Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Elrexfio – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Elrexfio

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie

Eén injectieflacon bevat 44 mg elranatamab in 1,1 ml (40 mg/ml).

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie

Eén injectieflacon bevat 76 mg elranatamab in 1,9 ml (40 mg/ml).

Elranatamab is een IgG2-kappa bispecifiek antilichaam afgeleid van twee monoklonale antilichamen (monoclonal antibodies, mAb’s). Elranatamab wordt geproduceerd met behulp van twee recombinante cellijnen van ovariumcellen van Chinese hamsters (Chinese hamster ovary, CHO).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Oplossing voor injectie (injectievloeistof).

Heldere tot enigszins opake, kleurloze tot lichtbruine oplossing, met een pH van 5,8 en een osmolariteit van ongeveer 301 mOsm/l.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

ELREXFIO is geïndiceerd als monotherapie voor de behandeling van volwassen patiënten met gerecidiveerd en refractair multipel myeloom, die ten minste drie eerdere behandelingen hebben gekregen, waaronder een immunomodulerend middel, een proteasoomremmer en een anti-CD38-antilichaam, en die tijdens de laatste behandeling ziekteprogressie hebben vertoond.

4.2 Dosering en wijze van toediening

De behandeling dient te worden gestart door en onder toezicht te staan van artsen met ervaring in de behandeling van multipel myeloom.

ELREXFIO dient te worden toegediend door middel van een subcutane injectie door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg met goed opgeleid medisch personeel en geschikte medische apparatuur voor de behandeling van ernstige reacties, waaronder cytokineafgiftesyndroom (cytokine release syndrome, CRS) en immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome, ICANS) (zie rubriek 4.4).

Voorafgaand aan de start van de behandeling dient een volledig bloedbeeld te worden bepaald. Elke mogelijkheid van actieve infecties en/of zwangerschap bij vrouwen die zwanger kunnen worden dient te worden uitgesloten (zie rubriek 4.4 en 4.6).

Dosering

Aanbevolen doseringsschema

De aanbevolen doses zijn opstartdoses van 12 mg op dag 1 en 32 mg op dag 4, gevolgd door een volledige onderhoudsdosis van wekelijks 76 mg van week 2 tot week 24 (zie tabel 1).

Voor patiënten die ten minste 24 weken behandeling hebben gekregen en die een respons hebben bereikt, dient het doseringsinterval te worden veranderd naar een schema om de twee weken. Voor patiënten die ten minste 24 weken behandeling hebben gekregen met het schema om de twee weken en de respons hebben behouden, dient het doseringsinterval te worden veranderd naar een schema om de vier weken.

ELREXFIO dient te worden toegediend volgens het opstartdoseringsschema in tabel 1 om de incidentie van CRS en ICANS te verlagen en de ernst ervan te verminderen. Vanwege het risico op CRS en ICANS dienen patiënten gedurende 48 uur na toediening van elke van de 2 opstartdoses te worden gecontroleerd op klachten en verschijnselen en de instructie te krijgen om in de buurt van een gezondheidszorginstelling te blijven (zie rubriek 4.4).

Tabel 1. Doseringsschema van ELREXFIO

DoseringsschemaWeek/dagDosis
Opstartdoseringa,bWeek 1: dag 1Opstartdosis 112 mg
Week 1: dag 4Opstartdosis 232 mg
Wekelijkse doseringa,c,dWeek 2-24: dag 1

Volledige

onderhoudsdosis

76 mg eenmaal per week
Dosering om de 2 wekend,eWeek 25-48: dag 1

Volledige

onderhoudsdosis

76 mg eenmaal per twee weken
Dosering om de 4 wekend,f,gVanaf week 49: dag 1

Volledige

onderhoudsdosis

76 mg eenmaal per vier weken

a. Premedicatie dient te worden toegediend voorafgaand aan de eerste drie doses ELREXFIO. b. Er dienen minimaal 2 dagen te worden gelaten tussen opstartdosis 1 (12 mg) en opstartdosis 2 (32 mg). c. Er dienen minimaal 3 dagen te worden gelaten tussen opstartdosis 2 (32 mg) en de eerste volledige onderhoudsdosis

(76 mg).

d. Er dienen minimaal 6 dagen tussen de doses te worden gelaten.

e. Voor patiënten die een respons hebben bereikt.

f. Voor patiënten die ten minste 24 weken behandeling hebben gekregen met het schema om de twee weken. g. Voor patiënten die de respons hebben behouden.

Opmerking: zie tabel 5 voor aanbevelingen voor het herstarten van ELREXFIO na dosisuitstel.

Aanbevolen premedicatie

De volgende premedicatie dient te worden toegediend ongeveer 1 uur voorafgaand aan de eerste drie doses ELREXFIO, waaronder opstartdosis 1, opstartdosis 2 en de eerste volledige onderhoudsdosis, zoals beschreven in tabel 1, om het risico op CRS te verlagen (zie rubriek 4.4): • paracetamol 500 mg oraal (of gelijkwaardig)

  • dexamethason 20 mg oraal of intraveneus (of gelijkwaardig)
  • difenhydramine 25 mg oraal (of gelijkwaardig)

Profylactische antimicrobiële middelen en antivirale middelen dienen te worden overwogen in overeenstemming met de richtlijnen van de lokale instelling (zie rubriek 4.4).

Dosisaanpassingen gebaseerd op toxiciteit

Dosisverlagingen van ELREXFIO worden niet aanbevolen. Dosisuitstel kan nodig zijn om toxiciteiten te behandelen (zie rubriek 4.4).

Zie tabel 2 en 3 voor aanbevolen handelingen bij bijwerkingen van respectievelijk CRS en ICANS. Zie tabel 4 voor aanbevolen acties bij andere bijwerkingen.

Cytokineafgiftesyndroom (CRS)

CRS dient te worden vastgesteld op basis van klinische verschijnselen (zie rubriek 4.4). Patiënten dienen te worden geëvalueerd en behandeld voor andere oorzaken van koorts, hypoxie en hypotensie. Zo nodig dient een ondersteunende behandeling voor CRS (waaronder antipyretica, ondersteuning met intraveneus vocht, vasopressoren, IL-6-remmers of IL-6-receptorremmers, extra zuurstof, enz.) te worden toegediend. Laboratoriumonderzoek om te controleren op

gedissemineerde intravasale stolling
(disseminated intravascular coagulation, DIC), hematologische parameters en de long-, hart-, nier- en
leverfunctie dient te worden overwogen.

Tabel 2. Aanbevelingen voor behandeling van CRS

GraadaAanwezige symptomenActies
Graad 1Temperatuur ≥38°Cb
  • Behandeling staken tot CRS verdwijnt.c
  • Ondersteunende behandeling geven.
Graad 2

Temperatuur ≥38°C met ofwel: • Hypotensie die reageert op

vloeistof en waarvoor geen vasopressoren nodig zijn, en/of • Noodzaak van zuurstof met

neuscanule met lage flowd of blow-by

  • Behandeling staken tot CRS verdwijnt.c
  • Ondersteunende behandeling geven. • Patiënten dagelijks controleren gedurende

    48 uur na de volgende dosis ELREXFIO. Patiënten instrueren om in de buurt van een gezondheidszorginstelling te blijven.

Graad 3 (eerste optreden)

Temperatuur ≥38°C met ofwel: • Hypotensie waarvoor één

vasopressor nodig is met of zonder vasopressine, en/of • Noodzaak van zuurstof met

neuscanule met hoge flowd, gezichtsmasker, non-

rebreathing-masker of Venturi-masker

  • Behandeling staken tot CRS verdwijnt.c
  • Ondersteunende behandeling geven, hetgeen intensieve zorg kan omvatten. • Premedicatie toedienen voorafgaand aan de volgende dosis ELREXFIO.
  • Patiënten dagelijks controleren gedurende

    48 uur na de volgende dosis ELREXFIO. Patiënten instrueren om in de buurt van een gezondheidszorginstelling te blijven.

Graad 3

(recidiverend)

Temperatuur ≥38°C met ofwel: • Hypotensie waarvoor één

vasopressor nodig is met of zonder vasopressine, en/of • Noodzaak van zuurstof met

neuscanule met hoge flowd, gezichtsmasker, non-

rebreathing-masker of Venturi-masker

  • Behandeling definitief staken. • Ondersteunende behandeling geven, hetgeen intensieve zorg kan omvatten.
Graad 4

Temperatuur ≥38°C met ofwel: • Hypotensie waarvoor meerdere

vasopressoren nodig zijn (met uitzondering van vasopressine), en/of

  • Noodzaak van zuurstof met

    positieve druk (bijv. continue positieve luchtwegdruk [continuous positive airway pressure, CPAP], positieve luchtwegdruk op twee niveaus [bilevel positive airway pressure, BiPAP], intubatie en mechanische beademing)

  • Behandeling definitief staken. • Ondersteunende behandeling geven, hetgeen intensieve zorg kan omvatten.

a. Gebaseerd op de CRS-gradering van de American Society for Transplantation and Cellular Therapy (ASTCT) uit

2019.

b. Toegeschreven aan CRS. Het is mogelijk dat koorts niet altijd gelijktijdig met hypotensie of hypoxie aanwezig is, omdat koorts kan worden gemaskeerd door interventies zoals antipyretica of behandeling tegen cytokinen. c. Zie tabel 5 voor aanbevelingen voor het herstarten van ELREXFIO na dosisuitstel.

d. Neuscanule met lage flow is ≤6 l/min en neuscanule met hoge flow is >6 l/min.

Neurologische toxiciteiten, waaronder ICANS

Andere oorzaken van neurologische symptomen dienen te worden uitgesloten. Patiënten dienen onmiddellijk te worden beoordeeld en behandeld gebaseerd op de ernst. Ondersteunende behandeling, hetgeen intensieve zorg kan omvatten, voor ernstige of levensbedreigende neurologische toxiciteiten dient te worden gegeven. Patiënten die ICANS van graad 2 of hoger krijgen met de vorige dosis ELREXFIO, dienen de instructie te krijgen in de buurt van een gezondheidszorginstelling te blijven en dagelijks te worden gecontroleerd op klachten en verschijnselen gedurende 48 uur na de volgende dosis.

Tabel 3. Aanbevelingen voor behandeling van ICANS

GraadaAanwezige symptomenbActies
Graad 1

ICE-score 7-9c

of verlaagd bewustzijnd: wordt spontaan wakker.

  • Behandeling staken tot ICANS verdwijnt.e
  • Controleren op neurologische symptomen en raadpleging van een neuroloog overwegen voor verdere evaluatie en behandeling. • Niet-sederende anti-epileptica

    (bijv. levetiracetam) voor insultprofylaxe overwegen.

Graad 2

ICE-score 3-6c

of verlaagd bewustzijnd: wordt wakker na gesproken commando.

  • Behandeling staken tot ICANS verdwijnt.e
  • Dexamethasonf 10 mg intraveneus om de 6 uur toedienen. Het gebruik van dexamethason voortzetten tot verdwijning tot graad 1 of minder, vervolgens afbouwen.
  • Controleren op neurologische symptomen en raadpleging van een neuroloog en andere specialisten overwegen voor verdere evaluatie en behandeling. • Niet-sederende anti-epileptica

    (bijv. levetiracetam) voor insultprofylaxe overwegen. • Patiënten dagelijks controleren gedurende 48 uur na de volgende dosis ELREXFIO. Patiënten instrueren om in de buurt van een gezondheidszorginstelling te blijven.

Graad 3

(eerste optreden)

ICE-score 0-2c
  • Behandeling staken tot ICANS verdwijnt.e
  • Dexamethasonf 10 mg intraveneus om de 6 uur toedienen. Het gebruik van dexamethason voortzetten tot verdwijning tot graad 1 of minder, vervolgens afbouwen.
  • Controleren op neurologische symptomen en raadpleging van
of verlaagd bewustzijnd: wordt alleen
wakker na tactiele prikkel,
of insultend, hetzij:
  • een klinisch insult, focaal of
gegeneraliseerd, dat snel
verdwijnt, of
  • niet-convulsieve insulten op het
GraadaAanwezige symptomenbActies

elektro-encefalogram (eeg) die verdwijnen met interventie,

of verhoogde intracraniale druk: focaal/lokaal oedeem op

neurologische beeldvormingd

een neuroloog en andere specialisten overwegen voor verdere evaluatie en behandeling. • Niet-sederende anti-epileptica

(bijv. levetiracetam) voor insultprofylaxe overwegen. • Ondersteunende behandeling geven, hetgeen intensieve zorg kan omvatten.

  • Patiënten dagelijks controleren gedurende 48 uur na de volgende dosis ELREXFIO. Patiënten instrueren om in de buurt van een gezondheidszorginstelling te blijven.

Graad 3

(recidiverend)

ICE-score 0-2c

of verlaagd bewustzijnd: wordt alleen wakker na tactiele prikkel,

of insultend, hetzij:

  • een klinisch insult, focaal of

    gegeneraliseerd, dat snel verdwijnt, of

  • niet-convulsieve insulten op het

    elektro-encefalogram (eeg) die verdwijnen met interventie,

of verhoogde intracraniale druk: focaal/lokaal oedeem op

neurologische beeldvormingd

  • Behandeling definitief staken. • Dexamethasonf 10 mg intraveneus om de 6 uur toedienen. Het gebruik van dexamethason voortzetten tot verdwijning tot graad 1 of minder, vervolgens afbouwen.
  • Controleren op neurologische symptomen en raadpleging van een neuroloog en andere specialisten overwegen voor verdere evaluatie en behandeling. • Niet-sederende anti-epileptica

    (bijv. levetiracetam) voor insultprofylaxe overwegen. • Ondersteunende behandeling geven, hetgeen intensieve zorg kan omvatten.

Graad 4

ICE-score 0c

of verlaagd bewustzijnd, hetzij: • patiënt is niet wakker te krijgen

of heeft krachtige of herhaalde tactiele prikkels nodig om wakker te worden, of

  • stupor of coma,

of insultend, hetzij:

  • levensbedreigend langdurig insult

    (>5 minuten), of

  • herhaalde klinische of elektrische

    insulten zonder tussentijdse terugkeer naar het

    uitgangsniveau,

of motorische bevindingend:

  • diepe focale motorische zwakte

    zoals hemiparese of paraparese,

  • Behandeling definitief staken. • Dexamethasonf 10 mg intraveneus om de 6 uur toedienen. Het gebruik van dexamethason voortzetten tot verdwijning tot graad 1 of minder, vervolgens afbouwen.
  • Als alternatief kan toediening van

    1.000 mg intraveneus methylprednisolon per dag gedurende 3 dagen worden overwogen.

  • Controleren op neurologische symptomen en raadpleging van een neuroloog en andere specialisten overwegen voor verdere evaluatie en behandeling. • Niet-sederende anti-epileptica

    (bijv. levetiracetam) voor insultprofylaxe overwegen.

GraadaAanwezige symptomenbActies

of verhoogde intracraniale druk/cerebraal oedeemd, met klachten/verschijnselen zoals: • diffuus cerebraal oedeem op

neurologische beeldvorming, of • decerebrate of decorticale

houding, of

  • verlamming van hersenzenuw VI

    of

  • papiloedeem, of
  • triade van Cushing
  • Ondersteunende behandeling geven, hetgeen intensieve zorg kan omvatten.

Afkortingen: ICE = immuun-effectorcel-geassocieerde encefalopathie (immune effector cell-associated encephalopathy). a. Gebaseerd op de ICANS-gradering van de American Society for Transplantation and Cellular Therapy (ASTCT) uit 2019. b. Behandeling wordt bepaald door het ernstigste voorval, dat niet is toe te schrijven aan een andere oorzaak. c. Indien de patiënt wakker te krijgen is en een ICE-beoordeling kan uitvoeren, beoordeel:

oriëntatie (georiënteerd in jaar, maand, stad, ziekenhuis = 4 punten); benoemen (3 voorwerpen benoemen, bijv. klok, pen, knoop aanwijzen = 3 punten); opdrachten uitvoeren (bijv. “steek 2 vingers op” of “doe uw ogen dicht en steek uw tong uit” = 1 punt); schrijven (vermogen om een standaardzin te schrijven = 1 punt); en aandacht (vanaf 100 met tien tegelijk terugtellen = 1 punt). Indien de patiënt niet wakker te krijgen is en geen ICE-beoordeling kan uitvoeren (ICANS graad 4) = 0 punten.

d. Niet toe te schrijven aan een andere oorzaak.

e. Zie tabel 5 voor aanbevelingen voor het herstarten van ELREXFIO na dosisuitstel.

f. Met alle verwijzingen naar toediening van dexamethason wordt/worden dexamethason of overeenkomstige geneesmiddelen bedoeld.

Tabel 4. Aanbevolen acties voor andere bijwerkingen

BijwerkingenErnstActies
Hematologische bijwerkingen (zie rubriek 4.8)Absolute neutrofielentelling minder dan 0,5 × 109/l
  • Behandeling staken totdat de absolute neutrofielentelling 0,5 × 109/l of hoger is.b
Febriele neutropenie
  • Behandeling staken totdat de absolute neutrofielentelling 1 × 109/l of hoger is en de koorts verdwijnt.b
Hemoglobine minder dan 8 g/dl
  • Behandeling staken totdat hemoglobine 8 g/dl of hoger is.b

Trombocytentelling minder dan 25.000/µl

Trombocytentelling tussen 25.000/µl en 50.000/µl met bloeding

  • Behandeling staken totdat de trombocytentelling 25.000/µl of hoger is en er geen aanwijzingen voor een bloeding zijn.b

Overige*

niet-hematologische bijwerkingena

(zie rubriek 4.8)

Graad 3 of 4
  • Behandeling staken tot herstel
naar graad 1 of minder of de
uitgangssituatie.b
  • Definitief staken indien er
geen herstel optreedt.

a. Gebaseerd op de National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events (NCI-CTCAE), versie 5.0.

b. Zie tabel 5 voor aanbevelingen voor herstarten van ELREXFIO na dosisuitstel.

* Andere dan CRS en ICANS.

Herstarten van ELREXFIO na dosisuitstel

Indien een dosis wordt uitgesteld, dient de behandeling te worden herstart gebaseerd op de aanbevelingen die worden vermeld in tabel 5, en dient de behandeling te worden hervat volgens het doseringsschema (zie tabel 1). Premedicatie dient te worden toegediend zoals aangegeven in tabel 5. Tabel 5.

Aanbevelingen voor herstarten van de behandeling met ELREXFIO na
dosisuitstel

Laatst

toegediende dosis

Duur van uitstel na de laatst

toegediende dosis

Actie
Opstartdosis 1 (12 mg)2 weken of korter (≤14 dagen)

Herstarten met opstartdosis 2 (32 mg).a

Indien verdragen, 4 dagen later verhogen naar 76 mg.

Langer dan 2 weken (>14 dagen)Opstartdoseringsschema herstarten met opstartdosis 1 (12 mg).a
Opstartdosis 2 (32 mg)2 weken of korter (≤14 dagen)Herstarten met 76 mg.a
Langer dan 2 weken tot korter dan of gelijk aan 4 weken (15 dagen en ≤28 dagen)

Herstarten met opstartdosis 2 (32 mg).a

Indien verdragen, 1 week later verhogen naar 76 mg.

Langer dan 4 weken (>28 dagen)Opstartdoseringsschema herstarten met opstartdosis 1 (12 mg).a
Een volledige onderhoudsdosis (76 mg)12 weken of korter (≤84 dagen)Herstarten met 76 mg.
Langer dan 12 weken (>84 dagen)Opstartdoseringsschema herstarten met opstartdosis 1 (12 mg).a Indien verdragen, 1 week later verhogen naar 76 mg.

a. Premedicatie toedienen voorafgaand aan de dosis ELREXFIO.

Behandelduur

De behandeling dient te worden voortgezet tot ziekteprogressie of onaanvaardbare toxiciteit.

Gemiste doses

Indien een dosis niet op het geplande tijdstip wordt toegediend, dient de dosis zo snel mogelijk daarna te worden gegeven, en dient het doseringsschema te worden aangepast als nodig om de doseringsintervallen te behouden (zie tabel 1).

Speciale populaties

Ouderen

Er is geen dosisaanpassing nodig (zie rubriek 5.1 en 5.2).

Verminderde nierfunctie

Bij patiënten met een licht tot matig verminderde nierfunctie wordt geen dosisaanpassing aanbevolen (geschatte glomerulaire filtratiesnelheid [estimated glomerular filtration rate, eGFR] >30 ml/min/1,73 m2). Beperkte gegevens zijn beschikbaar bij patiënten met ernstig verminderde nierfunctie, zie rubriek 5.2.

Verminderde leverfunctie

Bij een licht verminderde leverfunctie hoeft de dosis niet te worden aangepast (totaalbilirubine >1 tot 1,5 x ULN en elke ASAT, of totaalbilirubine ≤ ULN en ASAT >ULN, zie rubriek 5.2).

Pediatrische patiënten

Er is geen relevante toepassing van ELREXFIO bij pediatrische patiënten voor de behandeling van multipel myeloom.

Wijze van toediening

ELREXFIO is uitsluitend bestemd voor subcutane injectie en dient te worden toegediend door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg.

De vereiste dosis dient te worden geïnjecteerd in het subcutane weefsel van de buik (injectieplaats van voorkeur). Als alternatief kan het worden geïnjecteerd in het subcutane weefsel van de dij.

ELREXFIO dient niet te worden geïnjecteerd in gebieden waar de huid rood, gevoelig of hard is, of in gebieden met blauwe plekken of littekens.

Voor instructies over gebruik van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Terugvinden herkomst

Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.

Cytokineafgiftesyndroom ( CRS)

CRS, waaronder levensbedreigende of fatale reacties, kan optreden bij patiënten die ELREXFIO krijgen. Klinische klachten en verschijnselen van CRS kunnen onder andere koorts, hypoxie, koude rillingen, hypotensie, tachycardie, hoofdpijn en gestegen leverenzymen zijn (zie rubriek 4.8).

De behandeling dient te worden gestart volgens het startdoseringsschema om het risico op CRS te verlagen en patiënten dienen na de toediening van ELREXFIO dienovereenkomstig te worden gecontroleerd. Premedicatie dient te worden toegediend voorafgaand aan de eerste drie doses om het risico op CRS te verminderen (zie rubriek 4.2).

Patiënten dienen te worden geadviseerd dringend medische hulp in te roepen indien er klachten of verschijnselen van CRS optreden.

Bij de eerste klacht van CRS dient ELREXFIO te worden gestaakt en dient onmiddellijk te worden beoordeeld of patiënten in het ziekenhuis moeten worden opgenomen. CRS dient te worden behandeld volgens de aanbevelingen in rubriek 4.2 en verdere behandeling dient te worden overwogen volgens de richtlijnen van de lokale instelling. Zo nodig dient een ondersteunende behandeling voor CRS (waaronder antipyretica, ondersteuning met intraveneus vocht, vasopressoren, IL-6-remmers of IL-6-receptorremmers, extra zuurstof, enz.) te worden toegediend. Laboratoriumonderzoek om te controleren op diffuse intravasale stolling (disseminated intravascular coagulation, DIC), hematologische parameters, en long-, hart-, nier- en leverfunctie dient te worden overwogen.

Neurologische toxiciteiten, waaronder ICANS

Na behandeling met ELREXFIO kunnen ernstige of levensbedreigende neurologische toxiciteiten, waaronder ICANS, optreden (zie rubriek 4.8). Patiënten dienen tijdens de behandeling te worden gecontroleerd op klachten en verschijnselen (bijv. verminderd bewustzijn, beroerte en/of motorische zwakte) van neurologische toxiciteiten.

Patiënten dienen te worden geadviseerd dringend medische hulp in te roepen indien er klachten of verschijnselen van neurologische toxiciteit optreden.

Bij de eerste klacht van neurologische toxiciteit, waaronder ICANS, dient ELREXFIO te worden gestaakt en dient neurologische evaluatie te worden overwogen. De algemene behandeling voor neurologische toxiciteit (bijv. ICANS) wordt samengevat in tabel 3 (zie rubriek 4.2). Vanwege de kans op ICANS dienen patiënten te worden geadviseerd geen voertuigen te besturen of zware of mogelijk gevaarlijke machines te bedienen tijdens het opstartdoseringsschema en gedurende 48 uur na voltooiing van elk van de 2 opstartdoses en bij het ontstaan van nieuwe neurologische symptomen (zie rubriek 4.2 en 4.7).

Infecties
Ernstige, levensbedreigende of fatale infecties zijn gemeld bij patiënten die ELREXFIO kregen (zie
rubriek 4.8). Tijdens de behandeling met ELREXFIO zijn nieuwe of gereactiveerde virale infecties
opgetreden, waaronder (reactivatie van) cytomegalovirusinfectie. Tijdens de behandeling met
ELREXFIO is ook progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML), wat fataal kan zijn,
opgetreden.
Bij patiënten met actieve infecties dient geen behandeling te worden gestart. Patiënten dienen
voorafgaand aan en tijdens de behandeling met ELREXFIO te worden gecontroleerd op klachten en
verschijnselen van een infectie en op gepaste wijze te worden behandeld. ELREXFIO dient te worden
gestaakt op basis van de ernst van de infectie zoals aangegeven in tabel 4 voor andere niet-
hematologische bijwerkingen (zie rubriek 4.2).
Profylactische antimicrobiële (bijv. preventie vanPneumocystis jiroveci-pneumonie) en antivirale
middelen (bijv. preventie van reactivering van herpes zoster) dienen te worden toegediend volgens de
richtlijnen van de lokale instelling.

Neutropenie

Neutropenie en febriele neutropenie zijn gemeld bij patiënten die ELREXFIO kregen (zie rubriek 4.8).

Het volledige bloedbeeld dient te worden gecontroleerd bij de start van de behandeling en periodiek tijdens de behandeling. De behandeling met ELREXFIO dient te worden gestaakt zoals aangegeven in tabel 4 (zie rubriek 4.2). Patiënten met neutropenie dienen te worden gecontroleerd op verschijnselen van een infectie. Er dient ondersteunende behandeling volgens de richtlijnen van de lokale instelling te worden gegeven.

Hypogammaglobulinemie

Hypogammaglobulinemie is gemeld bij patiënten die ELREXFIO kregen (zie rubriek 4.8).

De immunoglobulinespiegels dienen te worden gecontroleerd gedurende de behandeling. Behandeling met subcutane of intraveneuze immunoglobuline (IVIG) dient te worden overwogen indien de IgG-spiegels onder 400 mg/dl dalen en patiënten dienen te worden behandeld volgens de richtlijnen van de lokale instelling, waaronder voorzorgsmaatregelen voor infecties en antimicrobiële profylaxe.

Gelijktijdig gebruik met levende virale vaccins

De veiligheid van immunisatie met levende virale vaccins tijdens of na behandeling met ELREXFIO is niet onderzocht. Vaccinatie met levende virale vaccins wordt niet aanbevolen binnen de 4 weken voorafgaand aan de eerste dosis, tijdens de behandeling en ten minste 4 weken na de behandeling.

Hulpstoffen

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen onderzoek naar interacties met ELREXFIO uitgevoerd.

De eerste vrijgave van cytokinen die gepaard gaat met de start van de behandeling met ELREXFIO kan cytochroom-P450 (CYP)-enzymen onderdrukken. Het hoogste risico op interacties treedt naar verwachting op tijdens en tot maximaal 14 dagen na het opstartdoseringsschema en tijdens en tot maximaal 14 dagen na CRS. Tijdens deze periode dient te worden gecontroleerd op toxiciteit of geneesmiddelconcentraties bij patiënten die gelijktijdig gevoelige CYP-substraten met een smalle therapeutische breedte (bijv. ciclosporine, fenytoïne, sirolimus en warfarine) krijgen. De dosis van het gelijktijdige geneesmiddel dient zo nodig te worden aangepast.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie

Voorafgaand aan de aanvang van de behandeling met ELREXFIO dient de zwangerschapsstatus van vrouwen die zwanger kunnen worden, te worden gecontroleerd.

Vrouwen die zwanger kunnen worden, dienen effectieve anticonceptie te gebruiken tijdens de behandeling met ELREXFIO en gedurende 6 maanden na de laatste dosis.

Zwangerschap

Er zijn geen gegevens bij mensen of dieren om het risico op het gebruik van elranatamab tijdens de zwangerschap te beoordelen. Van humane immunoglobuline (IgG) is bekend dat het de placenta passeert na het eerste trimester van de zwangerschap. Gebaseerd op het werkingsmechanisme kan elranatamab schade aan de foetus veroorzaken wanneer het wordt toegediend aan een zwangere vrouw. ELREXFIO wordt daarom niet aanbevolen voor gebruik tijdens de zwangerschap.

ELREXFIO is in verband gebracht met hypogammaglobulinemie. Daarom dient beoordeling van de immunoglobulinespiegels bij pasgeborenen van moeders die worden behandeld met ELREXFIO te worden overwogen.

Borstvoeding

Het is niet bekend of elranatamab bij mens of dier in de moedermelk wordt uitgescheiden en welk effect het heeft op met moedermelk gevoede pasgeborenen/zuigelingen en op de melkproductie. Van humane IgG’s is bekend dat ze in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten en daarom wordt het geven van borstvoeding niet aanbevolen tijdens de behandeling met ELREXFIO en gedurende 6 maanden na de laatste dosis.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen gegevens over het effect van elranatamab op de vruchtbaarheid bij de mens. Effecten van elranatamab op de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid zijn in dieronderzoek niet onderzocht.

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

ELREXFIO heeft een grote invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.

Vanwege de kans op ICANS lopen patiënten die ELREXFIO krijgen het risico op een verminderd bewustzijn (zie rubriek 4.8). Patiënten dienen de instructie te krijgen geen voertuigen te besturen of zware of mogelijk gevaarlijke machines te bedienen tijdens en gedurende 48 uur na voltooiing van elk van de 2 opstartdoses en in het geval van nieuw optreden van neurologische toxiciteit, totdat alle neurologische symptomen zijn verdwenen (zie rubriek 4.2 en 4.4).

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De vaakst voorkomende bijwerkingen zijn CRS (57,9%), anemie (54,1%), neutropenie (45,9%), vermoeidheid (44,8%), bovensteluchtweginfectie (43,2%), injectieplaatsreactie (38,3%), diarree (42,1%), pneumonie (38,3%), trombocytopenie (36,6%), lymfopenie (30,1%), verminderde eetlust (27,3%), pyrexie (29,0%), rash (27,9%), artralgie (26,8%), hypokaliëmie (23,5%), nausea (21,9%), droge huid (21,9%) en dyspneu (20,8%).

Ernstige bijwerkingen zijn pneumonie (31,7%), sepsis (15,8%), CRS (12,6%), anemie (5,5%), bovensteluchtweginfectie (5,5%), urineweginfectie (3,8%), febriele neutropenie (3,3%), diarree (2,7%), dyspneu (2,7%) en pyrexie (2,2%).

Tabel met bijwerkingen

Tabel 6 geeft een overzicht van bijwerkingen die werden gemeld bij patiënten die ELREXFIO volgens het aanbevolen doseringsschema kregen (N=183, waaronder 64 patiënten die eerder een tegen BCMA gericht antilichaamgeneesmiddelconjugaat [antibody drug conjugate, ADC] of chimere-antigeenreceptor[chimeric antigen receptor, CAR]-T-celtherapie [ondersteunend cohort B] kregen. De mediane behandelduur was 4,1 maanden (bereik: 0,03 tot 35,9 maanden). De veiligheidsgegevens van ELREXFIO werden ook geëvalueerd in de behandelde populatie (N=265) zonder aanvullende vastgestelde bijwerkingen.

De bijwerkingen staan vermeld volgens de MedDRA-systeem/orgaanclassificatie en volgens frequentie. De frequentiecategorieën worden gedefinieerd als zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Binnen elke frequentiegroep worden bijwerkingen, indien van toepassing, gerangschikt in volgorde van afnemende ernst.

Tabel 6. Bijwerkingen bij patiënten met multipel myeloom behandeld met ELREXFIO in

MagnetisMM-3 met de aanbevolen dosis

Systeem/orgaanklasseBijwerkingFrequentie (alle graden)N=183
Alle graden (%)Graad 3 of 4 (%)
Infecties en parasitaire aandoeningenPneumonieaZeer vaak38,325,7
SepsisbZeer vaak18,613,1
BovensteluchtweginfectieZeer vaak43,26,0
UrineweginfectieZeer vaak13,76,0
Cytomegalovirusinfectie cVaak9,32,2
Progressieve multifocale leuko-encefalopathieSoms0,5*0
Bloed- en lymfestelsel-aandoeningenNeutropenieZeer vaak45,944,3
AnemieZeer vaak54,142,6
TrombocytopenieZeer vaak36,626,2
LymfopenieZeer vaak30,127,9
LeukopenieZeer vaak18,613,1
Febriele neutropenieVaak3,33,3
Immuunsysteem-aandoeningenCytokineafgiftesyndroomZeer vaak57,90,5
HypogammaglobulinemieZeer vaak16,92,7

Voedings- en

stofwisselingsstoornissen

Verminderde eetlustZeer vaak27,31,1
HypokaliëmieZeer vaak23,59,3
HypofosfatemieVaak6,60,5
Systeem/orgaanklasseBijwerkingFrequentie (alle graden)N=183
Alle graden (%)Graad 3 of 4 (%)
Zenuwstelsel-aandoeningenPerifere neuropathiedZeer vaak17,51,1
HoofdpijnZeer vaak19,70

Immuun-effectorcel-geassocieerd

neurotoxiciteitssyndroom (ICANS)

Vaak3,31,1

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en

mediastinum-

aandoeningen

DyspneuZeer vaak20,84,9
Maagdarmstelsel-aandoeningenDiarreeZeer vaak42,12,7
NauseaZeer vaak21,90

Huid- en

onderhuidaandoeningen

RasheZeer vaak27,90
Droge huidZeer vaak21,90
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningenArtralgieZeer vaak26,81,6
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissenReacties op de injectieplaatsZeer vaak38,30
PyrexieZeer vaak29,03,3
VermoeidheidZeer vaak44,86,0
OnderzoekenTransaminasen verhoogdZeer vaak17,55,5

* Fataal (graad 5) geval gerapporteerd

a. Pneumonie omvat atypische pneumonie, bronchopulmonaire aspergillose, coronaviruspneumonie, COVID-19-pneumonie, onderste-luchtweginfectie, onderste-luchtweginfectie bacterieel, infectie van de onderste luchtwegen door schimmels, Pneumocystis jiroveci-pneumonie, pneumonie, adenoviruspneumonie, aspiratiepneumonie, bacteriële pneumonie, cytomegaloviruspneumonie, pneumonie door schimmels, Haemophilus-pneumonie, influenzapneumonie, pneumokokkenpneumonie, Pseudomonas-pneumonie, respiratoir syncytieel virus pneumonie, pneumonie viraal.

b. Sepsis omvat bacteriëmie, Campylobacter-bacteriëmie, medisch-hulpmiddelgerelateerde bacteriëmie, medisch-hulpmiddelgerelateerde sepsis, Escherichia-bacteriëmie, Escherichia-sepsis, Klebsiella-sepsis, Pseudomonas-sepsis, sepsis, septische shock, stafylokokkenbacteriëmie, stafylokokkensepsis, streptokokkensepsis, urosepsis. c. Cytomegalovirusinfectie omvat cytomegaloviruschorioretinitis, cytomegalovirusgastro-enteritis,

cytomegalovirusinfectie, reactivatie van cytomegalovirus-infectie, cytomegalovirus-viremie. d. Perifere neuropathie omvat dysesthesie, Guillain-Barré-syndroom, hypo-esthesie, neuralgie, neuropathie perifeer, paresthesie, perifere motorische neuropathie, perifere sensimotorische neuropathie, perifere sensorische neuropathie, polyneuropathie.

e. Rash omvat exfoliatieve dermatitis, gegeneraliseerde exfoliatieve dermatitis, epidermolyse, erytheem, palmoplantair erytrodysesthesiesyndroom, rash, rash erythemateus, rash vlekkerig, rash maculo-papuleus, pustuleuze rash, symmetrisch geneesmiddelgerelateerd intertrigineus en flexuraal exantheem.

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Cytokineafgiftesyndroom (CRS)

CRS trad op bij 57,9% van de patiënten die ELREXFIO kregen volgens het aanbevolen doseringsschema, met CRS van graad 1 bij 43,7%, van graad 2 bij 13,7% en van graad 3 bij 0,5% van de patiënten. De meeste patiënten kregen CRS na de eerste opstartdosis (43,2%) of de tweede opstartdosis (19,1%), 7,1% van de patiënten kreeg CRS na de eerste volledige onderhoudsdosis en 1,6% van de patiënten na een daaropvolgende dosis. Recidiverende CRS trad op bij 13,1% van de patiënten. De mediane tijd tot het optreden van CRS was 2 (spreiding: 1 tot 9) dagen na de meest recente dosis, met een mediane duur van 2 (spreiding: 1 tot 19) dagen.

Bij de patiënten bij wie CRS ontstond waren de ermee gepaard gaande symptomen koorts (98,1%), hypotensie (20,8%) en hypoxie (11,3%). 34,0% van de patiënten kreeg tocilizumab (of siltuximab) en 15,1% corticosteroïden voor de behandeling van CRS.

Immuun-effectorcel-geassocieerd neurotoxiciteitssyndroom (ICANS)

ICANS trad op bij 3,3% van de patiënten na behandeling met ELREXFIO volgens het aanbevolen doseringsschema, met ICANS van graad 1 bij 0,5%, van graad 2 bij 1,6% en van graad 3 bij 1,1% van de patiënten. De meeste patiënten hadden ICANS na de eerste opstartdosis (2,7%), 1 (0,5%) patiënt had ICANS na de tweede opstartdosis en 1 (0,5%) patiënt had ICANS na een daaropvolgende dosis. Recidiverende ICANS trad op bij 1,1% van de patiënten. De mediane tijd tot het optreden was 3 (spreiding: 1 tot 4) dagen na de meest recente dosis met een mediane duur van 2 (spreiding: 1 tot 18) dagen.

De aanvang van ICANS kan gelijktijdig zijn met CRS, na verdwijning van CRS of in afwezigheid van CRS. De vaakst voorkomende symptomen van ICANS waren een verminderd bewustzijn en scores voor immuun-effectorcel-geassocieerde encefalopathie (ICE) van graad 1 of graad 2 (zie tabel 3). Van de patiënten bij wie ICANS ontstond, kreeg 66,7% corticosteroïden, 33,3% tocilizumab (of siltuximab), 33,3% levetiracetam en 16,7% anakinra voor de behandeling van ICANS.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Klachten en verschijnselen

Er is in klinische onderzoeken minimale ervaring met overdosering. De maximaal verdraagbare dosis van elranatamab is niet bepaald. In klinische onderzoeken zijn doses van maximaal 76 mg eenmaal per week toegediend.

Behandeling

In het geval van overdosering dient de patiënt te worden gecontroleerd op klachten of verschijnselen van bijwerkingen en dient onmiddellijk een gepaste ondersteunende behandeling te worden ingesteld.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: monoklonale antilichamen en antilichaamgeneesmiddelconjugaten, ATC-code: L01FX32

Werkingsmechanisme

Elranatamab is een bispecifiek T-cel-activerend antilichaam dat CD3-epsilon op T-cellen en B-celmaturatieantigeen (BCMA) op plasmacellen, plasmablasten en multipelmyeloomcellen bindt. Binding van elranatamab aan BCMA op tumorcellen en CD3 op T-cellen is onafhankelijk van aangeboren T-celreceptor (TCR)-specificiteit of van afhankelijkheid van MHC (major histocompatibility complex)-klasse-1-moleculen. Elranatamab activeerde T-cellen, leidde tot vrijgave van pro-inflammatoire cytokinen en resulteerde in lysis van multipelmyeloomcellen.

Farmacodynamische effecten

Immunogeniciteit

Tijdens behandeling met elranatamab in de aanbevolen dosis in het MagnetisMM-3-onderzoek werden
antigeneesmiddelantilichamen (anti-drug antibodies, ADA) gedetecteerd bij 9,5% van de deelnemers.
Er werden geen aanwijzingen voor een invloed van ADA op de farmacokinetiek, werkzaamheid of
veiligheid waargenomen; de gegevens zijn echter nog steeds beperkt.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

Gerecidiveerd of refractair multipel myeloom

De werkzaamheid van ELREXFIO als monotherapie werd geëvalueerd bij patiënten met gerecidiveerd of refractair multipel myeloom in een open-label, niet-gerandomiseerd, multicentrisch fase 2-onderzoek (MagnetisMM-3). In het onderzoek werden patiënten opgenomen die refractair waren voor ten minste één proteasoomremmer (proteasome inhibitor, PI), één immunomodulator (IMiD) en één anti-CD38 monoklonaal antilichaam. In MagnetisMM-3 werden 123 patiënten opgenomen die naïef waren voor tegen BCMA gerichte behandeling (hoofdcohort A). De patiënten hadden bij de inclusie meetbare ziekte volgens de criteria van de International Myeloma Working Group (IMWG). In het onderzoek werden patiënten opgenomen met een ECOG-score van ≤2, in de uitgangssituatie voldoende werkend beenmerg (absolute neutrofielentelling ≥1,0 × 109/l, trombocytentelling ≥25 × 109/l, hemoglobinegehalte ≥8 g/dl), voldoende nierfunctie (CrCL ≥30 ml/min) en leverfunctie (aspartaataminotransferase [ASAT] en alanineaminotransferase [ALAT] ≤2,5 × de bovengrens van normaal [ULN]), totaal bilirubine ≤2 × ULN) en een linkerventrikelejectiefractie van ≥40%. Patiënten met sluimerend multipel myeloom, actieve plasmacelleukemie, amyloïdose, POEMS (polyneuropathie, organomegalie, endocrinopathie, monoklonale plasmacelaandoening, huidafwijkingen)-syndroom, stamceltransplantatie binnen 12 weken voorafgaand aan de inschrijving, actieve infecties, en klinisch significante neuropathieën en hart- en vaataandoeningen, werden van het onderzoek uitgesloten.

Patiënten kregen een subcutane toediening van ELREXFIO in een opbouwdosis van 12 mg op dag 1 en 32 mg op dag 4 van de behandeling, gevolgd door de eerste volledige behandelingsdosis ELREXFIO (76 mg) op dag 8 van de behandeling. Daarna kregen de patiënten eenmaal per week 76 mg. Na 24 weken werd het dosisinterval bij patiënten die een IMWG-responscategorie van partiële respons of beter bereikten met responsen die ten minste 2 maanden aanhielden, veranderd van eenmaal per week naar eenmaal per 2 weken, en van eenmaal per 2 weken naar eenmaal per 4 weken na ten minste 24 weken met toediening van 76 mg eenmaal per 2 weken (zie rubriek 4.2).

Van de 123 patiënten die werden behandeld in hoofdcohort A was de mediane leeftijd 68 (spreiding: 36 tot 89) jaar, met 19,5% van de patiënten van ≥75 jaar. 44,7% was vrouw; 58,5% was wit, 13,0% was Aziatisch, 8,9% was van Spaans/Portugese of Latijns-Amerikaanse afkomst en 7,3% was zwart. Het ziektestadium (R-ISS) bij aanvang van het onderzoek was 22,8% in stadium I, 55,3% in stadium II en 15,4% in stadium III. De mediane tijd sinds de eerste diagnose van multipel myeloom tot de inschrijving was 72,9 (spreiding: 16 tot 228) maanden. De patiënten hadden mediaan 5 eerdere behandelingslijnen (spreiding: 2 tot 22) gehad; met 96,0% die ≥3 eerdere behandelingslijnen had gekregen. 96,7% was triple-class refractair en 95,9% was refractair voor de laatste behandelingslijn. 68,3% kreeg een eerdere autologe stamceltransplantatie en 5,7% kreeg een eerdere allogene stamceltransplantatie. Cytogenetische kenmerken met een hoog risico [t(4;14), t(14;16) of del(17p)] waren aanwezig bij 25,2% van de patiënten en 31,7% van de patiënten had extramedullaire ziekte (aanwezigheid van een plasmacytoom [extramedullair en/of paramedullair] met een wekedelencomponent) volgens een geblindeerde onafhankelijke centrale beoordeling (blinded independent central review, BICR) in de uitgangssituatie.

De werkzaamheidsresultaten waren gebaseerd op het responspercentage en de duur van de respons (duration of response, DOR), zoals beoordeeld aan de hand van BICR gebaseerd op de IMWG-criteria. De werkzaamheidsresultaten van hoofdcohort A worden weergegeven in tabel 7. De mediane (spreiding) follow-up vanaf de eerste dosis voor responders was 27,9 (3,6; 36,8) maanden.

Tabel 7. Werkzaamheidsresultaten voor MagnetisMM-3 in hoofdcohort A
Patiënten naïef voor tegen
BCMA gerichte
behandeling
(hoofdcohort A)
Alle behandelden (N=123)
Objectieve-responspercentage (ORR: sCR+CR+VGPR+PR), n (%) (95%-BI)75 (61,0%) (51,8; 69,6)
Stringente complete respons (sCR)20 (16,3%)
Complete respons (CR)26 (21,1%)
Zeer goede partiële respons (VGPR)23 (18,7%)
Partiële respons (PR)6 (4,9%)
Complete-responspercentage (sCR+CR), n (%) (95%-BI)46 (37,4%) (28,8; 46,6)

Tijd tot eerste respons (maanden)

Aantal responders

Mediaan

Spreiding

75

1,22

(0,9; 7,4)

Duur van de respons (DOR) (maanden)

Aantal responders

Mediaan (95%-BI)

Percentage na 12 maanden (95%-BI) Percentage na 24 maanden (95%-BI)

75

NS (NS, NS) 73,4 (61,4; 82,1) 66,9 (54,4; 76,7)

Percentage MRD-negativiteita bij patiënten die CR of sCR bereiken en die evalueerbaar zijn voor MRD (31 van de 46 patiënten die CR/sCR bereikten, waren evalueerbaar voor MRD)

n (%)

95%-BI (%)

28 (90,3%) (74,2; 98,0)

Afkortingen: BI = betrouwbaarheidsinterval; NS = niet schatbaar; MRD = minimale restziekte (minimal residual disease). a. Volgens drempel 10-5, Next Generation Sequencing clonoSEQ-test (Adaptive Biotechnologies).

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met ELREXFIO in alle subgroepen van pediatrische patiënten met multipel myeloom (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

Dit geneesmiddel is geregistreerd in het kader van een zogeheten ‘voorwaardelijke toelating’. Dit betekent dat aanvullend bewijs over de baten van dit geneesmiddel wordt afgewacht. Het Europees Geneesmiddelenbureau zal nieuwe informatie over dit geneesmiddel op zijn minst eenmaal per jaar beoordelen en zo nodig deze SPC aanpassen.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

De farmacokinetische parameters worden weergegeven als geometrisch gemiddelde (variatiecoëfficiënt [CV]%) voor ongebonden elranatamab, tenzij anders vermeld. De Cmax en AUCtau van elranatamab namen na de eerste subcutane dosis op een dosisproportionele manier toe over het geëvalueerde dosisbereik via subcutane toediening (~ 6 tot 76 mg). De mediane accumulatieratio na 24 weken wekelijkse toediening ten opzichte van de eerste subcutane dosis elranatamab 76 mg voor de Cmax en AUCtau was respectievelijk 6,6 en 11,2 keer zo hoog. De voorspelde Cgem, Cmax en Cdal en de waargenomen Cdal van elranatamab worden weergegeven in tabel 8.

Tabel 8. Farmacokinetische parameters van elranatamab na de aanbevolen dosis

TijdstipParameters
VoorspeldWaargenomen
Cgem (µg/ml)Cmax (µg/ml)

Cdal

(µg/ml)

Cdald

(µg/ml)

Einde van wekelijkse dosis (week 24)a32,0 (46%)33,0 (46%)30,5 (48%)32,2 (71%)
Steady state (toediening om de twee weken)a,b17,7 (53%)19,5 (51%)15,1 (60%)16,5 (59%)
Steady state (toediening om de vier weken)a,c8,8 (58%)11,5 (54%)5,9 (78%)6,7 (76%)

a. Voorspelde farmacokinetische parameters zijn gemeld voor patiënten die een respons hebben bereikt. b. Voorspelde steady-state blootstelling aan elranatamab bij toediening om de twee weken wordt ongeveer verwacht in week 48.

c. Voorspelde steady-state blootstelling aan elranatamab bij toediening om de vier weken wordt ongeveer verwacht in week 72.

d. De waargenomen Cdal van elranatamab wordt weergegeven als geometrisch gemiddelde (CV%). Pre-dosis concentraties in cyclus 7 op dag 1 (n=40), in cyclus 13 op dag 1 (n=23) en in cyclus 25 op dag 1 (n=10) geven de steady-state Cdal voor respectievelijk wekelijkse toediening, toediening om de 2 weken en toediening om de 4 weken.

Absorptie

De voorspelde gemiddelde biologische beschikbaarheid van elranatamab was 56,2% wanneer het subcutaan werd toegediend. De mediane Tmax na subcutane toediening van elranatamab varieerde bij alle dosisniveaus van 3 tot 7 dagen.

Distributie

Gebaseerd op het farmacokinetische populatiemodel was het voorspelde gemiddelde distributievolume van ongebonden elranatamab 4,78 l, 69% (CV) voor het centrale compartiment en 2,83 l voor het perifere compartiment.

Eliminatie

De voorspelde geometrische gemiddelde halfwaardetijd van elranatamab is 22 dagen, 64% (CV), in week 24 na doses van 76 mg wekelijks. Gebaseerd op het farmacokinetische populatiemodel was de voorspelde gemiddelde klaring van elranatamab 0,324 l/dag, 100% (CV).

Speciale populaties

Er werden geen klinisch relevante verschillen in de farmacokinetiek van elranatamab waargenomen gebaseerd op leeftijd (36 tot 89 jaar), geslacht (167 mannen, 154 vrouwen), etnische herkomst (193 wit, 49 Aziatisch, 29 zwart) en lichaamsgewicht (37 tot 160 kg).

Verminderde nierfunctie
Er zijn geen onderzoeken met elranatamab uitgevoerd bij patiënten met een verminderde nierfunctie.
Resultaten van farmacokinetische populatieanalyses wijzen erop dat een licht verminderde nierfunctie
(eGRF 60 ml/min/1,73 m2 tot 90 ml/min/1,73 m2) of een matig verminderde nierfunctie (eGRF
30 ml/min/1,73 m2 tot 60 ml/min/1,73 m2) de farmacokinetiek vanelranatamabniet significant
beïnvloedde. Er zijn beperkte gegevens beschikbaar van patiënten met een ernstig verminderde
nierfunctie (eGFR < 30 ml/min/1,73 m2).
Verminderde leverfunctie
Er zijn bij patiënten met een verminderde leverfunctie geen onderzoeken met elranatamab uitgevoerd.
Resultaten van farmacokinetische populatieanalyses wijzen erop dat een licht verminderde
leverfunctie (totaal bilirubine >1 tot 1,5 x ULN en elke ASAT of totaal bilirubine ≤ULN en

ASAT>ULN) de farmacokinetiek van elranatamab niet significant beïnvloedde. Er zijn geen gegevens beschikbaar bij patiënten met een matig (totaal bilirubine >1,5 tot 3,0 × ULN en elke ASAT) of ernstig (totaal bilirubine >3,0 × ULN en elke ASAT) verminderde leverfunctie.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Carcinogeniciteit en mutageniciteit

Er is geen dieronderzoek uitgevoerd om het carcinogene of genotoxische potentieel van elranatamab te beoordelen.

Reproductietoxicologie en vruchtbaarheid

Er is geen dieronderzoek uitgevoerd om de effecten van elranatamab op de vruchtbaarheid of voortplanting en foetale ontwikkeling te evalueren.

In een 13 weken durend onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering bij seksueel rijpe cynomolgus-apen waren er geen opvallende effecten op mannelijke en vrouwelijke voortplantingsorganen na subcutane doses van maximaal 6 mg/kg/week (ongeveer 6,5 keer de maximale aanbevolen dosis bij de mens, gebaseerd op AUC-blootstelling).

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Dinatriumedetaat

L-histidine

L-histidinehydrochloridemonohydraat

Polysorbaat 80

Sucrose

Water voor injecties

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

6.3 Houdbaarheid

Ongeopende injectieflacon

3 jaar.

Na opening

De chemische en fysische stabiliteit na opening van de injectieflacon, met inbegrip van de bewaring in klaargemaakte injectiespuiten, is aangetoond gedurende 7 dagen bij 2°C tot 8°C en 24 uur bij temperaturen tot 30°C.

Uit microbiologisch oogpunt dient het product onmiddellijk te worden gebruikt. Indien het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, vallen de bewaartijden tijdens gebruik en omstandigheden voorafgaand aan gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en zouden ze normaliter niet langer mogen zijn dan 24 uur bij 2°C tot 8°C, tenzij bereiding heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische condities.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2°C tot 8°C).

Niet in de vriezer bewaren.

Bewaren in de oorspronkelijke doos ter bescherming tegen licht.

Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na opening, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie

1,1 ml oplossing in een injectieflacon (type I-glas) met een stop (butylrubber) en een aluminium verzegeling met flip-off-dop met daarin 44 mg elranatamab.

Verpakkingsgrootte van 1 injectieflacon.

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie

1,9 ml oplossing in een injectieflacon (type I-glas) met een stop (butylrubber) en een aluminium verzegeling met flip-off-dop met daarin 76 mg elranatamab.

Verpakkingsgrootte van 1 injectieflacon.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie wordt geleverd als gebruiksklare oplossing die voorafgaand aan de toediening niet verdund hoeft te worden. Niet schudden.

ELREXFIO is een heldere tot enigszins opake, en kleurloze tot lichtbruine oplossing. De oplossing dient niet te worden toegediend als deze verkleurd is of deeltjes bevat.

Om ELREXFIO klaar te maken en toe te dienen dient een aseptische techniek te worden gebruikt.

Instructies voor het klaarmaken

ELREXFIO 40 mg/ml oplossing voor injectie injectieflacons zijn uitsluitend voor eenmalig gebruik.

ELREXFIO dient te worden klaargemaakt volgens de onderstaande instructies (zie tabel 9), afhankelijk van de benodigde dosis. Er wordt voorgesteld om voor elk van de opstartdoses een injectieflacon van 44 mg/1,1 ml (40 mg/ml) voor een enkelvoudige dosis te gebruiken.

Tabel 9. Instructies voor het klaarmaken van ELREXFIO

Benodigde dosisDosisvolume
12 mg (opstartdosis 1)0,3 ml
32 mg (opstartdosis 2)0,8 ml
76 mg (volledige onderhoudsdosis)1,9 ml

Verwijdering

De injectieflacon en de overgebleven inhoud dienen na eenmalig gebruik te worden afgevoerd. Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Pfizer Europe MA EEIG

Boulevard de la Plaine 17

1050 Brussel

België

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/23/1770/001

EU/1/23/1770/002

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 7 december 2023

Datum van laatste verlenging: 8 september 2025

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Elrexfio

EU-vergunningsnummer EU/1/23/1770
Werkzame stof (INN) elranatamab
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Pfizer Europe MA EEIG
Status van de vergunning Vergund (07-12-2023)
  • Voorwaardelijke vergunning
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 16-01-2026