Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Lumeblue – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Lumeblue

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Lumeblue 25 mg tabletten met verlengde afgifte

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke tablet met verlengde afgifte bevat 25 mg methylthioniniumchloride.

Hulpstof met bekend effect

Elke tablet met verlengde afgifte bevat 3 mg sojalecithine.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Tablet met verlengde afgifte.

Gebroken witte tot lichtblauwe, ronde, biconvexe, maagsapresistente tabletten met afmetingen van ongeveer 9,5 mm x 5,3 mm.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Lumeblue is geïndiceerd als een diagnosticum dat de visualisatie van colorectale laesies verbetert bij volwassen patiënten die een colonoscopie voor screening of controle ondergaan (zie rubriek 5.1).

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

Volwassenen, inclusief ouderen (≥ 65 jaar)

De aanbevolen totale dosering is 200 mg methylthioniniumchloride, wat overeenkomt met acht tabletten van 25 mg.

De totale dosering van het diagnosticum moet oraal worden ingenomen vóór of na de inname van een laag volume (bijv. 2 liter) of hoog volume (bijv. 4 liter) darmspoelingspreparaat op basis van polyethyleenglycol (PEG) en moet worden voltooid op de avond voorafgaand aan de colonoscopie om te garanderen dat de tabletten op tijd de dikke darm bereiken en plaatselijk het methylthioniniumchloride afgeven vóór de colonoscopie.

Bijzondere populaties

Ouderen

Er is geen dosisaanpassing nodig voor oudere patiënten (leeftijd ≥ 65 jaar) (zie rubriek 5.2).

Nierfunctiestoornis

Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een lichte nierfunctiestoornis. Het diagnosticum dient met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een matige tot ernstige nierfunctiestoornis, aangezien er geen gegevens zijn voor deze patiëntengroep en methylthioniniumchloride voornamelijk via de nieren wordt uitgescheiden (zie rubriek 5.2.).

Leverfunctiestoornis

Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis. Er is geen ervaring opgedaan bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van Lumeblue bij kinderen jonger dan 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

Voor oraal gebruik.

De tabletten moeten in hun geheel worden doorgeslikt zonder deze fijn te stampen, te breken of te kauwen. De tabletten hebben een maagsapresistente omhulling die de afgifte van de kleurstof in de dikke darm mogelijk maakt. Het kapotmaken van de maagsapresistente omhulling door de tabletten fijn te stampen of te kauwen, kan resulteren in een vroegtijdige afgifte van de kleurstof in het bovenste gedeelte van het maag-darmkanaal, en een mogelijke vermindering van de doeltreffendheid van de behandeling.

De patiënt moet het diagnosticum volgens het onderstaande doseringsschema innemen met de darmspoelingskuur met laag volume (bijv. 2 liter) of hoog volume (bijv. 4 liter) op basis van PEG die is gekozen door de zorgverlener:

  • De eerste dosis van 3 tabletten moet worden ingenomen na ten minste 1 liter te drinken van het darmspoelingspreparaat;
  • De tweede dosis van 3 tabletten moet 1 uur na de eerste dosis worden ingenomen;
  • De laatste dosis van 2 tabletten moet 1 uur na de tweede dosis worden ingenomen.

De tabletten moeten oraal worden ingenomen met het darmspoelingspreparaat dat door de zorgverlener is gekozen of met equivalente hoeveelheden water, en het voorgestelde doseringsschema is compatibel met volledige doses of gesplitste doses van het darmspoelingspreparaat.

4.3 Contra-indicaties

  • Overgevoeligheid voor de werkzame stof, pinda's of soja, of voor een van de in

    rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen;

  • Patiënten met een bekende glucose-6-fosfaat-dehydrogenase (G6PD)-deficiëntie;
  • Zwangerschap en borstvoeding (zie rubriek 4.6).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Serotoninesyndroom

Serotoninesyndroom is waargenomen bij het gebruik van methylthioniniumchloride wanneer het intraveneus wordt toegediend in combinatie met serotonerge geneesmiddelen. Het is niet bekend of er een risico is op serotoninesyndroom wanneer methylthioniniumchloride oraal wordt toegediend ter voorbereiding op een colonoscopie. Patiënten die behandeld worden met methylthioniniumchloride in combinatie met serotonerge geneesmiddelen, dienen te worden gecontroleerd op het optreden van serotoninesyndroom. Als er symptomen van serotoninesyndroom optreden, dient het gebruik van het geneesmiddel te worden gestopt en met een ondersteunende behandeling te worden begonnen (zie rubriek 4.5).

Fotosensitiviteit

Methylthioniniumchloride kan een cutane fotosensitiviteitsreactie veroorzaken bij blootstelling aan sterke lichtbronnen, zoals fototherapie en lampen in operatiekamers, of bij plaatselijke blootstelling door licht uitzendende apparaten zoals pulsoxymeters.

Aan patiënten moet worden geadviseerd om beschermende maatregelen te treffen tegen blootstelling aan licht, omdat fotosensitiviteit kan optreden na toediening van methylthioniniumchloride.

Algemene verkleuring

Methylthioniniumchloride geeft urine en ontlasting een blauwgroene kleur en de huid een blauwe kleur, hetgeen een belemmering kan vormen voor de diagnostisering van cyanose.

Interferentie met in-vivocontroleapparaten

Onjuiste metingen met de pulsoxymeter

Door de aanwezigheid van methylthioniniumchloride in het bloed kan pulsoxymetrie resulteren in een onderschatting van de zuurstofverzadiging. Als er een meting van de zuurstofverzadiging uitgevoerd moet worden na toediening van het geneesmiddel, is het raadzaam om de zuurstofverzadiging met behulp van CO-oxymetrie te controleren, indien beschikbaar.

Bispectrale-indexcontrole

Er is een daling in de bispectrale index (BIS) waargenomen na toediening van middelen met methylthioniniumchloride. Als Lumeblue tijdens een operatie wordt toegediend, dienen er alternatieve maatregelen toegepast te worden om de diepte van de anesthesie te bepalen.

Waarschuwing betreffende hulpstoffen

Dit geneesmiddel bevat sojalecithine. Als een patiënt allergisch is voor pinda's of soja, mag dit diagnosticum niet worden gebruikt (zie rubriek 4.3).

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

De volgende geneesmiddelinteracties zijn waargenomen bij geneesmiddelen die methylthioniniumchloride bevatten.

Serotonerge geneesmiddelen

Ernstige reacties van het centraal zenuwstelsel (CZS) zijn waargenomen nadat methylthioniniumchloride intraveneus werd toegediend bij patiënten die bepaalde psychiatrische geneesmiddelen gebruikten (zie rubriek 4.4). De gemelde gevallen kwamen voor bij patiënten die specifieke serotonerge psychiatrische geneesmiddelen gebruikten, namelijk een selectieve serotonineheropnameremmer (SSRI), een serotonine-norepinefrineheropnameremmer (SNRI), monoamine-oxidaseremmers of clomipramine. Het is niet bekend of er een risico is op serotoninesyndroom wanneer methylthioniniumchloride oraal wordt toegediend ter voorbereiding van een colonoscopie.

In klinische onderzoeken was de maximale systemische blootstelling aan methylthioniniumchloride (maximale plasmaconcentratie [Cmax]) lager bij oraal toegediende methylthioniniumchloride dan bij intraveneus toegediende methylthioniniumchloride, wat duidt op een lager risico op systemische effecten zoals serotoninesyndroom bij oraal ingenomen methylthioniniumchloride dan bij intraveneus toegediende methylthioniniumchloride.

Stoffen gemetaboliseerd door cytochroom-P450-enzymen

Er is beperkte informatie beschikbaar betreffende gelijktijdig gebruik van methylthioniniumchloride met geneesmiddelen die gemetaboliseerd worden door CYP-iso-enzymen. In-vitrostudies wijzen erop dat methylthioniniumchloride een reeks van CYP-iso-enzymen in vitro remt, waaronder 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 en 3A4/5. Deze interacties kunnen een klinische relevantie hebben bij geneesmiddelen met een smalle therapeutische breedte die gemetaboliseerd worden door een van deze enzymen (bv. warfarine, fenytoïne, alfentanil, cyclosporine, dihydroergotamine, ergotamine, pimozide, kinidine, sirolimus en tacrolimus).

Dit geneesmiddel mag gelijktijdig worden toegediend met anesthetica/analgetica en/of sedativa/anxiolytica die vaak worden gebruikt tijdens een colonoscopie en die worden verwijderd door middel van reacties van hepatische CYP's, zoals: midazolam, propofol, diazepam, difenhydramine, promethazine, meperidine en fentanyl. De klinische gevolgen van wijzigingen in plasmaconcentraties van gelijktijdig toegediende geneesmiddelen die substraten zijn van deze metabolische enzymen en transporters, zijn niet bekend maar kunnen niet worden uitgesloten.

Methylthioniniumchloride induceert CYP-iso-enzymen 1A2 en 2B6 in in cultuur gebrachte menselijke hepatocyten, terwijl het 3A4 niet induceert bij geringe concentraties tot 40 μm. Deze interacties hebben naar verwachting echter geen klinische relevantie voor de enkelvoudige toepassing van het middel.

Interacties met transporters

Er is beperkte informatie beschikbaar betreffende gelijktijdig gebruik van methylthioniniumchloride met geneesmiddelen die remmers zijn van P-gp en OAT3. Uit in-vitrostudies bleek dat methylthioniniumchloride een mogelijk substraat is van de membraantransporteiwitten P-gp, OCT2, MATE1 en MATE2-K en OAT3. Geneesmiddelen die remmers zijn van deze transporters hebben de potentie om de uitscheiding van methylthioniniumchloride minder efficiënt te maken. Methylthioniniumchloride staat bekend als een krachtige remmer van de transporters OCT2, MATE1 en MATE2-K. De klinische gevolgen van de remming zijn niet bekend. De toediening van methylthioniniumchloride heeft de potentie om tijdelijk de blootstelling van geneesmiddelen te vergroten die primair door de nieren worden geklaard met behulp van de OCT2/MATE-route, waaronder cimetidine, metformine en aciclovir. De klinische impact van deze in-vitro-interacties is naar verwachting minimaal door de korte toedieningsperiode van het geneesmiddel (ongeveer 3 uur).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van methylthioniniumchloride bij zwangere vrouwen. Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Vanwege de mogelijke reproductietoxiciteit, het bewijs dat methylthioniniumchloride de placenta kan passeren en de optie om een colonoscopie uit te voeren zonder ondersteunend gebruik van een visualiserende stof, is Lumeblue gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3). Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken.

Borstvoeding

Er is onvoldoende informatie over de uitscheiding van methylthioniniumchloride/metabolieten in de moedermelk. Uit dieronderzoek is gebleken dat methylthioniniumchloride/metabolieten mogelijk worden uitgescheiden in de moedermelk (zie rubriek 5.3). Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Borstvoeding moet worden gestaakt vóór en na behandeling met Lumeblue (zie rubriek 4.3).

Voordat het geneesmiddel wordt toegediend aan een vrouw die borstvoeding geeft, dient overwogen te worden of het onderzoek kan worden uitgesteld totdat de moeder is gestopt met het geven van borstvoeding, of dat het nodig is om methylthioniniumchloride toe te dienen als een visualiserende stof voor haar colonoscopie, waarbij de theoretische uitscheiding van werkzame stoffen/metabolieten in de moedermelk in ogenschouw genomen moet worden. Als de toediening noodzakelijk wordt geacht, dient de borstvoeding te worden onderbroken en de afgekolfde melk te worden weggegooid. Doorgaans wordt geadviseerd de borstvoeding 8 dagen na de toediening van methylthioniniumchloride te herstarten, op basis van de halfwaardetijd van methylthioniniumchloride van 15 ± 5uur.

Vruchtbaarheid

Er is geen informatie over de impact van methylthioniniumchloride op de vruchtbaarheid. Uit dieronderzoek en in-vitrostudies met methylthioniniumchloride is reproductietoxiciteit gebleken. In vitro is aangetoond dat methylthioniniumchloride de motiliteit van menselijk sperma op een dosisafhankelijke wijze vermindert. Ook is aangetoond dat het de groei van gekweekte tweecellige muizenembryo's remt (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Lumeblue heeft een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Er is vastgesteld dat middelen met methylthioninium symptomen veroorzaken zoals migraine, duizeligheid, evenwichtsstoornissen, slaperigheid, verwarring en stoornissen van het gezichtsvermogen. Patiënten die bijwerkingen ervaren die mogelijk invloed hebben op het vermogen om veilig te rijden of machines te bedienen, moeten deze activiteiten staken zolang de bijwerkingen aanwezig zijn.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Lumeblue veroorzaakt vaak chromaturie (32,4%) en verkleurde ontlasting (13,4%), die geleidelijk afnemen na verloop van enkele dagen. Het middel wordt in verband gebracht met tijdelijke misselijkheid en braken.

Tabel met de lijst van bijwerkingen

Bijwerkingen worden ingedeeld in de volgende categorieën: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥1 /1 000, < 1/100), zelden (≥ 1/10 000, < 1/1 000), zeer zelden (< 1/10 000) of niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen weergegeven in volgorde van afnemende ernst.

De onderstaande gegevens zijn gebaseerd op klinische onderzoeken die zijn uitgevoerd met Lumeblue. Alle bijwerkingen die met een hogere frequentie dan in de placebogroep voorkwamen, zijn gemeld. Ook de bijwerkingen met gekende frequenties die gemeld zijn bij de intraveneuze toediening van methylthioniniumchloride voor de behandeling van methemoglobinemie, zijn opgenomen in de volgende tabel.

Systeem/orgaanklasseBijwerkingFrequentie
Infecties en parasitaire aandoeningenNasofaryngitisSoms
ImmuunsysteemaandoeningenAnafylactische reactieaNiet bekend
ZenuwstelselaandoeningenDuizeligheidbZeer vaak
DysgeusiebZeer vaak
ParesthesiebZeer vaak
AngstbVaak
HoofdpijnbVaak
MigraineSoms
Serotoninesyndroom (bij gelijktijdig gebruik van serotonerge geneesmiddelen, zie rubriek 4.4 en 4.5)Niet bekend
BloedvataandoeningenHypotensieSoms
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningenHoestSoms
NeusverstoppingSoms
LoopneusSoms
MaagdarmstelselaandoeningenVerkleurde ontlastingZeer vaak
BuikpijnVaak
BrakencVaak
MisselijkheidcVaak
HematemeseSoms
DiarreeSoms
Abdominaal ongemakSoms

Huid- en

onderhuidaandoeningen

Huidverkleuring (blauw)b,cZeer vaak
ZwetenbZeer vaak
EcchymoseSoms
NachtzwetenSoms
PruritusSoms
UitslagSoms
TeleangiëctasieSoms
FotosensitiviteitNiet bekend
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningenPijn in de ledematenbZeer vaak
Pijn in de flankenSoms
Nier- en urinewegaandoeningenChromaturieZeer vaak
PolyurieSoms
DysurieSoms
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissenPijn op de borstbVaak
PijnSoms
RillingenSoms
Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicatiesProceduregerelateerde misselijkheidSoms

a De opname van anafylactische reacties in de tabel is een weerspiegeling van sporadische en spontane vermeldingen in de literatuur. Er zijn geen anafylactische reacties vastgesteld tijdens klinische onderzoeken met Lumeblue. b Deze termen zijn opgenomen omdat ze zeer vaak of vaak werden waargenomen in klinische onderzoeken met methylthioniniumchloride via intraveneuze toediening.

c Voor meer informatie zie onderstaande rubriek: Beschrijving van specifieke bijwerkingen.

Beschrijving van specifieke bijwerkingen

Frequente bijwerkingen

Uit de gepoolde veiligheidsgegevens van het klinische programma bleek dat de meest voorkomende tijdens de behandeling optredende bijwerkingen (TEAE's) chromaturie en verkleurde ontlasting zijn, zoals hierboven beschreven. Bovendien werd huidverkleuring gemeld in klinische onderzoeken met methylthioniniumchloride dat via intraveneus gebruik werd toegediend, wat kan interfereren met in-vivocontroleapparaten (zie rubriek 4.4).

Serotoninesyndroom

Serotoninesyndroom is waargenomen bij het gebruik van methylthioniniumchloride wanneer het intraveneus wordt toegediend in combinatie met serotonerge geneesmiddelen. Patiënten die behandeld worden met methylthioniniumchloride in combinatie met serotonerge geneesmiddelen dienen te worden gecontroleerd op het optreden van serotoninesyndroom. Als er symptomen van serotoninesyndroom optreden, stop dan met de behandeling en start een ondersteunende behandeling (zie rubriek 4.5).

Misselijkheid en braken

Misselijkheid en braken zijn erkende bijwerkingen geassocieerd met het gebruik van darmspoelingspreparaten op basis van PEG. In klinische onderzoeken hadden patiënten echter meer kans op misselijkheid en braken wanneer ze Lumeblue kregen in combinatie met een darmspoelingsmiddel dan wanneer ze alleen het darmspoelingsmiddel kregen.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het diagnosticum vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Uit beschikbare informatie van andere middelen met methylthioniniumchloride die intraveneus of via andere niet-orale toepassingen worden toegediend, blijkt dat een overdosering kan resulteren in een verergering van bijwerkingen. De toediening van grote intraveneuze doses (cumulatieve dosis ≥ 7 mg/kg) van methylthioniniumchloride veroorzaakte misselijkheid, braken, beklemmend gevoel op de borst, pijn op de borst, dyspneu, tachypneu, tachycardie, ongerustheid, zweten, tremor, mydriase, blauwgroene verkleuring van de urine, blauwkleuring van de huid en slijmvliezen, buikpijn, duizeligheid, paresthesie, hoofdpijn, verwarring, hypertensie, lichte methemoglobinemie (tot 7%) en veranderingen in het elektrocardiogram (afvlakking of inversie van de T-golf). Deze effecten gaan doorgaans binnen 2 tot 12 uur na de toediening over.

In geval van een overdosering dient de patiënt bewaakt te worden tot de tekenen en symptomen zijn verdwenen. Hierbij moet er gecontroleerd worden op cardiopulmonale, hematologische en neurologische toxiciteiten, en moeten er, indien nodig, ondersteunende maatregelen worden genomen.

Pediatrische patiënten

Hyperbilirubinemie is waargenomen bij zuigelingen na toediening van 20 mg/kg methylthioniniumchloride. Twee zuigelingen zijn overleden na toediening van 20 mg/kg methylthioniniumchloride. Beide zuigelingen hadden een complexe medische toestand en het methylthioniniumchloride was slechts ten dele verantwoordelijk.

De pediatrische patiënt moet bewaakt worden, de methemoglobinespiegel moet worden gecontroleerd en indien nodig moeten er passende ondersteunende maatregelen worden genomen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: Diagnostische stoffen, overige diagnostische stoffen, ATC-code: V04CX

Werkingsmechanisme

Lumeblue is een multimatrix (MMX)-formule met vertraagde en verlengde afgifte in de vorm van tabletten die ieder 25 mg methylthioniniumchloride bevatten als een gedroogde stof. De tabletten hebben een maagsapresistente omhulling die stabiel is bij een lage pH-waarde (in de maag) maar afbreekt bij een pH-waarde van 7 of hoger, die normaal wordt bereikt in het terminale ileum. Nadat de omhulling is opgelost, zorgt de MMX-formule met verlengde afgifte voor een trage afscheiding van de methylthioniniumchloride-kleurstof, wat resulteert in een homogene en verlengde verspreiding ervan op het oppervlak van het slijmvlies van de dikke darm.

Methylthioniniumchloride staat bekend als een ‘vitale kleurstof’, dit is een kleurstof of verfstof die levende cellen of weefsels kan binnendringen zonder onmiddellijk zichtbare degeneratieve wijzigingen aan te brengen.

Methylthioniniumchloride wordt opgenomen door het celmembraan heen in het cytoplasma van actief absorberende cellen zoals die in de dunne en dikke darm, en verkleurt zo het epitheel van die organen. Vitale, absorberende kleurstoffen zoals methylthioniniumchloride benadrukken de oppervlaktestructuur van laesies door gebruik te maken van de verschillende niveaus van actieve kleurstofopname in het slijmvlies, en accentueren zo het contrast en dus ook de verschillen tussen celtypes.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

In totaal zijn er zeven klinische onderzoeken uitgevoerd. De werkzaamheid van dit diagnosticum werd geëvalueerd in een centraal fase 3-onderzoek (CB-17-01/06).

Onderzoek CB-17-01/06 was een multicentrisch, multinationaal, gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd fase 3-onderzoek met parallelgroep ter evaluatie van de detectiegraad van adenomen of carcinomen bij patiënten die colonoscopie voor screening of controle ondergaan met high definition white light (HDWL)-colonoscopie na de verkleuring en contrastverhoging van slijmvlies van de dikke darm met methylthioniniumchloridetabletten (alleen vergeleken met placebo-tabletten en gouden standaard HDWL-colonoscopie). Alle proefpersonen kregen op de dag voor de colonoscopie in de late namiddag 4 liter darmspoelingspreparaat op basis van PEG. De proefpersonen werden 3, 3 en 2 x 25mg-tabletten voorgeschreven, respectievelijk na de tweede, derde en vierde liter van het darmspoelingsmiddel. De proefpersonen dronken om de 15 minuten ten minste 250 ml van het preparaat, zodat de inname van het onderzoeksgeneesmiddel en het darmspoelingspreparaat 4 uur na de aanvang van het darmspoelingspreparaat was voltooid. Het onderzoek omvatte zowel een arm met een volledige dosis (200 mg) als een arm met een lage dosis (100 mg), die diende ter ondersteuning van het blinderen van de actieve arm met de volledige dosis.

Primair eindpunt: detectiegraad van adenomen (adenoma detection rate, ADR)

Het primaire eindpunt van onderzoek CB-17-01/06 was de ADR gedefinieerd als het percentage van proefpersonen met ten minste één histologisch bewezen adenoom of carcinoom. Histologisch bewezen adenoom werd gedefinieerd als graad 3 tot 4.2 volgens de Wenen-classificatie, of een traditioneel gekarteld adenoom (TSA) of sessiel gekarteld adenoom (SSA). Histologisch bewezen carcinoom werd gedefinieerd als graad 4.3 tot 5.b volgens de Wenen-classificatie. De primaire analysepopulatie werd gedefinieerd als alle gerandomiseerde proefpersonen die ten minste één dosis van de onderzoeksbehandeling hebben gekregen en een colonoscopie hebben ondergaan, ongeacht de voltooiingsstatus. Het primaire eindpunt werd geanalyseerd door middel van een logistische regressie waarbij behandeling, centrum, leeftijd, geslacht, reden voor colonoscopie en aantal excisies werden opgenomen in het regressiemodel als vaste effecten.

De resultaten van het primaire eindpunt worden hieronder weergegeven in tabel 1.

Tabel 1: Werkzaamheidsresultaten van onderzoek CB-17-01/06 – primair eindpunt: ADR

Detectiegraad van adenomen (ADR)Methylthioniniumchloridetabletten vs. placebo
Absolute waarde56,29% vs. 47,81%
Grootte van effect8,48%
Aangepaste oddsratio (OR)PuntschattingGrenswaarden van 95%- betrouwbaarheidsintervalp-waarde
OR zonder logistische regressie1,41[1,09; 1,81]0,0099
OR met logistische regressie1,46[1,09; 1,96]0,0106
OR met logistische regressie exclusief excisies als covariabele van de regressie1,51[1,15; 1,97]0,0027

Secundair eindpunt: percentage van vals-positieve resultaten (false positive rate, FPR)

Het FPR werd geïntroduceerd ter controle van het percentage van mogelijke vals-positieve onderzoeksresultaten, omdat een hoog FPR zou wijzen op een hogere bemonsteringsfrequentie in de groep met methylthioniniumchloridetabletten zonder een gelijktijdige stijging van de ‘slagingskans’ voor het opsporen van patiënten met positieve laesies (adenomen of carcinomen). Hierbij werd een positief verschil verondersteld tussen methylthioniniumchloridetabletten en placebo (d.w.z. een stijging in het FPR) en werd een maximumdrempel (marge voor non-inferioriteit) ingesteld op 15%.

Tabel 2 en tabel 3 hieronder tonen het FPR op het niveau van de proefpersonen én van de excisies. Methylthioniniumchloridetabletten waren statistisch gezien niet inferieur ten opzichte van placebo in het FPR op het niveau van de proefpersonen én van de excisies. Het FPR op het niveau van de proefpersonen was numeriek lager (-6,44%) in de behandelingsgroep dan in de placebogroep. Op het niveau van de excisies was het FPR van methylthioniniumchloridetabletten numeriek iets groter (+2,63%) dan placebo, hoewel dit niet klinisch significant werd bevonden. Deze gegevens tonen de werkzaamheid van methylthioniniumchloridetabletten aan bij het visualiseren van laesies die vervolgens adenomen en carcinomen bleken te zijn.

Tabel 2: Werkzaamheidsresultaten van het onderzoek CB-17-01/06 – secundair eindpunt: FPR (niveau van proefpersonen)

Percentage van vals-positieve resultaten (FPR) (niveau van proefpersonen)Methylthioniniumchloridetabletten/placebo
Absolute waarde23,31% vs. 29,75%
Aangepaste oddsratio (OR)PuntschattingGrenswaarden van 95%-betrouwbaarheidsintervalp-waarde
Grootte van effect = verschil in FPR (≥ 15%-drempel voor verwerpen van nulhypothese)-6,44[-13,07; 0,19]< 0,0001

Tabel 3: Werkzaamheidsresultaten van het onderzoek CB-17-01/06 – secundair eindpunt: FPR (niveau van excisies)

Percentage van vals-positieve resultaten (FPR) (niveau van excisies)Methylthioniniumchloridetabletten/placebo
Absolute waarde49,79% vs. 47,16%
Aangepaste oddsratio (OR)PuntschattingGrenswaarden van 95%-betrouwbaarheidsintervalp-waarde
Grootte van effect = verschil in FPR (≥ 15%-drempel voor verwerpen van nulhypothese)2,63[-1,55; 6,81]< 0,0001

De onderstaande tabellen tonen meer vooraf en achteraf vastgestelde klinisch significante eindpunten van het centrale fase 3-onderzoek (CB17-01/06):

Tabel 4: Werkzaamheidsresultaten van het onderzoek CB-17-01/06 – secundair eindpunt: percentage van proefpersonen met ten minste één adenoom

Percentage van proefpersonen met ten minste één adenoomMethylthioniniumchloridetabletten/placebo
Absolute waarde55,88% vs. 47,18%
Aangepaste oddsratio (OR)PuntschattingGrenswaarden van 95%-betrouwbaarheidsintervalp-waarde
Grootte van effect = verschil in percentage8,69[2,41; 14,98]0,0082
OR zonder logistische regressie1,42[1,10; 1,83]0,0082

Tabel 5: Werkzaamheidsresultaten van het onderzoek CB-17-01/06 – verkennend eindpunt: percentage van proefpersonen met ten minste één niet-poliepachtige laesie

Tabel 6: Analyse achteraf: percentage van proefpersonen met ten minste één niet-poliepachtig adenoom of carcinoom

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Klinische onderzoeken tonen aan dat methylthioniniumchloride snel wordt opgenomen via de orale weg en door weefsels. Het merendeel van de dosis wordt via de urine uitgescheiden, doorgaans in de vorm van leucomethylthioniniumchloride.

Absorptie

Na orale toediening van methylthioniniumchloridetabletten in een totale dosis van 200 mg (8 tabletten met verlengde afgifte, ieder 25 mg) bij gezonde proefpersonen, was de maximale plasmaconcentratie (Cmax) 1,15 ± 0,26 mcg/ml, met een mediane tijdsduur tot de piekconcentratie (Tmax) van 16 uur (10 - 24 uur). De absolute biologische beschikbaarheid bedroeg ongeveer 100%.

Biotransformatie

Methylthioniniumchloride remt een reeks van CYP-iso-enzymen in vitro, waaronder 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 en 3A4/5 en induceert CYP-iso-enzymen 1A2 en 2B6, maar niet 3A4, in in cultuur gebrachte menselijke hepatocyten. In vitro treedt methylthioniniumchloride op als een substraat en een

Percentage van proefpersonen met ten minste één niet-poliepachtige laesieMethylthioniniumchloridetabletten/placebo
Absolute waarde43,92% vs. 35,07%
Aangepaste oddsratio (OR)PuntschattingGrenswaarden van 95%-betrouwbaarheidsintervalp-waarde
Grootte van effect = verschil in percentage8,84%[2,70; 14,99]0,0056
OR zonder logistische regressie1,45[1,12; 1,88]0,0056
OR met logistische regressie1,66[1,21; 2,26]0,0015
Percentage van proefpersonen met ten minste één niet-poliepachtig adenoom of carcinoomMethylthioniniumchloridetabletten/placebo
Absolute waarde25,77% vs. 19,21%
Aangepaste oddsratio (OR)PuntschattingGrenswaarden van 95%-betrouwbaarheidsintervalp-waarde
Grootte van effect = verschil in percentage6,57%[1,31; 11,82]0,0167
OR zonder logistische regressie1,46[1,08; 1,98]0,0167

zwakke remmer van P-gp, en als een substraat van OAT3, OCT2, MATE1 en MATE2-K (zie rubriek 4.4 en 4.5).

Eliminatie

In een klinisch fase 1-onderzoek met 200 mg methylthioniniumchloride was de cumulatieve uitscheiding van ongewijzigde methylthioniniumchloride op 60 uur na de dosis ongeveer 39 ± 16% van de toegediende dosis. De gemiddelde terminale halfwaardetijd (T1/2) bedroeg ongeveer 15 uur.

Bijzondere populaties

In klinische onderzoeken toonden subgroepanalyses op basis van leeftijd en geslacht geen verschil aan in veiligheid en werkzaamheid. Er zijn beperkte gegevens over patiënten van ≥ 75 jaar.

Ouderen

Methylthioniniumchloridetabletten werden onderzocht bij proefpersonen die colonoscopie voor screening of controle ondergingen, met een gemiddelde leeftijd van 58,4 jaar (spreiding van 21 tot 80 jaar) en 250 proefpersonen van ten minste 65 jaar oud. De proefpersonenpopulatie was dus representatief voor de bedoelde klinische populatie, hoewel er beperkte gegevens zijn over patiënten van ≥ 75 oud. In het algemeen was het veiligheidsprofiel van dit diagnosticum grotendeels hetzelfde, ongeacht de leeftijd. Daarom wordt voorgesteld dat er noch waarschuwingen, noch dosisaanpassingen nodig zijn met betrekking tot leeftijd.

Nierfunctiestoornis

Uit retrospectieve analyse van de set van veiligheidsgegevens waarin proefpersonen met een vorm van nierfunctiestoornis werden geïdentificeerd, werd geconcludeerd dat de incidentie en het patroon van TEAE's bij proefpersonen die methylthioniniumchloridetabletten kregen, overeenstemmen met de waargenomen gepoolde veiligheidsdatabase en dat er dus geen waarschuwingen of dosisaanpassingen nodig zijn met betrekking tot lichte nierfunctiestoornis. Er zijn geen gegevens over patiënten met een matige tot ernstige nierfunctiestoornis en het diagnosticum dient daarom met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een matige tot ernstige nierfunctiestoornis (ziek rubriek 4.2).

Leverfunctiestoornis

Uit retrospectieve analyse van de set van veiligheidsgegevens waarin proefpersonen met een vorm van leverfunctiestoornis werden geïdentificeerd, werd geconcludeerd dat de incidentie en het patroon van TEAE's bij proefpersonen die methylthioniniumchloridetabletten kregen, overeenstemmen met de waargenomen gepoolde veiligheidsdatabase en dat er dus geen waarschuwingen of dosisaanpassingen nodig zijn met betrekking tot lichte tot matige leverfunctiestoornis. Er zijn geen gegevens over patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Toxiciteit bij herhaalde toediening

In toxiciteitsonderzoeken met herhaalde toediening was de dosis waarbij geen bijwerkingen werden waargenomen (no observed adverse event level, NOAEL) 600 mg/vier dagen. Daarom werden effecten bij niet-klinische onderzoeken uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden.

Genotoxiciteit

Methylthioniniumchloride bleek mutageen in genmutatie-tests met bacteriën en muislymfoomcellen, maar niet in muismicronucleustests in vivo bij intraveneuze toediening van 62 mg/kg.

Carcinogeniteit

Bij mannetjesmuizen en mannetjesratten zijn aanwijzingen gevonden voor een carcinogene werking van methylthioniniumchloride. Bij vrouwtjesmuizen waren de aanwijzingen voor een carcinogene werking ambigu en bij vrouwtjesratten zijn geen aanwijzingen voor een carcinogene werking waargenomen.

Reproductietoxicologie

In dieronderzoek veroorzaakte methylthioniniumchloride nadelige effecten op de ontwikkeling van ratten en konijnen na orale toediening tijdens de organogenese. Als voorzorgsmaatregel is het gebruik van methylthioniniumchloride tijdens de zwangerschap gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).

Onderzoeken die vermeld worden in de literatuur wijzen erop dat blootstelling aan methylthioniniumchloride resulteert in de vermindering van de motiliteit van sperma in vitro en in teratogene effecten op de embryofoetale ontwikkeling bij ratten en konijnen. Er waren echter geen consistente effecten van de toediening van methylthioniniumchloride op de metingen van het voortplantingssysteem van mannetjes- en vrouwtjesratten na drie maanden orale behandeling.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Tabletkern

Stearinezuur 50 (E570)

Sojalecithine (E322)

Microkristallijne cellulose (E460)

Hypromellose 2208 (E464)

Mannitol (E421)

Talk (E553b)

Silica, colloïdaal watervrij (E551)

Magnesiumstearaat (E470b)

Tabletomhulling

Methacrylzuur-methylmethacrylaat-copolymeer (1:1)

Methacrylzuur-methylmethacrylaat-copolymeer (1:2)

Talk (E553b)

Titaniumdioxide (E171)

Tri-ethylcitraat (E1505)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

3 jaar.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Polyamide/aluminium/PVC blisterverpakking met aluminium doordrukstrips.

Verpakkingen bevatten 8 tabletten met verlengde afgifte.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Cosmo Technologies Ltd

Riverside II

Sir John Rogerson’s Quay

Dublin 2

Ierland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/20/1470/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 19 augustus 2020

Datum van laatste verlenging:

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Lumeblue

EU-vergunningsnummer EU/1/20/1470
Werkzame stof (INN) methylthioninium chloride
ATC-code V04CX – Overige diagnostica
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Cosmo Technologies Ltd
Status van de vergunning Vergund (19-08-2020)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 17-06-2025