SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Cevenfacta
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
CEVENFACTA 1 mg (45 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie CEVENFACTA 2 mg (90 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie CEVENFACTA 5 mg (225 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
CEVENFACTA 1 mg (45 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Elke injectieflacon bevat nominaal 1 mg eptacog bèta (geactiveerd) (45 KIE/injectieflacon) overeenkomstig een concentratie van ongeveer 1 mg/ml (45 KIE/ml) na reconstitutie met 1,1 ml water voor injectie.
CEVENFACTA 2 mg (90 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Elke injectieflacon bevat nominaal 2 mg eptacog bèta (geactiveerd) (90 KIE/injectieflacon) overeenkomstig een concentratie van ongeveer 1 mg/ml (45 KIE/ml) na reconstitutie met 2,2 ml water voor injectie.
CEVENFACTA 5 mg (225 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie Elke injectieflacon bevat nominaal 5 mg eptacog bèta (geactiveerd) (225 KIE/injectieflacon) overeenkomstig een concentratie van ongeveer 1 mg/ml (45 KIE/ml) na reconstitutie met 5,2 ml water voor injectie.
De sterkte (IE) is bepaald met een stollingsproef. 1 KIE stemt overeen met 1.000 IE (Internationale Eenheden).
Eptacog bèta (geactiveerd) is een recombinante stollingsfactor VIIa (rFVIIa) met een molecuulmassa van ongeveer 50.000 dalton geproduceerd uit konijnenmelk door recombinante DNA-technologie.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Wit tot gebroken wit gevriesdroogd poeder.
Oplosmiddel: heldere en kleurloze oplossing.
De oplossing heeft een pH van ongeveer 6. De osmolaliteit is ongeveer 290 mOsm/kg.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
CEVENFACTA is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen en adolescenten (12 jaar en ouder) voor de behandeling van bloedingsepisodes en voor de preventie van bloedingen na een operatie of invasieve procedure in de volgende patiëntengroepen:
patiënten met congenitale hemofilie met hoog-responsieve remmers voor stollingsfactoren VIII of
IX (d.w.z. ≥ 5 Bethesda-eenheden (BE));
- patiënten met congenitale hemofilie met een lage titer aan remmers (BE<5), maar met een naar verwachting hoge anamnestische respons bij toediening van factor VIII of factor IX of resistentie tegen hogere doseringen van FVIII of FIX.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling moet gestart en toegediend worden onder toezicht van een arts met ervaring in de behandeling van hemofilie en/of bloedingsstoornissen.
Dosering
De dosis en behandelingsduur hangen af van de locatie en ernst van de bloeding of het type operatie/procedure, de behoefte aan dringende hemostase, de frequentie van toediening en de bekende responsiviteit van de patiënt op FVIIa-houdende ‘bypassing agents’ tijdens eerdere bloedingsvoorvallen.
De laboratoriumresultaten voor coagulatie (protrombinetijd (PTT)/international normalised ratio (INR), geactiveerde partiële tromboplastinetijd (aPTT), FVII coagulatie-activiteit (stollingstijd) (FVII:C)) correleren niet noodzakelijk met de hemostatische werkzaamheid van dit geneesmiddel of zijn een voorspellende waarde ervan.
De dosis, frequentie, en duur van de behandeling met CEVENFACTA moeten gebaseerd worden op de klinische reactie van de patiënt en de evaluatie van de hemostase.
De maximaal verdraagbare doses zijn niet bepaald voor dit geneesmiddel en cumulatieve dagelijkse doses hoger dan 1.025 μg/kg zijn niet onderzocht.
Behandeling van bloedingsepisodes
De behandeling met dit geneesmiddel moet gestart worden zodra een bloedingsvoorval zich voordoet.
De aanbevolen begindosis moet aangepast worden op basis van de criteria verstrekt in Tabel 1.
Voor lichte tot matige bloedingsepisodes mag de duur van de thuisbehandeling niet langer zijn dan 24 uur. Alleen na consultatie met het behandelingscentrum voor hemofilie kan een verdere thuisbehandeling overwogen worden.
Als klachten of symptomen van ernstige bloeding thuis optreden, moeten de patiënten onmiddellijk medische hulp inroepen. Om intussen elke vertraging van de behandeling te vermijden, kan een aanvangsdosis thuis worden toegediend.
In alle gevallen waar geen adequate hemostatische respons wordt bereikt (d.w.z. binnen 24 uur na de eerste toediening van CEVENFACTA voor lichte en matige bloedingsepisodes), moeten alternatieve therapieën overwogen worden.
Tabel 1: Dosering voor de behandeling van bloedingsepisodes
| Type bloeding | Aanbevolen doseringsschema | Behandelingsduur |
Licht en matig Gewrichten, oppervlakkige | 75 μg/kg om de 3 uur tot hemostase wordt bereikt. of | Houd de behandeling vol ter ondersteuning van het genezingsproces en ter |
| spieren, weke delen en slijmvliezen. | Begindosis van 225 μg/kg. Als er geen hemostase wordt bereikt binnen 9 uur, kunnen er zo nodig om de 3 uur nog eens doses van 75 μg/kg worden toegediend om hemostase te bereiken. De volgende factoren moet overwogen worden bij de keuze van de begindosis van dit geneesmiddel:
| preventie van herhaalde bloedingen na hemostase om de hemostatische plug in stand te houden. De locatie en ernst van bloeding moeten de behandelingsduur bepalen. |
Ernstig Levens- of ledemaatbedreigende bloeding, iliopsoas en diepe spier met neurovasculair letsel, retroperitoneaal, intracraniaal of gastro-intestinaal. | 225 μg/kg bij aanvang, zo nodig 6 uur later gevolgd door 75 μg/kg om de 2 uur tot hemostase is bereikt. Latere doseringen: Na het bereiken van hemostase moet de beslissing voor de dosering gebaseerd worden op de klinische evaluatie en het type bloeding, rekening houdend met de relevante waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik (zie rubriek 4.4). | Houd de behandeling vol ter ondersteuning van het genezingsproces en om herhaalde bloedingen te voorkomen. De locatie en ernst van de bloeding en het gebruik van andere procoagulante therapieën moeten de behandelingsduur bepalen. |
Er was slechts beperkte ervaring met ernstige bloedingen in de klinische studie PerSept 1.
Preventie van bloedingen bij chirurgische ingrepen of invasieve procedures De dosering van CEVENFACTA voor de preventie van bloedingen bij chirurgische ingrepen of invasieve procedures (perioperatieve behandeling) wordt weergegeven in Tabel 2.
Tabel 2: Dosering voor perioperatief bloedingsbeheer
Type chirurgische procedure | Aanbevolen doseringsschema | Behandelingsduur |
Licht Onder andere ongecompliceerde tandextractie, perifere invoering van een centrale katheter, plaatsing van een Port-a-Cath enz. | Begindosis: 75 μg/kg onmiddellijk vóór de operatie of het begin van de invasieve procedure; dan Volgende doses: 75 μg/kg om de 2 uur gedurende de eerste 48 uur na de startdosis. | De meeste lichte procedures vereisen 48 uur behandeling om hemostase te bereiken. Naar het oordeel van de clinicus kan dit geneesmiddel minder vaak dan om de 2 uur en/of minder lang dan 48 uur worden toegediend. |
| Zwaar | Preoperatieve en operatieve doses: | Dit geneesmiddel moet toegediend worden |
200 μg/kg onmiddellijk vóór de operatie, gevolgd door 75 μg/kg om de 2 uur voor de duur van de operatie De volgende postoperatieve doses kunnen toegediend worden:
De dosis en toedieningsintervallen kunnen aangepast worden door de zorgverlener op basis van de klinische evaluatie en bekende responsiviteit van de patiënt op FVIIa-bevattende ‘bypassing agents’. Na de operatie is CEVENFACTA (75 μg/kg) ook aanbevolen vóór de verwijdering van drains of hechtingen of fysiotherapie. | gedurende minstens 5 postoperatieve dagen (120 uur) en zo lang als noodzakelijk om hemostase te bereiken en de wondgenezing te ondersteunen. |
Nauwlettende opvolging is belangrijk voor de vroege detectie van mogelijke postoperatieve bloedingsvoorvallen die een aanpassing vereisen van de toedieningsintervallen.
Speciale populatie
Het toedieningsschema bij oudere patiënten en patiënten met nier- of leverinsufficiëntie is nog niet bepaald (zie rubrieken 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De werkzaamheid van CEVENFACTA bij kinderen in de leeftijd van <12 jaar is niet vastgesteld. De momenteel beschikbare gegevens worden beschreven in rubriek 4.8 en 5.1, maar er kan geen doseringsadvies worden gegeven.
In lijn met aanbevelingen van het Europees Geneesmiddelenbureau, is er geen relevante toepassing van CEVENFACTA bij pediatrische patiënten vanaf de geboorte tot jonger dan 6 maanden voor de indicatie congenitale hemofilie.
Wijze van toediening
Voor instructies over reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6. Dien de oplossing toe als een intraveneuze bolusinjectie binnen 2 minuten of korter.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen). Overgevoeligheid voor konijnen of konijneneiwitten.
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Terugvinden herkomst
Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren, moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.
Trombose
Er is beperkte informatie over de veiligheid van dit geneesmiddel bij patiënten met een voorgeschiedenis van arteriële of veneuze trombo-embolische aandoeningen, omdat deze patiënten uitgesloten waren van klinisch onderzoek naar CEVENFACTA. Dergelijke reacties zijn gemeld bij klinisch onderzoek en geneesmiddelbewaking na het in de handel brengen met eptacog alfa en aPCC/PCC (geactiveerd of niet-geactiveerd protrombinecomplex).
De volgende patiënten kunnen een hoger risico vertonen op trombo-embolische voorvallen bij gebruik van dit geneesmiddel:
- voorgeschiedenis van congenitale of verworven hemofilie die gelijktijdig worden behandeld met aPCC/PCC of andere hemostatische stoffen (zie rubriek 4.5);
- voorgeschiedenis van atherosclerose, coronairlijden, cerebrovasculaire aandoening, beknellingsletsel, sepsis of trombo-embolie.
Patiënten die dit geneesmiddel krijgen, moeten gemonitord worden op de ontwikkeling van klachten en symptomen van activatie van het stollingsstelsel of trombose. Wanneer door het laboratorium intravasculaire coagulatie of aanwezigheid van klinische trombose bevestigd werd, moet de dosis van dit geneesmiddel verlaagd worden of de behandeling moet stopgezet worden, afhankelijk van de toestand van de patiënt.
Overgevoeligheidsreacties
Overgevoeligheidsreacties, inclusief anafylaxie, kunnen optreden met dit geneesmiddel. De symptomen kunnen omvatten: netelroos, jeuk, uitslag, moeizame ademhaling, zwelling rond de mond en keel, borstbeklemming, fluitende ademhaling, duizeligheid of flauwvallen, en lage bloeddruk. In het geval van overgevoeligheidsreacties moeten patiënten de behandeling stopzetten en onmiddellijk medische hulp inroepen.
Patiënten met een bekende op IgE-gebaseerde overgevoeligheid voor caseïne kunnen een hoger risico vertonen op overgevoeligheidsreacties. Wanneer er klachten of symptomen van overgevoeligheid optreden, moet de behandeling stopgezet worden. Daaropvolgende behandelingen met dit geneesmiddel moeten dan steunen op een grondige evaluatie van de risico's en voordelen.
Neutraliserende antistoffen
Neutraliserende antistoffen kunnen ontstaan bij gebruik van dit geneesmiddel. Als de behandeling met dit geneesmiddel geen adequate hemostase oplevert, dan moet de ontwikkeling van neutraliserende antistoffen vermoed worden als mogelijke oorzaak en moeten tests uitgevoerd worden zoals klinisch geïndiceerd.
Neutraliserende antistoffen tegen andere factor VIIa-bevattende producten zijn waargenomen bij patiënten met een congenitale deficiëntie in factor VII, een niet goedgekeurde indicatie voor eptacog bèta (geactiveerd).
Oudere patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van dit geneesmiddel zijn nog niet vastgesteld bij oudere patiënten. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Patiënten met nier- of leverinsufficiëntie
De veiligheid en werkzaamheid van dit geneesmiddel zijn nog niet vastgesteld bij patiënten met nier- of leverinsufficiëntie. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Natriumgehalte
Dit middel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per injectie, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd met dit geneesmiddel.
Klinische ervaring met farmacologisch gebruik van andere FVIIa-bevattende producten wijst op een verhoogd risico op trombotische voorvallen bij gelijktijdig gebruik met geactiveerde-protrombinecomplexconcentraten (zie rubriek 4.4).
Op basis van een niet-klinische studie met eptacog alfa is het ook niet aanbevolen om rFVIIa en rFXIII te combineren. Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over interacties tussen rFVIIa en rFXIII.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er zijn geen gegevens over het gebruik van eptacog bèta (geactiveerd) bij zwangere vrouwen.
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van dit geneesmiddel te vermijden tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Het is niet bekend of eptacog bèta (geactiveerd) in de moedermelk wordt uitgescheiden. Er zijn geen studies verricht voor de evaluatie van de weerslag van eptacog bèta (geactiveerd) op de melkproductie of de aanwezigheid in moedermelk. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met CEVENFACTA moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft de mannelijke vruchtbaarheid. Er zijn geen vruchtbaarheidsgegevens beschikbaar bij mensen. Het effect van eptacog bèta (geactiveerd) op de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid is dan ook onbekend.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Het werkzame bestanddeel eptacog bèta (geactiveerd) kan geringe invloed hebben op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Duizeligheid kan optreden na toediening van het werkzame bestanddeel eptacog bèta (zie rubriek 4.8).
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
In totaal kregen 103 patiënten ten minste 1 dosis van eptacog bèta (geactiveerd). De totale veiligheidspopulatie voor de geïntegreerde analyse (zie Tabel 3) omvatte 75 unieke patiënten, in vier klinische onderzoeken, blootgesteld aan 3.418 injecties gedurende in totaal 1.117 behandelingsepisodes. De vaakst gemelde bijwerkingen waren ongemak op de infuusplaats (1,3%), hematoom op de infuusplaats (1,3%), hematoom na verrichting (1,3%), infusiegerelateerde reactie (1,3%), lichaamstemperatuur verhoogd (1,3%), duizeligheid (1,3%) en hoofdpijn (1,3%). Er kregen 28 andere patiënten één enkele intraveneuze bolusdosis van eptacog bèta (geactiveerd) in een vijfde klinische studie (Studie LFB-FVIIA-009-19): een samenvatting van de veiligheidsgegevens uit studie LFB-FVIIA-009-19 wordt later gegeven.
Pediatrische patiënten
Van de 75 patiënten opgenomen in de geïntegreerde veiligheidsanalyse waren er 34 adolescenten en kinderen: 13 (17%) waren <6 jaar, 15 (20%) tussen 6 en 12 jaar oud en 6 (8%) waren < 18 jaar.
De frequentie, het type en de ernst van de bijwerkingen bij kinderen zijn naar verwachting dezelfde als bij volwassenen.
Tabel met de lijst van bijwerkingen
In deze rubriek worden de volgende frequentiecategorieën gebruikt: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen opgegeven in volgorde van afnemende ernst.
Tabel 3 toont een lijst van de bijwerkingen.
Tabel 3: Bijwerkingen uit samengevoegde klinische onderzoeken
| Systeem/orgaanklassen | Bijwerkingen (Voorkeursterm) | Frequentie |
| Zenuwstelselaandoeningen | Duizeligheid | Vaak |
| Hoofdpijn | Vaak | |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Ongemak op de infuusplaats | Vaak |
| Hematoom op de infuusplaats | Vaak | |
| Onderzoeken | Lichaamstemperatuur verhoogd | Vaak |
| Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties | Hematoom na verrichting | Vaak |
| Injectiegerelateerde reactie | Vaak |
In studie LFB-FVIIa-009-19 werd geoordeeld dat slechts één lichte episode van hoofdpijn (in de groep met 75 µg/kg) verband hield met eptacog bèta (geactiveerd) en deze was over tegen het einde van het onderzoek. Er waren geen SAE.
Over het geheel gezien veranderden de veiligheidsgegevens van Studie 009-19 het eerder beschreven veiligheidsprofiel van CEVENFACTA niet.
Beschrijving van bepaalde bijwerkingen
Immunogeniciteit
In de samengevoegde veiligheidsgegevens voor de drie klinische kernonderzoeken van PerSept, hadden 5 van de 60 patiënten een positieve screeningproef voor antistoffen tegen CEVENFACTA bij aanvang (vóór de blootstelling aan dit geneesmiddel) en bij de controlebezoeken. Twee patiënten hadden voorbijgaand antistoffen tegen CEVENFACTA bij een aanvullende confirmatietest voor antistoffen tegen CEVENFACTA; deze werden bevestigd als niet-neutraliserende antistoffen.
Geen enkele patiënt ontwikkelde antistoffen tegen konijnenmelkeiwitten tijdens de behandeling met dit geneesmiddel. Toch is er net als met alle therapeutische proteïnen een kans op immunogeniciteit.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd.
Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er is geen ervaring met overdosering in klinisch onderzoek. Het toedieningsschema mag niet intentioneel verhoogd worden boven de aanbevolen doses vanwege de afwezigheid van informatie over het mogelijke aanvullende risico.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Bloedstollingsfactoren, ATC-code: B02BD08
Werkingsmechanisme
Onder normale omstandigheden is FVIIa de factor die de bloedstolling in gang zet na de interactie met weefselfactor (TF) aan het celoppervlak. Als het complex zich eenmaal heeft gevormd, activeert het voornamelijk factor X tot factor Xa en ook factor IX tot factor IXa. De activatie van factor X tot factor Xa start de gebruikelijke algemene reactieweg van de stollingscascade waarin protrombine wordt geactiveerd tot trombine, en dan fibrinogeen omgezet in fibrine om een hemostatische prop te vormen, waardoor stolselvorming optreedt op de plaats van de bloeding (hemostase). Deze reactie wordt sterk geamplificeerd in aanwezigheid van factor VIII en factor IX.
Bij patiënten met hemofilie A of B zijn de moleculen factor VIII en factor IX afwezig of niet functioneel, wat de amplificatie van de stolling verhindert. Dit leidt tot invaliderende bloedingen die soms levensbedreigend kunnen zijn.
Bij deze patiënten activeert FVIIa de bloedstolling door het natuurlijke “TF-afhankelijke” mechanisme. De therapeutische doses vereist om hemostase te bereiken door gebruik van FVIIa zijn echter veel hoger dan de normale concentratie van FVII(a) in de circulatie. De aanwezigheid van deze supranatuurlijke doses FVIIa induceert twee aanvullende stollingsketens.
Een tweede, “TF-onafhankelijke” stollingsketen leidt net als de “TF-afhankelijke” werking tot de vorming van FXa aan de oppervlakte van geactiveerde bloedplaatjes, zonder dat TF aan FVIIa moet binden op het celoppervlak en de structuur ervan moet veranderen. Bovendien heft het gebruik van hoge doses FVIIa ook de natuurlijke en constante inhibitie op van FVIIa door het FVII zymogeen. In een derde reactieweg concurreert FVIIa met geactiveerd proteïne C (APC) door binding aan de endotheliale proteïne C-receptor (EPCR). FVIIa moduleert de anticoagulatie in dalende richting door de klieving van factor Va, de FXa-cofactor, door het APC te beperken.
Door de combinatie van deze drie reactiewegen kan FVIIa de behoefte aan FVIIIa of FIXa omzeilen en zo de hemostase herstellen bij hun afwezigheid of zelfs in de aanwezigheid van remmers.
Farmacodynamische effecten
Laboratoriumevaluaties van de stolling correleren niet noodzakelijk met de hemostatische werkzaamheid van dit geneesmiddel of zijn een voorspellende waarde ervan.
In de klinische studie in fase 1b heeft dit geneesmiddel een dosis- en concentratie-afhankelijk farmacodynamisch effect vertoond op de het stollingsstelsel, inclusief een verkorting van de aPTT en de PTT, en een toename van de trombinegeneratietest met bloedplaatjes (TGT) en de absolute sterkte van het stolsel (op fibrine gebaseerde trombo-elastometrie).
Klinische werkzaamheid en veiligheid
De werkzaamheid van dit geneesmiddel werd geëvalueerd in drie klinisch onderzoeken in fase 3 bij in totaal 60 mannelijke patiënten met congenitale hemofilie A of B met remmers. De veiligheid van dit geneesmiddel werd geëvalueerd in deze drie klinische onderzoeken en ook in fase 1b (15 patiënten) en in een aanvullende klinische studie met evaluatie van de PK als primaire doelstelling (28 patiënten), bij in totaal 103 unieke mannelijke patiënten met congenitale hemofilie A of B met remmers.
Werkzaamheid voor de behandeling van bloedingen bij volwassenen en adolescenten:
PerSept 1 was een multicentrische, open, gerandomiseerde, cross-overstudie in fase 3 van twee aanvankelijke toedieningsschema's. De algemene doelstellingen van dit onderzoek waren de evaluatie van de veiligheid en werkzaamheid van twee toedieningsschema's van het geneesmiddel voor de volledige typologie van de ernst van bloedingsepisodes (licht, matig, en ernstig), en de evaluatie van de farmacokinetiek. Volgens het onderzoeksprotocol moesten patiënten ≥12 jaar (tot en met 75 jaar) met congenitale hemofilie A of B met remmers van FVIII of FIX (positieve remmertest met BE-drempelwaarde ingesteld op 5) opgenomen worden.
Patiënten die voldeden aan alle inclusiecriteria werden gerandomiseerd om te beginnen met het onderzoek met een behandelingsschema van ofwel 75 µg/kg ofwel 225 µg/kg van dit geneesmiddel. Er werden 27 volwassen en adolescente patiënten ( ≥12 jaar tot jonger dan 65 jaar) opgenomen en geëvalueerd voor de behandeling van 468 bloedingsepisodes met een mediaan van 12 bloedingsepisodes per patiënt.
De resultaten van een analyse van het percentage van met succes behandelde bloedingsepisodes met een “goede” of “uitstekende” respons (aan de hand van een evaluatieschaal met vier punten), ongeacht de ernst, 12 uur na de initiële toediening van dit geneesmiddel (primair eindpunt voor werkzaamheid) worden weergegeven in Tabel 4. Hierin werden ontbrekende antwoorden verwerkt als falen van de behandeling.
Tabel 4: Proportie bloedingsepisodes met een “goede” of “uitstekende” respons, ongeacht de ernst, 12 uur na de initiële toediening van CEVENFACTA (behandelde populatie) – ontbrekende antwoorden werden verwerkt als falen - studie PerSept 1
Aanvankelijk toedieningsschema op het moment van de bloedingsepisode | Totaal (N=27) | ||
| 75 µg/kg (N=25) | 225 µg/kg (N=25) | ||
| Aantal bloedingsepisodes | 252 | 216 | 468 |
| Aantal succesvol | 204 (81,0%) | 195 (90,3%) | 399 (85,3%) |
| Aantal gefaald | 48 (19,0%) | 21 (9,7%) | 69 (14,7%) |
| Proportie geslaagd [95% BI] | 0,810 [0,709; 0,910] | 0,903 [0,829; 0,977] | 0,853 [0,770; 0,935] |
| p-waarde 1 | <0,001 | <0,001 | <0,001 |
| Afkorting: BI: = betrouwbaarheidsinterval. | |||
| Opmerkingen: Tabel gestratificeerd naar werkelijk toedieningsschema op het moment van de bloedingsepisode. Patiënten | |||
| die Fase A voltooiden zonder veiligheidsproblemen begonnen aan behandelingsfase B met hetzelfde schema voor | |||
| CEVENFACTA als waarnaar ze waren gerandomiseerd in fase A (ofwel 75 µg/kg ofwel 225 µg/kg). Daarna werden de | |||
| patiënten om de 12 weken tot het einde van de studie gekruist naar het andere behandelingsschema. | |||
| 1 p-waarde van eenzijdige normale approximatietest van H0: p ≤0,55, waar p het werkelijke percentage is van succesvol | |||
| behandelde bloedingsepisodes na 12 uur, met een aanpassing voor de correlatie tussen bloedingsepisodes voor een bepaalde | |||
| patiënt. De test werd uitgevoerd op niveau 0,0125 (aangepast van 0,025 naar 0,0125 om rekening te houden met | |||
| multipliciteit van de tests). | |||
| PerSept: Programme for the evaluation of recombinant factor Seven efficacy by prospective clinical trials (Programma | |||
| voor de evaluatie van de werkzaamheid van recombinant factor VII door prospectieve klinische studies) | |||
Bovendien was de evaluatie na 24 uur van de meeste bloedingsepisodes “goed” of “uitstekend”; de respons was 96,7% [93,3%, 100%] en 99,5% [98,6%, 100%] met de respectievelijke schema's van 75 µg/kg en 225 µg/kg. De mediane duur tot de evaluatie “goed” of “uitstekend” door de patiënt voor een bloedingsepisode was 5,98 uur voor het schema met 75 μg/kg en 3 uur voor dat met 225 μg/kg.
Met betrekking tot geneesmiddelgebruik was een mediaan van 1 en 2 injecties nodig voor de behandeling van een bloedingsepisode met de respectievelijke schema's van 225 en 75 µg/kg.
PerSept 2 was een wereldwijde, multicentrische, open, gerandomiseerde, cross-overstudie in fase 3 van twee aanvankelijke toedieningsschema's. De algemene doelstellingen van dit onderzoek waren de evaluatie van de veiligheid en werkzaamheid van twee toedieningsschema's van het geneesmiddel voor de volledige typologie van de ernst van bloedingsepisodes (licht, matig, en ernstig), en de evaluatie van de farmacokinetiek. Het onderzoek omvatte patiënten <12 jaar met congenitale hemofilie A of B met remmers van FVIII of FIX (positieve remmertest met BE-drempelwaarde ingesteld op 5).
Patiënten die voldeden aan alle inclusiecriteria werden gerandomiseerd om te beginnen met het onderzoek met ofwel 75 µg/kg ofwel 225 µg/kg van dit geneesmiddel.
Er werden 25 kinderen (11,3 maanden tot <12 jaar) opgenomen en geëvalueerd voor de behandeling van 549 bloedingsepisodes met een mediaan van 17 bloedingsepisodes per patiënt.
De resultaten van een analyse van het percentage van met succes behandelde bloedingsepisodes met een “goede” of “uitstekende” respons (aan de hand van een evaluatieschaal met vier punten), ongeacht de ernst, 12 uur na de initiële toediening van dit geneesmiddel (primair eindpunt voor werkzaamheid) worden weergegeven in Tabel 5. Hierin werden ontbrekende antwoorden verwerkt als falen van de behandeling.
Tabel 5: Proportie bloedingsepisodes met een “goede” of “uitstekende” respons, ongeacht de ernst, 12 uur na de initiële toediening van CEVENFACTA (behandelde populatie) – studie PerSept 2
Aanvankelijk toedieningsschema op het moment van de bloedingsepisode | Totaal (N=25) | ||
| 75 µg/kg (N=23) | 225 µg/kg (N) | ||
| Aantal bloedingsepisodes | 239 | 310 | 549 |
| Aantal succesvol | 158 (66,1%) | 190 (61,3%) | 348 (63,4%) |
| Aantal gefaald | 81 (33,9%) | 120 (38,7%) | 201 (36,6%) |
| Proportie geslaagd [95% BI] | 0,661 [0,530; 0,792] | 0,613 [0,487; 0,739] | 0,634 [0,517; 0,751] |
| p-waarde 1 | 0,048 | 0,164 | 0,080 |
| Afkorting: BI: = betrouwbaarheidsinterval. | |||
| Opmerkingen: Tabel gestratificeerd naar werkelijk behandelingsschema op het moment van de bloedingsepisode. Patiënten | |||
| die Fase A voltooiden zonder veiligheidsproblemen begonnen aan behandelingsfase B met hetzelfde behandelingsschema | |||
| als waarnaar ze waren gerandomiseerd in fase A (ofwel 75 µg/kg ofwel 225 µg/kg). Daarna werden de patiënten om de 12 | |||
| weken tot het einde van de studie gekruist naar het andere behandelingsschema. | |||
| 1 p-waarde van eenzijdige normale approximatietest van H0: p ≤0,55, waar p het werkelijke percentage is van succesvol | |||
| behandelde lichte/matige/ernstige bloedingsepisodes na 12 uur, met een aanpassing voor de correlatie tussen | |||
| bloedingsepisodes voor een bepaalde patiënt. De test werd uitgevoerd op niveau 0,0125 (aangepast van 0,025 naar 0,0125 | |||
| om rekening te houden met multipliciteit van de tests). | |||
| PerSept: Programme for the evaluation of recombinant factor Seven efficacy by prospective clinical trials (Programma | |||
| voor de evaluatie van de werkzaamheid van recombinant factor VII door prospectieve klinische studies) | |||
De werkzaamheidsresultaten worden niet overtuigend geacht voor PerSept 2: het primair eindpunt voor werkzaamheid werd niet gehaald (dus het objectieve prestatiecriterium (OPC) werd niet overschreden). Zie rubriek 4.2.
Werkzaamheid voor de preventie van bloedingen bij operaties en invasieve procedures:
PerSept 3 was een multicentrische, open, eenarmige studie in fase 3 ter evaluatie van de veiligheid en werkzaamheid van dit geneesmiddel bij patiënten vanaf ≥6 maanden tot ≤75 jaar, met hemofilie A of B met remmers tegen FVIII of FIX (positieve remmertest met BE-drempelwaarde ingesteld op 5), en voor wie een electieve chirurgie of een andere invasieve procedure gepland was. Er werden 12 patiënten gerekruteerd voor het onderzoek (6 in de groep voor een kleine operatie en 6 in de groep voor een zware operatie).
Voor een zware chirurgische/invasieve procedure werd de behandeling toegediend met een initiële intraveneuze bolusinjectie van 200 μg/kg gedurende ≤2 minuten onmiddellijk vóór de chirurgische incisie of de aanvang van de invasieve procedure. Voor een lichte electieve chirurgische/invasieve procedure werd dit geneesmiddel toegediend met een initiële intraveneuze bolusinjectie van 75 μg/kg gedurende ≤2 minuten onmiddellijk vóór de chirurgische incisie of de aanvang van een invasieve procedure. Voor zowel lichte als zware procedures werd de toediening herhaald met een frequentie van minstens 2 uur in een dosis van 75 μg/kg tijdens en na de chirurgische/invasieve procedure. De mediane blootstellingsduur was 18 dagen (zware procedures) en 2,2 dagen (lichte procedures). Het primair werkzaamheidseindpunt was het percentage chirurgische of andere invasieve procedures met een “goede” of “uitstekende” respons op de behandeling 48 (±4) uur na de laatste toediening van dit geneesmiddel, zoals geëvalueerd door de onderzoeksarts. Deze evaluatie was gebaseerd op de totaliteit van de evaluaties uitgevoerd bij de patiënt op elk tijdstip, rekening houdend met de peroperatieve hemostatische evaluatie van de chirurg, het aantal (interventies voor) bloedingsepisodes, secretie, bloedtransfusies, en de gebruikte hoeveelheid geneesmiddel. De primaire analyse was gebaseerd op niet ontbrekende evaluaties.
Zes volwassenen (tot 56 jaar oud) en 6 pediatrische patiënten (1 adolescent (14 jaar oud) en 5 kinderen (2 tot 9 jaar oud)) kregen dit geneesmiddel voor in totaal 12 invasieve procedures, waaronder 6 zware en 6 lichte. Vier patiënten die eerder hadden deelgenomen aan PerSept 1 (2 patiënten) en PerSept 2 (2 patiënten) werden opgenomen in PerSept 3.
Van de 12 chirurgische procedures werd voor 9 (81,8%) procedures door de onderzoeksarts geoordeeld dat ze succesvol waren behandeld (“goede” of “uitstekende” respons) op 48 uur na de laatste toediening van dit geneesmiddel. Er waren 2 (18,2%) mislukte behandelingen (“slechte” respons), en 1 evaluatie ontbrak vanwege stopzetting van het onderzoek (intrekking van toestemming) vóór de evaluatie na 48 uur.
De 2 mislukte behandelingen (“slechte” respons) waren in de groep met zware chirurgie. De respons van één van hen werd beoordeeld als “slecht” vanwege stopzetting van het onderzoek als gevolg van een TEAE die leidde tot de dood (postoperatief hematoom binnen 2 dagen na de laatste dosis van dit geneesmiddel met antihemorragische noodbehandeling binnen 52 uur na de laatste dosis van dit geneesmiddel): Dit was een patiënt die 1 dag na toediening van geneesmiddelen een postoperatief hematoom ontwikkelde, vervolgens 3 dagen na toediening van het geneesmiddel een ernstige gastro-intestinale bloeding en ernstige anemie door bloedverlies, wat heeft geleid de dood op dezelfde dag. Voor de gastro-intestinale bloedingen en anemie door bloedverlies werd initieel het verband met het onderzoeksgeneesmiddel gemeld als onwaarschijnlijk en daarna veranderd naar waarschijnlijk door de onderzoeksarts. Volgens de onafhankelijke datamonitoringscommissie (DMC) en de herevaluatie van de opdrachtgever, werd het oorzakelijke verband tenslotte beoordeeld als "geen verband". De andere gefaalde behandeling vereiste noodbehandeling postoperatief op Dag 7. Op dit moment werd dat beschouwd als een gefaalde behandeling.
Het peroperatieve hemostatische effect werd geëvalueerd als “uitstekend” of “goed” voor alle 12 lichte en zware operaties. Het gemiddelde geschatte werkelijke peroperatieve bloedverlies was lager dan het gemiddelde maximale voorspelde bloedverlies (voor een patiënt zonder bloedingsstoornis die dezelfde procedure ondergaat) voor zowel lichte operaties (2,3 ml reëel peroperatief en 4,2 ml maximaal voorspeld) als zware operaties (respectievelijk 270,0 ml en 350,0 ml).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
De farmacokinetiek werd geëvalueerd in de klinische studie LFB-FVIIA-009-19 bij 28 patiënten met hemofilie A, met of zonder remmers tegen FVIII (gemiddelde leeftijd: 37,2 (mediaan 15,1 (spreiding 19-70 jaar)) die één enkele dosis kregen van eptacog bèta (geactiveerd) (hetzij 75 µg/kg, hetzij 225 µg/kg).
Dit geneesmiddel vertoont een farmacokinetisch profiel dat vergelijkbaar is met andere rhFVIIa-producten met een toename in plasmaconcentraties kort na de injectie gevolgd door een bi-exponentieel verval van de maximale concentratie naar de beginwaarde op ongeveer 8-12 uur na de toediening.
De gegevens werden geanalyseerd aan de hand van een niet-compartimentele analyse (NCA). De resultaten van de farmacokinetische analyse na één enkele intraveneuze bolustoediening van hetzij 75 μg/kg, hetzij 225 μg/kg van dit geneesmiddel bij 28 volwassen patiënten worden weergegeven in Tabel 6.
Tabel 6: Farmacokinetische parameters voor CEVENFACTA (meetkundig gemiddelde [CV%]) bij volwassenen
| Parameter (meetkundig gemiddelde (CV%)) | Cmax (ng/ml) | Klaring (l/uur) | Vd (l) | AUC0-inf (ng*uur/ml) | t1/2 (uur) |
| 75 μg/kg (n=14) | 938 (37) | 5,1 (37) | 8,2 (37) | 1.008 (47) | 2,3 (16) |
| 225 μg/kg (n=14) | 3.211 (23) | 4,5 (20) | 7 (22) | 3.571 (26) | 2,0 (8) |
Cmax= maximale plasmaconcentratie; AUC0-inf = Oppervlakte onder de kromme van tijdstip 0 tot oneindig; t1/2= terminale halfwaardetijd; Vd= distributievolume
De niet-compartimentele analyse wees op een approximatieve dosisproportionaliteit tussen 75 μg/kg en 225 μg/kg van eptacog bèta (geactiveerd), met een meetkundig gemiddelde AUC0-inf en Cmax die toenamen met respectievelijk factor 3,5 en 3,4 voor dosisverhogingen met een factor 3.
NB: een hogere blootstelling (AUC en Cmax) werd bij een hoger lichaamsgewicht (vooral relevant voor proefpersonen met obesitas) voor elk van de beschikbare doses (75µg/kg en 225 µg/kg). De gegevens in deze subgroep zijn momenteel weliswaar beperkt, maar de mogelijke doseringsaanbevelingen zullen bijgewerkt worden zodra er voldoende gegevens beschikbaar zullen zijn.
Er zijn beperkte farmacokinetische gegevens voor ouderen: 3 oudere patiënten, uit PK-studie LFB-FVIIA-009-19, werden opgenomen in het klinisch onderzoek, 1 van 70 jaar in de arm op 75 µg/kg als eenmalige intraveneuze dosis, en 2 (de oudste 67 jaar) in de arm op 225 µg/kg als eenmalige intraveneuze dosis.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar voor patiënten met nier- en leverstoornissen.
Er werd geen klinisch onderzoek uitgevoerd met dit geneesmiddel voor de evaluatie van de massabalans. Er wordt evenwel verwacht dat het metabolisme verloopt via proteolyse in de lever en uitscheiding in urine en feces (aminozuren) volgens de beschikbare literatuur.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Alle bevindingen uit het preklinische veiligheidsprogramma hielden verband met het farmacologische effect van rFVIIa.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Poeder
Argininehydrochloride
Isoleucine
Trinatriumcitraatdihydraat
Glycine
Lysinehydrochloride
Polysorbaat 80
Zoutzuur (voor aanpassing van de pH)
Oplosmiddel
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
Na reconstitutie moet het product bewaard worden in de injectieflacon en toegediend worden binnen 4 uur. Al de ongebruikte oplossing moet 4 uur na reconstitutie worden vernietigd.
Voor meer informatie over instructies voor reconstitutie: zie ook rubriek 6.6.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 30°C.
Niet in de vriezer bewaren.
De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.
Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking en speciale benodigdheden voor toediening
Elke verpakking bevat:
CEVENFACTA 1 mg (45 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
- 1 glazen injectieflacon met poeder (1 mg) voor oplossing voor injectie,
- 1 steriele injectieflaconadapter voor reconstitutie voorzien van een 5 µm filter,
- 1 voorgevulde spuit met water voor injectie (1,1 ml),
- 1 zuiger, en een backstop.
CEVENFACTA 2 mg (90 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
- 1 glazen injectieflacon met poeder (2 mg) voor oplossing voor injectie,
- 1 steriele injectieflaconadapter voor reconstitutie voorzien van een 5 µm filter,
- 1 voorgevulde spuit met water voor injectie (2,2 ml),
- 1 zuiger, en een backstop.
CEVENFACTA 5 mg (225 KIE) poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
- 1 glazen injectieflacon met poeder (5 mg) voor oplossing voor injectie,
- 1 steriele injectieflaconadapter voor reconstitutie voorzien van een 5 µm filter,
- 1 voorgevulde spuit met water voor injectie (5,2 ml),
- 1 zuiger, en een backstop.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Na reconstitutie met de meegeleverde set ziet de oplossing eruit als een heldere tot licht troebele kleurloze vloeistof vrij van vreemde partikels.
Het gereconstitueerde geneesmiddel moet visueel gecontroleerd worden op neerslag vóór de toediening. Gebruik geen oplossingen die troebel zijn of neerslag vertonen.
Aanwijzingen voor reconstitutie
Er moeten altijd een aseptische techniek en een vlak werkoppervlak gebruikt worden tijdens de reconstitutieprocedure.
- 1. De CEVENFACTA poederinjectieflacon en voorgevulde spuit met oplosmiddel moeten op kamertemperatuur (tussen 15°C en 25°C) gebracht zijn op het moment van de reconstitutie.
- 2. Verwijder de kunststof dop van de injectieflacon (Fig. A). Als de dop los zit of ontbreekt, mag u de injectieflacon niet gebruiken.
- 3.
Veeg de rubber stop op de injectieflacon af met een alcoholwatje. Laat de alcohol opdrogen.
Zorg dat u na het reinigen met de alcohol de rubber stop niet meer aanraakt met uw vingers en er ook geen andere voorwerpen mee aanraakt tot u de injectieflaconadapter bevestigt, omdat er zo ziektekiemen doorgegeven kunnen worden (Fig. B).
- 4.
Open de verpakking van de injectieflaconadapter door de beschermende papieren folie ervan te verwijderen, zonder de binnenkant aan te raken. Haal de injectieflaconadapter niet uit de verpakking. De prikker van de adapter moet uitgelijnd zijn op het midden van de grijze rubber stop (Fig. C).
A
B
C
- 5. Draai de verpakking om. Druk de adapterprikker krachtig door de rubber stop van de injectieflacon (Fig. D).
- 6. Knijp voorzichtig in het kunststof kapje en trek het omhoog om het te verwijderen van de injectieflaconadapter. Raak de blootgestelde prikker van de injectieflaconadapter niet aan (Fig. E).
- 7. Verwijder de kap van de voorgevulde spuit door het lichaam van de spuit met één hand vast te houden en met de andere hand de spuitkap los te schroeven (naar links draaien). Raak de spuittip niet aan. Gebruik de voorgevulde spuit niet als de spuitkap los zit of ontbreekt (Fig. F).
- 8. Terwijl u de randen van de injectieflaconadapter vasthoudt, schroeft u de voorgevulde spuit erop (een paar slagen naar rechts) tot deze begint vast te zitten. Let op dat u deze niet te vast aandraait, want u moet de spuit later weer los maken (Fig. G).
- 9. Houd de zuiger bij het bovenste brede uiteinde in één hand en het spuitlichaam in uw andere hand. Steek de zuiger in de spuit, en draai dan een paar keer rechtsom zodat de zuiger vast zit aan de grijze rubber stop in de spuit (Fig. H).
- 10.
Duw de zuiger zeer traag tot de bodem van de spuit, zodat alle vloeistof uit de spuit in de injectieflacon geduwd wordt. Duw niet te snel, want dan kan er te veel schuim en lucht in de injectieflacon terechtkomen (Fig. I).
D
E
F
G
H
- 11.
Zwenk de injectieflacon zachtjes rond of rol deze tussen de handen tot alle poeder opgelost is.
Schud niet met de injectieflacon, want dan ontstaan er schuim en luchtbellen (Fig. J).
- 12.
Zonder enig geneesmiddel in de spuit op te zuigen, schroeft u de spuit van de
injectieflaconadapter (naar links) tot deze helemaal los is. Verwijder de injectieflaconadapter van de injectieflacon (Fig. K).
- 13. Zuig het vloeibare geneesmiddel uit de injectieflacon(s), met een spuit ter beschikking gesteld door uw apotheker die groot genoeg is om uw voorgeschreven dosis te bevatten.
Als uw dosis meer dan één injectieflacon vereist, herhaal de stappen hierboven dan met aanvullende kits tot de vereiste dosis bereikt is.
Instructies voor toediening
Het geneesmiddel moet worden toegediend binnen 4 uur na reconstitutie
Het geneesmiddel kan binnen 2 minuten of minder toegediend worden als intraveneuze infusie.
Instructies voor afvalverwerking
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Laboratoire français du Fractionnement et des Biotechnologies
Tour W
102 Terrasse Boieldieu, 19ème Étage
92800 Puteaux
Frankrijk
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/22/1664/001
EU/1/22/1664/002
EU/1/22/1664/003
I
K
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning:
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu
