SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Feraccru
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Feraccru 30 mg harde capsules
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke capsule bevat 30 mg ijzer (als ferrimaltol).
Hulpstof(fen) met bekend effect
Elke capsule bevat 91,5 mg lactosemonohydraat, 0,3 mg allurarood AC (E129) en 0,1 mg zonnegeel FCF (E 110).
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Capsules, hard.
Rode capsule (19 mm lang x 7 mm diameter) bedrukt met ‘30’.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Feraccru is geïndiceerd voor de behandeling van ijzergebrek bij volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder
De aanbevolen dosering is één capsule tweemaal daags, 's ochtends en 's avonds, op een lege maag (zie rubriek 4.5).
De duur van de behandeling zal afhangen van de ernst van het ijzergebrek, maar doorgaans is een behandeling van ten minste twaalf weken nodig. Het wordt aanbevolen de behandeling voort te zetten zo lang als nodig is om de ijzervoorraden van het lichaam in overeenstemming met bloedonderzoek aan te vullen.
Ouderen en patiënten met een verslechterde lever- of nierfunctie
De dosering hoeft niet te worden aangepast bij oudere patiënten of patiënten met een verslechterde nierfunctie (eGFR ≥15 ml/min/1,73 m2).
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over de noodzaak tot aanpassing van de dosis bij patiënten met een verslechterde leverfunctie en/of verslechterde nierfunctie (eGFR <15 ml/min/1,73 m2).
Pediatrische patiënten
De momenteel beschikbare gegevens over de werkzaamheid en veiligheid bij pediatrische patiënten worden beschreven in rubriek 4.8 en 5.1.
Dit geneesmiddel mag niet worden gebruikt bij kinderen jonger dan 12 jaar, aangezien de capsules geen geschikte dosering toelaten (zie rubriek 5.1).
Wijze van toediening
Oraal gebruik.
De capsules dienen in hun geheel op een lege maag te worden ingenomen (met een half glas water), omdat de absorptie van ijzer wordt verminderd wanneer het met voedsel wordt ingenomen (zie rubriek 4.5).
4.3 Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
- Hemochromatose en andere syndromen van ijzerstapeling.
- Patiënten die herhaaldelijk bloedtransfusies krijgen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
De diagnose ijzergebrek of ijzergebreksanemie (IDA) dient te worden gesteld op basis van bloedonderzoek; het is belangrijk om de oorzaak van het ijzergebrek te onderzoeken en om andere onderliggende oorzaken van anemie dan ijzergebrek uit te sluiten.
Het gebruik van Feraccru wordt niet aanbevolen bij patiënten met een opvlamming van inflammatoire darmziekte (IBD) noch bij IBD-patiënten met hemoglobine (Hb) <9,5 g/dl.
Gelijktijdige toediening van ferrimaltol en intraveneus ijzer, dimercaprol, chlooramfenicol of methyldopa dient te worden vermeden (zie rubriek 4.5).
Dit geneesmiddel bevat lactose: patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Dit geneesmiddel bevat ook allurarood AC (E 129) en zonnegeel FCF (E 110): deze stoffen kunnen allergische reacties veroorzaken.
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per capsule, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd met ferrimaltol. Op basis van een in-vitro-onderzoek wordt maltol geglucuroniseerd via UGT1A6 (zie rubriek 5.2).
Het is aangetoond dat voedsel de opname van Feraccru remt: de behandeling dient op een lege maag te worden ingenomen (zie rubriek 4.2).
Intraveneuze toediening van ijzerzouten
Gelijktijdige toediening van Feraccru en intraveneus ijzer kan hypotensie of zelfs collaps induceren als gevolg van de snelle afgifte van ijzer voortkomend uit de verzadiging van transferrine wat wordt veroorzaakt door intraveneus ijzer.
Geneesmiddelen die invloed kunnen hebben op de absorptie en distributie van ijzer afkomstig van Feraccru
De absorptie van oraal ijzer kan worden verlaagd door calcium- en magnesiumzouten (zoals magnesiumtrisilicaat). Toediening van ijzerpreparaten met dergelijke verbindingen dient met een tussentijd van ten minste twee uur plaats te vinden.
Het effect van Feraccru op de absorptie van andere geneesmiddelen
Bekend is dat oraal ijzer de absorptie van penicillamine, bisfosfonaten, ciprofloxacine, entacapon, levodopa, levofloxacine, levothyroxine (thyroxine), moxifloxacine, mycofenolaat, norfloxacine en ofloxacine verlaagt. Deze geneesmiddelen dienen te worden gegeven met een tussentijd van ten minste twee uur ten opzichte van het geven van Feraccru.
De absorptie van zowel ijzer als antibioticum kan verlaagd worden als oraal ijzer met tetracycline wordt gegeven. Toediening van ijzerpreparaten en tetracyclines dient met een tussentijd van twee tot drie uur plaats te vinden.
Farmacodynamische interacties
Gelijktijdig gebruik van ijzer en dimercaprol is nefrotoxisch (zie rubriek 4.4).
Gelijktijdig gebruik van chlooramfenicol vertraagt de plasmaklaring van ijzer, vertraagt de incorporatie van ijzer in rode bloedcellen en verstoort de erytropoëse (zie rubriek 4.4).
Gelijktijdig gebruik van ijzer en methyldopa kan het hypotensieve effect van methyldopa neutraliseren (zie rubriek 4.4).
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Een matige hoeveelheid gegevens over oraal gebruik van ferri-ijzer bij zwangere vrouwen duidt niet op malformatieve of foetale/neonatale toxiciteit van ferri-ijzer. De systemische blootstelling aan het intacte ferrimaltolcomplex is verwaarloosbaar.
Het gebruik van Feraccru tijdens de zwangerschap kan zo nodig worden overwogen.
Borstvoeding
Er zijn geen effecten van oraal ferri-ijzer aangetoond bij met moedermelk gevoede pasgeborenen/zuigelingen van behandelde moeders. Ferrimaltol is niet systemisch beschikbaar en wordt daarom waarschijnlijk niet uitgescheiden in de moedermelk.
Feraccru kan tijdens de borstvoeding worden gebruikt indien dit klinisch nodig is.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over het effect van ferrimaltol op de vruchtbaarheid van de mens. Er worden geen effecten op de vruchtbaarheid verwacht aangezien de systemische blootstelling aan ferrimaltol verwaarloosbaar is.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Feraccru heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De vaakst gemelde bijwerkingen waren gastro-intestinale symptomen (buikpijn [8%], flatulentie [4%], constipatie [4%], buikklachten [2%]/distensie [2%] en diarree [3%]) en deze waren voornamelijk licht tot matig van ernst. Gemelde ernstige bijwerkingen waren buikpijn [4%], constipatie [0,9%] en diarree [0,9%].
Tabel met de lijst van bijwerkingen
In Tabel 1 worden alle bijwerkingen getoond die tot op heden tijdens klinische studies met Feraccru zijn opgetreden.
Frequenties van bijwerkingen worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000) of zeer zelden (<1/10.000). Tabel 1: Bijwerkingen die tot op heden zijn waargenomen tijdens klinische studies
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms |
| Zenuwstelselaandoeningen | Hoofdpijn | |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Abdominale pijn (waaronder de bovenbuik) Flatulentie Constipatie Abdominaal ongemak/distensie Diarree Verkleurde feces Nausea | Bacteriële overwoekering van de dunne darm Braken |
Huid- en onderhuidaandoeningen | Acne Erytheem | |
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Gewrichtsstijfheid Pijn in extremiteit | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Dorst | |
| Onderzoeken | Alkalinefosfatase in het bloed verhoogd Thyreoïd-stimulerend hormoon in het bloed verhoogd Gamma-glutamyltransferase verhoogd |
Pediatrische patiënten
Het veiligheidsprofiel van ferrimaltol bij pediatrische patiënten werd beoordeeld in twee open-label gerandomiseerde onderzoeken, een fase 1- en een fase 3-onderzoek (zie rubriek 5.1). In het fase 1-onderzoek werden 37 patiënten van 10 tot < 18 jaar ingeschreven die ferrimaltolcapsules kregen. In het fase 3-onderzoek werden 31 patiënten van 2 tot < 18 jaar ingeschreven die ferrimaltol suspensie voor oraal gebruik kregen. Over het geheel genomen kwam het veiligheidsprofiel dat in deze twee onderzoeken werd gemeld overeen met het veiligheidsprofiel dat werd gemeld bij volwassen patiënten met ijzergebrek.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
IJzeroverdosering is gevaarlijk en kan levensbedreigend zijn bij kinderen, zuigelingen en peuters en moet onmiddellijk aandacht krijgen.
Symptomen van ijzeroverdosering
Vroege tekenen en symptomen zijn onder meer nausea, braken, buikpijn en diarree. Het braaksel en de ontlasting kunnen grijs of zwart zijn. In lichte gevallen treedt verbetering op in de vroege kenmerken, maar in ernstigere gevallen kunnen er aanwijzingen zijn voor hypoperfusie (koude periferie en hypotensie), metabole acidose en systemische toxiciteit. In ernstige gevallen kan er tot twaalf uur na ingestie sprake zijn van het terugkomen van braken en gastro-intestinale bloeding. Shock kan voortkomen uit hypovolemie of directe cardiotoxiciteit. In dit stadium verschijnen er aanwijzingen voor hepatocellulaire necrose met geelzucht, bloedingen, hypoglykemie, encefalopathie en metabole acidose met positieve anion gap. Een slechte weefselperfusie kan leiden tot nierfalen. Zelden kan littekenvorming van de maag die vernauwing of pylorusstenose (alleen of in combinatie) veroorzaakt, 2-5 weken na ingestie, leiden tot gedeeltelijke of complete darmobstructie.
Ingestie van 20 mg/kg elementair ijzer is mogelijk toxisch en 200-250 mg/kg is mogelijk fataal. Geen enkele beoordelingsmethode is geheel bevredigend – zowel klinische kenmerken als laboratoriumanalyses moeten in aanmerking worden genomen. Meting van het ijzergehalten in serum ongeveer vier uur na ingestie is de beste laboratoriummaatstaf ter bepaling van de ernst.
Behandeling
Ondersteunende en symptomatische maatregelen die de beste standaard medische zorg weerspiegelen, dienen te worden toegepast. Het gebruik van desferrioxamine dient te worden overwogen: zie voor gedetailleerde informatie de door de fabrikant verstrekte productinformatie. Hemodialyse zorgt niet voor een effectieve verwijdering van ijzer maar dient te worden overwogen als ondersteuning bij acuut nierfalen, aangezien dit de verwijdering van het ijzer-desferrioxaminecomplex zal bevorderen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: anti-anemische preparaten, ijzertrivalent, oraal preparaat, ATC-code: B03AB10.
Werkingsmechanisme
Ferrimaltol bevat ijzer in een stabiele ferritoestand als een complex met een trimaltolligand. Het complex is bedoeld om op een gecontroleerde manier bruikbaar ijzer te verschaffen voor opname over de darmwand heen en overbrenging naar de ijzertransport- en -opslageiwitten in het lichaam (respectievelijk transferrine en ferritine). Het complex dissocieert na opname vanuit het maagdarmkanaal en het complex zelf komt niet in de systemische circulatie terecht.
Klinische werkzaamheid
Volwassenen
Onderzoek bij IBD
De veiligheid en werkzaamheid van ferrimaltol voor de behandeling van ijzergebreksanemie werd bestudeerd bij 128 patiënten (leeftijdsbereik 18-76 jaar; 45 mannen en 83 vrouwen) met inactieve tot licht actieve IBD (58 patiënten met colitis ulcerosa [CU] en 70 patiënten met de ziekte van Crohn ['Crohn’s disease' - CD]) en baseline-Hb-concentraties tussen 9,5 g/dl en 12 à 13 g/dl voor vrouwen/mannen. De patiënten werden geïncludeerd in één gecombineerde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische studie (AEGIS 1/2). 69% van de patiënten met CU had een SCCAI-score ≤2 en 31% een SCCAI-score van 3. 83% van de patiënten met CD had een CDAI-score <150 en 17% een CDAI-score >150-220. Alle patiënten waren gestopt met een eerdere behandeling met een oraal ferroproduct (OFP): meer dan 60% van de proefpersonen was gestopt met het gebruik van voorafgaand OFP als gevolg van bijwerkingen. De mediane tijd sinds de laatste dosering OFP bedroeg 22 maanden in de groep met het onderzoeksgeneesmiddel en 17 maanden in de placebogroep. 52% van de patiënten in AEGIS 1 en 33% in AEGIS 2 had een opvlamming van de ziekte in de voorafgaande zes maanden. De mediane (min-max) tijd sinds de laatste opvlamming van de ziekte bedroeg ongeveer zeven maanden (0,0-450 maanden). Proefpersonen werden gerandomiseerd naar het krijgen van 30 mg ferrimaltol tweemaal daags of een passende placebocontrole gedurende twaalf weken. Het verschil tussen de verandering ten opzichte van baseline voor ferrimaltol in vergelijking met placebo in week 12 bedroeg 2,25 g/dl (p<0,0001). Na voltooiing van de placebogecontroleerde fase van twaalf weken van de onderzoeken liet men alle proefpersonen overschakelen op ferrimaltol 30 mg tweemaal daags open-labelbehandeling gedurende nog eens 52 weken.
De resultaten voor de andere belangrijke werkzaamheidseindpunten worden getoond in Tabel 2. Tabel 2: Samenvatting van andere belangrijke werkzaamheidseindpunten (AEGIS 1/2)
| Eindpunt | Verandering in Hb (g/dl) ten opzichte van gemiddelde baseline* in week 4 (SE) | Verandering in Hb (g/dl) ten opzichte van gemiddelde baseline* in week 8 (SE) | Gedeelte van de proefpersonen dat in week 12 een genormaliseerde Hb had bereikt (%) | Gedeelte van de proefpersonen dat in week 12 een verandering van ≥1 g/dl in Hb had bereikt (%) | Gedeelte van de proefpersonen dat in week 12 een verandering van ≥2 g/dl in Hb had bereikt (%) |
| Ferrimaltol (N=64) | 1,06 (0,08)*** | 1,79 (0,11)*** | 66 | 78 | 56 |
| Placebo (N=64) | 0,02 (0,08) | 0,06 (0,11) | 12 | 11 | 0 |
* Hb op gemiddelde baseline (SE): ferrimaltol 11,0 (1,027) g/dl, Placebo 11,1 (0,851) g/dl; ***p<0,0001 vergeleken met placebogroep;
In week 12 was een toename van ≥1 g/dl in Hb bereikt bij respectievelijk 90% en 69% van de subgroepen colitis ulcerosa (N=29) en ziekte van Crohn (N=35). In week 12 was een toename van ≥2 g/dl in Hb bereikt bij respectievelijk 62% en 51% van de subgroepen colitis ulcerosa en ziekte van Crohn. In beide onderzoeken bleek ijzergebrek ook gecorrigeerd te worden door een verhoging van het ferritinegehalte. Bij proefpersonen die ferrimaltol innamen, verbeterde het gemiddelde ferritinegehalte (µg/l) gestaag vanaf baseline (gemiddeld 8,6 μg/l [SD 6,77]) tot week 12 (gemiddeld 26,0 μg/l [SD 30,57]), met een gemiddelde globale verbetering van 17,4 μg/l. Tijdens langdurige behandeling met ferrimaltol bleef het ferritine stijgen (gemiddelde 68,9 μg/l [SD 96,24] na 64 weken, met een gemiddelde globale verbetering van 60,3 μg/l).
Onderzoek naar chronische nierziekte (CKD)
De werkzaamheid, veiligheid, verdraagbaarheid en farmacokinetiek (PK) van ferrimaltol voor de behandeling van ijzergebreksanemie bij volwassen proefpersonen met chronische nierziekte (chronic kidney disease, CKD) werden bestudeerd in een gerandomiseerd, placebogecontroleerd klinisch fase III-onderzoek (AEGIS-CKD). 167 patiënten (leeftijdsbereik 30-90 jaar; 50 mannen en 117 vrouwen) met een eGFR van ≥15 ml/min/1,73 m2 en <60 ml/min/1,73 m2 en baseline Hb ≥8,0 g/dl en <11,0 g/dl en ferritine <250 ng/ml met een transferrineverzadiging (TSAT) <25%, of ferritine <500 ng/ml met een TSAT van <15%, werden in een verhouding van 2:1 gerandomiseerd naar behandeling met ferrimaltol 30 mg capsules tweemaal daags of placebo tweemaal daags gedurende een behandelingsperiode van 16 weken. Dit werd gevolgd door een open-labelbehandelingsfase, die bestond uit maximaal 36 weken behandeling met alleen ferrimaltol.
De toediening van ferrimaltol resulteerde in klinisch en statistisch significante toenames van de Hb-concentraties in vergelijking met placebo tijdens de dubbelblinde behandelingsperiode van 16 weken. De kleinste-kwadraten-gemiddelde (least squares mean, LSM)-verandering in Hb-concentratie vanaf baseline tot week 16 was 0,50 g/dl voor de ferrimaltolgroep en -0,02 g/dl voor de placebogroep, met een statistisch significant LSM-verschil van 0,52 (p=0,0149).
De LSM-verandering in ferritinegehalte vanaf baseline tot week 16 met LOCF was 25,42 µg/l voor de ferrimaltol-groep en -7,23 µg/l voor de placebogroep, met een statistisch significant LSM-verschil van 32,65 (p=0,0007).
Pediatrische patiënten
Twee klinische onderzoeken (een fase 1- en een fase 3-onderzoek) bieden beschikbare gegevens over de veiligheid en werkzaamheid van ferrimaltol bij pediatrische patiënten (zie ook rubriek 4.8).
In het gerandomiseerde, open-label fase 3-onderzoek met werkzaam controlemiddel, kregen patiënten van 2 tot < 18 jaar met ijzergebreksanemie ferrimaltol als suspensie voor oraal gebruik in doses gebaseerd op leeftijd (patiënten van 2 tot en met 11 jaar: 15 mg per dosis, patiënten van 12 tot < 18 jaar: 30 mg per dosis) of ferrosulfaat als drank (3 mg/kg/dosis), beiden tweemaal daags toegediend gedurende 12 weken.
De werkzaamheidseindpunten van het onderzoek werden weergegeven als veranderingen ten opzichte van baseline in standaard markers voor ijzer in week 12. Het primaire werkzaamheidseindpunt was de verandering in Hb in week 12. De secundaire werkzaamheidseindpunten waren veranderingen in ferritine, ijzergehalte in serum en transferinesaturatie (TSAT) in week 12.
De resultaten voor de werkzaamheidseindpunten worden weergegeven in tabel 3.
Tabel 3: Samenvatting van werkzaamheidseindpunten bij patiënten van 2 tot < 18 jaar
| Eindpunt | Ferrimaltol (N=31) |
| Hb-concentraties (g/dl) | |
| Baseline | 10,54 ± 1,096 |
| Verandering ten opzichte van baseline in week 12 | 1,25 ± 1,389 |
| Ferritine (µg/l) | |
| Baseline | 12,7 ± 10,69 |
| Verandering ten opzichte van baseline in week 12 | 8,1 ± 11,06 |
| IJzergehalte in serum (µmol/l) | |
| Baseline | 6,81 ± 5,162 |
| Verandering ten opzichte van baseline in week 12 | 5,77 ± 8,518 |
| Transferrinesaturatie (%) | |
| Baseline | 8,4 ± 7,60 |
| Verandering ten opzichte van baseline in week 12 | 7,7 ± 10,14 |
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie en eliminatie
De farmacokinetische eigenschappen van ferrimaltol werden beoordeeld door middel van meting van plasma- en urineconcentraties van maltol en maltolglucuronide, alsook serumijzerparameters na een eenmalige dosis en bij 'steady state' (na één week) bij 24 proefpersonen met ijzergebrek, gerandomiseerd naar het krijgen van 30 mg, 60 mg of 90 mg ferrimaltol tweemaal daags. Bloed- en urinemonsters werden getest op maltol en maltolglucuronide. Serummonsters werden getest op ijzerparameters.
Maltol werd kortstondig gemeten in plasma met een AUC0-t tussen 0,022 en 0,205 u.µg/ml voor alle doseringsregimes en op beide onderzoeksdagen. Uit niet-klinisch onderzoek is gebleken dat maltol wordt gemetaboliseerd via UGT1A6 en door sulfatering. Het is niet bekend of geneesmiddelen met een remmende werking op UGT-enzymen kunnen leiden tot een stijging van de maltolconcentratie (zie rubriek 4.5). De maltol bleek snel gemetaboliseerd te worden tot maltolglucuronide (AUC0-t tussen 9,83 en 30,9 u.µg/ml voor alle doseringsregimes). Maximale concentraties maltol en maltolglucuronide werden 1 tot 1,5 uur na orale toediening van ferrimaltol bereikt. De blootstelling aan maltolglucuronide nam evenredig met de dosering toe over het doseringstraject van ferrimaltol 30 tot 90 mg tweemaal daags, en er was geen significante accumulatie van welk van beide ook na zeven dagen behandeling met ferrimaltol. Van de totale hoeveelheid ingenomen maltol werd gemiddeld tussen 39,8% en 60,0% uitgescheiden als maltolglucuronide. De piek-transferrineverzadigings ('transferrin saturation' - TSAT)- en totale serumijzerwaarden werden 1,5 tot 3 uur na orale toediening van ferrimaltol bereikt. De totale serumijzerconcentraties en TSAT-waarden waren in het algemeen hoger met toenemende ferrimaltol-doses. TSAT- en totaal serumijzerprofielen waren vergelijkbaar tussen dag 1 en dag 8.
De farmacokinetische eigenschappen van ferrimaltol werden ook onderzocht bij 'steady state' bij 15 proefpersonen die al deelnamen aan het boven beschreven AEGIS 1/2-onderzoek, en die ten minste zeven dagen in de open-label behandelingsfase hadden geparticipeerd (ferrimaltol 30 mg tweemaal daags). Maltol werd opnieuw kortstondig gemeten in plasma met een halfwaardetijd van 0,7 uur, met een Cmax van 67,3 ± 28,3 ng/ml. De maltol bleek snel gemetaboliseerd te worden tot maltolglucuronide (Cmax = 4677 ± 1613 ng/ml). Maximale concentraties maltol en maltolglucuronide werden ongeveer één uur na orale toediening van ferrimaltol bereikt. Maximale totale serumijzerconcentraties werden 1-2 uur na toediening gemeten. De farmacokinetische profielen van maltol/maltolglucuronide en ijzerparameters waren onafhankelijk van elkaar.
De invloed van voedsel op de farmacokinetische eigenschappen van ferrimaltolcapsules (30 mg) werd onderzocht in een open-label, gerandomiseerd, cross-over fase 1-onderzoek bij gezonde volwassenen. Het nuttigen van een vet- en calorierijke maaltijd voorafgaand aan de toediening van ferrimaltolcapsules verlaagde de Cmax (gemiddelde baseline-gecorrigeerde waarde van 44,47 ± 73,06 ng/ml na een maaltijd en 89,94 ± 50,99 ng/ml op een nuchtere maag) en de AUClast (gemiddelde baseline-gecorrigeerde waarde van 3697,5 ± 5587,7 u·ng/ml na een maaltijd en 6520,3 ± 4449,8 u·ng/ml op een nuchtere maag), en verhoogde de Tmax (gemiddelde waarden van 7,4 ± 9,2 uur na een maaltijd en 3,7 ± 4,1 uur op een nuchtere maag) van ijzer in serum. Inname van voedsel beïnvloedde de absorptie en de totale blootstelling aan serumijzer in de loop van de tijd.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Ferrimaltol
Niet-klinische onderzoeken duidden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van onderzoek op het gebied van toxiciteit bij herhaalde dosering en plaatselijke onderzoeken naar verdraagbaarheid, uitgevoerd met ferrimaltol.
Afzetting van ijzer in het reticulo-endotheliale systeem, de lever en de milt werd geregistreerd bij honden die 250 mg/kg/dag ferrimaltol toegediend kregen.
Er zijn geen onderzoeken op het gebied van reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit of carcinogeen potentieel uitgevoerd met ferrimaltol.
Maltol
Er werd hemosiderine waargenomen in de Kupffercellen van honden die 250 mg/kg/dag maltol toegediend kregen. Bij doseringen van 500 mg/kg/dag werden testiculaire degeneratie en toxische tekenen die duidden op ijzerchelatie geregistreerd. Deze effecten waren niet waarneembaar in een tweede onderzoek bij honden die maximaal 300 mg/kg/dag kregen.
Een mogelijke genotoxische capaciteit voor maltol kon niet volledig worden uitgesloten. Er werden echter geen carcinogene effecten geregistreerd in onderzoeken verricht bij muizen en ratten die maximaal 400 mg/kg/dag maltol kregen.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Capsule-inhoud:
Lactosemonohydraat
Natriumlaurylsulfaat
Magnesiumstearaat
Watervrij colloïdaal silica
Crospovidon (type A)
Omhulsel van de capsule:
Hypromellose
Briljantblauw FCF (E133)
Allurarood AC (E 129)
Titaandioxide (E 171)
Zonnegeel FCF (E 110)
Drukinkt:
Schellakglazuur 45% (20% veresterd) in ethanol
Zwart ijzeroxide
Propyleenglycol
Ammoniumhydroxide
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
5 jaar
Houdbaarheid na eerste opening van de verpakking: 45 dagen.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25 °C.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Flessen van HDPE met een kindveilige polypropyleen push-lock-sluiting. Elke verpakking bevat 14, 50, 56 of 100 (2 flessen van 50) capsules.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Geen bijzondere vereisten voor verwijdering.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Norgine B.V.
Antonio Vivaldistraat 150
1083 HP Amsterdam
Nederland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/15/1075/001
EU/1/15/1075/002
EU/1/15/1075/003
EU/1/15/1075/004
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 18 februari 2016
Datum van laatste verlenging: 25 november 2020
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
<{MM/JJJJ}>
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
