SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Cometriq
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
COMETRIQ 20 mg harde capsules
COMETRIQ 80 mg harde capsules
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Eén harde capsule bevat cabozantinib (S)-malaat equivalent aan 20 mg of 80 mg cabozantinib.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule.
De harde capsules zijn grijs met “XL184 20mg” in zwarte inkt op de romp van de capsule gedrukt. De capsule bevat een gebroken wit tot wit poeder.
De harde capsules zijn oranje met “XL184 80mg” in zwarte inkt op de romp van de capsule gedrukt. De capsule bevat een gebroken wit tot wit poeder.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
COMETRIQ is geïndiceerd voor de behandeling van volwassen patiënten met progressief, niet-reseceerbaar lokaal gevorderd of metastatisch medullair schildkliercarcinoom.
Voor patiënten van wie de rearranged during transfection (RET)-mutatiestatus niet bekend of negatief is, dient vóór de beslissing met betrekking tot de individuele behandeling rekening te worden gehouden met de mogelijkheid van een lager voordeel (zie belangrijke informatie in de rubriek 5.1).
4.2 Dosering en wijze van toediening
Behandeling met COMETRIQ dient te worden gestart door een arts die ervaring heeft in de toediening van antikankergeneesmiddelen.
Dosering
COMETRIQ (cabozantinib) capsules en CABOMETYX (cabozantinib) tabletten zijn niet bio-equivalent en mogen niet onderling worden verwisseld (zie rubriek 5.2).
De aanbevolen dosis COMETRIQ is eenmaal daags 140 mg, in te nemen als één oranje capsule van 80 mg en drie grijze capsules van 20 mg. De behandeling dient voortgezet te worden tot de patiënt geen klinisch voordeel meer heeft van de behandeling of tot onacceptabele toxiciteit optreedt.
Het ligt in de lijn der verwachtingen dat een meerderheid van de patiënten die worden behandeld met COMETRIQ als gevolg van toxiciteit een of meer dosisaanpassingen nodig zal hebben (verlaging en/of onderbreking). Patiënten dienen daarom nauwlettend gemonitord te worden gedurende de eerste acht weken van de behandeling (zie rubriek 4.4).
Voor behandeling van vermoedelijke bijwerkingen op het geneesmiddel kan mogelijk tijdelijke onderbreking en/of dosisverlaging van de behandeling met COMETRIQ nodig zijn. Wanneer dosisverlaging nodig is, is het raadzaam te verlagen tot dagelijks 100 mg, in te nemen als één oranje capsule van 80 mg en één grijze capsule van 20 mg en vervolgens tot eenmaal daags 60 mg, in te nemen als drie grijze capsules van 20 mg.
Dosisonderbrekingen worden geadviseerd voor de behandeling van CTCAE klasse 3 of hogere toxiciteiten of ondraaglijke klasse 2 toxiciteiten.
Dosisverlagingen worden aanbevolen voor gevallen die, indien persistent, ernstig of ondraaglijk zouden kunnen worden.
Daar zich in het begin van de loop van de behandeling de meeste incidenten kunnen voordoen, dient de arts de patiënt nauwlettend te evalueren tijdens de eerste acht weken van de behandeling om te bepalen of dosisaanpassingen nodig zijn. Incidenten die zich gewoonlijk in het begin voordoen omvatten hypocalciëmie, hypokaliëmie, trombocytopenie, hypertensie, palmoplantair erytrodysesthesiesyndroom (PPES) en gastro-intestinale (GI) incidenten (buikpijn of pijn in de mond, slijmvliesontsteking, constipatie, diarree, braken).
Het optreden van sommige ernstige nadelige reacties (zoals maagdarmfistels) kan afhankelijk zijn van de cumulatieve dosis en kan aanwezig zijn in een later stadium van de behandeling.
Wanneer een patiënt een dosis mist, dient de gemiste dosis niet worden ingenomen wanneer het minder dan 12 uur vóór de volgende dosis is.
Gelijktijdige geneesmiddelen
Men dient voorzichtig te zijn met het gebruik van gelijktijdige geneesmiddelen die sterke remmers van CYP3A4 zijn en chronisch gebruik van gelijktijdige geneesmiddelen die sterke inductoren van CYP3A4 zijn dient te worden vermeden (zie de rubrieken 4.4 en 4.5).
Selectie van een alternatief gelijktijdig geneesmiddel met geen of minimaal potentieel voor het induceren of remmen van CYP3A4 dient te worden overwogen.
Ouderen
Er wordt geen specifieke dosisaanpassing voor het gebruik van cabozantinib bij oudere personen (≥ 65 jaar) aanbevolen. Er is echter een trend in een verhoogd percentage van ernstige bijwerkingen waargenomen bij patiënten van 75 jaar en ouder.
Ras
Er is weinig ervaring met cabozantinib bij niet-blanke patiënten.
Nierfunctiestoornis
Bij patiënten met een lichte of matig ernstige nierfunctiestoornis dient men voorzichtig te zijn met het gebruik van cabozantinib.
Cabozantinib wordt niet aanbevolen voor gebruik bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis daar de veiligheid en werkzaamheid niet zijn vastgesteld bij deze groep patiënten.
Leverfunctiestoornis
Bij patiënten met een lichte of matig ernstige leverfunctiestoornis is de aanbevolen dosis cabozantinib 60 mg eenmaal daags. Nauwlettend toezicht op de algemene veiligheid wordt bij deze patiënten aanbevolen (zie rubriek 5.2), omdat dosisaanpassing of onderbreking noodzakelijk kan zijn. Cabozantinib wordt niet aanbevolen voor gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis daar de veiligheid en werkzaamheid niet zijn vastgesteld bij deze groep patiënten.
Hartfunctiestoornis
Er zijn beperkte gegevens over patiënten met hartfunctiestoornis. Er kunnen geen specifieke dosisaanbevelingen worden gedaan.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van cabozantinib bij kinderen onder de leeftijd van 18 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
COMETRIQ is voor oraal gebruik. Capsules dienen geheel en niet geopend te worden doorgeslikt. Patiënten dienen te worden geïnstrueerd gedurende ten minste 2 uur vóór tot 1 uur na het innemen van COMETRIQ niets te eten.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor één van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Dosisverlagingen en dosisonderbrekingen hebben zich voorgedaan bij respectievelijk 79% en 72%, van met cabozantinib behandelde patiënten in de centrale klinische studie. Bij 41% van de patiënten waren twee dosisverlagingen nodig. De mediane tijd tot eerste dosisverlaging was 43 dagen en tot eerste dosisonderbreking was 33 dagen. Nauwlettend monitoren van patiënten is daarom aanbevolen gedurende de eerste acht weken van de behandeling (zie rubriek 4.2).
Hepatotoxiciteit
Afwijkingen van de leverfunctietests (verhoging van alanineaminotransferase [ALAT], aspartaataminotransferase [ASAT] en bilirubine) zijn frequent waargenomen bij patiënten die werden behandeld met cabozantinib. Het wordt aanbevolen om leverfunctietests (ALAT, ASAT en bilirubine) uit te voeren voor aanvang van de behandeling met cabozantinib en deze tijdens de behandeling nauwgezet te controleren. Bij patiënten met een verslechtering van de leverfunctietests die in verband worden gebracht met de behandeling met cabozantinib (d.w.z. wanneer geen alternatieve oorzaak duidelijk is), moet de dosis worden verlaagd of de behandeling worden onderbroken volgens de aanbevelingen in rubriek 4.2.
Perforaties, fistels en intra-abdominale abcessen
Bij cabozantinib zijn ernstige gastro-intestinale (GI) perforaties en fistels, soms fataal, en intra-abdominale abcessen waargenomen. Patiënten die recent radiotherapie hebben gehad, inflammatoire darmziekte (bijv. de ziekte van Crohn, colitis ulcerosa, peritonitis of diverticulitis) hebben, tumorinfiltratie van de trachea, bronchi of oesofagus hebben, complicaties van eerdere GI-chirurgie hebben (met name in verband met vertraagde of onvolledige genezing) of complicaties van eerdere radiotherapie van de thoraxholte (inclusief mediastinum) hebben, dienen zorgvuldig te worden geëvalueerd alvorens aan te vangen met de behandeling met cabozantinib en vervolgens dienen zij nauwlettend gemonitord te worden op symptomen van perforaties en fistels. Niet-GI fistels dienen waar van toepassing te worden uitgesloten in gevallen van het begin van mucositis na aanvang van de behandeling. Cabozantinib dient te worden gestopt bij patiënten die een GI-perforatie of een GI of niet-GI fistel ondervinden.
Trombo-embolische incidenten
Bij cabozantinib zijn gevallen van veneuze trombo-embolie, waaronder longembolie en gevallen van arteriële trombo-embolie, soms fataal, waargenomen. Men dient voorzichtig te zijn met het gebruik van cabozantinib bij patiënten die risico lopen op, of die een voorgeschiedenis hebben van, deze incidenten. Cabozantinib dient te worden gestopt bij patiënten die een acuut myocardinfarct of enige andere klinisch significante arteriële trombo-embolische complicatie ontwikkelen.
Hemorragie
Ernstige hemorragie, soms fataal, is waargenomen bij cabozantinib. Patiënten die aanwijzingen hebben van betrokkenheid van de trachea of bronchi door tumor of een voorgeschiedenis van hemoptyse voorafgaand aan aanvang van behandeling dienen zorgvuldig geëvalueerd te worden alvorens aan te vangen met de behandeling met cabozantinib. Cabozantinib dient niet te worden toegediend aan patiënten met ernstige hemorragie of recente hemoptyse.
Aneurysma's en arteriële dissecties
Het gebruik van remmers van de VEGF-route bij patiënten met of zonder hypertensie kan de vorming van aneurysma's en / of arteriële dissecties bevorderen. Voordat een behandeling met cabozantinib wordt bestart, moet dit risico zorgvuldig worden afgewogen bij patiënten met risicofactoren zoals hypertensie of een voorgeschiedenis van aneurysma.
Gastro-intestinale (GI) stoornissen
Diarree, misselijkheid/braken, verminderde eetlust, en stomatitis/mondpijn waren enkele van de vaakst gemelde GI-bijwerkingen (zie rubriek 4.8). Directe medische behandeling, met inbegrip van ondersteunende zorg met anti-emetica, anti-diarreemiddelen of antacida, moet ingesteld worden om dehydratie, elektrolytenstoornissen en gewichtsverlies te voorkomen. Dosisonderbreking of dosisverlaging of permanente stopzetting van cabozantinib moeten worden overwogen in geval van persisterende of recidiverende significante GI-bijwerkingen (zie rubriek 4.2).
Wondcomplicaties
Bij cabozantinib zijn wondcomplicaties waargenomen. Indien mogelijk dient behandeling met cabozantinib ten minste 28 dagen voor een geplande chirurgische ingreep te worden gestopt, met inbegrip van een tandheelkundige ingreep of invasieve gebitsprocedures. De beslissing om de behandeling met cabozantinib te hervatten na een chirurgische ingreep dient te zijn gebaseerd op klinisch oordeel van adequate wondgenezing. Cabozantinib dient te worden gestopt bij patiënten met wondgenezingscomplicaties waarvoor medische interventie nodig is.
Hypertensie
Hypertensie, inclusief hypertensieve crisis, is waargenomen bij cabozantinib. De bloeddruk moet goed onder controle zijn voordat cabozantinib wordt ingesteld. Na het starten van cabozantinib moet de bloeddruk vroeg en regelmatig worden gecontroleerd en indien nodig te worden behandeld met geschikte antihypertensieve therapie. In het geval van aanhoudende hypertensie ondanks gebruik van antihypertensiva, dient de behandeling met cabozantinib te worden onderbroken totdat de bloeddruk onder controle is, waarna cabozantinib kan worden hervat in een verlaagde dosis. Cabozantinib dient te worden gestopt wanneer hypertensie ernstig en hardnekkig is ondanks antihypertensieve therapie en dosisverlaging van cabozantinib. In geval van hypertensieve crisis, dient gestopt te worden met cabozantinib.
Hartfalen
Cabozantinib wordt geassocieerd met een verhoogd risico op hartfalen. Dit risico kan verergerd worden door vaak voorkomende bijwerkingen van cabozantinib (bijv. hypertensie, hypothyreoïdie en gevallen van arteriële trombose), die kunnen leiden tot hartfalen. Patiënten moeten gedurende de gehele behandeling worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van hartfalen. Deze bijwerkingen moeten onmiddellijk worden behandeld, onderbrekingen van de dosering en/of dosisaanpassingen moeten indien nodig worden overwogen (zie rubriek 4.2) en de tyrosinekinaseremmertherapie moet worden gestaakt bij patiënten die ernstig hartfalen ontwikkelen.
Osteonecrose
Gevallen van osteonecrose van de kaak (ONJ) zijn waargenomen bij cabozantinib. Vóór aanvang met cabozantinib en periodiek tijdens de behandeling met cabozantinib dient een oraal onderzoek te worden uitgevoerd. Patiënten dienen geadviseerd te worden met betrekking tot mondhygiëne. Indien mogelijk dient behandeling met cabozantinib ten minste 28 dagen voor een geplande tandheelkundige ingreep of invasieve gebitsprocedures te worden gestopt. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die middelen ontvangen geassocieerd met ONJ, zoals bisfosfonaten. Stop met cabozantinib bij patiënten die ONJ ondervinden.
Palmoplantair erytrodysesthesiesyndroom
Palmoplantair erytrodysesthesiesyndroom (PPES) is opgemerkt bij cabozantinib. Bij ernstige PPES dient onderbreking van behandeling met cabozantinib te worden overwogen. Nadat PPES is verminderd tot graad 1, dient cabozantinib opnieuw te worden gestart met een lagere dosis.
Proteïnurie
Proteïnurie is waargenomen bij cabozantinib. Urineproteïne dient regelmatig gecontroleerd te worden tijdens behandeling met cabozantinib. Cabozantinib dient gestopt te worden bij patiënten die nefrotisch syndroom ontwikkelen.
Posterieur reversibel encefalopathiesyndroom
Posterieur reversibel encefalopathiesyndroom (PRES) is waargenomen bij cabozantinib. Met dit syndroom moet rekening worden gehouden bij elke patiënt die symptomen vertoont die suggestief zijn voor de diagnose, waaronder convulsies, hoofdpijn, visuele stoornissen, verwardheid of een veranderde mentale functie. Behandeling met cabozantinib dient gestopt te worden bij patiënten met PRES.
Verlenging van het QT-interval
Men dient voorzichtig te zijn met het gebruik van cabozantinib bij patiënten met een voorgeschiedenis van QT-intervalverlenging, patiënten die antiaritmica gebruiken of patiënten met relevante reeds bestaande hartziekte, bradycardie of elektrolytstoornissen. Bij gebruik van cabozantinib dient periodiek monitoren met ECG's en elektrolyten tijdens behandeling (serumcalcium, -kalium en -magnesium) te worden overwogen. Men dient voorzichtig te zijn met gelijktijdige behandeling met sterke CYP3A4-remmers, die plasmaconcentraties van cabozantinib kunnen verhogen.
CYP3A4-inductoren en -remmers
Cabozantinib is een CYP3A4-substraat. Gelijktijdige toediening van cabozantinib met de sterke CYP3A4-remmer ketoconazol resulteerde in een verhoging in plasmablootstelling van cabozantinib. Voorzichtigheid is geboden bij toediening van cabozantinib met middelen die sterke CYP3A4-remmers zijn. Gelijktijdige toediening van cabozantinib met de sterke CYP3A4-inductor rifampicine resulteerde in een verlaging in plasmablootstelling van cabozantinib. Daarom dient chronische toediening van middelen die sterke CYP3A4-inductoren zijn met cabozantinib te worden vermeden. (zie rubrieken 4.2 en 4.5).
P-glycoproteïnesubstraten
Cabozantinib was een remmer (IC50 = 7,0 μM), maar geen substraat, van P-glycoproteïne (P-gp) transportactiviteiten in een bi-directioneel assaysysteem met behulp van MDCK-MDR1-cellen. Daarom kan cabozantinib potentieel plasmaconcentraties van gelijktijdig toegediende substraten van P-gp verhogen. Patiënten dienen gewaarschuwd te worden met betrekking tot het innemen van een P-gp substraat (bijv. fexofenadine, aliskiren, ambrisentan, dabigatranetexilaat, digoxine, colchicine, maraviroc, posaconazol, ranolazine, saxagliptine, sitagliptine, talinolol, tolvaptan) terwijl zij cabozantinib ontvangen.
MRP2-remmers
Toediening van MRP2-remmers kan resulteren in verhogingen van plasmaconcentraties van cabozantinib. Daarom dient men voorzichtig te zijn met gelijktijdig gebruik van MRP2-remmers (bijv. ciclosporine, efavirenz, emtricitabine).
Hulpstof
Natrium
Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per capsule, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Effect van andere geneesmiddelen op cabozantinib
CYP3A4-remmers en -inductoren
Toediening van de sterke CYP3A4-remmer ketoconazol (400 mg per dag gedurende 27 dagen) aan gezonde vrijwilligers verminderde de cabozantinib-klaring (met 29%) en verhoogde de plasmablootstelling van cabozantinib (AUC) bij eenmalige dosis met 38%. Daarom dient gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (bijv. ritonavir, itraconazol, erytromycine, claritromycine, grapefruitsap) met cabozantinib voorzichtig benaderd te worden.
Toediening van de sterke CYP3A4-inductor rifampicine (600 mg per dag gedurende 31 dagen) aan gezonde vrijwilligers verhoogde de cabozantinib-klaring (4,3 voudig) en verlaagde de plasmablootstelling van cabozantinib (AUC) bij eenmalige dosis met 77%. Chronische gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (bijv. fenytoïne, carbamazepine, rifampicine, fenobarbital of kruidenpreparaten die sint-janskruid [Hypericum perforatum] bevatten) met cabozantinib dient daarom te worden vermeden.
Maag-pH-modificatoren
Gelijktijdige toediening van de protonpompremmer (PPI) esomeprazol (40 mg per dag gedurende 6 dagen) met een eenmalige dosis van 100 mg cabozantinib aan gezonde vrijwilligers resulteerde niet in een klinisch significant effect op de plasmablootstelling van cabozantinib (AUC). Wanneer maag-pH-modificatoren (d.w.z. PPI's, H2-receptorantagonisten en antacida) gelijktijdig met cabozantinib worden toegediend, is er geen dosisaanpassing geïndiceerd.
MRP2-remmers
In-vitro gegevens tonen aan dat cabozantinib een substraat is van MRP2. Daarom kan toediening van MRP2-remmers resulteren in verhogingen van plasmaconcentraties van cabozantinib.
Galzout-sekwestrerende middelen
Galzout-sekwestrerende middelen zoals cholestyramine en cholestagel kunnen interactie geven met cabozantinib en kunnen van invloed zijn op de absorptie (of reabsorptie), resulterend in een potentieel verlaagde blootstelling (zie rubriek 5.2). De klinische significantie van deze mogelijke interacties is niet bekend.
Effect van cabozantinib op andere geneesmiddelen
Er is geen onderzoek gedaan naar het effect van cabozantinib op de farmacokinetica van anticonceptiesteroïden. Daar onveranderd anticonceptie-effect niet kan worden gegarandeerd, wordt een aanvullende anticonceptiemethode, zoals een barrièremethode, aanbevolen. Vanwege hoge plasma-eiwitbinding van cabozantinib (rubriek 5.2) is een plasma-eiwitverplaatsinginteractie met warfarine mogelijk. In geval van een dergelijke combinatie dienen INR-waarden gemonitord te worden.
P-glycoproteïnesubstraten
Cabozantinib was een remmer (IC50 = 7,0 μM), maar geen substraat, van P-gp transportactiviteiten in een bi-directioneel assaysysteem met behulp van MDCK-MDR1-cellen. Daarom kan cabozantinib potentieel plasmaconcentraties van gelijktijdig toegediende substraten van P-gp verhogen. Patiënten dienen gewaarschuwd te worden met betrekking tot het innemen van een P-gp substraat (bijv. fexofenadine, aliskiren, ambrisentan, dabigatranetexilaat, digoxine, colchicine, maraviroc, posaconazol, ranolazine, saxagliptine, sitagliptine, talinolol, tolvaptan) terwijl zij cabozantinib ontvangen.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die kinderen kunnen krijgen/Anticonceptie bij mannen en vrouwen Men dient vrouwen die kinderen kunnen krijgen te adviseren zwangerschap te vermijden tijdens het gebruik van cabozantinib. Vrouwelijke partners van mannelijke patiënten die cabozantinib gebruiken moeten ook zwangerschap vermijden. Mannelijke en vrouwelijke patiënten en hun partners dienen tijdens de behandeling en gedurende ten minste 4 maanden na voltooiing van de behandeling effectieve anticonceptiemethoden te gebruiken. Doordat orale anticonceptiva mogelijk niet worden gezien als “effectieve anticonceptiemethoden,” dienen zij samen met een andere methode, zoals een barrièremethode te worden gebruikt (zie rubriek 4.5).
Zwangerschap
Er zijn geen onderzoeken met betrekking tot zwangere vrouwen die cabozantinib gebruiken. Uit dieronderzoek zijn embryo-foetale en teratogene effecten gebleken (zie rubriek 5.3). Het potentiële risico voor de mens is niet bekend. Cabozantinib mag niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt, tenzij de klinische toestand van de vrouw behandeling met cabozantinib noodzakelijk maakt.
Borstvoeding
Het is niet bekend of cabozantinib en/of de metabolieten ervan in de moedermelk worden uitgescheiden. In verband met mogelijk risico voor de baby moeten moeders tijdens de behandeling met cabozantinib en gedurende ten minste 4 maanden na voltooiing van de behandeling stoppen met het geven van borstvoeding.
Vruchtbaarheid
Er zijn geen gegevens over de vruchtbaarheid bij mensen. Op basis van niet-klinische veiligheidsbevindingen kan de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid worden aangetast door behandeling met cabozantinib (zie rubriek 5.3). Men dient zowel mannen als vrouwen te adviseren advies in te winnen en vóór behandeling na te denken over behoud van de vruchtbaarheid.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Cabozantinib heeft geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Bijwerkingen zoals vermoeidheid en zwakte zijn in verband gebracht met cabozantinib. Daarom dient geadviseerd te worden voorzichtig te zijn bij het besturen of het bedienen van machines.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende ernstige bijwerkingen in verband met cabozantinib zijn longontsteking, slijmvliesontsteking, hypocalciëmie, dysfagie, uitdroging, longembolie en hypertensie. De vaakst voorkomende bijwerkingen van ongeacht welke klasse (ervaren door ten minste 20% van de patiënten) omvatten diarree, PPES, gewichtsvermindering, verminderde eetlust, misselijkheid, vermoeidheid, dysgeusie, verandering van haarkleur, hypertensie, stomatitis, constipatie, braken, slijmvliesontsteking, asthenie en dysfonie.
De vaakst voorkomende laboratoriumafwijkingen waren verhoogd aspartaataminotransferase [ASAT], verhoogd alanineaminotransferase [ALAT], verhoogde alkalische fosfatase (ALP), lymfopenie, hypocalciëmie, neutropenie, trombocytopenie, hypofosfatemie, hyperbilirubinemie, hypomagnesiëmie en hypokaliëmie.
Samenvatting van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen worden in Tabel 1 vermeld volgens MedDRA systeem/orgaanklasse en frequentiecategorieën. Frequenties zijn gebaseerd op alle klassen en gedefinieerd als zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100 tot <1/10), soms (≥1/1.000 tot <1/100), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen gepresenteerd in volgorde van afnemende ernst.
Tabel 1: Bij cabozantinib gerapporteerde bijwerkingen
| Infecties en parasitaire aandoeningen | |
| Vaak | Abces* (inclusief visceraal, huid, gebit), longontsteking, folliculitis, schimmelinfectie (inclusief huid, oraal, genitaal) |
| Soms | Aspergilloom |
| Endocriene aandoeningen | |
| Vaak | Hypothyroïdie |
| Voedings- en stofwisselings-stoornissen | |
| Zeer vaak | verminderde eetlust, hypocalciëmiec, hypokaliëmiec, hypomagnesiëmiec |
| Vaak | dehydratie*, hypoalbuminemiec, hyperbilirubinemied, hypofosfatemiec |
| Psychische stoornissen | |
| Vaak | angst, depressie, staat van verwarring |
| Soms | abnormale dromen, delirium |
| Zenuwstelsel-aandoeningen | |
| Zeer vaak | dysgeusie, hoofdpijn, duizeligheid |
| Vaak | cerebrovasculair accident*, perifere neuropathie, paresthesie, ageusie, tremor |
| Soms | ataxie, aandachtsstoornis, leverencefalo-pathie, verlies van bewustzijn, spraakstoornis, posterieur reversibel encefalopathiesyndroom* |
| Oogaandoeningen | |
| Vaak | wazig zien |
| Soms | cataract, conjunctivitis |
| Evenwichts-orgaan- en ooraandoeningen | |
| Vaak | oorpijn, tinnitus |
| Soms | Hypoacusis |
| Hartaandoeningen | |
| Vaak | atriale fibrillatie, hartfalen |
| Soms | angina pectoris, supraventriculaire tachycardie |
| Niet bekend | Myocardinfarct |
| Bloedvat-aandoeningen | |
| Zeer vaak | Hypertensie*f |
| Vaak | hypotensieg, diepe veneuze trombose*, veneuze trombose*, arteriële trombose*, bleke gelaatskleur, perifere koudheid |
| Soms | hypertensieve crisish, arteriële embolie |
| Niet bekend | aneurysma's en arteriële dissecties |
| Ademhalings-stelsel-, borstkas- en mediastinum-aandoeningen | |
| Zeer vaak | dysfonie, orofaryngeale pijn |
| Vaak | niet-gastro-intestinale fistel* (inclusief tracheaal, pneumomedia-stinum, tracheo-oesofageaal), longembolie*, luchtwegbloeding* (inclusief pulmonaal, bronchiaal, tracheaal), longontsteking aspiratie |
| Soms | atelectase, faryngeaal oedeem, pneumonitis, pneumothorax |
| Maag-darmstelsel-aandoeningen | |
| Zeer vaak | diarree*, misselijkheid*, stomatitis, constipatie, braken*, buikpijne, dyspepsie, dysfagie, glossodynie |
| Vaak | gastro-intestinale perforatie*, gastrointestinale fistel*, gastro-intestinale bloeding*, pancreatitis, hemorroïden, anale fissuur, anale ontsteking, cheilitis |
| Soms | Oesofagitis |
| Lever- en galaandoeningen | |
| Vaak | Cholelithiase |
| Huid- en onderhuidaandoeningen | |
| Zeer vaak | palmoplantair erytrodysesthesie-syndroom*, verandering van haarkleur, uitslag, droge huid, alopecia, erytheem |
| Vaak | hyperkeratose, acne, blaarvorming, abnormale haargroei, huidschilfering, huidhypopigmentatie |
| Soms | huidzweer, telangiëctasie |
| Niet bekend | cutane vasculitis |
| Skeletspierstelsel- en bindweefsel-aandoeningen | |
| Zeer vaak | artralgie, spierspasmen, pijn in extremiteit |
| Vaak | musculoskeletale borstpijn, osteonecrose van de kaak* |
| Soms | Rabdomyolyse |
| Nier- en urineweg-aandoeningen | |
| Vaak | proteïnurie*, dysurie, hematurie |
| Soms | acuut nierfalen |
| Voortplantings-stelsel- en borstaandoeningen | |
| Soms | amenorroe, vaginale hemorragie |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen | |
| Zeer vaak | vermoeidheid, slijmvliesontsteking, asthenie |
| Vaak | verzwakte wondgenezing*, koude rillingen, gezichtsoedeem |
| Soms | cyste, gezichtspijn, gelokaliseerd oedeem |
| Onderzoeken | |
| Zeer vaak | gewichtsverlies, verhoogde serum-ALAT, -ASAT en –ALP, verhoogde bloed-LDH, verhoogde bloed-TSH*d, trombocytopeniea |
| Vaak | verhoogde bloedcreatinine, lymfopeniea, neutropeniea, verhoogde lipase |
| Soms | verkorte geactiveerde partiële tromboplastinetijd, verhoogd eosinofielenaantalb, verhoogd trombocytenaantal b |
*Zie rubriek 4.8 Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen voor verdere karakterisering. De volgende termen zijn gecombineerd om de juiste frequentiecategorisatie af te leiden: a Verlaagde hematologische parameters: lymfopenie en verlaagd aantal lymfocyten; neutropenie en verlaagd aantal neutrofielen; trombocytopenie en verlaagd aantal bloedplaatjes.
b Verhoogde hematologische parameters: verhoogd aantal eosinofielen en eosinofilie; verhoogd aantal bloedplaatjes en trombocytose.
c Verlaagde biochemische parameters: hypo-albuminemie en verlaagd bloedalbumine; hypocalciëmie en verlaagd bloedcalcium; hypokaliëmie en verlaagd bloedkalium; hypomagnesiëmie en verlaagd bloedmagnesium; hypofosfatemie en verlaagd bloedfosfor.
d Verhoogde biochemische parameters: hyperbilirubinemie en verhoogd bloedbilirubine; hypothyreoïdie en verhoogd bloed-TSH (thyroïdstimulerend hormoon).
e Buikpijn, buiklast, pijn in de bovenbuik en pijn in de onderbuik.
f Hypertensie en verhoogde bloeddruk.
g Hypotensie en verlaagde bloeddruk.
h Er is geen hypertensieve crisis gerapporteerd in COMETRIQ klinische studies; de frequentie is gebaseerd op gepoolde cabozantinib data (inclusief Cabometyx 60 mg tablet data).
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Een thyroïdstimulerend hormoon (TSH)-waarde boven normaal na de eerste dosis werd waargenomen bij 57% van patiënten op cabozantinib versus 19% van patiënten op placebo (ongeacht basislijnwaarden). Tweeënnegentig procent van de patiënten op de cabozantinib-arm had een eerdere thyroïdectomie en 89% gebruikten vóór de eerste dosis schildklierhormonen.
Een verhoging vanaf basislijn in gecorrigeerd QT-interval door Fridericia (QTcF) van 10 - 15 ms op Dag 29 (maar niet op Dag 1) na initiëring van behandeling met cabozantinib (op een dosis van 140 mg per dag) werd waargenomen bij een gecontroleerd klinisch onderzoek bij kankerpatiënten (zie rubriek 4.4). Dit effect werd niet in verband gebracht met een verandering in cardiale golfvormmorfologie of nieuwe ritmes. Geen enkele met cabozantinib behandelde proefpersoon had een QTcF >500 ms.
Zie rubriek 4.4 voor aanbevelingen in verband met het monitoren en het behandelen van de volgende bijwerkingen: perforaties, fistels en intra-abdominale abcessen; trombo-embolische incidenten; hemorragie; aneurysma's en arteriële dissecties; gastro-intestinale stoornissen; wond complicaties; hypertensie; osteonecrose; palmoplantair erytrodysesthesiesyndroom; proteïnurie; en posterieur reversibel encefalopatiesyndroom.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er is geen specifieke behandeling voor overdosering met cabozantinib en er zijn geen symptomen van overdosering vastgesteld.
In het geval van vermoedelijke overdosering dient behandeling met cabozantinib gestopt en ondersteunende zorg gegeven te worden. Metabole klinische laboratoriumparameters dienen ten minste wekelijks of als klinisch passend wordt geacht te worden gecontroleerd voor het bepalen van alle mogelijke veranderende trends. Bijwerkingen in verband met overdosering dienen symptomatisch te worden behandeld.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: antineoplastisch middel, proteïnekinaseremmer, ATC-code: L01EX07
Werkingsmechanisme
Cabozantinib is een kleine molecule die meerdere receptortyrosinekinasen (RTK's) remt die betrokken zijn bij tumorgroei en angiogenese, pathologische bot remodellering en metastatische progressie van kanker. Cabozantinib werd geëvalueerd op zijn remmende werking tegen een verscheidenheid aan kinasen en werd geïdentificeerd als een remmer van MET (hepatocytgroeifactorreceptorproteïne) en VEGF-receptoren (vasculaire endotheliale groeifactor). Bovendien remt cabozantinib andere tyrosinekinasen inclusief RET, de GAS6-receptor (AXL), de stamcelfactorreceptor (KIT) en Fms-achtige tyrosinekinase-3 (FLT3).
Farmacodynamische effecten
Cabozantinib vertoonde dosisgerelateerde tumorgroeiremming, tumorregressie en/of geremde metastase in een groot aantal preklinische tumormodellen.
Werkzaamheid met cabozantinib werd waargenomen bij patiënten met medullaire schildklierkanker met wild-type of mutant RET.
Klinische gegevens bij medullaire schildklierkanker
Een multicentrisch, gerandomiseerd dubbelblind onderzoek waarbij cabozantinib (N = 219) werd vergeleken met placebo (N = 111) werd uitgevoerd bij patiënten met niet-reseceerbare lokaal gevorderde of metastatische MTC en gedocumenteerde radiografische ziekteprogressie binnen 14 maanden vóór opname in het onderzoek. Het primaire doel was het vergelijken van progressievrije overleving (PFS) bij patiënten die cabozantinib ontvingen versus patiënten die placebo ontvingen. De secundaire doelstellingen waren het vergelijken van het totale responspercentage (ORR) en totale overleving (OS). Bij de beoordeling van PFS en ORR werd gebruik gemaakt van een gecentraliseerd, onafhankelijk, geblindeerd overzicht van de beeldvormingsgegevens. Patiënten werden behandeld tot ziekteprogressie of onacceptabele toxiciteit.
De resultaten van de PFS-analyse vertoonden op basis van de centrale beoordeling RECIST-bepaling een statistisch significant verschil in de duur van PFS met cabozantinib versus placebo: De mediane duur was 11,2 maanden voor proefpersonen in de cabozantinib-arm versus 4,0 maanden voor proefpersonen in de placebo-arm (gestratificeerde hazard-ratio [HR] = 0,28; 95% BI: 0,19, 0,40; p<0,0001; Figuur 1). De PFS-resultaten werden consistent geëvalueerd over alle basislijn- en demografische subgroepen, inclusief eerdere behandeling met tyrosinekinaseremmers (die mogelijk bestonden uit stoffen die zijn gericht op routes in verband met anti-angiogenese), RET mutationele status (inclusief proefpersonen van wie werd gedocumenteerd dat zij geen RET-mutaties hebben), eerdere antikanker- of radiotherapiestatus of het bestaan van botmetastasen.
De ORR was respectievelijk 27,9% en 0% voor proefpersonen in de cabozantinib-arm en placebo-arm, (p<0,0001; Tabel 2). De mediane duur van objectieve responses was 14,6 maanden (95% BI: 11,1, 17,5) voor proefpersonen in de cabozantinib-arm.
Figuur 1: Kaplan Meier-curve van progressievrije overleving
| Aantal patiënten dat risico loopt | |||||||
| Maand | 0 3 | 6 | 9 | 12 | 15 | 18 | 21 |
| COMETRIQ 21 | 9 121 | 78 | 55 | 31 | 12 | 2 | 1 |
| Placebo 11 | 1 35 | 11 | 6 | 3 | 2 | 0 | 0 |
De eindanalyse van OS werd uitgevoerd na het optreden van 218 incidenten (gevallen van overlijden) en toont een trend voor een toename in mediane overleving van 5,5 maanden in de cabozantinib-arm: mediaan (maanden) 26,6 cabozantinib vs. 21,1 placebo (HR = 0,85 [95 % BI: 0,64, 1,12], p = 0,2409).
Figuur 2: Kaplan-Meier curve van totale overleving
Maanden 0 12 24
0,0
0,2
0,4
0,6
0,8
1,0 Placebo (n=111)
COMETRIQ (n=219)
Maanden
Tabel 2: Samenvatting van de belangrijke werkzaamheidsbevindingen
| Cabozantinib | Placebo | |
| Mediane progressievrije overleving | 11,2 maanden | 4,0 maanden |
HR: 0,28 (0,19; 0,40) p <0,0001 | ||
| Mediane totale overleving | 26,6 maanden | 21,1 maanden |
HR: 0,85 (0,64; 1,12) p = 0,2409 | ||
| Totaal responspercentagea (95% BI) | 27,9% (21,9%; 34,5%) | 0% |
| p < 0,0001 | ||
| Duur van respons; mediaan (95% BI) | 14,6 maanden (11,1; 17,5) | N.v.t. |
| Ziektecontrolepercentage b (95% BI) | 55,3% (48,3%; 62,2%) | 13,5% (7,6%; 21,6%) |
| Calcitonineresponsa | 47% (49/104)c | 3% (1/40)c |
| CEA-responsa | 33% (47/143)c | 2% (1/55)c |
a Respons = CR + PR
b Ziektecontrolepercentage = SD+ ORR
c Omvat patiënten die te evalueren waren voor respons
RET-mutatiestatus
Van de 215 proefpersonen met voldoende gegevens voor het bepalen van de mutationele status, werd 78,6% (n=169) geklasseerd als RET-mutatiepositief (waarvan er 126 positief waren voor de M918T-mutatie) en werd 21,4% (n=46) geklasseerd als RET-mutatienegatief. Voor nog eens 115 proefpersonen kon de RET -mutationele status niet worden bepaald of was deze niet duidelijk. Alle drie de subgroepen vertoonden verhoogde PFS in de cabozantinib-arm in vergelijking met de placebo-arm (HR's van respectievelijk 0,23, 0,53 en 0,30 voor RET-mutatiepositieve, negatieve en onbekende subgroepen). De objectieve responspercentages die in deze subgroepen werden gemeten waren over het algemeen consistent met de PFS-resultaten, met de RET-mutatiepositieve, negatieve en onbekende subgroepen die tumorresponspercentages vertoonden van respectievelijk 32%, 22% en 25%.
Aanvullende genetische analyse toonde aan dat een klein aantal patiënten somatische tumormutaties hadden in HRAS, KRAS of NRAS. Deze patiënten (n=16) vertoonden significante verlenging van PFS (HR van 0,15) en een objectief responspercentage van 31%. RET-mutatienegatieve patiënten zonder aanwijzingen van RAS-mutatie (n=33) vertoonden een verminderd PFS-voordeel op cabozantinib (HR van 0,87) en een lager responspercentage van 18% in vergelijking met andere mutationele subgroepen.
Een significante verbetering in totale overleving (OS) werd waargenomen in de subgroep van RET M918T-mutatiepositieve patiënten (n=81/219 cabozantinib-arm); 44,3 maanden in de cabozantinib-arm vs. 18,9 maanden in de placebo-arm (HR = 0,60, p = 0,0255). Er was geen verbetering in OS voor de RET M918T-negatieve en onbekende subgroepen.
Figuur 3: Kaplan-Meier analyse van OS onder proefpersonen met een RET M918T-mutatie
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na orale toediening van cabozantinib, worden piekplasmaconcentraties van cabozantinib bereikt bij 2 tot 5 uur na dosering. Plasmaconcentratie-tijdprofielen tonen ongeveer 24 uur na toediening een tweede absorptiepiek, hetgeen suggereert dat cabozantinib enterohepatische recirculatie kan ondergaan.
Herhaalde dagelijkse dosering van cabozantinib op 140 mg gedurende 19 dagen resulteerde in een bij benadering 4- tot 5-voudige gemiddelde cabozantinib-accumulatie (op basis van AUC) in vergelijking met een toediening van een enkele dosis; steady-state wordt ongeveer tegen Dag 15 bereikt.
Een vetrijke maaltijd verhoogde Cmax- en AUC-waarden (respectievelijk 41% en 57%) matig in relatie tot nuchtere condities bij gezonde vrijwilligers die een enkele orale dosis cabozantinib van 140 mg toegediend kregen. Er is geen informatie over het exacte effect van voedsel wanneer het 1 uur na toediening van cabozantinib werd genomen.
Bio-equivalentie kon niet worden aangetoond tussen de capsule- en tabletformulering van cabozantinib na toediening van een enkele dosis van 140 mg bij gezonde proefpersonen. Een stijging van 19% in de Cmax van de tabletformulering (CABOMETYX) in vergelijking met de capsuleformulering (COMETRIQ) werd waargenomen. De AUCs waren vergelijkbaar tussen de tablet (CABOMETYX) en de capsuleformulering (COMETRIQ) van cabozantinib (<10% verschil).
Distributie
Cabozantinib wordt in vitro sterk proteïnegebonden in humaan plasma (≥ 99,7%). Op basis van het populatie-farmacokinetische (PK) model is het distributievolume (V/F) ongeveer 349 l (SE: ± 2,73%). Proteïnebinding was niet veranderd bij proefpersonen met een lichte of matig ernstige nier- of leverfunctiestoornis.
Biotransformatie
Cabozantinib werd in vivo gemetaboliseerd. Er waren vier metabolieten aanwezig in plasma bij blootstellingen (AUC) van meer dan 10% van de stamverbinding: XL184-N-oxide, XL184 amidesplitsingsproduct, XL184 monohydroxysulfaat en 6-desmethylamidesplitsingsproductsulfaat. Twee niet-geconjugeerde metabolieten (XL184-N-oxide en XL184-amidesplitsingsproduct),
Maanden die <1% van het on-target kinaseremmingsvermogen van de stamverbinding cabozantinib bezitten, vertegenwoordigen elk <10% van de totale geneesmiddel-gerelateerde plasmablootstelling.
Cabozantinib is een substraat voor in vitro CYP3A4-metabolisme, als een neutraliserend antilichaam tegen CYP3A4-geremde vorming van metaboliet XL184 N-oxide met >80% bij een NADPH-gekatalyseerde humane lever microsomale (HLM) incubatie; in tegenstelling, neutraliserende antilichamen tegen CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C19, CYP2D6 en CYP2E1 hadden geen effect op de vorming van cabozantinib-metabolieten. Een neutraliserend antilichaam tegen CYP2C9 vertoonde een minimaal effect op de vorming van cabozantinib-metabolieten (d.w.z. een vermindering van <20%).
Eliminatie
De terminale plasmahalfwaardetijd van cabozantinib in onderzoeken met enkele doses bij gezonde vrijwilligers is ongeveer 120 uur. Gemiddelde klaring (CL/F) op steady-state bij kankerpatiënten werd geraamd op 4,4 l/uur bij een populatie PK-analyse. Binnen een afnameperiode van 48 dagen na een enkele dosis 14C-cabozantinib bij gezonde vrijwilligers, werd ongeveer 81% van de totaal toegediende radioactiviteit teruggewonnen met 54% in feces en 27% in urine.
Farmacokinetiek bij speciale patiëntenpopulaties
Nierfunctiestoornis
Resultaten van een onderzoek bij patiënten met een nierfunctiestoornis geven aan dat de verhoudingen van geometrische LS-gemiddelde voor plasma cabozantinib, Cmax en AUC0-inf 19 % en 30 % hoger waren voor proefpersonen met een lichte nierfunctiestoornis (90 % BI voor Cmax 91,60 % tot 155,51 %; AUC0-inf 98,79 % tot 171,26 %) en 2 % en 6-7 % hoger (90 % BI voor Cmax 78,64 % tot 133,52 %; AUC0-inf 79,61 % tot 140,11 %) voor proefpersonen met een matig ernstige nierfunctiestoornis in vergelijking met proefpersonen met een normale nierfunctie. Patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis zijn niet onderzocht.
Leverfunctiestoornis
Resultaten van een onderzoek bij patiënten met een leverfunctiestoornis geven aan dat blootstelling (AUC0-inf) met respectievelijk 81 % en 63 % toenam bij proefpersonen met een lichte en matig ernstige leverfunctiestoornis (90 % BI voor AUC0-inf: 121,44 % tot 270,34 % voor lichte en 107,37 % tot 246,67 % voor matig ernstige). Patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis zijn niet onderzocht.
Ras
Er zijn geen gegevens beschikbaar om een verschil in PK op basis van ras vast te stellen.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Er zijn geen bijwerkingen waargenomen in klinische onderzoeken. Echter bij dieren bij soortgelijke blootstellingsniveaus als de klinische blootstellingsniveaus zijn wel bijwerkingen waargenomen. Het betreft de volgende bijwerkingen die relevant zouden kunnen zijn voor klinische doeleinden: toxiciteitsonderzoeken met herhaalde doses bij ratten en honden met een duur van maximaal 6 maanden waren targetorganen voor toxiciteit het maagdarmkanaal, beenmerg, lymfoïde weefsels, nier, bijnier- en voortplantingskanaalweefsels. Het niet-opgemerkte bijwerkingenniveau (NOAEL) voor deze bevindingen lagen onder humane klinische blootstellingsniveaus op bedoelde therapeutische dosis.
Cabozantinib heeft geen mutageen of clastogeen potentieel in een standaard reeks genotoxiciteitsassays. Het carcinogeen potentieel van cabozantinib werd bij twee diersoorten geëvalueerd: rasH2 transgene muizen en Sprague-Dawley ratten. In de carcinogeniciteitsstudie over 2 jaar bij de rat bestonden cabozantinib-gerelateerde neoplastische bevindingen uit een verhoogd voorkomen van goedaardig feochromocytoom, alleen of in combinatie met kwaadaardig feochromocytoom/complex kwaadaardig feochromocytoom van het bijniermerg, in beide geslachten bij een blootstelling beduidend lager dan de beoogde blootstelling bij de mens. De klinische relevantie van de waargenomen neoplastische lesies bij de rat is onzeker, maar is naar alle waarschijnlijkheid laag. In het rasH2 muismodel was cabozantinib niet carcinogeen bij een iets hogere blootstelling dan de beoogde humane therapeutische blootstelling.
Vruchtbaarheidsonderzoeken bij ratten hebben verminderde mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid aangetoond. Bovendien werd hypospermatogenese waargenomen bij reuen op blootstellingsniveaus onder humane klinische blootstellingsniveaus op beoogde therapeutische dosis.
Bij ratten en konijnen werden embryo-foetale ontwikkelingsonderzoeken uitgevoerd. Bij ratten veroorzaakte cabozantinib postimplantatieverlies, foetaal oedeem, gespleten verhemelte/lip, dermale aplasie en geknikte of rudimentaire staart. Bij konijnen produceerde cabozantinib foetale veranderingen in zacht weefsel (kleinere milt, kleine of ontbrekende tussenlonglob) en verhoogde foetale incidentie van totale misvormingen. NOAEL voor embryo-foetale toxiciteit en teratogene bevindingen waren lager dan humane klinische blootstellingsniveau op bedoelde therapeutische dosis.
Jonge ratten (vergelijkbaar met een >2 jaar oude pediatrische populatie) vertoonde toegediend cabozantinib verhoogde WBC-parameters, verlaagde hematopoëse, geslachtsrijpend/onvolgroeid vrouwelijk voortplantingsstelsel (zonder vertraagde vaginale opening), gebitsafwijkingen, verminderd botmineraalgehalte en dichtheid, leverpigmentatie en galweghyperplasie. Bevindingen in de uterus/eierstokken en verminderde hematopoëse leken tijdelijk te zijn, terwijl effecten op botparameters en leverpigmentatie langdurig waren. Er zijn geen evaluaties uitgevoerd bij jonge ratten (vergelijkbaar met een <2 jaar oude pediatrische patiënt).
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Inhoud van de capsule
Microkristallijne cellulose
Croscarmellosenatrium
Natriumzetmeelglycolaat
Watervrij colloïdaal siliciumdioxide
Stearinezuur
Capsule-omhulsel
Gelatine
IJzeroxidezwart (E172) (alleen 20 mg capsules)
IJzeroxiderood (E172) (alleen 80 mg capsules)
Titaandioxide (E171)
Drukinkt
Schellak
IJzeroxidezwart (E172)
Propyleenglycol
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25 °C.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
PVC/PE/PCTFE-Al blisterverpakkingen met folie-achterkant, verzegeld in een secundaire dichtgelaste kaartverpakking.
Blisterkaarten met hetzij:
21 x 20 mg capsules (60 mg/dag dosis voor een voorraad van 7 dagen)
7 x 20 mg en 7 x 80 mg capsules (100 mg/dag dosis voor een voorraad van 7 dagen) 21 x 20 mg en 7 x 80 mg capsules (140 mg/dag dosis voor een voorraad van 7 dagen)
Verpakking voor 28 dagen met:
84 capsules (4 blisterkaarten met: 21 x 20 mg) (60 mg/dag dosis voor een voorraad van 28 dagen) 56 capsules (4 blisterkaarten met: 7 x 20 mg en 7 x 80 mg) (100 mg/dag dosis voor een voorraad van 28 dagen)
112 capsules (4 blisterkaarten met: 21 x 20 mg en 7 x 80 mg) (140 mg/dag dosis voor een voorraad van 28 dagen)
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Ipsen Pharma
70 rue Balard
75015 Paris
Frankrijk
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/13/890/001 21 x 20 mg capsules (60 mg/dag dosis voor een voorraad van 7 dagen) EU/1/13/890/002 7 x 20 mg en 7 x 80 mg capsules (100 mg/dag dosis voor een voorraad van
7 dagen)
EU/1/13/890/003 21 x 20 mg en 7 x 80 mg capsules (140 mg/dag dosis voor een voorraad van
7 dagen)
EU/1/13/890/004 84 capsules (4 blisterkaarten met: 21 x 20 mg (60 mg/dag dosis voor een voorraad van 28 dagen)
EU/1/13/890/005 56 capsules (4 blisterkaarten met: 7 x 20 mg en 7 x 80 mg (100 mg/dag dosis voor een voorraad van 28 dagen) EU/1/13/890/006 112 capsules (4 blisterkaarten met: 21 x 20 mg en 7 x 80 mg (140 mg/dag dosis voor een voorraad van 28 dagen)
9. DATUM EERSTE VERGUNNINGVERLENING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 21 maart 2014
Datum van laatste verlenging: 11 februari 2021
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (http://www.ema.europa.eu).
