Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Metalyse – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Metalyse

Metalyse 8.000 eenheden (40 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Metalyse 10.000 eenheden (50 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Metalyse 8.000 eenheden (40 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Metalyse 10.000 eenheden (50 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Metalyse 8.000 eenheden (40 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Elke injectieflacon bevat 8.000 eenheden (40 mg) tenecteplase.

Elke voorgevulde spuit bevat 8 ml oplosmiddel.

Metalyse 10.000 eenheden (50 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Elke injectieflacon bevat 10.000 eenheden (50 mg) tenecteplase.

Elke voorgevulde spuit bevat 10 ml oplosmiddel.

De gereconstitueerde oplossing bevat 1.000 eenheden (5 mg) tenecteplase per ml.

De sterkte van tenecteplase wordt uitgedrukt in eenheden (E) met behulp van een referentiestandaard, die specifiek is voor tenecteplase en niet vergelijkbaar is met eenheden gebruikt voor andere trombolytica.

Tenecteplase is een fibrinespecifieke plasminogeenactivator geproduceerd in een ovariumcellijn van Chinese hamsters met behulp van recombinante DNA-technologie.

Hulpstof(fen) met bekend effect

Elke injectieflacon van 40 mg bevat 3,2 mg polysorbaat 20 (E 432).

Elke injectieflacon van 50 mg bevat 4,0 mg polysorbaat 20 (E 432).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.

Het poeder is wit tot gebroken wit.

Het oplosmiddel is helder en kleurloos.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Metalyse is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen voor de trombolytische behandeling van een vermoeden van myocardinfarct met persisterende ST-elevaties of een recent linkerbundeltakblok, binnen 6 uur na het optreden van de symptomen van een acuut myocardinfarct (AMI).

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

Metalyse dient te worden voorgeschreven door artsen met ervaring in het toepassen van een trombolytische behandeling en met de faciliteiten om het gebruik te monitoren.

De behandeling met Metalyse dient zo vroeg mogelijk na het optreden van symptomen te worden gestart.

De juiste presentatie van het product met tenecteplase dient zorgvuldig en in overeenstemming met de indicatie te worden gekozen. De presentaties van 40 mg en 50 mg zijn uitsluitend bedoeld voor gebruik bij een acuut myocardinfarct.

Metalyse dient te worden toegediend op basis van lichaamsgewicht, met een maximumdosis van 10.000 eenheden (50 mg tenecteplase). Het volume dat nodig is om de juiste dosis toe te dienen, kan worden berekend op basis van het volgende schema:

Lichaamsgewicht-categorie van patiënt

(kg)

Tenecteplase

(E)

Tenecteplase

(mg)

Overeenkomstig volume van de gereconstitueerde oplossing

(ml)

< 60

≥ 60 tot < 70 ≥ 70 tot < 80 ≥ 80 tot < 90

≥ 90

6.000 30 6 7.000 35 7 8.000 40 8 9.000 45 9 10.000 50 10
Voor details zie rubriek 6.6: Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Ouderen (≥ 75 jaar)

Vanwege het grotere bloedingsrisico dient Metalyse met voorzichtigheid aan ouderen (≥ 75 jaar) te worden toegediend (zie de informatie over bloedingen in rubriek 4.4 en over de STREAM-studie in rubriek 5.1).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van Metalyse bij kinderen (jonger dan 18 jaar) zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Adjuvante therapie

Antitrombotische adjuvante therapie met plaatjesaggregatieremmers en anticoagulantia dient toegepast te worden volgens de huidige relevante behandelingsrichtlijnen voor de behandeling van patiënten met een myocardinfarct met ST-elevatie.

Zie voor coronaire interventie rubriek 4.4.

Ongefractioneerde heparine en enoxaparine zijn gebruikt als antitrombotische adjuvante therapie in klinische studies met Metalyse.

Acetylsalicylzuur dient zo spoedig mogelijk na het optreden van de symptomen gestart te worden en dient levenslang te worden voortgezet, tenzij het gecontra-indiceerd is.

Wijze van toediening

De gereconstitueerde oplossing moet intraveneus worden toegediend en is voor onmiddellijk gebruik. De gereconstitueerde oplossing is een heldere en kleurloze tot lichtgele oplossing.

De benodigde dosis dient als een enkele intraveneuze bolus in ongeveer 10 seconden te worden toegediend.

Voor instructies over reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen of voor gentamicine (een residu uit het productieproces). Indien behandeling met Metalyse toch nodig wordt geacht, moeten, in geval van nood, voorzieningen voor reanimatie onmiddellijk beschikbaar zijn.

Bovendien is Metalyse gecontra-indiceerd in de volgende situaties omdat trombolytische therapie in verband wordt gebracht met een hoger risico op bloedingen:

  • Een belangrijke bloedingsstoornis op dit moment of in de afgelopen 6 maanden
  • Patiënten die een effectieve behandeling krijgen met orale anticoagulantia (bijvoorbeeld vitamine K-antagonisten met INR > 1,3) (zie rubriek 4.4, subrubriek ‘Bloedingen’)
  • Elke voorgeschiedenis van beschadiging aan het centrale zenuwstelsel (d.w.z. neoplasma, aneurysma, intracraniale of spinale operatie)
  • Bekende hemorragische diathese
  • Ernstige, ongecontroleerde hypertensie (zie rubriek 4.4)
  • Grote operatie, biopsie van een parenchymaal orgaan of significant trauma in de afgelopen

    2 maanden (dit omvat eveneens elk trauma dat in verband wordt gebracht met het huidige AMI)

  • Recent hoofd- of schedeltrauma
  • Bacteriële endocarditis, pericarditis
  • Acute pancreatitis
  • Ernstige leverfunctiestoornis, met inbegrip van leverfalen, cirrose, portale hypertensie

    (oesofagusvarices) en actieve hepatitis

  • Actieve ulcererende gastro-intestinale aandoening
  • Bekend arterieel aneurysma en/of arteriële/veneuze misvormingen
  • Neoplasma met verhoogde kans op bloedingen
  • Elke bekende voorgeschiedenis van een beroerte als gevolg van een bloeding of met een onbekende oorzaak
  • Bekende voorgeschiedenis van een ischemische beroerte of een transiënte ischemische aanval

    (TIA) in de voorgaande 6 maanden

  • Dementie

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren, moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

Coronaire interventie

Indien primaire percutane coronaire interventie (PCI) gepland staat volgens de huidige relevante behandelingsrichtlijnen, dan mag tenecteplase niet gegeven worden (zie rubriek 5.1 ASSENT-4-studie).

Patiënten die niet binnen het uur, zoals aanbevolen in richtlijnen, primaire PCI kunnen ondergaan en tenecteplase krijgen als primaire coronaire rekanalisatiebehandeling, moeten zonder vertraging worden overgebracht naar een instelling waar coronaire interventies kunnen worden uitgevoerd, voor angiografie en tijdige adjuvante coronaire interventie binnen 6-24 uur of eerder, als dit medisch noodzakelijk is (zie rubriek 5.1 STREAM-studie).

Bloedingen

De meest gebruikelijke complicatie die men gedurende behandeling met tenecteplase tegenkomt, is een bloeding. Het gelijktijdige gebruik van antistolling met heparine kan bijdragen aan de bloeding. Omdat fibrine tijdens de behandeling met tenecteplase gelyseerd wordt, kan een bloeding op de recente prikplaats optreden. Daarom vereist trombolytische therapie de nodige aandacht op alle mogelijke plaatsen waar bloedingen kunnen optreden (met inbegrip van plaatsen waar katheters worden ingebracht, arteriële en veneuze prikplaatsen, laesies en naaldprikplaatsen). Het gebruik van rigide katheters, evenals intramusculaire injecties en niet-essentiële behandeling van de patiënt dienen gedurende de behandeling met tenecteplase te worden vermeden.

Het meest frequent is hemorragie op de injectieplaats, en incidenteel zijn urogenitale en tandvleesbloedingen waargenomen.

Mochten ernstige bloedingen voorkomen, in het bijzonder cerebrale hemorragie, dan dient de gelijktijdige toediening van heparine onmiddellijk te worden gestaakt. Toediening van protamine dient te worden overwogen als heparine werd toegediend binnen 4 uur vóór de aanvang van de bloeding. Bij de enkele patiënten die niet op deze conservatieve methoden reageren, kan weloverwogen gebruik van transfusieproducten aangewezen zijn. Transfusie van cryoprecipitaat, vers ingevroren plasma en bloedplaatjes dient te worden overwogen met een klinische herevaluatie en herevaluatie met laboratoriumonderzoek na iedere toediening. Bij infusie van cryoprecipitaat is de gewenste streefwaarde voor de fibrinogeenspiegel 1 g/l. Als laatste alternatief zijn antifibrinolytica beschikbaar. In de volgende gevallen kunnen de risico’s van behandeling met tenecteplase toenemen en dienen deze afgewogen te worden tegen de verwachte voordelen:

  • Systolische bloeddruk > 160 mmHg, zie rubriek 4.3
  • Recente gastro-intestinale of urogenitale bloeding (in de afgelopen 10 dagen)
  • Recente intramusculaire injectie of kleine recente trauma’s, prikken in grote bloedvaten
  • Gevorderde leeftijd, d.w.z. patiënten van 75 jaar of ouder
  • Lichaamsgewicht < 50 kg
  • Patiënten die orale anticoagulantia krijgen: het gebruik van Metalyse kan worden overwogen indien de toediening of de tijd sinds de laatste inname van de antistollingsmedicatie residuale werkzaamheid onwaarschijnlijk maakt en als de aangewezen test(s) op de antistollingswerking van het (de) betreffende product(en) geen klinisch relevante werking op het stollingssysteem laat/laten zien (bijvoorbeeld INR ≤ 1,3 voor vitamine K-antagonisten of uitslag(en) van (een) andere relevante test(s) voor andere orale anticoagulantia binnen de respectieve bovengrens van normaal)
  • Verlengde (> 2 minuten) of traumatische cardiopulmonale resuscitatie of hartmassage.

Aritmieën

Coronaire trombolyse kan leiden tot aritmieën die in verband worden gebracht met reperfusie. Reperfusiearitmieën kunnen leiden tot hartstilstand, kunnen levensbedreigend zijn en conventionele antiaritmische therapie kan nodig zijn. Er wordt aangeraden dat therapie met antiaritmica voor bradycardie en/of ventriculaire tachyaritmieën (pacemaker, defibrillator) beschikbaar is als tenecteplase wordt toegediend.

GPIIb/IIIa-antagonisten

Het gelijktijdig gebruik van GPIIb/IIIa-antagonisten verhoogt het bloedingsrisico.

Trombo-embolie

Het gebruik van Metalyse kan het risico op trombo-embolische voorvallen verhogen bij patiënten met bestaande trombi, bijvoorbeeld een trombus in de linkerhelft van het hart (mitralisstenose of atriumfibrilleren enz.).

Overgevoeligheid/Herhaalde toedieningen

Er is geen langdurige antilichaamvorming tegen het tenecteplasemolecuul waargenomen na behandeling. Er is echter geen systematische ervaring met het herhaald toedienen van tenecteplase. Voorzichtigheid is geboden indien tenecteplase aan personen wordt toegediend met een bekende overgevoeligheid (anders dan anafylactische reactie) voor de werkzame stof, voor een van de hulpstoffen of voor gentamicine (een residu uit het productieproces). Mocht er een anafylactoïde reactie optreden, dan dient de injectie onmiddellijk te worden gestaakt en een passende behandeling te worden gestart. Tenecteplase dient in elk geval niet opnieuw te worden toegediend voordat de hemostatische factoren zoals fibrinogeen, plasminogeen en alfa2-antiplasmine zijn beoordeeld.

Pediatrische patiënten

Het gebruik van Metalyse bij kinderen (jonger dan 18 jaar) wordt wegens het ontbreken van gegevens over de veiligheid en werkzaamheid ontraden.

Metalyse bevat polysorbaat 20

Dit geneesmiddel bevat respectievelijk 3,2 mg of 4,0 mg polysorbaat 20 in elke injectieflacon van 40 mg of 50 mg. Polysorbaten kunnen allergische reacties veroorzaken.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen formeel onderzoek naar interacties met tenecteplase en andere algemeen toegediende geneesmiddelen uitgevoerd bij patiënten met AMI. Echter, de analyse van gegevens van meer dan 12.000 patiënten behandeld gedurende fase I, II en III vertoonde geen klinisch relevante interacties met algemeen gebruikte geneesmiddelen bij patiënten met AMI en geneesmiddelen die gelijktijdig worden gebruikt met tenecteplase.

Geneesmiddelen die de stolling/bloedplaatjesfunctie beïnvloeden

Geneesmiddelen die de stolling beïnvloeden of die de bloedplaatjesfunctie veranderen (bijvoorbeeld ticlopidine, clopidogrel, LMWH), kunnen het risico op bloedingen vóór, tijdens of na therapie met tenecteplase verhogen.

Het gelijktijdig gebruik van GPIIb/IIIa-antagonisten verhoogt het bloedingsrisico.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er is een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van Metalyse bij zwangere vrouwen. Niet-klinische gegevens die voor tenecteplase zijn verkregen, hebben bloedingen met secundaire mortaliteit van moederdieren laten zien als gevolg van de bekende farmacologische werking van de werkzame stof, en in enkele gevallen zijn abortus en resorptie van de foetus opgetreden (deze effecten zijn uitsluitend bij herhaalde toediening waargenomen). Tenecteplase wordt niet teratogeen geacht (zie rubriek 5.3).

Het voordeel van behandeling moet worden afgewogen tegen de potentiële risico’s tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Het is niet bekend of tenecteplase in de moedermelk wordt uitgescheiden.

Voorzichtigheid moet worden betracht wanneer Metalyse wordt toegediend aan een vrouw die borstvoeding geeft en er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt in de eerste 24 uur na toediening van Metalyse.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen klinische gegevens en ook geen niet-klinische studies betreffende de vruchtbaarheid beschikbaar voor tenecteplase (Metalyse).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Niet van toepassing.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Hemorragie is een zeer vaak voorkomende bijwerking die in verband wordt gebracht met het gebruik van tenecteplase. Het type hemorragie is voornamelijk oppervlakkig op de injectieplaats. Ecchymose wordt gewoonlijk waargenomen, maar vereist meestal geen specifieke actie. Sterfte en permanente invaliditeit zijn gerapporteerd bij patiënten die een cerebrovasculair accident (CVA) (inclusief intracraniële bloedingen) en andere ernstige voorvallen met bloedingen hebben doorgemaakt.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De hieronder genoemde bijwerkingen worden geclassificeerd naar frequentie en systeem/orgaanklasse. Frequentiegroeperingen worden bepaald aan de hand van de volgende verdeling: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 1 toont de frequentie van bijwerkingen.

Systeem/orgaanklasseBijwerking
Immuunsysteemaandoeningen
ZeldenAnafylactische reactie (inclusief rash, urticaria, bronchospasmen, larynxoedeem)
Zenuwstelselaandoeningen
SomsIntracraniële bloeding (zoals cerebrale bloeding, cerebraal hematoom, hemorragische beroerte, hemorragische transformatie ten gevolge van een beroerte, intracraniaal hematoom, subarachnoïdale bloeding) inclusief verwante symptomen als somnolentie, afasie, hemiparese, convulsie
Oogaandoeningen
SomsOogbloeding
Hartaandoeningen
SomsReperfusiearitmieën (zoals asystole, versneld idioventriculaire ritmie, aritmie, extrasystoles, atriumfibrilleren, atrioventriculair blok eerstegraads tot atrioventriculair blok volledig, bradycardie, tachycardie, ventriculaire aritmie, ventrikelfibrilleren, ventriculaire tachycardie) treden tijdelijk op, in nauwe samenhang met de behandeling met tenecteplase.
ZeldenPericardhemorragie
Bloedvataandoeningen
Zeer vaakBloedingen
ZeldenEmbolie (trombo-embolie)
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
VaakBloedneus
ZeldenLongbloeding
Maagdarmstelselaandoeningen
VaakGastro-intestinale bloeding (zoals maagbloeding, maagulcusbloeding, rectale bloeding, bloedbraken, melaena, mondbloeding)
SomsRetroperitoneale bloedingen (zoals retroperitoneaal hematoom)
Niet bekendNausea, braken
Huid- en onderhuidaandoeningen
VaakEcchymose
Nier- en urinewegaandoeningen
VaakUrogenitale bloeding (zoals hematurie, urinewegbloeding)
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
VaakInjectieplaatsbloeding, bloeding op de plaats van een punctie
Onderzoeken
ZeldenBloeddruk verlaagd
Niet bekendLichaamstemperatuur verhoogd
Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties
Niet bekendVetembolie, wat kan leiden tot de bijbehorende gevolgen in de betrokken organen

Zoals ook bij andere trombolytische middelen, zijn de volgende bijwerkingen gemeld als gevolg van een myocardinfarct en/of trombolytische behandeling:

  • zeer vaak: hypotensie, hartslag- en ritmestoornissen, angina pectoris
  • vaak: terugkerende ischemie, hartfalen, myocardinfarct, cardiogene shock, pericarditis, pulmonaal oedeem
  • soms: hartstilstand, mitralisklepinsufficiëntie, pericardeffusie, veneuze trombose, harttamponnade, myocardruptuur
  • zelden: longembolie

Deze cardiovasculaire bijwerkingen kunnen levensbedreigend zijn en kunnen leiden tot de dood.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Symptomen

Bij een overdosering kan er een verhoogd risico op bloedingen zijn.

Therapie

In het geval van een ernstige, langdurige bloeding, kan substitutietherapie (plasma, bloedplaatjes) worden overwogen; zie ook rubriek 4.4.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: antitrombotica, enzymen; ATC-code: B01A D11

Werkingsmechanisme

Tenecteplase is een recombinant fibrinespecifieke plasminogeenactivator die is afgeleid van het natuurlijke t-PA door modificaties op drie plaatsen in de eiwitstructuur. Het bindt aan de fibrinecomponent van de trombus (bloedprop) en zet selectief trombusgebonden plasminogeen om in plasmine, dat de fibrinematrix van de trombus afbreekt. Tenecteplase heeft een hogere fibrinespecificiteit en betere weerstand tegen inactivatie door zijn endogene remmer (PAI-1) in vergelijking tot het natuurlijke t-PA.

Farmacodynamische effecten

Na toediening van tenecteplase zijn een dosisafhankelijke verbruik van alfa2-antiplasmine (de vloeibare-faseremmer van plasmine) en daaruit volgend een toename van de spiegels van de systemische plasmineaanmaak waargenomen. Deze waarneming is in overeenstemming met het bedoelde effect van plasminogeenactivatie. In vergelijkende onderzoeken werd minder dan 15% reductie in fibrinogeen en minder dan 25% reductie in plasminogeen waargenomen bij proefpersonen behandeld met de maximumdosis van tenecteplase (10.000 E, overeenkomend met 50 mg), terwijl alteplase een afname van ongeveer 50% in fibrinogeen- en plasminogeenspiegels veroorzaakte. Er was geen klinisch relevante antilichaamvorming waarneembaar na 30 dagen.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

Gegevens m.b.t. doorgankelijkheid uit fase I en II angiografische onderzoeken wijzen erop dat tenecteplase, toegediend in een enkele intraveneuze bolus, effectief is in het oplossen van bloedproppen in de geïnfarcteerde slagader van proefpersonen met een AMI. Dit effect is dosisgerelateerd.

ASSENT-2

Een grootschalige mortaliteitsstudie (ASSENT-2) bij ongeveer 17.000 patiënten toonde aan dat tenecteplase therapeutisch equivalent is aan alteplase in het doen afnemen van de mortaliteit (6,2% voor beide behandelingen, na 30 dagen, bovengrens van de 95%-BI voor relatieve risicoverhouding 1,124) en dat het gebruik van tenecteplase gepaard gaat met een significant lagere incidentie van niet-intracraniële bloedingen (26,4% versus 28,9%; p = 0,0003). Dit vertaalt zich in een significant lagere behoefte aan transfusies (4,3% versus 5,5%; p = 0,0002). Intracraniële bloeding trad met een frequentie van 0,93% versus 0,94% op voor respectievelijk tenecteplase en alteplase.

Coronaire doorgankelijkheid en beperkte klinische uitkomstgegevens lieten zien dat AMI-patiënten succesvol zijn behandeld na 6 uur na het optreden van symptomen.

ASSENT-4

De ASSENT-4 PCI studie was opgezet om aan te tonen of bij 4.000 patiënten met grote myocardinfarcten voorbehandeling met een volledige dosis tenecteplase en gelijktijdig een enkelvoudige bolus ongefractioneerde heparine tot 4.000 I.E. toegediend voorafgaande aan primaire PCI binnen 60 tot 180 minuten, zou leiden tot betere resultaten dan primaire PCI alleen. Het onderzoek werd vroegtijdig beëindigd met 1.667 gerandomiseerde patiënten vanwege een numeriek hogere mortaliteit in de met tenecteplase voorbehandelde PCI-groep. Het optreden van het primaire eindpunt, een samenstelling van overlijden, cardiogene shock of congestief hartfalen binnen 90 dagen, was significant hoger in de groep die het onderzochte regime van tenecteplase gevolgd door routine PCI kreeg: 18,6% (151/810) in vergelijking met 13,4% (110/819) in de groep die alleen PCI kreeg, p = 0,0045. Dit significante verschil tussen beide groepen in het primaire eindpunt na 90 dagen was al in het ziekenhuis aanwezig en na 30 dagen.

Numeriek gezien waren alle componenten van het klinisch samengestelde eindpunt in het voordeel van het regime met alleen PCI: overlijden: 6,7% versus 4,9% p = 0,14; cardiogene shock: 6,3% versus 4,8% p = 0,19; congestief hartfalen: 12,0% versus 9,2% p = 0,06 respectievelijk. De secundaire eindpunten re-infarct en herhaalde revascularisatie van het te behandelen bloedvat waren significant verhoogd in de met tenecteplase voorbehandelde groep: re-infarct:6,1% versus 3,7% p = 0,0279; herhaalde revascularisatie van het te behandelen bloedvat: 6,6% versus 3,4% p = 0,0041. De volgende bijwerkingen kwamen vaker voor met tenecteplase voorafgaand aan PCI: intracraniële bloeding:1% versus 0% p = 0,0037; beroerte: 1,8% versus 0% p < 0,0001; grote bloedingen: 5,6% versus 4,4% p = 0,3118: kleine bloedingen: 25,3% versus 19,0% p = 0,0021; bloedtransfusies: 6,2% versus 4,2% p = 0,0873; abrupte bloedvatafsluiting: 1,9% versus 0,1% p = 0,0001.

STREAM-studie

De STREAM-studie was opgezet om de werkzaamheid en veiligheid te evalueren van een farmaco-invasieve strategie versus een strategie van standaard primaire PCI bij patiënten met een acuut myocardinfarct met ST-elevatie binnen 3 uur na het begin van de symptomen die niet binnen één uur na het eerste medische contact primaire PCI konden ondergaan. De farmaco-invasieve strategie bestond uit vroege fibrinolytische behandeling met tenecteplasebolus en aanvullende plaatjesaggregatieremmers en antistollingsbehandeling, gevolgd door angiografie binnen 6-24 uur of een coronaire ‘rescue’-interventie.

De studiepopulatie bestond uit 1.892 patiënten, gerandomiseerd door middel van een interactieve spraakherkenning. Het primaire eindpunt, een samenstelling van overlijden, cardiogene shock of congestief hartfalen of re-infarct binnen 30 dagen, werd bij 12,4% (116/939) van de patiënten in de farmaco-invasieve arm gezien versus 14,3% (135/943) van de patiënten in de primaire PCI-arm (relatief risico 0,86 (0,68-1,09)).

De afzonderlijke componenten van het primaire samengestelde eindpunt voor de farmaco-invasieve strategie versus primaire PCI werden respectievelijk met de volgende frequenties gezien:

Farmaco-invasief

(n = 944)

Primaire PCI

(n = 948)

p
Samenstelling van overlijden, shock, congestief hartfalen, re-infarct116/939 (12,4%)135/943 (14,3%)0,21

Mortaliteit door alle oorzaken Cardiogene shock

Congestief hartfalen

Re-infarct

43/939 (4,6%) 41/939 (4,4%) 57/939 (6,1%) 23/938 (2,5%)42/946 (4,4%) 56/944 (5,9%) 72/943 (7,6%) 21/944 (2,2%)0,88 0,13 0,18 0,74
Cardiale mortaliteit31/939 (3,3%)32/946 (3,4%)0,92

De waargenomen incidentie van ernstige en niet-ernstige non-ICH-bloedingen was in beide groepen vergelijkbaar:

Farmaco-invasief

(n = 944)

Primaire PCI

(n = 948)

p
Ernstige niet-intracraniële bloeding61/939 (6,5%)45/944 (4,8%)0,11
Niet-ernstige niet-intracraniële bloeding205/939 (21,8%)191/944 (20,2%)0,40

De incidentie van alle beroertes en intracraniële bloeding

Farmaco-invasief

(n = 944)

Primaire PCI

(n = 948)

p
Totaal aantal beroertes (alle typen)15/939 (1,6%)5/946 (0,5%)0,03*

Intracraniële bloeding

Intracraniële bloeding na

protocolwijziging tot de halve dosis bij patiënten ≥ 75 jaar

9/939 (0,96%)

4/747 (0,5%)

2/946 (0,21%)

2/758 (0,3%)

0,04**

0,45

* De incidenties waren in beide groepen conform de verwachting bij STEMI-patiënten die met fibrinolytica of primaire PCI worden behandeld (zoals in eerdere studies werd gezien). ** De incidentie was in de farmaco-invasieve groep volgens de verwachting voor fibrinolyse met tenecteplase (zoals in eerdere studies werd gezien).

Nadat de tenecteplasedosis bij patiënten ≥ 75 jaar met de helft was verlaagd, zijn geen intracraniële bloedingen meer opgetreden (0 van de 97 patiënten) (95%-BI: 0,0-3,7) versus 8,1% (3 van de 37 patiënten) (95%-BI: 1,7-21,9) vóór de dosisverlaging. De grenzen van het betrouwbaarheidsinterval van de waargenomen incidenties voor en na de dosisverlaging overlappen elkaar.

Bij patiënten ≥ 75 jaar was de waargenomen incidentie van het samengestelde primaire werkzaamheidseindpunt voor de farmaco-invasieve strategie en primaire PCI als volgt: vóór de dosisverlaging 11/37 (29,7%) (95%-BI: 15,9-47,0) versus 10/32 (31,3%) (95%-BI: 16,1-50,0), na de dosisverlaging: 25/97 (25,8%) (95%-BI: 17,4-35,7) versus 25/88 (24,8%) (95%-BI: 19,3-39,0). In beide groepen zijn de grenzen van het betrouwbaarheidsinterval van de waargenomen incidenties voor en na de dosisverlaging overlappend.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie en distributie

Tenecteplase is een intraveneus toegediend, recombinant eiwit dat het plasminogeen activeert. Na intraveneuze toediening van een tenecteplasebolus van 30 mg bij patiënten met een acuut myocardinfarct was de initiële geschatte plasmaconcentratie van tenecteplase 6,45 ± 3,60 µg/ml (gemiddeld ± SD). De distributiefase maakt 31% ± 22% tot 69% ± 15% (gemiddeld ± SD) uit van de totale AUC na toediening van doses die variëren van 5 tot 50 mg.

Gegevens over weefseldistributie zijn verkregen uit studies met radioactief gelabeld tenecteplase bij ratten. De lever was het belangrijkste orgaan waarnaar tenecteplase werd gedistribueerd. Het is niet bekend of en in welke mate tenecteplase bindt aan plasma-eiwitten bij mensen. De gemiddelde verblijfstijd (MRT) in het lichaam is ongeveer 1 uur, terwijl het gemiddelde (± SD) distributievolume in ‘steady state’ (Vss) varieerde van 6,3 ± 2 l tot 15 ± 7 l.

Biotransformatie

Tenecteplase wordt uit de bloedsomloop geklaard door binding aan specifieke receptoren in de lever gevolgd door katabolisatie tot kleine peptiden. De binding aan receptoren in de lever is echter gereduceerd in vergelijking met het natuurlijke t-PA, resulterend in een verlengde halfwaardetijd.

Eliminatie

Na een enkele, intraveneuze bolusinjectie van tenecteplase bij patiënten met acuut myocardinfarct, vertoont tenecteplaseantigeen bifasische eliminatie uit plasma. Er is geen dosisafhankelijkheid van de tenecteplaseklaring in het therapeutische dosisbereik. De initiële, dominante halfwaardetijd is 24 ± 5,5 (gemiddelde ± SD) min., wat 5 keer langer is dan natuurlijk t-PA. De terminale halfwaardetijd is 129 ± 87 min., en de plasmaklaring is 119 ± 49 ml/min.

Toename van het lichaamsgewicht resulteerde in een matige toename van de tenecteplaseklaring en toename van de leeftijd resulteerde in een geringe afname van de klaring. In het algemeen vertonen vrouwen een lagere klaring dan mannen, maar dit kan worden verklaard door het algemeen lagere lichaamsgewicht van vrouwen.

Lineariteit/non-lineariteit

De analyse van dosislineariteit op basis van de AUC duidde erop dat de farmacokinetiek van tenecteplase niet lineair is in het dosisbereik dat is onderzocht, d.w.z. 5 tot 50 mg.

Nier- en leverfunctiestoornis

Omdat tenecteplase via de lever wordt geëlimineerd, is het niet waarschijnlijk dat nierfunctiestoornis invloed op de farmacokinetiek zal hebben. Dit wordt ook ondersteund door gegevens van dieren. Bij mensen is het effect van nier- en leverfunctiestoornis op de farmacokinetiek van tenecteplase echter niet specifiek onderzocht. Daarom wordt geen advies gegeven met betrekking tot de aanpassing van de tenecteplasedosis bij patiënten met lever- en ernstige nierinsufficiëntie.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Toediening van een enkele intraveneuze dosis bij ratten, konijnen en honden resulteerde alleen in dosisafhankelijke en reversibele veranderingen van de stollingsparameters met plaatselijke hemorragie op de injectieplaats, die werd beschouwd als een gevolg van het farmacodynamische effect van tenecteplase. Toxiciteitsonderzoeken na herhaalde dosering bij ratten en honden bevestigden de hierboven genoemde observaties, maar de studieduur werd beperkt tot twee weken door antilichaamvorming tegen het humane eiwit tenecteplase, wat resulteerde in anafylaxie.

Veiligheidsfarmacologiegegevens in cynomolgusapen toonde een verlaging van de bloeddruk gevolgd door veranderingen in het ECG, maar deze kwamen voor bij blootstellingen die aanzienlijk hoger waren dan de klinische blootstelling.

Met betrekking tot de indicatie en de toediening van een enkele dosis bij mensen, was het testen van de reproductietoxiciteit beperkt tot een embryotoxiciteitsstudie bij konijnen, als een gevoelige soort. Tenecteplase induceerde sterfte van de gehele toom gedurende de mid-embryonale periode. Als tenecteplase was toegediend gedurende de mid- of late embryonale periode vertoonden moederdieren vaginale bloedingen op de dag na de eerste dosis. Secundaire sterfte werd 1-2 dagen later waargenomen. Gegevens over de foetale periode zijn niet beschikbaar.

Mutageniteit en carcinogeniteit worden niet verwacht bij deze klasse van recombinant eiwitten. Het testen van de genotoxiciteit en carcinogeniteit was niet nodig.

Er werd geen lokale irritatie van de bloedvaten gezien na intraveneuze, intra-arteriële of paraveneuze toediening van de uiteindelijke formulering van tenecteplase.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Poeder

Arginine

Geconcentreerd fosforzuur (E 338)

Polysorbaat 20 (E 432)

Residu uit het productieproces: gentamicine

Oplosmiddel

Water voor injectie

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Metalyse is onverenigbaar met glucose-infusieoplossingen.

6.3 Houdbaarheid

Houdbaarheid van de ongeopende verpakking

3 jaar

Gereconstitueerde oplossing

Chemische en fysische stabiliteit na reconstitutie is aangetoond gedurende 24 uur bij 2-8 °C en 8 uur bij 30 °C.

Vanuit een microbiologisch standpunt dient de gereconstitueerde oplossing onmiddellijk te worden gebruikt. Indien niet onmiddellijk gebruikt, is de gebruiker verantwoordelijk voor de opslagtijden en de condities vóór gebruik. Deze condities zouden normaliter niet langer mogen zijn dan 24 uur bij 2-8 °C.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren beneden 30 °C. De container in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht. Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Metalyse 8.000 eenheden (40 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

20 ml glazen injectieflacon type I, met een grijze rubberen stop met siliconen coating en een flip-off dop, gevuld met poeder voor oplossing voor injectie. Elke injectieflacon bevat 40 mg tenecteplase. 10 ml plastic voorgevulde spuit met 8 ml oplosmiddel.

Steriele injectieflacon-adapter.

Metalyse 10.000 eenheden (50 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

20 ml glazen injectieflacon type I, met een grijze rubberen stop met siliconen coating en een flip-off dop, gevuld met poeder voor oplossing voor injectie. Elke injectieflacon bevat 50 mg tenecteplase. 10 ml plastic voorgevulde spuit met 10 ml oplosmiddel.

Steriele injectieflacon-adapter.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Metalyse dient te worden gereconstitueerd door toevoeging van het volledige volume oplosmiddel uit de voorgevulde spuit in de injectieflacon die het poeder voor oplossing voor injectie bevat.

  1. 1. Verzeker uzelf dat de juiste injectieflacongrootte wordt gekozen aan de hand van het lichaamsgewicht van de patiënt.

Lichaamsgewichtcategorie

van patiënt

(kg)

Volume van de gereconstitueerde

oplossing

(ml)

Tenecteplase

(E)

Tenecteplase

(mg)

< 60

≥ 60 tot < 70 ≥ 70 tot < 80 ≥ 80 tot < 90

≥ 90

6 6.000 30 7 7.000 35 8 8.000 40 9 9.000 45 10 10.000 50
  1. 2. Controleer of de dop van de injectieflacon nog intact is.
  2. 3. Verwijder de flip-off dop van de injectieflacon.
  3. 4. Open de bovenkant van de injectieflacon-adapter. Verwijder de dop van de voorgevulde spuit met het oplosmiddel. Schroef vervolgens onmiddellijk de voorgevulde spuit stevig op de injectieflacon-adapter en doorboor de stop van de injectieflacon in het midden met de scherpe punt van de injectieflacon-adapter.
  4. 5. Voeg het oplosmiddel toe aan de injectieflacon door de zuiger van de spuit langzaam in te drukken, om schuimvorming te voorkomen.
  5. 6. Houd de spuit aan de injectieflacon-adapter bevestigd en reconstitueer door voorzichtig te zwenken.
  6. 7. De gereconstitueerde oplossing voor injectie resulteert in een kleurloze tot lichtgele, heldere oplossing. Alleen een heldere oplossing zonder deeltjes dient te worden gebruikt.
  7. 8. Draai, direct vóór toediening van de oplossing, de injectieflacon met de nog steeds bevestigde spuit om, zodat de spuit onder de injectieflacon zit.
  8. 9. Breng het juiste volume van de gereconstitueerde oplossing Metalyse over in de spuit, gebaseerd op het gewicht van de patiënt.
  9. 10. Schroef de spuit los van de injectieflacon-adapter.
  10. 11. Een reeds bestaande intraveneuze lijn, die uitsluitend is gebruikt voor de toediening van 0,9% natriumchlorideoplossing, mag worden gebruikt voor de toediening van Metalyse. Er mag geen ander geneesmiddel worden toegevoegd aan de injectieoplossing.
  11. 12. Metalyse moet intraveneus in ongeveer 10 seconden worden toegediend aan de patiënt. Het dient niet te worden toegediend in een lijn die glucose bevat, aangezien Metalyse onverenigbaar is met glucoseoplossing.
  12. 13. De lijn dient na injectie van Metalyse te worden doorgespoeld voor een goede afgifte.
  13. 14. Elke ongebruikte gereconstitueerde oplossing dient te worden weggegooid.

Het reconstitueren kan tevens met een naald in plaats van met de bijgevoegde flaconadapter uitgevoerd worden.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Boehringer Ingelheim International GmbH

Binger Strasse 173

55216 Ingelheim am Rhein

Duitsland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Metalyse 8.000 eenheden (40 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

EU/1/00/169/005

Metalyse 10.000 eenheden (50 mg) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie

EU/1/00/169/006

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 23 februari 2001

Datum van laatste verlenging: 23 februari 2006

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Metalyse 5.000 eenheden (25 mg) poeder voor oplossing voor injectie

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Metalyse 5.000 eenheden (25 mg) poeder voor oplossing voor injectie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke injectieflacon bevat 5.000 eenheden (25 mg) tenecteplase.

De gereconstitueerde oplossing bevat 1.000 eenheden (5 mg) tenecteplase per ml.

De sterkte van tenecteplase wordt uitgedrukt in eenheden (E) met behulp van een referentiestandaard, die specifiek is voor tenecteplase en niet vergelijkbaar is met eenheden gebruikt voor andere trombolytica.

Tenecteplase is een fibrinespecifieke plasminogeenactivator geproduceerd in een ovariumcellijn van Chinese hamsters met behulp van recombinante DNA-technologie.

Hulpstof(fen) met bekend effect

Elke injectieflacon van 25 mg bevat 2,0 mg polysorbaat 20 (E 432).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Poeder voor oplossing voor injectie.

Het poeder is wit tot gebroken wit.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Metalyse is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen voor de trombolytische behandeling van een acute ischemische beroerte (AIS) binnen 4,5 uur na voor het laatst zonder uitvalsverschijnselen te zijn gezien en na uitsluiting van een intracraniële bloeding.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

Metalyse moet worden voorgeschreven door artsen met ervaring in neurovasculaire zorg en het toepassen van een trombolytische behandeling, met de faciliteiten om het gebruik te monitoren.

De behandeling met Metalyse moet zo vroeg mogelijk en niet later dan 4,5 uur na voor het laatst zonder uitvalsverschijnselen te zijn gezien en na uitsluiting van een intracraniële bloeding door middel van geschikte beeldvormingstechnieken worden gestart. Het behandeleffect is tijdgebonden; een vroegere behandeling vergroot daarom de kans op een gunstige uitkomst.

De juiste presentatie van het product met tenecteplase dient zorgvuldig en in overeenstemming met de indicatie te worden gekozen. De presentatie van 25 mg tenecteplase is uitsluitend bedoeld voor gebruik bij acute ischemische beroerte.

Metalyse dient te worden toegediend op basis van lichaamsgewicht, met een maximale enkele dosis van 5.000 eenheden (25 mg tenecteplase) voor de indicatie van acute ischemische beroerte. Vanwege de beperkte beschikbaarheid van gegevens moet het voordeel ten opzichte van het risico van behandeling met tenecteplase zorgvuldig worden geëvalueerd bij patiënten die 50 kg of minder wegen. Het volume dat nodig is om de juiste totale dosis toe te dienen, kan worden berekend op basis van het volgende schema:

Lichaamsgewichtcategorie

van patiënt

(kg)

Tenecteplase

(E)

Tenecteplase

(mg)

Overeenkomstig volume van de gereconstitueerde oplossing

(ml)

< 60

≥ 60 tot < 70 ≥ 70 tot < 80 ≥ 80 tot < 90

≥ 90

3.000 15,0 3,0 3.500 17,5 3,5 4.000 20,0 4,0 4.500 22,5 4,5 5.000 25,0 5,0
Voor details zie rubriek 6.6: Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Ouderen (> 80 jaar)

Vanwege het grotere bloedingsrisico dient Metalyse met voorzichtigheid aan ouderen (> 80 jaar) te worden toegediend (zie de informatie over bloedingen in rubriek 4.4).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van Metalyse bij kinderen jonger dan 18 jaar oud zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Adjuvante therapie

Geneesmiddelen die de stolling/bloedplaatjesfunctie beïnvloeden

De veiligheid en werkzaamheid van dit regime met gelijktijdige toediening van heparine of plaatjesaggregatieremmers, zoals acetylsalicylzuur, gedurende de eerste 24 uur na behandeling met Metalyse zijn onvoldoende onderzocht. Vanwege een verhoogd risico op bloeding moet daarom toediening van intraveneuze heparine of plaatjesaggregatieremmers, zoals acetylsalicylzuur, worden vermeden in de eerste 24 uur na behandeling met Metalyse.

Indien heparine vereist is voor andere indicaties, mag de dosis niet hoger zijn dan 10.000 I.E. per dag, subcutaan toegediend.

Wijze van toediening

De gereconstitueerde oplossing moet intraveneus worden toegediend en is voor onmiddellijk gebruik. De gereconstitueerde oplossing is een heldere en kleurloze tot lichtgele oplossing.

De benodigde dosis dient als een enkele intraveneuze bolus in ongeveer 5 tot 10 seconden te worden toegediend.

Injectieflacons van 40 mg of 50 mg tenecteplase zijn niet bedoeld voor gebruik bij acute ischemische beroerte. Voor instructies over reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen of voor gentamicine (een residu uit het productieproces).

Bovendien is Metalyse gecontra-indiceerd in de volgende situaties omdat trombolytische therapie in verband wordt gebracht met een hoger risico op bloedingen:

  • Een belangrijke bloedingsstoornis op dit moment of in de afgelopen 6 maanden
  • Patiënten die een effectieve antistollingsbehandeling krijgen (bijvoorbeeld

    vitamine K-antagonisten met INR > 1,7) (zie rubriek 4.4, subrubriek ‘Bloedingen’)

  • Voorgeschiedenis van, of verdenking op, een intracraniële bloeding
  • Symptomen die duiden op subarachnoïdale bloeding, zelfs als de CT-scan normaal is
  • Ernstige beroerte, klinisch beoordeeld (bijv. NIHSS > 25) en/of door middel van geschikte beeldvormingstechnieken
  • Acute ischemische beroerte zonder invaliderende neurologische uitvalsverschijnselen, of waarbij de symptomen snel verbeteren vóór de start van de injectie
  • Elke voorgeschiedenis van beschadiging aan het centrale zenuwstelsel (d.w.z. neoplasma, aneurysma, intracraniale of spinale operatie)
  • Bekende hemorragische diathese
  • Ernstige, ongecontroleerde arteriële hypertensie (zie rubriek 4.4)
  • Grote operatie, biopsie van een parenchymaal orgaan of significant trauma in de afgelopen

    2 maanden

  • Recent hoofd- of schedeltrauma
  • Bacteriële endocarditis, pericarditis
  • Acute pancreatitis
  • Ernstige leverfunctiestoornis, met inbegrip van leverfalen, cirrose, portale hypertensie

    (oesofagusvarices) en actieve hepatitis

  • Actieve ulcererende gastro-intestinale aandoening
  • Bekend arterieel aneurysma en/of arteriële/veneuze misvormingen
  • Neoplasma met verhoogde kans op bloedingen
  • Toediening van heparine in de voorafgaande 48 uur en een tromboplastinetijd die de bovengrens van de laboratoriumreferentiewaarden overschrijdt
  • Patiënten die een eerdere beroerte hebben gehad en gelijktijdig diabetes hebben
  • Eerdere beroerte in de laatste 3 maanden
  • Bloedplaatjestelling lager dan 100.000/mm3
  • Systolische bloeddruk (BD) > 185 mmHg of diastolische BD > 110 mmHg, of wanneer de bloeddruk door zorgvuldige behandeling niet tot deze grenzen kan worden verlaagd
  • Bloedglucose < 50 mg/dl (zie rubriek 4.4) of > 400 mg/dl (< 2,8 mM of > 22,2 mM).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Trombolytische behandeling vereist adequate monitoring. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid en follow-up van artsen die opgeleid zijn in en ervaring hebben met neurovasculaire zorg en het toepassen van trombolytische behandelingen, met de faciliteiten om het toepassen te monitoren. Voor de verificatie van de indicatie kunnen diagnostische maatregelen op afstand worden overwogen indien van toepassing; zie rubrieken 4.1 en 4.2.

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren, moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

Bloedingen

De meest gebruikelijke complicatie die men gedurende behandeling met tenecteplase tegenkomt, is een bloeding. Het gelijktijdige gebruik van andere werkzame stoffen die de stolling of bloedplaatjesfunctie beïnvloeden (bijvoorbeeld heparine), kan bijdragen aan de bloeding; zie rubriek 4.2 en 4.3. Omdat fibrine tijdens de behandeling met tenecteplase gelyseerd wordt, kan een bloeding op de recente prikplaats optreden. Daarom vereist trombolytische therapie de nodige aandacht op alle mogelijke plaatsen waar bloedingen kunnen optreden (met inbegrip van plaatsen waar katheters worden ingebracht, arteriële en veneuze prikplaatsen, laesies en naaldprikplaatsen). Het gebruik van rigide katheters, evenals intramusculaire injecties en niet-essentiële behandeling van de patiënt dienen gedurende de behandeling met tenecteplase te worden vermeden.

Mochten ernstige bloedingen voorkomen, in het bijzonder cerebrale hemorragie, dan dient de gelijktijdige toediening van heparine onmiddellijk te worden gestaakt. Toediening van protamine dient te worden overwogen als heparine werd toegediend binnen 4 uur vóór de aanvang van de bloeding. Bij de enkele patiënten die niet op deze conservatieve methoden reageren, kan weloverwogen gebruik van transfusieproducten aangewezen zijn. Transfusie van cryoprecipitaat, vers ingevroren plasma en bloedplaatjes dient te worden overwogen met een klinische herevaluatie en herevaluatie met laboratoriumonderzoek na iedere toediening. Bij infusie van cryoprecipitaat is de gewenste streefwaarde voor de fibrinogeenspiegel 1 g/l. Als laatste alternatief zijn antifibrinolytica beschikbaar.

In de volgende gevallen kunnen de risico’s van behandeling met tenecteplase toenemen en dienen deze afgewogen te worden tegen de verwachte voordelen:

  • Recente intramusculaire injectie of kleine recente trauma’s, prikken in grote bloedvaten
  • Patiënten die orale anticoagulantia krijgen: het gebruik van Metalyse kan worden overwogen als de aangewezen test(s) geen klinisch relevante werking op het stollingssysteem laat/laten zien (bijvoorbeeld INR ≤ 1,7 voor vitamine K-antagonisten of uitslag(en) van (een) andere relevante test(s) voor andere orale anticoagulantia binnen de respectieve bovengrens van normaal); zie rubriek 4.3
  • Verlengde (> 2 minuten) of traumatische cardiopulmonale resuscitatie of hartmassage.

Intracerebrale bloeding is de belangrijkste bijwerking bij de behandeling van acute ischemische beroerte (tot 19% van de patiënten zonder toename van de totale morbiditeit of mortaliteit). Het risico op een intracraniële bloeding bij patiënten met acute ischemische beroerte kan met het gebruik van Metalyse verhoogd zijn.

Dit geldt in het bijzonder in de volgende gevallen:

  • lange tijd-tot-behandeling vanaf voor het laatst zonder uitvalsverschijnselen te zijn gezien.

    Daarom mag de toediening van Metalyse niet worden uitgesteld

  • patiënten die voorafgaand zijn behandeld met acetylsalicylzuur (ASA), kunnen een groter risico op een intracerebrale bloeding en/of overlijden hebben, vooral indien behandeling met Metalyse wordt uitgesteld
  • vergeleken met jongere patiënten, kunnen patiënten met een gevorderde leeftijd (ouder dan

    80 jaar) een enigszins slechtere uitkomst hebben, onafhankelijk van de behandeling, en zij kunnen een verhoogd risico op een intracerebrale bloeding hebben wanneer ze getrombolyseerd worden. In het algemeen blijft de verhouding tussen voordeel en risico van trombolyse bij patiënten van gevorderde leeftijd positief. Trombolyse bij AIS-patiënten moet individueel worden geëvalueerd op basis van voordeel/risico.

Trombo-embolie

Het gebruik van Metalyse kan het risico op trombo-embolische voorvallen bij patiënten met bestaande trombi verhogen, bijvoorbeeld een trombus in de linker helft van het hart (mitralisstenose of atriumfibrilleren enz.).

Bloeddrukmonitoring

BD-monitoring gedurende de eerste 24 uur na behandeling met tenecteplase is noodzakelijk. Intraveneuze antihypertensieve therapie wordt aanbevolen indien de systolische BD > 180 mmHg of diastolische BD > 105 mmHg is.

Speciale groepen met ongunstige baten/risicoverhouding

De baten/risicoverhouding van trombolytische therapie wordt als minder gunstig beschouwd bij patiënten die een eerdere beroerte hebben gehad of bij patiënten met bekende ongecontroleerde diabetes, maar is nog steeds positief bij deze patiënten (zie ook rubriek 4.3).

De baten/risicoverhouding van toediening van Metalyse dient nauwgezet te worden overwogen bij AIS-patiënten met de volgende aandoeningen:

  • Epileptische aanval bij het begin van de beroerte. (Trombolytische therapie bij deze patiënten dient alleen te worden overwogen wanneer er geen vermoeden is van een ‘stroke mimic’ of aanzienlijk hoofdtrauma.)
  • Bij patiënten met een bloedglucose < 50 mg/dl kan trombolyse worden overwogen na correctie tot normale bloedglucosewaarden, als de diagnose AIS blijft bestaan (zie rubriek 4.3).

Bij patiënten met een beroerte neemt de kans op een gunstige uitkomst af naarmate de tijd verstrijkt tussen het optreden van de symptomen en de trombolytische behandeling. Ook neemt de kans op een gunstige uitkomst af met een stijgende leeftijd, toenemende ernst van de beroerte en verhoogde bloedglucosespiegels bij opname. Terwijl de kans op ernstige invaliditeit en overlijden of een symptomatische intracraniële bloeding toeneemt, onafhankelijk van de behandeling.

Cerebraal oedeem

Reperfusie van het ischemische gebied kan cerebraal oedeem in de zone met het infarct induceren.

Overgevoeligheid/Herhaalde toedieningen

Immuungemedieerde overgevoeligheidsreacties in verband met de toediening van Metalyse kunnen worden veroorzaakt door de werkzame stof tenecteplase, gentamicine (een residu uit het productieproces) of door een van de hulpstoffen; zie rubriek 4.3 en 6.1.

Er is geen langdurige antilichaamvorming tegen het tenecteplasemolecuul waargenomen na behandeling. Er is echter geen systematische ervaring met het herhaald toedienen van tenecteplase. Er is ook een risico op overgevoeligheidsreacties die worden gemedieerd via een niet-immunologisch mechanisme.

Angio-oedeem is de meest voorkomende overgevoeligheidsreactie die is gemeld bij Metalyse. Dit risico kan versterkt worden bij de indicatie van acute ischemische beroerte en/of door gelijktijdige behandeling met ACE-remmers. Patiënten die worden behandeld met Metalyse, moeten worden gecontroleerd op angio-oedeem tijdens en gedurende een periode tot 24 uur na toediening. Indien een ernstige overgevoeligheidsreactie (bijvoorbeeld angio-oedeem) optreedt, moet onmiddellijk worden gestart met een geschikte behandeling. Dit kan intubatie omvatten.

Pediatrische patiënten

Gegevens over de veiligheid en werkzaamheid bij kinderen jonger dan 18 jaar zijn niet beschikbaar voor Metalyse. Daarom wordt het gebruik van Metalyse bij kinderen jonger dan 18 jaar niet aanbevolen.

Metalyse bevat polysorbaat 20

Dit geneesmiddel bevat 2,0 mg polysorbaat 20 in elke injectieflacon van 25 mg. Polysorbaten kunnen allergische reacties veroorzaken.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen formeel onderzoek naar interacties met Metalyse en andere algemeen toegediende geneesmiddelen uitgevoerd bij patiënten met acute ischemische beroerte.

Geneesmiddelen die de stolling/bloedplaatjesfunctie beïnvloeden

Geneesmiddelen die de stolling beïnvloeden of die de bloedplaatjesfunctie veranderen, kunnen het risico op bloedingen verhogen (wanneer ze worden toegediend vóór, tijdens of na therapie met tenecteplase). Deze middelen moeten worden vermeden in de eerste 24 uur na behandeling met Metalyse voor acute ischemische beroerte. Zie voor voorbehandeling met deze stoffen rubriek 4.2, 4.3 en 4.4.

ACE-remmers

Gelijktijdige behandeling met ACE-remmers kan het risico op een overgevoeligheidsreactie vergroten; zie rubriek 4.4.

Uit gepubliceerde academische gerandomiseerde onderzoeken met meer dan 2.000 patiënten die behandeld werden met tenecteplase, bleken geen klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen die vaak worden gebruikt bij patiënten met AIS.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er is een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van Metalyse bij zwangere vrouwen. Niet-klinische gegevens die voor tenecteplase zijn verkregen, hebben bloedingen met secundaire mortaliteit van moederdieren laten zien als gevolg van de bekende farmacologische werking van de werkzame stof, en in enkele gevallen zijn abortus en resorptie van de foetus opgetreden (deze effecten zijn uitsluitend bij herhaalde toediening waargenomen). Tenecteplase wordt niet teratogeen geacht (zie rubriek 5.3).

Het voordeel van behandeling moet worden afgewogen tegen de potentiële risico’s tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Het is niet bekend of tenecteplase in de moedermelk wordt uitgescheiden.

Voorzichtigheid moet worden betracht wanneer Metalyse wordt toegediend aan een vrouw die borstvoeding geeft en er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt in de eerste 24 uur na toediening van Metalyse.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen klinische gegevens en ook geen niet-klinische studies betreffende de vruchtbaarheid beschikbaar voor tenecteplase (Metalyse).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Niet van toepassing.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Hemorragie is de vaakst voorkomende bijwerking die in verband wordt gebracht met het gebruik van tenecteplase. Het type hemorragie kan oppervlakkig op de injectieplaats zijn of inwendig op elke plek of in elke lichaamsholte.

Sterfte en permanente invaliditeit zijn gerapporteerd bij patiënten die voorvallen met bloedingen hebben doorgemaakt.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De hieronder genoemde bijwerkingen worden geclassificeerd naar frequentie en systeem/orgaanklasse. Frequentiegroeperingen worden bepaald aan de hand van de volgende verdeling: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Behalve het optreden van de bijwerking reperfusiearitmieën voor de indicatie van acuut myocardinfarct en de frequentie van de bijwerking intracraniële bloeding voor de indicatie van acute ischemische beroerte is er geen medische reden om aan te nemen dat het veiligheidsprofiel van Metalyse voor de indicatie van acute ischemische beroerte anders is dan het profiel voor de indicatie van acuut myocardinfarct.

Tabel 1 toont de frequentie van bijwerkingen.

Systeem/orgaanklasseBijwerking
Immuunsysteemaandoeningen
ZeldenAnafylactische reactie (inclusief rash, urticaria, bronchospasmen, larynxoedeem)
Zenuwstelselaandoeningen
Zeer vaakIntracraniële bloeding (zoals cerebrale bloeding, cerebraal hematoom, hemorragische beroerte, hemorragische transformatie ten gevolge van een beroerte, intracraniaal hematoom, subarachnoïdale bloeding) inclusief verwante symptomen als somnolentie, afasie, hemiparese, convulsie
Oogaandoeningen
SomsOogbloeding
Hartaandoeningen
ZeldenPericardhemorragie
Bloedvataandoeningen
Zeer vaakBloedingen
ZeldenEmbolie (trombo-embolie)
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
VaakBloedneus
ZeldenLongbloeding
Maagdarmstelselaandoeningen
VaakGastro-intestinale bloeding (zoals maagbloeding, maagulcusbloeding, rectale bloeding, bloedbraken, melaena, mondbloeding)
SomsRetroperitoneale bloedingen (zoals retroperitoneaal hematoom)
Niet bekendNausea, braken
Huid- en onderhuidaandoeningen
VaakEcchymose
Nier- en urinewegaandoeningen
VaakUrogenitale bloeding (zoals hematurie, urinewegbloeding)
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
VaakInjectieplaatsbloeding, bloeding op de plaats van een punctie
Onderzoeken
ZeldenBloeddruk verlaagd
Niet bekendLichaamstemperatuur verhoogd
Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties
Niet bekendVetembolie, wat kan leiden tot de bijbehorende gevolgen in de betrokken organen
Chirurgische en medische verrichtingen
Niet bekendTransfusie

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Symptomen

Bij een overdosering kan er een verhoogd risico op bloedingen zijn.

Therapie

In het geval van een ernstige, langdurige bloeding, kan substitutietherapie (plasma, bloedplaatjes) worden overwogen; zie ook rubriek 4.4.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: antitrombotica, enzymen; ATC-code: B01A D11

Werkingsmechanisme

Tenecteplase is een recombinant fibrinespecifieke plasminogeenactivator die is afgeleid van het natuurlijke t-PA door modificaties op drie plaatsen in de eiwitstructuur. Het bindt aan de fibrinecomponent van de trombus (bloedprop) en zet selectief trombusgebonden plasminogeen om in plasmine, dat de fibrinematrix van de trombus afbreekt. Tenecteplase heeft een hogere fibrinespecificiteit en betere weerstand tegen inactivatie door zijn endogene remmer (PAI-1) in vergelijking tot het natuurlijke t-PA.

Farmacodynamische effecten

Na toediening van tenecteplase zijn een dosisafhankelijke verbruik van alfa2-antiplasmine (de vloeibare-faseremmer van plasmine) en daaruit volgend een toename van de spiegels van de systemische plasmineaanmaak waargenomen. Deze waarneming is in overeenstemming met het bedoelde effect van plasminogeenactivatie. In vergelijkende onderzoeken werd minder dan 15% reductie in fibrinogeen en minder dan 25% reductie in plasminogeen waargenomen bij proefpersonen behandeld met de maximumdosis van tenecteplase (10.000 E, overeenkomend met 50 mg), terwijl alteplase een afname van ongeveer 50% in fibrinogeen- en plasminogeenspiegels veroorzaakte. Er was geen klinisch relevante antilichaamvorming waarneembaar na 30 dagen.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

AcT-studie

De Alteplase Compared to Tenecteplase (AcT)-studie is opgezet als op een register gebaseerde, pragmatische, prospectieve, gerandomiseerde, gecontroleerde, open-label studie met geblindeerde beoordeling van de eindpunten van intraveneus tenecteplase versus intraveneus alteplase om bewijs te bieden dat tenecteplase niet-inferieur is aan alteplase bij patiënten met acute ischemische beroerte binnen 4,5 uur na voor het laatst zonder uitvalsverschijnselen te zijn gezien, die anders in aanmerking zouden komen voor intraveneuze trombolyse volgens de huidige richtlijnen. De studie bereikte zijn primaire uitkomst door non-inferioriteit aan te tonen van tenecteplase 0,25 mg/kg (max. 25 mg) versus alteplase 0,9 mg/kg (max. 90 mg): 296 (36,9%) van de 802 patiënten in de tenecteplasegroep en 266 (34,8%) van de 765 patiënten in de alteplasegroep hadden een mRS-score van 0-1 na 90-120 dagen (niet-aangepast risicoverschil 2,1% [95%-BI - 2,6 tot 6,9]). De resultaten in de mITT- en mPP-populatie waren vergelijkbaar.

De belangrijkste veiligheidsuitkomsten waren symptomatische intracerebrale bloeding, orolinguaal angio-oedeem en extracraniële bloeding waarvoor bloedtransfusie nodig was, alle optredend binnen 24 uur na trombolytische toediening, en mortaliteit door alle oorzaken binnen 90 dagen.

Er waren geen betekenisvolle verschillen in het percentage van symptomatische intracerebrale bloeding binnen 24 uur. Percentages van met beeldvorming gedefinieerde intracraniële bloeding (beoordeeld met blindering voor symptoomstatus en toegekende behandeling) vertoonden geen verschillen tussen de twee groepen, en de met beeldvorming gedefinieerde percentages van type 2 parenchymaal hematoom (d.w.z. een hematoom dat ≥ 30% van het infarct met een duidelijk massa-effect beslaat) waren vergelijkbaar met de waargenomen percentages van symptomatische intracerebrale bloeding in de studie. Er waren 90 dagen na de behandeling geen betekenisvolle verschillen in het percentage mortaliteit binnen 90 dagen. Orolinguaal angio-oedeem en perifere bloeding waarvoor bloedtransfusie nodig was, kwamen zelden voor en waren vergelijkbaar in beide groepen (zie tabel 2).

Tabel 2. Incidentie van de belangrijkste veiligheidsuitkomsten in de tenecteplase- en alteplasegroep.

TenecteplasegroepAlteplasegroepRisicoverschil (95%-BI)
Symptomatische intracerebrale bloeding binnen 24 uur27/800 (3,4%)24/763 (3,2%)0,2 (-1,5 tot 2,0)
Met beeldvorming vastgestelde intracraniële bloeding154/800 (19,3%)157/763 (20,6%)-1,3 (-5,3 tot 2,6)
Extracraniële bloeding waarvoor bloedtransfusies nodig waren6/800 (0,8%)6/763 (0,8%)0,0 (-0,9 tot 0,8)
Overlijden binnen 90 dagen na randomisatie (n = 1.554)122/796 (15,3%)117/758 (15,4%)-0,1 (-3,7 tot 3,5)
Orolinguaal angio-oedeem9/800 (1,1%)9/763 (1,2%)-0,1 (-1,1 tot 1,0)
Parenchymaal hematoom type 2 (hematoom dat ≥ 30% van het infarct met duidelijk massa-effect beslaat)21/800 (2,6%)18/763 (2,4%)0,3 (-1,3 tot 1,8)

EXTEND-IA TNK-studie

EXTEND-IA TNK was opgezet om te beoordelen of tenecteplase niet-inferieur is aan alteplase in het bereiken van reperfusie bij het initiële angiogram wanneer het wordt toegediend binnen 4,5 uur na het begin van een ischemische beroerte bij patiënten voor wie endovasculaire therapie gepland is.

Patiënten met ischemische beroerte die occlusie van de arteria carotis interna, arteria basilaris of arteria cerebri media hadden en in aanmerking kwamen voor trombectomie, werden gerandomiseerd naar het krijgen van tenecteplase 0,25 mg/kg of alteplase 0,9 mg/kg binnen 4,5 uur na het optreden van de symptomen. In elke behandelgroep waren 101 patiënten. De primaire uitkomst was reperfusie van meer dan 50% van het betrokken ischemische gebied of afwezigheid van een terug te vinden trombus op het moment van de initiële angiografische beoordeling. Non-inferioriteit van tenecteplase werd getest, gevolgd door superioriteit.

De primaire uitkomst trad op bij 22% van de patiënten behandeld met tenecteplase versus 10% van de patiënten behandeld met alteplase (verschil in incidentie 12%; 95%-BI 2; 21; incidentieratio 2,2; 95%-BI 1,1; 4,4).

Secundaire uitkomsten waren onder andere de mRS-score na 90 dagen.

Het percentage mRS 0-1 na 90 dagen was 51% voor de tenecteplasegroep en 43% voor de alteplasegroep (aangepaste incidentieratio 1,2; 95%-BI 0,9 tot 1,6).

De sICH trad op bij 1% van de patiënten in elke groep. Er waren 10 sterfgevallen (10%) in de tenecteplasegroep en 18 (18%) in de alteplasegroep, wat niet significant was in de vooraf gespecificeerde logistische-regressieanalyse. De meeste overlijdensgevallen waren gerelateerd aan progressie van een zware beroerte (9 in de tenecteplasegroep en 14 in de alteplasegroep). Tenecteplase 0,25 mg/kg vertoonde een vergelijkbaar veiligheidsprofiel vergeleken met dat van alteplase 0,9 mg/kg.

In meerdere niet-interventionele studies werd tenecteplase (0,25 mg/kg) vergeleken met alteplase (0,9 mg/kg) bij AIS met of zonder occlusie van een groot bloedvat (LVO) binnen 4,5 uur na het optreden van de symptomen. Deze observationele studies rapporteerden aangepaste (of met de predispositiescore overeenstemmende) schattingen, includeerden in totaal > 2.900 AIS-patiënten (uit studies met meer dan 100 patiënten behandeld met tenecteplase) en rapporteerden een consistent vergelijkbaar veiligheids- en effectiviteitsprofiel van tenecteplase in vergelijking met alteplase.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie en distributie

Tenecteplase is een intraveneus toegediend, recombinant eiwit dat het plasminogeen activeert. Na intraveneuze toediening van een tenecteplasebolus van 30 mg bij patiënten met een acuut myocardinfarct was de initiële geschatte plasmaconcentratie van tenecteplase 6,45 ± 3,60 µg/ml (gemiddeld ± SD). De distributiefase maakt 31% ± 22% tot 69% ± 15% (gemiddeld ± SD) uit van de totale AUC na toediening van doses die variëren van 5 tot 50 mg.

Gegevens over weefseldistributie zijn verkregen uit studies met radioactief gelabeld tenecteplase bij ratten. De lever was het belangrijkste orgaan waarnaar tenecteplase werd gedistribueerd. Het is niet bekend of en in welke mate tenecteplase bindt aan plasma-eiwitten bij mensen. De gemiddelde verblijfstijd (MRT) in het lichaam is ongeveer 1 uur, terwijl het gemiddelde (± SD) distributievolume in ‘steady state’ (Vss) varieerde van 6,3 ± 2 l tot 15 ± 7 l.

Biotransformatie

Tenecteplase wordt uit de bloedsomloop geklaard door binding aan specifieke receptoren in de lever gevolgd door katabolisatie tot kleine peptiden. De binding aan receptoren in de lever is echter gereduceerd in vergelijking met het natuurlijke t-PA, resulterend in een verlengde halfwaardetijd.

Eliminatie

Na een enkele, intraveneuze bolusinjectie van tenecteplase bij patiënten met acuut myocardinfarct, vertoont tenecteplaseantigeen bifasische eliminatie uit plasma. Er is geen dosisafhankelijkheid van de tenecteplaseklaring in het therapeutische dosisbereik. De initiële, dominante halfwaardetijd is 24 ± 5,5 (gemiddelde ± SD) min., wat 5 keer langer is dan natuurlijk t-PA. De terminale halfwaardetijd is 129 ± 87 min., en de plasmaklaring is 119 ± 49 ml/min.

Toename van het lichaamsgewicht resulteerde in een matige toename van de tenecteplaseklaring en toename van de leeftijd resulteerde in een geringe afname van de klaring. In het algemeen vertonen vrouwen een lagere klaring dan mannen, maar dit kan worden verklaard door het algemeen lagere lichaamsgewicht van vrouwen.

Lineariteit/non-lineariteit

De analyse van dosislineariteit op basis van de AUC duidde erop dat de farmacokinetiek van tenecteplase niet lineair is in het dosisbereik dat is onderzocht, d.w.z. 5 tot 50 mg.

Nier- en leverfunctiestoornis

Omdat tenecteplase via de lever wordt geëlimineerd, is het niet waarschijnlijk dat nierfunctiestoornis invloed op de farmacokinetiek zal hebben. Dit wordt ook ondersteund door gegevens van dieren. Bij mensen is het effect van nier- en leverfunctiestoornis op de farmacokinetiek van tenecteplase echter niet specifiek onderzocht. Daarom wordt geen advies gegeven met betrekking tot de aanpassing van de tenecteplasedosis bij patiënten met lever- en ernstige nierinsufficiëntie.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Toediening van een enkele intraveneuze dosis bij ratten, konijnen en honden resulteerde alleen in dosisafhankelijke en reversibele veranderingen van de stollingsparameters met plaatselijke hemorragie op de injectieplaats, die werd beschouwd als een gevolg van het farmacodynamische effect van tenecteplase. Toxiciteitsonderzoeken na herhaalde dosering bij ratten en honden bevestigden de hierboven genoemde observaties, maar de studieduur werd beperkt tot twee weken door antilichaamvorming tegen het humane eiwit tenecteplase, wat resulteerde in anafylaxie.

Veiligheidsfarmacologiegegevens in cynomolgusapen toonde een verlaging van de bloeddruk gevolgd door veranderingen in het ECG, maar deze kwamen voor bij blootstellingen die aanzienlijk hoger waren dan de klinische blootstelling.

Met betrekking tot de indicatie en de toediening van een enkele dosis bij mensen, was het testen van de reproductietoxiciteit beperkt tot een embryotoxiciteitsstudie bij konijnen, als een gevoelige soort. Tenecteplase induceerde sterfte van de gehele toom gedurende de mid-embryonale periode. Als tenecteplase was toegediend gedurende de mid- of late embryonale periode vertoonden moederdieren vaginale bloedingen op de dag na de eerste dosis. Secundaire sterfte werd 1-2 dagen later waargenomen. Gegevens over de foetale periode zijn niet beschikbaar.

Mutageniteit en carcinogeniteit worden niet verwacht bij deze klasse van recombinant eiwitten. Het testen van de genotoxiciteit en carcinogeniteit was niet nodig.

Er werd geen lokale irritatie van de bloedvaten gezien na intraveneuze, intra-arteriële of paraveneuze toediening van de uiteindelijke formulering van tenecteplase.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Arginine

Geconcentreerd fosforzuur (E 338)

Polysorbaat 20 (E 432)

Residu uit het productieproces: gentamicine

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Metalyse is onverenigbaar met glucose-infusieoplossingen.

6.3 Houdbaarheid

Houdbaarheid van de ongeopende verpakking

3 jaar

Gereconstitueerde oplossing

Chemische en fysische stabiliteit na reconstitutie is aangetoond gedurende 24 uur bij 2-8 °C en 8 uur bij 30 °C.

Vanuit een microbiologisch standpunt dient de gereconstitueerde oplossing onmiddellijk te worden gebruikt. Indien niet onmiddellijk gebruikt, is de gebruiker verantwoordelijk voor de opslagtijden en de condities vóór gebruik. Deze condities zouden normaliter niet langer mogen zijn dan 24 uur bij 2-8 °C.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren beneden 30 °C. De container in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht. Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

10 ml heldere glazen injectieflacon, met een gecoate (B2-44) grijze rubberen stop en een krimpdop, gevuld met poeder voor oplossing voor injectie. Elke injectieflacon bevat 25 mg tenecteplase.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Metalyse dient te worden gereconstitueerd door toevoeging van 5 ml steriel water voor injectie in de injectieflacon die het poeder voor oplossing voor injectie bevat met behulp van een naald en een spuit (niet meegeleverd in de verpakking).

  1. 1. Verwijder de krimpdop van de injectieflacon.
  2. 2. Vul een spuit met 5 ml steriel water voor injectie en doorboor de stop van de injectieflacon in het midden met de naald.
  3. 3. Voeg al het steriele water voor injectie toe aan de injectieflacon door de zuiger van de spuit langzaam in te drukken, om schuimvorming te voorkomen.
  4. 4. Houd de spuit aan de injectieflacon bevestigd en reconstitueer door voorzichtig te zwenken.
  5. 5. De gereconstitueerde oplossing voor injectie resulteert in een kleurloze tot lichtgele, heldere oplossing. Alleen een heldere oplossing zonder deeltjes dient te worden gebruikt.
  6. 6. Draai, direct vóór toediening van de oplossing, de injectieflacon met de nog steeds bevestigde spuit om, zodat de spuit onder de injectieflacon zit.
  7. 7. Breng het juiste volume van de gereconstitueerde oplossing Metalyse over in de spuit, gebaseerd op het gewicht van de patiënt.

Lichaamsgewichtcategorie

van patiënt

(kg)

Volume van de gereconstitueerde

oplossing

(ml)

Tenecteplase

(E)

Tenecteplase

(mg)

< 60

≥ 60 tot < 70 ≥ 70 tot < 80 ≥ 80 tot < 90

≥ 90

3,0 3.000 15,0 3,5 3.500 17,5 4,0 4.000 20,0 4,5 4.500 22,5 5,0 5.000 25,0
  1. 8. Een reeds bestaande intraveneuze lijn, die uitsluitend is gebruikt voor de toediening van 0,9% natriumchlorideoplossing, mag worden gebruikt voor de toediening van Metalyse. Er mag geen ander geneesmiddel worden toegevoegd aan de injectieoplossing.
  2. 9. Metalyse moet intraveneus in ongeveer 5 tot 10 seconden worden toegediend aan de patiënt. Het dient niet te worden toegediend in een lijn die glucose bevat, aangezien Metalyse onverenigbaar is met glucoseoplossing.
  3. 10. De lijn dient na injectie van Metalyse te worden doorgespoeld voor een goede afgifte.
  4. 11. Elke ongebruikte gereconstitueerde oplossing dient te worden weggegooid.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Boehringer Ingelheim International GmbH

Binger Strasse 173

55216 Ingelheim am Rhein

Duitsland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/00/169/007

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 23 februari 2001

Datum van laatste verlenging: 23 februari 2006

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Metalyse

Werkzame stof (INN) tenecteplase
ATC-code B01AD11
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Boehringer Ingelheim International GmbH
Status van de vergunning Vergund (23-02-2001)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 21-07-2026