SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Exblifep
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
EXBLIFEP 2 g/0,5 g poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon bevat cefepim dihydrochloride-monohydraat overeenkomend met 2 g cefepim en 0,5 g enmetazobactam.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie (poeder voor concentraat).
Wit tot lichtgeel poeder.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
EXBLIFEP is geïndiceerd voor de behandeling van de volgende infecties bij volwassenen (zie rubriek 4.4 en 5.1):
- Gecompliceerde urineweginfecties (cUTI), waaronder pyelonefritis
- Nosocomiale pneumonie (HAP), inclusief beademingspneumonie (VAP)
Behandeling van patiënten met bacteriëmie die gepaard gaat, of waarvan wordt vermoed dat die gepaard gaat, met een van de hierboven genoemde infecties.
Er moet rekening worden gehouden met de officiële richtlijnen voor een correct gebruik van antibacteriële middelen.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Voor gecompliceerde urineweginfecties (cUTI), waaronder pyelonefritis, is de aanbevolen dosis voor patiënten met een normale nierfunctie 2 g/0,5 g cefepim/enmetazobactam elke 8 uur, toegediend als een intraveneus infuus gedurende 2 uur.
Bij patiënten met verhoogde renale klaring (eGFR > 150 ml/min) wordt verlenging van de infusie naar 4 uur aanbevolen (zie rubriek 5.2).
Voor nosocomiale pneumonie, inclusief beademingspneumonie, is de aanbevolen dosis voor patiënten met een normale nierfunctie 2 g/0,5 g cefepim/enmetazobactam elke 8 uur toegediend als een intraveneus infuus gedurende 4 uur.
De gebruikelijke duur van de behandeling is 7 tot 10 dagen. Over het algemeen dient de behandeling niet korter dan 7 dagen en niet langer dan 14 dagen te duren. Bij patiënten met bacteriëmie kan een behandeling van maximaal 14 dagen nodig zijn.
Speciale patiëntengroepen
Ouderen
Bij ouderen is geen dosisaanpassing nodig op basis van leeftijd alleen (zie rubriek 5.2).
Verminderde nierfunctie
Aanpassing van de dosering wordt aanbevolen bij patiënten met een verminderde nierfunctie die een absolute geschatte glomerulaire filtratiesnelheid (eGFR) hebben van minder dan 60 ml/min (zie rubriek 5.2). De aanbevolen dosis bij patiënten met verschillende niveaus van nierfunctie wordt gepresenteerd in Tabel 1.
Patiënten die continue nierfunctievervangende therapie (CRRT) krijgen, hebben een hogere dosis nodig dan patiënten die hemodialyse ondergaan. Voor patiënten die continue nierfunctievervangende therapie krijgen, moet de dosis worden aangepast op geleide van de CRRT-klaring (CLCRRT in ml/min).
Bij patiënten met een veranderende nierfunctie moeten de serumcreatinineconcentraties en eGFR minstens elke dag worden gecontroleerd en moet de dosis op basis daarvan worden aangepast.
Voor patiënten met nosocomiale pneumonie, inclusief beademingspneumonie, moet de infusietijd 4 uur bedragen, ongeacht de status van de nierfunctiestoornis.
Tabel 1: Aanbevolen dosis EXBLIFEP bij patiënten met een nierfunctiestoornis
| Absolute eGFR (ml/min) | Aanbevolen doseringsschema voor EXBLIFEP (cefepim en enmetazobactam) | Doserings-interval |
| Licht (60 - <90) | cefepim 2 g en enmetazobactam 0,5 g | Elke 8 uur |
| Matig (30 - <60) | cefepim 1 g en enmetazobactam 0,25 g | Elke 8 uur |
| Ernstig (15 - <30) | cefepim 1 g en enmetazobactam 0,25 g | Elke 12 uur |
| Terminale nierinsufficiëntie (<15) | cefepim 1 g en enmetazobactam 0,25 g | Elke 24 uur |
| Patiënten die hemodialyse nodig hebben | cefepim 1 g en enmetazobactam 0,25 g oplaaddosis op de eerste dag van de behandeling en cefepim 0,5 g en enmetazobactam 0,125 g daarna (elke 24 uur maar na de hemodialyse-sessie op de dagen van de hemodialyse). | Elke 24 uur |
| Patiënten die continue ambulante peritoneale dialyse (CAPD) ondergaan | cefepim 2 g en enmetazobactam 0,5 g | Elke 48 uur |
Verminderde leverfunctie
Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een verminderde leverfunctie (zie rubriek 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid bij kinderen in de leeftijd tot 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
EXBLIFEP wordt toegediend via intraveneuze infusie.
Zie rubriek 6.6 voor instructies over reconstitutie en verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening.
4.3 Contra-indicaties
- Overgevoeligheid voor de werkzame stoffen of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
- Overgevoeligheid voor cefalosporinen.
- Ernstige overgevoeligheid (bijv. anafylactische reactie, ernstige huidreactie) voor andere bèta-lactamantibiotica (bijv. penicillines, carbapenems of monobactams).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Overgevoeligheidsreacties
Er zijn ernstige en soms fatale overgevoeligheidsreacties gemeld met cefepim en cefepim-enmetazobactam (zie rubriek 4.3 en 4.8).
Patiënten met een voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor andere bètalactamantibiotica kunnen ook overgevoelig zijn voor cefepim-enmetazobactam. Alvorens een behandeling te beginnen, moet zorgvuldig navraag worden gedaan om vast te stellen of de patiënt eerdere overgevoeligheidsreacties op bètalactamantibiotica heeft gehad (zie rubriek 4.3).
Cefepim-enmetazobactan moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met een voorgeschiedenis van astma of allergische diathese.
De patiënt moet zorgvuldig worden gemonitord tijdens de eerste toediening. Als er een allergische reactie optreedt, moet de behandeling onmiddellijk worden gestaakt en moeten gepaste noodmaatregelen worden genomen.
Verminderde nierfunctie
De dosering moet worden aangepast bij patiënten met een verminderde nierfunctie die een absolute eGFR hebben van minder dan 60 ml/min (zie rubriek 4.2).
Omkeerbare encefalopathie (bewustzijnsstoornis met inbegrip van verwardheid, hallucinaties, stupor, en coma), myoklonie, convulsies (met inbegrip van niet-convulsieve status epilepticus), en/of nierfalen zijn gemeld met cefepim/enmetazobactam wanneer de dosis niet was verlaagd bij patiënten met een verminderde nierfunctie. In sommige gevallen werd bij patiënten met een verminderde nierfunctie ondanks aanpassing van de dosering neurotoxiciteit gemeld.
De nierfunctie moet nauwgezet worden gecontroleerd indien geneesmiddelen met nefrotoxisch potentieel zoals aminoglycosiden en krachtige diuretica samen met cefepim-enmetazobactam worden toegediend.
Diarree door Clostridium difficile (CDAD)
CDAD is gerapporteerd bij het gebruik van cefepim-enmetazobactam, en kan in ernst variëren van lichte diarree tot fatale colitis. Bij alle patiënten die diarree hebben tijdens of na de toediening van cefepim-enmetazobactam moet men bedacht zijn op CDAD. Het staken van de behandeling met cefepim-enmetazobactam en het gebruik van ondersteunende maatregelen samen met de toediening van een specifieke behandeling voor C. difficile moeten worden overwogen. Geneesmiddelen die de peristaltiek remmen, mogen niet worden toegediend.
Niet-gevoelige organismen
Het gebruik van cefepim-enmetazobactam kan leiden tot overgroei van niet-gevoelige organismen, die onderbreking van de behandeling of andere maatregelen noodzakelijk maakt.
Ouderen
Er is geen aanpassing van de dosering op basis van leeftijd nodig. Aangezien bij oudere patiënten de kans op een verminderde nierfunctie groter is, moet er zorgvuldigheid worden betracht bij de keuze van de dosis en moet de nierfunctie worden bewaakt.
Beperkingen van de klinische gegevens
Nosocomiale pneumnie, inclusief beademingspneumonie
Het gebruik van cefepim-enmetazobactam voor de behandeling van patiënten met nosocomiale pneumonie, inclusief beademingspneumonie, is gebaseerd op de ervaring met cefepim alleen en op farmacokinetische-farmacodynamische analyses voor cefepim-enmetazobactam.
Beperkingen van het spectrum van antibacteriële werking
Cefepim is weinig of niet werkzaam tegen de meeste grampositieve organismen en anaeroben (zie rubriek 4.2 en 5.1). Aanvullende antibacteriële middelen moeten worden gebruikt wanneer bekend is, of het vermoeden bestaat, dat deze pathogenen bijdragen aan het infectieproces.
Het remmende spectrum van enmetazobactam omvat klasse A 'extended spectre' β-lactamasen (ESBL's). Enmetazobactam remt de klasse A carbapenemase Klebsiella pneumoniae-carbapenemase (KPC) niet op betrouwbare wijze en remt de klasse B, klasse C of klasse D bètalactamasen niet. Cefepim is over het algemeen stabiel tegen hydrolyse door het klasse C enzym AmpC en het klasse D enzym OXA-48 (zie rubriek 5.1).
Interferentie met serologische tests
Een positieve directe of indirecte Coombs-test zonder klachten van hemolyse kan ontstaan tijdens de behandeling met cefepim-enmetazobactam zoals bij cefepim is gezien.
Cefalosporinen kunnen een foutpositieve reactie veroorzaken voor glucosurie bij tests op basis van koperreductie (Benedict- of Fehling-reagens, of met Clinitest-tabletten), maar niet bij tests op basis van enzymen (glucose-oxidase). Daarom wordt aanbevolen om glucosetests op basis van enzymatische glucose-oxidase-reacties te gebruiken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is met enmetazobactam geen klinisch onderzoek naar interactie uitgevoerd. Op basis van in-vitro-onderzoeken en afgaande op de eliminatieroutes is de kans op farmacokinetische interactie voor enmetazobactam klein.
Gelijktijdige behandeling met bacteriostatische antibiotica kan van invloed zijn op de werking van bètalactamantibiotica. Cefalosporinen kunnen de werking van cumarineanticoagulantia versterken, zoals bij cefepim is gezien.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van cefepim-enmetazobactam bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken bij relevante klinische blootstelling aan enmetazobactam, maar geen teratogeniciteit (zie rubriek 5.3). Enmetazobactam mag alleen tijdens de zwangerschap worden gebruikt wanneer er een duidelijke indicatie voor is en alleen indien het voordeel voor de moeder groter is dan het risico voor het kind.
Borstvoeding
Fysicochemische gegevens suggereren excretie van cefepim-enmetazobactam in de moedermelk bij de mens, en er is aangetoond dat cefepim-enmetazobactam bij ratten wordt uitgescheiden in de melk. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten.
Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met cefepim-enmetazobactam moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
De effecten van cefepim en enmetazobactam op de vruchtbaarheid bij de mens zijn niet onderzocht. Bij mannetjes- en vrouwtjesratten die met cefepim of enmetazobactam werden behandeld is geen nadelig effect op de vruchtbaarheid waargenomen (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
EXBLIFEP heeft matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Mogelijke bijwerkingen zoals een veranderde staat van bewustzijn, duizeligheid, verwardheid of hallucinaties kunnen van invloed zijn op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen (zie rubriek 4.4, 4.8 en 4.9).
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen die optraden in het fase 3-onderzoek waren alanineaminotransferase (ALAT) verhoogd (4,8%), aspartaataminotransferase (ASAT) verhoogd (3,5%), diarree (2,9%), en flebitis op de infusieplaats (1,9%). Een ernstige bijwerking van Clostridioides difficile-colitis trad op bij 0,2% (1/516).
Tabel met bijwerkingen
De volgende bijwerkingen zijn gemeld met cefepim als monotherapie tijdens klinische onderzoeken of postmarketing surveillance en/of vastgesteld tijdens fase 2- en/of fase 3-onderzoeken met cefepim-enmetazobactam.
De bijwerkingen zijn ingedeeld per systeem/orgaanklasse, frequentie, voorkeursterm volgens MedDRA-terminologie. Frequenties zijn als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep zijn de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Tabel 2. Frequentie van bijwerkingen per systeem/orgaanklasse
| Systeem/Orgaanklasse | Frequentie | MedDRA-voorkeursterm (PT) |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Soms | Clostridioides difficile-geassocieerde diarree (CDAD), orale candidiasisa, vaginale infectie |
| Zelden | Candida-infectie* | |
| Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Zeer vaak | Coombs-test positief* |
| Vaak | Protrombinetijd verlengda, partiële tromboplastinetijd verlengda, anemiea, eosinofiliea | |
| Soms | Trombocytopenie, leukopeniea, neutropeniea | |
| Niet bekend | Aplastische anemieb, hemolytische anemieb, agranulocytosea | |
| Immuunsysteemaandoeningen | Zelden | Anafylactische reactiea, angio-oedeema, allergische dermatitis |
| Niet bekend | Anafylactische shocka | |
| Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Niet bekend | Urineglucose foutpositiefa |
| Psychische stoornissen | Niet bekend | Verwarde toestanda, hallucinatiea |
| Zenuwstelselaandoeningen | Vaak | Hoofdpijn |
| Soms | Duizeligheid | |
| Zelden | Convulsiea, paresthesiea, dysgeusie | |
| Niet bekend | Coma, stupora, encefalopathiea, veranderde bewustzijnstoestanda, myokloniea | |
| Bloedvataandoeningen | Vaak | Flebitis op de infusieplaats |
| Zelden | Vasodilatatiea | |
| Niet bekend | Hemorragieb, | |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Zelden | Dyspneua |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Vaak | Diarree |
| Soms | Pseudomembraneuze colitis, colitis, braken, misselijkheid, | |
| Zelden | Buikpijn, constipatie | |
| Lever- en galaandoeningen | Vaak | Alanineaminotransferase verhoogd, aspartaataminotransferase verhoogd, bilirubine in bloed verhoogd, alkalische fosfatase verhoogd |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Vaak | Uitslag |
| Soms | Erytheem, urticaria, pruritus |
| Systeem/Orgaanklasse | Frequentie | MedDRA-voorkeursterm (PT) |
| Niet bekend | Toxische epidermale necrolyseb, Stevens-Johnson-syndroomb, erythema multiformeb | |
| Nier- en urinewegaandoeningen | Soms | Ureum in bloed verhoogd, creatinine in bloed verhoogd |
| Niet bekend | Nierfalena, toxische nefropathieb | |
| Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen | Zelden | Vulvovaginale pruritus |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Vaak | Reactie op de infusieplaats, pijn op de injectieplaats, ontsteking op de injectieplaats |
| Soms | Pyrexiaa, ontsteking op de infusieplaats | |
| Zelden | Koude rillingena | |
| Onderzoeken | Vaak | Amylase verhoogd, lipase verhoogd, lactaatdehydrogenase verhoogd |
a: Bijwerkingen die alleen met cefepim zijn gemeld.
b: Bijwerkingen die over het algemeen worden toegeschreven aan andere stoffen in de klasse (klasse-effecten).
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Symptomen
Symptomen van overdosering zijn onder meer encefalopathie (bewustzijnsstoornis met inbegrip van verwardheid, hallucinaties, stupor en coma), myoclonus en insulten (zie rubriek 4.8).
Behandeling
Accidentele overdosering is voorgekomen wanneer hoge doses aan patiënten met een verminderde nierfunctie werden gegeven (zie rubriek 4.2 en 4.4).
In geval van ernstige overdosering, met name bij patiënten met een gecompromitteerde nierfunctie, kan hemodialyse helpen bij het verwijderen van cefepim en enmetazobactam uit het lichaam; peritoneale dialyse is niet effectief (zie rubriek 5.2).
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Antibacteriële middelen voor systemisch gebruik, andere bètalactam antibacteriële middelen, vierde generatie cefalosporinen; ATC-code: J01DE51
Werkingsmechanisme
Cefepim heeft een bacteriedodende werking doordat het de peptidoglycaan-celwandsynthese remt als gevolg van binding aan, en remming van, penicillinebindende proteïnen (PBP's). Cefepim is over het algemeen stabiel tegen hydrolyse door klasse C enzym AmpC en klasse D enzym OXA-48.
Enmetazobactam is een penicillaanzuursulfon bètalactamaseremmer, in structuur verwant aan penicilline. Enmetazobactam bindt aan β-lactamasen en voorkomt de hydrolyse van cefepim. Het is werkzaam tegen klasse A ESBL's.
Enmetazobactam remt de klasse A carbapenemase KPC niet op betrouwbare wijze en remt de klasse B, klasse C of klasse D bètalactamasen niet.
Resistentie
Bacteriële resistentiemechanismen die mogelijk van invloed kunnen zijn op cefepim-enmetazobactam omvatten mutante of verworven PBP's, verminderde permeabiliteit van het buitenmembraan voor een van beide verbindingen, actieve efflux van een van beide verbindingen en β-lactamase-enzymen die refractair zijn ten opzichte van remming door enmetazobactam en in staat zijn tot hydrolyse van cefepim.
Antibacteriële werking in combinatie met andere middelen
Er werd geen antagonisme aangetoond in in vitro uitgevoerde geneesmiddelcombinatieonderzoeken met cefepim-enmetazobactam en azitromycine, aztreonam, clindamycine, daptomycine, doxycycline, gentamicine levofloxacine, linezolid, metronidazol, trimethoprim-sulfamethoxazol, of vancomycine.
Gevoeligheidstestbreekpunten
Het Europees Comité voor tests op antimicrobiële resistentie (EUCAST) heeft voor cefepim-enmetazobactam interpretatiecriteria voor gevoeligheidstests vastgesteld met betrekking tot de minimale remmende concentratie (MRC). U kunt die criteria raadplegen via de volgende link: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic-breakpoints_en.xlsx
Farmacokinetische/farmacodynamische relatie
Er is aangetoond dat de antibacteriële werking van cefepim het best correleert met het percentage van de tijd van het doseringsinterval waarin de vrije concentratie van de werkzame stof boven de MRC van cefepim-enmetazobactam lag (% fT >MRC). Voor enmetazobactam is de farmacokinetische/farmacodynamische index het percentage van de tijd van het doseringsinterval waarin de vrije concentratie van de werkzame stof boven een drempelconcentratie (% fT >CT) lag.
Klinische werkzaamheid tegen specifieke pathogenen
In klinische onderzoeken is werkzaamheid aangetoond tegen de onder elke indicatie genoemde pathogenen die in vitro gevoelig waren voor cefepim-enmetazobactam.
Gecompliceerde urineweginfecties, waaronder pyelonefritis
Gramnegatieve micro-organismen:
- Escherichia coli
- Klebsiella pneumoniae
- Proteus mirabilis
De klinische werkzaamheid is niet vastgesteld tegen de volgende pathogenen die relevant zijn voor de goedgekeurde indicaties, hoewel in-vitro-onderzoek aangeeft dat ze gevoelig zouden zijn voor cefepim en cefepim-enmetazobactam in de afwezigheid van verworven resistentiemechanismen:
Gramnegatieve micro-organismen:
- Klebsiella aerogenes
- Klebsiella oxytoca
- Serratia marcescens
- Citrobacter freundii
- Citrobacter koseri
- Providencia rettgeri
- Providencia stuartii
- Acinetobacter baumannii
- Pseudomonas aeruginosa
- Enterobacter cloacae
Grampositieve micro-organismen:
- Staphylococcus aureus (alleen meticillinegevoelige S. aureus)
In-vitro-gegevens duiden erop dat de volgende soorten ongevoelig zijn voor cefepim-enmetazobactam:
- Enteroccocus spp.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met EXBLIFEP in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met infecties veroorzaakt door gramnegatieve organismen (voor de beoogde indicaties 'Behandeling van gecompliceerde urineweginfecties' (cUTI), waaronder acute pyelonefritis', 'Behandeling van nosocomiale pneumonie (HAP), inclusief beademingspneumonie (VAP)' en 'Behandeling van patiënten met bacteriëmie die gepaard gaat, of waarvan wordt vermoed dat die gepaard gaat, met een van de hierboven genoemde infecties') (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na intraveneuze (i.v.) toediening van 2 g cefepim en 0,5 g enmetazobactam gedurende 2 uur aan patiënten met cUTI q8h, bedroegen de piekplasmaconcentraties (Cmax) beoordeeld op dag 1 en dag 7 87-100 mcg/ml en 17-20 mcg/ml voor respectievelijk cefepim en enmetazobactam. Er was geen significant verschil in Cmax en AUC tussen gezonde vrijwilligers en cUTI-patiënten bij de farmacokinetische analyse van de populatie.
Distributie
Cefepim en enmetazobactam worden goed gedistribueerd in de lichaamsvloeistoffen en weefsels inclusief het bronchiale slijmvlies. Op basis van de farmacokinetische analyse van de populatie was het totale distributievolume 16,9 l voor cefepim en 20,6 l voor enmetazobactam.
De serum-eiwitbinding van cefepim is ongeveer 20% en is afhankelijk van de concentratie in het serum. Voor enmetazobactam is de serum-eiwitbinding te verwaarlozen.
Een onderzoek naar epitheelbekledingsvocht (epithelial lining fluid, ELF) bij gezonde vrijwilligers liet zien dat 8 uur na de start van de infusie cefepim en enmetazobactam soortgelijke longpenetratie hebben tot respectievelijk 73% en 62%, met een biodistributiecoëfficiënt fAUC (ELF/plasma) gedurende het volledige 8 uur durende doseringsinterval van 47% voor cefepim en 46% voor enmetazobactam.
Biotransformatie
Cefepim wordt in geringe mate gemetaboliseerd. De primaire metaboliet is N-methylpyrrolidine (NMP), dat ongeveer 7% van de dosis vertegenwoordigt.
Enmetazobactam ondergaat minimaal hepatisch metabolisme.
Eliminatie
Zowel cefepim als enmetazobactam wordt primair als onveranderde stof uitgescheiden via de nieren.
De gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van cefepim 2 g en enmetazobactam 500 mg bij gecombineerde toediening aan cUTI-patiënten bedroeg respectievelijk 2,7 uur en 2,6 uur.
Onveranderd cefepim dat wordt teruggevonden in de urine vertegenwoordigt ongeveer 85% van de toegediende dosis.
Voor enmetazobactam werd ongeveer 90% van de dosis onveranderd uitgescheiden in de urine in een periode van 24 uur. De gemiddelde renale klaring voor enmetazobactam was 5,4 l/u en de gemiddelde totale klaring was 8,1 l/u.
Er is geen accumulatie van cefepim of enmetazobactam na meerdere intraveneuze infusies die gedurende 7 dagen elke 8 uur worden toegediend bij proefpersonen met een normale nierfunctie.
Lineariteit/non-lineariteit
De maximale plasmaconcentratie (Cmax) en het gebied onder de plasmaconcentratie-tijdcurve (AUC) van cefepim en enmetazobactam namen evenredig toe met de dosis bij het onderzochte dosisbereik (1 gram tot 2 gram voor cefepim en 0,6 gram tot 4 gram voor enmetazobactam) bij toediening als enkele intraveneuze infusie.
Speciale patiëntengroepen
Ouderen
De farmacokinetiek van cefepim is onderzocht bij oudere mannen en vrouwen (65 jaar en ouder). De veiligheid en werkzaamheid bij oudere patiënten waren vergelijkbaar met die bij volwassenen, terwijl bij oudere patiënten de eliminatiehalfwaardetijd iets langer was en de renale klaring lager. Bij oudere patiënten met een verminderde nierfunctie is aanpassing van de dosering noodzakelijk (zie rubriek 4.2 en 4.4).
De farmacokinetische analyse van de populatie voor enmetazobactam liet bij oudere patiënten geen klinisch relevante verandering in de farmacokinetische parameters zien.
Verminderde nierfunctie
Voor cefepim is de AUC0inf zonder dosisaanpassing ongeveer 1,9 keer, 3 keer en 5 keer hoger voor proefpersonen met respectievelijk een lichte, matige en ernstige nierfunctiestoornis dan voor proefpersonen met een normale nierfunctie, en 12 keer hoger voor proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie die voorafgaand aan de toediening van cefepim-enmetazobactam dialyse ondergingen dan voor proefpersonen met een normale nierfunctie.
Voor enmetazobactam is de AUC0inf zonder dosisaanpassing ongeveer 1,8 keer, 3 keer en 5 keer hoger voor proefpersonen met respectievelijk een lichte, matige en ernstige nierfunctiestoornis dan voor proefpersonen met een normale nierfunctie, en 11 keer hoger voor proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie die voorafgaand aan de toediening van cefepim-enmetazobactam dialyse ondergingen dan voor proefpersonen met een normale nierfunctie.
Om een systemische blootstelling te handhaven die gelijk is aan die bij mensen met een normale nierfunctie is aanpassing van de dosis noodzakelijk (zie rubriek 4.2).
De gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd bij hemodialyse-vrijwilligers (n=6) bedroeg na toediening 23,8 uur en 16,5 uur voor respectievelijk cefepim en enmetazobactam. In geval van hemodialyse moet de dosis onmiddellijk na voltooiing van de dialyse worden toegediend (zie rubriek 4.2). Vergeleken met de waarden wanneer de dialyse voorafgaand aan de toediening werd uitgevoerd (klaring voor cefepim en enmetazobactam respectievelijk 0,7 l/u en 0,8 l/u) verhoogde hemodialyse de systemische klaring bij proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie wanneer de dialyse na de toediening werd uitgevoerd (klaring voor cefepim en enmetazobactam respectievelijk 2,1 l/u en 3,0 l/u).
Voor cefepim bedroeg de eliminatiehalfwaardetijd 19 uur voor continue ambulante peritoneale dialyse.
Verhoogde renale klaring
Simulaties met behulp van het farmacokinetisch populatiemodel toonden aan dat patiënten met supra-normale creatinineklaring (> 150 ml/min) een daling van systemische blootstelling van 28% hadden vergeleken met patiënten met een normale nierfunctie (80-150 ml/min). Bij deze populatie wordt op basis van farmacokinetische/farmacodynamische overwegingen verlenging van de infusieduur naar 4 uur aanbevolen om de juiste systemische blootstelling te handhaven (zie rubriek 4.2).
Verminderde leverfunctie
Bij toediening van een enkele dosis van 1 g, was de kinetiek van cefepim onveranderd bij patiënten met een verminderde leverfunctie.
Enmetazobactam ondergaat minimaal hepatisch metabolisme en heeft een laag potentieel voor veranderde farmacokinetiek als er sprake is van een leverfunctiestoornis. Aanpassing van de dosis is daarom niet nodig.
Pediatrische patiënten
De farmacokinetiek van cefepim-enmetazobactam is nog niet beoordeeld bij patiënten in de leeftijd vanaf de geboorte tot 18 jaar oud.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Cefepim
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, reproductietoxiciteit of genotoxiciteit. Er zijn geen langdurige onderzoeken uitgevoerd bij dieren om het carcinogeen potentieel te beoordelen.
Enmetazobactam
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie of genotoxiciteit. Er is geen onderzoek naar carcinogeniciteit uitgevoerd met enmetazobactam.
Algemene toxiciteit
28 dagen na eenmaal daagse intraveneuze toediening van alleen enmetazobactam werden dosisafhankelijke bevindingen waargenomen met betrekking tot de lever, in termen van hepatocellulaire accumulatie van glycogeen vergezeld door toenames in het gewicht van de lever bij ratten en door cysteuze degeneratie/necrose van enkelvoudige cellen en verhoogde gehaltes van cholesterol en leverenzymen.
De effecten op de lever die werden veroorzaakt door enmetazobactam veranderden niet of werden niet erger wanneer dit in combinatie met cefepim werd gegeven. Na maximaal 4 weken (bij ratten) en 13 weken (bij honden) van eenmaaldaagse intraveneuze toediening van enmetazobactam en cefepim werden overeenkomende bijwerkingen (in ieder geval deels omkeerbaar) op de lever waargenomen bij 250/500 mg/kg/dag bij ratten (AUC0-24 195 μg*u/ml) en bij 200/400 mg/kg/dag bij honden (AUC0-24 639 μg*u/ml). Deze doses leiden tot een blootstellingsmarge van 0,86-voud bij ratten en 2,8-voud bij honden ten opzichte van de blootstelling bij de maximale aanbevolen dosis voor mensen (AUC0-24 226 μg*u/ml). Op de NOAEL's van 125/250 mg/kg/dag bij ratten en 50/100 mg/kg/dag bij honden bedroeg de marge tot de blootstelling met de maximale aanbevolen humane dosis respectievelijk 0,57-voud en 0,71-voud.
Reproductietoxiciteit
Bij reproductietoxiciteit van enmetazobactam bij de rat en het konijn werd zowel bij de rat als het konijn vertraagde ossificatie van het skelet (gelokaliseerd tot de schedel) vastgelegd. Verhoogd post-implantatieverlies, lager gemiddeld foetaal gewicht en skeletafwijkingen (sternum met vergroeide sternebrae) werden waargenomen bij konijnen. Deze effecten werden waargenomen samen met maternale toxiciteit en bij klinisch relevante doses. De NOAEL voor de rat is dus 250 mg/kg/dag en voor het konijn 50 mg/kg/dag met een marge tot de blootstelling met de maximale aanbevolen dosis voor de mens van respectievelijk 1,14-voud en 1,10-voud.
In een peri-postnataal onderzoek bij de rat werden een lager gewicht van de jongen, een kleine vertraging in de ontwikkeling vóór het spenen en verminderde motorische activiteit voor een paar mannetjes tijdens de rijpingsfase waargenomen in de F1-generatie. Er werden geen afwijkingen waargenomen bij jongen die werden geruimd op dag 4 post partum, met uitzondering van laesies aan de achterpoten (rotatie van poot en/of gezwollen poot), die bij 2 jongen uit verschillende nestjes in de F2-generatie op 500 mg/kg/dag werden vastgelegd. NOAEL voor de F1-generatie waren 125 mg/kg/dag en voor maternale toxiciteit en F2-ontwikkeling 250 mg/kg/dag, met een marge tot de blootstelling met de maximale aanbevolen dosis voor de mens van respectievelijk 0,68-voud en 1,14-voud.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
L-arginine
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen of oplossingen dan die vermeld zijn in rubriek 6.6.
Er is een fysisch-chemische onverenigbaarheid met de volgende antibiotica: metronidazol, vancomycine, gentamicine, tobramycinesulfaat en netilmicinesulfaat. Als gelijktijdige behandeling is geïndiceerd, dienen dergelijke middelen apart te worden toegediend.
6.3 Houdbaarheid
2 jaar
Na reconstitutie
De gereconstitueerde injectieflacon moet onmiddellijk verder worden verdund.
Na verdunning
De chemische en fysische stabiliteit in gebruik is aangetoond gedurende 6 uur bij 2 °C tot 8 °C gevolgd door 2 uur bij 25 °C.
Uit microbiologisch oogpunt dient het geneesmiddel onmiddellijk na opening/reconstitutie/verdunning te worden gebruikt, tenzij de methode die hierbij is gehanteerd de kans op microbiële contaminatie uitsluit. Indien het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en omstandigheden tijdens het gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).
De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie en verdunning, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Injectieflacon (type I helder glas) van 20 ml met stop (broombutylrubber) en flip-off-dop.
Verpakkingsgrootte van 10 injectieflacons.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Dit geneesmiddel is voor intraveneuze infusie en elke injectieflacon is uitsluitend voor eenmalig gebruik.
Bij bereiding van de infusievloeistof moet een aseptische techniek worden gehanteerd.
Bereiding van de doses
Cefepim-enmetazobactam is compatibel met natriumchloride 0,9% (9 mg/ml) oplossing voor injectie, glucose 5% oplossing voor injectie en een combinatie van glucose oplossing voor injectie en natriumchloride oplossing voor injectie (met daarin glucose 2,5% en natriumchloride 0,45%).
EXBLIFEP wordt geleverd als een droog poeder in een injectieflacon voor een enkele dosis, dat moet worden gereconstitueerd en verder verdund voorafgaand aan intraveneuze infusie zoals hieronder beschreven.
Om de benodigde dosis voor intraveneuze infusie te bereiden, dient de injectieflacon te worden gereconstitueerd volgens onderstaande Tabel 3:
- 1. Trek 10 ml op uit een infuuszak van 250 ml (compatibele oplossing voor injectie) en reconstitueer de injectieflacon met cefepim-enmetazobactam.
- 2. Voorzichtig mengen om te laten oplossen. De gereconstitueerde cefepim-enmetazobactam-oplossing zal een concentratie cefepime van circa 0,20 g/ml en een concentratie enmetazobactam van circa 0,05 g/ml hebben. Het uiteindelijke volume is ongeveer 10 ml. LET OP: DE GERECONSTITUEERDE OPLOSSING IS NIET BESTEMD VOOR RECHTSTREEKSE INJECTIE.
De gereconstitueerde oplossing moet onmiddellijk verder worden verdund in een infuuszak van 250 ml (compatibele oplossing voor injectie) voorafgaand aan intraveneuze infusie. Om de gereconstitueerde oplossing te verdunnen: trek de gehele of gedeeltelijke gereconstitueerde inhoud van de injectieflacon op en spuit deze terug in de infuuszak volgens Tabel 3 hieronder.
- 3. De intraveneuze infusie van de verdunde oplossing moet binnen 8 uur worden voltooid, indien bewaard in de koelkast (d.w.z. op 2° C tot 8 °C; waar het is gekoeld gedurende minder dan 6 uur, vervolgens op kamertemperatuur kan komen en vervolgens op kamertemperatuur wordt toegediend gedurende 2 of 4 uur).
Tabel 3: Bereiding van doses cefepim-enmetazobactam
| Dosis cefepim/enmetazobactam | Aantal injectieflaco ns om te reconstituer en | Hoeveelheid om op te trekken uit elke gereconstitueerde injectieflacon voor verdere verdunning | Uiteindelijke volume van infuuszak |
| 2,5 g (2 g / 0,5 g) | 1 | Volledige inhoud (ongeveer 10 ml) | 250 ml |
| 1,25 g (1 g / 0,25 g) | 1 | 5,0 ml (ongebruikte deel weggooien) | 245 ml |
| 0,625 g (0,5 g / 0,125 g) | 1 | 2,5 ml (ongebruikte deel weggooien) | 242,5 ml |
Inspecteer de injectieflacon vóór gebruik. Deze mag alleen worden gebruikt als de oplossing geen deeltjes bevat. Gebruik uitsluitend heldere oplossingen.
Net als andere cefalosporinen kunnen cefepim-enmetazobactam-oplossingen een gele tot geelbruine kleur krijgen, afhankelijk van de bewaarcondities. Dit heeft echter geen negatieve invloed op de werking van het middel.
De bereide oplossing moet via een intraveneuze infusie worden toegediend.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Advanz Pharma Limited
Unit 17 Northwood House
Northwood Crescent
Dublin 9
D09 V504
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/24/1794/001
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu
