SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Jorveza
Jorveza 0,5 mg orodispergeerbare tablettenJorveza 1 mg orodispergeerbare tabletten
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Jorveza 0,5 mg orodispergeerbare tabletten
Jorveza 1 mg orodispergeerbare tabletten
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Jorveza 0,5 mg orodispergeerbare tabletten
Elke orodispergeerbare tablet bevat 0,5 mg budesonide.
Hulpstof met bekend effect
Elke 0,5 mg orodispergeerbare tablet bevat 26 mg natrium.
Jorveza 1 mg orodispergeerbare tabletten
Elke orodispergeerbare tablet bevat 1 mg budesonide.
Hulpstof met bekend effect
Elke 1 mg orodispergeerbare tablet bevat 26 mg natrium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Orodispergeerbare tablet
Jorveza 0,5 mg orodispergeerbare tabletten
Witte, ronde, biplane orodispergeerbare tabletten, met een diameter van 7,1 mm en een hoogte van 2,2 mm. Ze zijn op één zijde voorzien van het opschrift “0.5”.
Jorveza 1 mg orodispergeerbare tabletten
Witte, ronde, biplane orodispergeerbare tabletten, met een diameter van 7,1 mm en een hoogte van 2,2 mm.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Jorveza is geïndiceerd voor de behandeling van eosinofiele oesofagitis (EoE) bij volwassenen (ouder dan 18 jaar).
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met dit geneesmiddel dient te worden ingesteld door een gastro-enteroloog of een arts met ervaring in de diagnose en behandeling van eosinofiele oesofagitis.
Dosering
Inductie van remissie
De aanbevolen dagelijkse dosering is 2 mg budesonide als één 1mg-tablet ’s ochtends en één 1mg-tablet ’s avonds.
De gebruikelijke duur van de inductiebehandeling is 6 weken. Voor patiënten die niet toereikend reageren tijdens de 6 weken, kan de behandeling worden verlengd tot maximaal 12 weken.
Onderhoud van remissie
De aanbevolen dagelijkse dosering is 1 mg budesonide als één 0,5 mg-tablet ’s ochtends en één 0,5 mg-tablet ’s avonds of 2 mg budesonide als één 1mg-tablet ’s ochtends en één 1 mg-tablet ’s avonds, afhankelijk van de individuele klinische noodzaak bij de patiënt.
Een onderhoudsdosis van 1 mg budesonide tweemaal daags wordt aanbevolen voor patiënten met een langdurige ziektegeschiedenis en/of een zeer uitgebreide ontsteking van de slokdarm in de acute fase van de ziekte; zie ook rubriek 5.1.
De duur van de onderhoudstherapie wordt bepaald door de behandelende arts.
Bijzondere populaties
Verminderde nierfunctie
Er zijn momenteel geen gegevens beschikbaar voor patiënten met een verminderde nierfunctie. Omdat budesonide niet via de nieren wordt uitgescheiden, kunnen patiënten met een lichte tot matig ernstige verminderde nierfunctie met voorzichtigheid worden behandeld met dezelfde doses als patiënten zonder verminderde nierfunctie. Budesonide wordt niet aanbevolen voor gebruik bij patiënten met een ernstige verminderde nierfunctie.
Verminderde leverfunctie
Tijdens behandeling van patiënten met een verminderde leverfunctie met andere geneesmiddelen die budesonide bevatten, waren budesonidewaarden verhoogd. Er is echter geen systematisch onderzoek naar verschillende niveaus van verminderde leverfunctie beschikbaar. Patiënten met een verminderde leverfunctie mogen niet worden behandeld (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Jorveza orodispergeerbare tabletten bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar. Jorveza 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik is beschikbaar voor pediatrische patiënten met EoE.
Wijze van toediening
Oraal gebruik.
De orodispergeerbare tablet moet onmiddellijk worden ingenomen na verwijdering uit de blisterverpakking.
De orodispergeerbare tablet moet na een maaltijd worden ingenomen.
Hij moet op de punt van de tong worden geplaatst en voorzichtig tegen de bovenzijde van de mond worden gedrukt, waar die uiteen zal vallen. Dit duurt doorgaans ten minste twee minuten maar kan tot 20 minuten duren. Het bruisproces van de tablet begint nadat Jorveza in contact is gekomen met speeksel en het stimuleert de productie van meer speeksel. Het speeksel met budesonide moet beetje bij beetje, terwijl de orodispergeerbare tablet uiteenvalt, worden doorgeslikt. De orodispergeerbare tablet mag niet met vloeistof of voeding worden ingenomen.
Er moet ten minste 30 minuten worden gewacht alvorens iets te eten of te drinken en alvorens mondhygiëne wordt uitgevoerd. Dranken, sprays of kauwtabletten moeten ten minste 30 minuten vóór of na toediening van Jorveza worden gebruikt.
Op de orodispergeerbare tablet mag niet worden gekauwd en de orodispergeerbare tablet mag niet onopgelost worden doorgeslikt. Deze maatregelen zorgen voor een optimale blootstelling van het slokdarmslijmvlies aan de werkzame stof door gebruik te maken van de adhesieve eigenschappen van mucinen in het speeksel.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Infecties
Onderdrukking van de inflammatoire respons en immuunfunctie verhoogt de vatbaarheid voor infecties en de ernst daarvan. Symptomen van infectie kunnen atypisch of gemaskeerd zijn.
In klinische studies die met Jorveza zijn uitgevoerd, zijn orale, orofaryngeale en oesofageale candida-infecties waargenomen met een hoge frequentie (zie rubriek 4.8).
Indien aangewezen, kan symptomatische candidiasis van mond en keel worden behandeld met topische of systemische antischimmeltherapie terwijl de behandeling met Jorveza wordt voortgezet.
Waterpokken, herpes zoster en mazelen kunnen een ernstiger verloop hebben bij patiënten die worden behandeld met glucocorticosteroïden. Bij patiënten die deze ziekten niet gehad hebben, dient de vaccinatiestatus te worden gecontroleerd en dient blootstelling strikt te worden vermeden.
Vaccins
Gelijktijdige toediening van levende vaccins en glucocorticosteroïden dient te worden vermeden, omdat dit de immuunrespons op vaccins waarschijnlijk vermindert. De antilichaamrespons op andere vaccins kan verminderd zijn.
Bijzondere populaties
Patiënten met tuberculose, hypertensie, diabetes mellitus, osteoporose, peptisch ulcus, glaucoom, cataract, een familieanamnese van diabetes of een familieanamnese van glaucoom kunnen een groter risico lopen op het ervaren van bijwerkingen van systemische glucocorticosteroïden (zie hieronder en rubriek 4.8) en moeten daarom worden gemonitord op het optreden van zulke effecten.
Verminderde leverfunctie kan een negatieve invloed hebben op de eliminatie van budesonide, waardoor de systemische blootstelling hoger wordt. Het risico van bijwerkingen (effecten van systemische glucocorticosteroïden) zal verhoogd zijn. Er zijn echter geen systematische gegevens beschikbaar. Patiënten met een verminderde leverfunctie mogen daarom niet worden behandeld.
Systemische effecten van glucocorticosteroïden
Systemische effecten van glucocorticosteroïden (bijv. het syndroom van Cushing, onderdrukking van de bijnieren, groeivertraging, cataract, glaucoom, verminderde botmineraaldichtheid en een grote verscheidenheid aan psychische effecten) kunnen optreden (zie ook rubriek 4.8). Deze bijwerkingen zijn afhankelijk van de behandelingsduur, gelijktijdige en eerdere behandeling met glucocorticosteroïden en de individuele gevoeligheid.
Angio-oedeem
Angio-oedeem is gemeld bij het gebruik van Jorveza, meestal als onderdeel van allergische reacties met huiduitslag en jeuk. Indien verschijnselen van angio-oedeem worden waargenomen, dient de behandeling te worden stopgezet.
Visusstoornis
Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien een patiënt symptomen vertoont, zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke oorzaken, waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten, zoals centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR), die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden.
Overige
Glucocorticosteroïden kunnen suppressie van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras (HPA-as) veroorzaken en de stressrespons verminderen. Wanneer patiënten chirurgische ingrepen of andere stresssituaties moeten doorstaan, is bijgevolg supplementaire systemische behandeling met glucocorticosteroïden aanbevolen.
Gelijktijdige behandeling met ketoconazol of andere CYP3A4-remmers dient te worden vermeden (zie rubriek 4.5).
Interferentie met serologische tests
Omdat de bijnierfunctie onderdrukt kan worden door behandeling met budesonide, kan een ACTH-stimulatietest voor de diagnose van hypofyse-insufficiëntie valse resultaten (lage waarden) opleveren.
Dit geneesmiddel bevat natrium
Jorveza 0,5 mg en 1 mg orodispergeerbare tabletten bevatten 52 mg natrium per dagelijkse dosis, overeenkomend met 2,6% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
CYP3A4-remmers
Gelijktijdige behandeling met sterke CYP3A-remmers, zoals ketoconazol, ritonavir, itraconazol, claritromycine, cobicistat en grapefruitsap kan een uitgesproken toename van de plasmaconcentratie van budesonide veroorzaken en verwacht wordt dat gelijktijdige behandeling ermee het risico op systemische bijwerkingen verhoogt. Daarom moet gelijktijdig gebruik worden vermeden, tenzij de voordelen zwaarder wegen dan het verhoogde risico op systemische corticosteroïde bijwerkingen, in welk geval patiënten moeten worden gecontroleerd op systemische corticosteroïde bijwerkingen.
Gelijktijdige toediening van 200 mg ketoconazol eenmaal daags oraal verhoogde de plasmaconcentratie van budesonide (een enkele dosis van 3 mg) ongeveer zesvoudig. Wanneer ketoconazol ongeveer 12 uur na budesonide werd ingenomen, nam de plasmaconcentratie van budesonide ongeveer drievoudig toe.
Oestrogenen, orale anticonceptiva
Verhoogde plasmaconcentraties en toegenomen effecten van glucocorticosteroïden zijn gerapporteerd bij vrouwen die ook oestrogenen of orale anticonceptiva kregen. Zo'n effect is niet waargenomen met budesonide en gelijktijdige inname van laaggedoseerde orale combinatieanticonceptiva.
Hartglycosiden
De werking van glycoside kan worden versterkt door kaliumdeficiëntie, een potentiële en bekende bijwerking van glucocorticoïden.
Saluretica
Gelijktijdig gebruik van glucocorticoïden kan leiden tot verhoogde kaliumuitscheiding en verergerde hypokaliëmie.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Toediening tijdens de zwangerschap moet vermeden worden, tenzij er dringende redenen zijn voor behandeling met Jorveza. Er zijn weinig gegevens over zwangerschapsuitkomsten na orale toediening van budesonide aan mensen. Hoewel gegevens over gebruik van budesonide via inhalatie tijdens een zeer groot aantal blootgestelde zwangerschappen geen aanwijzingen geven voor schadelijke effecten, is de verwachte maximale plasmaconcentratie van budesonide hoger bij de behandeling met Jorveza vergeleken met budesonide via inhalatie. Bij drachtige dieren is gebleken dat budesonide, net zoals andere glucocorticosteroïden, afwijkingen van de foetale ontwikkeling veroorzaakt (zie rubriek 5.3). De relevantie hiervan voor de mens is niet vastgesteld.
Borstvoeding
Budesonide wordt uitgescheiden in de moedermelk (gegevens over excretie na gebruik via inhalatie zijn beschikbaar). Desondanks worden er slechts minimale effecten op het met moedermelk gevoede kind verwacht na oraal gebruik van Jorveza binnen de therapeutische breedte. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Jorveza moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over het effect van budesonide op menselijke vruchtbaarheid. De vruchtbaarheid werd niet beïnvloed na behandeling met budesonide in dieronderzoek (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Jorveza heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Schimmelinfecties in de mond, keel en slokdarm waren de bijwerkingen die het vaakst zijn waargenomen in klinische studies met Jorveza. In de klinische studies BUL-1/EEA en BUL-2/EER hadden in totaal 44 van de 268 patiënten (16,4%) die werden blootgesteld aan Jorveza, vermoede schimmelinfecties die gepaard gingen met klinische symptomen, alle met een lichte of matig ernstige intensiteit. Het totale aantal infecties (waaronder die werden gediagnosticeerd met endoscopie en histologie zonder symptomen) bedroeg 92; ze kwamen voor bij 72 van de 268 patiënten (26,9%). Langdurige behandeling met Jorveza met een duur van maximaal 3 jaar (48 weken in de BUL-2/EER gevolgd door een 96 weken durende open-label behandeling) zorgde niet voor een stijging van het percentage bijwerkingen, met inbegrip van gelokaliseerde candidiasis.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen die zijn waargenomen in klinische studies met Jorveza, worden in de tabel hieronder weergegeven per systeem/orgaanklasse volgens gegevensbank MedDRA en frequentie. De frequenties worden gedefinieerd als zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) of niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
| Systeem/orgaanklasse volgens gegevensbank MedDRA | Zeer vaak | Vaak | Soms |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Oesofageale candidiasis, orale en/of orofaryngeale candidiasis | Nasofaryngitis, faryngitis | |
| Immuunsysteemaandoeningen | Angio-oedeem | ||
| Psychische stoornissen | Slaapstoornis | Angst, agitatie | |
| Zenuwstelselaandoeningen | Hoofdpijn, dysgeusie | Duizeligheid | |
| Oogaandoeningen | Droge ogen | ||
| Bloedvataandoeningen | Hypertensie | ||
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Hoesten, droge keel, orofaryngeale pijn | ||
| Maagdarmstelselaandoeningen | Gastro-oesofageale refluxziekte, nausea, orale paresthesie, dyspepsie pijn in de bovenbuik, droge mond, glossodynia, tongaandoening, orale herpes | Abdominale pijn, opgezette buik, dysfagie, erosieve gastritis, maagzweer, lipoedeem, pijnlijk tandvlees | |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Rash, urticaria | ||
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Vermoeidheid | Gevoel van vreemd lichaam | |
| Onderzoeken | Bloedcortisol verlaagd | Osteocalcine verlaagd, gewicht toegenomen |
De volgende bekende bijwerkingen van de therapeutische klasse (corticosteroïden, budesonide) kunnen ook optreden met Jorveza (frequentie = niet bekend).
| Systeem/orgaanklasse volgens gegevensbank MedDRA | Bijwerkingen |
| Immuunsysteemaandoeningen | Toegenomen risico op een infectie |
| Endocriene aandoeningen | Syndroom van Cushing, bijniersuppressie, groeivertraging bij kinderen |
Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Hypokaliëmie, hyperglykemie |
| Psychische stoornissen | Depressie, prikkelbaarheid, euforie, psychomotorische hyperactiviteit, agressie |
| Zenuwstelselaandoeningen | Pseudotumor cerebri, inclusief papiloedeem bij adolescenten |
| Oogaandoeningen | Glaucoom, cataract (inclusief subcapsulair cataract), wazig zien, centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR) (zie ook rubriek 4.4) |
| Bloedvataandoeningen | Toegenomen risico op trombose, vasculitis (ontwenningsverschijnsel na langdurige behandeling) |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Duodenumzweer, pancreatitis, constipatie |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Allergisch exantheem, petechiën, vertraagde wondgenezing, contactdermatitis, ecchymose |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Spier- en gewrichtspijn, spierzwakte en stuiptrekkingen, osteoporose, osteonecrose |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Malaise |
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In geval van kortdurende overdosering is geen spoedeisende medische behandeling nodig. Er bestaat geen specifiek antidotum. De vervolgbehandeling dient symptomatisch en ondersteunend te zijn.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antidiarroïca, anti-inflammatoire darmmiddelen/middelen tegen infecties, lokaal werkende corticosteroïden, ATC-code: A07EA06
Werkingsmechanisme
Budesonide is een niet-gehalogeneerd glucocorticosteroïd, met voornamelijk een anti-inflammatoire werking via binding aan de glucocorticoïdreceptor. Bij de behandeling van EoE met Jorveza remt budesonide de door antigenen gestimuleerde secretie van veel pro-inflammatoire signaalmoleculen, zoals stromaal lymfopoëtine uit de thymus, interleukine 13 en eotaxine 3 in het oesofagusepitheel, hetgeen leidt tot een significante afname van het oesofageale eosinofiele inflammatoire infiltraat.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
In een gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde, klinische fase III-studie (BUL-1/EEA) met 88 volwassen patiënten met actieve EoE (randomisatieverhouding: 2:1) induceerde 1 mg budesonide, tweemaal daags gegeven als een orodispergeerbare tablet gedurende 6 weken klinisch-pathologische remissie (gedefinieerd als zowel een piek van < 16 eosinofielen/mm² per high power field (HPF) in biopten van de slokdarm en geen of slechts minimale symptomen van dysfagie of pijn tijdens het slikken) bij 34 van de 59 patiënten (57,6%) versus 0/29 patiënten (0%) in de placebogroep. Open-label verlenging van de behandeling met 1 mg budesonide orodispergeerbare tablet tweemaal daags gedurende nog eens 6 weken bij patiënten zonder remissie in de dubbelblinde fase verhoogde het percentage van patiënten met klinisch-pathologische remissie tot 84,7%.
In een gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde, klinische fase III-studie (BUL-2/EER) met 204 volwassen patiënten met EoE in klinisch-pathologische remissie werden patiënten gerandomiseerd naar behandeling met 0,5 mg budesonide tweemaal daags, 1 mg budesonide tweemaal daags of placebo (allemaal toegediend als orodispergeerbare tabletten) gedurende 48 weken. Het primaire eindpunt was het aantal patiënten zonder behandelingsfalen, waarbij behandelingsfalen werd gedefinieerd als klinische terugval (ernst van dysfagie of pijn tijdens het slikken van ≥ 4 punten op een numerieke beoordelingsschaal van 0 tot 10 punten) en/of histologische terugval (piek van ≥ 48 eosinofielen/mm2 per high power field (HPF)) en/of voedselimpactie die endoscopische interventie en/of endoscopische dilatatie vereist en/of vroegtijdige terugtrekking ongeacht de reden. Bij significant meer patiënten in de groep met 0,5 mg tweemaal daags (73,5%) en de groep met 1 mg tweemaal daags (75,0%) was in week 48 geen sprake van behandelingsfalen, in vergelijking met placebo (4,4%).
Het meest strikte secundaire eindpunt “diepe ziekteremissie”, d.w.z. diepe klinische, diepe endoscopische en histologische remissie toonde een klinisch relevante hogere werkzaamheid aan in de groep met 1 mg tweemaal daags (52,9%) in vergelijking met de groep met 0,5 mg tweemaal daags (39,7%), wat erop wijst dat een hogere dosis budesonide voordeel biedt om diepe ziekteremissie te bereiken en te handhaven.
De dubbelblinde periode werd gevolgd door een optionele, 96 weken durende open-label behandeling met een aanbevolen dosis van 0,5 mg budesonide tweemaal daags of maximaal 1 mg budesonide tweemaal daags. Bij meer dan 80% van de patiënten bleef klinische remissie (gedefinieerd als een wekelijkse Eosinophilic Esophagitis Activity Index-Pro ≤ 20) gehandhaafd gedurende de periode van 96 weken, terwijl slechts 2/166 patiënten (1,2%) voedselimpactie hadden. Bovendien bleef bij 40/49 patiënten (81,6%) diepe histologische remissie gehandhaafd (0 eosinofielen/mm2 per high power field (HPF) in alle biopten) ten opzichte van baseline van studie BUL-2/EER tot het einde van de behandeling van de 96 weken durende open-label periode. Over een periode van maximaal 3 jaar (d.w.z. een 96 weken durende open-label behandeling met Jorveza, gevolgd door een 48 weken durende dubbelblinde onderhoudsbehandeling met Jorveza) werd geen verlies van werkzaamheid waargenomen.
Zie rubriek 4.8 voor informatie over de waargenomen bijwerkingen.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na toediening van Jorveza wordt budesonide snel geabsorbeerd. Farmacokinetische gegevens na toediening van enkelvoudige doses van 1 mg budesonide bij nuchtere gezonde proefpersonen in twee verschillende studies vertonen een mediane vertragingstijd van 0,17 uur (spreiding: 0,00-0,52 uur) en een mediane tijd tot piekplasmaconcentratie van 1,00-1,22 uur (spreiding: 0,50-2,00 uur). De gemiddelde piekplasmaconcentratie bedroeg 0,44-0,49 ng/ml (spreiding: 0,18-1,05 ng/ml) en het oppervlak onder de plasmaconcentratie-tijdcurve (AUC0-∞) bedroeg 1,50-2,23 u*ng/ml (spreiding: 0,81-5,14 u*ng/ml).
Farmacokinetische gegevens voor enkelvoudige dosering bij nuchtere patiënten met EoE zijn beschikbaar met 4 mg budesonide: de mediane vertragingstijd bedroeg 0,00 uur (spreiding: 0,00-0,17), de mediane tijd tot piekplasmaconcentratie bedroeg 1,00 uur (spreiding: 0,67-2,00 uur), de piekplasmaconcentratie bedroeg 2,56 ± 1,36 ng/ml en de AUC0-12 bedroeg 8,96 ± 4,21 u*ng/ml.
Patiënten vertoonden ten opzichte van gezonde proefpersonen een stijging van 35% in de piekplasmaconcentraties en een stijging van 60% in de AUC0-12.
Dosisproportionaliteit van de systemische blootstelling (Cmax en AUC) van 0,5 mg orodispergeerbare tabletten tot 1 mg orodispergeerbare tabletten is aangetoond.
Distributie
Het schijnbare distributievolume bedroeg na orale toediening van 1 mg budesonide aan gezonde proefpersonen 35,52 ± 14,94 l/kg, en na toediening van 4 mg budesonide aan patiënten met EoE 42,46 ± 23,90 l/kg. De plasma-eiwitbinding is gemiddeld 85-90%.
Biotransformatie
In vergelijking met gezonde proefpersonen is bij EoE-patiënten de metabolisering van budesonide verminderd, wat leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van budesonide.
Budesonide ondergaat extensieve biotransformatie door CYP3A4 in het slijmvlies van de dunne darm en in de lever naar metabolieten met een lage glucocorticosteroïde activiteit. De glucocorticosteroïde activiteit van de belangrijkste metabolieten 6β-hydroxybudesonide en 16α-hydroxyprednisolon is minder dan 1% van die van budesonide. CYP3A5 draagt niet significant bij aan de metabolisering van budesonide.
Eliminatie
De mediane eliminatiehalfwaardetijd is 2-3 uur bij gezonde proefpersonen (die 1 mg budesonide krijgen) en 4-5 uur bij patiënten met EoE (die 4 mg budesonide krijgen). De klaring van budesonide is ongeveer 13-15 l/uur/kg bij gezonde proefpersonen en 6,54 ± 4,4 l/uur/kg bij patiënten met EoE. Budesonide wordt niet tot nauwelijks uitgescheiden via de nieren. Er werd geen budesonide in de urine gedetecteerd, maar alleen metabolieten van budesonide.
Verminderde leverfunctie
Een relevant deel van budesonide wordt gemetaboliseerd in de lever door CYP3A4. De systemische blootstelling van budesonide is aanzienlijk verhoogd bij patiënten met een ernstige verminderde leverfunctie. Er zijn geen studies uitgevoerd met Jorveza bij patiënten met een verminderde leverfunctie.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Preklinische gegevens in acute, subchronische en chronische toxicologische studies met budesonide lieten atrofie van de thymus en de bijnierschors zien, en een vermindering van met name het aantal lymfocyten.
Budesonide had geen mutagene effecten in een aantal in-vitro- en in-vivo-onderzoeken.
Een licht verhoogd aantal basofiele hepatische foci werd gezien in chronische studies met budesonide in ratten, en in carcinogeniciteitsstudies is een verhoogde incidentie waargenomen van primaire hepatocellulaire neoplasmata, astrocytomen (bij mannelijke ratten) en borsttumoren (bij vrouwelijke ratten). Deze tumoren zijn waarschijnlijk het gevolg van de specifieke steroïde receptorwerking, van een verhoogde metabole belasting en anabole effecten op de lever; deze effecten zijn ook bekend uit studies in ratten met andere glucocorticosteroïden en zijn daarom een klasse-effect in deze diersoort.
Budesonide had geen effect op de vruchtbaarheid van ratten. Aangetoond is dat budesonide, net als andere glucocorticosteroïden, bij drachtige dieren foetale sterfte en afwijkingen in de foetale ontwikkeling (kleiner nestje, intra-uteriene groeivertraging van foetussen en skeletafwijkingen) veroorzaakt. Van sommige glucocorticoïden is gemeld dat ze een gespleten verhemelte bij dieren veroorzaken. De klinische relevantie van deze bevindingen voor de mens is niet vastgesteld (zie rubriek 4.6).
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Jorveza 0,5 mg en 1 mg orodispergeerbare tabletten
Dinatriumwaterstofcitraat
Docusaatnatrium
Macrogol (6000)
Magnesiumstearaat
Mannitol (E 421)
Watervrij mononatriumcitraat
Povidon (K25)
Natriumwaterstofcarbonaat
Sucralose
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25 °C. Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht en vocht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Aluminium/aluminium-blisterverpakking.
Jorveza 0,5 mg orodispergeerbare tabletten
Verpakkingsgrootten van 20, 60, 90, 100 of 200 orodispergeerbare tabletten.
Jorveza 1 mg orodispergeerbare tabletten
Verpakkingsgrootten van 20, 30, 60, 90, 100 of 200 orodispergeerbare tabletten.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Dr. Falk Pharma GmbH
Leinenweberstr. 5
79108 Freiburg
Duitsland
Tel.: +49 (0)761 1514-0
Fax: +49 (0)761 1514-321
E-mail: zentrale@drfalkpharma.de
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Jorveza 1 mg orodispergeerbare tabletten
EU/1/17/1254/001
EU/1/17/1254/002
EU/1/17/1254/003
EU/1/17/1254/004
EU/1/17/1254/005
EU/1/17/1254/006
Jorveza 0,5 mg orodispergeerbare tabletten
EU/1/17/1254/007
EU/1/17/1254/008
EU/1/17/1254/009
EU/1/17/1254/010
EU/1/17/1254/011
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 08 januari 2018 Datum van laatste verlenging: 27 september 2022
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
Jorveza 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Jorveza 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke ml suspensie voor oraal gebruik bevat 0,2 mg budesonide.
Elke fles van 165 ml bevat 33 mg budesonide.
Hulpstoffen met bekend effect
Elke ml suspensie voor oraal gebruik bevat 100 mg sucrose en 0,86 mg natriumbenzoaat (E 211).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Suspensie voor oraal gebruik.
Witachtige, viskeuze suspensie.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Jorveza 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik is geïndiceerd voor de behandeling van eosinofiele oesofagitis (EoE) bij pediatrische patiënten van 2 tot en met 17 jaar.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling met dit geneesmiddel dient te worden ingesteld door een gastro-enteroloog of een arts met ervaring in de diagnose en behandeling van eosinofiele oesofagitis. Volwassen patiënten met EoE kunnen worden behandeld met budesonide orodispergeerbare tabletten.
Dosering
Inductie van remissie
Kinderen van 2 tot en met 11 jaar
De aanbevolen dagelijkse dosering is 1 mg budesonide, toe te dienen als twee afzonderlijke doses per dag: één dosis van 2,5 ml suspensie (overeenkomend met 0,5 mg budesonide) ’s ochtends en één dosis van 2,5 ml suspensie (overeenkomend met 0,5 mg budesonide) ’s avonds.
Adolescenten van 12 tot en met 17 jaar
De aanbevolen dagelijkse dosering is 2 mg budesonide, toe te dienen als twee afzonderlijke doses per dag: één dosis van 5 ml suspensie (overeenkomend met 1 mg budesonide) ’s ochtends en één dosis van 5 ml suspensie (overeenkomend met 1 mg budesonide) ’s avonds.
De gebruikelijke duur van de inductiebehandeling is 12 weken. Voor patiënten die niet toereikend reageren binnen 12 weken, kan de behandeling worden verlengd tot maximaal 24 weken. Patiënten met langdurige of zeer uitgebreide ziekte en hogere mate van ziekteactiviteit hebben een grotere kans dat zij een langere inductiefase nodig hebben.
Onderhoud van remissie
Kinderen van 2 tot en met 11 jaar
De aanbevolen dagelijkse dosering is 0,5 mg budesonide, toe te dienen als één dosis van 2,5 ml suspensie (overeenkomend met 0,5 mg budesonide) ’s ochtends, afhankelijk van de individuele klinische noodzaak bij de patiënt.
Een onderhoudsdosis van 0,5 mg budesonide tweemaal daags wordt aanbevolen voor patiënten met een langdurige ziektegeschiedenis en/of een zeer uitgebreide ontsteking van de slokdarm in de acute fase van de ziekte; zie ook rubriek 5.1.
Adolescenten van 12 tot en met 17 jaar
De aanbevolen dagelijkse dosering is 1 mg budesonide, toe te dienen als één dosis van 5 ml suspensie (overeenkomend met 1 mg budesonide) ’s ochtends, afhankelijk van de individuele klinische noodzaak bij de patiënt.
Een onderhoudsdosis van 1 mg budesonide tweemaal daags wordt aanbevolen voor patiënten met een langdurige ziektegeschiedenis en/of een zeer uitgebreide ontsteking van de slokdarm in de acute fase van de ziekte; zie ook rubriek 5.1.
De duur van de onderhoudstherapie wordt bepaald door de behandelende arts. Na langdurige behandeling moet de dosis worden afgebouwd. Als symptomen aanhouden of terugkeren, wordt aanbevolen endoscopieën uit te voeren ter controle. Daarnaast worden endoscopieën als follow-up aanbevolen in overeenstemming met de huidige klinische richtlijnen, omdat symptomen mogelijk niet op betrouwbare wijze een histologische ziekteactiviteit kunnen voorspellen.
Bijzondere populaties
Verminderde nierfunctie
Er zijn momenteel geen gegevens beschikbaar over volwassen of pediatrische patiënten met een verminderde nierfunctie. Omdat budesonide niet via de nieren wordt uitgescheiden, kunnen patiënten met een lichte tot matig ernstige verminderde nierfunctie met voorzichtigheid worden behandeld met dezelfde doses als patiënten zonder verminderde nierfunctie. Budesonide wordt niet aanbevolen voor gebruik bij patiënten met een ernstige verminderde nierfunctie.
Verminderde leverfunctie
Tijdens behandeling van patiënten met een verminderde leverfunctie met andere geneesmiddelen die budesonide bevatten, waren budesonidewaarden verhoogd. Er is echter geen systematisch onderzoek naar verschillende niveaus van verminderde leverfunctie beschikbaar. Patiënten met een verminderde leverfunctie mogen niet worden behandeld (zie rubriek 5.2).
Wijze van toediening
Oraal gebruik.
De suspensie voor oraal gebruik moet na een maaltijd worden ingenomen.
Gebruik alleen de meegeleverde doseerspuit voor orale toediening als doseerhulpmiddel voor het afmeten van de suspensie voor oraal gebruik. Gebruik geen ander doseerhulpmiddel.
De suspensie moet vóór gebruik goed worden geschud. Voor het openen van de fles moet de dop stevig omlaag worden gedrukt terwijl deze tegen de klok in wordt gedraaid. De doseerspuit voor orale toediening moet stevig in de fles worden gestoken, terwijl de zuiger van de doseerspuit voor orale toediening volledig omlaag moet worden geduwd. De fles moet ondersteboven worden gekeerd en de doseerspuit voor orale toediening moet stevig worden vastgehouden terwijl de spuit voorzichtig tot het gewenste niveau wordt gevuld. Na voltooiing hiervan, moet de fles weer rechtop worden gekeerd en moet de doseerspuit voor orale toediening voorzichtig worden verwijderd door deze van de fles af te draaien. Onmiddellijk daarna moet de punt van de spuit in de mond van de patiënt worden geplaatst en moet de zuiger helemaal worden ingeduwd. De patiënt moet daarna de suspensie uit de doseerspuit voor orale toediening volledig doorslikken. De dop moet weer op de fles worden geschroefd. Na elke toediening moet de zuiger uit de cilinder worden verwijderd, en moeten beide onderdelen met koud water worden gespoeld en aan de lucht drogen. De zuiger moet vóór het volgende gebruik weer in de cilinder worden gestoken.
Drinken, eten en mondhygiëne (bijv. tandenpoetsen en spoelen) moeten worden vermeden gedurende ten minste 30 minuten na het innemen van de suspensie voor oraal gebruik.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Infecties
Onderdrukking van de inflammatoire respons en immuunfunctie verhoogt de vatbaarheid voor infecties en de ernst daarvan. Symptomen van infectie kunnen atypisch of gemaskeerd zijn.
In klinische studies die met budesonide orodispergeerbare tabletten en suspensie voor oraal gebruik zijn uitgevoerd, zijn orale, orofaryngeale en oesofageale candida-infecties zeer vaak waargenomen. In een klinische studie met budesonide suspensie voor oraal gebruik was de frequentie echter iets lager (zie rubriek 4.8).
Indien aangewezen, kan symptomatische candidiasis van mond en keel worden behandeld met topische of systemische antischimmeltherapie terwijl de behandeling met budesonide suspensie voor oraal gebruik wordt voortgezet.
Waterpokken, herpes zoster en mazelen kunnen een ernstiger verloop hebben bij patiënten die worden behandeld met glucocorticosteroïden. Bij patiënten die deze ziekten niet gehad hebben, dient de vaccinatiestatus te worden gecontroleerd en dient blootstelling strikt te worden vermeden.
Vaccins
Gelijktijdige toediening van levende vaccins en glucocorticosteroïden dient te worden vermeden, omdat dit de immuunrespons op vaccins waarschijnlijk vermindert. De antilichaamrespons op andere vaccins kan verminderd zijn.
Systemische effecten van glucocorticosteroïden en gelijktijdige ziekten
Systemische effecten van glucocorticosteroïden (bijv. het syndroom van Cushing, onderdrukking van de bijnieren, groeivertraging, cataract, glaucoom, verminderde botmineraaldichtheid en een grote verscheidenheid aan psychische effecten) kunnen optreden (zie ook rubriek 4.8). Deze bijwerkingen zijn afhankelijk van de behandelingsduur, gelijktijdige en eerdere behandeling met glucocorticosteroïden en de individuele gevoeligheid.
Patiënten met infecties, hypertensie, diabetes mellitus, osteoporose, peptisch ulcus, glaucoom, cataract, een familieanamnese van diabetes of een familieanamnese van glaucoom kunnen een groter risico lopen op het ervaren van bijwerkingen van systemische glucocorticosteroïden (zie hieronder en rubriek 4.8) en moeten daarom worden gemonitord op het optreden van zulke effecten.
Angio-oedeem
Angio-oedeem is gemeld bij het gebruik van budesonide orodispergeerbare tabletten, meestal als onderdeel van allergische reacties met huiduitslag en jeuk. Indien verschijnselen van angio-oedeem worden waargenomen, dient de behandeling te worden stopgezet.
Visusstoornis
Visusstoornis kan worden gemeld bij systemisch en topisch gebruik van corticosteroïden. Indien een patiënt symptomen vertoont, zoals wazig zien of andere visusstoornissen, dient te worden overwogen de patiënt door te verwijzen naar een oogarts ter beoordeling van mogelijke oorzaken, waaronder cataract, glaucoom of zeldzame ziekten, zoals centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR), die zijn gemeld na gebruik van systemische en topische corticosteroïden.
Groei en monitoring
Het wordt aanbevolen de lengte van kinderen die langdurig worden behandeld met budesonide, regelmatig te monitoren. Als de groei vertraagd is, moeten de voordelen van behandeling met corticosteroïden en de potentiële risico’s van een groeistoornis zorgvuldig tegen elkaar worden afgewogen. Als wordt beslist de behandeling met budesonide voort te zetten, moet de dosis worden verlaagd tot de laagste dosis waarbij de ziekte op effectieve wijze onder controle kan worden gehouden.
Effecten op de hypothalamus-hypofyse-bijnieras (HPA-as)
Glucocorticosteroïden kunnen suppressie van de HPA-as veroorzaken en de stressrespons verminderen. Wanneer patiënten chirurgische ingrepen of andere stresssituaties moeten doorstaan, is bijgevolg supplementaire systemische behandeling met glucocorticosteroïden aanbevolen.
CYP3A4-remmers
Gelijktijdige behandeling met ketoconazol of andere CYP3A4-remmers dient te worden vermeden (zie rubriek 4.5).
Interferentie met ACTH-stimulatietest
Omdat de bijnierfunctie onderdrukt kan worden door behandeling met budesonide, kan een ACTH-stimulatietest voor de diagnose van hypofyse-insufficiëntie valse resultaten (lage waarden) opleveren.
Informatie over hulpstoffen
Natrium
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per ml suspensie voor oraal gebruik, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
Natriumbenzoaat
Dit geneesmiddel bevat 0,86 mg natriumbenzoaat in elke ml suspensie voor oraal gebruik.
Sucrose
Dit geneesmiddel bevat 100 mg sucrose per ml suspensie voor oraal gebruik. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactosemalabsorptie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Sucrose kan schadelijk zijn voor de tanden.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
CYP3A4-remmers
Gelijktijdige behandeling met sterke CYP3A-remmers, zoals ketoconazol, ritonavir, itraconazol, claritromycine, cobicistat en grapefruitsap kan een uitgesproken toename van de plasmaconcentratie van budesonide veroorzaken en verwacht wordt dat gelijktijdige behandeling ermee het risico op systemische bijwerkingen verhoogt. Daarom moet gelijktijdig gebruik worden vermeden, tenzij de voordelen zwaarder wegen dan het verhoogde risico op systemische corticosteroïde bijwerkingen, in welk geval patiënten moeten worden gecontroleerd op systemische corticosteroïde bijwerkingen.
Gelijktijdige toediening van 200 mg ketoconazol eenmaal daags oraal verhoogde de plasmaconcentratie van budesonide (een enkele dosis van 3 mg) ongeveer zesvoudig. Wanneer ketoconazol ongeveer 12 uur na budesonide werd ingenomen, nam de plasmaconcentratie van budesonide ongeveer drievoudig toe.
Oestrogenen, orale anticonceptiva
Verhoogde plasmaconcentraties en toegenomen effecten van glucocorticosteroïden zijn gerapporteerd bij vrouwen die ook oestrogenen of orale anticonceptiva kregen. Zo'n effect is niet waargenomen met budesonide en gelijktijdige inname van laaggedoseerde orale combinatieanticonceptiva.
Hartglycosiden
De werking van glycoside kan worden versterkt door kaliumdeficiëntie, een potentiële en bekende bijwerking van glucocorticoïden.
Saluretica
Gelijktijdig gebruik van glucocorticoïden kan leiden tot verhoogde kaliumuitscheiding en verergerde hypokaliëmie.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Toediening tijdens de zwangerschap moet vermeden worden, tenzij er dringende redenen zijn voor behandeling met budesonide. Er zijn weinig gegevens over zwangerschapsuitkomsten na orale toediening van budesonide aan mensen. Hoewel gegevens over gebruik van budesonide via inhalatie tijdens een zeer groot aantal blootgestelde zwangerschappen geen aanwijzingen geven voor schadelijke effecten, is de verwachte maximale plasmaconcentratie van budesonide hoger bij de behandeling met Jorveza vergeleken met budesonide via inhalatie. Bij drachtige dieren is gebleken dat budesonide, net zoals andere glucocorticosteroïden, afwijkingen van de foetale ontwikkeling veroorzaakt (zie rubriek 5.3). De relevantie hiervan voor de mens is niet vastgesteld.
Borstvoeding
Budesonide wordt uitgescheiden in de moedermelk (gegevens over excretie na gebruik via inhalatie zijn beschikbaar). Desondanks worden er slechts minimale effecten op het met moedermelk gevoede kind verwacht na oraal gebruik van budesonide binnen de therapeutische breedte. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met budesonide moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over het effect van budesonide op menselijke vruchtbaarheid. De vruchtbaarheid werd niet beïnvloed na behandeling met budesonide in dieronderzoek (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Dit geneesmiddel heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Kinderen en adolescenten van 2 tot en met 17 jaar
In de pediatrische klinische studie PEDEOS-1 (BUU-5/EEA) met budesonide 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik traden lokale schimmelinfecties (candidiasis, klinisch gemanifesteerd of bevestigd door histologie) op bij 8,0% van de patiënten in alle doseringsgroepen van budesonide, zonder doseringseffect. Alle gevallen waren niet-ernstig, over het algemeen met een lichte intensiteit, verstoorden de normale dagelijkse activiteiten meestal niet en hadden geen invloed op het behandeleffect.
Volwassenen van 18 jaar en ouder
Schimmelinfecties in de mond, keel en slokdarm waren de bijwerkingen die het vaakst zijn waargenomen in klinische studies met Jorveza 0,5 mg en 1 mg orodispergeerbare tabletten. In de klinische studies BUL-1/EEA en BUL-2/EER hadden in totaal 44 van de 268 volwassen patiënten (16,4%) die werden blootgesteld aan de orodispergeerbare tabletten, vermoede schimmelinfecties die gepaard gingen met klinische symptomen, alle met een lichte of matig ernstige intensiteit. Het totale aantal infecties (waaronder die werden gediagnosticeerd met endoscopie en histologie zonder symptomen) bedroeg 92; ze kwamen voor bij 72 van de 268 patiënten (26,9%). Langdurige behandeling met budesonide orodispergeerbare tabletten met een duur van maximaal 3 jaar (48 weken in de BUL-2/EER gevolgd door een 96 weken durende open-label behandeling) zorgde niet voor een stijging van het percentage bijwerkingen, met inbegrip van gelokaliseerde candidiasis.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen die zijn waargenomen in klinische studies met budesonide 0,5 mg en 1 mg orodispergeerbare tabletten en 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik, worden in de tabel hieronder weergegeven per systeem/orgaanklasse volgens gegevensbank MedDRA en frequentie. De frequenties worden gedefinieerd als zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) of niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
| Systeem/ orgaanklasse volgens gegevensbank MedDRA | Zeer vaak | Vaak | Soms |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Oesofageale candidiasis, orale en/of orofaryngeale candidiasis | Nasofaryngitis, faryngitis | |
| Immuunsysteemaandoeningen | Angio-oedeem | ||
| Psychische stoornissen | Slaapstoornis | Angst, agitatie | |
| Zenuwstelselaandoeningen | Hoofdpijn, dysgeusie | Duizeligheid | |
| Oogaandoeningen | Droge ogen |
| Bloedvataandoeningen | Hypertensie | ||
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinum-aandoeningen | Hoesten, droge keel, orofaryngeale pijn | ||
| Maagdarmstelselaandoeningen | Gastro-oesofageale refluxziekte, nausea, orale paresthesie, dyspepsie pijn in de bovenbuik, droge mond, glossodynie, tongaandoening, orale herpes | Abdominale pijn, opgezette buik, dysfagie, erosieve gastritis, maagzweer, lipoedeem, pijnlijk tandvlees | |
| Huid- en onderhuid-aandoeningen | Rash, urticaria | ||
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Vermoeidheid | Gevoel van vreemd lichaam | |
| Onderzoeken | Bloedcortisol verlaagd | Osteocalcine verlaagd, gewicht toegenomen |
De volgende bekende bijwerkingen van de therapeutische klasse (corticosteroïden, budesonide) kunnen ook optreden met dit geneesmiddel (frequentie = niet bekend).
| Systeem/orgaanklasse volgens gegevensbank MedDRA | Bijwerkingen |
| Immuunsysteemaandoeningen | Toegenomen risico op een infectie |
| Endocriene aandoeningen | Syndroom van Cushing, bijniersuppressie, groeivertraging bij kinderen |
| Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Hypokaliëmie, hyperglykemie |
| Psychische stoornissen | Depressie, prikkelbaarheid, euforie, psychomotorische hyperactiviteit, agressie |
| Zenuwstelselaandoeningen | Pseudotumor cerebri, inclusief papiloedeem bij adolescenten |
| Oogaandoeningen | Glaucoom, cataract (inclusief subcapsulair cataract), wazig zien, centrale sereuze chorioretinopathie (CSCR) (zie ook rubriek 4.4) |
| Bloedvataandoeningen | Toegenomen risico op trombose, vasculitis (ontwenningsverschijnsel na langdurige behandeling) |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Duodenumzweer, pancreatitis, constipatie |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Allergisch exantheem, petechiën, vertraagde wondgenezing, contactdermatitis, ecchymose |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Spier- en gewrichtspijn, spierzwakte en stuiptrekkingen, osteoporose, osteonecrose |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Malaise |
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In geval van kortdurende overdosering is geen spoedeisende medische behandeling nodig. Er bestaat geen specifiek antidotum. De vervolgbehandeling dient symptomatisch en ondersteunend te zijn.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antidiarroïca, anti-inflammatoire darmmiddelen/middelen tegen infecties, lokaal werkende corticosteroïden, ATC-code: A07EA06
Werkingsmechanisme
Budesonide is een niet-gehalogeneerd glucocorticosteroïd, met voornamelijk een anti-inflammatoire werking via binding aan de glucocorticoïdreceptor. Bij de behandeling van EoE met dit geneesmiddel remt budesonide de door antigenen gestimuleerde secretie van veel pro-inflammatoire signaalmoleculen, zoals stromaal lymfopoëtine uit de thymus, interleukine 13 en eotaxine 3 in het oesofagusepitheel, hetgeen leidt tot een significante afname van het oesofageale eosinofiele inflammatoire infiltraat.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
Volwassenen van 18 jaar en ouder
In een gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde, klinische fase III-studie (BUL-1/EEA) met 88 volwassen patiënten met actieve EoE (randomisatieverhouding: 2:1) induceerde 1 mg budesonide, tweemaal daags gegeven als een orodispergeerbare tablet gedurende 6 weken klinisch-pathologische remissie (gedefinieerd als zowel een piek van < 16 eosinofielen/mm² per high power field (HPF) in biopten van de slokdarm en geen of slechts minimale symptomen van dysfagie of pijn tijdens het slikken) bij 34 van de 59 patiënten (57,6%) versus 0/29 patiënten (0%) in de placebogroep. Open-label verlenging van de behandeling met 1 mg budesonide orodispergeerbare tablet tweemaal daags gedurende nog eens 6 weken bij patiënten zonder remissie in de dubbelblinde fase verhoogde het percentage van patiënten met klinisch-pathologische remissie tot 84,7%.
In een gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde, klinische fase III-studie (BUL-2/EER) met 204 volwassen patiënten met EoE in klinisch-pathologische remissie werden patiënten gerandomiseerd naar behandeling met 0,5 mg budesonide tweemaal daags, 1 mg budesonide tweemaal daags of placebo (allemaal toegediend als orodispergeerbare tabletten) gedurende 48 weken. Het primaire eindpunt was het aantal patiënten zonder behandelingsfalen, waarbij behandelingsfalen werd gedefinieerd als klinische terugval (ernst van dysfagie of pijn tijdens het slikken van ≥ 4 punten op een numerieke beoordelingsschaal van 0 tot 10 punten) en/of histologische terugval (piek van ≥ 48 eosinofielen/mm2 per high power field (HPF)) en/of voedselimpactie die endoscopische interventie en/of endoscopische dilatatie vereist en/of vroegtijdige terugtrekking ongeacht de reden. Bij significant meer patiënten in de groep met 0,5 mg tweemaal daags (73,5%) en de groep met 1 mg tweemaal daags (75,0%) was in week 48 geen sprake van behandelingsfalen, in vergelijking met placebo (4,4%).
Het meest strikte secundaire eindpunt “diepe ziekteremissie”, d.w.z. diepe klinische, diepe endoscopische en histologische remissie, toonde een klinisch relevante hogere werkzaamheid aan in de groep met 1 mg tweemaal daags (52,9%) in vergelijking met de groep met 0,5 mg tweemaal daags (39,7%), wat erop wijst dat een hogere dosis budesonide voordeel biedt om diepe ziekteremissie te bereiken en te handhaven.
De dubbelblinde periode werd gevolgd door een optionele, 96 weken durende open-label behandeling met een aanbevolen dosis van 0,5 mg budesonide tweemaal daags of maximaal 1 mg budesonide tweemaal daags orodispergeerbare tabletten. Bij meer dan 80% van de patiënten bleef klinische remissie (gedefinieerd als een wekelijkse Eosinophilic Esophagitis Activity Index-Pro ≤ 20) gehandhaafd gedurende de periode van 96 weken, terwijl slechts 2/166 patiënten (1,2%) voedselimpactie hadden. Bovendien bleef bij 40/49 patiënten (81,6%) diepe histologische remissie gehandhaafd (0 eosinofielen/mm2 per high power field (HPF) in alle biopten) ten opzichte van baseline van studie BUL-2/EER tot het einde van de behandeling van de 96 weken durende open-label periode. Over een periode van maximaal 3 jaar (d.w.z. een 96 weken durende open-label behandeling met budesonide orodispergeerbare tabletten, gevolgd door een 48 weken durende dubbelblinde onderhoudsbehandeling) werd geen verlies van werkzaamheid waargenomen.
Kinderen en adolescenten van 2 tot en met 17 jaar
Een gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde, klinische fase II/III-studie BUU-5/EEA (PEDEOS-1) werd uitgevoerd bij 76 pediatrische patiënten (2 tot en met 17 jaar) met actieve EoE. Hierin werd een 12 weken durende orale behandeling van twee verschillende dagelijkse doseringen van 0,2 mg/ml budesonide suspensie voor oraal gebruik vergeleken met placebo: 1) hoge dosering (BOS-H; 2 tot en met 11 jaar: 0,5 mg budesonide tweemaal daags; 12 tot en met 17 jaar: 1,0 mg budesonide tweemaal daags); 2) lage dosering (BOS-L; 2 tot en met 11 jaar: 0,5 mg budesonide eenmaal daags ’s ochtends; 12 tot en met 17 jaar: 1,0 mg budesonide eenmaal daags ’s ochtends);
- 3) suspensie van placebo.
Het primaire eindpunt was het aantal patiënten met pathologische remissie (piek in eosinofielen van < 16 eosinofielen/mm2 HPF [d.w.z. < 5 eosinofielen/mm2 HPF]) en klinische respons (≥ 30% daling in de totale score van PEESS v2.0) in week 12. Significant meer patiënten in de BOS-H-groep (69,2%) en de BOS-L-groep (46,2%) bereikten het eindpunt vergeleken met placebo (0,0%) (FAS-DB; p < 0,0001). BOS-H induceerde histologische remissie bij bijna alle behandelde patiënten (88,5%) vergeleken met BOS-L (61,5%) en placebo (0%), onafhankelijk van de locatie, mate of ernst van de ontsteking van de slokdarm, in beide leeftijdssubgroepen. Er was geen significant of klinisch relevant verschil in klinische respons in week 12 (belangrijkste secundaire eindpunt). Dit wordt voornamelijk verklaard door een hoge placeborespons; de bevinding duidt er echter op dat een afname van de symptomen niet op betrouwbare wijze een histologische respons voorspelt.
De dubbelblinde fase werd gevolgd door een optionele, 12 weken durende open-label inductiefase met BOS-H voor patiënten die niet goed reageerden op BOS-H, BOS-L of placebo gedurende de dubbelblinde fase. Na deze extra 12 weken BOS-H-inductiebehandeling kwamen 45 van de 52 patiënten (86,5%) in pathologische remissie die gepaard ging met klinische respons. Patiënten met een respons op inductietherapie konden nog eens 24 weken lang open-label therapie met BOS-L krijgen, met de optie om te escaleren naar BOS-H. In deze fase was BOS zeer effectief bij het handhaven en zelfs verder versterken van de klinische remissie die was bereikt tijdens de inductietherapie. Er zijn geen resultaten over histologische remissie beschikbaar, omdat endoscopieën niet zijn uitgevoerd tijdens de verlengingsfase.
Zie rubriek 4.8 voor informatie over de waargenomen bijwerkingen.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na toediening van Jorveza 0,2 mg/ml suspensie voor oraal gebruik wordt budesonide snel geabsorbeerd. Farmacokinetische gegevens na toediening van een enkelvoudige dosis van 1 mg budesonide bij nuchtere gezonde proefpersonen in twee verschillende studies vertonen een mediane vertragingstijd van 0,00-0,08 uur (spreiding: 0,00-0,17 uur) en een mediane tijd tot piekplasmaconcentratie van 0,7-1,00 uur (spreiding: 0,33-1,75 uur). De gemiddelde piekplasmaconcentratie (Cmax) bedroeg 0,39-0,41 ng/ml (spreiding: 0,09-0,90 ng/ml) en het oppervlak onder de plasmaconcentratie-tijdcurve (AUC0-∞) bedroeg 1,47-1,49 u*ng/ml (spreiding: 0,53-3,85 u*ng/ml).
Na toediening van de suspensie voor oraal gebruik onder gevoede omstandigheden daalde de Cmax van budesonide met 36% - 41% terwijl de Tmax steeg met 0,90-1,25 uur vergeleken met de toediening onder nuchtere omstandigheden. Er werd geen effect van de inname van voedsel op de AUC0-∞ waargenomen.
Na tweemaal daagse toediening van 5 ml suspensie voor oraal gebruik gedurende 7 dagen vertoonde budesonide een accumulatie van ongeveer 15% voor de mate van blootstelling (AUC0-24,ss) vergeleken met de enkelvoudige dosis.
Bij pediatrische patiënten met EoE (2 tot en met 17 jaar) bleek de biologische beschikbaarheid van budesonide afkomstig van de suspensie voor oraal gebruik ongeveer 60% lager te zijn dan bij gezonde volwassen vrijwilligers. Pediatrische patiënten van 2 tot 5 jaar vertoonden iets hogere mediane blootstellingsparameters (AUC en Cmax) dan de oudere leeftijdsgroepen, terwijl het bereik van de blootstelling bij jongere kinderen volledig binnen het bereik van voor andere leeftijdsgroepen gesimuleerde blootstellingen lag.
Volwassen patiënten met EoE die werden behandeld met budesonide orodispergeerbare tabletten vertoonden daarentegen ten opzichte van gezonde volwassen proefpersonen een stijging van 35% in de piekplasmaconcentraties en een stijging van 60% in de AUC0-12.
Distributie
Het schijnbare distributievolume bedroeg na orale toediening van 1 mg budesonide aan gezonde volwassen proefpersonen 35,52 ± 14,94 l/kg, en na toediening van 4 mg budesonide aan volwassen patiënten met EoE 42,46 ± 23,90 l/kg (farmacokinetische gegevens voor budesonide orodispergeerbare tabletten). De plasma-eiwitbinding is gemiddeld 85-90%.
Biotransformatie
In vergelijking met gezonde proefpersonen is bij volwassen EoE-patiënten de metabolisering van budesonide verminderd, wat leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van budesonide.
Budesonide ondergaat extensieve biotransformatie door CYP3A4 in het slijmvlies van de dunne darm en in de lever naar metabolieten met een lage glucocorticosteroïde activiteit. De glucocorticosteroïde activiteit van de belangrijkste metabolieten 6β-hydroxybudesonide en 16α-hydroxyprednisolon is minder dan 1% van die van budesonide. CYP3A5 draagt niet significant bij aan de metabolisering van budesonide.
Eliminatie
De mediane eliminatiehalfwaardetijd bij gezonde proefpersonen is 4,05-4,50 uur (spreiding 2,38-5,47 uur). Budesonide wordt niet tot nauwelijks uitgescheiden via de nieren. Er werd geen budesonide in de urine gedetecteerd, maar alleen metabolieten van budesonide.
Verminderde leverfunctie
Een relevant deel van budesonide wordt gemetaboliseerd in de lever door CYP3A4. De systemische blootstelling van budesonide is aanzienlijk verhoogd bij patiënten met een ernstige verminderde leverfunctie. Er zijn geen studies uitgevoerd met Jorveza bij patiënten met een verminderde leverfunctie.
Verminderde nierfunctie
Het effect van een verminderde nierfunctie op de farmacokinetiek van budesonide is niet geëvalueerd in een specifieke klinische studie. Daarom wordt budesonide niet aanbevolen voor gebruik bij patiënten met een ernstige verminderde nierfunctie.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Preklinische gegevens in acute, subchronische en chronische toxicologische studies met budesonide lieten atrofie van de thymus en de bijnierschors zien, en een vermindering van met name het aantal lymfocyten.
Budesonide had geen mutagene effecten in een aantal in-vitro- en in-vivo-onderzoeken.
Een licht verhoogd aantal basofiele hepatische foci werd gezien in chronische studies met budesonide in ratten, en in carcinogeniciteitsstudies is een verhoogde incidentie waargenomen van primaire hepatocellulaire neoplasmata, astrocytomen (bij mannelijke ratten) en borsttumoren (bij vrouwelijke ratten). Deze tumoren zijn waarschijnlijk het gevolg van de specifieke steroïde receptorwerking, van een verhoogde metabole belasting en anabole effecten op de lever; deze effecten zijn ook bekend uit studies in ratten met andere glucocorticosteroïden en zijn daarom een klasse-effect in deze diersoort.
Budesonide had geen effect op de vruchtbaarheid van ratten. Aangetoond is dat budesonide, net als andere glucocorticosteroïden, bij drachtige dieren foetale sterfte en afwijkingen in de foetale ontwikkeling (kleiner nestje, intra-uteriene groeivertraging van foetussen en skeletafwijkingen) veroorzaakt. Van sommige glucocorticoïden is gemeld dat ze een gespleten verhemelte bij dieren veroorzaken. De klinische relevantie van deze bevindingen voor de mens is niet vastgesteld (zie rubriek 4.6).
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Sucrose
Water, gezuiverd
Natriumbenzoaat (E 211)
Dinatriumedetaat
Citroenzuur
Methylcellulose [1.500 mPa·s]
Zwartebessensmaak
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar.
Na opening: binnen 10 weken gebruiken.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25 °C.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Amberkleurige glazen fles van 200 ml van geblazen type III-glas.
Kindveilige sluiting
Witte, geribbelde dop (PP) met een kleurloze schroefsluiting (HDPE) en een interne kleurloze uitstroombegrenzer (LDPE). Na opening blijft de uitstroombegrenzer in de flessenhals en maakt deze het mogelijk de doseerspuit voor orale toediening in te steken om de suspensie op te trekken.
Doseerspuit voor orale toediening
CE-gecertificeerde doseerspuit voor orale toediening bestaande uit een kleurloze cilinder (PP) met een kleurloze schroefsluiting (HDPE) en een schaalverdeling die 2,5 ml en 5 ml aangeeft, en een witte zuiger (HDPE).
Verpakkingsgrootte
Eén fles met 165 ml suspensie voor oraal gebruik met één doseerspuit voor orale toediening met schaalverdeling.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Dr. Falk Pharma GmbH
Leinenweberstr. 5
79108 Freiburg im Breisgau
Duitsland
Tel.: +49 (0)761 1514-0
Fax: +49 (0)761 1514-321
E-mail: zentrale@drfalkpharma.de
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/17/1254/012
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 08 januari 2018
Datum van laatste verlenging: 27 september 2022
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
