SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Icotyde
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
ICOTYDE 200 mg filmomhulde tabletten
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke filmomhulde tablet bevat icotrokinrahydrochloride, overeenkomend met 200 mg icotrokinra.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Filmomhulde tablet (tablet).
Geelachtig oranje tot geelachtig bruine, ovale, filmomhulde tablet, ongeveer 19 mm lang en 9 mm breed met de inscriptie '200' aan de ene kant en 'JNJ' aan de andere kant.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
ICOTYDE is geïndiceerd voor de behandeling van matige tot ernstige plaque psoriasis bij volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder met een gewicht van ten minste 40 kg die in aanmerking komen voor systemische therapie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet worden gestart onder leiding en toezicht van een arts met ervaring in de diagnose en behandeling van plaque psoriasis.
Volwassenen en adolescenten met een gewicht van ten minste 40 kg
De aanbevolen dosis ICOTYDE is 200 mg eenmaal daags oraal op een lege maag (zie ‘Wijze van toediening’).
Als een patiënt na 24 weken geen bewijs voor therapeutisch voordeel vertoont, moet stopzetting van de behandeling worden overwogen. De respons van de patiënt op de behandeling moet regelmatig worden geëvalueerd. Sommige patiënten met plaque psoriasis met een initiële gedeeltelijke respons kunnen bij voortzetting van de behandeling na 24 weken alsnog verdere verbetering vertonen.
Gemiste dosis
Als er een dosis is overgeslagen, moeten patiënten worden geïnstrueerd de dosis op dezelfde dag zo snel mogelijk in te nemen en het normale doseringsschema de volgende dag weer te hervatten.
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig bij oudere patiënten van 65 jaar en ouder (zie rubriek 5.2). Nierinsufficiëntie
Voor patiënten met lichte, matige of ernstige nierinsufficiëntie wordt geen dosisaanpassing aanbevolen. ICOTYDE is niet onderzocht bij patiënten met terminale nierziekte en mag bij deze patiënten alleen worden gebruikt als het voordeel opweegt tegen het mogelijke risico (zie rubriek 5.2).
Leverinsufficiëntie
Voor patiënten met lichte, matige of ernstige leverinsufficiëntie wordt geen dosisaanpassing aanbevolen (zie rubriek 5.2).
Pediatrische patiënten
Bij kinderen in de leeftijdscategorie van 12 jaar tot jonger dan 18 jaar en met een gewicht van ten minste 40 kg is de aanbevolen dosis dezelfde als bij volwassenen (zie hierboven).
De veiligheid en werkzaamheid van ICOTYDE bij kinderen jonger dan 12 jaar of kinderen die minder dan 40 kg wegen, zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Voor oraal gebruik.
ICOTYDE filmomhulde tabletten moeten na het ontwaken op een nuchtere maag met water worden ingenomen, ten minste 30 minuten vóór het eten van voedsel (zie rubriek 5.2). De filmomhulde tablet moet in zijn geheel worden doorgeslikt.
Alternatieve wijze van toediening
Voor patiënten die moeite hebben om tabletten in hun geheel door te slikken, kan ICOTYDE 200 mg filmomhulde tablet in water worden gedispergeerd.
Patiënten dienen één ICOTYDE 200 mg filmomhulde tablet in een beker met ten minste 120 ml water te plaatsen. Het kan enkele minuten duren voordat de filmomhulde tablet dispergeert. Het is mogelijk dat de filmomhulde tablet niet volledig dispergeert. Het mengsel kan er geel, melkachtig of troebel uitzien en in het water kunnen kleine stukjes te zien zijn die veilig kunnen worden doorgeslikt. Voor het drinken moet de beker voorzichtig worden rondgedraaid. Het volledige mengsel moet worden doorgeslikt.
Patiënten moeten de beker nog eens vullen met ten minste 120 ml water om er zeker van te zijn dat de hele dosis wordt ingenomen en ze moeten de inhoud volledig doorslikken. De ICOTYDE filmomhulde tablet moet zo snel mogelijk na dispersie in water worden ingenomen.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Klinisch relevante actieve infecties (bijv. actieve tuberculose, zie rubriek 4.4).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Immunisaties
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de respons op immunisaties tijdens een behandeling met icotrokinra. Als voorzorgsmaatregel dient te worden overwogen om voor aanvang van de behandeling alle leeftijdsgebonden immunisaties conform de huidige immunisatierichtlijnen uit te voeren. Toediening van levende vaccins tijdens behandeling met icotrokinra en gedurende 3 dagen na het staken van icotrokinra wordt niet aanbevolen.
Zie rubriek 4.6 voor aanbevelingen over de toediening van levende vaccins aan pasgeborenen die tijdens de zwangerschap mogelijk zijn blootgesteld.
Infecties
Geneesmiddelen die interactie vertonen met het immuunsysteem kunnen het risico op infectie vergroten. De behandeling mag niet worden gestart bij patiënten met een klinisch relevante actieve infectie totdat de infectie verdwenen is of adequaat is behandeld. Patiënten moeten worden geïnstrueerd medische hulp in te roepen als zich verschijnselen of symptomen voordoen die wijzen op een mogelijke klinisch relevante chronische of acute infectie. Als een patiënt een dergelijke infectie ontwikkelt en/of niet reageert op standaardtherapie, controleer de patiënt dan nauwlettend en staak icotrokinra totdat de infectie is verdwenen.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Levende vaccins/therapeutische infectieuze agentia
Levende vaccins mogen niet aan patiënten worden toegediend tijdens behandeling met icotrokinra en gedurende 3 dagen na het staken van de behandeling met icotrokinra (zie rubriek 4.4 en 4.6).
Interacties met andere geneesmiddelen
Er zijn geen klinische onderzoeken naar geneesmiddeleninteractie met icotrokinra uitgevoerd.
Op basis van in vitro-onderzoeken is icotrokinra geen substraat, remmer of inductor van CYP-enzymen. Icotrokinra is geen substraat of remmer van P-glycoproteïne (P-gp) of andere belangrijke geneesmiddeltransporters. Daarom worden er geen interacties met geneesmiddelen verwacht.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen of er is een beperkte hoeveelheid gegevens (minder dan 300 zwangerschapsuitkomsten) over het gebruik van icotrokinra bij zwangere vrouwen. Dieronderzoek duidt niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van ICOTYDE te vermijden tijdens de zwangerschap.
Het is niet bekend of icotrokinra de placenta passeert. Uit voorzorg wordt toediening van levende vaccins aan pasgeborenen die tijdens de zwangerschap mogelijk zijn blootgesteld aan icotrokinra niet aanbevolen in de eerste 3 dagen na geboorte. Als er een duidelijk klinisch voordeel is voor de individuele zuigeling, kan toediening van een levend vaccin worden overwogen (zie rubriek 4.4 en 4.5).
Borstvoeding
Het is niet bekend of icotrokinra/-metabolieten in de moedermelk worden uitgescheiden. Beschikbare farmacokinetische gegevens bij dieren hebben de aanwezigheid van icotrokinra in het plasma van zogende rattenjongen aangetoond (zie rubriek 5.3). Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met ICOTYDE moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
Het effect van icotrokinra op de vruchtbaarheid bij de mens is niet geëvalueerd. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
ICOTYDE heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen waren schimmelinfecties (1,1%).
Overzicht van bijwerkingen in tabelvorm
De bijwerkingen van icotrokinra uit klinische studies staan vermeld (zie tabel 1) per systeem/orgaanklasse volgens MedDRA en zijn als volgt ingedeeld: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1: Lijst van bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerking |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Vaak | Schimmelinfectiesa |
| Soms | Diverticulitis |
a Schimmelinfecties omvatten tinea pedis (n=4), tinea versicolor (n=2), orale candidiasis (n=2), onychomycose (n=1), candida op de huid (n=1), urinewegen candidiasis (n=1), vulvovaginale candidiasis (n=1), huidinfectie door schimmels (n=1), genitale schimmelinfectie (n=1), oorinfectie door schimmels (n=1) en laryngitis door schimmels (n=1).
Pediatrische patiënten
In totaal zijn in twee klinische onderzoeken 72 pediatrische patiënten van 12 tot jonger dan 18 jaar oud met matige tot ernstige plaque psoriasis behandeld met 200 mg icotrokinra eenmaal daags oraal. Hiervan werden 71 patiënten gedurende ten minste 6 maanden en 67 patiënten gedurende ten minste één jaar blootgesteld aan icotrokinra. Het veiligheidsprofiel bij adolescenten kwam overeen met het veiligheidsprofiel dat werd waargenomen bij de totale onderzoekspopulatie.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In klinische studies zijn eenmalige orale doses icotrokinra tot 1.000 mg toegediend aan gezonde proefpersonen zonder bijwerkingen.
Er is geen specifieke behandeling in het geval van overdosering. Dien in geval van overdosering de gepaste symptomatische behandeling toe.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Immunosuppressiva, interleukineremmers, ATC-code: L04AC28. Werkingsmechanisme
Icotrokinra is een peptide dat selectief, met hoge affiniteit bindt aan de IL-23-receptor (IL-23R) en de binding van IL-23 competitief blokkeert. IL-23 is een van nature voorkomende cytokine die betrokken is bij ontstekings- en immuunreacties, maar die bij overmatige aanmaak bijdraagt aan de chronische ontsteking die verband houdt met plaque psoriasis. Icotrokinra remt de IL-23-/IL-23R-afhankelijke afgifte van pro-inflammatoire cytokinen.
Farmacodynamische effecten
Bij geëvalueerde patiënten met plaque psoriasis waren de serumspiegels van IL-17A, IL-17F, IL-22, β-defensine-2 en IL-19 na behandeling met icotrokinra verlaagd. De genexpressieniveaus van IL-17A, IL-17F, IL-22, DEFB4A en IL-19 in psoriatische huid werden genormaliseerd tot het niveau zoals gemeten in plaquevrije huid. Er werden ook afnames waargenomen van de dikte van de epidermis en de dichtheid van de T-cellen, met inbegrip van weefselresidente CD8-positieve geheugen-T-cellen.
Immunogeniciteit
Overeenkomstig de potentiële immunogene eigenschappen van geneesmiddelen die eiwitten of peptiden bevatten, kunnen patiënten na behandeling met icotrokinra antilichamen ontwikkelen.
In vier klinische fase III‑studies tot en met week 52 ontwikkelde 12,2% (291/2.387) van de met icotrokinra behandelde patiënten antilichamen tegen icotrokinra. Van deze patiënten die antilichamen tegen icotrokinra ontwikkelden, had niemand antilichamen die werden geclassificeerd als neutraliserende antilichamen.
In twee klinische fase III‑studies (ICONIC-LEAD en ICONIC-TOTAL) tot en met week 52 ontwikkelde 32,4% (23/71) van de met icotrokinra behandelde adolescente patiënten antilichamen tegen icotrokinra.
Er werd tot en met week 52 geen klinisch significant effect geconstateerd van antilichamen tegen het geneesmiddel op de farmacokinetiek, veiligheid of effectiviteit van icotrokinra.
Klinische werkzaamheid
Plaque psoriasis
De werkzaamheid van 200 mg icotrokinra eenmaal daags oraal werd geëvalueerd bij 2.492 patiënten (2.420 volwassen patiënten en 72 adolescente patiënten in de leeftijd van 12 jaar tot jonger dan 18 jaar en met een gewicht van ten minste 40 kg) met plaque psoriasis die in aanmerking kwamen voor systemische therapie of lichttherapie in vier gerandomiseerde, multicentrische, dubbelblinde fase III‑studies met placebocontrole en/of met controle met een actief vergelijkingsmiddel: ICONIC-LEAD, ICONIC-TOTAL, ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2.
Volwassen en adolescente patiënten met matige tot ernstige plaque psoriasis
In ICONIC-LEAD werden 684 patiënten opgenomen (618 volwassen en 66 adolescente patiënten van 12 jaar en ouder) met matige tot ernstige plaque psoriasis. De patiënten werden gerandomiseerd naar 200 mg icotrokinra eenmaal daags oraal of placebo gedurende 16 weken.
In ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2 werden 1.497 volwassen patiënten met matige tot ernstige plaque psoriasis geëvalueerd. De patiënten werden gerandomiseerd naar 200 mg icotrokinra eenmaal daags oraal, 6 mg deucravacitinib eenmaal daags oraal of placebo. In deze drie studies was matige tot ernstige plaque psoriasis gedefinieerd als een IGA‑score (Investigator's Global Assessment) van ≥ 3, een PASI‑score (Psoriasis Area and Severity Index) van ≥ 12 en een BSA (betrokken lichaamsoppervlakte) van ≥ 10%.
In de drie studies was 67% van de patiënten man en was 76% van de patiënten blank. De gemiddelde leeftijd was 45 (bereik: 12 tot 86) jaar, het gemiddelde gewicht bij baseline was 88 (bereik: 39 tot 211) kg voor volwassenen en 73 (bereik: 41tot 130) kg voor adolescenten, 3% was 12 jaar tot jonger dan 18 jaar en 10% was ≥ 65 jaar. Bij baseline was bij de patiënten de mediane aangedane BSA 20,5%, de mediane PASI‑score 18, en 14% van de volwassenen en 4,5% van de adolescenten had een voorgeschiedenis van artritis psoriatica. Het aandeel patiënten met bij baseline een IGA‑score van 3 [matig] en 4 [ernstig] was respectievelijk 78% en 22%. Bij baseline had 72% eerder een systemische behandeling ondergaan, had 32% van de patiënten eerder lichttherapie ondergaan en had 28% eerder een behandeling met biologicals ondergaan (anti‑TNF‑middelen: 13%, IL-12/23‑remmers: 8%, IL-23‑remmers: 9% en IL-17‑remmers: 9%).
De werkzaamheid van icotrokinra werd geëvalueerd op het gebied van algehele huidziekte, specifieke lichaamslocaties (hoofdhuid, genitaliën, nagels en handen/voeten), door patiënten gerapporteerde resultaten en de impact op de kwaliteit van leven. De coprimaire eindpunten waren de percentages patiënten die in week 16, versus placebo, (1) een IGA van schoon of bijna schoon behaalden (IGA 0/1) met een verbetering van ten minste twee punten ten opzichte van baseline, en (2) een PASI 90‑respons behaalden. De belangrijkste klinische resultaten worden weergegeven in tabel 2.
Tabel 2: Samenvatting van klinische respons bij volwassen en adolescente patiënten met matige tot ernstige plaque psoriasis
| ICONIC-LEAD | ICONIC-ADVANCE 1 | ICONIC-ADVANCE 2 | ||||||
| Eindpunt | Icotrokinra (N = 456) n (%) | Placebo (N = 228) n (%) | Icotrokinra (N = 311) n (%) | Deucravacitinib (N = 307) n (%) | Placebo (N = 156) n (%) | Icotrokinra (N = 320) n (%) | Deucravacitinib (N = 322) n (%) | Placebo (N = 81) n (%) |
| Coprimaire eindpuntena | ||||||||
| IGA 0 of 1 en een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline | ||||||||
| Week 16 | 295 (65%) | 19 (8%) | 213 (68%) | 154 (50%)c | 17 (11%) | 227 (71%) | 177 (55%)c | 7 (9%) |
Verschil met placebo, % (95%-BI) | -- | 56% (50%, 62%)b | -- | -- | 58% (50%, 64%)b | -- | -- | 63% (53%, 70%)b |
| Week 24 | -- | -- | 230 (74%) | 161 (52%)c | -- | 220 (69%) | 179 (56%)c | -- |
| PASI 90 | ||||||||
| Week 16 | 226 (50%) | 10 (4,4%) | 171 (55%) | 91 (30%)c | 6 (3,8%) | 184 (58%) | 111 (34%)c | 1 (1,2%) |
Verschil met placebo, % (95%-BI) | -- | 45% (40%, 50%)b | -- | -- | 51% (44%, 57%)b | -- | -- | 57% (49%, 62%)b |
| Week 24 | -- | -- | 205 (66%) | 127 (41%)c | -- | 208 (65%) | 141 (44%)c | -- |
| Belangrijkste secundaire eindpunten | ||||||||
| IGA 0 | ||||||||
| Week 16 | 152 (33%) | 3 (1,3%)b | 114 (37%) | 48 (16%)c | 3 (1,9%)b | 118 (37%) | 57 (18%)c | 1 (1,2%)b |
| Week 24 | -- | -- | 150 (48%) | 63 (21%) c | -- | 128 (40%) | 68 (21%)c | -- |
| PASI 100 | ||||||||
| Week 16 | 123 (27%) | 1 (0,4%)b | 97 (31%) | 34 (11%)c | 2 (1,3%)b | 102 (32%) | 46 (14%)c | 1 (1,2%)b |
| Week 24 | -- | -- | 129 (41%) | 49 (16%)c | -- | 107 (33%) | 52 (16%)c | -- |
| ss‑IGA 0/1 (hoofdhuid) en een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline | ||||||||
| Nd | 405 | 200 | 261 | -- | 134 | 268 | -- | 70 |
| Week 16 | 293 (72%) | 30 (15%)b | 189 (72%) | -- | 28 (21%)b | 199 (74%) | -- | 13 (19%)b |
IGA = Investigator's Global Assessment; BI = betrouwbaarheidsinterval; ss‑IGA = scalp specific Investigator's Global Assessment; PASI = Psoriasis Area and Severity Index.
a In de coprimaire eindpunten wordt icotrokinra in week 16 vergeleken met placebo. In de belangrijkste secundaire eindpunten wordt icotrokinra in week 16 en week 24 vergeleken met deucravacitinib.
b p < 0,001 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit.
c p < 0,001 voor vergelijking tussen icotrokinra en deucravacitinib, gecorrigeerd voor multipliciteit. d Omvat patiënten met een ss‑IGA‑score van ≥ 2 bij baseline.
In ICONIC-LEAD behaalde een aanzienlijk groter percentage van de naar icotrokinra gerandomiseerde patiënten PASI 75 in week 4 vergeleken met placebo (respectievelijk 14,9% vs. 2,2%, p-waarde < 0,002) en PASI 90 in week 8 vergeleken met placebo (respectievelijk 21% vs. 1,3%, p-waarde < 0,001). Een vergelijkbare respons werd waargenomen in ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2.
Behoud en duurzaamheid van de respons tot en met week 52 (ICONIC-LEAD)
Volwassen patiënten die bij baseline waren gerandomiseerd naar 200 mg icotrokinra eenmaal daags oraal en die PASI 75-responders of IGA 0- of 1-responders waren in week 24, werden opnieuw gerandomiseerd naar ofwel een voortzetting met 200 mg icotrokinra of naar een arm waarin icotrokinra werd stopgezet (d.w.z. ze kregen placebo) en werden gevolgd tot week 52.
Van de volwassen patiënten die opnieuw waren gerandomiseerd en in week 24 een PASI 90‑respons hadden, had 84% (108/128) van de patiënten die icotrokinra bleven gebruiken de respons behouden in week 52, vergeleken met 21% (27/129) van de patiënten die waren gerandomiseerd naar placebo. De mediane tijd tot verlies van de PASI 75‑respons was 16 weken en die tot verlies van de PASI 90-respons was ongeveer 10 weken bij degenen die opnieuw waren gerandomiseerd naar placebo.
Afbeelding 1 toont het percentage patiënten dat in ICONIC-LEAD een PASI 90-respons behield tot en met week 52, nadat ze opnieuw werden gerandomiseerd in week 24.
Afbeelding 1: PASI 90-responspercentage bij volwassen patiënten die in week 24
PASI 90-respons hadden behaald en die opnieuw werden gerandomiseerd in week 24 in ICONIC-LEAD
Respons in de tijd tot en met week 52
Icotrokinra vertoonde in ICONIC-ADVANCE 1 een vroeg begin van de werkzaamheid bij volwassen patiënten, aangetoond door een IGA 0/1-respons met een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline, reeds waargenomen vanaf week 4, met een voortdurende verbetering tot en met week 24 en aanhoudend tot en met week 52 (zie afbeelding 2).
In ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2 werd een vergelijkbare respons tot en met week 52 waargenomen.
24 28 32 36 44 52
Week
Icotrokinra (n = 128) Placebo (n = 129) Afbeelding 2: Percentage volwassen patiënten met matige tot ernstige plaque psoriasis met een IGA 0/1‑respons met een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline tot en met week 52 (ICONIC-ADVANCE 1)
Gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven / door patiënten gerapporteerde resultaten (ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2)
Tabel 3: Samenvatting van door patiënten gerapporteerde resultaten bij volwassen patiënten met matige tot ernstige plaque psoriasis (ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2)
| ICONIC-ADVANCE 1 | ICONIC-ADVANCE 2 | |||||
| Eindpunt | Icotrokinra (N = 311) n (%) | Deucravacitinib (N = 307) n (%) | Placebo (N = 156) n (%) | Icotrokinra (N = 320) n (%) | Deucravacitinib (N = 322) n (%) | Placebo (N = 81) n (%) |
| PSSD-symptoomscore 0 | ||||||
| Na | 286 | 272 | 142 | 296 | 282 | 70 |
| Week 8 | 24 (8%) | -- | 3 (2,1%)b | 27 (9%) | -- | 1 (1,4%)c |
| Week 16 | 68 (24%) | 25 (9%)d | 4 (2,8%)e | 64 (22%) | 36 (13%)f | 0e |
| PSSD jeuk, NRS (verbetering van ≥ 4 punten) | ||||||
| Ng | 251 | 236 | 115 | 256 | 242 | 60 |
| Week 4 | 56 (22%) | -- | 8 (7%)e | 54 (21%) | -- | 3 (4,9%)h |
| Week 16 | 155 (62%) | 127 (54%)i | 19 (17%)e | 154 (60%) | 125 (52%)i | 9 (15%)e |
| DLQI‑score 0/1 | ||||||
| Nj | 304 | 294 | 149 | 317 | 318 | 80 |
| Week 16 | 172 (57%) | 121 (41%)i | 17 (11%)i | 168 (53%) | 127 (40%)i | 11 (14%)i |
PSSD = Psoriasis Symptoms and Signs Diary; DLQI = Dermatology Life Quality Index; NRS = Numeric Rating Scale. a Omvat patiënten met een PSSD-symptoomscore van > 0 bij baseline.
b p = 0,011 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit. c p = 0,025 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit. d p < 0,001 voor vergelijking tussen icotrokinra en deucravacitinib, gecorrigeerd voor multipliciteit. e p < 0,001 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit. f p = 0,005 voor vergelijking tussen icotrokinra en deucravacitinib, gecorrigeerd voor multipliciteit. g Omvat patiënten met een PSSD-jeukscore van ≥ 4 bij baseline.
h p = 0,008 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit. i Deze eindpunten waren niet multipliciteit-gecontroleerd.
j Omvat patiënten met een DLQI‑score van > 1 bij baseline.
In week 16 waren de door de patiënten gerapporteerde resultaten in ICONIC-LEAD bij volwassenen en adolescenten vergelijkbaar met die waargenomen in ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2.
(n = 141) icotrokinra (n = 283) Volwassenen en adolescenten met plaque psoriasis op specifieke delen van de huid (hoofdhuid, genitaliën en handen/voeten)
In ICONIC-TOTAL waren volwassen en adolescente patiënten met plaque psoriasis opgenomen die niet hadden gereageerd op ten minste één topische therapie voor de behandeling van plaque psoriasis. Daarnaast moesten de patiënten ten minste matige psoriasis van de hoofdhuid, genitaliën of handen/voeten hebben.
In totaal werden 311 patiënten (305 volwassen en 6 adolescente patiënten) gerandomiseerd naar 200 mg icotrokinra eenmaal daags oraal of placebo gedurende 16 weken; 64% was man en 78% was blank. De gemiddelde leeftijd was 45 (bereik: 12 tot 87) jaar, het gemiddelde gewicht bij baseline was 86 (bereik: 40 tot 246) kg, 1,9% was 12 jaar tot jonger dan 18 jaar en 8% was ≥ 65 jaar. Het percentage patiënten met een aangedane BSA van 1% tot minder dan 10% was 36%, met een mediane aangedane BSA van 12%. Het percentage patiënten met een IGA‑score van 2 [licht], 3 [matig] en 4 [ernstig] bij baseline was respectievelijk 5%, 73% en 22%. Het percentage patiënten met een score voor scalp specific Investigator’s Global Assessment (ss-IGA) van 3 of hoger bij baseline was 81%. Het aandeel patiënten met een score voor Static Physician's Global Assessment of Genitalia (sPGA-G) van 3 of hoger was 45%. Het percentage patiënten met een score voor Physician's Global Assessment of Hands and Feet (hf‑PGA) van 3 of hoger was 23%. De subpopulaties voor hoofdhuid, genitaliën en handen/voeten sluiten elkaar niet uit. Bij baseline had 73% eerder een systemische therapie ondergaan, had 39% van de patiënten eerder lichttherapie ondergaan en had 33% eerder een behandeling met biologicals ondergaan (anti‑TNF-middelen: 14%, IL-12/23-remmers: 9%, IL-23-remmers: 12% en IL-17-remmers: 9%).
Het primaire eindpunt was het percentage patiënten dat in week 16 een IGA‑score van 0 of 1 en een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline behaalde. De belangrijkste klinische resultaten worden weergegeven in tabel 4.
Tabel 4: Samenvatting van de werkzaamheidsresultaten bij volwassen (n = 305) en adolescente (n = 6) patiënten met plaque psoriasis op specifieke delen van de huid (hoofdhuid, genitaliën en handen/voeten) (ICONIC-TOTAL)
| Eindpunt | Icotrokinra (N = 208) n (%) | Placebo (N = 103) n (%) |
| Primair eindpunt | ||
| IGA 0 of 1 en verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline | ||
| Week 16a | 118 (57%) | 6 (6%) |
| Verschil met placebo, % (95%-BI) | 51% (42%, 59%)b | |
| Belangrijkste secundaire eindpunten | ||
| ss‑IGA 0/1 (hoofdhuid) | ||
| Nc | 167 | 85 |
| Week 16 | 110 (66%) | 9 (11%)b |
| Scalp itch (verbetering van ≥ 4 punten) | ||
| Nd | 131 | 58 |
| Week 16 | 77 (59%) | 5 (9%)e |
| sPGA-G 0/1 (genitaliën) | ||
| Nf | 98 | 42 |
| Week 16 | 75 (77%) | 9 (21%)b |
| GPSS genital itch (verbetering van ≥ 4 punten) | ||
| Ng | 69 | 31 |
| Week 16 | 44 (64%) | 4 (13%)e |
| GenPs‑SFQ item 2‑score 0/1 (genitaliën) | ||
| Nh | 55 | 25 |
| Week 16 | 44 (80%) | 9 (36%)e |
| hf-PGA 0/1 (hand/voet) | ||
| Ni | 48 | 23 |
| Week 16 | 20 (42%) | 6 (26%)j |
IGA = Investigator's Global Assessment; BI = betrouwbaarheidsinterval; ss‑IGA = scalp specific Investigator’s Global Assessment; sPGA‑G = Static Physician's Global Assessment of Genitalia; GPSS = Genital Psoriasis Symptoms Scale; GenPs‑SFQ = Genital Psoriasis Sexual Frequency Questionnaire; hf‑PGA = Physician's Global Assessment of Hands and Feet; NRS = Numeric Rating Scale a Primair eindpunt waarbij icotrokinra wordt vergeleken met placebo.
b p < 0,001 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit.
c Omvat patiënten met een ss-IGA-score van ≥ 3 bij baseline.
d Omvat patiënten met een Scalp Itch NRS‑score van ≥ 4 bij baseline en een ss‑IGA‑score van ≥ 3 bij baseline. e p = 0,008 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit.
f Omvat patiënten met een sPGA-G‑score van ≥ 3 bij baseline.
g Omvat patiënten met een GPSS Genital Itch NRS‑score van ≥ 4 bij baseline en een sPGA-G‑score van ≥ 3 bij baseline. h Omvat patiënten met een GenPs-SFQ item 2‑score van ≥ 2 bij baseline en een sPGA-G‑score van ≥ 3 bij baseline. i Omvat patiënten met een hf-PGA‑score van ≥ 3 bij baseline.
j p = 0,144 voor vergelijking tussen icotrokinra en placebo, gecorrigeerd voor multipliciteit (niet significant).
In ICONIC-LEAD werd in week 16 een grotere verbetering (vermindering) van nagelpsoriasis waargenomen, zoals gemeten door de gemiddelde procentuele verandering in de Nail Psoriasis Severity Index (mNAPSI) ten opzichte van baseline, bij patiënten die icotrokinra kregen vergeleken met patiënten die behandeld werden met placebo (icotrokinra: -37,9%; placebo: 1,7%). Deze effecten werden waargenomen tot en met week 24.
Behandeling met icotrokinra resulteerde in consistente verbeteringen bij patiënten met hoofdhuid-, genitale, hand/voet- en nagelpsoriasis bij baseline in de studies ICONIC-LEAD, ICONIC-ADVANCE 1 en ICONIC-ADVANCE 2. Deze effecten werden waargenomen tot en met week 24.
Pediatrische patiënten
De werkzaamheid van icotrokinra werd geëvalueerd bij 72 adolescenten van 12 jaar en ouder en een gewicht van ten minste 40 kg.
In de studie ICONIC-LEAD was 44% man en 73% blank. De gemiddelde leeftijd van de adolescenten was 15 (bereik: 12 tot 17) jaar en het gemiddelde gewicht was 73 (bereik 41 tot 130) kg. De frequentie van matige en ernstige plaque psoriasis, mediane PASI en mediane aangedane BSA bij baseline waren voor de adolescenten en volwassenen vergelijkbaar. Bij baseline hadden de adolescenten een mediane aangedane BSA van 23% en een mediane PASI-score van 18. In de ICONIC-LEAD-studie was het percentage adolescenten met psoriasis van de hoofdhuid (97%) of genitale psoriasis (38%) bij baseline vergelijkbaar met dat bij de volwassenen (respectievelijk 94% en 37%). Vergeleken met adolescenten (33%) had een groter percentage van de volwassenen, 47%, hand-/voetpsoriasis bij baseline. Bij baseline had 52% van de adolescenten eerder een systemische therapie ondergaan, had 20% eerder lichttherapie ondergaan en had 23% eerder een behandeling met biologicals ondergaan (anti-TNF-middelen: 12%, IL-12/23-remmers: 4,5%, IL-23-remmers: 1,5% en IL-17-remmers: 9%). Het gebruik van systemische therapie lag, zoals verwacht, bij de adolescenten lager dan bij de volwassenen. De resultaten van ICONIC-LEAD bij adolescenten worden weergegeven in tabel 5 (eindpunten waren niet multipliciteit-gecontroleerd).
Tabel 5: Samenvatting van klinische respons en door patiënten gerapporteerde resultaten voor adolescenten met matige tot ernstige plaque psoriasis (ICONIC-LEAD)
| Eindpunt | Icotrokinra (N = 44) n (%) | Placebo (N = 22) n (%) | ||||||
| IGA 0 of 1 en een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline | ||||||||
| Week 16 | 37 (84%) | 6 (27%) | ||||||
| IGA 0 | ||||||||
| Week 16 | 18 (41%) | 1 (4,5%) | ||||||
| PASI 90 | ||||||||
| Week 16 | 31 (70%) | 3 (14%) | ||||||
| PASI 100 | ||||||||
| Week 16 | 13 (30%) | 1 (4,5%) | ||||||
| CDLQI‑score 0/1a | ||||||||
| N | 40 | 19 | ||||||
| Week 16 | 27 (68%) | 2 (11%) | ||||||
IGA = Investigator's Global Assessment; PASI = Psoriasis Area and Severity Index; CDLQI = Children's Dermatology Life Quality Index a Omvat patiënten met een CDLQI‑score van > 1 bij baseline.
Opmerking: Deze eindpunten waren niet multipliciteit-gecontroleerd.
De kortetermijnresponspercentages bij adolescenten in ICONIC-LEAD in week 16 waren vergelijkbaar met die van de volwassen populatie. De adolescenten werden niet geïncludeerd in de gerandomiseerde onttrekkingsfase van de studie. Open-label data ondersteunen een klinisch relevant voordeel bij adolescenten die de behandeling met icotrokinra voortzetten tot en met week 52. Vergelijkende gegevens voor week 52 uit de verschillende studies wijzen op vergelijkbare langetermijnresponspercentages bij adolescenten en volwassenen.
In ICONIC-TOTAL werden slechts 6 adolescenten geïncludeerd. In vergelijking met placebo behaalde een numeriek groter aandeel van de adolescenten van 12 jaar en ouder die behandeld werden met icotrokinra in week 16 een IGA‑score van 0 of 1 en een verbetering van ≥ 2 punten ten opzichte van baseline (67% bij icotrokinra [N = 3] vs. 0 bij placebo [N = 3]). Van week 16 tot en met week 52 was de behandeling voor zowel volwassenen als adolescenten open-label en zonder controle arm.
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met ICOTYDE in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten bij de behandeling van plaque psoriasis (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Icotrokinra is een verbinding met een lage oplosbaarheid en lage permeabiliteit. De mediane (bereik) Tmax van icotrokinra na orale toediening bij gezonde proefpersonen is 2,00 (0,25-8,00) uur. De gemiddelde Cmax en gemiddelde AUC∞ van icotrokinra waren respectievelijk 3,62 ng/ml en 44,8 ng.uur/ml.
Na herhaalde eenmaaldaagse toediening van icotrokinra wordt steady state van icotrokinra binnen 3 dagen verwacht met minimale accumulatie, in overeenstemming met de terminale halfwaardetijd.
De interindividuele variabiliteit van de Cmax en AUC∞ werd geschat op respectievelijk 26,7% en 19,6%.
De intra-individuele variabiliteit van de Cmax en AUC∞ werd geschat op respectievelijk 35,6% en 20,7%.
Op basis van niet-klinische gegevens was de absolute biologische beschikbaarheid van icotrokinra < 1%.
Effect van voedsel
Bij gezonde proefpersonen leidde de gelijktijdige toediening van een eenmalige dosis van 200 mg icotrokinra oraal en een calorierijke, vetrijke maaltijd tot verlaging van de AUC∞ en Cmax van icotrokinra met respectievelijk 43% en 59% ten opzichte van de nuchtere toestand. Icotrokinra moet na het ontwaken worden ingenomen, ten minste 30 minuten vóór het eten van voedsel.
Orale toediening van een enkele tablet van 200 mg icotrokinra en cafeïne resulteerde niet in een verschil in blootstelling.
Gelijktijdige orale toediening van een enkele tablet van 200 mg icotrokinra met volle melk verlaagde de Cmax met 33% en de AUC∞ met 24% vergeleken met gelijktijdige toediening met water.
Distributie
Icotrokinra wordt voor 52% gebonden aan plasma-eiwit. De verhouding tussen de verdeling naar bloed en plasma was 0,53. Het distributievolume (V/F) bij steady state is 92.800 l.
Biotransformatie
Icotrokinra is een peptide en de intacte werkzame stof vormt de belangrijkste geneesmiddelgerelateerde stof in plasma. Icotrokinra wordt door peptidekatabolisme omgezet in kleinere peptiden en wordt niet gemetaboliseerd door CYP-enzymen.
Eliminatie
De mediane terminale halfwaardetijd (t1/2) van icotrokinra is 12 uur. De klaring na orale toediening (Cl/F) is 6.550 l/uur.
Het grootste deel van de werkzame stof wordt niet geabsorbeerd: 37% tot 81% van het intacte geneesmiddel wordt tot 24 uur na orale toediening van 10 tot 1.000 mg onveranderd teruggevonden in de feces. Minder dan 0,001% van de toegediende dosis werd als intact geneesmiddel teruggevonden in de urine.
De klaring via de nieren is de belangrijkste eliminatieroute voor het geabsorbeerde geneesmiddel.
Lineariteit
Bij gezonde proefpersonen stegen de Cmax en AUC van icotrokinra na orale toediening op een bijna dosisproportionele wijze over een dosisbereik van 10 tot 1.000 mg (ongeveer 0,05 tot 5 keer de aanbevolen dosis).
Immunogeniciteit
Onder met icotrokinra behandelde patiënten die antilichamen tegen het geneesmiddel ontwikkelden, toonde farmacokinetische populatieanalyse met gepoolde gegevens uit de vier klinische fase III‑studies tot en met week 52 aan dat de Cmax en AUC respectievelijk 1,2- en 1,3-voudig toenamen in vergelijking met patiënten die geen antilichamen tegen het geneesmiddel ontwikkelden.
Er werd tot en met week 52 geen klinisch significant effect geconstateerd van antilichamen tegen het geneesmiddel op de farmacokinetiek, veiligheid of effectiviteit van icotrokinra.
Speciale populaties
Op basis van farmacokinetische populatieanalyse hebben leeftijd (12-87 jaar), geslacht, ras of etniciteit geen klinisch betekenisvol effect op de farmacokinetiek van icotrokinra.
Lichaamsgewicht
De klaring en het distributievolume van icotrokinra na orale toediening namen toe naarmate het lichaamsgewicht steeg (39-211 kg). Deze verschillen zijn niet klinisch betekenisvol en een dosisaanpassing is niet gerechtvaardigd.
Pediatrische patiënten (12 jaar tot jonger dan 18 jaar)
Vergeleken met volwassenen werd er geen klinisch relevant verschil in de systemische blootstelling aan icotrokinra waargenomen bij pediatrische patiënten met plaque psoriasis van 12 jaar en ouder met een gewicht van ten minste 40 kg.
Ouderen
In de farmacokinetische populatieanalyse had leeftijd geen significante invloed op de farmacokinetiek van icotrokinra.
Nierinsufficiëntie
De AUC∞ van icotrokinra steeg 2,47-voudig en 2,78-voudig bij patiënten met respectievelijk matige nierinsufficiëntie (eGFR ≥ 30 tot < 60 ml/min) en ernstige nierinsufficiëntie (eGFR ≥ 15 tot < 30 ml/min), vergeleken met patiënten met een normale nierfunctie (eGFR ≥ 90 ml/min). Lichte nierinsufficiëntie (eGFR ≥ 60 tot < 90 ml/min) had op basis van farmacokinetische populatieanalyse geen effect op de blootstelling aan icotrokinra. Patiënten met terminale nierziekte (eGFR < 15 ml/min) of patiënten die dialyse ondergaan, werden niet onderzocht (zie rubriek 4.2).
De Cmax van icotrokinra steeg 1,79-voudig en 1,27-voudig bij patiënten met respectievelijk matige nierinsufficiëntie (eGFR ≥ 30 tot < 60 ml/min) en ernstige nierinsufficiëntie (eGFR ≥ 15 tot < 30 ml/min) vergeleken met patiënten met een normale nierfunctie (eGFR ≥ 90 ml/min).
Leverinsufficiëntie
Er zijn geen formele farmacokinetische onderzoeken met icotrokinra uitgevoerd bij patiënten met leverinsufficiëntie. Het is onwaarschijnlijk dat veranderingen in de leverfunctie invloed hebben op de eliminatie van icotrokinra, aangezien icotrokinra niet via de lever wordt gemetaboliseerd.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeniteit en reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit.
Icotrokinra was noch embryoletaal, noch teratogeen in ratten of konijnen bij maternale blootstelling aan ten minste 95 maal de maximale aanbevolen dosis voor de mens (MRHD, maximum recommended human dose), respectievelijk gebaseerd op de ongebonden AUC. Bij konijnen werden bij maternale blootstelling van 95 maal de MRHD, gebaseerd op de ongebonden AUC, een afname van het maternale lichaamsgewicht, een lage voedselconsumptie en zwangerschapsverliezen waargenomen. Icotrokinra had geen effect op de prenatale en postnatale ontwikkeling bij ratten bij maternale blootstelling van 127 maal de MRHD op basis van de totale AUC. Hoewel dit niet direct in rattenmelk werd gemeten, werd icotrokinra gedetecteerd in het plasma van zogende rattenjongen. Op postnatale dag 12 lag de gemiddelde verhouding tussen de aanwezigheid van icotrokinra in het plasma van jongen versus de moeder op 0,042 tot 0,29.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Tabletkern
Crospovidon (E1202)
Magnesiumstearaat (E572)
Siliciumdioxide, colloïdaal watervrij (E551)
Gesilificeerde microkristallijne cellulose (siliciumdioxide, colloïdaal watervrij en microkristallijne cellulose)
Filmomhulling
Glycerolmonocaprylocapraat type 1 (E471)
Geel ijzeroxide (E172)
Macrogol-polyvinylalcohol-entcopolymeer (E1209)
Polyvinylalcohol, gedeeltelijk gehydroliseerd (E1203)
Talk (E553b)
Titaandioxide (E171)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur.
Blisterverpakking
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht.
Fles
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking en de fles zorgvuldig gesloten houden ter bescherming tegen vocht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Blisterverpakking
De filmomhulde tabletten zijn verpakt in geperforeerde eenheidsblisterverpakkingen van aluminium/aluminiumfolie.
Eenheidsverpakkingen met 7 x 1 filmomhulde tabletten (1 blisterstrip met 7 tabletten) of
28 x 1 filmomhulde tabletten (4 blisterstrips met elk 7 tabletten).
- Multiverpakkingen met 84 (3 verpakkingen van 28 x 1) filmomhulde tabletten.
Fles
HDPE-fles met een droogmiddel van silicagel en een kindveilige polypropyleen sluiting met daarin 30 filmomhulde tabletten. Patiënten moeten erop worden gewezen dat het droogmiddel in de fles moet blijven zitten en niet mag worden ingeslikt.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Janssen-Cilag International NV
Turnhoutseweg 30
B-2340 Beerse
België
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/26/2063/001
EU/1/26/2063/002
EU/1/26/2063/003
EU/1/26/2063/004
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
