsel rechtstreeks in aanraking kan komen met de gel en dat dood weefsel erdoor kan worden verwijderd.
- Een met een antibacteriële oplossing doordrenkt verband moet gedurende 2 uur worden aangebracht.
- Alle lokaal aangebrachte, antibacteriële geneesmiddelen moeten worden verwijderd voordat de gel wordt aangebracht. Antibacteriële geneesmiddelen die achterblijven, kunnen de werking van dit geneesmiddel verminderen, doordat de werkzaamheid ervan vermindert.
Rondom het gebied waarvan u dood weefsel wilt verwijderen moet een klevende barrière met een steriele paraffinezalf worden aangebracht door die enkele centimeters buiten het te behandelen gebied aan te brengen (met behulp van een doseerapparaat). De paraffinelaag mag niet in aanraking komen met het te behandelen gebied om te vermijden dat die dood weefsel zou bedekken en daardoor voorkomt dat dood weefsel rechtstreeks in aanraking kan komen met de gel.
Om mogelijke irritatie van geschaafde huid en mogelijke bloeding van het wondbed te voorkomen bij accidenteel contact met de gel, moeten acute wondomgevingen zoals scheurwonden of incisies in dood weefsel worden beschermd met een laag van een steriele, vette zalf of een vet verband (bijvoorbeeld petrolatumgaas).
- Steriele, isotone natriumchlorideoplossing 9 mg/ml (0,9%) moet op de brandwond worden gesproeid. Tijdens de aanbrengprocedure moet de wond vochtig worden gehouden.
Het geneesmiddel aanbrengen
- Bevochtig het te behandelen gebied door steriele zoutoplossing te sproeien op het gebied omgeven door de klevende barrière van vette zalf.
- Binnen 15 minuten na mengen moet de gel lokaal op de bevochtigde brandwond worden aangebracht, bij een dikte van 1,5 tot 3 millimeter.
- Vervolgens moet de wond worden bedekt met een steriel, afsluitend filmverband dat zich hecht aan het steriele, klevende barrièremateriaal dat volgens de hierboven vermelde instructies wordt aangebracht (zie Patiënt en wondgebied klaarmaken). Het geneesmiddel moet het volledige, afsluitende verband vullen, waarbij extra voorzichtigheid geboden is zodat er geen lucht onder dit afsluitende verband blijft. Door zacht te drukken op het afsluitende verband ter hoogte van het gebied dat in aanraking komt met de klevende barrière, kan adhesie worden gegarandeerd tussen de afsluitende film en de steriele, klevende barrière en wordt volledige insluiting van de gel op het te behandelen gebied bereikt.
- De verbonden wond moet worden bedekt met een los, dik, donzig verband dat met een zwachtel op zijn plaats wordt gehouden.
- Het verband moet 4 uur lang op zijn plaats blijven.
Het geneesmiddel verwijderen
- Het verwijderen van dit geneesmiddel is een pijnlijke procedure en vereist voldoende analgesie en/of anesthesie. De aangewezen, preventieve, analgetische geneesmiddelen moeten minstens 15 minuten vóór het verwijderen van de gel worden toegediend.
- Na een behandeling met het geneesmiddel gedurende 4 uur moet het afsluitende verband met aseptische technieken worden verwijderd.
- De klevende barrière moet met een steriel instrument met stompe rand (bijvoorbeeld een tongspatel) worden verwijderd.
- Losgekomen dood weefsel moet van de wond worden verwijderd door het weg te vegen met een steriel instrument met stompe rand.
- Eerst moet de wond zorgvuldig worden schoongeveegd met een groot, steriel, droog gaas of doekje en daarna met een steriel gaas of doekje dat doordrenkt is met een steriele, isotone natriumchlorideoplossing 9 mg/ml (0,9%). Over het behandelde gebied moet worden gewreven tot het oppervlak rozig wordt met bloedende stippen of tot het weefsel witachtig wordt. Door te wrijven zal vastgekleefd, onopgelost dood weefsel niet kunnen worden verwijderd in gebieden waar er nog dood weefsel achterblijft.
- Gedurende nog eens 2 uur moet een met een antibacteriële oplossing doordrenkt verband worden aangebracht.
Wondverzorging na debridement
- Het gedebrideerde gebied moet onmiddellijk worden bedekt met tijdelijke of permanente huidsubstituten of verbanden ter preventie van uitdroging en/of vorming van pseudodood weefsel en/of infectie.
- Voordat een permanente huidafdekking of tijdelijk huidsubstituut op een recent enzymatisch gedebrideerd gebied wordt aangebracht, moet een doorweekt nat-tot-droog verband worden aangebracht.
- Voordat de transplantaten of een primair verband wordt/worden aangebracht, moet het gedebrideerde bed worden gereinigd en ververst met bijvoorbeeld borstelen of schrapen zodat adhesie van het verband mogelijk wordt gemaakt.
- Op wonden met derdegraadsbrandwonden en diepe brandwonden moet zo snel mogelijk na debridement autotransplantaat worden aangebracht. Er dient zorgvuldig overwogen te worden om permanente huidafdekking (bijvoorbeeld autotransplantaat) aan te brengen op diepe tweedegraadsbrandwonden kort nadat debridement heeft plaatsgevonden (zie rubriek 4.4).
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel, voor ananas of papaja’s/papaïne (zie ook rubriek 4.4) of voor één van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Terugvinden herkomst
Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.
Overgevoeligheidsreacties
Er dient rekening te worden gehouden met de mogelijkheid dat dit geneesmiddel (een eiwitproduct) sensibilisatie veroorzaakt.
Er zijn ernstige allergische reacties gemeld, waaronder anafylaxie (met manifestaties zoals uitslag, erytheem, hypotensie, tachycardie) bij patiënten die debridement met dit geneesmiddel ondergaan (zie rubriek 4.8). In deze gevallen werd een oorzakelijk verband met dit geneesmiddel als mogelijk beschouwd, maar een mogelijke allergie voor gelijktijdige geneesmiddelen, zoals opioïde analgetica, moet ook in overweging worden genomen.
Allergische reacties op geïnhaleerde bromelaïne (waaronder anafylactische reacties en andere onmiddellijke reacties met manifestaties zoals bronchospasme, angio-oedeem, urticaria en reacties van het slijmvlies en het maagdarmstelsel) zijn gemeld in de literatuur. Er werd geen beroepsrisico vastgesteld in een onderzoek waarin de hoeveelheid door de lucht verspreide deeltjes gedurende het klaarmaken van dit geneesmiddel werd beoordeeld.
Bovendien zijn een vertraagde allergische huidreactie (cheilitis) na langere blootstelling van de huid (mondspoeling) alsmede vermoedelijke sensibilisatie na orale blootstelling en na herhaalde, beroepsmatige blootstelling van de luchtwegen gemeld.
Voor toediening dient de voorgeschiedenis van allergieën te worden vastgesteld (zie rubriek 4.3 en 6.6).
Blootstelling van de huid
Bij blootstelling van de huid moet dit geneesmiddel met water worden weggespoeld om de kans op sensibilisatie van de huid te verkleinen (zie rubriek 6.6).
Kruisovergevoeligheid
Kruisovergevoeligheid tussen bromelaïne en papaja/papaïne evenals latexeiwitten (bekend als latex-fruitsyndroom), bijengif en olijfboompollen is gemeld in de literatuur.
Analgesie
Enzymatisch debridement is een pijnlijke procedure en dit middel mag alleen worden aangebracht nadat voldoende analgesie en/of anesthesie tot stand is gebracht.
Brandwonden waarvoor dit geneesmiddel niet wordt aanbevolen
Het gebruik van dit geneesmiddel wordt niet aanbevolen op:
- penetrerende brandwonden waarbij lichaamsvreemde materialen (bijvoorbeeld implantaten, pacemakers en shunts) en/of vitale structuren (bijvoorbeeld grotere bloedvaten, ogen) worden of zouden kunnen worden blootgesteld tijdens debridement.
- chemische brandwonden.
- wonden gecontamineerd met radioactieve en andere gevaarlijke stoffen om onvoorziene reacties met het product en een verhoogd risico op verspreiding van de schadelijke stof te voorkomen.
- brandwonden op de voeten van patiënten met diabetes en patiënten met een occlusieve vaatziekte.
- brandwonden door elektriciteit.
Brandwonden waarmee beperkte of geen ervaring is
Er is geen ervaring met het gebruik van dit geneesmiddel op perineale en genitale brandwonden.
Gebruik bij patiënten met cardiopulmonale en pulmonale ziekte
Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met cardiopulmonale en pulmonale ziekte, met inbegrip van pulmonaal brandwondentrauma en vermoeden van pulmonaal brandwondentrauma.
Gebruik bij patiënten met spataderen
Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt in gebieden met spataderen om erosie van de aderwand en het risico op een bloeding te voorkomen.
Brandwonden in het gezicht
Er zijn meldingen in de literatuur over succesvol gebruik van dit geneesmiddel op brandwonden in het gezicht. Brandwondchirurgen zonder ervaring met het gebruik van dit geneesmiddel mogen niet beginnen met het gebruik ervan op brandwonden in het gezicht. Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij dergelijke patiënten.
Oogbescherming
Rechtstreeks contact met de ogen moet worden vermeden. Ogen moeten tijdens de behandeling van brandwonden in het gezicht voorzichtig worden beschermd door een vette oogzalf op de ogen en een klevende barrière van paraffinezalf eromheen, om de ogen te isoleren en te bedekken met een afsluitende film.
Bij blootstelling van de ogen moeten de blootgestelde ogen gedurende minstens 15 minuten worden gespoeld met ruime hoeveelheden water. Een oogonderzoek wordt aanbevolen voor en na debridement.
Systemische absorptie
Concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen wordt systemisch geabsorbeerd uit brandwondengebieden (zie rubriek 5.2).
Er zijn beperkte farmacokinetische gegevens over patiënten met een TBSA van meer dan 15%. Vanwege veiligheidsoverwegingen (zie ook rubriek 4.4, Coagulopathie) mag dit geneesmiddel op hoogstens 15% van het totale lichaamsoppervlak (TBSA, ‘Total Body Surface Area’) worden aangebracht bij volwassenen en pediatrische patiënten van 4-18 jaar oud.
Voor pediatrische patiënten van 0-3 jaar oud mag dit geneesmiddel op hoogstens 10% van het TBSA worden aangebracht.
Preventie van wondcomplicaties
Wanneer dit geneesmiddel wordt gebruikt, moeten de algemene principes voor goede brandwondenzorg in acht worden genomen. Dit houdt een aangewezen wondbedekking voor het blootgestelde weefsel in (zie rubriek 4.2).
In klinische studies liet men wonden met zichtbare huidresten genezen met spontane epithelisatie. In diverse gevallen trad onvoldoende genezing op en was later een autotransplantatie nodig. Dat leidde tot een vertraging van wondsluiting, wat gepaard kan gaan met een groter risico op wondgerelateerde complicaties. Daarom moet op wonden met derdegraadsbrandwonden en diepe brandwonden die niet tijdig spontaan zullen genezen door epithelisatie, zo snel mogelijk na debridement met dit geneesmiddel autotransplantaat worden aangebracht (zie rubriek 5.1). Er dient tevens zorgvuldig overwogen te worden om permanente huidafdekking (bijvoorbeeld autotransplantaat) aan te brengen op diepe tweedegraadsbrandwonden kort nadat debridement met dit geneesmiddel heeft plaatsgevonden (zie rubriek 4.2 en 4.8).
Zoals bij een chirurgisch gedebrideerd bed moet, ter preventie van uitdroging en/of vorming van pseudodood weefsel en/of infectie, het gedebrideerde gebied onmiddellijk worden bedekt met tijdelijke of permanente huidsubstituten of verband. Bij het aanbrengen van een permanente huidafdekking (bijvoorbeeld autotransplantaat) of tijdelijk huidsubstituut (bijvoorbeeld allotransplantaat) op een recent enzymatisch gedebrideerd gebied, dient erop gelet te worden dat het gedebrideerde bed wordt gereinigd en ververst met bijvoorbeeld borstelen of schrapen zodat adhesie van het verband mogelijk gemaakt wordt.
Coagulopathie
Een vermindering van trombocytenaggregatie en fibrinogeenspiegels in plasma, en een matige stijging van de partiële tromboplastine- en protrombinetijd zijn gemeld in de literatuur als mogelijke effecten na orale toediening van bromelaïne. In-vitro- en diergegevens doen vermoeden dat bromelaïne ook fibrinolyse kan bevorderen. Tijdens de klinische ontwikkeling van dit geneesmiddel wees niets op een verhoogde bloedingsneiging of bloeding op de plaats van debridement.
De behandeling mag niet worden gebruikt bij patiënten met bloedstollingsstoornissen die niet onder controle zijn. Deze moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die een therapie met antistollingsmiddelen ondergaan of met andere geneesmiddelen die de bloedstolling beïnvloeden, en bij patiënten met een laag aantal trombocyten en een verhoogd risico op bloedingen als gevolg van andere oorzaken, bijvoorbeeld peptische ulcera en sepsis. Patiënten moeten worden gecontroleerd op mogelijke verschijnselen van afwijkende bloedstolling en bloedingsverschijnselen.
Klinische controle
Naast de gebruikelijke controle van brandwondenpatiënten (bijvoorbeeld vitale functies, volume-/water-/elektrolytenstatus, volledige bloedtelling, serumalbumine- en leverenzymwaarden), moeten patiënten die met dit geneesmiddel worden behandeld op het volgende worden gecontroleerd:
- Stijging van lichaamstemperatuur.
- Verschijnselen van lokale en systemische inflammatoire en infectieuze processen.
Aandoeningen die kunnen versnellen of verergeren door analgetische premedicatie
(bijvoorbeeld maagdilatatie, misselijkheid en het risico op plotseling braken, constipatie) of profylaxe met antibiotica (bijvoorbeeld diarree).
- Verschijnselen van lokale of systemische allergische reacties.
- Mogelijke effecten op hemostase (zie hierboven).
Lokaal aangebrachte, antibacteriële geneesmiddelen verwijderen voordat dit geneesmiddel wordt aangebracht
Alle lokaal aangebrachte, antibacteriële producten moeten worden verwijderd voordat dit geneesmiddel wordt aangebracht. Antibacteriële geneesmiddelen die achterblijven, verminderen de werking van dit geneesmiddel, doordat de werkzaamheid ervan vermindert.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
Geneesmiddelen die de bloedstolling beïnvloeden
Vermindering van trombocytenaggregatie en fibrinogeenspiegels in plasma, en een matige stijging van de partiële tromboplastine- en protrombinetijd zijn gemeld als mogelijke effecten na orale toediening van bromelaïne. In-vitro- en diergegevens doen vermoeden dat bromelaïne ook fibrinolyse kan bevorderen. Daarom zijn voorzichtigheid en controle nodig wanneer gelijktijdig geneesmiddelen worden voorgeschreven die een invloed hebben op de bloedstolling (zie ook rubriek 4.4.).
CYP2C8- en CYP2C9-substraten
Bij absorptie is dit geneesmiddel een remmer van cytochroom P450 2C8 (CYP2C8) en P450 2C9 (CYP2C9). Hiermee dient rekening te worden gehouden wanneer dit geneesmiddel wordt gebruikt bij patiënten die CYP2C8-substraten krijgen (waaronder amiodaron, amodiaquine, chloroquine, fluvastatine, paclitaxel, pioglitazon, repaglinide en torasemide) en CYP2C9-substraten (waaronder ibuprofen, tolbutamide, glipizide, losartan, celecoxib, warfarine en fenytoïne).
Lokale antibacteriële geneesmiddelen
Lokaal aangebrachte antibacteriële geneesmiddelen (zoals zilversulfadiazine of povidonjodium) kunnen de werkzaamheid van dit geneesmiddel verminderen (zie rubriek 4.4).
Fluoro-uracil en vincristine
Bromelaïne kan de werking van fluoro-uracil en vincristine versterken. Patiënten moeten worden gecontroleerd op verhoogde toxiciteit.
ACE-remmers
Bromelaïne kan het hypotensieve effect van ACE-remmers versterken, wat leidt tot sterkere dalingen van de bloeddruk dan verwacht. De bloeddruk bij patiënten met ACE-remmers moeten worden gecontroleerd.
Benzodiazepinen, barbituraten, narcotica en antidepressiva
Bromelaïne kan sufheid, veroorzaakt door sommige geneesmiddelen (bijvoorbeeld benzodiazepinen, barbituraten, narcotica en antidepressiva) versterken. Hiermee moet rekening worden gehouden bij het doseren van dergelijke producten.
Pediatrische patiënten
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd bij kinderen/adolescenten.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen bij zwangere vrouwen.
Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd om te kunnen beoordelen of dit geneesmiddel een invloed kan hebben op de ontwikkeling van het embryo/de foetus (zie rubriek 5.3).
Vermits het veilige gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap nog niet is vastgesteld, wordt het niet aanbevolen voor gebruik tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Het is niet bekend of concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen of zijn metabolieten in de moedermelk wordt/worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Borstvoeding moet worden gestaakt gedurende minstens 4 dagen nadat met het aanbrengen van NexoBrid is gestart.
Vruchtbaarheid
Er is geen onderzoek uitgevoerd ter beoordeling van de effecten van dit geneesmiddel op de vruchtbaarheid.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Niet van toepassing.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De vaakst gemelde bijwerkingen bij de gepoolde volwassen patiënten van de studies MW2004, MW2005, MW2008 en MW2010 in de arm met het geneesmiddel (203 patiënten in totaal) zijn pyrexie en pijn (incidentie van respectievelijk 13,3% en 3,9%).
De vaakst gemelde bijwerkingen bij de gepoolde pediatrische patiënten (0-18 jaar) (89 patiënten in totaal) van de studies MW2004, MW2008 en MW2012 in de arm met het geneesmiddel waren pyrexie en pijn (incidentie van respectievelijk 16,9% en 7,9%).
Lijst van bijwerkingen tot 3 maanden na wondsluiting in tabelvorm
De volgende definities zijn van toepassing op de terminologie voor frequentie die hierna wordt gebruikt:
zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
De frequenties van de bijwerkingen die hieronder worden vermeld, zijn een weerspiegeling van het gebruik van dit geneesmiddel voor het verwijderen van dood weefsel van diepe tweede- en derdegraadsbrandwonden in een behandeling met gebruikmaking van lokale antibacteriële profylaxe, aanbevolen analgesie/anesthesie evenals het afdekken van het wondgebied nadat de behandeling gedurende 4 uur werd aangebracht met een afsluitend verband zodat dit geneesmiddel op de wond wordt gehouden.
Infecties en parasitaire aandoeningen
Vaak: Wondinfectie, waaronder cellulitis*
Immuunsysteemaandoeningen
Vaak: Niet-ernstige allergische reacties, zoals huiduitslaga
Niet bekend: Ernstige allergische reacties waaronder anafylaxiea
Hartaandoeningen
Vaak: Tachycardie*
Huid- en onderhuidaandoeningen
Vaak: Wondcomplicaties*, lokale huiduitslag, lokale pruritus
Soms: Intradermaal hematoom
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Zeer vaak: Pyrexie/hyperthermie*
Vaak: Lokale pijn*
* zie Omschrijving van geselecteerde bijwerkingen hieronder.
a zie rubriek 4.4
Omschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Pyrexie/hyperthermie
Bij de gepoolde volwassen patiënten van de studies MW2004, MW2005, MW2008 en MW2010 met het routinematig doordrenken van het te behandelen gebied met een antibacterieel middel vóór en na het aanbrengen van dit geneesmiddel (zie rubriek 4.2) werden pyrexie, hyperthermie en verhoogde lichaamstemperatuur gemeld bij 13,3% van de volwassen patiënten die met dit geneesmiddel werden behandeld vs. 9,7% van de patiënten die met de standaardzorg (SOC) werden behandeld. In vroege studies zonder doordrenken met een antibacterieel middel (studie MW2001 en MW2002) werd pyrexie of hyperthermie gemeld (dit geneesmiddel vs. SOC) in: 35,1% vs. 8,6% van de volwassen patiënten.
In de gepoolde pediatrische patiënten van de studies MW2004, MW2008 en MW2012 met het routinematig doordrenken met een antibacterieel middel vóór en na de behandeling werden koorts-pyrexie of hyperthermie gemeld bij 16,9% van de patiënten die met dit geneesmiddel werden behandeld vs. 9,3% van de patiënten die met de SOC werden behandeld.
Lokale pijn
Bij de gepoolde volwassen patiënten van de studies MW2004, MW2005, MW2008 en MW2010 waarbij preventieve analgesie werd toegepast (zoals gespecificeerd in rubriek 4.2) werden pijngerelateerde bijwerkingen gemeld bij 3,9% van de patiënten die werden behandeld met dit geneesmiddel vs. 3,5% van de SOC-patiënten.
In vroege studies voordat preventieve maatregelen werden toegepast (studie MW2001 en MW2002) met volwassen patiënten, waarbij analgesie werd gegeven indien daarom werd verzocht, werd pijn gemeld bij 23,4% van de met dit geneesmiddel behandelde patiënten en bij 5,7% in de SOC-groep. Bij de gepoolde pediatrische patiënten van de studies MW2004, MW2008 en MW2012 (nadat preventieve maatregelen werden toegepast) werd pijn gemeld (behandeld met dit geneesmiddel vs. SOC) bij 7,9% vs. 9,3% van de patiënten.
Wondinfectie
In de gepoolde studies met volwassenen met het routinematig doordrenken van het te behandelen gebied met een antibacterieel middel vóór en na het aanbrengen van dit geneesmiddel (studie MW2004, MW2005, MW2008 en MW2010) was de incidentie van wondinfectie hoger in de SOC-groep: 5,9% in de groep met het geneesmiddel vs. 6,3% in de SOC-groep, en was de incidentie van cellulitis 1,1% vs. 0,6% bij respectievelijk het geneesmiddel vs. SOC.
Bij gepoolde pediatrische patiënten van de studies MW2004, MW2008 en MW2012 werd wondinfectie gemeld bij 1,1% van de patiënten met dit geneesmiddel vs. 8,1% van de SOC-patiënten.
Wondcomplicaties
Tot de gemelde wondcomplicaties behoren de volgende: wondverdieping, wonduitdroging, opnieuw opengaan van de wond, transplantaatverlies/transplantaatfalen.
Bij de gepoolde volwassen patiënten in fase 2- en 3-studies, waaronder studies vóór en na toepassing van doordrenken met een antibacterieel middel (MW2001, MW2002, MW2004, MW2005, MW2008 en MW2010), waarin 280 patiënten werden behandeld met dit geneesmiddel en 179 patiënten werden behandeld met SOC, werden de volgende incidenties gemeld (geneesmiddel vs. SOC): wondcomplicatie: 3,2% vs. 1,7%, wonddecompositie: 1,1% vs. 0,6%,
huidtransplantaatfalen/transplantaatverlies: 2,9% vs. 2,2%.
Bij de gepoolde uitsluitend pediatrische patiënten van studies MW2004, MW2008 en MW2012 werd wondcomplicatie gemeld met een vergelijkbare incidentie (geneesmiddel vs. SOC): 5,6% vs. 5,8%, huidtransplantaatfalen/transplantaatverlies bij dit geneesmiddel vs. SOC: 1,1% vs. 2,4%.
Tachycardie
Bij de gepoolde volwassen patiënten van fase 2- en 3-studies (MW2001, MW2002, MW2004, MW2005, MW2008 en MW2010) kreeg 2,9% van de patiënten tachycardie kort na de behandeling met dit geneesmiddel. In de SOC-arm en de arm met de geldrager werd geen tachycardie gemeld. Bij de gepoolde pediatrische patiënten van de studies MW2004, MW2008 en MW2012 werd tachycardie gemeld met een lagere incidentie bij de met het geneesmiddel behandelde patiënten (1,1%) dan bij met SOC behandelde patiënten (3,5%).
Alternatieve oorzaken van tachycardie (bijv. de algemene toestand van de brandwond, procedures die pijn, koorts en uitdroging veroorzaken) moeten in overweging worden genomen.
Pediatrische patiënten
Klinische ervaring bij pediatrische patiënten (pasgeborenen tot 18 jaar oud) bestaat uit het gebruik van dit geneesmiddel in een gerichte studie met SOC als controle (MW2012), waarbij 69 patiënten werden blootgesteld aan dit geneesmiddel (leeftijdsbereik: pasgeboren - 18 jaar; zie rubriek 5.1 voor leeftijdsspreiding) en het gebruik bij pediatrische patiënten in de studies MW2004 en MW2008, met respectievelijk 17 en 3 pediatrische patiënten (leeftijdsbereik: 4-17 jaar).
Over het algemeen is het veiligheidsprofiel bij pediatrische patiënten vergelijkbaar met het veiligheidsprofiel bij volwassenen.
Vanwege het geringe aantal bijwerkingen dat in elke leeftijdsgroep is gemeld, is het niet mogelijk om geldige conclusies te trekken voor potentiële leeftijdsgebonden verschillen in het veiligheidsprofiel.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Behandeling met concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen, bereid in een verhouding poeder:gel van 1:5 (0,16 g per g gemengde gel), bij patiënten met diepe tweede- en/of derdegraadsbrandwonden in het kader van een klinische studie leidde niet tot veiligheidsbevindingen die significant verschilden van een behandeling met concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen, bereid in een verhouding poeder:gel van 1:10 (0,09 g per 1 g gemengde gel).
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Preparaten voor de behandeling van wonden en ulcera, proteolytische enzymen; ATC-code: D03BA03.
Werkingsmechanisme
Het mengsel van enzymen in dit geneesmiddel lost dood weefsel van brandwonden op. De specifieke componenten die verantwoordelijk zijn voor dit effect zijn niet geïdentificeerd. De belangrijkste component is de stam van bromelaïne.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Tijdens de klinische ontwikkeling werden in totaal 536 patiënten behandeld met het concentraat van in bromelaïne verrijkte proteolytische enzymen.
DETECT-studie (MW2010) – (fase 3b)
Dit was een gerandomiseerde, gecontroleerde driearmige studie met geblindeerde beoordelaar voor vergelijking van behandeling met dit geneesmiddel, behandeling met de standaardzorg (SOC) en behandeling met een geldrager bij volwassen patiënten met diepe tweede- en/of derdegraadsbrandwonden. SOC bestond uit zowel chirurgische als niet-chirurgische methoden voor het verwijderen van dood weefsel volgens het oordeel van de onderzoekers. Proefpersonen in de arm met het geneesmiddel en in de geldragerarm bij wie na de lokale behandelperiode dood weefsel achterbleef, werden behandeld met SOC.
In totaal werden 175 proefpersonen gerandomiseerd in een verhouding van 3:3:1 (dit geneesmiddel:SOC:geldrager) en werden 169 proefpersonen behandeld. De gemiddelde leeftijd was 41 jaar, 70% van de proefpersonen waren mannen en 30% waren vrouwen.
Er werden zestien patiënten ≥ 65 jaar oud (9,1%) geïncludeerd in de studie: zeven (7) (9,3%) patiënten in de arm met het geneesmiddel, 5 (6,7%) patiënten in de SOC-arm en 4 (16%) patiënten in de geldragerarm. Proefpersonen hadden één of meer doelwonden (TW’s, Target Wounds) die moesten worden behandeld voor het verwijderen van dood weefsel. Het gemiddelde percentage van het BSA van alle TW’s per proefpersoon was 6,1%. De meerderheid van de proefpersonen (82%) had één of twee TW’s.
Het primaire eindpunt was incidentie van volledige (> 95%) verwijdering van dood weefsel vergeleken met geldrager. De secundaire eindpunten omvatten tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel, incidentie van chirurgische excisie, en aan debridement gerelateerd bloedverlies vergeleken met SOC. Tijd tot complete wondsluiting, cosmetiek op de lange termijn en functioneren gemeten door de Modified Vancouver Scar Scale (MVSS) na de follow-upperiode van 12 maanden werden geanalyseerd als veiligheidseindpunten.
Incidentie van volledige verwijdering van dood weefsel in de DETECT-studie
| NexoBrid (ER/N) | Geldrager (ER/N) | P-waarde | |
Incidentie van volledige verwijdering van dood weefsel | 93,3% (70/75) | 4,0% (1/25) | p < 0,0001 |
ER = Verwijdering van dood weefsel (Eschar removal)
Vergeleken met SOC resulteerde dit geneesmiddel in significante verminderingen van de incidentie van chirurgische verwijdering van dood weefsel (tangentiële/kleinere/avulsie-/Versajet- en/of dermabrasie-excisie), tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel en werkelijk bloedverlies gerelateerd aan verwijdering van dood weefsel, zoals hieronder weergegeven. Een vergelijkbare werkzaamheid van verwijdering van dood weefsel werd waargenomen bij de populatie van ouderen.
Incidentie van chirurgische excisie van dood weefsel, tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel, en bloedverlies in de DETECT-studie
| NexoBrid (N = 75) | Standaardzorg (N = 75) | |
| Incidentie van chirurgische excisie (aantal proefpersonen) | 4,0% (3) | 72,0% (54) |
| Mediane tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel | 1,0 dagen | 3,8 dagen |
| Bloedverlies gerelateerd aan verwijdering van dood weefsel | 14,2 ± 512,4 ml | 814,5 ± 1.020,3 ml |
Gegevens over de lange termijn (12 en 24 maanden na wondsluiting)
Het fase 3-onderzoek (DETECT) omvatte een follow-up over de lange termijn voor het beoordelen van de cosmetiek en het functioneren bij de follow-upbezoeken na 12 maanden en na 24 maanden. Na 12 maanden vertoonde de beoordeling van littekens aan de hand van de Modified Vancouver Scar Score (MVSS) vergelijkbare uitkomsten voor dit geneesmiddel, SOC en geldrager, met gemiddelde scores van respectievelijk 3,70, 5,08 en 5,63. Na 24 maanden waren de gemiddelde MVSS-scores respectievelijk 3,04, 3,30 en 2,93. Statistische analyses duidden op non-inferioriteit (vooraf gedefinieerde NI-marge van 1,9 punten) van de behandeling met dit geneesmiddel vergeleken met SOC en toonden aan dat behandeling met dit geneesmiddel 24 maanden na wondsluiting geen klinisch betekenisvol nadelig effect had op de cosmetiek van het litteken van de brandwond en het functioneren vergeleken met de SOC-behandeling.
Metingen van de functionaliteit en kwaliteit van leven (QOL) na 12 en 24 maanden waren vergelijkbaar in de behandelingsgroepen. De gemiddelde scores op de Lower Extremity Functional Scale (LEFS), de gemiddelde QuickDASH-scores, de evaluaties van bewegingsuitslag (range of motion, ROM) evenals QOL op de lange termijn, zoals gemeten met EQ-5D VAS (visuele analoge schaal) en Burn Specific Health Scale-Brief (BSHS-B) waren vergelijkbaar in de behandelingsgroepen.
Hartveiligheid
In een substudie naar de hartveiligheid werden de ECG’s van maximaal 150 patiënten gebruikt voor het evalueren van de mogelijke effecten van dit geneesmiddel op ECG-parameters. De studie toonde geen duidelijk effect van dit geneesmiddel op de hartslag, het PR-interval, de QRS-duur (hartdepolarisatie) en hartrepolarisatie (QTc) aan. Er waren geen nieuwe klinisch relevante morfologische ECG-veranderingen die een signaal van zorg lieten zien.
Studie MW2004 (fase 3)
Dit was een gerandomiseerde, multicentrische, multinationale, open-label, bevestigende fase 3-studie waarin dit geneesmiddel werd geëvalueerd ten opzichte van SOC bij patiënten die in het ziekenhuis opgenomen waren met diepe tweede- en/of derdegraadsbrandwonden van 5 tot 30% van het TBSA, maar waarbij de totale brandwonden maximaal 30% van het TBSA omvatten. Het gemiddelde behandelde oppervlak van TW’s in % van het TBSA bedroeg 5,1 ± 3,5 voor dit geneesmiddel en 5,2 ± 3,4 voor SOC.
Het leeftijdsbereik in de groep die met dit geneesmiddel werd behandeld, was 4,4 tot 55,7 jaar. Het leeftijdsbereik in de groep met de standaardzorg was 5,1 tot 55,7 jaar.
De coprimaire eindpunten voor de analyse met betrekking tot de werkzaamheid waren:
- het percentage diepe tweedegraadswonden dat excisie of dermabrasie vereist, evenals
- het percentage diepe tweedegraadswonden met autotransplantatie.
Het tweede coprimaire eindpunt kan alleen worden geëvalueerd voor diepe tweedegraadsbrandwonden zonder gebieden van derdegraadsbrandwonden omdat derdegraadsbrandwonden altijd transplantatie vereisen.
Werkzaamheidsgegevens die in deze studie voor alle leeftijdscategorieën gezamenlijk werden gegenereerd evenals van een subgroepanalyse voor kinderen en adolescenten worden hieronder samengevat.
| NexoBrid | Standaardzorg | p-waarde | |
| Diepe tweedegraadsbrandwonden die excisie/dermabrasie (chirurgie) vereisen | |||
| Aantal wonden | 106 | 88 | |
| % wonden dat chirurgie vereist | 15,1% | 62,5% | < 0,0001 |
| % wondgebied met excisie of dermabrasie1 (gemiddelde ± SD) | 5,5% ± 14,6 | 52,0% ± 44,5 | < 0,0001 |
| Diepe tweedegraadsbrandwonden met autotransplantatie* | |||
| Aantal wonden | 106 | 88 | |
| % wonden met autotransplantatie | 17,9% | 34,1% | 0,0099 |
% wondgebied met autotransplantatie (gemiddelde ± SD) | 8,4% ± 21,3 | 21,5% ± 34,8 | 0,0054 |
| Diepe tweede- en/of derdegraadsbrandwonden die excisie/dermabrasie (chirurgie) vereisen | |||
| Aantal wonden | 163 | 170 | |
| % wonden dat chirurgie vereist | 24,5% | 70,0% | < 0,0001 |
| % wondgebied met excisie of dermabrasie1 (gemiddelde ± SD) | 13,1% ± 26,9 | 56,7% ± 43,3 | < 0,0001 |
| Tijdsduur tot volledige wondsluiting (tijdsduur vanaf ICF**) | |||
| Aantal patiënten2 | 70 | 78 | |
| Dagen tot sluiting van laatste wond (gemiddelde ± SD) | 36,2 ± 18,5 | 28,8 ± 15,6 | |
| Tijdsduur tot succesvol verwijderen van dood weefsel | |||
| Aantal patiënten | 67 | 73 | |
| Dagen (gemiddelde ± SD) vanaf toestemming | 0,8 ± 0,8 | 6,7 ± 5,8 | |
| Patiënten van wie geen succesvolle verwijdering van dood weefsel werd gemeld | 7 | 8 | |
1 Gemeten bij de eerste sessie, indien er meer dan één chirurgische sessie was. 2 Alle gerandomiseerde patiënten voor wie gegevens van volledige wondsluiting beschikbaar waren. *Het eindpunt kan alleen worden geëvalueerd voor diepe tweedegraadsbrandwonden zonder gebieden van derdegraadsbrandwonden omdat derdegraadsbrandwonden altijd transplantatie vereisen. ** Informatie- en toestemmingsformulier
Gegevens over de lange termijn
De vorming van littekens en kwaliteit van leven op de lange termijn bij volwassenen en kinderen die deelnamen aan studie MW2004, werden geëvalueerd in een niet-interventionele extensiestudie van MW2004 met geblindeerde beoordelaar.
De ingeschreven populatie van 89 proefpersonen, waaronder 72 volwassen en 17 pediatrische proefpersonen (< 18 jaar) was representatief voor de studiepopulatie van MW2004. De beoordeling van littekens na 2-5 jaar aan de hand van de MVSS vertoonde vergelijkbare uitkomsten tussen de studiegroepen met een gemiddelde totale algehele score 3,12 vs. 3,38 voor respectievelijk het geneesmiddel vs. SOC (p = 0,88).
De QOL werd beoordeeld bij volwassenen met de SF-36-vragenlijst. De gemiddelde scores voor de diverse parameters waren vergelijkbaar in beide groepen. De totale score voor de lichamelijke component (respectievelijk 51,1 vs. 51,3) en de totale score voor de mentale component (respectievelijk 51,8 vs. 49,1) waren vergelijkbaar in beide groepen.
Pediatrische studie MW2012 (CIDS)
Deze studie is een gerandomiseerde (1:1), open-label studie met parallelle groepen en met SOC als controle bij 145 proefpersonen (0-18 jaar oud) die in het ziekenhuis opgenomen waren met diepe tweede- en derdegraadsbrandwonden van 1% tot 30% van het totale lichaamsoppervlak (gemiddelde behandelde oppervlak van TW’s: 5,57% van het TBSA). Proefpersonen werden gerandomiseerd naar dit geneesmiddel (2 g poeder in 20 g gel per 180 cm2 gedurende 4 uur) of SOC (chirurgische en/of niet-chirurgische verwijderingsprocedures van dood weefsel). Er waren drie coprimaire eindpunten: de mediane tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel, het % chirurgische excisie van het wondgebied, en de cosmetiek en het functioneren van de huid 12 maanden na de wondsluiting (Modified Vancouver Scar Scale-score). De demografische gegevens en belangrijkste resultaten zijn vermeld in de tabel hieronder.
In totaal werden 145 patiënten gerandomiseerd en geïncludeerd in de volledige analyseset (FAS, full analysis set): 72 in de arm met het geneesmiddel en 73 in de SOC-arm. Daarvan werden 139 (95,9%) patiënten behandeld en geïncludeerd in de veiligheidsanalyseset (SAS, safety analysis set): 69 (95,8%) in de arm met het geneesmiddel en 70 (95,9%) in de arm met behandeling met SOC.
De leeftijdsspreiding was als volgt (geneesmiddel vs. SOC): 0-11 maanden 4 vs. 4, 12-23 maanden 19 vs. 18, 24 maanden - 3 jaar 15 vs. 15, 4-11 jaar 25 vs. 25 en 12-18 jaar 9 vs. 11. Over het algemeen waren de leeftijd, de etniciteit, de lengte, het gewicht en de body mass index (BMI) vergelijkbaar tussen de behandelingsarmen. Op patiëntniveau bedroeg het gemiddelde % van het TBSA van TW’s 5,85% voor patiënten in de arm met het geneesmiddel vs. 5,30% in de SOC-arm.
Werkzaamheidsresultaten:
Vergeleken met SOC resulteerde de behandeling met het geneesmiddel in een significant kortere mediane tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel, een significant kleiner gemiddeld percentage van chirurgische excisie van het wondgebied voor verwijdering van dood weefsel. De met dit geneesmiddel behandelde patiënten hadden minder chirurgische excisies vergeleken met SOC (zie tabel).
Resultaten op lange termijn (12 maanden)
Met betrekking tot cosmetiek en functioneren die na 12 maanden werden geëvalueerd, zoals gemeten met MVSS, werd non-inferioriteit van de behandeling met het geneesmiddel aangetoond ten opzichte van SOC (p-waarde < 0,0001) met een non-inferioriteitsmarge van 1,9.
Pediatrische studie MW2012 (CIDS)
NexoBrid (N = 72) | SOC (N = 73) | p-waarde | ||
| Leeftijd (gemiddelde, SD) | 5,71 (4,84) | 5,83 (4,91) | ||
| Uitkomsten | ||||
| Tijd tot volledige verwijdering van dood weefsel | ||||
| Mediaan, dagen (FAS) | 0,99 | 5,99 | 0,0008 | |
| Percentage wondgebied met chirurgische excisie (FAS) | |||
| Gemiddelde ± SD (FAS) | 1,5 ± 12,13 | 48,1 ± 46,58 | < 0,0001 |
| MVSS na 12 maanden | |||
| Gemiddelde ± SD (FAS) | 3,83 ± 2,876 | 4,86 ± 3,256 | < 0,0001 (non-inferioriteit aangetoond) |
| Incidentie van chirurgische excisie (%) | |||
| Het aandeel en het aantal patiënten die chirurgische excisie nodig hadden voor verwijdering van dood weefsel (FAS)* | 8,33 | 64,38 | |
| Gemiddelde tijd tot sluiting van laatste wond – waargenomen gegevens (dagen) | |||
| Gemiddelde ± SD (FAS) | 28,65 ± 16,56 | 27,74 ± 18,154 | |
* In een subgroepanalyse volgens leeftijdsgroep werd superioriteit van dit geneesmiddel ten opzichte van SOC consistent aangetoond voor elke leeftijdsgroep.
De gemiddelde verandering in hemoglobine na procedures voor verwijdering van dood weefsel op zowel patiëntniveau als procedureniveau was minder voor de met het geneesmiddel behandelde patiënten dan SOC.
Tijd tot het bereiken van volledige wondsluiting
De tijd tot het bereiken van volledige (> 95%) wondsluiting op een TW-niveau was vergelijkbaar tussen de arm met behandeling met dit geneesmiddel en de arm met behandeling met SOC. Bij de gepoolde volwassen patiënten bedroeg de geschatte mediane tijd tot volledige wondsluiting volgens Kaplan-Meier (gebundelde gegevens van TW’s bij een patiënt) (dit geneesmiddel [N=280] vs. SOC [N=179]): respectievelijk 32 (95%-BI: 29,0 – 34,0) dagen vs. 28 (95%-BI: 24,0 - 29,0) dagen. Bij de gepoolde pediatrische patiënten was de tijd tot het bereiken van volledige (> 95%) wondsluiting op een TW-niveau vergelijkbaar tussen de arm met behandeling met dit geneesmiddel en de arm met behandeling met SOC. De geschatte mediane tijd volgens Kaplan-Meier (dit geneesmiddel [N=89] vs. SOC [N=86]) was: respectievelijk 31 (95%-BI: 27,0 – 36,0) dagen vs. 31 (95%-BI: 24,0 - 37,0) dagen. Resultaten van beide populaties ondersteunen de non-inferioriteit van het geneesmiddel ten opzichte van SOC op basis van een non-inferioriteitsmarge van 7 dagen.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Volwassen patiënten
Absorptie
Er werden verkennende farmacokinetische analyses uitgevoerd in een subset van de patiënten die werden behandeld met dit geneesmiddel en deelnamen aan studie MW2010 (DETECT).
Bewijs voor systemische serumblootstelling werd waargenomen bij alle patiënten na topische toediening van dit geneesmiddel. Over het algemeen lijkt het snel te worden geabsorbeerd, met een mediane Tmax-waarde van 4,0 uur (duur van de behandelingstoepassing). Blootstelling aan dit geneesmiddel werd waargenomen met kwantificeerbare serumconcentraties tot en met 48 uur na toediening van de dosis.
De blootstellingsresultaten afkomstig uit studie MW2010 zijn vermeld in de tabel hieronder. Niet alle patiënten hadden meetbare waarden na 4 uur; zodoende dekken de AUClast-waarden voor sommige patiënten slechts 4 uur aan blootstelling versus 48 uur aan blootstelling voor andere patiënten.
Er was een statistisch significante correlatie tussen serum-Cmax- en AUC0-4-waarden ten opzichte van de dosis of het % van het TBSA, wat duidt op een dosis/behandelingsoppervlak-afhankelijke toename in blootstelling. De diepte van de behandelde wond heeft een verwaarloosbare invloed op de systemische bloostelling.
Samenvatting van farmacokinetische parameters* gemeten bij alle patiënten uit de studie MW2010
| Studie-ID | N | Tmax Mediaan (bereik) (u) | Cmax (ng/ml) | Cmax/dosis (ng/ml/g) | AUC0-4 (h*ng/ml) | AUC0-4/dosis (h*ng/ml/g) | AUClast (h*ng/ml) | AUClast/dosis (h*ng/ml/g) |
| MW2010 | 21 | 4,0 (0,50 - 12) | 200 ± 184 (min = 30,7) (max = 830) | 16,4 ± 11,9 | 516 ± 546 | 39,8 ± 29,7 | 2.500 ± 2 330 | 215 ± 202 |
*Waarden worden gerapporteerd als Gemiddelde ± SD, met uitzondering van Tmax, dat wordt gerapporteerd als Mediaan (min-max).
AUClast = oppervlak onder de curve tot laatste meetbare tijdstip, AUC0-4 = oppervlak onder de concentratie-tijdcurve van tijdstip nul tot tijdstip 4 u, Cmax = maximale geobserveerde concentratie, Tmax = tijdstip waarop de maximale concentratie werd waargenomen
Distributie
Volgens een rapport in de literatuur bindt ongeveer 50% bromelaïne in plasma zich aan de humane plasma-antiproteïnasen α2-macroglobuline en α1-antichymotrypsine.
Eliminatie
De gemiddelde waarden voor eliminatiehalfwaardetijd varieerden tussen 12 en 17 uur, wat de afgenomen aanwezigheid in serum 72 uur na de behandeling ondersteunt.
Bij evaluatie had een meerderheid van de patiënten geen kwantificeerbare concentraties na 72 uur.
Pediatrische patiënten
Er werden verkennende farmacokinetische analyses uitgevoerd in een farmacokinetische substudie van studie MW2012 (CIDS). De analyses werden uitgevoerd op de serumconcentratie van het geneesmiddel ten opzichte van de tijdgegevens.
Farmacokinetische bloedmonsters werden genomen bij 16 patiënten die werden behandeld met het geneesmiddel. Alle patiënten werden behandeld met een enkele toepassing. Bewijs voor systemische serumblootstelling werd waargenomen bij alle 16 patiënten van wie farmacokinetische monsters beschikbaar waren. De concentraties stegen relatief snel, met mediane Tmax-waarden tussen 2 en 4 uur, wat overeenkomt met de periode van topische toepassing. Systemische blootstelling aan het geneesmiddel kwam overeen met de toegepaste topische dosis. Blootstellingsresultaten worden gegeven in de tabel hieronder.
Samenvatting van farmacokinetische parameters gemeten bij patiënten in studie MW2012
| (Leef-tijds-groep jaren) | N* | Tmax (u) | Cmax (ng/ml) | Cmax/dosis (ng/ml/g) | AUC0-4 (h*ng/ml) | AUC0-4/ dosis (h*ng/ml/ g) | AUClast (h*ng/ml) | AUClast/ dosis (h*ng/ml/ g) | |||
| < 2a | 2 | 2,00 | 200 | 66,7 | 476 | 159 | 876 | 292 | |||
| 4-11b | 5 | 4,0 (2,0-4,0) | 205 ± 169 | 32,8 ± 23,9 | 416 ± 259 | 67,9 ± 44,7 | 2.240 ± 2.220 | 366 ± 350 | |||
| 12-18c | 3 | 4,0 (2,0-4,0) | 180 ± 114 | 19,2 ± 7,50 | 499 ± 315 | 53,3 ± 20,4 | 1.560 ± 887 | 174 ± 67,4 | |||
* Tien proefpersonen werden geïncludeerd in de belangrijkste farmacokinetische analyses.
Eliminatie
Een meerderheid van de patiënten had geen kwantificeerbare concentratie van het geneesmiddel na 48 uur; geen enkele patiënt had een kwantificeerbare concentratie na 72 uur.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Dit geneesmiddel veroorzaakt geen significante irritatie wanneer het werd aangebracht op de intacte huid van minivarkens, maar veroorzaakte ernstige irritatie en pijn wanneer het op beschadigde (geschaafde) huid werd aangebracht.
Eén intraveneuze infusie van een oplossing bereid met het geneesmiddelpoeder bij het minivarken werd goed verdragen bij dosisniveaus tot 12 mg/kg (waarbij plasmaconcentraties werden bereikt die het 2,5-voudige waren van de humane plasmaconcentratie na aanbrengen van de voorgestelde klinische dosis tot 15% TBSA), maar hogere doses waren duidelijk toxisch en leidden tot hemorragie in diverse weefsels. Herhaalde intraveneuze injecties van doses tot 12 mg/kg elke derde dag bij het minivarken werden goed verdragen bij de eerste vier injecties, maar ernstige klinische verschijnselen van toxiciteit (bijvoorbeeld hemorragieën in diverse organen) werden waargenomen na de resterende twee injecties. Dergelijke effecten konden nog steeds worden gezien na de herstelperiode van 2 weken.
De toxicologische bevindingen met betrekking tot het geneesmiddel bij jonge minivarkens waren vergelijkbaar met die bij volwassenen. Topische toepassing van het geneesmiddel (0,09 g/g) bij jonge varkens (2 maanden oud) veroorzaakte geen lokale en systemische, toxicologische, relevante bevindingen bij toepassing op brandwonden in een formulering en in een doseringsschema die relevant zijn voor gebruik van het product bij mensen. Na herhaalde intraveneuze injecties van doses van 4, 8 en 12 mg/kg elke derde dag bij jonge minivarkens, werden bij alle dosisgroepen gerelateerde veranderingen waargenomen na de vijfde dosis op dag 10. De bevindingen bestonden uit convulsies en roodheid van de huid evenals bevindingen zoals verminderde activiteit, ademhalingsproblemen en ataxie bij sommige van de dieren.
Bij de behandelde dieren werd een trend van stijgende QT- en QTc-intervallen waargenomen op dag 10 na de dosis. Deze waarden werden verkregen na significante, klinische waarnemingen, die hierboven zijn beschreven.
In studies naar de ontwikkeling van het embryo/de foetus bij ratten en konijnen leverde intraveneuze toediening van dit geneesmiddel geen bewijs op van onrechtstreekse of rechtstreekse toxiciteit op de ontwikkeling van het embryo/de foetus. De blootstellingsniveaus voor de moeder waren echter aanzienlijk lager dan die maximaal gemeld werden in de klinische praktijk (10-500 maal lager dan de AUC bij de mens, 3-50 maal lager dan de Cmax bij de mens). Aangezien dit geneesmiddel slecht werd verdragen door de moederdieren worden deze studies niet relevant geacht voor de beoordeling van het risico voor de mens. Dit geneesmiddel vertoonde geen genotoxische activiteit wanneer het onderzocht werd in de standaardset in-vitro- en in-vivo studies.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Poeder
Ammoniumsulfaat
Azijnzuur
Gel
Carbomeer 980
Dinatriumfosfaat, watervrij
Natriumhydroxide
Water voor injectie
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn in rubriek 6.6.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
Vanuit microbiologisch standpunt en vermits de enzymatische activiteit van het product progressief afneemt na mengen, moet het gereconstitueerde product onmiddellijk na bereiding (binnen 15 minuten) worden gebruikt.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Gekoeld bewaren en transporteren (2 °C – 8 °C).
Rechtop bewaren zodat de gel onderaan in de fles blijft en bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
Niet in de vriezer bewaren.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
5 g poeder in een flacon (glas type II), verzegeld met een rubber (broombutyl), stop en afgedekt met een dop (aluminium), en 50 g gel in een fles (boorsilicaat, glas type I), verzegeld met een rubber stop en afgedekt met een schroefdop (tegen knoeien bestand polypropyleen).
Verpakkingsgrootte van 1 flacon met poeder en 1 fles met gel.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Er zijn meldingen van beroepsmatige blootstelling aan bromelaïne die leidt tot sensibilisatie. Sensibilisatie kan zijn ontstaan ten gevolge van inhalatie van bromelaïnepoeder. Allergische reacties op bromelaïne omvatten anafylactische reacties en andere onmiddellijke reacties met manifestaties zoals bronchospasme, angio-oedeem, urticaria, en reacties van het slijmvlies en van het maagdarmstelsel. Wanneer dit geneesmiddelpoeder met de gel wordt gemengd, is de juiste werkwijze, met inbegrip van het dragen van handschoenen en beschermende kleding, evenals een beschermende bril en een chirurgisch masker, vereist (zie rubriek 4.4). Het poeder mag niet worden geïnhaleerd, zie rubriek 4.2.
Accidentele blootstelling van de ogen moet worden vermeden. Bij blootstelling van de ogen, moeten de blootgestelde ogen gedurende minstens 15 minuten worden gespoeld met ruime hoeveelheden water. In geval van blootstelling aan de huid, moet dit geneesmiddel met water worden weggespoeld.
Gel bereiden (poeder met gel mengen)
- Het poeder en de gel zijn steriel. Een aseptische techniek moet worden gebruikt voor het mengen van het poeder met de gel.
- De flacon met het poeder moet voorzichtig worden geopend door de aluminium dop eraf te trekken en de rubberen stop te verwijderen.
- Bij het openen van de fles met gel moet worden gecontroleerd of de tegen knoeien bestendige ring van de dop van de fles loslaat. Als de tegen knoeien bestendige ring al is losgekomen van de dop voordat de fles werd geopend, moet de fles met de gel worden afgevoerd en moet een andere, nieuwe fles met gel worden gebruikt.
- Het poeder wordt vervolgens in de bijbehorende fles met gel overgebracht.
- Het poeder en de gel moeten zorgvuldig worden gemengd tot een gelijkmatig, enigszins geelbruin tot lichtbruin mengsel wordt verkregen. Doorgaans moeten het poeder en de gel gedurende 1 tot 2 minuten worden gemengd.
- De gel dient bij het bed van de patiënt te worden bereid.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
MediWound Germany GmbH
Hans-Sachs-Strasse 100
65428 Rüsselsheim
Duitsland
e-mail: info@mediwound.com
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/12/803/002
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 18 december 2012
Datum van laatste verlenging: 12 augustus 2022
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
