SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Eurneffy
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
EURneffy 1 mg neusspray, oplossing in verpakking voor eenmalig gebruik. EURneffy 2 mg neusspray, oplossing in verpakking voor eenmalig gebruik.
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
EURneffy 1 mg neusspray, oplossing in verpakking voor eenmalig gebruik
Elke verpakking voor eenmalig gebruik bevat 1 mg adrenaline (epinefrine) in 100 microliter.
EURneffy 2 mg neusspray, oplossing in verpakking voor eenmalig gebruik
Elke verpakking voor eenmalig gebruik bevat 2 mg adrenaline (epinefrine) in 100 microliter.
Hulpstoffen met bekend effect
Benzalkoniumchloride, 40 microgram per verpakking voor eenmalig gebruik. Natriummetabisulfiet (E223), 5 microgram per verpakking voor eenmalig gebruik.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Neusspray, oplossing.
De oplossing is helder en kleurloos tot roze-bruinachtig.
Oplossing met een pH-waarde van 3,0-5,5 en een osmolaliteit van 325-560 mOsm/kg.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
EURneffy is geïndiceerd voor de spoedeisende behandeling van allergische reacties (anafylaxie) veroorzaakt door insectensteken of -beten, voedingsmiddelen, geneesmiddelen en andere allergenen, evenals idiopathische anafylaxie of anafylaxie veroorzaakt door inspanning. De behandeling is geïndiceerd voor volwassenen en kinderen van 4 jaar en ouder met een lichaamsgewicht van 15 kg of meer.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Dit geneesmiddel dient te worden toegediend zodra de eerste tekenen van een ernstige allergische reactie Type I zich voordoen.
De aanbevolen aanvangsdosering voor kinderen van 4 jaar en ouder die tussen de 15 kg en 30 kg wegen is een enkelvoudige nasale dosis van 1 mg adrenaline.
De aanbevolen aanvangsdosering voor volwassenen en kinderen van 4 jaar en ouder die 30 kg of meer wegen is een enkelvoudige nasale dosis van 2 mg adrenaline.
De patiënt moet worden geadviseerd onmiddellijk medische noodhulp in te roepen zodat de anafylactische reactie nauwlettend kan worden gevolgd en er indien nodig verdere behandeling kan worden geboden.
Als er na ongeveer 10 minuten geen klinische verbetering optreedt of als de symptomen na de eerste behandeling verslechteren of terugkeren, moet in combinatie met medische noodhulp een tweede dosis in hetzelfde neusgat worden toegediend.
De maximale dosis bedraagt 4 mg (twee doses van 2 mg adrenaline) voor volwassenen en kinderen van 4 jaar en ouder met een lichaamsgewicht van 30 kg of meer, tenzij een professionele zorgverlener de instructie geeft om aanvullende doses toe te dienen.
De maximale dosis bedraagt 2 mg (twee doses van 1 mg adrenaline) voor kinderen van 4 jaar en ouder met een lichaamsgewicht tussen de 15 kg en 30 kg, tenzij een professionele zorgverlener de instructie geeft om aanvullende doses toe te dienen. Het wordt aanbevolen dat patiënten altijd twee neussprays bij zich dragen in geval van een allergische noodsituatie.
Ouderen
Er zijn geen farmacokinetische (PK-) gegevens beschikbaar over de nasale toediening van adrenaline bij patiënten van 65 jaar of ouder. Er is geen dosisaanpassing nodig.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en de werkzaamheid van EURneffy bij kinderen jonger dan 4 jaar en met een lichaamsgewicht van minder dan 15 kg zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Uitsluitend voor nasaal gebruik.
Dit geneesmiddel is een gebruiksklare, neusspray, oplossing in een verpakking voor eenmalig gebruik. De spray geeft bij activering de volledige dosis af. De neusspray hoeft niet te worden voorbereid en mag niet in de ogen of de mond worden gesproeid.
Dit geneesmiddel is uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik en moet onmiddellijk na gebruik worden weggegooid en vervangen, aangezien het hulpmiddel slechts één dosis afgeeft.
Instructies voor toediening
Patiënten en verzorgers moet worden geadviseerd de instructies voor gebruik in de bijsluiter, met alle aanwijzingen voor de juiste toediening van dit geneesmiddel, zorgvuldig te lezen (zie rubriek 4.4).
De patiënt/verzorger moet worden geïnformeerd onmiddellijk medische noodhulp in te roepen zodat de anafylactische reactie nauwlettend kan worden gevolgd en er indien nodig verdere behandeling kan worden geboden.
- Als de symptomen verergeren of na ongeveer 10 minuten opnieuw optreden, of als een doseringsfout wordt vermoed, moet met behulp van een nieuwe neusspray een tweede dosis in hetzelfde neusgat worden toegediend.
- Als een tweede dosis noodzakelijk maar niet beschikbaar is, moet onmiddellijk medische noodhulp worden ingeroepen.
Patiënten dienen bij voorkeur plat te liggen met de voeten omhoog. Bij
ademhalingsmoeilijkheden moeten ze rechtop zitten. Patiënten die bewusteloos zijn, moeten in stabiele zijligging worden gelegd.
Voor volledige instructies over het gebruik van het geneesmiddel, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Geen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Instructies voor patiënten op het moment van voorschrijven
Een arts die dit geneesmiddel voorschrijft, moet passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de patiënt de indicatie en het gebruik van de neusspray volledig begrijpt. De arts dient de bijsluiter en de gebruiksaanwijzing van de neusspray met de patiënt te bespreken. Alle patiënten die dit geneesmiddel voorgeschreven krijgen, moeten duidelijk worden geïnstrueerd hoe en wanneer ze het middel moeten gebruiken (zie rubriek 4.2). Het wordt ten zeerste aanbevolen om ook personen in de naaste omgeving van de patiënt (bijv. ouders, verzorgers, leraren) te leren hoe zij dit geneesmiddel correct dienen te gebruiken, zodat zij in geval van nood ondersteuning kunnen bieden.
Kinderen jonger dan 12 jaar moeten EURneffy toegediend krijgen door hun verzorger, tenzij deze oordeelt dat het kind naar behoren is geïnstrueerd over het gebruik van EURneffy en volledig in staat is het middel zelf toe te dienen.
Patiënten met een verkoudheid of een verstopte neus kunnen dit geneesmiddel gewoon gebruiken, maar het farmacokinetische profiel is in dergelijke situaties mogelijk anders (zie rubriek 5.2).
Waarschuwingen voor patiënten over anafylaxie
Patiënten moeten worden geïnstrueerd hoe zij symptomen van systemische allergische reacties en anafylaxie, die binnen enkele minuten na blootstelling kunnen optreden, kunnen herkennen. Het gaat daarbij onder meer om blozen, onrust, syncope, tachycardie, zwakke of niet-voelbare polsslag in verband met een daling van de bloeddruk, convulsies, braken, diarree en buikkrampen, onwillekeurige lediging van de blaas, piepende ademhaling, dyspnoe als gevolg van laryngospasmen, pruritus, huiduitslag, urticaria of angio-oedeem. Patiënten die ook aan astma lijden, lopen mogelijk een verhoogd risico op een ernstige anafylactische reactie.
Bij jonge kinderen lijken de symptomen van systemische allergische reacties en anafylaxie op de symptomen bij andere leeftijdsgroepen. De verzorger moet worden geïnstrueerd over de symptomen van systemische allergische reacties en anafylaxie, die vaak bestaan uit huid- en/of maag-darmklachten. Het herkennen van symptomen kan lastig zijn bij jonge kinderen, omdat de symptomen op normaal gedrag kunnen lijken (bijv. tong naar voren duwen, aan de oren trekken, zich vastklampen aan de verzorger, stoppen met spelen, huilen, spugen/opgeven na het eten, verhoogde slijmproductie, dunne ontlasting, slaperigheid/sufheid na het voeden, blozen bij koorts of huilbuien, krabben, prikkelbaarheid). Bij onjuiste interpretatie van de symptomen wordt mogelijk de diagnose van anafylaxie niet goed gesteld.
Het wordt aanbevolen adrenaline te gebruiken bij de eerste tekenen of symptomen van ernstige allergische reacties die leiden tot anafylaxie. Patiënten moeten worden geïnstrueerd om altijd adrenaline bij zich te hebben in situaties die potentiële risico’s met zich meebrengen.
De patiënt/verzorger moet worden geïnformeerd over de mogelijkheid van bifasische anafylaxie, waarbij symptomen initieel verdwijnen maar enkele uren later opnieuw optreden. De patiënt moet worden geadviseerd na een ernstige allergische reactie altijd onmiddellijk medische hulp in te roepen.
Populaties met verhoogde risico’s bij het gebruik van adrenaline
Uiterste voorzichtigheid is geboden bij de toediening van adrenaline aan patiënten met een hartziekte.
Het wordt doorgaans afgeraden adrenaline te gebruiken in combinatie met geneesmiddelen die het hart gevoelig kunnen maken voor aritmieën, zoals digoxine, kwikhoudende diuretica en kinidine (zie rubriek 4.5). Adrenaline kan angineuze pijn veroorzaken bij patiënten met coronaire insufficiëntie.
Er bestaat een risico op bijwerkingen na toediening van adrenaline aan patiënten met hoge intra-oculaire druk, ernstige nierinsufficiëntie, prostaatadenoom dat leidt tot urineresidu, hypercalciëmie en hypokaliëmie. Bij patiënten met de ziekte van Parkinson kan adrenaline samengaan met een tijdelijke verergering van de symptomen van Parkinson, zoals rigiditeit en tremor.
Personen met hyperthyreoïdie, cardiovasculaire aandoeningen, hypertensie of diabetes, evenals ouderen en zwangere vrouwen, lopen mogelijk een groter risico op bijwerkingen na toediening van adrenaline (zie rubriek 4.6 en 4.8).
Patiënten met deze aandoeningen en/of andere personen die dit geneesmiddel mogelijk gaan toedienen aan een patiënt die een ernstige allergische reactie of anafylaxie heeft, moeten zorgvuldig worden ingelicht met betrekking tot de omstandigheden waaronder dit levensreddende geneesmiddel moet worden gebruikt.
Hulpstoffen met bekend effect
Benzalkoniumchloride
Dit geneesmiddel bevat benzalkoniumchloride, een stof die irritatie of zwelling in de neus kan veroorzaken, vooral bij langdurig gebruik.
Natriummetabisulfiet
Dit geneesmiddel bevat metabisulfiet, een stof die in zeldzame gevallen ernstige overgevoeligheidsreacties en bronchospasme kan veroorzaken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Adrenaline en andere geneesmiddelen
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die geneesmiddelen krijgen die het hart gevoelig kunnen maken voor aritmieën, waaronder digoxine, kwikhoudende diuretica (bijv. chloormerodrine, merbafen, mersalylzuur, meralluride, mercaptomerine, mercurofylline, merethoxyllineprocaïne) of kinidine.
De effecten van adrenaline kunnen worden versterkt door tricyclische antidepressiva (bijv. imipramine) en monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers) (bijv. isocarboxazide, fenelzine, selegiline, tranylcypromine) en catechol-O-methyltransferaseremmers (COMT-remmers) (bijv. entacapon, tolcapon, carbidopa-levodopa-entacapon, opicapon), schildklierhormonen, theofylline, oxytocine, parasympathicolytica (bijv. atropine, cyclopentolaat, homatropine, scopolamine, tropicamide), bepaalde antihistaminica (difenhydramine, chloorfeniramine), levodopa en alcohol.
Pressoreffecten van adrenaline
De pressoreffecten van adrenaline kunnen worden tegengegaan door snel werkende vasodilatatoren of alfa-adrenerge blokkerende geneesmiddelen zoals fentolamine.
Adrenaline en insuline
Adrenaline remt de afscheiding van insuline af, waardoor de bloedglucosespiegel stijgt. Het is onwaarschijnlijk dat adrenaline bij toediening bij acute nood een aanhoudend effect op de bloedglucosespiegels heeft, maar diabetespatiënten die adrenaline krijgen dienen mogelijk hun dosis insuline of orale hypoglykemische geneesmiddelen te verhogen.
Adrenaline en bèta-blokkerende geneesmiddelen
Het bèta-stimulerende effect van adrenaline kan worden geremd door gelijktijdige behandeling met bèta-blokkerende geneesmiddelen, bijv. propranolol.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over de werking van EURneffy bij zwangere vrouwen.
Uit beperkte hoeveelheid gegevens over zwangere vrouwen (tussen 300 en 1.000 zwangerschapsuitkomsten) kan geen misvorming of foetale/neonatale toxiciteit van adrenaline worden afgeleid. Hoewel adrenaline een endogene stof is en de concentratie ervan in het bloed na toediening van EURneffy binnen de normale fysiologische waarden ligt, verhoogt adrenaline wel de bloeddruk en de hartslag, wat van invloed kan zijn op de foetus.
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Indien nodig kan het gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap worden overwogen.
Borstvoeding
Er zijn geen gegevens over de werking van adrenaline bij vrouwen die borstvoeding geven. EURneffy kan evenwel worden gebruikt bij vrouwen die borstvoeding geven.
Het is niet bekend of adrenaline/metabolieten in de moedermelk worden uitgescheiden.
Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Vanwege de slechte orale biologische beschikbaarheid en de korte halfwaardetijd zal de blootstelling bij zuigelingen die borstvoeding krijgen naar verwachting echter zeer laag zijn.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over de invloed van EURneffy op de vruchtbaarheid bij de mens.
Adrenaline is een endogene stof de concentratie ervan in het bloed na toediening van EURneffy ligt binnen de normale fysiologische waarden; het is daarom onwaarschijnlijk dat er schadelijke gevolgen voor de vruchtbaarheid optreden.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
EURneffy kan een geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen hebben, vanwege bijwerkingen die na toediening kunnen optreden (zie rubriek 4.8). Maar patiënten die een anafylactische reactie ondervinden, wordt afgeraden te rijden of machines te bedienen, aangezien zij last kunnen hebben van de symptomen die door de anafylactische reactie worden veroorzaakt.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen na toediening van EURneffy zijn keelirritatie, hoofdpijn, neusongemak en zich zenuwachtig voelen. Deze worden allemaal ingedeeld onder de frequentie zeer vaak en zijn gemeld door meer dan 1 op de 10 patiënten.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
De bijwerkingen worden samengevat op basis van een analyse van samengevoegde veiligheidsgegevens uit primaire PK-/farmacodynamische (PD-) onderzoeken waarbij EURneffy 1 mg en 2 mg werd toegediend aan gezonde vrijwilligers, zowel kinderen als volwassen, patiënten met Type 1-allergieën en patiënten met allergische rinitis. De bijwerkingen zijn ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en frequentie. De frequenties worden als volgt gedefinieerd:
- Zeer vaak (≥ 1/10)
- Vaak (≥ 1/100, < 1/10)
- Soms (≥ 1/1.000, < 1/100)
- Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000)
- Zeer zelden (< 1/10.000)
- Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
Tabel 1: Vastgestelde bijwerkingen van EURneffy
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerking |
| Psychische stoornissen | Vaak | Angst |
| Soms | Euforische stemming Zenuwachtigheid | |
| Niet bekend | Desoriëntatie1 Geheugenvermindering1 Paniekreactie1 | |
| Zenuwstelselaandoeningen | Zeer vaak | Hoofdpijn |
| Vaak | Tremor Paresthesie | |
| Soms | Duizeligheid Hoofdongemak Presyncope | |
| Niet bekend | Psychomotorische hyperactiviteit1 Somnolentie1 | |
| Oogaandoeningen | Soms | Traanproductie verhoogd |
| Hartaandoeningen | Vaak | Hartkloppingen |
| Niet bekend | Angina1 Hartritmestoornissen1,2 Stress-cardiomyopathie1 Tachyaritmie1 Tachycardie1 Ventriculaire ectopische hartslagen1 | |
| Bloedvataandoeningen | Niet bekend | Hypertensie1 Vasoconstrictie1 |
| Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Zeer vaak | Neusongemak Keelirritatie |
| Vaak | Rinorroe Neusoedeem Rinalgie Neusverstopping Neuspruritus | |
| Soms | Orofaryngeale pijn Niezen Intranasale paresthesie Bijholteongemak Bloedneus Nasale droogheid Droge keel Verstopping bovenste luchtwegen Neusslijmvliesaandoening |
| Systeem/orgaanklasse | Frequentie | Bijwerking |
| Maagdarmstelselaandoeningen | Soms | Nausea Paresthesie oraal Speekselhypersecretie Tandpijn Tandvleesongemak |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | Soms | Pruritus |
| Niet bekend | Paresthesie1 | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Zeer vaak | Zich zenuwachtig voelen |
| Soms | Borstongemak Energie verhoogd Vermoeidheid Het heet hebben | |
| Onderzoeken | Vaak | Bloeddruk verhoogd Hartfrequentie verhoogd |
| Soms | Lichaamstemperatuur verhoogd |
1 Bijwerkingen die niet zijn waargenomen in klinische onderzoeken met EURneffy, maar waarvan bekend is dat zij voorkomen bij andere adrenalineformuleringen, waaronder intraveneus, intramusculair en subcutaan toegediende middelen.
2 Na toediening van adrenaline kunnen hartritmestoornissen optreden (zie rubriek 4.4).
Pediatrische patiënten
In een klinische studie bij pediatrische proefpersonen werden 80 proefpersonen tussen 4 en 17 jaar oud met een lichaamsgewicht van meer dan 15 kg behandeld met EURneffy. De meest voorkomende bijwerkingen bij proefpersonen met een gewicht tussen de 15 kg en 30 kg die werden behandeld met EURneffy 1 mg waren: neusverstopping (19,0%), verstopping van de bovenste luchtwegen (14,3%), droge keel, droge neus en paresthesie (elk 9,5%). De meest voorkomende bijwerkingen bij proefpersonen met een gewicht van meer dan 30 kg die werden behandeld met EURneffy 1 mg waren: neusongemak, aandoening van het neusslijmvlies (elk 19,2%) en rinalgie (7,7%). De meest voorkomende bijwerkingen bij proefpersonen met een gewicht boven de 30 kg die werden behandeld met EURneffy 2 mg waren: neusongemak, rinorroe en intranasale paresthesie (19,0%), niezen (14,3%), bloedneus, vermoeidheid, zich zenuwachtig voelen, paresthesie en rinalgie (9,5%).
Wat de veiligheid betreft, waren er geen klinisch relevante verschillen tussen de pediatrische populatie en de volwassen populatie die met EURneffy werden behandeld.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Symptomen
Een overdosis adrenaline kan leiden tot ernstige hoofdpijn, pijn op de borst, duizeligheid, misselijkheid en wazig zien. Aanzienlijke overdoses of injectie in een bloedvat kunnen ook cerebrale hemorragie veroorzaken als gevolg van een forse stijging van de bloeddruk. Longoedeem als gevolg van perifere vasculaire constrictie in combinatie met hartstimulatie kan bovendien fataal zijn.
Behandeling
De pressoreffecten van adrenaline kunnen worden tegengegaan door snel werkende vasodilatatoren of alfa-adrenerge blokkerende geneesmiddelen.
In situaties waarbij een overdosis adrenaline longoedeem veroorzaakt dat de ademhaling verstoort, bestaat de behandeling uit een snelwerkend alfa-adrenerg blokkerend geneesmiddel, zoals fentolamine, en/of intermitterende positievedrukbeademing.
Overdosering van adrenaline kan tijdelijke bradycardie veroorzaken, gevolgd door tachycardie, en dat kan gepaard gaan met mogelijk fatale hartritmestoornissen. De behandeling van aritmieën kan bestaan uit de toediening van bèta-adrenerge blokkerende geneesmiddelen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Cardiaca, adrenerge en dopaminerge middelen ATC-code: C01CA24
Werkingsmechanisme
Adrenaline is een niet-selectieve agonist van alle adrenerge receptoren, waaronder alfa- en bèta-adrenerge receptoren. Binding aan deze receptoren leidt tot een aantal reacties van het sympathische zenuwstelsel.
Farmacodynamische effecten
Door in te werken op alfa-adrenerge receptoren vermindert adrenaline door histamine geïnduceerde vasodilatatie. Adrenaline vermindert ook de door histamine geïnduceerde vasculaire permeabiliteit die optreedt tijdens anafylaxie.
Doordat adrenaline inwerkt op bèta-adrenerge receptoren in bronchiaal glad spierweefsel, zorgt de stof ervoor dat dit spierweefsel ontspant.
Adrenaline verlicht ook pruritus, urticaria en angio-oedeem en kan werkzaam zijn bij het verlichten van gastro-intestinale en urogenitale symptomen die verband houden met anafylaxie.
Klinische werkzaamheid
Hieronder worden vier klinische farmacologische onderzoeken met EURneffy bij volwassenen en één klinisch farmacologisch onderzoek bij pediatrische proefpersonen met een lichaamsgewicht van 30 kg of meer beschreven.
Systolische bloeddruk en hartslag bij gezonde volwassen proefpersonen (onderzoek EPI 15)
| Onderzoek EPI 15 werd uitgevoerd onder gezonde volwassen proefpersonen (N=42). In dit onderzoek | |
| werden de PK en PD (d.w.z. polsslag (PS) en systolische bloeddruk (SBD)) van adrenaline vergeleken | |
| na: | |
| |
| 0,3 mg (met behulp van een injectiespuit en een auto-injector); | |
| |
| hetzelfde of het andere neusgat, respectievelijk twee intramusculaire injecties met adrenaline | |
| 0,3 mg (met behulp van een auto-injector), toegediend met een tussenpoos van 10 minuten. | |
De resultaten na één dosis van alle adrenalinemiddelen wezen op een verhoging van de SBD en de PS ten opzichte van de baseline, zoals weergegeven in figuur 1.
Figuur 1: Mediane PS- en SBD-verandering t.o.v. baseline na één dosis adrenaline bij gezonde proefpersonen (onderzoek EPI 15)
De resultaten na twee nasale doses EURneffy (in hetzelfde of het andere neusgat) en na de intramusculaire injectie (met behulp van een auto-injector) van twee doses adrenaline lieten een vergelijkbare trend zien wat betreft mediane/gemiddelde SBS- en PS-respons.
Systolische bloeddruk en polsslag bij volwassen patiënten met Type I-allergie zonder anafylaxie (onderzoek EPI 17)
Onderzoek EPI 17 werd uitgevoerd onder volwassen patiënten met een Type I-allergie zonder anafylaxie (N=42). In dit onderzoek werden de PK en de PD van adrenaline vergeleken na één door de 



| patiënten zelf toegediende nasale dosis EURneffy 2 mg versus na een door een professionele | |
| zorgverlener toegediende intramusculaire injectie van één dosis adrenaline 0,3 mg (met behulp van | |
| een injectiespuit). In onderzoek EPI 17 werd de SBD- en PS-respons beoordeeld als de verandering | |
| ten opzichte van de baseline gedurende 60 minuten. De resultaten van de SBD- en PS-respons in | |
| onderzoek EPI 17 waren vergelijkbaar met de waarden in onderzoek EPI 15. | |
| Systolische bloeddruk en polsslag bij volwassen patiënten met allergische rinitis (onderzoeken EPI 16 | |
| en EPI 18) | |
| De onderzoeken EPI 16 en EPI 18 werden uitgevoerd onder volwassen proefpersonen met | |
| seizoensgebonden allergische rinitis buiten het allergieseizoen. De proefpersonen moesten | |
| seizoensgebonden allergische rinitis hebben die tijdens de screening was bevestigd door een nasale | |
| allergeenprovocatietest (NAPT), en vertoonden vóór de behandeling geen symptomen van allergie. | |
| Symptomen van allergische rinitis werden geïnduceerd door het bekende allergeen in de neusgaten | |
| van de proefpersoon te spuiten, waarbij een minimale totale nasale symptoomscore van ≥ 5 op 12, met | |
| een congestiecomponent van ≥ 2 op 3, moest worden bereikt. | |
| Aan onderzoek EPI 16 namen 36 proefpersonen deel. In dit cross-overonderzoek kregen de | |
| proefpersonen adrenaline toegediend in elk van de volgende vormen: | |
| |
| |
| |
| injectiespuit) zonder NAPT; | |
| |
| injectiespuit) zonder NAPT. | |
| In onderzoek EPI 16 werd de SBD- en PS-respons beoordeeld als de verandering ten opzichte van de | |
| baseline gedurende 60 minuten. Uit de resultaten bleek het volgende: | |
| |
| opzichte van de baseline, maar 5 tot 15 minuten na toediening was de mediane respons lager | |
| dan bij het gebruik van EURneffy zonder NAPT. | |
| |
| toediening, hoger dan de mediane SBD-respons bij intramusculaire adrenaline-injectie zonder | |
| NAPT; daarna was de mediane SBD-respons bij EURneffy met NAPT tot 60 minuten na | |
| toediening vergelijkbaar met de adrenaline-injectie zonder NAPT. | |
| |
| 5 minuten na toediening, hoger dan de respons bij adrenaline-injectie zonder NAPT, maar lag | |
| vervolgens tot 60 minuten na toediening numeriek lager dan de mediane PS-respons bij | |
| adrenaline-injectie zonder NAPT. | |
| Aan onderzoek EPI 18 namen 43 proefpersonen deel. In dit cross-overonderzoek kregen de | |
| proefpersonen met een tussenpoos van 10 minuten twee doses adrenaline toegediend in elk van de | |
| volgende vormen: | |
| |
| NAPT; | |
| |
| injectiespuit) in de andere dij (R/L)) zonder NAPT; | |
| |
| ter inductie van allergische rinitis/neusverstopping; | |
| |
| injectiespuit, in de andere dij (R/L)) na NAPT ter inductie van allergische | |
| rinitis/neusverstopping. | |
In onderzoek EPI 18 werd de SBD- en PS-respons beoordeeld als de verandering ten opzichte van de baseline gedurende 60 minuten. Uit de resultaten bleek het volgende:
Figuur 2: Mediane SBD- en PS-verandering t.o.v. baseline na twee doses adrenaline, met een tussenpoos van 10 minuten toegediend in eerst het rechter- en dan het linkerneusgat (R/L) of tweemaal in het rechterneusgat (R/R) bij proefpersonen met allergische rinitis, al dan niet met NAPT (onderzoek EPI 18)
Pediatrische patiënten
Systolische bloeddruk en polsslag bij pediatrische patiënten met Type I-allergie zonder anafylaxie (onderzoek EPI 10)
Onderzoek EPI 10 was een eenarmig onderzoek, uitgevoerd onder pediatrische patiënten met een lichaamsgewicht van 15 kg tot < 30 kg of 30 kg of meer (leeftijdsbereik: 4 tot 17 jaar) met Type I-allergie zonder anafylaxie (N=80) waarin de PK en de PD van adrenaline na één nasale dosis EURneffy 0,65 mg, 1 mg of 2 mg werden beoordeeld. Pediatrische patiënten die tussen de 15 kg en 30 kg wogen kregen ofwel EURneffy 0,65 mg (N=12) of 1 mg (N=21), en die van boven de 30 kg kregen ofwel EURneffy 1 mg (N=26) of 2 mg (N=21). De mediane verandering van de SBP en PR ten 
![]()

![]()

![]()

opzichte van de baseline gedurende 60 minuten na toediening was significant hoger ten opzichte van de baseline, maar numeriek lager dan bij gezonde volwassenen die dezelfde dosis EURneffy kregen in onderzoek EPI 15. Zie rubriek 5.2 voor informatie over de PK-resultaten in de pediatrische populatie.
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met EURneffy in één of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met allergische reacties (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na één nasale dosis EURneffy 2 mg lag het geometrisch gemiddelde plasmaconcentratietijdprofiel van adrenaline 60 minuten na toediening over het geheel genomen binnen hetzelfde bereik als na injectie van één intramusculaire dosis adrenaline 0,3 mg (met behulp van een injectiespuit en een auto-injector). De geïntegreerde PK-parameters van adrenaline worden samengevat in tabel 2.
Tabel 2: Gemiddelde (CV-%) en geometrisch gemiddelde PK-parameters in plasma na één of twee doses adrenaline (geïntegreerde analyse)
| Behandeling | N | tmax (min) mediaan (bereik) | Cmax (pg/ml) | AUClast (min*pg/ml) | ||||
| Gemiddelde (%-CV) | Geom. | Gemiddelde (%-CV) | Geom. gemiddelde | |||||
| gemiddel | ||||||||
| de | ||||||||
EURneffy 2 mg (toediening door professionele zorgverlener) | 78 | 20,5 (2-150) | 485 (70,6) | 361 | 40.900 (67,5) | 32.600 | ||
| EURneffy 2 mg (zelftoediening) | 32 | 30 (10-240) | 448 (67,1) | 342 | 50.365 (55,5) | 41.077 | ||
| EURneffy 2 mg (pediatrie ≥ 30 kg) | 16 | 25,0 (2,5-120) | 540 (70,7) | 433 | 35.500 (76,3) | 27.800 | ||
| EURneffy 1 mg (pediatrie 15-30 kg) | 21 | 20,0 (2,50-61,5) | 651 (64,2) | 520 | 35.100 (57,3) | 29.500 | ||
EURneffy 2 mg, tweemaal (L/R) | 39 | 30 (6-150) | 1.000 (93,1) | 706 | 86.000 (77) | 66.700 | ||
EURneffy 2 mg, tweemaal (R/R) | 39 | 30 (4-150) | 992 (75,3) | 729 | 86.500 (60,5) | 69.900 | ||
| Adrenaline 0,3 mg intramusculair | 178 | 45 (3,9-360) | 277 (65,4) | 234 | 27.900 (38,7) | 26.100 | ||
| Adrenaline 0,3 mg intramusculair, tweemaal | 70 | 45 (6-180) | 436 (48,8) | 386 | 47.500 (32,6) | 45.300 | ||
Adrenaline-autoinjector 0,3 mg | 77 | 10 (2-45) | 581 (75,6) | 447 | 31.600 (39,3) | 29.200 | ||
Adrenaline-autoinjector 0,3 mg, tweemaal | 78 | 20 (4-360) | 754 (64,7) | 630 | 55.000 (47,9) | 29.200 | ||
AUC: oppervlakte onder de curve; Cmax: de maximaal waargenomen concentratie; CV: variatiecoëfficiënt; Geom. gemiddelde: geometrisch gemiddelde; HCP: zorgprofessional; L: links; N: aantal proefpersonen; R: rechts; tmax: de tijd die nodig is om de Cmax te bereiken.
Adrenaline heeft na toediening een snel intredende werking. Na nasale toediening aan gezonde vrijwilligers werd adrenaline zowel na eenmalige als na herhaalde toedieningen snel geabsorbeerd, met een tijd tot maximale plasmaconcentratie van 20 tot 30 minuten. Bij proefpersonen met rinitis (verstopping en neusoedeem) werd adrenaline sneller geabsorbeerd, en werd de maximale concentratie na ongeveer 10 minuten waargenomen.
Biotransformatie
Adrenaline wordt snel geïnactiveerd in het lichaam, voornamelijk in de lever, door de enzymen catechol-O-methyltransferase (COMT) en monoamineoxidase (MAO).
Eliminatie
Een groot deel van een dosis adrenaline wordt als metabolieten uitgescheiden in de urine. Eliminatie vindt voornamelijk plaats via metabolisme in de lever en de sympathische zenuwuiteinden. Een kleine hoeveelheid wordt onveranderd in de urine uitgescheiden. De plasmahalfwaardetijd na nasale toediening is ongeveer 2 tot 3 minuten.
Pediatrische patiënten
Pediatrische patiënten met Type I-allergieën zonder anafylaxie (onderzoek EPI 10) Pediatrische patiënten met een gewicht van 15 kg tot < 30 kg (N=21) kregen EURneffy 1 mg, en die 30 kg of meer wogen (N=47) kregen EURneffy 1 mg (N=26) of EURneffy 2 mg (N=21). De PK van adrenaline in beide gewichtsklassen bij pediatrische patiënten was iets hoger dan de blootstelling die werd waargenomen bij dezelfde dosis EURneffy bij volwassenen; dit wijst op een vergelijkbare absorptie van EURneffy bij kinderen. Bij pediatrische patiënten met Type I-allergieën met een lichaamsgewicht van 30 kg of meer (leeftijdsbereik: 8 tot 17 jaar) was het geometrisch gemiddelde plasmaconcentratietijdprofiel van adrenaline, na een enkelvoudige nasale dosis van 2 mg EURneffy, binnen 15 minuten na toediening vergelijkbaar met dat van gezonde volwassenen die dezelfde dosis kregen (in een ander onderzoek); daarna lag de waarde iets hoger dan bij gezonde volwassenen. Een vergelijkbaar patroon werd waargenomen bij pediatrische patiënten met Type I-allergieën met een gewicht van 15 tot 30 kg (leeftijdscategorie: 4 tot 11 jaar), na een eenmalige nasale dosis van 1 mg EURneffy (zie rubriek 5.2, tabel 2).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens met betrekking tot de EURneffy-formulering en adrenaline op basis van wetenschappelijke literatuur duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeen potentieel, reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumchloride
Dodecylmaltoside
Dinatriumedetaat
Benzalkoniumchloride
Natriummetabisulfiet (E223)
Zoutzuur, geconcentreerd (voor pH-aanpassing)
Natriumhydroxide (voor pH-aanpassing)
Water voor injectie
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
EURneffy 1 mg
2 jaar
EURneffy 2 mg
30 maanden
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
Als de neusspray per ongeluk bevroren wordt, werkt de spray niet. Laat de neusspray ten minste één uur ontdooien; gebruik de spray niet als de inhoud nog bevroren of niet volledig ontdooid is. Bevriezing heeft geen invloed op de houdbaarheid van het product.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Flacons van type I-glas, gesloten met een grijze broombutylrubberen stop en vervolgens samengevoegd tot een sprayapparaat met eenheidsdosis. Het apparaat is een drukloze dispenser die een enkelvoudige dosis neusspray afgeeft.
Verpakkingsgrootte: verpakking met 2 neussprays met een enkelvoudige dosis verpakking met 1 neusspray met een enkelvoudige dosis
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Instructies voor gebruik
A: Voor toediening van het middel moet de verpakking worden opengetrokken en de neusspray eruit worden gehaald (zie Figuur 1A).
(Figuur 1A)
B: Houd de neusspray vast met uw duim op de onderkant van de zuiger en één vinger aan weerszijden van de spuitopening (zie Figuur 1B).
- Trek niet aan de zuiger en duw er niet op.
- Test de spray niet en spuit ook niet vooraf; elke neusspray bevat slechts één dosis.
(Figuur 1B) 

C: Steek het uiteinde van de neusspray in een neusgat totdat uw vingers uw neus aanraken (zie
Figuur 1C).
- Houd de spuitopening recht in de neus, in de richting van uw voorhoofd.
- Richt de neusspray niet op het tussenschot of de wanden van de neus.




(Figuur 1C)
D: Druk stevig op de zuiger totdat deze naar boven schiet en het middel in het neusgat spuit (zie
Figuur 1D).
(Figuur 1D)
Richt de neusspray niet op het tussenschot of de wanden van de neus.
Roep onmiddellijk medische noodhulp in zodat de anafylactische reactie nauwlettend kan worden gevolgd en er indien nodig verdere behandeling kan worden geboden.
Als de symptomen blijven verergeren of na ongeveer 10 minuten opnieuw optreden, of in het geval van een toedieningsfout, moet met behulp van een nieuwe EURneffy-neusspray een tweede dosis worden toegediend in hetzelfde neusgat als bij de eerste dosis en moet dringend medische noodhulp worden ingeroepen.
Als de neusspray per ongeluk bevroren wordt, werkt de spray niet. Laat de neusspray ten minste één uur ontdooien; gebruik de spray niet als de inhoud nog bevroren of niet volledig ontdooid is. Bevriezing heeft geen invloed op de houdbaarheid van het product.
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
ALK-Abelló A/S
Bøge Allé 6-8
2970 Hørsholm
Denemarken
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING(EN) VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/24/1846/001
EU/1/24/1846/002
EU/1/24/1846/003
EU/1/24/1846/004
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 22 augustus 2024
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau: https://www.ema.europa.eu.
