Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Kanuma – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Kanuma

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

KANUMA 2 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke ml concentraat bevat 2 mg sebelipase alfa*.

Elke injectieflacon van 10 ml bevat 20 mg sebelipase alfa.

* geproduceerd in eiwit van transgeen Gallus door recombinante DNA (rDNA)-technologie.

Hulpstof met bekend effect

Elke injectieflacon bevat 33 mg natrium.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Concentraat voor oplossing voor infusie (steriel concentraat).

Heldere tot enigszins opaalachtige, kleurloze tot enigszins gekleurde oplossing.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

KANUMA is geïndiceerd voor langdurige enzymvervangende therapie (ERT) bij patiënten van alle leeftijden met lysosomale zure lipase (LAL)-deficiëntie.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Behandeling met KANUMA moet onder toezicht staan van een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met LAL-deficiëntie, andere metabole stoornissen of chronische leveraandoeningen. KANUMA moet worden toegediend door een opgeleide beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg die medische noodgevallen kan behandelen.

Dosering

Het is belangrijk een behandeling zo snel mogelijk in te stellen na een diagnose van LAL-deficiëntie.

Voor instructies over preventieve maatregelen en monitoring van overgevoeligheidsreacties, zie rubriek 4.4. Wanneer een overgevoeligheidsreactie optreedt, moet een geschikte voorafgaande behandeling worden overwogen overeenkomstig de standaardzorg (zie rubriek 4.4).

Patiënten die snel progressieve LAL-deficiëntie hebben in de eerste 6 levensmaanden De aanbevolen startdosis bij zuigelingen (< 6 maanden oud) die snel progressieve LAL-deficiëntie hebben, is ofwel 1 mg/kg of 3 mg/kg, toegediend in de vorm van een intraveneuze infusie eenmaal per week, afhankelijk van de klinische status van de patiënt. Een hogere startdosis van 3 mg/kg dient overwogen te worden op basis van de ernst van de ziekte en snelle ziekteprogressie.

Dosisverhogingen dienen overwogen te worden op basis van de suboptimale respons op klinische en biochemische criteria, met inbegrip van bijv. een verminderde groei (vooral de midden-bovenarmomtrek (MUAC)), verslechterende biochemische markers (bijv. levertransaminasen, ferritine, C-reactieve proteïne en stollingsparameters), aanhoudende of verergerende organomegalie, verhoogde frequentie van intercurrente infecties en aanhoudende verergering van andere symptomen (bijv. gastro-intestinale symptomen):

  • een dosisverhoging tot 3 mg/kg dient overwogen te worden bij een suboptimale klinische respons;
  • een verdere dosisverhoging tot 5 mg/kg dient overwogen te worden bij een aanhoudende suboptimale klinische respons.

Verdere dosisaanpassingen, zoals een dosisverlaging of een verlenging van het dosisinterval, kunnen op individuele basis plaatsvinden op basis van het bereiken en handhaven van therapeutische doelen. In klinisch onderzoek zijn doses van 0,35 tot 5 mg/kg eenmaal per week onderzocht, hoewel één patiënt een hogere dosis van 7,5 mg/kg eenmaal per week toegediend kreeg. Doses hoger dan 7,5 mg/kg zijn niet onderzocht.

Pediatrische en volwassen patiënten met LAL-deficiëntie

De aanbevolen dosis bij kinderen en volwassenen die geen snelle progressie vertonen van LAL-deficiëntie vóór de leeftijd van 6 maanden, is 1 mg/kg toegediend in de vorm van een intraveneuze infusie eenmaal per twee weken. Een dosisverhoging tot 3 mg/kg eenmaal per twee weken dient overwogen te worden op basis van de suboptimale respons op klinische biochemische criteria, met inbegrip van bijv. verminderde groei, aanhoudende of verslechterende biochemische markers (bijv. parameters van leverletsel (ALAT, ASAT), parameters van lipidenmetabolisme (TC, LDL-c, HDL-c, TG), aanhoudende of verergerende organomegalie en aanhoudende verergering van andere symptomen (bijv. gastro-intestinale symptomen).

Speciale populaties

Nierfunctiestoornis

Een aanpassing van de dosering wordt niet aanbevolen bij patiënten met een nierfunctiestoornis op basis van de huidige kennis van de farmacokinetiek en farmacodynamiek van sebelipase alfa (zie rubriek 5.2).

Leverfunctiestoornis

Een aanpassing van de dosering wordt niet aanbevolen bij patiënten met een leverfunctiestoornis op basis van de huidige kennis van de farmacokinetiek en farmacodynamiek van sebelipase alfa (zie rubriek 5.2).

Oudere patiënten (≥ 65 jaar oud)

De veiligheid en werkzaamheid van sebelipase alfa bij patiënten ouder dan 65 jaar zijn niet geëvalueerd en een ander dosisschema kan niet worden aanbevolen voor deze patiënten (zie rubriek 5.1).

Patiënten met overgewicht

De veiligheid en werkzaamheid van sebelipase alfa bij patiënten met overgewicht zijn niet grondig geëvalueerd en daarom kan op dit moment geen ander dosisschema worden aanbevolen voor deze patiënten.

Pediatrische patiënten

Toediening van sebelipase alfa bij zuigelingen bij wie multiorgaanfalen is bevestigd, dient plaats te vinden volgens het oordeel van de behandeld arts.

Wijze van toediening

KANUMA is uitsluitend bestemd voor intraveneus (i.v.) gebruik.

Het totale volume van de infusie moet worden toegediend over een periode van ongeveer 2 uur. Voor een patiënt die de dosis van 1 mg/kg krijgt, kan een infusie van 1 uur overwogen worden wanneer de verdraagbaarheid van de patiënt is vastgesteld. (Voor de aanbevolen infusievolumes, zie rubriek 6.6.) De infusieperiode kan worden verlengd wanneer de dosis wordt verhoogd.

KANUMA moet worden toegediend via een filter van 0,2 µm (zie rubriek 6.6).

Voor instructies over verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

Levensbedreigende overgevoeligheid (anafylactische reactie) voor de werkzame stof wanneer pogingen voor hernieuwde toediening niet succesvol zijn, of voor eieren of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen (zie rubriek 4.4).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

Overgevoeligheidsreacties, waaronder anafylaxie

Overgevoeligheidsreacties, waaronder anafylaxie, zijn gemeld bij patiënten behandeld met sebelipase alfa; zie rubriek 4.8. Daarom moet geschikte medische ondersteuning onmiddellijk beschikbaar zijn wanneer sebelipase alfa wordt toegediend. Indien ernstige reacties optreden, moet de infusie met sebelipase alfa onmiddellijk worden stopgezet en moet een geschikte medische behandeling worden ingesteld. De risico's en voordelen van herhaalde toediening van sebelipase alfa na een ernstige reactie moeten worden afgewogen.

Na de eerste infusie met sebelipase alfa, met inbegrip van de eerste infusie na een dosisverhoging, moeten patiënten worden gemonitord gedurende 1 uur op enige tekenen of symptomen van anafylaxie of een ernstige overgevoeligheidsreactie.

De behandeling van overgevoeligheidsreacties kan bestaan uit het tijdelijk onderbreken van de infusie, verlaging van de infusiesnelheid en/of behandeling met antihistaminica, antipyretica en/of corticosteroïden.

Voor patiënten die allergische reacties hadden tijdens infusie is voorzichtigheid geboden bij herhaalde toediening. Indien de infusie wordt onderbroken, kan die met een langzamere snelheid worden hervat, waarbij deze verhoogd wordt indien een verhoging wordt verdragen. Voorafgaande behandeling met antipyretica en/of antihistaminica kan daaropvolgende reacties voorkomen in die gevallen waarbij symptomatische behandeling noodzakelijk was.

In gevallen van ernstige reacties op de infusie en in gevallen van uitblijven of verlies van effect, moeten patiënten worden getest voor de aanwezigheid van antilichamen.

Dit geneesmiddel kan sporen van eiwitten bevatten. Patiënten van wie bekend is dat ze allergisch waren voor eieren werden van klinisch onderzoek uitgesloten (zie rubriek 4.3).

Immunogeniciteit

Zoals voor elk therapeutisch eiwit geldt, bestaat er een kans op immunogeniciteit. In het klinische programma met sebelipase alfa werden de patiënten routinematig gecontroleerd op antigeneesmiddelantilichamen (ADA's) tegen sebelipase alfa om het immunogene vermogen van sebelipase alfa te bepalen. Patiënten die positief testten voor ADA's werden ook getest op een remmende antilichaamactiviteit. In klinisch onderzoek is de aanwezigheid van een remmende werking gedetecteerd op een aantal tijdstippen na baseline (zie rubriek 4.8). Over het algemeen kan er geen conclusie worden getrokken over de relatie tussen het ontwikkelen van ADA's/NAb's en hiermee gepaard gaande overgevoeligheidsreacties of een suboptimale klinische respons. In klinisch onderzoek ontwikkelden 3 patiënten die homozygoot waren voor een deletie in beide allelen van het lysosomale zure lipase A [LIPA]-gen en het cholesterol 25-hydroxylase-gen een remmende antilichaamactiviteit die gepaard ging met een suboptimale klinische respons. Deze patiënten ondergingen immunomodulerende therapie, hetzij alleen, hetzij in combinatie met hematopoëtische stamceltransplantatie (HSCT) of beenmergtransplantatie (BMT), die resulteerde in een verbeterde klinische respons op sebelipase alfa.

Hulpstoffen

Dit geneesmiddel bevat 33 mg natrium per injectieflacon, overeenkomend met 1,7% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene. Het wordt toegediend in natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor infusie (zie rubriek 6.6). Voorzichtigheid is daardoor geboden bij patiënten met een gecontroleerd natriumdieet.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.

Omdat het een recombinant humaan eiwit is, is het onwaarschijnlijk dat sebelipase alfa een kandidaat is voor door cytochroom P450 gemedieerde of andere interacties tussen geneesmiddelen.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van sebelipase alfa bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van sebelipase alfa te vermijden tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Er zijn geen gegevens van onderzoek bij vrouwen die borstvoeding geven. Het is niet bekend of sebelipase alfa in de moedermelk wordt uitgescheiden. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met sebelipase alfa moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen klinische gegevens over de effecten van sebelipase alfa op de vruchtbaarheid. De resultaten van dieronderzoek geven geen bewijs van verminderde vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

KANUMA kan geringe invloed hebben op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Duizeligheid is als bijwerking gemeld bij het gebruik van sebelipase alfa, en kan een invloed hebben op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen (zie rubriek 4.8).

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De hieronder beschreven gegevens geven de blootstelling aan sebelipase alfa weer bij 125 patiënten in een dosisbereik van 0,35 mg/kg eenmaal per twee weken tot 7,5 mg/kg eenmaal per week in klinische onderzoeken (zie rubriek 5.1) met een behandelingsduur variërend van 1 dag tot 60,5 maanden (5 jaar).

Van de 106 kinderen en volwassenen die in de klinische onderzoeken waren opgenomen, kregen er 102 (96,2%) sebelipase alfa bij een doseringsschema van 1 mg/kg eenmaal per twee weken, met een mediane duur van de blootstelling van 33 maanden (6, 59 maanden). De mediane duur van de blootstelling voor de 19 zuigelingen die in de klinische onderzoeken waren opgenomen, bedroeg 35,5 maanden (1 dag tot 60 maanden).

De ernstigste bijwerkingen die 4% van de patiënten had in klinische onderzoeken waren tekenen en symptomen die overeenstemden met anafylaxie. Tekenen en symptomen bestonden uit borstongemak, conjunctivale hyperemie, dyspneu, hyperemie, ooglidoedeem, rhinorroe, ernstige ademnood, tachycardie, tachypnoea, prikkelbaarheid, overmatig blozen, pruritus, urticaria, stridor, hypoxie, bleekheid en diarree.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De gegevens in tabel 1 beschrijven bijwerkingen die zijn gemeld bij zuigelingen die sebelipase alfa kregen in klinische onderzoeken. De gegevens in tabel 2 beschrijven bijwerkingen die zijn gemeld bij kinderen en volwassenen die sebelipase alfa kregen in klinische onderzoeken.

Bijwerkingen worden vermeld volgens systeem/orgaanklasse (SOC) en frequentie. Frequenties worden gedefinieerd in overeenstemming met de volgende afspraak: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 1: Bijwerkingen gemeld bij zuigelingen die sebelipase alfa kregen (N = 19 patiënten)

Systeem/orgaanklasse volgens MedDRAVoorkeursterm volgens MedDRAFrequentie
ImmuunsysteemaandoeningenOvergevoeligheida Anafylactische reactiebZeer vaak
OogaandoeningenOoglidoedeemZeer vaak
HartaandoeningenTachycardieZeer vaak
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningenAdemnoodZeer vaak
MaagdarmstelselaandoeningenBraken DiarreeZeer vaak
Huid- en onderhuidaandoeningen

Rash

Rash maculo-papulair

Zeer vaak
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen

Pyrexie

Hyperthermie

Zeer vaak
Onderzoeken

Geneesmiddelspecifieke antistof aanwezig

Lichaamstemperatuur verhoogd Zuurstofsaturatie verlaagd Bloeddruk verhoogd

Hartfrequentie verhoogd

Ademhalingsfrequentie verhoogd

Zeer vaak

a Kan omvatten: prikkelbaarheid, agitatie, braken, urticaria, eczeem, pruritus, bleekheid en geneesmiddelenovergevoeligheid.

b Trad op bij 3 zuigelingen die behandeld werden in klinische onderzoeken. Op basis van de voorkeursterm 'anafylactische reactie' en de toepassing van de sampsoncriteria voor het herkennen van tekenen/symptomen overeenkomend met anafylaxie.

Tabel 2: Bijwerkingen gemeld bij kinderen en volwassenen die sebelipase alfa kregen (N = 106 patiënten)

Systeem/orgaanklasse volgens MedDRAVoorkeursterm volgens MedDRAFrequentie
ImmuunsysteemaandoeningenOvergevoeligheidbZeer vaak
Anafylactische reactieaVaak
ZenuwstelselaandoeningenDuizeligheidZeer vaak
HartaandoeningenTachycardieVaak
BloedvataandoeningenHyperemie HypotensieVaak
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningenDyspneuVaak
MaagdarmstelselaandoeningenAbdominale pijn DiarreeZeer vaak
Abdominale distensieVaak
Huid- en onderhuidaandoeningen

Rash

Rash papulair

Vaak
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissenVermoeidheid PyrexieZeer vaak

Borstongemak Reactie op

infuusplaatsc

Vaak
OnderzoekenLichaamstemperatuur verhoogdVaak

a Trad op bij 2 patiënten die behandeld werden in klinische onderzoeken. Op basis van de voorkeursterm 'anafylactische reactie' en de toepassing van de sampsoncriteria voor het herkennen van tekenen/symptomen overeenkomend met anafylaxie.

b Kan omvatten: koude rillingen, eczeem, larynxoedeem, nausea, pruritus, urticaria. c Omvat: extravasatie op infuusplaats, pijn op infuusplaats en urticaria op infuusplaats.

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Overgevoeligheid

Vijf van de 125 (4%) patiënten behandeld met sebelipase alfa, onder wie 3 van de 19 (16%) zuigelingen en 2 van de 106 (2%) kinderen en volwassenen hadden in klinische onderzoeken ernstige tekenen en symptomen die overeenstemden met anafylaxie als gevolg van sebelipase alfa. Anafylaxie kwam voor tijdens de infusie tot wel 1 jaar nadat de behandeling was ingesteld.

In klinische onderzoeken hadden 59 van de 125 (47%) met sebelipase alfa behandelde patiënten, waaronder 13 van de 19 (68%) zuigelingen en 46 van de 106 (43%) kinderen en volwassenen, ten minste 1 overgevoeligheidsreactie (geselecteerd met behulp van een gevalideerde, vooraf bepaalde reeks gegroepeerde termen voor het herkennen van mogelijke overgevoeligheidsreacties). Tekenen en symptomen die ofwel overeenstemden met of die mogelijk verband hielden met een overgevoeligheidsreactie die voorkwamen bij twee of meer patiënten omvatten, maar waren niet beperkt tot buikpijn, agitatie, bronchospasme, koude rillingen, diarree, ooglidoedeem, eczeem, gezichtsoedeem, hypertensie, prikkelbaarheid, larynxoedeem, lipzwelling, nausea, oedeem, bleekheid, pruritus, pyrexie/lichaamstemperatuur verhoogd, rash, tachycardie, urticaria en braken. De meeste reacties kwamen voor tijdens of binnen 4 uur na voltooiing van de infusie.

Voorbijgaande hyperlipidemie

Overeenstemmend met zijn bekende werkingsmechanisme zijn asymptomatische verhogingen van circulerende cholesterol en triglyceriden waargenomen na het instellen van behandeling. Deze verhogingen kwamen doorgaans voor binnen de eerste 2 tot 4 weken en verbeterden binnen een verdere behandeling gedurende 8 weken. Zie rubriek 5.1.

Immunogeniciteit

Er bestaat een kans op immunogeniciteit (zie rubriek 4.4). Patiënten ontwikkelden antigeneesmiddelantilichamen (ADA’s) tegen sebelipase alfa. In vergelijking met kinderen en volwassenen is er meer ADA-positiviteit waargenomen in de zuigelingenpopulatie (10/19 patiënten).

Van de 125 patiënten met LAL-deficiëntie die in de klinische onderzoeken waren opgenomen, testten er 19/125 (15,0%) positief voor antigeneesmiddelantilichamen (ADA's) op een bepaald tijdstip na aanvang van de behandeling met sebelipase alfa (9 kinderen en volwassen patiënten en 10 zuigelingen). Voor kinderen en volwassen patiënten met LAL-deficiëntie was de ADA-positiviteit van voorbijgaande aard en werden er over het algemeen lage ADA-titers gemeld. Voor elk van de 10 zuigelingen werd een aanhoudende ADA-positiviteit waargenomen en voor 3 van de 10 zuigelingen werd een aanhoudend hoge ADA-titer waargenomen. Van deze 19 patiënten vertoonden er 11 (58%) ook aanwezigheid van remmende antilichaamactiviteit (NAb's) op een bepaald tijdstip na aanvang van de behandeling.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

In klinische onderzoeken werden doses van sebelipase alfa onderzocht tot 7,5 mg/kg eenmaal per week. Er werden geen specifieke tekenen of symptomen vastgesteld na de hogere doses. Voor de behandeling van bijwerkingen, zie rubriek 4.4 en 4.8.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: overige spijsverteringsstelsel- en metabolismeproducten, enzymen; ATC-code: A16AB14

Lysosomale zure lipase (LAL)-deficiëntie

LAL-deficiëntie is een zeldzame aandoening die gepaard gaat met significante morbiditeit en mortaliteit. Ze treft personen in de leeftijd van baby tot volwassene. LAL-deficiëntie bij zuigelingen is een medische noodsituatie met snelle progressie van de ziekte over een periode van weken die gewoonlijk fataal is in de eerste 6 levensmaanden. LAL-deficiëntie is een autosomale recessieve lysosomale stapelingsstoornis die wordt gekenmerkt door een genetisch defect, wat leidt tot een duidelijke afname of verlies van werking van het lysosomale zure lipase (LAL)-enzym.

Door de werking van het deficiënte LAL-enzym ontstaat lysosomale stapeling van cholesterylesters en triglyceriden in verschillende celpopulaties, organen en orgaansystemen, waaronder hepatocyten en macrofagen. In de lever leidt deze stapeling tot hepatomegalie; toegenomen vetgehalte in de lever; verhoging van transaminase, wat duidt op een chronisch leverletsel, en progressie tot fibrose, cirrose; en complicaties van terminale leverziekte. In de milt leidt LAL-deficiëntie tot splenomegalie, anemie en trombocytopenie. Lipidenstapeling in de darmwand leidt tot malabsorptie en groeifalen. Dyslipidemie komt vaak voor, met verhoogde low-density-lipoproteïne-cholesterol (LDL-C) en triglyceriden en lage high-density-lipoproteïne-cholesterol (HDL-C), gepaard gaand met een verhoogd vetgehalte in de lever en verhoogde transaminase. Behalve een leveraandoening lopen patiënten met LAL-deficiëntie een verhoogd risico op een cardiovasculaire aandoening en versnelde atherosclerose.

Werkingsmechanisme

Sebelipase alfa is een recombinante humane lysosomale zure lipase (rhLAL).

Sebelipase alfa bindt aan receptoren op het celoppervlak via glycans, wat tot expressie wordt gebracht op het eiwit en vervolgens wordt geïnternaliseerd tot lysosomen. Sebelipase alfa katalyseert de lysosomale hydrolyse van cholesterylesters en triglyceriden tot vrije cholesterol, glycerol en vrije vetzuren. Vervanging van de werking van het LAL-enzym leidt tot dalingen in het vetgehalte in de lever en transaminasen, en maakt het metabolisme van cholesterylesters en triglyceriden in het lysosoom mogelijk, wat leidt tot dalingen in LDL-C en non-HDL-C, triglyceriden, en stijgingen van HDL-C. Verbetering in groei treedt op als gevolg van afname van het substraat in de darm.

Klinische onderzoeken

Zuigelingen die LAL-deficiëntie hebben

Onderzoek LAL-CL03

LAL-CL03 was een multicentrisch, open-label onderzoek met één groep met sebelipase alfa bij 9 patiënten jonger dan 24 maanden met een bevestigde diagnose van LAL-deficiëntie en groeifalen ontstaan vóór de leeftijd van 6 maanden. Patiënten hadden ook een snel progressieve leveraandoening en ernstige hepatosplenomegalie. De mediane leeftijd van de patiënten bij aanvang van de behandeling was 3 maanden (bereik: 1 tot 6 maanden). De mediane duur van de blootstelling aan sebelipase alfa was 55,6 maanden per patiënt (bereik: 1 dag tot 60 maanden). Patiënten kregen sebelipase alfa bij 0,35 mg/kg eenmaal per week (qw) gedurende de eerste 2 weken en daarna 1 mg/kg eenmaal per week. Op basis van de klinische respons werd de dosis verhoogd tot 3 mg/kg eenmaal per week; deze dosisverhoging vond al plaats na 1 maand en tot 20 maanden na het begin van de behandeling bij 1 mg/kg qw voor 6 patiënten. Bij twee van deze 6 patiënten werd de dosis vervolgens verhoogd naar 5 mg/kg eenmaal per week, zoals toegestaan volgens het onderzoeksprotocol.

De werkzaamheid werd beoordeeld door de ervaring van overleving te vergelijken van met sebelipase alfa behandelde patiënten die langer dan de leeftijd van 12 maanden overleefden in onderzoek LAL-CL03 met die van een historische cohort van niet-behandelde zuigelingen die LAL-deficiëntie hadden met soortgelijke klinische kenmerken. In LAL-CL03 overleefden 6 van de 9 met sebelipase alfa behandelde zuigelingen langer dan 12 maanden (67% overleving na 12 maanden, 95% BI: 30% tot 93%). Bij verdere behandeling tot een leeftijd van 48 maanden overleed nog 1 patiënt op de leeftijd van 15 maanden. In de historische cohort overleefden 0 van de 21 patiënten langer dan de leeftijd van 8 maanden (0% overleving na 12 maanden, 95% BI: 0% tot 16%).

Sebelipase alfa leidde tot verbeteringen in de waarden van alanineaminotransferase (ALAT)/aspartaataminotransferase (ASAT) (wat wijst op een afname van leverbeschadiging) en tot een gewichtstoename; verbeteringen werden opgemerkt in de eerste paar weken van behandeling en bleven gehandhaafd tot en met het einde van het onderzoek. Vanaf de uitgangssituatie tot week 240 (maand 60) waren de gemiddelde dalingen van ALAT en ASAT respectievelijk -43,5 E/l en -45,25 E/l. Vanaf de uitgangssituatie tot week 240 verbeterde het gemiddelde gewicht-voor-leeftijd percentiel van 12,74% tot 43,17% en stegen de gemiddelde serumalbuminewaarden van 26,9 g/l tot 31,98 g/l. Een dosisverhoging tot 3 mg/kg eenmaal per week ging gepaard met bijkomende verbeteringen in gewichtstoename, lymfadenopathie en serumalbumine.

Onderzoek LAL-CL08

Onderzoek LAL-CL08 was een multicentrisch, open-label onderzoek met sebelipase alfa bij 10 zuigelingen ≤ 8 maanden met een bevestigde diagnose van snel progressieve LAL-deficiëntie die een urgente interventie vereist, waaronder maar niet beperkt tot uitgesproken abdominale distensie en hepatomegalie, niet goed groeien, stollingsstoornissen, ernstige anemie en/of een broer of zus met een LAL-deficiëntie met een snel progressief verloop.

De mediane leeftijd van de onderzoekspatiënten op de dag van hun eerste infusie met sebelipase alfa was 3 maanden (bereik: 0,5 tot 4 maanden). Acht (80%) patiënten voltooiden het onderzoek. De mediane duur van de blootstelling was 34 maanden (bereik: 1 tot 37 maanden). Twee (20%) patiënten werden beschouwd als vroegtijdige verlaters van het onderzoek wegens overlijden. Elk van de 10 patiënten kreeg een startdosis van 1 mg/kg qw. Bij elk van de 9 patiënten die langer leefden dan week 4 werd de dosis verhoogd naar 3 mg/kg qw en bij 7 van deze patiënten werd de dosis vervolgens verhoogd naar 5 mg/kg qw, zoals toegestaan volgens het onderzoeksprotocol. Bij één patiënt werd de dosis daarna verder verhoogd naar 7,5 mg/kg qw. Bij twee patiënten werd de dosis weer verlaagd na een succesvolle transplantatie; één patiënt kreeg een BMT en de andere patiënt kreeg een HSCT. Het percentage (95%-betrouwbaarheidsintervallen [BI's]) patiënten dat op een leeftijd van 12, 18, 24 en 36 maanden nog in leven was, bedroeg respectievelijk 90% (55,5%; 99,7%), 80% (44,4%; 97,5%), 80% (44,4%; 97,5%) en 75% (34,9%; 96,8%). Twee patiënten waren < 36 maanden bij voltooiing van het onderzoek en werden uitgesloten van de analyse voor overleving tot 36 maanden. In de totale onderzoekspopulatie werden dalingen van ASAT, gammaglutamyltransferase (GGT) en totaal bilirubine en verhogingen van serumalbumine waargenomen, met een mediane verandering vanaf de uitgangssituatie tot de laatste meting van respectievelijk -34,5 E/l, -66,67 IE/l, -63,64 μmol/l en 33,33 g/l.

Lengte en gewicht namen geleidelijk aan toe. De mediane verandering in Z-scores voor gewicht-voor-lengte vanaf de uitgangssituatie was een daling tot en met week 4. Vanaf week 24 was er een consistente verbetering. In week 144 bedroeg de mediane verandering (bereik) in Z-scores voor gewicht-voor-lengte 3,07 (-1,0; 5,3) vanaf de uitgangssituatie.

Kinderen en volwassenen die LAL-deficiëntie hebben

Onderzoek LAL-CL02

Onderzoek LAL-CL02 was een multicentrisch, dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek bij 66 kinderen en volwassenen met LAL-deficiëntie. Patiënten werden gerandomiseerd naar sebelipase alfa bij een dosis van 1 mg/kg (n=36) of placebo (n=30) eenmaal per twee weken (q2w) gedurende 20 weken in de dubbelblinde periode. Het gemiddelde leeftijdsbereik bij randomisatie was 16,5 jaar, bereik 4-58 jaar (36% was < 12 jaar en 71% was < 18 jaar). Voor opname in het onderzoek moesten patiënten een ALAT-waarde hebben van ≥ 1,5 x bovengrens van normaal (ULN). De meerderheid van de patiënten (58%) had een LDL-cholesterol > 190 mg/dl bij opname in het onderzoek, terwijl 24% van de patiënten met een LDL-cholesterol > 190 mg/dl lipidenverlagende geneesmiddelen kreeg. Van de 32 patiënten die bij opname in het onderzoek een leverbiopsie ondergingen, had 100% fibrose en 31% cirrose. Het leeftijdsbereik van de patiënten bij wie de biopsie cirrose aantoonde, was 4-21 jaar.

De volgende eindpunten werden beoordeeld: normalisatie van ALAT, daling van LDL-cholesterol, daling van non-HDL-cholesterol, normalisatie van ASAT, daling van triglyceriden, stijging van HDL-cholesterol, daling van vetgehalte in de lever beoordeeld aan de hand van multi-echo gradient echo magnetic resonance imaging (MEGE-MRI) en verbetering van leversteatose gemeten aan de hand van morfometrie.

Een statistisch significante verbetering van meerdere eindpunten werd waargenomen in de met sebelipase alfa behandelde groep in vergelijking met de placebogroep bij voltooiing van de 20 weken durende dubbelblinde periode van het onderzoek, zoals wordt weergegeven in tabel 3. De absolute daling in gemiddelde ALAT-waarde bedroeg -57,9 E/l (-53%) in de met sebelipase alfa behandelde groep en -6,7 E/l (-6%) in de placebogroep.

Tabel 3: Primaire en secundaire werkzaamheidseindpunten in LAL-CL02

Eindpunt

Sebelipase

alfa

(n=36)

Placebo (n=30)P-waarded
Primair eindpunt
Normalisatie van ALATa31%7%0,0271
Secundaire eindpunten
LDL-cholesterol, gemiddeld % verandering t.o.v. uitgangssituatie-28%-6%< 0,0001
Non-HDL-cholesterol, gemiddeld % verandering t.o.v. uitgangssituatie-28%-7%< 0,0001
Normalisatie van ASATb42%3%0,0003
Triglyceriden, gemiddeld % verandering t.o.v. uitgangssituatie-25%-11%0,0375
HDL-cholesterol, gemiddeld % verandering t.o.v. uitgangssituatie20%-0,3%< 0,0001
Vetgehalte in leverc, gemiddeld % verandering t.o.v. uitgangssituatie-32%-4%< 0,0001

a Aantal patiënten dat normalisatie bereikte, gedefinieerd als 34 of 43 E/l, afhankelijk van leeftijd en geslacht.

b Aantal patiënten dat normalisatie bereikte, gedefinieerd als 34-59 E/l, afhankelijk van leeftijd en geslacht. Geëvalueerd bij patiënten met afwijkende uitgangswaarden (n=36 voor sebelipase alfa; n=29 voor placebo).

c Geëvalueerd bij patiënten bij wie MEGE-MRI-beoordelingen zijn uitgevoerd (n=32 voor sebelipase alfa; n=25 voor placebo).

d P-waarden zijn afkomstig van de exacte test van Fisher voor normalisatie van eindpunten en de rang-som-test van Wilcoxon voor alle overige eindpunten.

Paarsgewijze leverbiopten bij aanvang en in week 20 waren beschikbaar bij een subgroep van patiënten (n=26). Van de patiënten met paarsgewijze leverbiopten had 63% (10/16) van de met sebelipase alfa behandelde patiënten een verbetering in leversteatose (daling met ten minste ≥ 5%), zoals gemeten aan de hand van morfometrie, ten opzichte van 40% (4/10) van de placebopatiënten. Dit verschil was niet statistisch significant.

Open-label periode

Patiënten die deelnamen aan onderzoek LAL-CL02 kwamen in aanmerking om de behandeling voort te zetten in open-label periodes van het onderzoek. Zesenzestig (66) patiënten werden opgenomen in de eerste open-label periode (maximaal 130 weken) bij een dosis sebelipase alfa van 1 mg/kg eenmaal per twee weken. Bij patiënten die sebelipase alfa hadden gekregen tijdens de dubbelblinde periode werden dalingen van de ALAT-waarde gehandhaafd tijdens de eerste 20 weken van de behandeling en verdere verbeteringen werden waargenomen in lipidenparameters, waaronder waarden van LDL-cholesterol en HDL-cholesterol. Bij 12 van de 66 patiënten in de open-label periode werd de dosis op basis van de klinische respons verhoogd tot 3 mg/kg eenmaal per twee weken.

Placebopatiënten hadden aanhoudend verhoogde serumtransaminasewaarden en abnormale serumlipidenwaarden tijdens de dubbelblinde periode. In overeenstemming met wat werd waargenomen bij de met sebelipase alfa behandelde patiënten tijdens de dubbelblinde periode, leidde het instellen van behandeling met sebelipase alfa tijdens de open-label periode tot snelle verbeteringen in ALAT-waarden en in lipidenparameters, waaronder waarden voor LDL-cholesterol en HDL-cholesterol.

De verbeteringen in ALAT-waarden en in lipidenparameters (waarden voor LDL-cholesterol en HDL-cholesterol) werden gehandhaafd tijdens de open-label voortgezette behandelingsperiode tot 256 weken (5 jaar), met een totale gemiddelde behandelingsduur van 42,5 maanden.

Onderzoek LAL-CL01/LAL-CL04

In een afzonderlijk open-label onderzoek (LAL-CL01/LAL-CL04) bij volwassen patiënten met LAL-deficiëntie werden verbeteringen in serumtransaminase- en lipidenwaarden gehandhaafd gedurende de 260 weken durende behandelingsperiode. Acht van de negen patiënten schakelden van onderzoek LAL-CL01 na 4 weken behandeling (0,35 mg/kg qw, 1 mg/kg qw of 3 mg/kg qw) over naar onderzoek LAL-CL04 (1 mg/kg q2w of 3 mg/kg q2w), waarbij 5 patiënten een dosis van 1 mg/kg q2w kregen en 3 patiënten een dosis van 3 mg/kg q2w kregen. Tijdens de periode waarin de patiënten niet behandeld werden met sebelipase alfa werden verhogingen in

serumtransaminasewaarden en LDL-cholesterol en dalingen in HDL-cholesterol waargenomen.

Onderzoek LAL-CL06

LAL-CL06 was een multicentrisch, open-label onderzoek bij 31 kinderen en volwassenen met LAL-deficiëntie en was opgezet voor patiënten die mogelijk niet in aanmerking kwamen voor eerdere klinische onderzoeken wegens leeftijd, ziekteprogressie, eerdere behandeling met hematopoëtische stamceltransplantatie of levertransplantatie, minder vaak voorkomende ziektemanifestaties of ziektekenmerken die deelname aan een placebogecontroleerd onderzoek uitsloten. Ten minste 4 patiënten in het onderzoek dienden tussen 2 en 4 jaar oud te zijn. Het onderzoek bestond uit een screeningsperiode van maximaal 45 dagen, een behandelingsperiode van maximaal 96 weken en een voortgezette behandelingsperiode van maximaal 48 weken (met maximaal 144 weken behandeling in totaal). De mediane duur van de blootstelling aan sebelipase alfa was 33 maanden (bereik: 14 tot 33,5 maanden).

Achtentwintig van de 31 patiënten voltooiden de 96 weken durende behandelingsperiode (1 patiënt stopte met de behandeling in week 61 na intrekking van de toestemming, 1 patiënt stopte in week 64 wegens zwangerschap en 1 patiënt stopte in week 76 wegens overschakeling op een commerciële therapie). Vijfentwintig van de 28 patiënten die de 96 weken durende behandelingsperiode hadden voltooid, bleven de behandeling met sebelipase alfa toegediend krijgen tijdens de voortgezette behandelingsperiode. Alle 31 patiënten kregen sebelipase alfa in een startdosis van 1 mg/kg q2w. Bij 13 van de 31 patiënten werd de dosis verhoogd, zoals toegestaan volgens het onderzoeksprotocol. Bij 11 van deze 13 patiënten werd de dosis initieel verhoogd van 1 mg/kg q2w naar 3 mg/kg q2w, en bij 4 van deze patiënten werd de dosis verder verhoogd naar 3 mg/kg qw.

Ongeveer 75% van de patiënten had verhoogde serumtransaminasen (ALAT/ASAT) bij de uitgangssituatie en ongeveer de helft van de patiënten had waarden > 1,5 x ULN. Dalingen in ALAT en ASAT werden waargenomen tegen week 4 en bleven gehandhaafd tijdens langdurige behandeling met sebelipase alfa, met gemiddelde veranderingen vanaf de uitgangssituatie tot week 144 van respectievelijk -40,3 E/l (-32,0%) en -42,2 E/l (34,2%).

Voorbijgaande verhogingen in totaal cholesterol, non-HDL-C en LDL-C werden kort na aanvang van de behandeling (week 4) waargenomen en bij de volgende beoordeling in week 8 waren de waarden vervolgens gedaald tot onder de uitgangswaarden. Deze waarneming komt overeen met de mobilisatie van geaccumuleerde lipidesubstraten vanuit de aangetaste weefsels en is waargenomen in eerdere klinische onderzoeken met sebelipase alfa. Voortgezette, langdurige behandeling met sebelipase alfa leidde tot een verbetering in het serumlipidenprofiel, met gemiddelde veranderingen vanaf de uitgangssituatie tot week 144 in LDL-C, triglyceriden en non-HDL-C van

respectievelijk -54,2 mg/dl, -47,5 mg/dl en -63,7 mg/dl, en gemiddelde procentuele veranderingen van respectievelijk -31,2%, -19,1% en -30,3%. Er werd een verhoging in HDL-C waargenomen, met een gemiddelde verhoging vanaf de uitgangssituatie tot week 144 van 10,2 mg/dl en een gemiddelde procentuele verhoging van 39,7%.

Leverbiopsiegegevens bij kinderen en de volwassen populatie

Leverbiopsie is de aanvaarde standaard voor histologische beoordeling van leverziekteactiviteit en fibrose, ondanks beperkingen zoals variabiliteit in de bemonstering, mogelijke complicaties van een invasieve techniek en een subjectieve scoretoekenning.

De leverbiopten van 59 patiënten die waren opgenomen in onderzoek LAL-CL02 en LAL-CL06 werden beoordeeld door een onafhankelijke patholoog in een centrale instelling, die geblindeerd was voor het tijdstip van de beoordeling en de toegewezen behandeling. Alle biopten werden semikwantitatief beoordeeld op histologische eigenschappen zoals de Ishak-fibrosescore, portale ontsteking, lobulaire ontsteking, macrovesiculaire steatose en microvesiculaire steatose. Er werd gebruik gemaakt van computerondersteunde morfometrie om het percentage steatose, fibrogene cellen, collageen en macrofagen te kwantificeren.

De leverbiopten konden met behulp van de Ishak-fibrosescore beoordeeld worden bij 59 patiënten in de uitgangssituatie en 38 patiënten in maand 12 (d.w.z. na 12 maanden blootstelling aan sebelipase alfa). Bij 36 patiënten werd de Ishak-score zowel in de uitgangssituatie als in maand 12 gemeten.

In de uitgangsituatie hadden 3 van de 59 patiënten (5%) een Ishak-score van 0 (geen fibrose) en 15 (25%) patiënten een Ishak-score van 6, wijzend op vastgestelde of gevorderde cirrose. De Ishak-score verbeterde tegen maand 12, toen 9 van de 38 patiënten (24%) een Ishak-score van 0 en 7 patiënten (18%) een Ishak-score van 6 hadden. In totaal hadden 31 van de 36 patiënten (86,1%) een Ishak-score die was verbeterd of die niet verslechterde in maand 12. Er waren 10 patiënten (28%) met een afname van ≥ 2 punten in de Ishak-score vanaf de uitgangssituatie tot maand 12, waaronder veranderingen van stadium 2 naar stadium 0, van stadium 3 naar stadia 1 en 0, van stadium 5 naar stadium 0 (afname van > 3 punten), en van stadium 6 naar stadia 4 en 3. In totaal vertoonden deze 10 patiënten met een afname van ≥ 2 punten in de Ishak-stadiumscore in dezelfde periode ook aanzienlijke verbeteringen in andere onderzoeksgerelateerde beoordelingen zoals een daling in ALAT, LDL-C, HDL-C en non-HDL-C.

Op basis van de geschiktheidscriteria voor deelname werd over het algemeen verwacht dat patiënten in onderzoek LAL-CL06 meer cirrose en moeilijk te behandelen ziekte zouden vertonen dan de patiënten in onderzoek LAL-CL02, wegens meer gevorderde leverziekte in de uitgangssituatie. De bevindingen op basis van de leverbiopsieën in onderzoek LAL-CL02 en LAL-CL06 kwamen met elkaar overeen. In de uitgangssituatie hadden de meeste patiënten in beide onderzoeken microvesiculaire steatose (57 van de 59; 97%), onder wie 45 van de 59 patiënten (76%) met een score 4 (schaal van 0 - 4, met 'ernstig' gedefinieerd als '4' en equivalent aan > 66% aantasting/vervanging van hepatocyten), zoals verwacht op basis van de onderliggende ziekte. In maand 12 was het percentage patiënten met ernstige microvesiculaire steatose gedaald, met 17 van de 38 patiënten (45%) die > 66% aantasting/vervanging van hepatocyten (score 4) vertoonden.

Pediatrische patiënten

Achtentachtig van de 125 patiënten (70%) die sebelipase alfa kregen tijdens klinische onderzoeken waren in het leeftijdsbereik tussen baby en adolescent (1 maand tot 18 jaar) op het moment van de eerste dosis. De gegevens die momenteel beschikbaar zijn, worden beschreven in rubriek 4.8 en 5.1.

Register van LAL-deficiëntie

Medische beroepsbeoefenaren of beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg worden aangemoedigd om aan het register van LAL-deficiëntie deel te nemen en er alle patiënten in te registreren bij wie LAL-deficiëntie is gediagnosticeerd.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

De farmacokinetiek van sebelipase alfa bij kinderen en volwassenen werd bepaald aan de hand van een farmacokinetische populatieanalyse van 102 patiënten met LAL-deficiëntie die intraveneuze infusies kregen met sebelipase alfa in 4 klinische onderzoeken, LAL-CL02, LAL-CL03, LAL-CL04 en LAL-CL06 (tabel 4).

De voorspelde farmacokinetische en blootstellingsparameters van sebelipase alfa op basis van klinische onderzoeken worden per leeftijdsgroep weergegeven in tabel 4.

Tabel 4: Gemiddelde (SD) voorspelde farmacokinetische en blootstellingsparameters na herhaalde toediening van 1 mg/kg sebelipase alfa bij patiënten met LAL-deficiëntie per leeftijdsgroep

ParameterLeeftijd < 4 jaar (N = 5)

Leeftijd 4 tot < 12 jaar

(N = 32)

Leeftijd

12 tot < 18 jaar

(N = 34)

Leeftijd ≥ 18 jaar (N = 31)
CL (l/uur)17,2 (7,07)22,8 (11,2)32,7 (10,8)37,6 (13,8)
Q (l/uur)1,96 (0,963)1,41 (0,633)1,61 (0,551)1,54 (0,594)
Vc (l)2,06 (1,22)2,72 (1,43)4,06 (2,01)6,01 (5,43)
Vss (l)6,13 (1,22)6,79 (1,43)8,13 (2,01)10,1 (5,43)
t½β (uur)1,88 (0,69)2,71 (1,63)2,18 (1,28)2,24 (1,05)
AUCss (ng × uur/ml)521 (174)1.410 (774)1.610 (658)2.060 (793)
Cmax,ss (ng/ml)247 (80,6)679 (370)786 (315)997 (367)

Opmerking: de schattingen zijn afgeleid van gegevens afkomstig van onderzoek LAL-CL02, LAL-CL03, LAL-CL04 en LAL-CL06.

AUCss = gebied onder de serumconcentratie/tijd-curve bij steady-state; CL = klaring; Cmax,ss = maximale waargenomen serumconcentratie onder steady-state omstandigheden; PK = farmacokinetiek; Q = perifere klaring; t½β = terminale eliminatiehalfwaardetijd; Vc = centraal distributievolume; Vss = distributievolume bij steady-state

Lineariteit/non-lineariteit

Wegens beperkte gegevens bij hoge blootstellingen kan er geen conclusie worden getrokken met betrekking tot de lineariteit van de farmacokinetiek van sebelipase alfa. Er werd geen accumulatie van het geneesmiddel waargenomen na toediening van 1 mg/kg of 3 mg/kg elke twee weken, hoewel waarnemingen met betrekking tot de accumulatie van het geneesmiddel bij 3 mg/kg elke twee weken gebaseerd zijn op een beperkt aantal patiënten. Op basis van de relatief snelle klaring van het geneesmiddel wordt er geen accumulatie verwacht na toediening eenmaal per week.

Speciale populaties

Tijdens de covariantieanalyse van het farmacokinetische populatiemodel voor sebelipase alfa bleken leeftijd, geslacht en enzymrijping geen significante invloed te hebben op CL (geneesmiddelklaring) en Vc (centraal distributievolume) van sebelipase alfa. Lichaamsgewicht en lichaamsoppervlakte zijn belangrijke covariaten voor CL. Sebelipase alfa is niet onderzocht bij patiënten in de leeftijd van 65 jaar of ouder.

Er is beperkte informatie over de farmacokinetiek van sebelipase alfa bij niet-Kaukasische etnische groepen.

Sebelipase alfa is een eiwit en de verwachting is dat het metabolisch wordt afgebroken via peptidehydrolyse. Bijgevolg wordt niet verwacht dat een leverfunctiestoornis invloed heeft op de farmacokinetiek van sebelipase alfa. Gegevens over patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis ontbreken.

Eliminatie van sebelipase alfa via de nieren wordt beschouwd als een minder belangrijke route voor de klaring. Gegevens over patiënten met een nierfunctiestoornis ontbreken.

Immunogeniciteit

Zoals voor elk therapeutisch eiwit geldt, bestaat er een kans op het ontstaan van immunogeniciteit (zie rubriek 4.8).

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering bij ratten en apen, of vruchtbaarheid, embryofoetale en peri- en postnatale ontwikkeling bij ratten en konijnen. Langdurig toxiciteitsonderzoek bij jonge cynomolgusapen hebben geen toxiciteit aangetoond bij doses tot 3 maal de aanbevolen dosis bij zuigelingen en 10 maal de aanbevolen dosis bij volwassenen/kinderen. Er werden geen nadelige bevindingen waargenomen in onderzoek naar de embryofoetale ontwikkeling bij ratten en konijnen bij doses tot ten minste 10 maal de aanbevolen dosis bij volwassenen/kinderen en evenmin in onderzoek naar de vruchtbaarheid en peri- en postnatale ontwikkeling bij ratten bij doses tot 10 maal de aanbevolen dosis bij volwassenen/kinderen.

Er is geen onderzoek uitgevoerd om de mutageniciteit en carcinogeniciteit van sebelipase alfa te evalueren.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Natriumcitraat

Citroenzuurmonohydraat

Humaan serumalbumine

Water voor injectie

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

6.3 Houdbaarheid

Ongeopende injectieflacons: 2 jaar.

Na verdunning: Chemische en fysische stabiliteit bij gebruik zijn aangetoond tot 24 uur bij 2 °C tot 8 °C, of tot 12 uur beneden 25 °C.

Vanuit microbiologisch standpunt moet de verdunde oplossing onmiddellijk worden gebruikt. Indien deze niet onmiddellijk wordt gebruikt, vallen de bewaartijden en -condities voorafgaand aan gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en is dit normaal niet langer dan 24 uur bij 2 °C tot 8 °C, of tot 12 uur beneden 25 °C, tenzij het verdunnen heeft plaatsgevonden bij gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2 °C tot 8 °C).

Niet in de vriezer bewaren.

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.

Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na verdunning, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Heldere glazen injectieflacon (type I) met een gesiliconiseerde butylrubber stop, en een aluminium afdichting met een plastic flip-off dop, die 10 ml concentraat bevat.

Verpakkingsgrootte: 1 injectieflacon.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Elke injectieflacon van KANUMA is uitsluitend bestemd voor eenmalig gebruik. KANUMA moet worden verdund met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor infusie met een aseptische techniek.

De verdunde oplossing moet worden toegediend bij patiënten met een infusieset met een lage eiwitbinding voorzien van een in-line filter van 0,2 μm met lage eiwitbinding, met een oppervlakgebied dat groter is dan 4,5 cm2, al naargelang beschikbaar, om verstopping van het filter te voorkomen.

De sebelipase alfa-infusie bereiden

KANUMA moet worden bereid en gebruikt overeenkomstig de volgende stappen. Een aseptische techniek moet worden gebruikt.

a. Het aantal injectieflacons dat moet worden verdund voor de infusie moet worden bepaald op basis van het gewicht van de patiënt en de voorgeschreven dosis.

b. Het wordt aanbevolen dat de injectieflacons van KANUMA op een temperatuur tussen 15 °C en

25 ºC zijn voordat ze worden verdund om de vorming van eiwitdeeltjes van sebelipase alfa in de oplossing tot een minimum te beperken. De injectieflacons mogen niet langer dan 24 uur buiten de koelkast staan voordat ze worden verdund voor infusie. De injectieflacons mogen niet worden ingevroren, verwarmd of in de magnetron verwarmd en moeten worden beschermd tegen licht.

c. De injectieflacons mogen niet worden geschud. Het concentraat in de injectieflacons moet vóór verdunning visueel worden gecontroleerd; het concentraat moet helder tot enigszins opaalachtig, kleurloos tot enigszins gekleurd (geel) zijn. Vanwege de proteïneachtige aard van het geneesmiddel, kan enige flocculatie (bijvoorbeeld dunne, doorzichtige vezels) aanwezig zijn in het concentraat in de injectieflacon, hetgeen aanvaardbaar is voor gebruik. d. Niet gebruiken als het concentraat troebel is, of vreemde deeltjes bevat. e. Tot 10 ml concentraat moet langzaam worden opgetrokken uit elke injectieflacon en verdund met natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor infusie. Zie tabel 5 voor de aanbevolen totale infusievolumes volgens gewichtsbereik. De oplossing moet voorzichtig worden gemengd en mag niet worden geschud.

Tabel 5: Aanbevolen infusievolumes*

Dosis van 1 mg/kgDosis van 3 mg/kgDosis van 5 mg/kg**
Gewichtsbereik (kg)

Totaal infusievolume

(ml)

Totaal infusievolume

(ml)

Totaal infusievolume

(ml)

1-2,94812
3-5,961220
6-10,9102550
11-24,92550150
25-49,950100250
50-99,9100250500
100-120,9250500600

* Het infusievolume moet worden gebaseerd op de voorgeschreven dosis en moet worden bereid tot een uiteindelijke concentratie van sebelipase alfa van 0,1-1,5 mg/ml.

** Voor patiënten met LAL-deficiëntie die is opgetreden in de eerste 6 levensmaanden, die geen optimale klinische respons bereiken met een dosis van 3 mg/kg.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Alexion Europe SAS

103-105 rue Anatole France

92300 Levallois-Perret

Frankrijk

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/15/1033/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 28 augustus 2015

Datum van laatste verlenging: 23 april 2020

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu/.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Kanuma

Werkzame stof (INN) sebelipase alfa
ATC-code A16 – Overige middelen voor maag-darmkanaal en metabolisme
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Alexion Europe SAS
Status van de vergunning Vergund (28-08-2015)
  • Weesgeneesmiddel
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 24-03-2026