Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Inaqovi – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Inaqovi

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Inaqovi 35 mg/100 mg filmomhulde tabletten

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke filmomhulde tablet bevat 35 mg decitabine en 100 mg cedazuridine.

Hulpstof(fen) met bekend effect

Elke filmomhulde tablet bevat 306 mg lactose (als lactosemonohydraat).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Filmomhulde tablet (tablet).

Rode, ovale biconvexe tablet met een diameter van 14 mm, egaal aan de ene kant en op de andere kant de inscriptie ‘H35’.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Inaqovi is geïndiceerd als monotherapie voor de behandeling van volwassen patiënten met pas gediagnosticeerde acute myeloïde leukemie (AML), die niet in aanmerking komen voor standaard inductiechemotherapie.

Inaqovi in combinatie met venetoclax is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met pas gediagnosticeerde acute myeloïde leukemie (AML) die niet in aanmerking komen voor standaard inductiechemotherapie.

4.2 Dosering en wijze van toediening

De behandeling moet worden ingesteld en onder toezicht staan van een arts die ervaring heeft met het gebruik van therapieën tegen kanker.

Dosering

Monotherapie

De aanbevolen dosis Inaqovi is eenmaal daags 1 tablet op dag 1 tot en met 5 van elke cyclus van 28 dagen.

De cycli worden elke 28 dagen herhaald. De behandeling dient te worden voortgezet gedurende minimaal 4 cycli tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit. Het kan langer dan 4 cycli duren om een complete of partiële respons te bereiken.

  • Vervanging door een intraveneus decitabine-product binnen een cyclus wordt niet aanbevolen.
  • Premedicatie met standaard anti-emeticumtherapie voorafgaand aan elke dosis om misselijkheid en braken te voorkomen, dient te worden overwogen (zie rubriek 4.4).
  • Een uitstel of verlaging van de dosis per cyclus dient te worden overwogen voor patiënten die hematologische en niet-hematologische toxiciteiten ervaren (zie “Dosisaanpassingen”).

In combinatie met venetoclax

De aanbevolen dosis Inaqovi is eenmaal daags 1 tablet op dag 1 tot en met 5 van elke cyclus van 28 dagen.

De cycli worden elke 28 dagen herhaald. Aanbevolen wordt de behandeling voort te zetten gedurende minimaal 4 cycli tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit.

  • Vervanging door een intraveneus decitabine-product binnen een cyclus wordt niet aanbevolen.
  • Premedicatie met standaard anti-emeticumtherapie voorafgaand aan elke dosis om misselijkheid en braken te voorkomen, dient te worden overwogen (zie rubriek 4.4).
  • Een uitstel of verlaging van de dosis per cyclus dient te worden overwogen voor patiënten die hematologische en niet-hematologische toxiciteit ervaren (zie “Dosisaanpassingen”).
  • Patiënten die worden behandeld met venetoclax kunnen tumorlysissyndroom (TLS) ontwikkelen.

    Raadpleeg de rubrieken 4.2, 4.4 en 4.8 van de samenvatting van de productkenmerken (SmPC, summary of product characteristics) van venetoclax voor meer informatie.

  • Informatie over de dosering van venetoclax vindt u in rubriek 4.2 van de SmPC van venetoclax.

Gemiste of uitgebraakte dosis

  • Als de patiënt binnen 12 uur na het gebruikelijke tijdstip van innemen een dosis heeft gemist, moet de patiënt de gemiste dosis zo spoedig mogelijk innemen en doorgaan met het normale dagelijkse doseringsschema.
  • Als de patiënt met 12 uur of langer een dosis heeft gemist, moet de patiënt wachten en de gemiste dosis de volgende dag op het gebruikelijke tijdstip innemen en daarna de doseringsperiode met één dag verlengen voor elke gemiste dosis om 5 dagelijkse doses voor elke cyclus te voltooien.
  • Als de patiënt na dosering braakt, dient er op die dag geen extra dosis te worden ingenomen. De volgende dosis moet op het gebruikelijke tijdstip worden ingenomen en de normale dagelijkse dosis moet worden hervat, zonder verlenging van de doseringsperiode.

Dosisaanpassingen

Monotherapie

Hematologische bijwerkingen

De volgende cyclus moet worden uitgesteld indien het absolute aantal neutrofielen (ANC) lager is dan 1,0 × 109/l en het aantal bloedplaatjes lager is dan 50 × 109/l bij afwezigheid van actieve ziekte. Het volledig bloedbeeld (CBC) moet worden gecontroleerd tot het ANC 1,0 × 109/l of hoger is en het aantal bloedplaatjes 50 × 109/l of hoger is.

Bij afwezigheid van actieve ziekte:

  • Als er binnen 2 weken na de laatste behandelingscyclus hematologisch herstel optreedt (ANC minstens 1,0 × 109/l en aantal bloedplaatjes minstens 50 × 109/l), dient de behandeling met dezelfde dosis te worden voortgezet.
  • Als er binnen 2 weken na de laatste behandelingscyclus geen hematologisch herstel optreedt (ANC minstens 1,0 × 109/l en aantal bloedplaatjes minstens 50 × 109/l):

    ○ moet de behandeling nog eens 2 weken worden uitgesteld EN

    ○ moet de patiënt de behandeling met een verlaagde dosis op dag 1 tot en met 4 hervatten. Als myelosuppressie na dosisverlaging aanhoudt, moeten verdere dosisverlagingen worden overwogen in de volgorde zoals weergegeven in tabel 1.

    ○ moet de dosis in volgende cycli worden gehandhaafd of verhoogd voor zover klinisch aangewezen.

Patiënten dienen bij actieve ziekte met minimaal 4 cycli te worden behandeld.

Tabel 1: Aanbevolen dosisverlagingen van Inaqovi voor myelosuppressie

DosisverlagingDosis
Eersteeenmaal daags 1 tablet op dag 1 tot en met 4
Tweedeeenmaal daags 1 tablet op dag 1 tot en met 3
Derdeeenmaal daags 1 tablet op dag 1, 3 en 5

Aanhoudende ernstige neutropenie en febriele neutropenie moeten behandeld worden met ondersteunende behandeling (zie rubriek 4.4).

Niet-hematologische bijwerkingen

Voor onderstaande niet-hematologische bijwerkingen moeten volgende behandelingscycli worden uitgesteld en bij verdwijning worden hervat in dezelfde of een verlaagde dosis:

  • serumcreatinine 2 mg/dl of hoger
  • serumbilirubine 2 keer de bovengrens van normaal (ULN) of hoger
  • alanineaminotransferase (ALAT) of aspartaataminotransferase (ASAT) 2 keer de ULN of hoger
  • actieve of niet onder controle gebrachte infectie

Voor dosisaanpassingen voor alle andere bijwerkingen van graad 3 of hoger dienen de richtlijnen van de instelling te worden gevolgd.

In combinatie met venetoclax

Het aantal bloedcellen moet regelmatig worden gecontroleerd totdat cytopenieën zijn verdwenen. Dosisaanpassingen en onderbrekingen vanwege cytopenieën zijn afhankelijk van de remissiestatus. Dag 1 van de innamecycli van Inaqovi moet worden afgestemd op die van de inname van venetoclax. Voor cyclus 1 kan de beoordeling van de beenmergrespons al op dag 22 worden uitgevoerd. Bij het uitblijven van remissie (beenmergblasten < 5%) mag het doseringsschema van Inaqovi niet worden uitgesteld.

Hematologische bijwerkingen

Er moet een volledig bloedbeeld worden afgenomen vóór de start van de behandeling met Inaqovi en vóór elke behandelingscyclus, en dit moet worden gecontroleerd totdat het aantal neutrofielen en bloedplaatjes is hersteld tot graad 1 of 2 (zie rubriek 4.4).

  • Als er binnen 2 weken na de laatste behandelingscyclus hematologisch herstel optreedt (ANC ten minste 1,0 × 109/l en bloedplaatjes ten minste 50 × 109/l), dient de behandeling met dezelfde dosis te worden voortgezet.
  • Als er binnen 2 weken na het bereiken van remissie geen hematologisch herstel optreedt (ANC ten minste 1,0 × 109/l en bloedplaatjes ten minste 50 × 109/l), moet de behandeling met Inaqovi met maximaal 2 extra weken worden uitgesteld en moet een vermindering van het aantal dagen Inaqovi per cyclus worden overwogen volgens tabel 2.

Tabel 2: Aanbevolen dosisverlagingen van Inaqovi bij bijwerkingen

DosisverlagingDosis
Eersteeenmaal daags 1 tablet op dag 1 tot en met 3
Tweedeeenmaal daags 1 tablet op dag 1, 3 en 5
Derdeeenmaal daags 1 tablet op dag 1 en 3

Aanhoudende ernstige neutropenie en febriele neutropenie moeten worden behandeld met ondersteunende behandeling (zie rubriek 4.4).

Dosisaanpassingen voor hematologische bijwerkingen in verband met venetoclax moeten worden uitgevoerd volgens de instructies in de SmPC van venetoclax.

Niet-hematologische bijwerkingen

Dosisverlagingen van Inaqovi in verband met niet-hematologische bijwerkingen vanaf cyclus 3 worden weergegeven in tabel 2.

Dosisaanpassingen voor niet-hematologische bijwerkingen die verband houden met venetoclax moeten worden uitgevoerd volgens de instructies in de SmPC van venetoclax.

Speciale populaties

Leverfunctiestoornis

Bij patiënten met een leverfunctiestoornis zijn geen studies uitgevoerd. De noodzaak voor aanpassing van de dosis bij patiënten met een leverfunctiestoornis is niet nagegaan. Indien de leverfunctie verslechtert, dienen patiënten zorgvuldig te worden gemonitord (zie rubriek 4.4 en 5.2).

Nierfunctiestoornis

Bij patiënten met een lichte of matige nierfunctiestoornis (creatinineklaring [CrCl] ≥ 30 ml/min/1,73 m2) wordt geen aanpassing van de aanvangsdosis aanbevolen. Vanwege de mogelijkheid van verergerde bijwerkingen moeten patiënten met een matige nierfunctiestoornis (CrCl 30 tot 59 ml/min/1,73 m2) worden gemonitord. Inaqovi is niet onderzocht bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CrCl 15 tot 29 ml/min/1,73 m2) of terminale nierziekte (CrCl < 15 ml/min/1,73 m2) (zie rubriek 4.4 en 5.2).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van Inaqovi bij kinderen in de leeftijd tot 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

Monotherapie en in combinatie met venetoclax

Inaqovi is voor oraal gebruik. De tabletten moeten elke dag op ongeveer dezelfde tijd in hun geheel met water worden doorgeslikt. Om een risico op verminderde werkzaamheid te vermijden, mag er 2 uur voor en 2 uur na het innemen van het middel niet worden gegeten (zie rubriek 4.5).

Inaqovi mag niet worden fijngekauwd, vergruisd of gebroken om contact met de huid of vrijkomen van werkzame stof in de lucht te vermijden.

Inaqovi is een cytotoxisch geneesmiddel. Zie rubriek 6.6 voor de juiste hantering en verwijderingsprocedures.

In combinatie met venetoclax

Inaqovi mag niet tegelijkertijd met venetoclax worden ingenomen. Tussen de inname van Inaqovi en venetoclax moet ten minste 2 uur zitten, aangezien venetoclax bij een maaltijd moet worden ingenomen. Raadpleeg de SmPC van venetoclax voor meer informatie.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).

Borstvoeding (zie rubriek 4.6).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Myelosuppressie

Bij de behandeling kunnen fatale en ernstige myelosuppressie optreden (zie rubriek 4.8).

Alvorens de behandeling in te stellen, moet vóór elke cyclus en voor zover klinisch aangewezen het volledig bloedbeeld worden bepaald om de respons en toxiciteit te monitoren. Groeifactoren en anti-infectieuze therapieën moeten waar van toepassing voor behandeling of profylaxe worden toegediend. De volgende cyclus moet worden uitgesteld en met dezelfde of een verlaagde dosis, voor zover aanbevolen, worden hervat (zie rubriek 4.2 en 4.8). Patiënten moeten worden gemonitord op klachten en symptomen van infectie en direct worden behandeld.

Tumorlysissyndroom

Raadpleeg bij patiënten die venetoclax gebruiken rubriek 4.2, 4.4 en 4.8 van de SmPC van venetoclax voor aanvullende informatie vanwege het risico op tumorlysissyndroom (TLS).

Neutropenie

Ondersteunende behandelingen zijn bijvoorbeeld toediening van profylactische antibiotica en/of ondersteuning met groeifactoren (bijvoorbeeld G-CSF) voor neutropenie volgens de institutionele richtlijnen. Voor situaties waarin de toediening moet worden uitgesteld, zie rubriek 4.2.

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen

Bij patiënten die intraveneus decitabine kregen, zijn gevallen van interstitiële longziekte (ILD) (waaronder longinfiltraten, organiserende pneumonie en longfibrose) zonder tekenen van een infectieuze etiologie gemeld. Patiënten met een acuut begin of onverklaarde verergering van longsymptomen moeten zorgvuldig worden beoordeeld om ILD uit te sluiten. Indien ILD wordt bevestigd, moet er passende behandeling worden ingesteld (zie rubriek 4.8).

Leverfunctiestoornis

Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis is niet vastgesteld. Bij toediening van dit geneesmiddel aan patiënten met een leverfunctiestoornis en aan patiënten bij wie klachten of symptomen van leverinsufficiëntie optreden, moet voorzichtigheid worden betracht. Leverfunctietesten moeten uitgevoerd worden voordat de behandeling wordt gestart, voor elke behandelingscyclus en waar klinisch aangewezen (zie rubriek 4.2 en 5.2).

Nierfunctiestoornis

Gebruik bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis is niet onderzocht. Bij toediening van het geneesmiddel aan patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (creatinineklaring [CrCl] < 30 ml/min) moet voorzichtigheid worden betracht. Nierfunctietesten moeten uitgevoerd worden voordat de behandeling wordt gestart, voor elke behandelingscyclus en waar klinisch aangewezen (zie rubriek 4.2 en 5.2).

Hartziekte

Patiënten met een voorgeschiedenis van ernstig congestief hartfalen of een klinisch onstabiele hartziekte werden van de klinische studies uitgesloten. Daarom zijn de veiligheid en werkzaamheid van het geneesmiddel bij deze patiënten niet vastgesteld. In de postmarketingsetting met intraveneus decitabine zijn gevallen gemeld van hartspierziekte met hartdecompensatie, in sommige gevallen reversibel na stopzetting van de behandeling, verlaging van de dosis of correctieve behandeling (zie rubriek 4.8). Patiënten, in het bijzonder degenen met een voorgeschiedenis van een hartziekte, moeten worden gemonitord op klachten en symptomen van hartfalen.

Differentiatiesyndroom

In de postmarketingperiode zijn bij patiënten die intraveneus decitabine kregen gevallen van differentiatiesyndroom (ook bekend als retinoïnezuursyndroom) gemeld (zie rubriek 4.8). Differentiatiesyndroom kan fataal zijn (zie rubriek 4.8). Behandeling met hoge dosis intraveneuze corticosteroïden en hemodynamische monitoring moeten worden overwogen bij het eerste optreden van symptomen of klachten die wijzen op differentiatiesyndroom. De behandeling moet tijdelijk worden gestaakt tot de symptomen verdwijnen. Bij eventuele hervatting is voorzichtigheid geboden.

Toediening van anti-emetica

Tijdens de behandeling kunnen nausea en braken optreden. Toediening van standaard anti-emeticumtherapie voorafgaand aan elke dosis dient te worden overwogen om misselijkheid en braken te minimaliseren.

Hulpstoffen

Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Effect van andere geneesmiddelen op Inaqovi

Decitabine en cedazuridine zijn geen substraten of remmers van cytochroom P450 (CYP450), dus er worden geen interacties met CYP-remmers of -inductoren verwacht.

Cytidinedeaminase-remmers

Omdat decitabine een substraat is voor het enzym cytidinedeaminase (CDA), dat decitabine omzet in een inactieve gedeamineerde vorm, dienen andere geneesmiddelen die CDA remmen te worden vermeden, aangezien gelijktijdige toediening kan leiden tot verhoogde blootstelling aan decitabine.

Effect van Inaqovi op andere geneesmiddelen

Geneesmiddelen die door cytidinedeaminase worden gemetaboliseerd

Cedazuridine is een remmer van CDA en verhoogt daardoor de blootstelling aan decitabine na orale toediening. Gelijktijdige toediening van Inaqovi met geneesmiddelen die door CDA worden gemetaboliseerd (d.w.z. cytarabine, gemcitabine, azacitidine) kan leiden tot verhoogde systemische blootstelling met een mogelijkheid van verhoogde toxiciteit van deze geneesmiddelen. Gelijktijdige toediening van Inaqovi met geneesmiddelen die primair door CDA worden gemetaboliseerd, dient te worden vermeden.

Voedsel

Er is aangetoond dat de totale blootstelling aan decitabine wordt verlaagd wanneer decitabine met een vetrijke, calorierijke maaltijd of een vetarme, caloriearme maaltijd wordt toegediend (zie rubriek 4.2 en rubriek 5.2).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Vrouwen die zwanger kunnen worden/Anticonceptie bij mannen en vrouwen

Vanwege het mogelijke genotoxische effect van decitabine (zie rubriek 5.3) moeten vrouwen die zwanger kunnen worden effectieve maatregelen voor anticonceptie toepassen en voorkomen dat ze zwanger worden terwijl ze met Inaqovi worden behandeld en gedurende 6 maanden na beëindiging van de behandeling. Mannen dienen effectieve maatregelen voor anticonceptie toe te passen en het advies te krijgen geen kind te verwekken zolang ze Inaqovi toegediend krijgen en gedurende 3 maanden na beëindiging van de behandeling (zie rubriek 5.3).

Het gebruik van decitabine en cedazuridine met hormonale anticonceptiva is niet onderzocht.

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van decitabine en cedazuridine bij zwangere vrouwen.

Op basis van de resultaten van embryofoetale toxiciteitsstudies bij dieren (zie rubriek 5.3) kan Inaqovi de foetus schaden wanneer het aan zwangere vrouwen wordt toegediend.

Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).

Inaqovi wordt niet aanbevolen voor gebruik tijdens de zwangerschap en bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen effectieve anticonceptie toepassen. Bij alle vrouwen die zwanger kunnen worden, dient een zwangerschapstest te worden uitgevoerd voordat de behandeling wordt gestart. Als Inaqovi wordt gebruikt tijdens zwangerschap, of als een patiënt zwanger wordt tijdens het gebruik van dit geneesmiddel, dient de patiënt te worden geïnformeerd over het mogelijke gevaar voor de foetus.

Borstvoeding

Het is niet bekend of decitabine, cedazuridine of de metabolieten ervan in de moedermelk worden uitgescheiden.

Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.

Inaqovi is gecontra-indiceerd tijdens borstvoeding (zie rubriek 4.3).

Vruchtbaarheid

Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van decitabine en cedazuridine op de vruchtbaarheid bij de mens. In toxiciteitsonderzoek met herhaalde toediening bij muizen is toxiciteit voor de ovaria en testes waargenomen, waaronder mutageniteit. Vanwege de mogelijkheid van onvruchtbaarheid als gevolg van behandeling, dienen mannen advies in te winnen over het bewaren van sperma en dienen vrouwelijke patiënten die zwanger kunnen worden consultatie te vragen over cryopreservatie van oöcyten, voordat de behandeling wordt gestart. Neem het bovenstaande advies in overweging alvorens de behandeling te starten of een zwangerschap te plannen (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Inaqovi heeft matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Patiënten dienen geïnformeerd te worden dat ze tijdens de behandeling last kunnen hebben van bijwerkingen zoals anemie. Daarom moeten ze voorzichtig zijn bij het autorijden of het bedienen van machines.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De veiligheid van Inaqovi werd geëvalueerd in één fase 3-studie (ASTX727-02-EU) waarin 80 AML-patiënten het geneesmiddel als monotherapie kregen, en in één fase 1/2-studie (ASTX727-07) waarin 189 AML-patiënten Inaqovi in combinatie met venetoclax kregen. Het totale veiligheidsprofiel van Inaqovi wordt hieronder beschreven en komt overeen met het bekende veiligheidsprofiel van intraveneus decitabine.

Bij de patiënten die werden behandeld in de studies ASTX727-02-EU en ASTX727-07 waren de vaakst voorkomende bijwerkingen (≥ 20%), met inbegrip van graad ≥ 3, trombocytopenie (ASTX727-02-EU) en febriele neutropenie (ASTX727-07).

De vaakst voorkomende ernstige bijwerkingen (≥ 20%) waren febriele neutropenie, sepsis en pneumonie.

24% van de patiënten overleed tijdens de behandeling. De vaakst voorkomende bijwerkingen die tot de dood leidden, waren onder meer pneumonie (8%), sepsis (3%) en centraal-zenuwstelselhemorragie in de setting van trombocytopenie (3%).

Getabelleerde lijst van bijwerkingen

De veiligheidsevaluatie van bijwerkingen is grotendeels gebaseerd op ervaring met Dacogen bij patiënten met AML. De veiligheid van Inaqovi bij volwassen patiënten werd geëvalueerd in een veiligheidspopulatie met AML-patiënten uit de fase 3-studie (ASTX727-02-EU, N = 80) en de fase 1/2-studie met Inaqovi in combinatie met venetoclax (ASTX727-07, N = 189).

Tabel 3 toont de bijwerkingen die met Inaqovi in verband zijn gebracht bij patiënten met AML die een monotherapie (N = 80) of een combinatietherapie met venetoclax (N = 189) ondergingen, of die met intraveneus decitabine in verband zijn gebracht, naar systeem/orgaanklasse (SOC) volgens MedDRA. Binnen iedere SOC worden de bijwerkingen gerangschikt naar frequentie en daarna in volgorde van afnemende ernst vermeld. De overeenkomstige frequentiecategorie voor elke bijwerking wordt gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 3: Bijwerkingen die bij behandeling van AML-patiënten met Inaqovi, Inaqovi in combinatie met venetoclax of intraveneus decitabine zijn waargenomen

Systeem/ orgaanklasse volgens MedDRAMedDRA-term a

AML monotherapie (N = 80), AML combinatietherapie

(N = 189) of i.v. decitabine

Alle CTCAE-graden

Frequentie

CTCAE graad 3‐4

Frequentie

Infecties en parasitaire aandoeningen

Alle andere infecties (viraal, bacterieel,

schimmel) b

Zeer vaakZeer vaak
PneumonieZeer vaakZeer vaak
Sepsis cZeer vaakVaak
Urineweginfectie dZeer vaakVaak

Sinusitis (waaronder door schimmels en

bacterieel e)

VaakeVaake

Bloed- en

lymfestelsel-aandoeningen

Leukopenie fZeer vaakZeer vaak
Trombocytopenie f,gZeer vaakZeer vaak
Anemie fZeer vaakZeer vaak
Neutropenie fZeer vaakZeer vaak
Febriele neutropenieZeer vaakZeer vaak
Pancytopenie hSomshSomsh

Neoplasmata, benigne, maligne en niet-

gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)

Differentiatie-syndroom iNiet bekendNiet bekend
Systeem/ orgaanklasse volgens MedDRAMedDRA-term a

AML monotherapie (N = 80), AML combinatietherapie

(N = 189) of i.v. decitabine

Alle CTCAE-graden

Frequentie

CTCAE graad 3‐4

Frequentie

Voedings- en stofwisselings-stoornissenHyperglykemie fZeer vaakVaak
Zenuwstelsel-aandoeningenHoofdpijnVaakVaak
HartaandoeningenHartspierziekte jSomsjSomsj
Ademhalings-stelsel-, borstkas- en mediastinum-aandoeningenBloedneusVaakVaak
Interstitiële longziekteNiet bekendNiet bekend
Maagdarmstelsel-aandoeningenStomatitis kZeer vaakVaak
NauseaZeer vaakSoms
Diarree lZeer vaakVaakl
Braken lZeer vaakVaakl
Neutropene colitis mVaakVaak
Lever- en galweg-aandoeningen

Aspartaat-

aminotransferase

verhoogd f

Zeer vaakVaak

Alanine-

aminotransferase

verhoogd f

Zeer vaakVaak

Alkalische fosfatase

verhoogd f

Zeer vaakVaak
Bilirubine verhoogd fZeer vaakSoms

Huid- en

onderhuidaandoe ningen

Acute febriele neutrofiele dermatose (Sweet-

syndroom) n

SomsnNiet van toepassing o

Algemene

aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen

PyrexieZeer vaakVaak

a De overeenkomstige frequentiecategorie voor elke bijwerking is gebaseerd op de CIOMS III-conventie b Het vaakst waargenomen zijn anaal abces, anorectale infectie, bacteriëmie, cellulitis, herpesvirusinfectie, candidiasis, huidinfectie, Varicella zoster-virusinfectie

c Het vaakst waargenomen zijn sepsis, septische shock, systemische candidiasis, urosepsis d Het vaakst waargenomen zijn bacteriurie, cystitis, urineweginfectie

e Sinusitis bacterieel werd niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar sinusitis (organisme niet gespecificeerd) werd wel waargenomen in klinische studies met i.v. decitabine met de frequentie vaak f Gebaseerd op laboratoriumwaarden

g Trombocytopenie kan leiden tot bloeding en hemorragische reacties die fataal kunnen zijn h Pancytopenie, waaronder fatale voorvallen, werd niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar werd wel waargenomen in klinische studies met i.v. decitabine met de frequentie soms i Differentiatiesyndroom en interstitiële longziekte werden niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar werden wel waargenomen in de postmarketingsetting met het gebruik van i.v. decitabine j Hartspierziekte werd niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar werd wel waargenomen in klinische studies met i.v. decitabine met de frequentie soms

k Het vaakst waargenomen zijn afte, glossitis, stomatitis, tongulceratie

l Diarree en braken, graad 3-4, werden niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar werden wel waargenomen in klinische studies met i.v. decitabine met de frequentie vaak

m Caecitis (inclusief fatale voorvallen) werd niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar werd wel waargenomen in de postmarketingsetting met het gebruik van i.v. decitabine

n Acute febriele neutrofiele dermatose werd niet in de klinische studie met Inaqovi waargenomen, maar werd wel waargenomen in klinische studies met i.v. decitabine (alle graden) met de frequentie soms

o Niet van toepassing (graad 3-4): bijwerking is niet waargenomen met Inaqovi of i.v. decitabine in klinische studies of postmarketing

CTCAE= Common Terminology Criteria for Adverse Events

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Hematologische bijwerkingen

De vaakst gemelde hematologische bijwerkingen geassocieerd met de behandeling waren leukopenie, trombocytopenie, anemie, neutropenie en febriele neutropenie. Deze bijwerkingen zijn manifestaties van myelosuppressie en kunnen zich als pancytopenie presenteren.

Bij patiënten die behandeling kregen, werden ernstige bloedinggerelateerde bijwerkingen gemeld, zoals gastro-intestinale bloeding en cerebrale bloeding in de context van ernstige trombocytopenie. Bloeding kan ook in de ogen, huid en slijmvliezen (mond en anorectaal) optreden.

Hematologische bijwerkingen moeten worden behandeld door monitoring met gebruikelijke volledige bloedtellingen en zo nodig vroege toediening van ondersteunende behandelingen. Ondersteunende behandelingen zijn bijvoorbeeld toediening van profylactische antibiotica en/of ondersteuning met groeifactoren (bijvoorbeeld G-CSF) voor neutropenie en transfusies voor anemie of trombocytopenie, volgens de institutionele richtlijnen. Voor situaties waarin de behandeling moet worden uitgesteld, zie rubriek 4.2.

Bijwerkingen m.b.t. infecties en parasitaire aandoeningen

Bij patiënten die behandeling kregen, werden ernstige infectiegerelateerde bijwerkingen gemeld met mogelijk fatale afloop, zoals septische shock, sepsis, pneumonie en andere infecties (viraal, bacterieel en schimmel).

Maagdarmstelselaandoeningen

Gevallen van enterocolitis, met inbegrip van neutropene colitis, werden gemeld tijdens de behandeling. Enterocolitis kan leiden tot septische complicaties en kan gepaard gaan met een fatale afloop.

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen

Bij patiënten die intraveneus decitabine kregen, zijn gevallen van interstitiële longziekte (waaronder longinfiltraten, organiserende pneumonie en longfibrose) zonder tekenen van een infectieuze etiologie gemeld.

Differentiatiesyndroom

Bij patiënten die intraveneus decitabine kregen, zijn gevallen van differentiatiesyndroom (ook bekend als retinoïnezuursyndroom) gemeld. Het differentiatiesyndroom kan fataal zijn en de symptomen en klinische bevindingen omvatten ademnood, longinfiltraten, koorts, rash, longoedeem, perifeer oedeem, snelle gewichtstoename, pleurale effusies, pericardiale effusies, hypotensie en nierdisfunctie. Het differentiatiesyndroom kan optreden met of zonder gelijktijdige leukocytose. Capillaireleksyndroom en coagulopathie kunnen ook optreden (zie rubriek 4.4).

Andere bijzondere patiëntengroepen

Ouderen

Van de patiënten die in klinische fase 3- en fase 1/2-studies Inaqovi kregen, was 39% en 28% jonger dan 75 jaar en was 61% en 72% 75 jaar of ouder. Er werden geen totale verschillen in veiligheid of werkzaamheid waargenomen tussen patiënten van 75 jaar en oudere en jongere patiënten.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Klachten en symptomen

Overdosering kan verhoogde myelosuppressie en neutropenie-gerelateerde infecties zoals pneumonie en sepsis veroorzaken.

Behandeling

Er is geen specifiek antidotum bekend voor een overdosering van het geneesmiddel. In het geval van een overdosering moeten patiënten nauwlettend worden gecontroleerd op klachten of symptomen van bijwerkingen en moet passende symptomatische behandeling worden ingesteld.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: antineoplastische middelen, antimetabolieten, pyrimidine-analoga; cytidinedeaminase-remmer; ATC-code: L01BC58.

Werkingsmechanisme

Decitabine is een nucleoside metabole remmer die zijn antineoplastische effecten vermoedelijk uitoefent na fosforylering en directe inbouw in DNA en remming van DNA-methyltransferase, wat hypomethylering van DNA en celdifferentiatie en/of apoptose veroorzaakt. Door decitabine geïnduceerde hypomethylering in neoplastische cellen kan de normale functie herstellen van genen die essentieel zijn voor de controle van celdifferentiatie en -proliferatie. In snel delende cellen kan de cytotoxiciteit van decitabine ook worden toegeschreven aan de vorming van covalente adducten tussen DNA-methyltransferase en in DNA ingebouwd decitabine.

Cytidinedeaminase (CDA) is een enzym dat verantwoordelijk is voor de afbraak van cytidinenucleosiden, waaronder het cytidine-analogon decitabine. Hoge gehalten CDA in het maag-darmstelsel en de lever breken deze nucleosiden snel af en verhinderen of beperken de orale biologische beschikbaarheid ervan. Cedazuridine remt CDA. Orale toediening van cedazuridine met decitabine verhoogt de systemische blootstelling aan decitabine door remming van het first-pass metabolisme van decitabine in de darmen en de lever door CDA.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

Monotherapie

Inaqovi werd geëvalueerd in een open-label, gerandomiseerde fase 3-cross-overstudie met 2 cycli en 2 volgorden (ASTX727-02-EU, NCT03306264) bij volwassen patiënten met de novo- of secundaire AML, zoals gedefinieerd volgens de criteria van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die geen kandidaat waren voor standaard inductiechemotherapie. In totaal 89 patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar het krijgen van Inaqovi (35 mg decitabine en 100 mg cedazuridine) oraal in cyclus 1 en decitabine (20 mg/m2) intraveneus in cyclus 2 (n = 44) of de omgekeerde volgorde (n = 45). Zowel Inaqovi als intraveneus decitabine werd eenmaal daags toegediend op dag 1 tot en met 5 van de cyclus van 28 dagen. Vanaf cyclus 3 kregen alle patiënten eenmaal daags oraal Inaqovi op dag 1 tot en met 5 van elke cyclus van 28 dagen tot ziekteprogressie, overlijden of onaanvaardbare toxiciteit. Twee van de gerandomiseerde patiënten kregen geen studiebehandeling en vijftien werden alleen in cyclus 1 behandeld: 8 met Inaqovi en 7 met intraveneus decitabine.

De mediane behandelingsduur was 5 maanden (spreiding 0 tot 18 maanden).

Demografische en baseline-ziektekenmerken staan in tabel 4 weergegeven.

Tabel 4: Demografische en baseline-ziektekenmerken (fase 3)

KenmerkFase 3 Inaqovi (N = 89)
Leeftijd (jaar)
Mediaan (min., max.)78 (61; 92)
Geslacht (%)
Man54 (60,7)
Vrouw35 (39,3)
ECOG-prestatiescore (%)
036 (40,4)
153 (59,6)
Ziektecategorie (%)
de novo-AML57 (64,0)
Secundaire AML32 (36,0)
MDS18 (20,2)
Andere voorafgaande hematologische aandoening7 (7,9)
Therapiegerelateerde AML7 (7,9)
Eerdere HMA-therapie (%)
Eerder azacitidine2 (2,2)
Afhankelijkheid van transfusiea (%)
Afhankelijkheid van RBC-transfusie37 (41,6)
Afhankelijkheid van bloedplaatjestransfusie14 (15,7)

a Gedefinieerd als documentatie van ≥ 2 eenheden transfusie binnen 56 dagen van de eerste dag van studiebehandeling.

AML=acute myeloïde leukemie; ECOG=Eastern Cooperative Oncology Group; HMA=hypomethyleringsmiddel; MDS=myelodysplastisch syndroom; RBC=rode bloedcel.

De primaire uitkomstmaat van de fase 3-studie was de 5-daagse cumulatieve decitabine-AUC tussen Inaqovi en intraveneus decitabine. Met Inaqovi werden AUC0-24 h-blootstellingen equivalent aan intraveneuze infusie van decitabine in 20 mg/m2 bereikt (zie rubriek 5.2).

Secundaire werkzaamheidseindpunten waren onder meer complete respons (CR) en de snelheid van overgang van transfusieafhankelijkheid naar transfusieonafhankelijkheid. Beschrijvende samenvattingen van werkzaamheid staan in tabel 5 weergegeven.

Tabel 5: Werkzaamheidsresultaten bij patiënten met AML in studie ASTX727-02-EU AML (fase 3)

WerkzaamheidseindpuntenInaqovi (N = 89)
Complete respons (%) [95%-BI]21 [13,4; 31,3]
Mediane duur van CR* - maanden [95%-BI]5,8 [3,3; NE]
Mediane tijd tot CR - maanden [spreiding]3,0 [1,8; 7,4]
Totale respons† (%) [95%-BI]32 [22,0; 42,2]

* Van begin van CR tot recidief of overlijden

† OR omvatte patiënten met een beste respons van CR, CRi en PR

BI=betrouwbaarheidsinterval; CR=complete respons; NE=niet evalueerbaar; OR=totale respons; PR=partiële respons.

Een patiënt werd beschouwd als onafhankelijk van transfusie wanneer de patiënt ≥ 56 achtereenvolgende dagen na behandeling geen RBC- en geen bloedplaatjestransfusie had gehad. Van een totaal van 41 patiënten (van de 87 behandelde patiënten) die bij baseline afhankelijk waren van RBC- en/of bloedplaatjestransfusie werden er 14 (34%) onafhankelijk van RBC- en/of bloedplaatjestransfusie gedurende een periode van 56 dagen na baseline. Van de 46 patiënten die bij baseline onafhankelijk waren van zowel RBC- als bloedplaatjestransfusie bleven er 12 (26%) transfusieonafhankelijk gedurende een periode van 56 dagen na baseline.

In combinatie met venetoclax

Inaqovi in combinatie met venetoclax werd geëvalueerd in de studie ASTX727-07 fase 2 deel B, een open-label, interventionele studie met één groep met 101 behandelde volwassen patiënten met pas gediagnosticeerde AML die 75 jaar of ouder waren, of die comorbiditeiten hadden die het gebruik van intensieve inductiechemotherapie uitsloten op basis van ten minste één van de volgende criteria: ECOG-prestatiestatus bij de baseline van 2-3, ernstige hartaandoening of pulmonale comorbiditeit, matige leverinsufficiëntie, CLcr ≥ 30 ml/min tot < 45 ml/min, of andere comorbiditeit.

Patiënten kregen Inaqovi oraal eenmaal daags op dag 1 tot en met 5 van elke cyclus en venetoclax eenmaal daags als volgt: 100 mg op dag 1 van cyclus 1, 200 mg op dag 2 van cyclus 1, 400 mg op dag 3 tot en met dag 28 van cyclus 1, en 400 mg op dag 1 tot en met dag 28 van cycli ≥ 2 in elke 28-daagse cyclus tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit optrad.

Beenmergbeoordelingen werden, met minimale uitzonderingen, uitgevoerd binnen 7 dagen voorafgaand aan en inclusief dag 1 van een behandelingscyclus om de respons op de behandeling te bepalen en beslissingen over de dosering van de onderzoeksbehandeling te bepalen. Voor die patiënten van wie werd vastgesteld dat ze in remissie waren, waren dosisvertraging en/of dosisverlaging toegestaan in het geval van neutropenie of trombocytopenie van graad 4, evenals voor niet-hematologische toxiciteiten van graad 3 of 4.

De demografische en ziektekenmerken bij de baseline worden weergegeven in tabel 6.

Tabel 6: Demografische gegevens en ziektekenmerken bij de baseline voor studie ASTX727-07 deel B

Kenmerk

INAQOVI+VEN

N = 101

Leeftijd (jaren)
Mediaan (min., max.)78 (63; 88)
Geslacht (%)
Man60
Vrouw40
ECOG-prestatiescore (%)
0-178
219
33
Diagnose, n (%)
AML met recidiverende genetische afwijkingen14 (13,9)
AML met myelodysplasie-gerelateerde veranderingen57 (56,4)
AML, therapiegerelateerd7 (6,9)
AML, niet anders gespecificeerd23 (22,8)

Primair eindpunt in fase 2 deel B was CR zoals beoordeeld door de onderzoeker. De mediane follow-uptijd was 11,2 maanden (bereik: 0,3 tot 17,5 maanden). De mediane behandelingsduur voor Inaqovi was 5,5 maanden (bereik: 0,2 tot 17,2 maanden) en de mediane behandelingsduur voor venetoclax was 5,5 maanden (bereik: 0,2 tot 17,2 maanden).

De werkzaamheidsresultaten zijn weergegeven in tabel 7.

Tabel 7: Werkzaamheidsresultaten bij patiënten met AML (studie ASTX727-07 deel B)

Werkzaamheidseindpunten

INAQOVI+VEN

(N = 101)

Responspercentage

CR, n (%)

(95%-BI)*

47 (46,5) (36,5; 56,7)

Duur van respons†‡

Mediane DoR (CR) (maanden)

(95%-BI)

NR

(NR, NR)

Tijd tot respons volgens onderzoekers (alle responders)

Tijd tot respons (maanden)

Mediaan

Min., max.

CR

(n = 47)

2,37

0,7; 15,3

Afkortingen: BI = betrouwbaarheidsinterval; CR = volledige respons; DoR = duur van respons; NR = niet bereikt CR werd beoordeeld op basis van de 2017 European LeukemiaNet (ELN)-criteria (Döhner et al 2017) * Geschat door middel van de Clopper-Pearson-methode

† Gedefinieerd als de tijd vanaf de eerste CR tot ziekteprogressie of overlijden door welke oorzaak ook, wat zich het eerst voordeed

‡ Geschat door middel van de Kaplan-Meier-methode

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoeken met Inaqovi in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met AML (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

De farmacokinetische (FK) parameters van decitabine en cedazuridine werden onderzocht na toediening van Inaqovi in de aanbevolen dosis aan patiënten met myelodysplastisch syndroom (MDS), chronische myelomonocytaire leukemie (CMML) en AML.

Met de aanbevolen dosis Inaqovi gedurende 5 achtereenvolgende dagen werden AUC-blootstellingen aan decitabine bereikt die equivalent waren aan die welke met intraveneuze infusie van decitabine bij 20 mg/m2 werden bereikt. De geometrisch gemiddelde verhouding (GMR) van 5-daagse totale decitabine-AUC0-24 h tussen Inaqovi en intraveneus decitabine was 99% voor patiënten met MDS/CMML en 100% voor patiënten met AML (90% betrouwbaarheidsinterval [BI] 93%, 106% en 91%, 109% voor respectievelijk MDS/CMML en AML).

Bij steady state (bereikt met de tweede dosis) waren de circulerende plasmaconcentraties typisch 1,8 keer en 1,1 keer de plasmaconcentraties op dag 1 voor respectievelijk decitabine en cedazuridine.

In de MDS-populatie (hoogste aantal beschikbare proefpersonen; gegevens voor AML waren vergelijkbaar) was respectievelijk de gemiddelde (% variatiecoëfficiënt [CV]) AUC0-24 h-blootstelling aan decitabine bij steady state 189 (55%) ng×u/ml en de Cmax 145 (55%) ng/ml. De gemiddelde AUC0-24 h-blootstelling aan cedazuridine bij steady state (dag 2) was 3.290 (45%) ng×u/ml en de Cmax was 349 (49%) ng/ml.

Blootstellingen aan decitabine bij gelijktijdig gebruik van Inaqovi met venetoclax (studie ASTX727-07) waren vergelijkbaar met die bij Inaqovi als monotherapie.

Absorptie

Na orale toediening van Inaqovi was de mediane tijd tot piekconcentratie (tmax) bij steady state 3 uur (spreiding: 0,5 tot 7,9) voor cedazuridine en 1 uur (spreiding: 0,3 tot 3) voor decitabine. De orale relatieve biologische beschikbaarheid van decitabine indien gelijktijdig toegediend met cedazuridine nam toe, waardoor systemische AUC-blootstellingen als met intraveneus decitabine werden bereikt. De biologische beschikbaarheid van cedazuridine was 20,7% (spreiding: 12,7% tot 25,6%).

De systemische blootstelling aan cedazuridine werd niet significant beïnvloed door voedsel. Maaltijden met veel calorieën/vet verminderden de AUC0-24 van decitabine met 50% en de Cmax met 70%; maaltijden met weinig calorieën/vet verminderden de AUC0-24 met 40% en de Cmax met 45%. Daarom moet Inaqovi in nuchtere toestand worden ingenomen, op een lege maag, waarbij er gedurende 2 uur vóór en na de inname van de Inaqovi-tablet geen voedsel mag worden genuttigd (zie rubriek 4.2).

Distributie

Decitabine

Decitabine wordt in vitro voor ongeveer 5% gebonden aan humane plasma-eiwitten. Het geometrisch gemiddelde (CV%) van het schijnbare distributievolume bij steady state is 417 l (54%).

Cedazuridine

Cedazuridine wordt in vitro voor ongeveer 35% gebonden aan humane plasma-eiwitten. Het geometrisch gemiddelde (CV%) van het schijnbare distributievolume bij steady state voor cedazuridine is 296 l (51%).

Biotransformatie

Decitabine

Decitabine wordt voornamelijk gemetaboliseerd via deaminering door cytidinedeaminase en ook door fysisch-chemische afbraak onder fysiologische omstandigheden.

Cedazuridine

De primaire metabole route voor cedazuridine is omzetting naar het epimeer door fysisch-chemische omzetting bij preabsorptie in het maag-darmkanaal.

Eliminatie

Decitabine

Na een enkelvoudige orale dosis Inaqovi was de gemiddelde (CV%) terminale eliminatiehalfwaardetijd (t1/2) van decitabine 1,2 (23%) uur. De schijnbare orale klaring (CL/F) was 197 l/u bij steady state. De voornaamste eliminatieroute voor decitabine is metabool/afbraak. Metabolieten en afbraakproducten worden hoofdzakelijk via de nieren uitgescheiden.

Cedazuridine

Na een enkelvoudige orale dosis Inaqovi was de gemiddelde (CV%) t1/2 van cedazuridine 6,3 (18%) uur. De gemiddelde (CV%) schijnbare orale klaring (CL/F) was 25,6 (159%) l/u bij steady state.

De twee voornaamste eliminatieroutes van cedazuridine zijn eliminatie via de nieren als oorspronkelijk geneesmiddel en omzetting in het epimeer (dat daarna via de nieren wordt uitgescheiden). Na een enkelvoudige orale dosis van 100 mg radioactief gelabeld cedazuridine werd 46% (17,1% ongewijzigd) van de toegediende dosis in de urine aangetroffen en werd 51% in de feces aangetroffen.

Lineariteit/non-lineariteit

Voor decitabine werd een bij benadering dosisproportionele toename in piekconcentraties (Cmax) en AUC over het doseringsinterval waargenomen over een dosisbereik van 20 mg tot 40 mg in combinatie met 100 mg cedazuridine.

De blootstelling aan cedazuridine over het geëvalueerde dosisbereik van 40 mg tot 100 mg eenmaal daags was dosisproportioneel.

Speciale populaties

Leeftijd, geslacht, lichaamsgewicht en lichaamsoppervlak hadden geen klinisch relevant effect op de FK-parameters van decitabine of cedazuridine na dosering met Inaqovi.

Nierfunctiestoornis

De FK van decitabine en cedazuridine is niet formeel onderzocht bij patiënten met een verminderde nierfunctie. Patiënten met een normale nierfunctie (N = 65) en een lichte (N = 129) of matige (N = 103) nierfunctiestoornis werden in de klinische studies opgenomen. Een nierfunctiestoornis verhoogt de blootstelling aan cedazuridine (aangezien eliminatie van het oorspronkelijke geneesmiddel via de nieren een belangrijke eliminatieroute is) en verhoogt potentieel ook de blootstelling aan decitabine (vanwege remming van het metabolisme van decitabine veroorzaakt door verhoogde blootstelling aan cedazuridine). Decitabine wordt hoofdzakelijk gemetaboliseerd en niet als onveranderd geneesmiddel via de nieren uitgescheiden. Slechts drie patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en geen patiënten met terminale nierziekte werden in de studies opgenomen. Zie ook rubriek 4.2 en 4.4.

Leverfunctiestoornis

De FK van decitabine en cedazuridine is niet formeel onderzocht bij patiënten met een leverfunctiestoornis. Zeer weinig patiënten met een leverfunctiestoornis werden in de klinische studies opgenomen. Er worden geen grote effecten van leverfunctiestoornis op de blootstelling aan decitabine of cedazuridine verwacht, aangezien cedazuridine niet in de lever wordt gemetaboliseerd en decitabine wordt gemetaboliseerd door in diverse weefsels aanwezige cytidinedeaminase.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Carcinogeniteit, mutagenese en vermindering van vruchtbaarheid

Er zijn geen carcinogeniteitsonderzoeken met decitabine, cedazuridine of de combinatie daarvan uitgevoerd.

Decitabine bleek in in-vitro- en in-vivo-studies mutageen te zijn. Decitabine verhoogde de mutatiefrequentie in L5178Y-muislymfoomcellen en er ontstonden mutaties in een lac-I-transgeen van Escherichia coli in colon-DNA van met decitabine behandelde muizen. Decitabine veroorzaakte chromosoomherschikkingen bij larven van fruitvliegen.

Cedazuridine bleek mutageen in de bacteriële omgekeerde mutatietest (Ames-assay) en bleek genotoxisch in de chromosoomafwijkingsstudie in vitro met gebruik van menselijke lymfocyten. Cedazuridine was negatief voor de genotoxiciteitsbeoordeling in drie in-vivo-studies, waaronder de muis-micronucleus, Comet-assay en de Pig-A-assay.

Uit vruchtbaarheidsstudies en toxiciteitsstudies met herhaalde dosering bleken schadelijke uitkomsten op de reproductiefunctie en vruchtbaarheid.

Bij mannetjesmuizen die 3 keer per week gedurende 7 weken intraperitoneale injecties met 0,15, 0,3 of 0,45 mg/m2 decitabine (ongeveer 0,3% tot 1% van de aanbevolen klinische dosis) kregen, bleken testesgewichten verlaagd, waren er afwijkende histologische bevindingen en werden significante afnames in aantal spermacellen gevonden bij doses ≥ 0,3 mg/m2. Bij vrouwtjes die paarden met mannetjes die ≥ 0,3 mg/m2 decitabine toegediend kregen, was het drachtigheidscijfer verlaagd en was het pre-implantatieverlies significant verhoogd.

Decitabine werd oraal toegediend aan mannetjesratten in 0,75, 2,5 of 7,5 mg/kg/dag in cycli van 5 dagen op/23 dagen af gedurende in totaal 90 dagen. Lage testes- en epididymisgewichten, afwijkende histologische bevindingen en verlaagde aantallen spermacellen werden waargenomen bij doses ≥ 0,75 mg/kg (ongeveer ≥ 3 keer de blootstelling bij patiënten bij de aanbevolen klinische dosis op basis van AUC).

Cedazuridine werd oraal toegediend aan mannetjes- en vrouwtjesmuizen in 100, 300 of 1.000 mg/kg/dag in cycli van 7 dagen op/21 dagen af gedurende in totaal 91 dagen. Bijwerkingen, waaronder afwijkende histologische bevindingen in de testes, epididymis en ovaria, evenals verlaagde aantallen spermacellen werden waargenomen bij de dosis van 1.000 mg/kg (ongeveer 108 keer de blootstelling bij patiënten bij de aanbevolen klinische dosis). Deze bevindingen vertoonden aanwijzingen van omkeerbaarheid na 3 weken zonder dosis.

Teratogene effecten

Uit de literatuur blijken bewijzen dat decitabine carcinogeen potentieel heeft. De beschikbare gegevens van in-vitro- en in-vivo-studies leveren voldoende bewijs dat decitabine genotoxisch potentieel heeft. Gegevens uit de literatuur geven tevens aan dat decitabine ongunstige effecten heeft op alle aspecten van de reproductiecyclus, waaronder vruchtbaarheid, embryofoetale ontwikkeling en postnatale ontwikkeling. Toxiciteitsstudies met herhaalde doseringen over meerdere cycli bij ratten en konijnen gaven aanwijzingen dat de primaire toxiciteit myelosuppressie was, met effecten op het beenmerg, die reversibel was bij het stoppen van de behandeling. Gastro-intestinale toxiciteit werd ook waargenomen en bij mannelijke dieren werd atrofie van de testes gezien, die niet herstelde gedurende de geplande herstelperiodes.

Toediening van decitabine aan neonatale/juveniele ratten toonde een vergelijkbaar algemeen toxiciteitsprofiel als bij oudere ratten. De neurologische en gedragsmatige ontwikkeling en de reproductiecapaciteit werden niet aangetast als neonatale/juveniele ratten werden behandeld met doses die myelosuppressie induceren.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Tabletkern

Lactosemonohydraat

Hypromellose (E464)

Croscarmellosenatrium (E466)

Siliciumdioxide, colloïdaal watervrij

Magnesiumstearaat (E572)

Filmomhulling

Polyvinylalcohol (E1203)

Titaandioxide (E171)

Polyethyleenglycol (E1521)

Talk (E553b)

IJzeroxide rood (E172)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

5 jaar.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht. Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur.

6.5. Aard en inhoud van de verpakking

5 filmomhulde tabletten in PVC/aluminium blisterverpakkingen (triplex koudvormbaar aluminium-plastic).

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Veilig hanteren van Inaqovi filmomhulde tabletten

Bij het hanteren van Inaqovi filmomhulde tabletten dienen richtlijnen voor het hanteren van cytotoxische geneesmiddelen te worden gevolgd volgens geldende lokale aanbevelingen en/of regelgeving.

Mits de buitenbekleding van de tablet intact is, is er geen risico bij het hanteren van Inaqovi filmomhulde tabletten.

Inaqovi filmomhulde tabletten mogen niet worden fijngemaakt of verdeeld.

Verwijdering

Al het ongebruikte geneesmiddel dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften voor de verwijdering van cytotoxische geneesmiddelen.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Otsuka Pharmaceutical Netherlands B.V.

Herikerbergweg 292

1101 CT Amsterdam

Nederland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/23/1756/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 15 september 2023

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (http://www.ema.europa.eu).

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Inaqovi

EU-vergunningsnummer EU/1/23/1756
Werkzame stof (INN) cedazuridine;decitabine
ATC-code L01BC58
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Otsuka Pharmaceutical Netherlands B.V.
Status van de vergunning Vergund (15-09-2023)
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 17-07-2026