Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Ervebo – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Ervebo

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Ervebo oplossing voor injectie

Ebola Zaïre-vaccin (rVSV∆G-ZEBOV-GP, levend)

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Eén dosis (1 ml) bevat:

Ebola Zaïre-vaccin (rVSV∆G-ZEBOV-GP1,2 levend, verzwakt) ≥ 72 miljoen pfu3

1 Recombinant vesiculair stomatitisvirus (rVSV) Indiana-stam waarbij de VSV glycoproteïne (G)-envelop vervangen is door de oppervlakteglycoproteïne (GP) van de Kikwit 1995-stam van het Zaïre-ebolavirus (ZEBOV).

2 Geproduceerd in Vero-cellen

3 pfu = plaque-forming units (plaquevormende eenheden).

Dit product bevat genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s).

Dit vaccin bevat sporen van rijstproteïne. Zie rubriek 4.3.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Oplossing voor injectie.

De oplossing is een kleurloze tot enigszins bruingele vloeistof.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Ervebo is geïndiceerd voor actieve immunisatie van personen van 1 jaar of ouder om bescherming te bieden tegen ebolavirusziekte (Ebola Virus Disease, EVD) veroorzaakt door het Zaïre-ebolavirus (zie rubriek 4.2, 4.4 en 5.1).

Het gebruik van Ervebo dient in overeenstemming te zijn met de officiële aanbevelingen.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Ervebo moet worden toegediend door een geschoolde zorgverlener.

Dosering

Personen van 1 jaar of ouder: één dosis (1 ml) (zie rubriek 5.1).

Boosterdosis

De noodzaak en het geschikte moment voor een boosterdosis zijn niet vastgesteld. De huidige beschikbare gegevens staan in rubriek 5.1.

Pediatrische patiënte

De dosering bij kinderen van 1 tot en met 17 jaar is dezelfde als bij volwassenen (zie rubriek 4.8 en 5.1).

Ervebo mag niet gegeven worden aan kinderen jonger dan 1 jaar, omdat de veiligheid, immunogeniciteit en werkzaamheid niet zijn vastgesteld (zie rubriek 4.8 en 5.1).

Wijze van toediening

Voor te nemen voorzorgen voorafgaand aan toediening van het vaccin, zie rubriek 4.4.

Voor voorzorgen met betrekking tot ontdooiing, gebruik en vernietiging van het vaccin, zie rubriek 6.6.

Ervebo moet intramusculair gegeven worden De aangewezen plaats voor de injectie is de streek van de deltaspier van de niet-dominante arm of in het hogere anterolaterale gebied van de dij. Het vaccin mag niet intravasculair worden gegeven. Er zijn geen gegevens beschikbaar over subcutane of intradermale toediening.

De injectieplaats van de vaccinatie of eventuele blaasjes moeten worden afgedekt met een geschikt verband (bijvoorbeeld een pleister of gaas en hechtpleister). Dit vormt een fysieke afsluiting ter bescherming tegen direct contact (zie rubriek 4.4 en 5.3). Het verband mag verwijderd worden als er geen zichtbaar wondvocht lekt.

Het vaccin mag niet in dezelfde injectiespuit worden gemengd met andere vaccins of geneesmiddelen.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stoffen, voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen of voor de in rubriek 2 vermelde rijstproteïne.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

Overgevoeligheid en anafylaxie

Het wordt aanbevolen om gevaccineerde personen goed te controleren op vroege tekenen van anafylaxie of anafylactoïde reacties na vaccinatie. Zoals bij alle injecteerbare vaccins moeten passende medische behandeling en toezicht altijd direct beschikbaar zijn, mocht zich na toediening van het vaccin een anafylactische reactie voordoen.

Beschermingsduur

Het is mogelijk dat vaccinatie met Ervebo niet bij alle gevaccineerden tot bescherming leidt. Werkzaamheid van het vaccin bij volwassenen is vastgesteld in de periode ≥ 10 tot ≤ 31 dagen na vaccinatie, de beschermingsduur is echter niet bekend (zie rubriek 5.1). Het gebruik van andere maatregelen ter bescherming tegen ebola dient daarom niet te worden onderbroken.

Vaccinatie van contacten van ebolapatiënten moet zo spoedig mogelijk plaatsvinden (zie rubriek 5.1).

Standaardvoorzorgen bij het verzorgen van patiënten met bekende of vermoede ebola-ziekte Vaccinatie met Ervebo neemt de noodzaak van standaardvoorzorgen bij het verzorgen van patiënten met bekende of vermoede ebola-ziekte niet weg. Alle zorgverleners en andere ondersteunende medewerkers die zijn gevaccineerd dienen na vaccinatie hun werkwijze met betrekking tot veilig injecteren, hygiëne en persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM’s) niet te veranderen.

Zorgverleners die patiënten met vermoed of bevestigd ebolavirus verzorgen, dienen extra infectiebeschermingsmaatregelen te nemen om contact te vermijden met bloed en lichaamsvloeistoffen van patiënten en ook met besmette oppervlakken of materialen zoals kleding en beddengoed. Monsters genomen van mensen en dieren voor onderzoek naar ebola-infecties dienen te worden gehanteerd door daarin opgeleide medewerkers en verwerkt in naar behoren uitgeruste laboratoria.

De toedieners van het vaccin dienen de gevaccineerden te adviseren om zich te blijven beschermen met passende maatregelen.

Immuungecompromitteerde personen

Behalve voor mensen die leven met hiv bij wie de infectie goed onder controle is met antiretrovirale therapie en voor wie gegevens over veiligheid en immunogeniciteit beschikbaar zijn (zie rubrieken 4.8 en 5.1), zijn er geen gegevens bekend voor immuungecompromitteerde personen. Mogelijk reageren immuungecompromitteerde personen niet zo goed op Ervebo als immunocompetente personen. Uit voorzorg wordt het gebruik van Ervebo bij voorkeur vermeden bij personen met bekende immuungecompromitteerde aandoeningen of bij personen die een immunosuppresieve behandeling krijgen, waaronder de volgende aandoeningen:

  • Ernstige humorale of cellulaire (primaire of verworven) immunodeficiëntie, bijvoorbeeld ernstige gecombineerde immunodeficiëntie, agammaglobulinemie of hiv-infectie met een aids-definiërende aandoening of een CD4+ T-lymfocytenaantal lager dan 200 cellen/mm3.
  • Een huidige immunosuppressieve therapie, inclusief hoge doses corticosteroïden. Dit geldt niet voor personen die corticosteroïden plaatselijk, geïnhaleerd of in een lage dosis parenteraal toegediend krijgen (bijvoorbeeld voor profylaxe van astma of substitutietherapie).
  • Bloedziekten zoals leukemie, ieder type lymfoom of andere maligne neoplasmata die het bloed-en lymfestelsel aantasten.
  • Familiegeschiedenis van congenitale of erfelijke immunodeficiëntie, tenzij de

    immunocompetentie van de potentiële ontvanger van het vaccin aangetoond is.

Zwangerschap en borstvoeding

Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Ervebo te vermijden tijdens de zwangerschap. Zie rubriek 4.6.

Overdracht

Vaccinvirus kan aanwezig zijn in biologische vloeistoffen zoals bloed, urine, speeksel, sperma, vaginaal vocht, kamervocht, moedermelk, feces, zweet, vruchtwater en de placenta. In klinische onderzoeken is vaccinvirus-RNA met behulp van polymerasekettingreactie (polymerase chain reaction - PCR) gedetecteerd in het plasma van de meeste volwassen deelnemers. Vaccinvirus-RNA werd voornamelijk gedetecteerd van dag 1 tot dag 7. Uitscheiding van het vaccinvirus is met behulp van PCR gedetecteerd in urine of speeksel bij 19 van 299 gezonde volwassen deelnemers en in huidblaasjes bij 4 van 10 volwassen deelnemers. Het vaccinvirus-RNA werd gedetecteerd in een huidblaasje 12 dagen na vaccinatie bij een van de vier deelnemers.

In een fase 1-onderzoek werden vaccinviremie en virusuitscheiding vaker waargenomen (28/39) bij kinderen en adolescenten van 6 tot en met 17 jaar in vergelijking met volwassenen. In een fase 2-onderzoek namen kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar deel aan een subonderzoek naar virusuitscheiding. Van hen scheidde 31,7 % (19/60) het vaccinvirus af in speeksel na vaccinatie. Virale uitscheiding werd vaker waargenomen op dag 7 en nam daarna af. Op dag 56 werd geen uitscheiding gedetecteerd. In een later fase 2-onderzoek bij adolescenten en volwassenen die leven met hiv had 22,9 % (46/201) detecteerbaar vaccinvirus-RNA in speeksel na vaccinatie. Het uitscheiden van het virus werd het meest gezien op dag 7 en nam daarna af; op dag 28 werd geen uitscheiding meer vastgesteld.

Overdracht van het vaccinvirus via nauw persoonlijk contact wordt aanvaard als een theoretische mogelijkheid. Gevaccineerden moeten ten minste 6 weken na vaccinatie nauw contact met hoogrisicopersonen en blootstelling van hoogrisicopersonen aan bloed en lichaamsvloeistoffen vermijden. Hoogrisicopersonen zijn onder andere:

  • Immuungecompromitteerde personen en personen onder immunosuppressieve behandeling (zie voorgaande rubriek)
  • Zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven (zie rubriek 4.6)
  • Kinderen < 1 jaar

Personen die na toediening van het vaccin vesiculaire rash ontwikkelen, dienen de blaasjes af te dekken totdat deze genezen zijn, om zo het risico van mogelijke overdracht van het vaccinvirus via open blaasjes zo veel mogelijk te beperken. Besmet verband moet worden afgevoerd volgens de richtlijnen van de instelling of het beleid van de WHO inzake afvalbeheer in de gezondheidszorg. Zie rubriek 5.3.

Ouders en verzorgers van gevaccineerde kinderen moeten gedurende minimaal 6 weken na vaccinatie zeer hygiënisch zijn. Dit is vooral belangrijk bij het omgaan met ontlasting, urine en andere lichaamsvloeistoffen. Wegwerpluiers moeten goed in dubbele plastic zakken worden afgesloten en met het huisvuil worden weggegooid. Zie rubriek 5.3.

Onbedoelde overdracht van het vaccinvirus op dieren en vee is in theorie ook mogelijk, zie hieronder.

Personen die Ervebo toegediend hebben gekregen mogen gedurende ten minste 6 weken na vaccinatie geen bloed doneren.

Overdracht op dieren en vee

Overdracht van het vaccinvirus via nauw contact met vee wordt beschouwd als een theoretische mogelijkheid. Gedurende ten minste 6 weken na vaccinatie moeten gevaccineerden proberen blootstelling van vee aan bloed en lichaamsvloeistoffen te vermijden. Personen die na toediening van het vaccin vesiculaire rash ontwikkelen, dienen de blaasjes af te dekken totdat deze genezen zijn. Besmet verband moet worden afgevoerd volgens de richtlijnen van de instelling of het beleid van de WHO inzake afvalbeheer in de gezondheidszorg. Zie rubriek 5.3.

Gelijktijdige aandoeningen

Stel bij personen die een ziekte hebben met matige of ernstige koorts de vaccinatie uit. De aanwezigheid van een lichte infectie mag geen reden zijn om vaccinatie uit te stellen.

Trombocytopenie en stollingsstoornissen

Bij patiënten met trombocytopenie of een andere stollingsstoornis moet het vaccin met voorzichtigheid worden toegediend, omdat bij deze personen bloedingen of blauwe plekken kunnen ontstaan na intramusculaire toediening.

Bescherming tegen filovirusziekten

Het vaccin voorkomt geen ziekte die wordt veroorzaakt door andere filovirussen dan het Zaïre-ebolavirus.

Impact op serologische tests

Na vaccinatie met Ervebo kunnen personen positief testen op ebola-glycoproteïne (GP)-nucleïnezuren, antigenen of antilichamen tegen ebola-GP, die doelen zijn voor bepaalde diagnostische ebolatests. Daarom dienen diagnostische tests voor ebola zich te richten op niet-GP-secties van het ebolavirus.

Natrium

Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.

Omdat er geen gegevens zijn over gelijktijdige toediening van Ervebo met andere vaccins, wordt gelijktijdig gebruik van Ervebo met andere vaccins niet aangeraden.

Immunoglobulinen (IG) of bloed- of plasmatransfusies dienen niet gelijktijdig met Ervebo gegeven te worden. Immunoglobulinen of bloed- of plasmatransfusies die 3 maanden vóór of tot 1 maand na toediening van Ervebo zijn toegediend, kunnen interfereren met de verwachte immuunrespons.

Het is onbekend of gelijktijdige toediening van antivirale medicatie, waaronder interferonen, invloed zou kunnen hebben op de replicatie en werkzaamheid van het vaccinvirus.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er is een beperkte hoeveelheid gegevens (minder dan 300 zwangerschapsuitkomsten) over het gebruik van Ervebo bij zwangere vrouwen en bij vrouwen die zwanger werden na toediening van het vaccin. De veiligheid van Ervebo is niet vastgesteld bij zwangere vrouwen.

Gezien de beperkte hoeveelheid beschikbare gegevens, waaronder het geringe aantal casussen, dient voorzichtigheid betracht te worden bij het trekken van conclusies. Het ontbreken van betrouwbare gegevens over achtergrondpercentages van zwangerschap en neonatale gevolgen in de getroffen regio’s maakt een contextuele beoordeling van de gegevens ook lastig.

De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).

Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Ervebo te vermijden tijdens de zwangerschap. Echter, gezien de ernst van EVD dient vaccinatie niet onthouden te worden als er een duidelijk risico op blootstelling aan ebola-infectie is.

Zwangerschap dient voorkomen te worden gedurende 2 maanden na vaccinatie. Vrouwen in de vruchtbare leeftijd dienen een effectieve anticonceptiemethode te gebruiken.

Borstvoeding

Het is niet bekend of het vaccinvirus wordt uitgescheiden in de moedermelk.

Risico voor pasgeborenen/zuigelingen als gevolg van borstvoeding door gevaccineerde moeders kan niet worden uitgesloten.

Er is geen evaluatie van het vaccinvirus in dierlijke melk uitgevoerd. Wanneer Ervebo werd toegediend aan vrouwtjesratten werden antilichamen tegen het vaccinvirus gedetecteerd bij de nakomelingen, waarschijnlijk als gevolg van verwerving van maternale antilichamen via placentaire overdracht tijdens de dracht en via het zogen. Zie rubriek 5.3.

Er moet worden besloten om de borstvoeding te staken, of van Ervebo af te zien, na zorgvuldige afweging van de voordelen van borstvoeding voor het kind en die van behandeling van de vrouw. In bepaalde omstandigheden, wanneer de alternatieven voor borstvoeding beperkt zijn, moeten de onmiddellijke noodzaak en gezondheidsvoordelen voor de zuigeling in overweging worden genomen en tegen de noodzaak van Ervebo voor de moeder worden afgewogen. Bij beiden kan sprake zijn van een dwingende noodzaak, die overwogen dient te worden alvorens over te gaan tot vaccinatie van de moeder.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen gegevens over effecten op de vruchtbaarheid bij de mens.

De resultaten van dieronderzoek bij vrouwtjesratten duiden niet op schadelijke effecten (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Ervebo heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Sommige bijwerkingen die in rubriek 4.8 ‘Bijwerkingen’ staan, kunnen wel tijdelijk de rijvaardigheid of het vermogen om machines te bedienen beïnvloeden.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Bij alle leeftijdsgroepen werd anafylaxie zeer zelden (< 1/10.000) gemeld in klinische onderzoeken.

Bij volwassenen van 18 jaar en ouder waren de meest voorkomende bijwerkingen op de injectieplaats na vaccinatie met Ervebo pijn op de injectieplaats (70,3 %), zwelling op de injectieplaats (16,7 %) en erytheem op de injectieplaats (13,7 %). De meest voorkomende systemische bijwerkingen waren hoofdpijn (55,1 %), pyrexie (39,2 %), myalgie (32,5 %), slaperigheid, verminderde activiteit, vermoeidheid (25,5 %), artralgie (18,6 %), koude rillingen (16,7 %), verminderde eetlust (15,2 %), buikpijn (13,0 %), misselijkheid (9,5 %), artritis (3,7 %), rash (3,6 %), hyperhidrose (3,2 %) en zweren in de mond (2,2 %). Deze bijwerkingen werden meestal binnen 7 dagen na vaccinatie gemeld. Ze waren licht tot matig van aard en waren van korte duur (minder dan 1 week).

Bij kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar waren de meest voorkomende bijwerkingen op de injectieplaats na vaccinatie met Ervebo pijn op de injectieplaats (41,6 %), pruritus op de injectieplaats (4,1 %), zwelling op de injectieplaats (3,0 %) en erytheem op de injectieplaats (0,5 %). De meest voorkomende systemische bijwerkingen waren pyrexie (62,2 %), hoofdpijn (45,7 %), slaperigheid, verminderde activiteit, vermoeidheid (23,5 %), verminderde eetlust (23,4 %), myalgie (15,8 %), duizeligheid (9,9 %), huilen (6,4 %) en zweren in de mond (2,5 %). Over het algemeen werden deze reacties binnen 7 dagen na vaccinatie gemeld en waren ze licht tot matig van aard.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

Frequenties worden als volgt gerapporteerd:

Zeer vaak (≥ 1/10),

Vaak (≥ 1/100 tot < 1/10),

Soms (≥ 1/1000 tot < 1/100),

Zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1000),

Zeer zelden (< 1/10.000),

Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen gerapporteerd in volgorde van afnemende ernst.

Personen van 1 jaar en ouder

In tabel 1 staan de bijwerkingen die zijn waargenomen bij personen die Ervebo hebben gekregen.

Voor volwassenen zijn de vermelde frequenties gebaseerd op de hogere frequentie gerapporteerd in de placebogecontroleerde gerandomiseerde fase 2/3-onderzoeken, Protocol 009, Protocol 012 en Protocol 016. Deze hadden in totaal 2143 deelnemers.

Voor kinderen en adolescenten komen de vermelde frequenties uit Protocol 016. Dit was een placebogecontroleerd, gerandomiseerd fase 2-onderzoek met in totaal 609 deelnemers (waaronder 95 kinderen van 1 tot en met 3 jaar, 310 kinderen van 3 tot en met 11 jaar en 204 kinderen van 12 tot en met 17 jaar).

Tabel 1: Samenvatting van bijwerkingen van personen van 1 jaar en ouder

Systeem/orgaanklasse volgens MedDRABijwerkingenFrequentie
Kinderen en adolescentenVolwassenen*
Immuunsysteemaandoeningen:Anafylactische reactieZeer zeldenZeer zelden
Zenuwstelselaandoeningen:HoofdpijnZeer vaakZeer vaak
DuizeligheidVaakVaak
Maagdarmstelselaandoeningen:BuikpijnZeer vaakZeer vaak
Verminderde eetlustZeer vaakZeer vaak
MisselijkheidVaakVaak

Huid- en

onderhuidaandoeningen:

Zweren in de mondVaakVaak
Rash (huiduitslag)§NooitVaak
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen:Artralgie§VaakZeer vaak
MyalgieZeer vaakZeer vaak
Artritis§N.v.tVaak
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:PyrexieZeer vaakZeer vaak
Slaperigheid†Zeer vaakZeer vaak
Koude rillingenZeer vaakZeer vaak
HuilenVaakN.v.t.‡
Pijn op de injectieplaatsZeer vaakZeer vaak
Erytheem op de injectieplaatsSomsZeer vaak
Pruritus op de injectieplaatsVaakVaak
Zwelling op de injectieplaatsVaakZeer vaak
Hyperhidrose (zweetaanvallen)VaakVaak

§Zie ‘Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen’.

†Hieronder valt: slaperigheid, verminderde activiteit en vermoeidheid.

‡N.v.t (niet van toepassing): niet beoordeeld voor deze populatie.

De bijwerkingen buikpijn, nausea, rash, artralgie, koude rillingen en hyperhidrose traden op met een verschil van < 5 % tussen de vaccin- en placebogroepen.

*De bijwerkingen duizeligheid en pruritus op de injectieplaats traden op met een verschil van < 5 % tussen de vaccin- en placebogroepen.

In een klinisch onderzoek (Protocol 016) werd pyrexie vaker gemeld bij jongere kinderen van 1 tot <3 jaar (83,2 %) dan bij kinderen van 3 tot < 12 jaar (64,8 %), adolescenten van 12 tot en met 17 jaar (48,3 %) en volwassenen (39,2 %). Verder was het veiligheidsprofiel van Ervebo bij kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar over het algemeen vergelijkbaar met dat van volwassenen.

Veiligheid bij volwassenen en adolescenten die leven met hiv

In Protocol 015 kwam het veiligheidsprofiel van Ervebo bij 52 adolescenten en 149 volwassenen die leven met hiv, die een antiretrovirale behandeling kregen, een niet-detecteerbare virale lading hadden en een CD4+ T-lymfocytenaantal van ≥ 200 cellen per mm³, in het algemeen overeen met het bekende veiligheidsprofiel van Ervebo.

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Artralgie en artritis

Artralgie werd in het algemeen gemeld in de eerste dagen na vaccinatie, was licht tot matig van intensiteit en verdween binnen één week na het ontstaan. Artritis (artritis, gewrichtseffusie, gewrichtszwelling, osteoartritis, monoartritis of polyartritis) werd in het algemeen gemeld in de eerste weken na vaccinatie. In klinische onderzoeken met meldingen van artritis was de mediane tijd tot het ontstaan tussen de 10 en 12 dagen (variërend van 0 tot 25 dagen) Artritis is door deelnemers in klinische onderzoeken gemeld met een frequentie die varieerde van 0 % in enkele protocollen tot 23,5 % in één fase 1-onderzoek. De meeste gevallen van artritis als bijwerking waren licht tot matig van aard. De mediane duur van artritis in de verschillende klinische onderzoeken waarin artritis werd gemeld, varieerde van 2 dagen tot 81,5 dagen (inclusief de duur van recidiverende artritis) met een maximum van 330 dagen. De redenen voor de verschillen in meldingen van artritis in de verschillende onderzoeken zijn niet bekend, maar mogelijk is er sprake van verschillen in onderzoekspopulaties of in het melden van de uitkomsten. In het fase 1-onderzoek met het hoogste percentage artritis hadden 6 van de 24 patiënten (25 %) die na vaccinatie artritis meldden, aanhoudende gewrichtssymptomen twee jaar na de vaccinatie. Bij een klein aantal deelnemers werd het vaccinvirus verkregen uit gewrichtseffusiemonsters, wat wijst op een viraal gemedieerd proces postvaccinatie.

Huiduitslag (rash)

Rash kwam in klinische onderzoeken op verschillende manieren voor, waaronder gegeneraliseerde rash (2,3 %), vesiculaire rash (0,5 %), dermatitis (0,3 %) of cutane vasculitis (0,01 %). In verschillende onderzoeken werd rash gemeld met een mediane tijd tot het ontstaan van 7,5 tot 10,5 dagen (variërend van 0 tot 47 dagen). De gemelde mediane duur lag tussen 6 en 18 dagen. Bij 6 van de 18 geteste deelnemers werd het vaccinvirus gedetecteerd in vormen van rash (beschreven als dermatitis, blaasjes of cutane vasculitis-laesies), wat wijst op een viraal gemedieerd proces postvaccinatie.

Tijdelijke daling van witte bloedcellen

Tijdelijke dalingen van de aantallen lymfocyten, neutrofielen en totaal aantal witte bloedcellen in de eerste 3 dagen na vaccinatie zijn zeer vaak waargenomen in fase 1/2-onderzoeken; in het algemeen verdwenen deze bijwerkingen na de eerste week na vaccinatie. Er werden geen infecties als bijwerking waargenomen in fase 1/2-onderzoeken.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er zijn geen gevallen van overdosering gemeld. Bij een overdosis wordt aanbevolen de vitale functies te controleren en zo nodig symptomatische behandeling toe te passen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: Vaccins, Viraal Vaccin, ATC-code: J07BX02

Werkingsmechanisme

Ervebo bestaat uit een op een levend verzwakt recombinant vesiculair stomatitisvirus gebaseerde vector die het gen van de glycoproteïne-envelop van het Zaïre-ebolavirus (rVSV∆G-ZEBOV-GP) tot expressie brengt. Immunisatie met het vaccin resulteert in een immuunrespons en in bescherming tegen de Zaïre-ebolavirusziekte (Ebola Virus Disease, EVD). De relatieve bijdragen van aangeboren, humorale en celgemedieerde immuniteit aan bescherming tegen het Zaïre-ebolavirus zijn onbekend. Klinische immunogeniciteit en werkzaamheid

Het klinisch ontwikkelingsprogramma omvatte zeven klinische fase 2/3-onderzoeken (Protocol 009, 010, 011, 012, 015, 016 en 018). Alle deelnemers kregen een enkele dosis van het vaccin, behalve een subgroep van deelnemers aan Protocol 002 (n=30), Protocol 015 (n=40) en Protocol 016 (n=385). Zij kregen 2 doses.

Klinische werkzaamheid

De klinische werkzaamheid van Ervebo bij volwassenen werd beoordeeld in Protocol 010.

Protocol 010 (ringvaccinatieonderzoek) was een open-label, cluster-gerandomiseerd fase 3-onderzoek naar ringvaccinatie (vaccinatie van contacten en contacten van contacten [CCC’s] van indexgevallen van ebola) ter evaluatie van de werkzaamheid en veiligheid van Ervebo in Guinea. In dit onderzoek werden 9096 deelnemers ≥ 18 jaar die werden aangemerkt als CCC’s van een indexgeval met laboratoriumbevestigde EVD gerandomiseerd naar onmiddellijke vaccinatie met Ervebo (4539 deelnemers in 51 clusters) of vaccinatie met Ervebo met 21 dagen vertraging (4557 deelnemers in 47 clusters). Van die 9096 deelnemers kregen 4160 Ervebo (2119 deelnemers werden gevaccineerd in de groep met onmiddellijke vaccinatie en 2041 deelnemers werden gevaccineerd in de groep met vertraagde vaccinatie). De mediane leeftijd van toestemmende CCC’s was 35 jaar. De uiteindelijke primaire analyse omvatte 2108 deelnemers (51 clusters) in de groep met onmiddellijke vaccinatie en 1429 deelnemers (46 clusters) in de groep met vertraagde vaccinatie die geschikt waren en instemden op dag 0.

De uiteindelijke primaire analyse was gericht op het beoordelen van de werkzaamheid tegen laboratoriumbevestigde EVD door middel van vergelijking van de incidentie van gevallen die plaatsvonden 10 tot 31 dagen na randomisatie bij de gevaccineerden in de ringen met onmiddellijke vaccinatie versus de incidentie van gevallen bij deelnemers die instemden op dag 0 in de ringen met vertraagde vaccinatie. De werkzaamheid van het vaccin was 100 % (ongecorrigeerd 95 %-BI: 63,5 % tot 100 %; 95 %-BI gecorrigeerd voor multipliciteit: 14,4 % tot 100 %) (0 gevallen in de groep met onmiddellijke vaccinatie; 10 gevallen in 4 ringen in de groep met vertraagde vaccinatie). Randomisatie werd stopgezet na een interim analyse met p=0,0036 die niet aan het vooraf vastgestelde alfa-niveau van 0,0027 voldeed. Van de 10 gevallen waren 7 bij de contacten en 3 bij de contacten van contacten. Het niveau, de lengte en het type bescherming blijven onduidelijk gezien de methodologische beperkingen en de uitzonderlijke omstandigheden tijdens het onderzoek.

Klinische immunogeniciteit

Er zijn geen immunologische correlaten van bescherming gedefinieerd.

Protocol 009, genaamd ‘Partnership for Research on Ebola Vaccines in Liberia’ (PREVAIL) was een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd fase 2-onderzoek ter evaluatie van de veiligheid en immunogeniciteit van ebolavaccin-kandidaten, waaronder Ervebo. In dit onderzoek werd Ervebo vergeleken met een placebo (normale zoutoplossing) bij 1000 volwassenen ≥ 18 jaar in Liberia.

Protocol 011 genaamd ‘Sierra Leone Trial to Introduce a Vaccine against Ebola’ (STRIVE) was een gerandomiseerd open-label fase 2/3-onderzoek ter evaluatie van de veiligheid en immunogeniciteit van Ervebo bij volwassenen ≥ 18 jaar die in zorginstellingen of aan frontlinie-activiteiten werkten in verband met de reactie op ebola in Sierra Leone. In dit onderzoek werden 8673 volwassen deelnemers geïncludeerd en 8651 deelnemers met geldige toestemming gerandomiseerd naar onmiddellijke vaccinatie (binnen 7 dagen na inclusie) of uitgestelde vaccinatie (18 tot 24 weken na inclusie) met Ervebo. Een substudie naar immunogeniciteit omvatte 508 deelnemers die gevaccineerd waren en monsters hebben afgestaan voor de bepaling van immunogeniciteit.

Protocol 012 was een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd fase 3-onderzoek ter evaluatie van de veiligheid en immunogeniciteit van drie consistentie-lots en een hooggedoseerde lot Ervebo (ongeveer vijfmaal hoger dan de dosis in de consistentie-lots en de dosis gebruikt in andere fase 2/3-onderzoeken) vergeleken met placebo in de vorm van normale zoutoplossing. In totaal werden 1197 gezonde deelnemers van 18 tot 65 jaar geïncludeerd in de VS, Canada en Spanje.

Protocol 015 (African-Canadian Study of HIV-Infected Adults and a Vaccine for Ebola, ACHIV-Ebola), was een fase 2-onderzoek: gerandomiseerd, multicenter, dubbelblind en placebo-gecontroleerd. Het onderzocht de veiligheid en immunogeniciteit van Ervebo bij volwassenen en adolescenten die leven met hiv die een antiretrovirale behandeling kregen, een niet-detecteerbare virale lading hadden en een CD4+ T-lymfocytenaantal van ≥200 cellen/mm3 De deelnemers kregen: één dosis Ervebo (n=161) of placebo (n=39), of twee doses Ervebo (n=40) of placebo (n=10) met 56 dagen tussen de doses. In dit onderzoek deden 65 adolescenten van 13 tot en met 17 jaar en 186 volwassenen van 18 jaar en ouder mee in Canada, Burkina Faso en Senegal.

Protocol 016 (Partnership for Research on Ebola VACcination, PREVAC) was een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd fase 2-onderzoek. In dit onderzoek werd de veiligheid en immunogeniciteit van Ervebo geëvalueerd bij deelnemers die een enkele dosis Ervebo en na 56 dagen een placebo met normale zoutoplossing kregen, of 2 doses Ervebo kregen met een tussenpoos van 56 dagen, of 2 doses placebo met normale zoutoplossing kregen. Aan dit onderzoek namen 998 kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar en 1004 volwassenen van 18 jaar en ouder deel in Guinea, Liberia, Mali en Sierra Leone.

Protocol 018 was een open-label fase 3-onderzoek in Guinea ter evaluatie van de veiligheid en immunogeniciteit van Ervebo in gevaccineerde zorgverleners ≥ 18 jaar en werd uitgevoerd als deel B van het fase 3-ringvaccinatieonderzoek van Protocol 010. In dit onderzoek werden in totaal 2115 deelnemers geïncludeerd en 2016 deelnemers werden gevaccineerd met Ervebo. Een substudie naar immunogeniciteit omvatte 1217 deelnemers die gevaccineerd waren en die monsters leverden voor de beoordeling van immunogeniciteit.

Immunogeniciteitsgegevens werden gehaald uit Protocol 009 in Liberia, Protocol 011 in Sierra Leone, Protocol 012 in de Verenigde Staten, Canada en Europa, Protocol 015 in Canada, Burkina Faso en Senegal, Protocol 016 in Guinea, Liberia, Mali en Sierra Leone, en Protocol 018 in Guinea. Gammabestraling van monsters (uit regio's met ebola-uitbraken) werd uitgevoerd om het risico op wild-type ebolavirusinfectie van laboratoriummedewerkers te verminderen, maar dit verhoogde de pre-vaccinatie-immuunrespons gemeten met ‘glycoprotein enzyme-linked immunosorbent assay’ (GP-ELISA) met ongeveer 20 %. De post-vaccinatie-immuunrespons gemeten met GP-ELISA en plaquereductieneutralisatietest (PRNT) verminderde met ongeveer 20 %. Monsters van Protocol 012 en Protocol 015 waren niet gammabestraald. Afwezigheid van gammabestraling, lagere baseline seropositiviteit en andere factoren resulteerden in een hogere immuunrespons in Protocol 012.

Klinische immunogeniciteit bij volwassenen van 18 jaar en ouder

Immunogeniciteitstesten zijn uitgevoerd in Protocol 009, Protocol 011, Protocol 012, Protocol 015, Protocol 016 en Protocol 018. In deze testen werd de binding van immunoglobuline G (IgG) specifiek aan gezuiverd Kikwit ZEBOV GP door gevalideerde GP-ELISA beoordeeld en gevalideerde neutralisatie van het vaccinvirus door PRNT.

Zoals weergegeven in Tabellen 2 en 3, namen de geometrisch gemiddelde titers (GMT) van GP-ELISA en PRNT toe van prevaccinatie tot postvaccinatie.

Ruim 93,8 % van de ontvangers van het vaccin van Protocol 009, 011, 012, 016 en 018 voldeed aan seroresponscriteria, gedefinieerd als een ≥ 2-voudige toename t.o.v. baseline en ≥ 200 EU/ml te allen tijde na vaccinatie vastgesteld met GP-ELISA, en ruim 80,0 % van de deelnemers voldeed aan seroresponscriteria gedefinieerd als een ≥ 4-voudige toename t.o.v. baseline te allen tijde na vaccinatie vastgesteld met PRNT. Op 12 maanden voldeed ruim 80,3 % van de deelnemers nog steeds aan de seroresponscriteria voor GP-ELISA en voldeed ruim 63,8 % van de ontvangers van het vaccin nog steeds aan de seroresponscriteria voor PRNT. De klinische relevantie van de

immunogeniciteitsgegevens is momenteel niet bekend.

Tabel 2: Samenvatting van geometrisch gemiddelde titers voor de GP-ELISA bij volwassenen van 18 jaar en ouder van klinische onderzoeksprotocollen 009, 011, 012, 016 en 018.

TijdstipGMT (n) [95 %-BI]
Protocol 009†Protocol 011†Protocol 012‡Protocol 016†Protocol 018†
Uitgangs-waarde120,7 (487) [110,8; 131,5]92,7 (503) [85,3; 100,9]< 36,11 (696) [< 36,11; < 36,11]140,2 (379) [129,0; 152,4]78,3 (1123) [74,7; 82,0]
Maand 1999,7 (489) [920,1; 1086,1]964,3 (443) [878,7; 1058,3]1262,0 (696) [1168,9; 1362,6]1241,2 (343) [1116,4; 1380,0]1106,5 (1,023) [1053,4; 1162,2]
Maand 6713,8 (485) [661,4; 770,3]751,8 (383) [690,6; 818,4]1113,4 (664) [1029,5; 1204,0]N.v.t.1008,8 (75) [849,8; 1197,6]
Maand 12§664,3 (484) [616,5; 715,8]760,8 (396) [697,6; 829,8]1078,4 (327) [960,6; 1210,7]1088,4 (292) [983,5; 1204,6]N.v.t.
Maand 24766,3 (441) [705,0; 832,9]N.v.t.920,3 (303) [820,4; 1032,3]N.v.t.N.v.t.
Maand 36755,7 (434) [691,6; 825,7]N.v.t.N.v.t.N.v.t.N.v.t.
Maand 48835,4 (400) [769,3; 907,2]N.v.t.N.v.t.N.v.t.N.v.t.
Maand 60785,9 (397) [722,3; 855,2]N.v.t.N.v.t.N.v.t.N.v.t.

De volledige analyseset-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocollen 009, 011 en 018 en bestaat uit alle gevaccineerde deelnemers met serologische gegevens en bij wie een serummonster werd afgenomen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

De per-protocol immunogeniciteit-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocol 012 en omvat alle deelnemers die het protocol naleefden, gevaccineerd werden, seronegatief waren op dag 1, en bij wie een serummonster werd afgenomen op een of meer tijdstippen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

De per-protocol immunogeniciteit-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocol 016. Hierin zaten alle gevaccineerde deelnemers met serologische gegevens die het protocol naleefden en bij wie een serummonster werd afgenomen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

n = aantal deelnemers dat bijdroeg aan de analyse.

BI = Betrouwbaarheidsinterval; GP-ELISA = Glycoprotein Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (EU/ml); GMT = Geometric mean titre (geometrisch gemiddelde titer)

§Protocol 011 van maand 9-12

†In Protocollen 009, 011, 016 en 018 werd gammabestraling van monsters gebruikt om het risico op wild-type ebolavirusinfectie van laboratoriummedewerkers te verminderen. ‡Gecombineerde consistentie-lots-groep

Tabel 3: Samenvatting van geometrisch gemiddelde titers voor de PRNT bij volwassenen van 18 jaar en ouder van klinische onderzoeksprotocollen 009, 011, 012, 016 en 018.

TijdstipGMT (n) [95 %-BI]
Protocol 009†Protocol 011†Protocol 012‡Protocol 016†Protocol 018†
Uitgangs-waarde<35 (451) [<35; <35]<35 (438) [<35; <35]<35 (696) [<35; <35]17,5 (92) [16,7; 18,4]<35 (1107) [<35; <35]
Maand 1117,1 (490) [106,4; 128,9]116,0 (437) [105,7; 127,4]202,1 (696) [187,9; 217,4]170,1 (98) [144,1; 200,7]160,0 (1024) [151,6; 168,9]
Maand 676,7 (485) [69,8; 84,2]95,3 (382) [86,3; 105,3]266,5 (664) [247,4; 287,0]N.v.t.117,0 (75) [96,0; 142,6]
Maand 12§100,2 (485) [91,3; 110,0]119,9 (396) [107,9; 133,2]271,4 (327) [243,4; 302,7]144,3 (84) [122,2; 170,4]N.v.t.
Maand 24N.v.t.N.v.t.267,6 (302) [239,4; 299,2]N.v.t.N.v.t.

De volledige analyseset-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocollen 009, 011 en 018 en bestaat uit alle gevaccineerde deelnemers met serologische gegevens en bij wie een serummonster werd afgenomen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

De per-protocol immunogeniciteit-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocol 012 en omvat alle deelnemers die het protocol naleefden, gevaccineerd werden, seronegatief waren op dag 1, en bij wie een serummonster werd afgenomen op een of meer tijdstippen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

De per-protocol immunogeniciteit-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocol 016 en omvat alle gevaccineerde deelnemers met serologische gegevens die het protocol naleefdenen bij wie een serummonster werd afgenomen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

n = aantal deelnemers dat bijdroeg aan de analyse.

BI = Betrouwbaarheidsinterval; GMT = Geometric mean titre (geometrisch gemiddelde titer); PRNT = plaquereductieneutralisatietest

§Protocol 011 van maand 9-12

†In Protocollen 009, 011, 016 en 018 werd gebruikgemaakt van gammabestraling van monsters om het risico op wild-type ebolavirusinfectie van laboratoriummedewerkers te verminderen. ‡Gecombineerde consistentie-lots-groep

Immunogeniciteit bij volwassenen en adolescenten met hiv

In Protocol 015 lieten volwassenen en adolescenten (13–17 jaar) die leven met hiv die een antiretrovirale behandeling kregen en een CD4+ T-lymfocytenaantal van ≥ 200 cellen/mm³ hadden, een blijvende immuunrespons zien na één dosis Ervebo. Op elk moment na vaccinatie voldeed ≥ 97,5 % van de deelnemers aan de seroresponscriteria volgens zowel GP-ELISA (≥ 2 keer hoger dan uitgangswaarde en ≥ 200 EU/ml) als PRNT (≥ 4 keer hoger dan uitgangswaarde). Bij volwassenen steeg de GP-ELISA GMT van 32,3 EU/ml bij start naar 1170,8 in maand 1, naar 1724,0 in maand 6 en naar 1942,7 in maand 12. PRNT GMT steeg van 17,8 bij start naar 223,8 in maand 1, naar 237,5 in maand 6 en naar 338,0 in maand 12.

Bij adolescenten steeg de GP-ELISA GMT van 36,3 EU/ml bij start naar 1432,8 in maand 1, naar 2256,4 in maand 6 en naar 2951,3 in maand 12. PRNT GMT steeg van 17,5 bij start naar 281,9 in maand 1, naar 293,0 in maand 6 en naar 440,9 in maand 12.

Pediatrische patiënten

Klinische immunogeniciteit bij kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar

Protocol 016

Zoals weergegeven in tabel 4 en 5 namen de GMT’s van GP-ELISA en PRNT toe tussen pre-vaccinatie en post-vaccinatie. 95,7 % van de deelnemers in Protocol 016 voldeed aan de seroresponscriteria. Deze waren gedefinieerd als een ≥ 2-voudige toename ten opzichte van baseline en ≥ 200 EU/ml op elk moment na vaccinatie vastgesteld met GP ELISA. 95,8 % van de deelnemers voldeed aan de seroresponscriteria gedefinieerd als een ≥ 4-voudige toename ten opzichte van baseline op elk moment na vaccinatie vastgesteld met PRNT. Twaalf maanden na vaccinatie voldeed 93,2 % van de deelnemers nog steeds aan de seroresponscriteria voor GP-ELISA en 95,3 % aan de seroresponscriteria voor PRNT. Tabel 4 en 5 geven per leeftijdscategorie een samenvatting van GMT’s voor respectievelijk de GP-ELISA en voor PRNT.

De immuunrespons na vaccinatie met Ervebo bij kinderen en adolescenten was 1 maand na vaccinatie niet inferieur aan die bij volwassenen. De klinische relevantie van de immunogeniciteitsgegevens is momenteel niet bekend.

Tabel 4: Samenvatting van geometrisch gemiddelde titers voor de GP-ELISA bij kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar uit klinisch onderzoeksprotocol 016§

Leeftijd

Baseline

GMT (n) [95 %-BI]

Maand 1

GMT (n) [95 %-BI]

Maand 12 GMT (n) [95 %-BI]
1 tot <3 jaar

50,2 (43)

[40,2; 62,7]

1192,1 (45) [827,6; 1717,1]1719,3 (45) [1245,7; 2373,1]
3 tot <12 jaar93,3 (180) [80,6; 108,1]1845,1 (171) [1552,1; 2193,4]1368,4 (153) [1189,3; 1574,5]
12 tot en met 17 jaar140,0 (128) [120,9; 162,2]2103,3 (120) [1772,2; 2496,4]1451,6 (86) [1188,6; 1772,8]

De per-protocol immunogeniciteit-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocol 016 en omvat alle gevaccineerde deelnemers serologische gegevens die het protocol naleefden en bij wie een serummonster werd afgenomen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

n = aantal deelnemers dat bijdroeg aan de analyse.

BI = betrouwbaarheidsinterval; GMT = Geometric mean titre (geometrische gemiddelde titer); GP-ELISA = glycoprotein enzyme-linked immunosorbent assay (EU/ml).

In Protocol 016 werd gebruikgemaakt van gammabestraling van monsters om het risico op wild-type ebolavirusinfectie van laboratoriummedewerkers te verminderen.

§1-dosis groep

Tabel 5: Samenvatting van geometrisch gemiddelde titers voor de PRNT bij kinderen en adolescenten van 1 tot en met 17 jaar uit klinisch onderzoeksprotocol 016§

Leeftijd

Baseline

GMT (n) [95 %-BI]

Maand 1

GMT (n) [95 %-BI]

Maand 12 GMT (n) [95 %-BI]
1 tot <3 jaar

17,5 (39)

[<0; <0]

321,0 (33) [231,1; 445,7]494,7 (32) [386,5; 633,3]
3 tot <12 jaar17,9 (134) [16,9; 18,8]280,4 (114) [241,3; 325,7]312,7 (88) [271,0; 360,8]
12 tot en met 17 jaar17,5 (111) [17,4; 17,6]27,3 (119) [237,5; 314,6]251,7 (85) [215,7; 293,7]

De per-protocol immunogeniciteit-populatie was de primaire populatie voor de immunogeniciteitsanalyses in Protocol 016 en bestaat uit alle gevaccineerde deelnemers met serologische gegevens die het protocol naleefden en bij wie een serummonster werd afgenomen binnen een aanvaardbaar dagbereik.

n = aantal deelnemers dat bijdroeg aan de analyse.

BI = betrouwbaarheidsinterval; GMT = Geometric mean titre (geometrische gemiddelde titer); PRNT = plaquereductieneutralisatietest

In Protocol 016 werd gebruikgemaakt van gammabestraling van monsters om het risico op wild-type ebolavirusinfectie van laboratoriummedewerkers te verminderen.

§1-dosis groep

Klinische immunogeniciteit bij deelnemers die een boosterdosis kregen

Er werd een toename in antilichaamrespons waargenomen bij kinderen en adolescenten (n=207) en volwassenen (n=222) na een tweede dosis Ervebo. Deze werd toegediend op dag 56 (Protocol 015 en Protocol 016). De toename van de hoeveelheid antistoffen was niet hoger dan de hoeveelheid antistoffen die werd gezien na één dosis (n=426 kinderen en adolescenten, n=507 volwassenen) op 12 maanden na vaccinatie.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Niet van toepassing.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van toxiciteit bij herhaalde dosering en reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit.

Wanneer Ervebo werd toegediend aan vrouwtjesratten werden antilichamen tegen het vaccinvirus gedetecteerd bij foetussen en nakomelingen, waarschijnlijk als gevolg van respectievelijk transplacentaire overdracht tijdens de dracht en verwerving van maternale antilichamen tijdens het zogen (zie rubriek 4.6).

Ervebo toegediend aan vrouwtjesratten had geen effect op de paringsprestaties, de vruchtbaarheid of de embryonale/foetale ontwikkeling.

Ervebo toegediend aan vrouwtjesratten had geen effect op de ontwikkeling of het gedrag van de nakomelingen.

Environmental risk assessment (ERA)

Het vaccinvirus is een genetisch gemodificeerd organisme (ggo). Er is een milieurisicobeoordeling (environmental risk assessment, ERA) uitgevoerd om de mogelijke invloed van dit vaccin op de volksgezondheid en het milieu vast te stellen. Omdat dit vaccin is gebaseerd op VSV, een bekend pathogeen bij vee (bijv. paarden, runderen, varkens), omvatte de risicobeoordeling diersoorten die relevant zijn voor het wild-type (wt) VSV-backbone van dit vaccin.

In een biodistributieonderzoek uitgevoerd bij niet-humane primaten werd tot 112 dagen na vaccinatie vaccinvirus-RNA gedetecteerd in lymfoïde organen. Infectieus virus werd echter gedetecteerd op dag 1 en persistent infectieus virus werd niet gedetecteerd bij latere meetpunten (op dag 56, 84 en 112).

Gebaseerd op gegevens van tijdelijke uitscheiding bij volwassenen en kinderen vanaf 1 jaar (n=5 voor kinderen van 1 tot <3 jaar), de resultaten van een toxiciteitsonderzoek bij niet-humane primaten en het ontbreken van horizontale overdracht bij varkens, wordt het algehele risico van Ervebo voor de volksgezondheid en het milieu verwaarloosbaar geacht. Uit voorzorg moeten gevaccineerden en verzorgers echter gedurende ten minste 6 weken na vaccinatie proberen blootstelling van vee aan bloed en lichaamsvloeistoffen van gevaccineerden te vermijden om het theoretische risico van verspreiding van het vaccinvirus te voorkomen. Als het mogelijk is, moeten vuile luiers van gevaccineerde jonge kinderen gewassen worden met een geschikt wasmiddel of ontsmettingsmiddel. Wegwerpluiers moeten gedurende minstens 6 weken na vaccinatie goed worden afgesloten in dubbele plastic zakken en met het huisvuil worden weggegooid. Mensen die na toediening van het vaccin vesiculaire rash ontwikkelen, dienen de blaasjes af te dekken totdat deze genezen zijn. De vaccinatieplaats of eventuele blaasjes moeten worden afgedekt met een geschikt verband (bijvoorbeeld een pleister of gaas en hechtpleister). Dit vormt een fysieke afsluiting om bescherming te bieden tegen direct contact met vesiculair vocht (zie rubriek 4.2). Het verband mag verwijderd worden als er geen zichtbaar vocht lekt. Medisch afval en ander reinigingsmateriaal mogen niet in aanraking komen met vee om onbedoelde blootstelling van vee te voorkomen.

Zie rubriek 4.4 en 6.6 voor meer informatie.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Recombinant humaan serumalbumine

Trometamolbuffer

Water voor injecties

Zoutzuur (voor aanpassing van de pH)

Natriumhydroxide (voor aanpassing van de pH)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

6.3 Houdbaarheid

5 jaar

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bevroren bewaren en transporteren bij -80 °C tot -60 °C.

Na ontdooiing moet het vaccin onmiddellijk worden gebruikt; In-use stabiliteitsgegevens hebben echter aangetoond dat het vaccin na ontdooiing nog maximaal 14 dagen bij 2 °C tot 8 °C kan worden bewaard voor gebruik. Na deze 14 dagen moet het vaccin ofwel gebruikt ofwel weggegooid worden. Na verwijdering uit de vriezer moet de datum waarop het vaccin uit de vriezer is gehaald met de nieuwe houdbaarheidsdatum [in plaats van de houdbaarheidsdatum op de verpakking(EXP)] op het vaccin geschreven worden. Eenmaal ontdooid mag het vaccin niet opnieuw worden ingevroren.

De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Oplossing voor 1 dosis in een injectieflacon (type I-glas) met een stop (chloorbutyl) en een flip-offdop van kunststof met aluminium verzegeling.

Verpakkingsgrootte van 10 injectieflacons.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

  • Het vaccin wordt ingevroren bewaard bij -80 °C tot -60 °C en moet uit de vriezer worden gehaald en binnen 4 uur ontdooid worden tot geen zichtbaar ijs meer aanwezig is. Ontdooi de injectieflacon niet in een koelkast, omdat dan niet kan worden gegarandeerd dat de injectieflacon binnen 4 uur ontdooit. De ontdooide injectieflacon moet vervolgens enkele keren voorzichtig worden omgekeerd voordat het vaccin wordt opgetrokken met de injectiespuit.
  • Het vaccin moet eruitzien als een kleurloze tot enigszins bruingele vloeistof zonder zichtbare deeltjes. Gooi het vaccin weg als er deeltjes aanwezig zijn.
  • Trek de volledige inhoud van het vaccin op uit de injectieflacon met een steriele naald en injectiespuit.

Zo mogelijk moet het afvalwater van oogdouches worden verzameld en ontsmet voordat het wordt weggegooid in de afvoer.

Al het ongebruikte vaccin of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig de richtlijnen van de instelling voor genetisch gemodificeerde organismen c.q. biologisch gevaarlijk afval. In geval van breken/morsen is aangetoond dat desinfectiemiddelen zoals aldehyden, alcoholen en detergentia het mogelijke risico op virusinfectie al na enkele minuten verminderen.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Merck Sharp & Dohme B.V.

Waarderweg 39

2031 BN Haarlem

Nederland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/19/1392/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 11 november 2019

Datum van laatste verlenging: 17 september 2025

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Ervebo

EU-vergunningsnummer EU/1/19/1392
Werkzame stof (INN) recombinant vesicular stomatitis virus (strain indiana) with a deletion of the envelope glycoprotein, replaced with the zaire ebolavirus (strain kikwit 1995) surface glycoprotein
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Merck Sharp & Dohme B.V.
Status van de vergunning Vergund (11-11-2019)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 16-01-2026