SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Lynozyfic
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
LYNOZYFIC 5 mg concentraat voor oplossing voor infusie
LYNOZYFIC 200 mg concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
LYNOZYFIC 5 mg concentraat voor oplossing voor infusie
Elke injectieflacon bevat 5 mg linvoseltamab in 2,5 ml met een concentratie van 2 mg/ml.
LYNOZYFIC 200 mg concentraat voor oplossing voor infusie
Elke injectieflacon bevat 200 mg linvoseltamab in 10 ml met een concentratie van 20 mg/ml.
Linvoseltamab is een op recombinant humaan immunoglobuline (Ig)G4 gebaseerd bispecifiek antilichaam dat wordt geproduceerd door middel van recombinant-DNA-technologie in een celsuspensiekweek van Chinese-hamsterovarium (CHO).
Hulpstof met bekend effect
De injectieflacon van 5 mg linvoseltamab bevat 2,5 mg polysorbaat 80 in elke injectieflacon van 2,5 ml, wat overeenkomt met 1 mg/ml.
De injectieflacon van 200 mg linvoseltamab bevat 10 mg polysorbaat 80 in elke injectieflacon van 10 ml, wat overeenkomt met 1 mg/ml.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Concentraat voor oplossing voor infusie.
Heldere tot licht melkachtige, kleurloze tot lichtgele vloeistof, praktisch vrij van zichtbare deeltjes, met een pH van 6,0 en osmolariteit van ongeveer 358 mmol/l (2 mg/ml) en ongeveer 372 mmol/l (20 mg/ml).
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
LYNOZYFIC is geïndiceerd als monotherapie voor de behandeling van volwassen patiënten met recidiverend en refractair multipel myeloom die minimaal drie eerdere behandelingen hebben gekregen, waaronder een proteasoomremmer, een immunomodulerend middel en een anti-CD38 monoklonaal antilichaam en die tijdens de laatste therapie ziekteprogressie hebben vertoond.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden gestart en gecontroleerd door artsen met ervaring met de behandeling van multipel myeloom.
LYNOZYFIC moet worden toegediend door een zorgverlener met onmiddellijke toegang tot noodapparatuur en passende medische ondersteuning voor het behandelen van ernstige reacties zoals 'cytokine release'-syndroom (CRS), infuusgerelateerde reacties (IRR) of immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (ICANS) als deze optreden (zie rubriek 4.4).
Voordat de behandeling wordt gestart, moet een volledig bloedbeeld worden bepaald. Een actieve infectie moet worden uitgesloten (zie rubriek 4.4). Zwangerschap bij vruchtbare vrouwen moet ook worden uitgesloten (zie rubriek 4.6).
Dosering
Therapie vóór de behandeling
Geneesmiddelen vóór de behandeling in tabel 1 moeten worden toegediend om het risico op CRS en/of IRR te verminderen (zie rubriek 4.4 en 4.8). Geneesmiddelen vóór de behandeling moeten worden toegediend tot twee volledige doses worden verdragen zonder CRS en/of IRR.
Tabel 1: Geneesmiddelen vóór de behandeling
| Dosis | Geneesmiddelen vóór de behandeling | Toediening ten opzichte van LYNOZYFIC-infusie |
| Opstartdosering (inclusief de 1e dosis van 200 mg) | 40 mg dexamethason i.v. | 1 tot 3 uur voorafgaand aan infuus |
Antihistaminica (bijv. difenhydramine 25 mg oraal of i.v.) | 30 tot 60 minuten voorafgaand aan infuus | |
| Paracetamol (bijv. 500 tot 1000 mg oraal) | 30 tot 60 minuten voorafgaand aan infuus | |
| 2e dosis van 200 mg | Dexamethason | 1 tot 3 uur voorafgaand aan infuus |
| 40 mg dexamethason i.v. bij patiënten die CRS en/of IRR ondervonden bij eerder infuus | ||
| 10 mg dexamethason i.v. bij patiënten die geen CRS en/of IRR ondervonden bij eerder infuus | ||
Antihistaminica (bijv. difenhydramine 25 mg oraal of i.v.) | 30 tot 60 minuten voorafgaand aan infuus | |
| Paracetamol (bijv. 500 tot 1000 mg oraal) | 30 tot 60 minuten voorafgaand aan infuus | |
| Daaropvolgende doses van 200 mg |
| |
Profylactische behandeling
Voor alle patiënten wordt profylactische behandeling aanbevolen volgens de lokale richtlijnen van de instelling voor Pneumocystis jiroveci-pneumonie (PJP) en herpes simplex- en herpes zoster-virussen. Profylactische antimicrobiële middelen en antivirale middelen, waaronder profylaxe tegen CMV-infectie (cytomegalovirus), moeten worden overwogen op basis van de lokale richtlijnen van de instelling (zie rubriek 4.4).
Aanbevolen dosering
De aanbevolen opstart-behandelingsdoses, de volledige behandelingsdosis en behandelingsfrequentie staan in tabel 2. Elke dosis mag alleen worden toegediend als de vorige dosis wordt verdragen. Raadpleeg tabel 3, tabel 4 en tabel 5 voor doses die niet worden verdragen.
Alle patiënten moeten worden gecontroleerd op klachten en symptomen van mogelijke CRS, IRR en ICANS tijdens de toediening en gedurende 24 uur na het einde van de toediening van de eerste behandelingsdosis. Patiënten moeten geïnstrueerd worden om samen met een verzorger gedurende 24 uur na de eerste opstart-behandelingsdosis in de buurt van het gekwalificeerde behandelingscentrum te blijven (zie rubriek 4.4).
Patiënten die CRS, IRR, een neurologische ongewenste reactie of een bijwerking van graad ≥ 2 hebben ondervonden bij toediening van de eerste opstart-behandelingsdosis, moeten tijdens de toediening en gedurende 24 uur na toediening van de tweede opstart-behandelingsdosis worden gecontroleerd en moeten geïnstrueerd worden om met een verzorger 24 uur in de buurt van het gekwalificeerde behandelingscentrum te blijven (zie rubriek 4.4).
Tabel 2: Aanbevolen dosering
| Doseringsschema | Daga | Dosis LYNOZYFIC | |
Opstart- doseringsschema | Week 1, dag 1 | opstart-behandelingsdosis 1 | 5 mg |
| Week 2, dag 1 | opstart-behandelingsdosis 2 | 25 mg | |
| Week 3, dag 1 | Eerste behandelingsdosis | 200 mg | |
Wekelijks doseringsschema | Week 4 tot week 13 voor 10 behandelingsdoses | Volledige behandelingsdoses | 200 mg |
| Doseringsschema om de 2 weken | Week 14 en daarna om de 2 weken | Volledige behandelingsdoses | 200 mg |
| Patiënten die ten minste 17 doses van 200 mg hebben gekregen en een bevestigde, zeer goede gedeeltelijke respons (very good partial response, VGPR) of beter hebben volgens de criteria van de International Myeloma Working Group (IMWG) in of na week 24b | |||
| Doseringsschema om de 4 weken | In week 24 of daarna en elke 4 weken daarna | Behandelingsdoses | 200 mg |
a Wekelijkse doses moeten ten minste 5 dagen na elkaar worden toegediend. b Patiënten die geen VGPR of beter hebben bereikt in week 24 moeten LYNOZYFIC elke 2 weken blijven krijgen. | |||
Duur van de behandeling
De behandeling moet worden voortgezet tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit.
Behandeling van ongewenste reacties
Tabel 3 beschrijft de behandeling van CRS. Tabel 4 beschrijft de behandeling van ICANS. Tabel 5 beschrijft de behandeling van andere bijwerkingen.
'Cytokine release'-syndroom
Identificeer CRS op basis van klinische presentatie (zie rubriek 4.4). Beoordeel en behandel andere oorzaken van koorts, hypoxie en hypotensie. Als CRS wordt vermoed, moet LYNOZYFIC worden onderbroken totdat CRS is verdwenen. CRS moet worden behandeld volgens de aanbevelingen in tabel 3 en volgens de huidige praktijkrichtlijnen. Ondersteunende behandeling voor CRS moet worden toegediend, waaronder mogelijk intensive care voor ernstige of levensbedreigende CRS.
Tabel 3: Aanbevelingen voor de behandeling van 'cytokine release'-syndroom
| Graada | Presenterende symptomen | Aanbevelingen |
| Graad 1 | Koorts ≥ 38 °Cb |
|
| Graad 2 | Koorts ≥ 38 ºCb met: Hypotensie die reageert op vloeistoffen en geen vasopressoren vereist en/of hypoxie waarvoor zuurstof met lage flowe via een neuscanule of blow-by nodig is |
|
| Graad 3 | Koorts ≥ 38 ºCb met: Hypotensie waarvoor een vasopressor nodig is (met of zonder vasopressine) en/of hypoxie waarvoor high‐flow zuurstofe via neuscanule, gezichtsmasker, non-rebreathermasker of venturimasker vereist is. |
|
| Graad 4 | Koorts ≥ 38 °Cb met: Hypotensie waarvoor meerdere vasopressoren nodig zijn (met uitzondering van vasopressine) en/of Hypoxie waarvoor zuurstof nodig is door middel van positieve druk (bijv. continue positieve luchtwegdruk (CPAP), bilevel positieve luchtwegdruk (BiPAP), intubatie en mechanische beademing). |
|
| Overige | ASAT/ALAT > 5 × ULN samenhangend met CRS graad 3 of minder |
|
| Graada | Presenterende symptomen | Aanbevelingen |
normaal was of 1,5 tot 3 × de uitgangswaarde als de uitgangswaarde abnormaal was.
| ||
a Gebaseerd op Lee-criteria voor gradering van CRS (Lee et al., 2019). b Toegeschreven aan CRS. Koorts is mogelijk niet altijd gelijktijdig aanwezig met hypotensie of hypoxie, omdat het kan worden gemaskeerd door interventies zoals steroïden, antipyretica of anticytokinebehandeling. c Infuus van 8 mg/kg tocilizumab gedurende 1 uur, niet meer dan 800 mg, kan worden overwogen. d Bijv. 20 mg dexamethason per dag in verdeelde doses of equivalent. e Low-flow zuurstof gedefinieerd als zuurstof toegediend met < 6 l/minuut: high-flow zuurstof gedefinieerd als zuurstof toegediend met ≥ 6 l/minuut. | ||
Immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (ICANS)
De behandelingsaanbevelingen voor ICANS zijn samengevat in tabel 4. Bij het eerste teken van vermoedelijke ICANS LYNOZYFIC onderbreken en overleg met neuroloog en andere specialisten overwegen voor verdere beoordeling en behandeling. Sluit andere oorzaken van neurologische symptomen uit. Biedt ondersteunende behandeling, waaronder mogelijk intensive care voor ernstige of levensbedreigende ICANS.
Tabel 4: Aanbevelingen voor de behandeling van ICANS
| Graada | Presenterende symptomenb | Aanbevelingen |
| Alle graden | Zie informatie per graad. |
|
| Graad 1 | ICEc-score 7-9, of onderdrukt bewustzijnsniveaud: wordt spontaan wakker. |
|
| Graad 2 | ICEc-score 3-6, of onderdrukt bewustzijnsniveaud: wordt gewekt door een stem. |
|
| Graad 3 | ICEc-score 0-2, of onderdrukt bewustzijnsniveaud: wordt alleen wakker bij tactiele prikkel, |
|
| Graada | Presenterende symptomenb | Aanbevelingen |
of insulten, ofwel:
of verhoogde intracraniële druk: focaal/lokaal oedeem bij neurobeeldvorming. | dexamethason tot oplossing tot graad 1 of minder, en bouw dan af.
| |
| Graad 4 | ICEc-score 0, of onderdrukt bewustzijnsniveaud: ofwel:
of insulten, ofwel:
of motorische bevindingen:
of verhoogde intracraniële druk/hersenoedeem, met klachten/symptomen zoals:
|
|
a Gebaseerd op de American Society for Transplantation and Cellular Therapy (ASTCT) 2019-gradering voor ICANS. b De behandeling wordt bepaald door de ernstigste gebeurtenis die niet is toe te schrijven aan een andere oorzaak. c Als de patiënt te wekken is en in staat is om de beoordeling van immuuneffectorcel-geassocieerde encefalopathie (ICE) uit te voeren, beoordeel dan: Oriëntatie (georiënteerd voor wat betreft jaar, maand, plaats, ziekenhuis = 4 punten); Benoemen (benoem 3 voorwerpen, bijv. klok, pen, knop = 3 punten); Opdrachten opvolgen (bijv. “laat me 2 vingers zien” of “sluit uw ogen en steek uw tong uit” = 1 punt); Schrijven (vermogen om een standaardzin te schrijven = 1 | ||
| Graada | Presenterende symptomenb | Aanbevelingen |
punt); en Aandacht (tel in stappen van tien terug vanaf 100 = 1 punt). Als de patiënt niet te wekken is en niet in staat is om ICE-beoordeling uit te voeren (graad 4 ICANS) = 0 punten. d Niet toe te schrijven aan een andere oorzaak. e Alle verwijzingen naar toediening van dexamethason zijn dexamethason of equivalent. | ||
Andere bijwerkingen
De behandelingsaanbevelingen voor andere bijwerkingen zijn samengevat in tabel 5.
Tabel 5: Aanbevelingen voor de behandeling van andere bijwerkingen
| Bijwerking | Graad | Aanbevelingen |
| Infuusgerelateerde reacties (IRR) | Graad 2 |
|
| Graad 3 |
| |
| Graad 4 |
| |
Neurologische bijwerking (exclusief ICANS) | Graad 2 |
|
| Graad 3 |
| |
| Graad 4 |
|
| Bijwerking | Graad | Aanbevelingen |
| Infecties | Graad 3 |
|
| Graad 4 |
| |
| Andere niet-hematologische bijwerkingen | Graad 3 |
|
| Graad 4 |
| |
| Hematologische bijwerkingen | Aantal bloedplaatjes minder dan 50.000/mcl met bloeding OF minder dan 25.000/mcl |
|
Absoluut aantal neutrofielen minder dan 1,0 x 109/l met infectie van graad 2 of hoger OF minder dan 0,5 x 109/l |
| |
| Febriele neutropenie |
|
Dosisaanpassingen op basis van ongewenste reacties
Dosisuitstellingen kunnen nodig zijn om toxiciteiten in verband met LYNOZYFIC te behandelen (zie rubriek 4.4). Zie tabel 3, 4 en 5 voor de behandeling van ongewenste reacties. De aanbevelingen voor het herstarten van de behandeling met LYNOZYFIC na een ongewenste reactie staan vermeld in tabel 6.
Wanneer de behandeling wordt hervat, moeten de doses ten minste 5 dagen na de eerder toegediende dosis worden toegediend. Opstart-behandelingsdoses kunnen worden herhaald op basis van klinisch oordeel. Doses mogen niet hoger zijn dan de aanbevolen doses in tabel 2. Dien geneesmiddelen vóór de behandeling toe volgens tabel 1. Na het hervatten van de behandeling, als de toegediende dosis wordt verdragen, gaat u verder met de volgende dosis van het aanbevolen doseringsschema volgens tabel 2.
Tabel 6: Aanbevelingen voor het herstarten van de behandeling met LYNOZYFIC na een ongewenste reactie
Laatste toegediende dosis | Bijwerking en graad | Dosis voor herstarten van de behandeling bij de volgende geplande dosisa | Aanvullende aanbevelingen voor het herstarten van de behandelingb |
| 5 mg | Graad 1: CRS en ICANS | Indien ≤ 14 dagen sinds de laatste dosis, 25 mg toedienen |
|
| Indien > 14 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| Graad 2: CRS, IRR of ICANS | Indien ≤ 14 dagen sinds de laatste dosis, 25 mg toedienen |
| |
| Indien > 14 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| Graad 3: CRS, IRR of ICANS | Dien 2,5 mg toe |
| |
| Terugkerende graad 3: CRS, IRR of ICANS | Stop de behandeling permanent | n.v.t. | |
| Graad 4: CRS, IRR of ICANS | |||
ASAT/ALAT > 5x ULN samenhangend met CRS graad 2 of minder | Transaminaseniveaus met een trend richting baseline binnen 7 dagen na het begin van de verhoging, dien 25 mg toe |
| |
| Transaminaseniveaus die geen trend richting baseline vertonen binnen 7 dagen na het begin van de verhoging, dien 2,5 mg toe | |||
Alle andere ongewenste reacties in tabel 5 | Indien ≤ 14 dagen sinds de laatste dosis, 25 mg toedienen |
| |
| Indien > 14 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| 25 mg | Graad 1: CRS en ICANS | Indien ≤ 14 dagen sinds de laatste dosis, dien 200 mg toe |
Laatste toegediende dosis | Bijwerking en graad | Dosis voor herstarten van de behandeling bij de volgende geplande dosisa | Aanvullende aanbevelingen voor het herstarten van de behandelingb |
| Indien > 14 dagen en ≤ 28 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 25 mg |
| ||
| Indien > 28 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| Graad 2: CRS, IRR of ICANS | Indien ≤ 14 dagen sinds de laatste dosis, dien 200 mg toe |
| |
| Indien > 14 dagen en ≤ 28 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 25 mg | |||
| Indien > 28 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| Graad 3: CRS, IRR of ICANS | Dien 5 mg toe |
| |
| Terugkerende graad 3: CRS, IRR of ICANS | Stop de behandeling permanent | n.v.t. | |
| Graad 4: CRS, IRR of ICANS | |||
ASAT/ALAT > 5x ULN samenhangend met CRS graad 2 of minder | Transaminaseniveaus met een trend richting baseline binnen 7 dagen na het begin van de verhoging, dien 200 mg toe |
| |
| Transaminaseniveaus geen trend richting baseline vertonen binnen 7 dagen na het begin van de verhoging, herstart de opstartdosering vanaf 5 mg | |||
Alle andere ongewenste reacties in tabel 5 | Indien ≤ 14 dagen sinds de laatste dosis, dien 200 mg toe |
| |
| Indien > 14 dagen en ≤ 28 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 25 mg | |||
| Indien > 28 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| 200 mg | Graad 1: CRS en ICANS | Indien ≤ 49 dagen sinds de laatste dosis, dien 200 mg toe |
Laatste toegediende dosis | Bijwerking en graad | Dosis voor herstarten van de behandeling bij de volgende geplande dosisa | Aanvullende aanbevelingen voor het herstarten van de behandelingb |
| Indien > 49 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg |
| ||
| Graad 2: CRS, IRR of ICANS | Indien ≤ 49 dagen sinds de laatste dosis, dien 200 mg toe |
| |
| Indien > 49 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| Graad 3: CRS, IRR of ICANS | Indien ≤ 49 dagen sinds de laatste dosis, dien 25 mg toe |
| |
| Indien > 49 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
| Terugkerende graad 3: CRS, IRR of ICANS | Stop de behandeling permanent | n.v.t. | |
| Graad 4: CRS, IRR of ICANS | |||
ASAT/ALAT > 5 x ULN samenhangend met CRS graad 2 of minder | Transaminaseniveaus met een trend richting baseline binnen 7 dagen, dien 200 mg toe |
| |
Transaminaseniveaus die geen trend richting de baseline vertonen binnen 7 dagen en ≤ 49 dagen sinds de laatste dosis is toegediend, dien 25 mg toe | |||
| Transaminaseniveaus die geen trend richting de baseline vertonen binnen 7 dagen en > 49 dagen sinds de laatste dosis, herstart opstartdoses vanaf 5 mg | |||
Alle andere ongewenste reacties in tabel 5 | Indien ≤ 49 dagen sinds de laatste dosis, dien 200 mg toe |
| |
| Indien > 49 dagen sinds de laatste dosis, start de opstartdosering opnieuw vanaf 5 mg | |||
a Wanneer de behandeling wordt hervat, moeten de doses ten minste 5 dagen na de eerder toegediende dosis worden toegediend. b Als de inloopsnelheid werd verlaagd en de behandelingsdosis wordt verdragen, kan op basis van klinische beoordeling de inloopsnelheid bij daaropvolgende infusies geleidelijk worden verhoogd (minimumduur 30 minuten). | |||
Gemiste doses
Als een dosis wordt gemist om een reden die niet in tabel 3, 4 of 5 staat, moet de dosis zo snel mogelijk worden toegediend op basis van tabel 7.
Tabel 7: Aanbevelingen voor het herstarten van de behandeling met LYNOZYFIC na een gemiste dosis
Laatste toegediende dosis | Tijd sinds de laatste toegediende dosisa | Actie voor volgende dosis. |
| 5 mg | ≤ 14 dagen | Dien 25 mg toe |
| > 14 dagen | Herstart opstartdosering vanaf 5 mg | |
| 25 mg | ≤ 14 dagen | Dien 200 mg toe |
| > 14 dagen en ≤ 28 dagen | Herstart opstartdosering vanaf 25 mg | |
| > 28 dagen | Herstart opstartdosering vanaf 5 mg | |
| 200 mg | ≤ 49 dagen | Dien 200 mg toe |
| > 49 dagen | Herstart opstartdosering vanaf 5 mg | |
| OPMERKING: Dien geneesmiddelen vóór de behandeling toe volgens tabel 1. a Overweeg de baten-risicoverhouding van het herstarten van LYNOZYFIC bij patiënten die een dosisuitstel van meer dan 30 dagen nodig hebben. | ||
Speciale populaties
Ouderen
Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen voor oudere patiënten (zie rubriek 5.2).
Nierfunctiestoornis
Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen voor patiënten met een lichte (CrCL ≥ 60 tot < 90 ml/min), matige (CrCL ≥ 30 tot < 60 ml/min) of ernstige nierfunctiestoornis (CrCL ≥ 15 tot < 30 ml/min) (zie rubriek 5.2).
Leverfunctiestoornis
Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen voor patiënten met een lichte leverfunctiestoornis (totaal bilirubine > ULN tot 1,5 × ULN of ASAT > ULN). LYNOZYFIC is niet onderzocht bij patiënten met een matige (totaal bilirubine > 1,5 tot 3 × ULN, elke ASAT) of ernstige (totaal bilirubine > 3 tot 10 × ULN, elke ASAT) leverfunctiestoornis. Er kunnen geen dosisaanbevelingen worden gedaan voor patiënten met een matige of ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Pediatrische patiënten
Er is geen relevante toepassing van LYNOZYFIC bij pediatrische patiënten voor de behandeling van multipel myeloom.
Wijze van toediening
LYNOZYFIC is uitsluitend voor intraveneus gebruik.
LYNOZYFIC moet worden toegediend als een intraveneus infuus via een uitsluitend hiervoor gebruikte infuuslijn. Het wordt aanbevolen om een filter van 0,2 micrometer tot 5 micrometer van polyethersulfon (PES) te gebruiken (zie rubriek 6.6).
opstart-behandelingsdosis 1, opstart-behandelingsdosis 2 en de eerste volledige
behandelingsdosis LYNOZYFIC worden toegediend als een 4 uur durend infuus. Als de eerste volledige behandelingsdosis LYNOZYFIC wordt verdragen, kan de inlooptijd worden verminderd tot 1 uur voor de volgende volledige behandelingsdosis en vervolgens 30 minuten voor alle volgende volledige behandelingsdoses.
- Raadpleeg tabel 6 voor aanbevelingen voor infusie bij herstarten na een ongewenste reactie.
- LYNOZYFIC mag niet worden toegediend als intraveneuze push of bolus.
Voor instructies over verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgsmaatregelen voor gebruik
Terugvinden herkomst
Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.
'Cytokine release'-syndroom (CRS)
Er zijn gevallen van CRS gemeld bij patiënten die linvoseltamab kregen (zie rubriek 4.8). CRS is een aandoening die ernstig of levensbedreigend kan zijn.
Klinische klachten en symptomen van CRS waren onder meer pyrexie, koude rillingen, hypoxie, tachycardie en hypotensie.
Dien geneesmiddelen toe vóór de behandeling (zie tabel 1) en start de behandeling volgens de LYNOZYFIC opstartdosering (zie tabel 2) om het risico op CRS te verminderen.
Alle patiënten moeten worden gecontroleerd op klachten en symptomen van CRS tijdens en na het infuus. Alle patiënten moet worden geadviseerd om onmiddellijk medische hulp in te roepen als er klachten of symptomen van CRS optreden.
Voor de eerste opstart-behandelingsdosis LYNOZYFIC moeten alle patiënten geïnstrueerd worden om na het einde van de infusie samen met een verzorger 24 uur in de buurt van het gekwalificeerde behandelingscentrum te blijven.
Voor de tweede opstart-behandelingsdosis en daaropvolgende doses moeten alle patiënten geïnstrueerd worden om na het einde van de infusie samen met een verzorger 24 uur in de buurt van het gekwalificeerde behandelingscentrum te blijven:
- voor de tweede opstart-behandelingsdosis LYNOZYFIC als de patiënt bij de eerste opstart-behandelingsdosis CRS kreeg;
- voor een daaropvolgende dosis als de patiënt bij de eerdere dosis graad 2 CRS kreeg.
Patiënten die op enig moment graad 3 CRS krijgen, moeten na het krijgen van de volgende dosis gedurende 24 uur in het ziekenhuis worden opgenomen.
Bij het eerste teken van CRS moeten patiënten onmiddellijk worden beoordeeld voor ziekenhuisopname, worden behandeld volgens de huidige praktijkrichtlijnen en ondersteunende zorg toegediend krijgen; LYNOZYFIC moet worden gestaakt tot CRS is verdwenen en de volgende dosis LYNOZYFIC moet worden gewijzigd of permanent worden gestopt op basis van ernst (zie tabel 3).
Infuusgerelateerde reactie (IRR)
IRR kan klinisch niet te onderscheiden zijn van manifestaties van CRS. Bij IRR het infuus onderbreken of vertragen of permanent met LYNOZYFIC stoppen op basis van de ernst van de reactie (zie tabel 5).
Immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (ICANS)
Er zijn gevallen van ICANS gemeld bij patiënten die linvoseltamab kregen (zie rubriek 4.8).
Klinische klachten en symptomen van ICANS zijn onder meer afasie, hersenoedeem, verwardheid, verminderd bewustzijn, desoriëntatie, encefalopathie en epileptische insulten.
Alle patiënten moeten tijdens de behandeling worden gecontroleerd op klachten en symptomen van ICANS.
Voor de eerste opstart-behandelingsdosis LYNOZYFIC moeten alle patiënten geïnstrueerd worden om na het einde van de infusie samen met een verzorger 24 uur in de buurt van het gekwalificeerde behandelingscentrum te blijven.
Voor de tweede opstart-behandelingsdosis en daaropvolgende doses moeten alle patiënten geïnstrueerd worden om na het einde van de infusie samen met een verzorger 24 uur in de buurt van het gekwalificeerde behandelingscentrum te blijven:
- voor de tweede opstart-behandelingsdosis LYNOZYFIC als de patiënt bij de eerste opstart-behandelingsdosis ICANS kreeg;
- voor een daaropvolgende dosis als de patiënt bij de eerdere dosis graad 2 ICANS kreeg.
Patiënten die op enig moment graad 3 ICANS krijgen, moeten na het krijgen van de volgende dosis gedurende 24 uur in het ziekenhuis worden opgenomen.
Bij het eerste teken van ICANS moet de patiënt onmiddellijk worden beoordeeld; ondersteunende therapie moet worden geboden en verdere behandeling moet worden overwogen volgens de huidige praktijkrichtlijnen. LYNOZYFIC moet worden onderbroken totdat ICANS is verdwenen en de volgende dosis moet worden aangepast of LYNOZYFIC moet permanent worden gestopt op basis van ernst (zie tabel 4). Patiënten moet worden geadviseerd om onmiddellijk medische hulp in te roepen als er op enig moment klachten of symptomen van ICANS optreden.
Vanwege de kans op ICANS lopen patiënten die LYNOZYFIC krijgen risico op verwardheid en een verminderd bewustzijn. Instrueer patiënten om geen voertuig te besturen of zware of potentieel gevaarlijke machines te bedienen, gedurende 24 uur na voltooiing van elk van de opstart-behandelingsdoseringen en in het geval dat er neurologische symptomen ontstaan, tot de symptomen verdwijnen (zie rubriek 4.7).
Infecties
Ernstige, levensbedreigende of fatale infecties zijn gemeld bij patiënten die linvoseltamab kregen. Progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) is ook opgetreden tijdens behandeling met LYNOZYFIC (zie rubriek 4.8).
De behandeling mag niet worden gestart bij patiënten met actieve infecties. Patiënten moeten vóór en tijdens de behandeling met LYNOZYFIC regelmatig worden gecontroleerd op klachten en symptomen van infectie en op de juiste wijze worden behandeld. Voor alle patiënten wordt profylactische behandeling aanbevolen volgens de plaatselijke richtlijnen van de instelling voor Pneumocystis jiroveci-pneumonie (PJP) en herpes simplex- en herpes zoster-virussen. Profylactische antimicrobiële middelen en antivirale middelen, waaronder profylaxe tegen CMV, moeten worden toegediend volgens de lokale richtlijnen van de instelling. Vaccinatie voor seizoensgriep, COVID-19, Haemophilus influenzae en pneumokokken moet worden toegediend aan alle patiënten volgens de lokale richtlijnen van de instelling.
LYNOZYFIC moet worden onderbroken of permanente stopzetting van LYNOZYFIC moet worden overwogen op basis van de ernst van de infectie (zie tabel 5).
Hypogammaglobulinemie
Hypogammaglobulinemie is gemeld bij patiënten die linvoseltamab kregen (zie rubriek 4.8).
Ig-spiegels (immunoglobuline) moeten vóór en tijdens de behandeling worden bewaakt. Behandeling met subcutaan of i.v. Ig kan worden overwogen als IgG-waarden onder 400 mg/dl vallen en patiënten moeten worden behandeld volgens de plaatselijke richtlijnen van de instelling, met inbegrip van voorzorgsmaatregelen tegen infecties en antimicrobiële profylaxe.
Neutropenie
Neutropenie en febriele neutropenie zijn gemeld bij patiënten die linvoseltamab kregen (zie rubriek 4.8). Het volledige bloedbeeld moet bij de start van de behandeling en periodiek tijdens de behandeling worden gecontroleerd en ondersteunende zorg moet worden geboden volgens de plaatselijke richtlijnen. Patiënten met neutropenie moeten regelmatig op tekenen van infectie worden gecontroleerd. LYNOZYFIC moet worden onderbroken op basis van ernst (zie tabel 5).
Vaccins
De immuunrespons op vaccins kan verminderd zijn wanneer LYNOZYFIC wordt gebruikt.
De veiligheid van immunisatie met levende virale vaccins tijdens of na behandeling met LYNOZYFIC is niet onderzocht. Vaccinatie met levende virale vaccins mag alleen ten minste 4 weken voorafgaand aan de start van de behandeling of na immuunherstel na behandeling worden toegediend.
Patiëntenkaart
De voorschrijver moet de risico’s van LYNOZYFIC-therapie met de patiënt bespreken. Patiënten moeten de patiëntenkaart krijgen en de instructie krijgen om deze te allen tijde bij zich te dragen en te laten zien aan al hun zorgverleners. De patiëntenkaart beschrijft de vaak voorkomende klachten en symptomen van CRS en ICANS, geeft instructies over wanneer een patiënt onmiddellijk medische hulp moet inroepen, geeft instructies voor bewaking en bevat de contactgegevens van de voorschrijvende arts.
Hulpstoffen
Dit geneesmiddel bevat polysorbaat 80, wat allergische reacties kan veroorzaken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd met LYNOZYFIC.
Voorbijgaande verhoging van cytokinen kan CYP450-enzymactiviteiten onderdrukken. Het hoogste risico op geneesmiddelinteractie doet zich voor tijdens het opstartdoseringsschema en de eerste volledige dosis van 200 mg bij patiënten die gelijktijdig CYP450-substraten krijgen. Bewaak op toxiciteit of concentraties van geneesmiddelen die CYP-substraten zijn, waarbij minimale veranderingen in concentratie kunnen leiden tot ernstige ongewenste reacties (bijv. cyclosporine, fenytoïne, sirolimus en warfarine).
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie
De zwangerschapsstatus van patiënten die zwanger kunnen worden moet worden gecontroleerd voordat de behandeling met LYNOZYFIC wordt gestart.
Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling met LYNOZYFIC en gedurende ten minste 5 maanden na de laatste dosis.
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van LYNOZYFIC bij zwangere vrouwen. Er zijn geen onderzoeken naar reproductie- of ontwikkelingstoxiciteit bij dieren uitgevoerd met linvoseltamab. Linvoseltamab veroorzaakt T-celactivatie en afgifte van cytokinen; immuunactivatie kan het behoud van de zwangerschap in gevaar brengen. Het is bekend dat humaan immunoglobuline G (IgG) de placenta passeert; daarom kan linvoseltamab mogelijk worden overgedragen van de zwangere vrouw op de zich ontwikkelende foetus. LYNOZYFIC wordt niet aanbevolen voor gebruik tijdens de zwangerschap en bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie toepassen. Op basis van het werkingsmechanisme kan LYNOZYFIC bij toediening aan een zwangere patiënt foetale schade veroorzaken, waaronder B-cel- en plasmacel-lymfocytopenie.
Borstvoeding
Er is geen informatie over de aanwezigheid van linvoseltamab in moedermelk, de effecten op de zuigeling die borstvoeding krijgt of de effecten op de melkproductie. Het is bekend dat humaan IgG kan worden uitgescheiden in moedermelk. Borstvoeding moet worden gestaakt tijdens behandeling met LYNOZYFIC en gedurende ten minste 5 maanden na de laatste dosis vanwege het mogelijke risico op ernstige ongewenste reacties bij kinderen die borstvoeding krijgen.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van linvoseltamab op de vruchtbaarheid bij mensen (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
LYNOZYFIC heeft grote invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Vanwege de kans op ICANS lopen patiënten die LYNOZYFIC krijgen risico op verwardheid en een verminderd bewustzijn (zie rubriek 4.4). Patiënten moeten geïnstrueerd worden om af te zien van het besturen van voertuigen of het bedienen van zware of mogelijk gevaarlijke machines gedurende 24 uur na voltooiing van elk van de opstart-behandelingsdoseringen en in het geval van het ontstaan van neurologische symptomen, totdat de symptomen verdwijnen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van veiligheidsprofiel
De meest voorkomende ongewenste reacties waren skeletspierstelselpijn (52%), 'cytokine release'-syndroom (46%), neutropenie (43%), hoesten (42%), diarree (39%), anemie (38%), vermoeidheid (36%), pneumonie (32%) en bovenste-luchtweginfectie (30%).
Ernstige ongewenste reacties traden op bij 75% van de patiënten die LYNOZYFIC kregen. De meest voorkomende ernstige ongewenste reacties waren 'cytokine release'-syndroom (27%), pneumonie (13%), COVID-19 (7%) en acuut nierletsel (5%).
Permanente stopzetting van LYNOZYFIC als gevolg van ongewenste reacties trad op bij 19% van de patiënten. De meest voorkomende ongewenste reacties die tot stopzetting leidden, waren COVID-19-pneumonie (1,7%), Pneumocystis jiroveci-pneumonie (1,7%) en pseudomonas-sepsis (1,7%).
Lijst met ongewenste reacties in tabelvorm
De beschreven veiligheidspopulatie omvat 117 patiënten met gerecidiveerd of refractair multipel myeloom die LYNOZYFIC kregen in de aanbevolen opstartbehandelings- en volledige behandelingsdosis (zie rubriek 5.1). Tenzij anders vermeld zijn de frequenties van ongewenste reacties in tabel 8 gebaseerd op de frequenties van bijwerkingen door alle oorzaken die zijn vastgesteld bij 117 patiënten die zijn blootgesteld aan linvoseltamab gedurende een mediane duur van 53 weken (bereik 1, 167) in het klinisch onderzoek.
Ongewenste reacties die tijdens het klinisch onderzoek zijn waargenomen, staan hieronder vermeld volgens MedDRA-systeem/orgaanklasse en frequentie. Frequentiecategorieën worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100, <1/10); soms (≥1/1.000, <1/100); zelden (≥1/10.000, <1/1.000); zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden ongewenste reacties weergegeven in volgorde van afnemende ernst.
Tabel 8: Bijwerkingen die optreden bij patiënten met multipel myeloom bij behandeling met LYNOZYFIC
MedDRA- systeem/orgaankl asse | Ongewenste reactie | Frequentiecat egorieën (alle graden) | Elke graad (%) | Graad 3 of 4 (%) |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Pneumoniea | Zeer vaak | 32 | 21 |
| COVID-19 | Zeer vaak | 17 | 7 | |
Bovenste- luchtweginfectieb | Zeer vaak | 30 | 2,6 | |
| Urineweginfectiec | Zeer vaak | 19 | 8 | |
| Sepsisd | Vaak | 8 | 3,4 | |
| Cytomegalovirusinfectiee | Vaak | 4,2 | 2,6 | |
| Progressieve multifocale leuko-encefalopathie | Soms | 0,9 | 0 | |
Bloed- en lymfestelselaando eningen | Neutropenie | Zeer vaak | 43 | 42 |
| Trombocytopenie | Zeer vaak | 20 | 15 | |
| Anemie | Zeer vaak | 38 | 31 | |
| Lymfopenie | Zeer vaak | 12 | 11 | |
| Febriele neutropenie | Vaak | 7 | 7 | |
| Immuunsysteemaa ndoening | 'Cytokine release'-syndroom | Zeer vaak | 46 | 0,9 |
| Hypogammaglobulinemie | Zeer vaak | 16 | 0,9 | |
Voedings- en stofwisselingsstoo rnissen | Verminderde eetlust | Zeer vaak | 15 | 0,9 |
| Hyperurikemie | Zeer vaak | 10 | 1,7 | |
| Hypofosfatemie | Zeer vaak | 14 | 0,9 | |
| Psychische stoornissen | Insomnia | Zeer vaak | 13 | 0 |
| Zenuwstelselaand oeningen | Encefalopathie (excl. ICANS)f | Zeer vaak | 16 | 3,4 |
| Skeletspierstelselpijn | Zeer vaak | 52 | 3,4 | |
| Pijng | Zeer vaak | 22 | 1,7 | |
| Motorische disfunctieh | Zeer vaak | 18 | 1,7 |
MedDRA- systeem/orgaankl asse | Ongewenste reactie | Frequentiecat egorieën (alle graden) | Elke graad (%) | Graad 3 of 4 (%) |
| Hoofdpijni | Zeer vaak | 23 | 0,9 | |
| ICANSj | Vaak | 8 | 2,6 | |
| Bloedvataandoeni ngen | Hypertensie | Zeer vaak | 10 | 4,3 |
| Ademhalingsstelse l-, borstkas- en mediastinumaando eningen | Hoesten | Zeer vaak | 42 | 0 |
| Dyspneu | Zeer vaak | 23 | 0,9 | |
| Neusverstopping | Zeer vaak | 18 | 0 | |
| Maagdarmstelsela andoeningen | Diarree | Zeer vaak | 39 | 1,7 |
| Constipatie | Zeer vaak | 18 | 0 | |
| Nausea | Zeer vaak | 23 | 0 | |
| Braken | Zeer vaak | 20 | 0 | |
Huid- en onderhuidaandoen ingen | Rashk | Zeer vaak | 19 | 2,6 |
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatss toornissen | Oedeeml | Zeer vaak | 21 | 0,9 |
| Pyrexie | Zeer vaak | 17 | 0 | |
| Vermoeidheidm | Zeer vaak | 36 | 0 | |
| Koude rillingen | Zeer vaak | 10 | 0 | |
| Onderzoeken | Bloedcreatinine verhoogd | Zeer vaak | 12 | 0 |
| Gewicht verlaagd | Zeer vaak | 10 | 0 | |
| Transaminasen verhoogd | Vaak | 9,4 | 2,6 | |
Letsels, intoxicaties en verrichtingscompli caties | Infuusgerelateerde reactiesn | Vaak | 9 | 1,7 |
a Pneumonie omvat atypische pneumonie, COVID-19-pneumonie, Haemophilus-infectie, griep, metapneumovirus-infectie, PJP, pneumonie, cytomegaloviruspneumonie, pneumonie door schimmels, influenzapneumonie en pneumonie viraal. b Bovenste-luchtweginfectie omvat acute sinusitis, bronchitis, nasofaryngitis, faryngitis, luchtweginfectie, rhinitis, rhinovirusinfectie, sinobronchitis, sinusitis, bovenste-luchtweginfectie en virale bovensteluchtweginfectie. c Urineweginfectie omvat cystitis, Escherichia-urineweginfectie, Klebsiella-urineweginfectie, urineweginfectie, urineweginfectie bacterieel en enterokokkenurineweginfectie en urineweginfectie door stafylokokken. d Sepsis omvat sepsis, septische shock, Pseudomonas-sepsis, streptokokkensepsis, Escherichia-sepsis en Haemophilus-sepsis. e CMV-infectie omvat cytomegalovirus-infectie-reactivatie, cytomegalovirusinfectie en cytomegalovirus-viremie en sluit cytomegaloviruspneumonie uit. f Encefalopathie omvat agitatie, amnesie, afasie, cognitieve aandoening, verwarde toestand, delirium, verminderd bewustzijn, encefalopathie, geheugenstoornis, psychische toestandsveranderingen, stemmingsverandering, somnolentie, toxische encefalopathie en sluit ICANS uit. g Pijn omvat oorpijn, flankpijn, liespijn, orofaryngeale pijn, pijn en tandpijn. h Motorische disfunctie omvat dysartrie, dysfonie, loopstoornis, spierspasme, spierzwakte en tremor. i Hoofdpijn omvat hoofdpijn en migraine. | ||||
MedDRA- systeem/orgaankl asse | Ongewenste reactie | Frequentiecat egorieën (alle graden) | Elke graad (%) | Graad 3 of 4 (%) |
j ICANS is gebaseerd op beoordeeld ICANS dat werd gemeld met de termen ICANS, verminderd bewustzijn, encefalopathie en toxische encefalopathie. k Rash omvat acneïforme dermatitis, contactdermatitis, geneesmiddeleneruptie, erytheem, rash, rash erythemateus, rash maculo-papulair, rash pruritus en stagnatie-eczeem. l Oedeem omvat gezichtsoedeem, lipoedeem, gelokaliseerd oedeem, oedeem en oedeem perifeer. m Vermoeidheid omvat vermoeidheid, lethargie en malaise. n Infuusgerelateerde reacties met betrekking tot IVIG-toediening zijn niet opgenomen. | ||||
Beschrijving van geselecteerde ongewenste reacties
'Cytokine release'-syndroom
CRS trad op bij 46% van de patiënten die LYNOZYFIC kregen in de aanbevolen dosis, met CRS van graad 1 bij 35% van de patiënten, graad 2 bij 10% en graad 3 bij 0,9%. Achtendertig procent van alle patiënten had CRS na opstart-behandelingsdosis 1; 8% van alle patiënten had een eerste CRS-voorval na een volgende dosis. Zeventien procent van de patiënten die de opstart-behandelingsdosis 2 kregen, kreeg CRS na opstart-behandelingsdosis 2, 10% van de patiënten die de eerste volledige behandelingsdosis kregen, kreeg CRS na de eerste volledige behandelingsdosis en 3,6% van de patiënten die de tweede volledige behandelingsdosis kregen, kreeg CRS na de tweede volledige behandelingsdosis. Het geval van CRS van graad 3 werd gemeld na de eerste opstart-behandelingsdosis. Negen patiënten ondervonden CRS van graad 2 na ontvangst van ofwel opstart-behandelingsdosis 1 of opstart-behandelingsdosis 2, en drie patiënten ondervonden CRS van graad 2 bij een dosis na opstart-behandelingsdosis 2. Recidiverend CRS trad op bij 20% van de patiënten. CRS verdween bij alle patiënten en de mediane tijd tot het begin van CRS vanaf het einde van het infuus was 11 (bereik: -1,1 tot 184) uur na de meest recente dosis met een mediane duur van 16 (bereik: 1 tot
- 96) uur.
Klinische klachten en symptomen van CRS waren onder meer pyrexie, koude rillingen, hypoxie, tachycardie en hypotensie.
In het klinisch onderzoek kreeg 19% van de patiënten tocilizumab en kreeg 11% corticosteroïden voor de behandeling van CRS.
Infuusgerelateerde reacties
IRR kunnen klinisch niet te onderscheiden zijn van manifestaties van CRS. Bij de patiënten die werden behandeld met het aanbevolen opstartdoseringsschema en geneesmiddelen vóór de behandeling, was het IRR-percentage 9%, waaronder 4,3% graad 2 IRR en 1,7% graad 3 IRR. Als een IRR wordt vermoed, moeten patiënten worden behandeld volgens de aanbevelingen in tabel 5.
Immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (ICANS)
ICANS trad op bij 8% van de patiënten die LYNOZYFIC kregen met het aanbevolen doseringsschema, waaronder voorvallen van graad 3 bij 2,6% van de patiënten. De meeste patiënten ondervonden ICANS na een opstart-behandelingsdosis 1 (5%). 1,8% van de patiënten ondervond initiële ICANS na opstart-behandelingsdosis 2 en bij 0,9% van de patiënten ontstond het eerste optreden van ICANS na een daaropvolgende volledige behandelingsdosis LYNOZYFIC. Terugkerend ICANS trad op bij 0,9% van de patiënten. ICANS verdween bij alle patiënten behalve bij één, die de toestemming voor follow-up introk. De mediane tijd tot aanvang van ICANS was 1 (bereik: 1 tot 4) dag na de meest recente dosis met een mediane duur van 2 (bereik: 1 tot 11) dagen. Het begin van ICANS kan gelijktijdig optreden met CRS, na het verdwijnen van CRS, of in afwezigheid van CRS. Alle gevallen van ICANS traden op bij patiënten gelijktijdig met of na verdwijnen van CRS of IRR.
Infecties
Ernstige infecties traden op bij 43% van de patiënten die LYNOZYFIC kregen in de aanbevolen dosis, met infecties van graad 3 of 4 optredend bij 36%. Infecties die fataal waren binnen 30 dagen na de laatste dosis traden op bij 4% van de patiënten. Ernstige opportunistische infecties traden op bij 6% van de patiënten. Twee gevallen van progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) traden op bij patiënten die LYNOZYFIC kregen; beide gevallen leidden tot de dood.
Neutropenie
Neutropenie (inclusief een verlaagd aantal neutrofielen) trad op bij 43% van de patiënten die LYNOZYFIC kregen in de aanbevolen dosis in het klinisch onderzoek, waaronder 42% voorvallen van graad 3-4. De mediane tijd tot aanvang van neutropenie was 73 dagen (bereik: 0 tot 421 dagen). Vierenzeventig procent van de patiënten die neutropenie hadden, kreeg behandeling met G-CSF. Febriele neutropenie trad op bij 8% van de patiënten.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In geval van overdosering moeten patiënten nauwlettend worden bewaakt op klachten of symptomen van ongewenste reacties en moet passende behandeling van de symptomen worden ingezet.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Antineoplastische middelen, Monoklonale antilichamen en antilichaam-geneesmiddelconjugaten, ATC-code: nog niet toegewezen
Werkingsmechanisme
Linvoseltamab is een humaan, bispecifiek antilichaam op basis van IgG4 dat zich bindt aan cluster van differentiatie 3 (CD3), een T-celantigeen geassocieerd met het T-celreceptorcomplex, en B-celrijpingsantigeen (BCMA), dat tot expressie wordt gebracht op het oppervlak van maligne cellen van de B-cellijn van multipel myeloom, evenals B-cellen in het late stadium en plasmacellen. Gelijktijdig aanspreken van beide armen van linvoseltamab resulteert in de vorming van een synaps tussen de T-cel en de BCMA-expressiecel, wat resulteert in T-celactivatie en het genereren van een polyklonale cytotoxische T-celrespons, wat resulteert in omgeleide lyse van de doelcellen, waaronder maligne cellen van de B-cellijn van multipel myeloom. Dit effect treedt op zonder rekening te houden met T-celreceptorspecificiteit of afhankelijk te zijn van belangrijke MHC-moleculen (MHC) van klasse I op het oppervlak van antigeen-presenterende cellen.
Farmacodynamische effecten
Voorbijgaande verhoging van circulerende cytokinen (IL‐2, IL‐6 en IFN‐γ) werd voornamelijk waargenomen tijdens het opstartdosisregime en de eerste volledige dosis van 200 mg. De hoogste verhoging van cytokinen werd over het algemeen waargenomen 4 uur na elk infuus en keerde over het algemeen terug naar de baseline voorafgaand aan de volgende dosis. Beperkte afgifte van cytokinen werd waargenomen na daaropvolgende doses (zie rubriek 4.4).
Immunogeniciteit
Tijdens de behandeling in LINKER-MM1 (beoordeeld gedurende 30 maanden) bedroeg de totale incidentie van tijdens de behandeling optredende anti-linvoseltamab-antilichamen 1,0% (2/192) bij patiënten die werden behandeld met linvoseltamab. Er werd geen bewijs waargenomen van impact van antilichamen tegen het geneesmiddel op de farmacokinetiek of veiligheid; de gegevens zijn echter nog steeds beperkt.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
De werkzaamheid van linvoseltamab werd beoordeeld bij patiënten met gerecidiveerd of refractair multipel myeloom in een open-label, multicentrisch, fase 1/2-onderzoek met meerdere cohorten: onderzoek LINKER-MM1. Het onderzoek had betrekking op patiënten die ten minste 3 eerdere behandelingen hadden ontvangen, waaronder een proteasoomremmer (proteasome inhibitor, PI), een immunomodulerend middel (immunomodulatory agent, IMiD) en een anti-CD38-antilichaam.
Het onderzoek sloot patiënten uit met bekende hersenlaesies bij multipel myeloom of meningeale betrokkenheid, voorgeschiedenis van een neurodegeneratieve aandoening, een bewegingsstoornis van het CZS, voorgeschiedenis van een insult in de 12 maanden voorafgaand aan inschrijving in het onderzoek, elke infectie die ziekenhuisopname of i.v. anti-infectiemiddelen vereiste in de 2 weken vóór de eerste toediening van het onderzoeksmiddel; ongecontroleerde infectie met hiv of HBV, een voorgeschiedenis van een allogene stamceltransplantatie op enig moment, of autologe stamceltransplantatie in de 12 weken vóór de start van de onderzoeksbehandeling, plasmacelleukemie, primaire systemische lichteketenamyloïdose, macroglobulinemie van Waldenström, POEMS-syndroom, en patiënten met een Eastern Cooperative Oncology Group performance score (ECOG PS) ≥ 2. Patiënten behandeld met eerdere BCMA‐gerichte bispecifieke antilichamen, bispecifieke T‐cel-intensieve behandelingen en BCMA CAR T-cellen werden uitgesloten. Patiënten mochten een BCMA antilichaam-geneesmiddelconjugaat toegediend hebben gekregen.
Alle patiënten in zowel het fase 1- als het fase 2-gedeelte van het onderzoek kregen een enkelvoudige opstart-behandelingsdosis van 5 mg tijdens week 1 en 25 mg tijdens week 2 van LYNOZYFIC via i.v.-infuus. Na de opstartdosering kregen patiënten wekelijks 200 mg LYNOZYFIC gedurende 14 weken in het fase 1-gedeelte van het onderzoek en 12 weken in het fase 2-gedeelte van het onderzoek. Patiënten kregen daarna om de week 200 mg. Na ten minste 24 weken kregen de fase 2-patiënten die een VGPR of hoger bereikten elke 4 weken 200 mg LYNOZYFIC. Patiënten werden behandeld tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit. Patiënten in het onderzoek konden tocilizumab en corticosteroïden krijgen voor de behandeling van CRS.
De werkzaamheidspopulatie omvatte 12 patiënten uit het fase 1- en 105 patiënten uit het fase 2-gedeelte van het onderzoek die de aanbevolen dosis LYNOZYFIC kregen.
De mediane leeftijd was 70 (bereik: 37 tot 91) jaar, waarbij 26% van de patiënten 75 jaar of ouder was; 55% was man en 45% was vrouw; 71% was blank, 17% was zwart of Afro-Amerikaans en 9% was Aziatisch.
Het International Staging System (ISS) voor multipel myeloom bij toetreding tot het onderzoek was stadium I bij 42%, stadium II bij 35% en stadium III bij 18%. Bij 39% van de patiënten waren cytogenetische afwijkingen met hoog risico aanwezig (aanwezigheid van del(17p), t(4;14) en t(14;16)). Zestien procent van de patiënten had extramedullaire plasmacytomen en 21% had paramedullaire plasmacytomen. Twintig procent van de patiënten had een
beenmergplasmacelpercentage van ≥ 60%.
Het mediane aantal eerdere behandelingslijnen was 5 (bereik: 2 tot 16); 97% van de patiënten kreeg ten minste 3 eerdere behandelingslijnen. Zesenzestig procent van de patiënten kreeg eerder een stamceltransplantatie. Alle patiënten kregen eerdere behandeling met een proteasoomremmer, een immunomodulerend middel en een anti-CD38 monoklonaal antilichaam. Tweeëntachtig procent van de patiënten was drievoudig refractair (refractair voor een proteasoomremmer, een immunomodulerend middel en een anti-CD38 monoklonaal antilichaam). Negen procent van de patiënten werd eerder behandeld met een BCMA antilichaam-geneesmiddelconjugaat. Vijfentachtig procent van de patiënten was refractair voor de laatste behandelingslijn.
De werkzaamheid werd beoordeeld op basis van objectieve responsratio (objective response rate, ORR) zoals bepaald door een geblindeerde onafhankelijke beoordelingscommissie (independent review committee, IRC), zoals gemeten aan de hand van de criteria van de internationale myeloomwerkgroep (IMWG). Secundaire eindpunten omvatten de duur van de respons (duration of response, DOR) en het percentage negatieve status voor minimale residuele ziekte (minimal residual disease, MRD). Gegevens worden weergegeven in tabel 9. De mediaan (het bereik) van de follow-up vanaf de initiële dosis voor responders bedroeg 16 (2,5, 38) maanden.
In het fase 2-gedeelte van het onderzoek was 97% van de responders die behandeld werden na ten minste 12 maanden overgegaan op 4-wekelijkse dosering.
De mediane tijd tot volledige respons (complete response, CR) of beter bedroeg 8 maanden (bereik: 2 tot 14maanden).
Tabel 9: Werkzaamheidsresultaten voor LINKER‐MM1
| Werkzaamheidseindpunten | LYNOZYFIC N = 117 |
| Objectief responspercentage (objective response rate, ORR) % (n) (95%-BI) | 71% (83) (62, 79) |
| Volledige respons (CR) of beter, % (n) (95%-BI) | 50% (58) (40, 59) |
| Strikte volledige respons (stringent complete response, sCR), % (n) | 44% (52) |
| Volledige respons (CR), % (n) | 5% (6) |
| Zeer goede gedeeltelijke respons (very good partial response, VGPR), % (n) | 14% (16) |
| Gedeeltelijke respons (partial response, PR), % (n) | 8% (9) |
| Duur van de respons (DOR)a | N = 83 |
| Mediaan, maanden (95%-BI) | 29 (19, NI) |
| Tijd tot eerste respons (maanden) | N = 83 |
| Mediaan, maanden (bereik) | 0,95 (0,5; 6) |
MRD-negativiteitspercentage bij patiënten die CR of sCR bereiken, % (n) [N = 58]b (95%-BI) | 41% (24) (29, 55) |
a DOR werd gedefinieerd als de tijd vanaf het eerste optreden van een gedocumenteerde PR of CR tot de patiënt een voorval ondervond (gedocumenteerde ziekteprogressie of overlijden door welke oorzaak ook, afhankelijk van wat zich het eerst voordeed). b MRD-negativiteit werd gedefinieerd als het percentage patiënten in CR of sCR dat een MRD-negatieve testuitslag had. MRD-negativiteit werd beoordeeld met behulp van een next-generation sequencing assay (ClonoSEQ) op basis van een drempel van 10-5 of de Euroflow assay met gebruik van een drempel van 10-5. BI = betrouwbaarheidsinterval; MRD = minimal residual disease, minimaal residuele ziekte; NI = niet inschatbaar | |
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met LYNOZYFIC in alle subgroepen van pediatrische patiënten voor de behandeling van multipel myeloom (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
Voorwaardelijke toelating
Dit geneesmiddel is geregistreerd in het kader van een zogeheten ‘voorwaardelijke toelating’. Dit betekent dat aanvullend bewijs over de baten van dit geneesmiddel wordt afgewacht. Het Europees Geneesmiddelenbureau zal nieuwe informatie over dit geneesmiddel op zijn minst eenmaal per jaar beoordelen en zo nodig deze SPC aanpassen.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek van linvoseltamab werd gekarakteriseerd bij patiënten met recidiverend of refractair multipel myeloom over een dosisbereik van 1 mg tot 800 mg na intraveneuze infusie. De Cmax, Ctrough en AUCτ van linvoseltamab aan het einde van wekelijkse, tweewekelijkse doseringsschema’s en bij steady-state op 4-wekelijkse doseringsschema’s worden weergegeven op het dosisniveau van 200 mg in tabel 10.
Tabel 10: Geometrisch gemiddelde (VC%) van modelgebaseerde blootstellingsparameters van aanbevolen dosis voor linvoseltamab
| Doseringsperiode | Cmax (mg/l) | Cdal (mg/l) | AUC τa (mg*dag/l) |
Einde van wekelijkse dosis van 200 mg (week 14) | 124 (50,4) | 61,8 (123) | 592 (74,6) |
| Einde van dosis van 200 mg tweewekelijks (week 24) | 97,9 (52,7) | 30,2 (213) | 727 (95,3) |
Einde van dosis 200 mg 4- wekelijks (week 48) | 64,8 (45,1) | 6,3 (362) | 574 (84,6) |
| a AUCτ voor het gespecificeerde doseringsinterval. | |||
Distributie
Op basis van het populatiefarmacokinetische model bedraagt het geschatte geometrische gemiddelde (VC%) van het verdelingsvolume bij steady-state (Vdss) van linvoseltamab 7,05 l (33,6%).
Biotransformatie
Linvoseltamab wordt naar verwachting via katabole routes gemetaboliseerd tot kleine peptiden.
Eliminatie
De eliminatie van linvoseltamab wordt gemedieerd door twee parallelle processen, een lineair, niet-verzadigbaar katabool proces en een niet-lineaire, verzadigbare doelgemedieerde route.
Op basis van het populatiefarmacokinetische model wordt de tijd tot het bereiken van ondergrens van kwantificering (LLOQ) (0,078 mg/l) na de laatste dosis van 200 mg per week, tweewekelijks en 4-wekelijks weergegeven in tabel 11.
Tabel 11: Eliminatie van de aanbevolen dosis voor linvoseltamab
| Doseringsperiode | Tijd tot bereiken van LLOQ (0,078 mg/l) a (weken) |
| 200 mg wekelijks | 20,1 [5,86; 40,3] |
| 200 mg tweewekelijks | 18,9 [5,43; 40,3] |
| 200 mg 4-wekelijks | 15,6 [5,15; 36,4] |
| a Waarden zijn mediaan [5e en 95e percentiel] | |
Speciale populaties
De resultaten van populatiefarmacokinetische analyses duiden niet op klinisch relevante verschillen in blootstelling (zoals Ctrough, AUC τ) aan linvoseltamab op basis van leeftijd (37 tot 91 jaar; N = 282), geslacht en ras [blank (N = 205), Aziatisch (N = 18) of zwart (N = 44)].
Nierfunctiestoornis
Er zijn geen formele onderzoeken naar linvoseltamab uitgevoerd bij patiënten met een nierfunctiestoornis.
De resultaten van populatiefarmacokinetische analyses wijzen niet op klinisch relevante verschillen in blootstelling aan linvoseltamab tussen patiënten met een normale nierfunctie (N = 78; CrCL ≥ 90 ml/min) en met een lichte (N = 116; CrCL ≥ 60 tot < 90 ml/min), matige (N = 76; CrCL ≥ 30 tot < 60 ml/min) of ernstige (N = 11; CrCL ≥ 15 tot < 30 ml/min) nierfunctiestoornis.
Leverfunctiestoornis
Er zijn geen formele onderzoeken naar linvoseltamab uitgevoerd bij patiënten met een leverfunctiestoornis.
De resultaten van populatiefarmacokinetische analyses wijzen niet op klinisch relevante verschillen in blootstelling aan linvoseltamab tussen patiënten met een normale (N = 255) of met een licht beperkte leverfunctie (N = 27; totaal bilirubine > ULN tot 1,5 × ULN of ASAT > ULN). De effecten van een matige (totale bilirubine > 1,5 tot 3 × ULN, elke ASAT) of ernstige (totale bilirubine > 3 tot 10 × ULN, elke ASAT) leverfunctiestoornis op de PK van linvoseltamab zijn onbekend.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er zijn geen carcinogeniciteits- of genotoxiciteitsonderzoeken uitgevoerd met linvoseltamab.
Er zijn geen specifieke onderzoeken uitgevoerd om de mogelijke effecten van linvoseltamab op de vruchtbaarheid te beoordelen.
Er zijn geen onderzoeken naar ontwikkelingstoxiciteit bij dieren uitgevoerd met linvoseltamab. Het is bekend dat humaan IgG de placenta passeert; daarom kan linvoseltamab van de moeder worden overgedragen op de zich ontwikkelende foetus. Op basis van het werkingsmechanisme kan linvoseltamab foetale B-cel- en plasmacel-lymfocytopenie veroorzaken die schadelijk kan zijn voor de foetus en voorbijgaand CRS, dat schadelijk kan zijn voor het behoud van de zwangerschap.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Histidine
Histidinehydrochloridemonohydraat
Sucrose
Polysorbaat 80
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
Ongeopende injectieflacon
30 maanden
Oplossing voor infusie
Dien de verdunde oplossing na bereiding onmiddellijk toe. Chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik is als volgt aangetoond voor de verdunde oplossing voor infusie:
- tot 8 uur bij kamertemperatuur (20 tot 25 °C) vanaf de bereiding tot het begin van de infusie;
- tot 48 uur gekoeld bij 2 tot 8 °C vanaf de bereiding tot het begin van de infusie.
Vanuit microbiologisch oogpunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt. Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bij het gebruik gehanteerde bewaartijden en -omstandigheden voorafgaand aan het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker en zijn deze gewoonlijk niet langer dan 24 uur bij 2 tot 8 °C, tenzij de verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
Bescherm de oplossing voor infusie tegen licht tijdens bewaring.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na verdunning, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
5 mg concentraat voor oplossing voor infusie
2,5 ml concentraat in een doorzichtige glazen injectieflacon van type 1 van 5 ml met een grijze chloorbutyl stop met coating en een aluminium afsluitdop van 20 mm en een wit flip-off deksel.
Verpakking met één injectieflacon.
200 mg concentraat voor oplossing voor infusie
10 ml concentraat in een doorzichtige glazen injectieflacon van type 1 van 20 ml met een grijze chloorbutyl stop met coating en een aluminium afsluitdop van 20 mm en een blauw flip-off deksel.
Verpakking met één injectieflacon.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Instructies voor verdunning
Gebruik een aseptische techniek om LYNOZYFIC te bereiden. Elke injectieflacon is uitsluitend bedoeld voor één dosis. Gooi al het ongebruikte geneesmiddel dat in de injectieflacon achterblijft weg.
De injectieflacon niet schudden.
Inspecteer vóór toediening visueel op deeltjes en verkleuring. LYNOZYFIC is een heldere tot licht melkachtige, kleurloze tot lichtgele vloeistof die praktisch vrij is van zichtbare deeltjes. Gooi de injectieflacon weg als de oplossing troebel of verkleurd is of deeltjes bevat.
Zuig de gewenste dosis op uit de injectieflacon met LYNOZYFIC op basis van tabel 12 en breng deze over in een intraveneuze infuuszak met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor injectie. LYNOZYFIC is compatibel met infuuszakken van polyvinylchloride (PVC), niet-di-ethylhexylftalaat (non-DEHP), polyolefine (PO) of ethylvinylacetaat (EVA). Meng de verdunde oplossing door de zak voorzichtig om te keren. De oplossing niet schudden.
Tabel 12: LYNOZYFIC volumes voor toevoeging aan infuuszak
Dosis LYNOZYFIC (mg) | Hoeveelheid LYNOZYFIC per injectieflacon (mg) | Concentratie van injectieflacon (mg/ml) | Aantal benodig de injectiefl acons | Totaal volume LYNOZYFIC om de dosis te bereiden (ml) | Natriumch loride 9 mg/ml (0,9%) injectie, USP infuuszak (PVC of PO) volume (ml) |
| 5 | 5 | 2 | 1 | 2,5 | 50 of 100 |
| 25 | 5 | 2 | 5 | 12,5 | 50 of 100 |
| 200 | 200 | 20 | 1 | 10 | 50 of 100 |
| Aangepaste dosis vanwege bijwerkinga | |||||
| 2,5 | 5 | 2 | 1 | 1,25 | 50 |
| a Raadpleeg tabel 3, 4 en 5 voor instructies over wanneer de aangepaste dosis moet worden gebruikt. | |||||
Voor de bewaarcondities van de oplossing voor infusie, zie rubriek 6.3.
Nadat LYNOZYFIC is verdund volgens de instructies, dient u het als volgt toe:
- Sluit de bereide i.v. infuuszak met de definitieve LYNOZYFIC-oplossing aan op een i.v. slang van PVC, polyethyleen (PE)-gevoerd PVC of polyurethaan (PU). Het wordt aanbevolen om een filter van 0,2 micrometer tot 5 micrometer van polyethersulfon (PES) te gebruiken.
- Vul met LYNOZYFIC tot aan het einde van de infuusslang.
- Meng LYNOZYFIC niet met andere geneesmiddelen en dien geen andere geneesmiddelen tegelijk toe via dezelfde intraveneuze lijn.
- Na voltooiing van de LYNOZYFIC-infusie spoelt u de infuuslijn met voldoende volume natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor injectie om ervoor te zorgen dat de gehele inhoud van de infuuszak wordt toegediend.
- De totale infuustijd moet het spoelen van de infuuslijn omvatten.
Verwijdering
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Regeneron Ireland DAC.
One Warrington Place,
Dublin 2
D02 HH27
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/25/1917/001
EU/1/25/1917/002
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: dinsdag 23 april 2025
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
