Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Fabrazyme – SmPC

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Fabrazyme

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Fabrazyme 35 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Fabrazyme 5 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Fabrazyme 35 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Elke flacon Fabrazyme bevat nominaal 35 mg agalsidase bèta. Na reconstitutie met 7,2 ml water voor injecties bevat elke flacon Fabrazyme 5 mg/ml (35 mg/7 ml) agalsidase bèta. De gereconstitueerde oplossing moet verder worden verdund (zie rubriek 6.6).

Fabrazyme 5 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Elke flacon Fabrazyme bevat nominaal 5 mg agalsidase bèta. Na reconstitutie met 1,1 ml water voor injecties bevat elke flacon Fabrazyme 5 mg/ml agalsidase bèta. De gereconstitueerde oplossing moet verder worden verdund (zie rubriek 6.6).

Agalsidase bèta is een recombinante vorm van humaan α-galactosidase en wordt geproduceerd door middel van recombinant DNA-technologie in Chinese Hamster Ovarium (CHO) cellen. Zowel de aminozuurvolgorde van de recombinante vorm als de nucleotide volgorde die daarvoor codeert, zijn identiek aan de natuurlijke vorm van α-galactosidase A.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.

Witte tot gebroken wit lyofilisaat of poeder.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Fabrazyme is geïndiceerd voor langdurige enzym-substitutietherapie bij patiënten met een bevestigde diagnose van de ziekte van Fabry (α-galactosidase A deficiëntie).

Fabrazyme is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen, kinderen en adolescenten vanaf 8 jaar.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Een behandeling met Fabrazyme moet onder toezicht staan van een arts die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met de ziekte van Fabry of andere aangeboren metabole ziekten.

Dosering

De aanbevolen dosis Fabrazyme is 1 mg/kg lichaamsgewicht om de 2 weken toegediend als intraveneuze infusie.

Voor patiënten die de infusies goed verdragen, kan er overwogen worden de infusie met Fabrazyme thuis toe te dienen. De beslissing om een patiënt te laten overschakelen op thuisinfusie, moet worden gemaakt na evaluatie en aanbeveling door de behandelend arts. Patiënten die bijwerkingen ervaren tijdens het toedienen van thuisinfusies, moeten onmiddellijk stoppen met de infusie en een gezondheidsverlener raadplegen. De volgende infusies moeten mogelijk in het ziekenhuis worden toegediend. De doseer- en infusiesnelheid moeten thuis constant worden gehouden en mogen niet worden gewijzigd zonder de supervisie van een gezondheidsverlener.

Speciale populaties

Nierfunctiestoornis

Bij patiënten met nierinsufficiëntie hoeft de dosis niet te worden aangepast.

Leverfunctiestoornis

Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd met patiënten met leverinsufficiëntie.

Ouderen

De veiligheid en werkzaamheid van Fabrazyme bij patiënten ouder dan 65 jaar zijn niet vastgesteld en voor dergelijke patiënten kan momenteel geen dosering worden aanbevolen.

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van Fabrazyme bij kinderen van 0 tot 7 jaar zijn nog niet vastgesteld. De momenteel beschikbare gegevens worden beschreven in rubriek 5.1 en 5.2, maar er kan geen doseringsadvies worden gegeven bij kinderen van 5 tot 7 jaar. Er zijn geen gegevens beschikbaar voor kinderen van 0 tot 4 jaar.

Voor kinderen van 8-16 jaar hoeft de dosis niet aangepast te worden.

Voor patiënten die < 30 kg wegen, moet de maximale infusiesnelheid op 0,25 mg/min (15 mg/uur) blijven.

Wijze van toediening

Fabrazyme moet als intraveneuze (i.v.) infusie worden toegediend.

Aanvankelijk mag de i.v. infusiesnelheid niet hoger zijn dan 0,25 mg/min (15 mg/uur). De infusiesnelheid kan worden vertraagd in het geval van infusiegerelateerde reacties.

Nadat de tolerantie bij de patiënt goed is vastgesteld, mag de infusiesnelheid bij elke opeenvolgende infusie in stappen van 0,05 tot 0,083 mg/min (stappen van 3 tot 5 mg/uur) worden verhoogd. In klinische onderzoeken met klassieke patiënten werd de infusiesnelheid stapsgewijs verhoogd om een minimale duur van 2 uur te bereiken. Dit werd bereikt na 8 initiële infusies met 0,25 mg/min (15 mg/uur), zonder enige infusiegerelateerde reacties, verandering in infusiesnelheid of onderbreking van de infusie. Een verdere afname van de infusietijd tot 1,5 uur was toegestaan voor patiënten zonder nieuwe infusiegerelateerde reacties tijdens de laatste 10 infusies of gemelde ernstige bijwerkingen binnen de laatste 5 infusies. Elke snelheidsverhoging van 0,083 mg/min (~5 mg/uur) werd gehandhaafd gedurende 3 opeenvolgende infusies, zonder nieuwe infusiegerelateerde reacties, verandering in infusiesnelheid of onderbreking van de infusie, vóór de volgende snelheidsverhoging.

Voor instructies over reconstitutie en verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

Levensbedreigende overgevoeligheid (anafylactische reactie) voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Immunogeniciteit

Aangezien agalsidase bèta (r-hαGAL) een recombinant eiwit is, wordt verwacht dat patiënten met weinig of geen residuele enzymactiviteit IgG-antilichamen ontwikkelen. Het merendeel van de patiënten ontwikkelde binnen 3 maanden na de eerste infusie met Fabrazyme IgG-antilichamen voor r-hαGAL. In de loop van de tijd vertoonde het merendeel van de seropositieve patiënten in klinische onderzoeken een neerwaartse trend in titerwaarden (op basis van een ≥ 4-voudige afname in titerwaarde vanaf de piekmeting tot de laatste meting) (40% van de patiënten) of ontwikkelde tolerantie (geen waarneembare antilichamen bevestigd door 2 achtereenvolgende radioimmunoprecipitatie (RIP)-assays) (14% van de patiënten) of vertoonde een plateau (35% van de patiënten).

Infusiegerelateerde reacties

Patiënten met antilichamen tegen r-hαGAL hebben een grotere kans op infusiegerelateerde bijwerkingen, die gedefinieerd worden als iedere bijwerking die zich op de dag van de infusie voordoet. Deze patiënten dienen voorzichtig behandeld te worden wanneer agalsidase bèta opnieuw wordt toegediend (zie rubriek 4.8). De antilichaamstatus dient regelmatig gecontroleerd te worden.

In klinische onderzoeken had zevenenzestig procent (67%) van de patiënten ten minste één infusiegerelateerde bijwerking (zie rubriek 4.8). De frequentie van infusiegerelateerde bijwerkingen nam af met de tijd. Patiënten die in klinische onderzoeken tijdens de behandeling met agalsidase bèta lichte of matig-ernstige infusiegerelateerde bijwerkingen hadden, hebben de behandeling voortgezet na een verlaging van de infusiesnelheid (~0,15 mg/min; 10 mg/uur) en/of profylactische behandeling met antihistaminica, paracetamol, ibuprofen en/of corticosteroïden.

Overgevoeligheid

Zoals bij elk intraveneus eiwitgeneesmiddel kunnen overgevoeligheidsreacties optreden.

Een klein aantal patiënten heeft bijwerkingen ondervonden die wijzen op type I overgevoeligheid. Als ernstige allergische of anafylactische reacties optreden, moet onmiddellijke stopzetting van de toediening van Fabrazyme worden overwogen en moet met een gepaste behandeling worden begonnen. De huidige medische standaarden voor een noodbehandeling dienen in acht te worden genomen. Door de behandeling voorzichtig voort te zetten kon Fabrazyme opnieuw toegediend worden aan alle 6 patiënten die in een klinisch onderzoek positief testten voor IgE-antilichamen of een positieve huidtest hadden op Fabrazyme. In dit onderzoek werd de behandeling met Fabrazyme aanvankelijk met een lage dosis en een lage infusiesnelheid (1/2 therapeutische dosis bij 1/25 van de aanvankelijke standaard aanbevolen snelheid) voortgezet. Wanneer de patiënt de infusie eenmaal verdraagt, kan de dosis verhoogd worden tot de therapeutische dosis van 1 mg/kg en kan de infusiesnelheid verhoogd worden door langzaam omhoog te titreren, voor zover de patiënt dit verdragen kan.

Patiënten met vergevorderde nierziekte

Het effect van een behandeling met Fabrazyme op de nieren is mogelijk beperkt bij patiënten met vergevorderde nierziekte.

Natrium

Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per flacon, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er zijn geen interactiestudies en geen in-vitro-metabolisme-onderzoeken uitgevoerd. Gezien de wijze waarop agalsidase bèta wordt gemetaboliseerd, is het onwaarschijnlijk dat door cytochroom-P450 gemedieerde geneesmiddeleninteracties zullen plaatsvinden.

Fabrazyme mag niet worden toegediend samen met chloroquine, amiodaron, benoquine of gentamicine vanwege een theoretische kans op een inhibitie van intracellulaire activiteit van α-galactosidase A.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er is een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van agalsidase bèta bij zwangere vrouwen.

De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Fabrazyme te vermijden tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Agalsidase bèta wordt uitgescheiden in de moedermelk. Niet bekend is welk effect agalsidase bèta op pasgeborenen/zuigelingen heeft. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Fabrazyme moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd om de potentiële effecten van Fabrazyme op verminderde vruchtbaarheid te beoordelen.

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Fabrazyme heeft mogelijk een kleine invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen op de dag van toediening van Fabrazyme, omdat duizeligheid, slaperigheid, vertigo en syncope kunnen optreden (zie rubriek 4.8).

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Aangezien agalsidase bèta (r-hαGAL) een recombinant eiwit is, wordt verwacht dat patiënten met weinig of geen residuele enzymactiviteit IgG-antilichamen ontwikkelen. Patiënten met antilichamen tegen r-hαGAL hebben een grotere kans op infusiegerelateerde bijwerkingen. Een klein aantal patiënten heeft bijwerkingen ondervonden die wijzen op onmiddellijke (type I) overgevoeligheid (zie rubriek 4.4).

Zeer vaak voorkomende bijwerkingen waren onder meer koude rillingen, pyrexie, het koud hebben, misselijkheid, braken, hoofdpijn en paresthesie. Zevenenzestig procent (67%) van de patiënten had ten minste één infusiegerelateerde bijwerking. Er werden anafylactoïde reacties gemeld in de periode na het in de handel brengen.

Opsomming van bijwerkingen in tabelvorm

De bijwerkingen die zijn gemeld in klinische studies bij in totaal 168 patiënten (154 mannen en 14 vrouwen) die met Fabrazyme werden behandeld, dat werd toegediend als een dosis van 1 mg/kg elke 2 weken voor minimaal één infuus tot maximaal 5 jaar, staan beschreven in de onderstaande tabel per Systeem / Orgaanklasse en frequentie (zeer vaak ≥ 1/10, vaak ≥ 1/100 tot < 1/10 en soms ≥ 1/1.000 tot < 1/100). Gezien het relatief geringe aantal behandelde patiënten, wordt het optreden van een bijwerking bij één patiënt gedefinieerd als ‘soms’. Bijwerkingen die alleen tijdens de post-marketingperiode zijn gemeld, worden ook in onderstaande tabel vermeld bij de frequentiecategorie “niet bekend” (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). De bijwerkingen waren meestal licht tot matig van aard.

Frequentie van bijwerkingen van de behandeling met Fabrazyme

Systeem/orgaanklassenZeer vaakVaakSomsNiet bekend
Infecties en parasitaire aandoeningennasofaryngitisrhinitis
Immuunsysteemaandoeningenanafylactische reactie
Zenuwstelselaandoeningenhoofdpijn, paresthesia

duizeligheid, slaperigheid, hypo-esthesie, brandend

gevoel,

lethargie,

syncope

hyperesthesie, tremor
Oogaandoeningen---toegenomen tranenvloed

jeuk aan de ogen, oculaire

hyperemie

Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen---tinnitus, vertigo

auriculaire

zwelling, oorpijn

Hartaandoeningen---tachycardie, hartkloppingen, bradycardiesinusbradycardie---
Bloedvataandoeningen---

blozen,

hypertensie, bleekheid, hypotensie, opvliegers

perifere koudheid---
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen---

dyspnoe,

verstopte neus, beklemd

gevoeld op de keel, piepende ademhaling, hoesten,

exacerbatie van dyspnoe

bronchospasmen, faryngolaryngeale pijn, rhinorrhoea, tachypnoe,

congestie van de bovenste

luchtwegen

hypoxie
Maagdarmstelselaandoeningenmisselijkheid, braken

buikpijn, pijn in de bovenbuik, last van de buik, last van de

maag, orale

hypo-esthesie, diarree

dyspepsie, dysfagie---

Huid- en

onderhuidaandoeningen

---

pruritus,

urticaria,

uitslag,

erytheem,

algehele

pruritus,

angioneurotisch oedeem,

gezwollen

gezicht,

maculopapulaire uitslag

livedo reticularis, erythemateuze uitslag,

pruritische

uitslag,

verkleuring van de huid,

huidproblemen

leukocytoclastische vasculitis
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen---

pijn in

ledematen,

myalgia, rugpijn, spierspasmen, arthralgia,

gespannen

spieren,

musculoskeletale stijfheid

musculoskeletale pijn---
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen

rillingen,

koorts, het koud hebben

vermoeidheid, ongemakkelijk gevoel op de borst, heet

gevoel, perifeer oedeem, pijn, asthenie, pijn op de borst,

gezichtsoedeem, hyperthermia

heet en koud gevoel,

griepachtige

symptomen, pijn op de plaats van de infusie,

reactie op de plaats van de infusie, trombose op de plaats van de injectie,

malaise, oedeem

---
Onderzoekenverminderde zuurstofsaturatie
Voor deze tabel wordt ≥1% gedefinieerd als bijwerkingen die optreden bij 2 of meer patiënten. De bijwerkingterminologie is gebaseerd op de Medical Dictionary for Regulatory Activities (MedDRA).

Beschrijving van selectieve bijwerkingen

Infusiegerelateerde bijwerkingen

Infusiegerelateerde bijwerkingen bestonden voornamelijk uit koorts en koude rillingen. Overige symptomen bestonden uit lichte of matige dyspneu, hypoxie (verminderde zuurstofsaturatie), een beklemmend gevoel op de keel, een ongemakkelijk gevoel op de borst, roodheid van het gezicht, pruritus, urticaria, oedeem van het gezicht, angioneurotisch oedeem, rhinitis, bronchospasmen, tachypneu, piepende ademhaling, hoge bloeddruk, lage bloeddruk, tachycardie, hartkloppingen, buikpijn, misselijkheid, braken, infusiegerelateerde pijn, waaronder pijn aan de extremiteiten, myalgie en hoofdpijn.

De infusiegerelateerde bijwerkingen werden behandeld door verlaging van de infusiesnelheid gecombineerd met de toediening van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s), antihistaminica en/of corticosteroïden. Zevenenzestig procent (67%) van de patiënten ondervond ten minste één infusiegerelateerde bijwerking. De frequentie van deze bijwerkingen nam met de tijd af. De meeste van deze bijwerkingen kunnen worden toegeschreven aan de vorming van IgG-antilichamen en/of complementactivering. Bij een beperkt aantal patiënten zijn IgE-antilichamen aangetoond (zie rubriek 4.4).

Pediatrische patiënten

Er is beperkte informatie uit klinische studies die suggereert dat het veiligheidsprofiel van een behandeling met Fabrazyme bij kinderen van 5 tot 7 jaar, behandeld met 0,5 mg/kg om de 2 weken of met 1,0 mg/kg om de 4 weken, vergelijkbaar is met dat van patiënten (ouder dan 7) behandeld met 1,0 mg/kg om 2 weken.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

In klinische studies zijn doses tot 3 mg/kg lichaamsgewicht gebruikt.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: Overige producten voor spijsverteringskanaal en stofwisseling, enzymen.

ATC-code: A16AB04.

De ziekte van Fabry

De ziekte van Fabry is een erfelijke, heterogene en multisystemische, progressieve ziekte die zowel mannen als vrouwen treft. De ziekte wordt gekenmerkt door een tekort aan α-galactosidase. Verminderde of afwezige activiteit van α-galactosidase leidt tot de aanwezigheid van verhoogde concentraties GL-3 en de daarmee samenhangende oplosbare vorm lyso-GL-3 in plasma en tot ophoping van GL-3 in de lysosomen van veel celtypen waaronder endotheel- en parenchymcellen, wat uiteindelijk leidt tot een levensbedreigende klinische verslechtering als gevolg van nier-, hart- en cerebrovasculaire complicaties.

Werkingsmechanisme

Met behulp van enzym-substitutietherapie zal de enzymactiviteit zo ver hersteld worden dat het ophopende substraat in de orgaanweefsels wordt geklaard; hierdoor wordt de progressieve achteruitgang van de functie van deze organen voorkomen, gestabiliseerd of teruggedrongen voor er onherstelbare schade van deze organen opgetreden is.

Na intraveneuze infusie wordt agalsidase bèta snel uit de circulatie verwijderd en in de lysosomen van de vasculaire endotheelcellen en van de parenchymcellen opgenomen, waarschijnlijk via de receptoren voor mannose-6-fosfaat, mannose en asialoglycoproteïne.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

De werkzaamheid en de veiligheid van Fabrazyme werd beoordeeld in twee onderzoeken bij kinderen, één doseringsonderzoek, twee dubbelblinde, placebogecontroleerde onderzoeken, één open-label vervolgonderzoek bij zowel mannelijke als vrouwelijke patiënten en gepubliceerde wetenschappelijke literatuur.

Bij het onderzoek voor het vaststellen van de juiste dosering werden de effecten van 0,3; 1,0 en 3,0 mg/kg lichaamsgewicht eenmaal in de twee weken en van 1,0 en 3,0 mg/kg lichaamsgewicht eenmaal in de twee dagen beoordeeld. Bij alle doses was een verlaging van het GL-3-niveau waargenomen in de nieren, het hart, de huid en het plasma. Klaring van GL-3 uit het plasma vond plaats op een dosisafhankelijke wijze, maar was minder consistent bij een dosis van 0,3 mg/kg lichaamsgewicht. Bovendien waren infusiegerelateerde bijwerkingen dosisafhankelijk.

Bij het eerste placebogecontroleerde klinische onderzoek van 58 Fabry-patiënten met klassiek fenotype (56 mannen en 2 vrouwen), was Fabrazyme effectief in het klaren van GL-3 uit het vasculair endotheel van de nieren, na een behandeling van 20 weken. Deze klaring werd bereikt bij 69% (20/29) van de met Fabrazyme behandelde patiënten, maar bij geen van de placebopatiënten (p<0,001). Deze bevinding werd verder ondersteund door een statistisch significante afname van GL-3-stapeling in de nieren, het hart en de huid als totaal en in de organen afzonderlijk bij patiënten die met agalsidase bèta waren behandeld vergeleken met placebopatiënten (p<0,001). Langdurige klaring van GL-3 uit het vasculair endotheel van de nieren na een behandeling met agalsidase bèta werd aangetoond in de open-label vervolgonderzoek. Dit werd bij 47 van de 49 patiënten (96%) met beschikbare informatie bereikt na 6 maanden en in 8 van 8 patiënten (100%) met beschikbare informatie aan het eind van het onderzoek (tot maximaal 5 jaar behandeling). Klaring van GL-3 werd ook bereikt in verschillende andere celtypen in de nieren. Plasma GL-3-spiegels werden met behandeling snel genormaliseerd en bleven gedurende 5 jaar op normale waarden.

De nierfunctie, zoals gemeten door de glomerulaire filtratiesnelheid, het serumcreatininegehalte en proteïnurie, bleef bij het merendeel van de patiënten stabiel. Het effect van de behandeling met Fabrazyme op de nierfunctie was echter beperkt bij sommige patiënten met vergevorderde nieraandoeningen.

Hoewel er geen specifiek onderzoek is verricht om het effect op neurologische aandoeningen en symptomen te evalueren, suggereren de resultaten dat patiënten mogelijk minder pijn en een betere kwaliteit van leven hebben na een enzymvervangende behandeling.

Een ander dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek met 82 Fabry-patiënten met klassiek fenotype (72 mannen en 10 vrouwen) werd uitgevoerd om vast te stellen of Fabrazyme de mate van het optreden van nier-, hart- of cerebrovasculaire aandoeningen of overlijden, reduceert. Het aantal klinische gebeurtenissen was aanzienlijk lager bij de met Fabrazyme behandelde patiënten, vergeleken met de placebobehandelde patiënten (risicovermindering = 53% intent-to-treat populatie (p=0,0577); risicovermindering = 61% per-protocol populatie (p=0,0341)). Dit resultaat was consistent voor nier-, hart- en cerebrovasculaire gebeurtenissen.

Twee grote observationele onderzoeken volgden een groep patiënten (n=89 tot 105) die op een standaarddosis Fabrazyme (1,0 mg/kg elke 2 weken) bleven of werden toegewezen aan een verlaagde dosis Fabrazyme (0,3-0,5 mg/kg elke 2 weken) gevolgd door een overstap naar agalsidase alfa (0,2 mg/kg elke 2 weken) of een rechtstreekse overstap naar agalsidase alfa (0,2 mg/kg elke 2 weken). Als gevolg van de observationele, multicentrische opzet van deze onderzoeken, uitgevoerd in een real-world klinische setting, zijn er verstorende factoren die van invloed zijn op de interpretatie van de resultaten, waaronder de selectie van patiënten en toewijzing van de behandelingsgroepen, en de beschikbare parameters tussen de centra in de loop van de tijd. Omdat de ziekte van Fabry zo zeldzaam is, overlapten de onderzoekspopulaties elkaar en betrof het kleine behandelingsgroepen in de respectievelijke onderzoeken. Daarnaast bleven de meeste patiënten met ernstiger vormen, met name mannen, op de standaarddosis Fabrazyme. Een overstap naar andere behandelingen kwam vaker voor bij patiënten met minder ernstige ziekte en bij vrouwen. Vergelijkingen tussen de groepen dient men daarom behoedzaam te interpreteren.

De groep met de standaarddosis Fabrazyme vertoonde geen belangrijke veranderingen in cardiale, renale of neurologische orgaanfuncties of in symptomen die samenhangen met de ziekte van Fabry. Vergelijkbaar werden geen belangrijke veranderingen waargenomen in cardiale of neurologische functies bij patiënten in de groep met verlaagde dosis Fabrazyme. Echter zag men verslechtering van de renale parameters, zoals gemeten d.m.v. de geschatte glomerulaire filtratiesnelthed (eGFR) bij patiënten die werden behandeld met een lagere dosis (p<0,05). De jaarlijkse afnames in eGFR werden afgezwakt bij patiënten die teruggingen naar de standaarddosis Fabrazyme. Deze resultaten komen overeen met bewijs uit een 10 jaar durende opvolging van het Canadian Fabry Disease Initiative Registry.

In de observationele onderzoeken werd een toename waargenomen van symptomen die samenhangen met de ziekte van Fabry (bijv. gastro-intestinale pijn, diarree) bij patiënten die een dosisverlaging van agalsidase beta hadden gekregen.

In de post-marketing setting is ook ervaring verkregen bij patiënten die de behandeling met Fabrazyme zijn begonnen met een dosis van 1 mg/kg om de twee weken en die vervolgens gedurende langere tijd een lagere dosis hebben ontvangen. Bij sommige van deze patiënten werd een toename van sommige van de volgende symptomen spontaan gemeld: pijn, paresthesia en diarree, en afwijkingen aan hart, centraal zenuwstelsel en nieren. Deze gemelde symptomen komen overeen met het natuurlijke verloop van de ziekte van Fabry.

In de analyse die werd uitgevoerd binnen het Fabry Registry waren de incidenties van de eerste ernstige klinische manifestaties bij klassieke mannelijke met Fabrazyme behandelde patiënten met blijvende IgG-antilichamen tegen agalsidase bèta respectievelijk 43,98 (18,99; 86,66), 48,60 (32,03; 70,70) en 56,07 (30,65; 94,07) per 1000 persoonsjaren in de voor lage, middelmatige en hoge piek getitreerde groepen. Deze waargenomen verschillen waren niet statistisch significant.

Pediatrische patiënten

In een open-label pediatrisch onderzoek werden zestien patiënten met de ziekte van Fabry (8-16 jaar; 14 jongens en 2 meisjes) gedurende één jaar behandeld met 1,0 mg/kg om de 2 weken. Bij alle patiënten met een opeenhoping van GL-3 op het beginpunt werd GL-3-klaring uit het vasculair endotheel van de opperhuid bereikt. De 2 vrouwelijke patiënten hadden weinig of geen GL-3-ophoping in het vasculair endotheel van de opperhuid op het beginpunt, waardoor deze conclusie alleen geldt voor de mannelijke patiënten.

In een bijkomend 5-jaar open-label pediatrisch onderzoek, werden 31 mannelijke patiënten in de leeftijd van 5 tot 18 jaar vóór het begin van de klinische symptomen betreffende belangrijke organen gerandomiseerd en behandeld met twee lagere doseringsschema’s van agalsidase bèta bestaande uit 0,5 mg/kg om de 2 weken of 1,0 mg/kg om de 4 weken. De resultaten waren vergelijkbaar tussen de twee onderzoeksgroepen. GL-3 scores in het oppervlakkig capillair endotheel van de huid werden gereduceerd tot nul of bleven op 0 op alle meetpunten na de behandeling bij19/27 patiënten, die de studie zonder dosisverhoging afrondden. In een subgroep van 6 patiënten werden nierbiopsies gedaan aan het beginpunt en na 5 jaar: in totaal werden capillair endotheel GL-3 scores van de nier teruggebracht tot nul, maar zeer variabele effecten werden waargenomen voor podocyten GL-3, met een reductie bij 3 patiënten. Tien (10) patiënten voldeden aan de dosisverhogingscriteria volgens protocol, twee (2) kregen een dosisverhoging naar de aanbevolen dosis van 1,0 mg/kg om de twee weken.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Na intraveneuze toediening bij volwassenen van agalsidase bèta met doses van 0,3 mg, 1 mg en 3 mg/kg lichaamsgewicht namen de AUC-waarden ten opzichte van de dosis meer dan evenredig toe als gevolg van een verminderde klaring, wat wijst op een verzadigde klaring. De eliminatiehalfwaardetijd was dosisonafhankelijk en varieerde van 45 tot 100 minuten.

Na intraveneuze toediening bij volwassenen van agalsidase bèta met een infusietijd van ca. 300 minuten en met een dosis van 1 mg/kg lichaamsgewicht elke 2 weken varieerden de gemiddelde maximale plasmaconcentraties (Cmax) van 2000 tot 3500 ng/ml, terwijl de AUCinf varieerde van 370 tot 780 µg.min/ml. Vss varieerde van 8.3-40.8 l, de plasmaklaring varieerde van 119-345 ml/min en de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd varieerde van 80 tot 120 minuten.

Agalsidase bèta is een eiwit en wordt naar verwachting metabolisch afgebroken door middel van hydrolyse van peptiden. Daarom wordt niet verwacht dat een gestoorde leverfunctie in een klinisch significante mate invloed zal hebben op de farmacokinetiek van agalsidase bèta. Eliminatie van agalsidase bèta via de nieren wordt gezien als een klaringsweg van ondergeschikt belang.

Pediatrische patiënten

De farmacokinetische eigenschappen van Fabrazyme werden ook geëvalueerd in twee pediatrische onderzoeken. In een van deze onderzoeken werden 15 kinderen van 8,5 tot 16 jaar met een gewicht van 27,1 tot 64,9 kg en met beschikbare farmacokinetische gegevens behandeld met 1,0 mg/kg om twee weken. De agalsidase bèta-klaring werd in deze populatie niet beïnvloed door het gewicht van de kinderen. De CL-uitgangswaarde van de klaring was 77 ml/min met een steady state verdelingsvolume (Vss) van 2,6 l. De halfwaardetijd was 55 min. Na IgG-seroconversie nam de plasmaklaring (CL) af tot 35 ml/min, Vss nam toe tot 5,4 l en de halfwaardetijd nam toe tot 240 min. Het netto effect van deze veranderingen na seroconversie was een 2- tot 3-voudige toename in de blootstelling op basis van AUC (oppervlak onder de curve) en Cmax (maximum serumconcentratie). Patiënten met een toename in blootstelling na seroconversie vertoonden geen onverwachte veiligheidsproblemen.

In een ander onderzoek werden 30 pediatrische patiënten van 5 tot 18 jaar met beschikbare farmacokinetische gegevens behandeld met twee lagere doseringsschema’s van 0,5 mg/kg om de 2 weken en 1,0 mg/kg om de 4 weken. De gemiddelde CL (plasmaklaring) bedroeg respectievelijk 4,6 en 2,3 ml/min/kg, de gemiddelde Vss bedroeg respectievelijk 0,27 en 0,22 l/kg, en de gemiddelde halfwaardetijd bedroeg respectievelijk 88 en 107 minuten. Na IgG-seroconversie was er geen duidelijke verandering in CL (resp. +24% en +6%), terwijl het Vss 1,8 en 2,2 keer hoger was, met het netto effect dat er een geringe verlaging in Cmax (tot resp. -34% en -11%) en geen verandering in AUC (resp. -19% en -6%) plaatsvond.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Niet-klinische gegevens duiden, op basis van onderzoeken naar de veiligheid van het geneesmiddel, de toxiciteit van enkelvoudige doses, de toxiciteit na herhaalde toediening en de embryonale/foetale toxiciteit, niet op een speciaal risico voor mensen. Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd aangaande andere ontwikkelingsstadia. Genotoxische en carcinogene effecten worden niet verwacht.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Mannitol (E421)

Natriumdiwaterstoffosfaat monohydraat (E339)

Dinatriumfosfaat-heptahydraat (E339)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen in dezelfde infusie gemengd worden.

6.3 Houdbaarheid

3 jaar.

Gereconstitueerde en verdunde oplossingen

Vanuit microbiologisch gezichtspunt moet het geneesmiddel onmiddellijk worden gebruikt. Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de opslag tijdens gebruik en de condities van het geneesmiddel vóór gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker. De gereconstitueerde oplossing kan niet worden bewaard en zal zo snel mogelijk verdund moeten worden. De verdunde oplossing kan maximaal 24 uur bij 2°C – 8°C bewaard worden.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).

Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie en verdunning, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Fabrazyme 35 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Fabrazyme 35 mg wordt geleverd in doorzichtige 20 ml-flacons van type I-glas. De sluiting bestaat uit een stop van gesiliconiseerd butylrubber en een aluminium afsluiter met een plastic flip-off kapje.

Verpakkingsgrootten: 1, 5 en 10 flacons per doos.

Het kan voorkomen dat niet alle verpakkingsgrootten in de handel worden gebracht.

Fabrazyme 5 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Fabrazyme 5 mg wordt geleverd in doorzichtige 5 ml-flacons van type I-glas. De sluiting bestaat uit een stop van gesiliconiseerd butylrubber en een aluminium afsluiter met een plastic flip-off kapje.

Verpakkingsgrootten: 1, 5 en 10 flacons per doos.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Het poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie moet met water voor injecties worden gereconstitueerd, verdund met 0,9% natriumchlorideoplossing voor injectie en moet vervolgens door middel van intraveneuze infusie worden toegediend. Een aseptische techniek moet worden toegepast.

Het aantal flacons dat moet worden gereconstitueerd op basis van het gewicht van de individuele patiënt moet worden bepaald, en het benodigde aantal flacons moet uit de koelkast worden gehaald om ze op kamertemperatuur te laten komen (in ongeveer 30 minuten). Elke flacon Fabrazyme is slechts voor eenmalig gebruik.

Reconstitutie

Fabrazyme 35 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Elke flacon Fabrazyme 35 mg moet met 7,2 ml water voor injecties worden gereconstitueerd. Het met kracht terechtkomen van water voor injectie op het poeder en het schuimen van de oplossing moet worden vermeden. Dit wordt bereikt door het water voor injectie langzaam en druppelsgewijs langs de binnenkant van de flacon toe te voegen en niet rechtstreeks op het lyofilisaat. Iedere flacon moet voorzichtig worden gekanteld en gerold. De flacon mag niet worden omgedraaid, rondgedraaid of geschud.

Fabrazyme 5 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Elke flacon Fabrazyme 5 mg moet met 1,1 ml water voor injecties worden gereconstitueerd. Het met kracht terechtkomen van water voor injectie op het poeder en het schuimen van de oplossing moet worden vermeden. Dit wordt bereikt door het water voor injectie langzaam en druppelsgewijs langs de binnenkant van de flacon toe te voegen en niet rechtstreeks op het lyofilisaat. Iedere flacon moet voorzichtig worden gekanteld en gerold. De flacon mag niet worden omgedraaid, rondgedraaid of geschud.

De gereconstitueerde oplossing bevat 5 mg agalsidase bèta per ml en ziet eruit als een heldere, kleurloze oplossing. De pH van de gereconstitueerde oplossing is ongeveer 7,0. Vóór verdere verdunning moet de gereconstitueerde oplossing in elke flacon visueel worden geïnspecteerd op vaste deeltjes en verkleuring. De oplossing mag niet worden gebruikt als vreemde deeltjes worden waargenomen of als de oplossing verkleurd is.

Het verdient aanbeveling de flacons na reconstitutie onmiddellijk te verdunnen, om de vorming van eiwitdeeltjes op langere termijn te voorkomen.

Verdunning

Fabrazyme 35 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Voor u het gereconstitueerde volume Fabrazyme, dat nodig is voor de dosis van de patiënt, toevoegt, wordt aangeraden een gelijk volume aan oplossing voor injectie van 0,9% natriumchloride uit de infusiezak te verwijderen.

De luchtruimte in de infusiezak moet worden verwijderd om het raakvlak tussen lucht en vloeistof te minimaliseren.

7,0 ml (gelijk aan 35 mg) van de gereconstitueerde oplossing moet langzaam uit elke flacon worden opgenomen tot aan het totale volume, dat benodigd is voor de dosis van de patiënt. Er mogen geen filternaalden worden gebruikt en schuimen moet worden voorkomen.

De gereconstitueerde oplossing moet langzaam rechtstreeks in de 0,9% natriumchlorideoplossing voor injectie worden geïnjecteerd (niet in enige resterende luchtruimte) tot een eindconcentratie van 0,05 mg/ml en 0,7 mg/ml. Het totale volume van de 0,9% natriumchloride oplossing voor infusie (tussen 50 en 500 ml) moet worden bepaald op basis van de individuele dosis. Voor doses lager dan 35 mg moet een minimum van 50 ml worden gebruikt, voor doses van 35 tot 70 mg moet een minimum van 100 ml worden gebruikt, voor doses van 70 tot 100 mg moet een minimum van 250 ml worden gebruikt en voor doses van meer dan 100 mg moet 500 ml worden gebruikt. De infusiezak moet voorzichtig worden omgedraaid of zachtjes worden gemasseerd om de verdunde oplossing te mengen. De infusiezak mag niet worden geschud of excessief worden geagiteerd.

Fabrazyme 5 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie

Voor u het gereconstitueerde volume Fabrazyme, dat nodig is voor de dosis van de patiënt, toevoegt, wordt aangeraden een gelijk volume aan oplossing voor injectie van 0,9% natriumchloride uit de infusiezak te verwijderen.

De luchtruimte in de infusiezak moet worden verwijderd om het raakvlak tussen lucht en vloeistof te minimaliseren.

1,0 ml (gelijk aan 5 mg) van de gereconstitueerde oplossing moet langzaam uit elke flacon worden opgenomen tot aan het totale volume, dat benodigd is voor de dosis van de patiënt. Er mogen geen filternaalden worden gebruikt en schuimen moet worden voorkomen.

De gereconstitueerde oplossing moet langzaam rechtstreeks in de 0,9% natriumchlorideoplossing voor injectie worden geïnjecteerd (niet in enige resterende luchtruimte) tot een eindconcentratie van 0,05 mg/ml en 0,7 mg/ml. Het totale volume van de 0,9% natriumchloride oplossing voor infusie (tussen 50 en 500 ml) moet worden bepaald op basis van de individuele dosis. Voor doses lager dan 35 mg moet een minimum van 50 ml worden gebruikt, voor doses van 35 tot 70 mg moet een minimum van 100 ml worden gebruikt, voor doses van 70 tot 100 mg moet een minimum van 250 ml worden gebruikt en voor doses van meer dan 100 mg moet enkel 500 ml worden gebruikt. De infusiezak moet voorzichtig worden omgedraaid of zachtjes worden gemasseerd om de verdunde oplossing te mengen. De infusiezak mag niet worden geschud of excessief worden geagiteerd.

Toediening

Het wordt aanbevolen de verdunde oplossing via een in-line laag eiwitbindend filter van 0,2 µm toe te dienen om eiwitdeeltjes te verwijderen; dit leidt niet tot een verlies aan activiteit van agalsidase bèta. Aanvankelijk mag de i.v. infusiesnelheid niet hoger zijn dan 0,25 mg/min (15 mg/uur). De infusiesnelheid kan worden vertraagd in het geval van infusiegerelateerde reacties.

Nadat de tolerantie in de patiënt goed is vastgesteld, mag de infusiesnelheid bij elke opeenvolgende infusie in stappen van 0,05 tot 0,083 mg/min (stappen van 3 tot 5 mg/uur) worden verhoogd. In klinische onderzoeken met klassieke patiënten werd de infusiesnelheid stapsgewijs verhoogd om een minimale duur van 2 uur te bereiken. Dit werd bereikt na 8 initiële infusies met 0,25 mg/min (15 mg/uur), zonder enige infusiegerelateerde reacties, verandering in infusiesnelheid of onderbreking van de infusie. Een verdere afname van de infusietijd tot 1,5 uur was toegestaan voor patiënten zonder nieuwe infusiegerelateerde reacties tijdens de laatste 10 infusies of gemelde ernstige bijwerkingen binnen de laatste 5 infusies. Elke snelheidsverhoging van 0,083 mg/min (~5 mg/uur) werd gehandhaafd gedurende 3 opeenvolgende infusies, zonder nieuwe infusiegerelateerde reacties, verandering in infusiesnelheid of onderbreking van de infusie, vóór de volgende snelheidsverhoging.

Voor patiënten die < 30 kg wegen, moet de maximale infusiesnelheid op 0,25 mg/min (15 mg/uur) blijven.

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Sanofi B.V., Paasheuvelweg 25, 1105 BP Amsterdam, Nederland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/01/188/001

EU/1/01/188/002

EU/1/01/188/003

EU/1/01/188/004

EU/1/01/188/005

EU/1/01/188/006

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 03 augustus 2001

Datum van laatste verlenging: 28 juli 2006

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Fabrazyme

EU-vergunningsnummer EU/1/01/188
Werkzame stof (INN) agalsidase beta
ATC-code A16AB04
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Sanofi B.V.
Status van de vergunning Vergund (03-08-2001)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 04-09-2024