Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Camcevi – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Camcevi

CAMCEVI 21 mg suspensie voor injectie met verlengde afgifte

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

CAMCEVI 21 mg suspensie voor injectie met verlengde afgifte

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke voorgevulde spuit met suspensie voor injectie met verlengde afgifte bevat leuprorelinemesilaat overeenkomend met 21 mg leuproreline (in een injecteerbaar volume van ongeveer 0,25 ml).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Suspensie voor injectie met verlengde afgifte.

Voorgevulde spuit met een vaalwitte tot bleekgele stroperige en melkachtige suspensie.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

CAMCEVI is geïndiceerd voor de behandeling van hormoonafhankelijke gevorderde prostaatkanker en voor de behandeling van hoog-risico gelokaliseerde en lokaal gevorderde hormoonafhankelijke prostaatkanker in combinatie met radiotherapie.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

Volwassen prostaatkankerpatiënten

CAMCEVI dient te worden toegediend onder begeleiding van een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg die deskundigheid heeft in de controle van de respons op de behandeling.

CAMCEVI 21 mg wordt iedere drie maanden als een enkele subcutane injectie toegediend. De geïnjecteerde suspensie vormt een vast afgiftedepot van het geneesmiddel en zorgt voor een continue afgifte van leuproreline gedurende een periode van drie maanden.

Als algemene regel geldt dat de therapie van gevorderde prostaatkanker met leuproreline een langdurige behandeling inhoudt en de therapie dient niet te worden afgebroken wanneer remissie of verbetering optreedt.

Leuproreline kan worden gebruikt als neo-adjuvante of adjuvante therapie in combinatie met radiotherapie in hoog-risico gelokaliseerde en lokaal gevorderde prostaatkanker.

De respons op leuproreline dient te worden gecontroleerd middels klinische parameters en meting van spiegels van prostaatspecifiek antigeen (PSA) in serum. Klinische studies hebben aangetoond dat testosteronspiegels gedurende de eerste 3 dagen van de behandeling toenamen bij de meerderheid van patiënten die geen orchidectomie hadden ondergaan. Hierna daalden de spiegels binnen 3 - 4 weken tot beneden het medische castratieniveau. Eenmaal bereikt, werd het castratieniveau gehandhaafd zo lang als de therapie voortduurde (<1% testosterondoorbraken). Indien een patiëntenrespons suboptimaal lijkt te zijn, dient bevestigd te worden of de testosteronspiegels in serum het castratieniveau hebben bereikt of op dit niveau blijven.

Bij patiënten met gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker die niet chirurgisch gecastreerd zijn, die een gonadotropine-releasing hormoon (LHRH-)agonist zoals leuproreline ontvangen en die geschikt zijn voor behandeling met androgeenbiosynthese-remmers of androgeenreceptor-remmers, kan de behandeling met een LHRH-agonist worden voortgezet.

Speciale patiëntengroepen

Verminderde nier-/leverwerking

Er zijn geen klinische studies uitgevoerd bij patiënten met een gestoorde lever- of nierfunctie.

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van leuproreline bij kinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar zijn niet vastgesteld (zie ook rubriek 4.3). Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

CAMCEVI dient alleen subcutaan toegediend te worden door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die bekend zijn met deze procedures. De instructies voor toediening van dit geneesmiddel dienen nauwgezet te worden opgevolgd (zie rubriek 6.6).

Intra-arteriële of intraveneuze injectie moet absoluut worden vermeden.

Net zoals bij andere geneesmiddelen die via subcutane injectie worden toegediend, dient de injectieplaats regelmatig te worden gewisseld.

4.3 Contra-indicaties

CAMCEVI is gecontra-indiceerd bij vrouwen en bij kinderen.

Overgevoeligheid voor de werkzame stof, voor andere LHRH-agonisten of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

Bij patiënten die reeds een orchidectomie hebben ondergaan (net zoals met andere LHRH-agonisten, resulteert de behandeling met leuproreline in geval van chirurgische castratie niet in een verdere afname van de testosteronspiegels in serum).

Als monotherapie bij prostaatcarcinoompatiënten met compressie van de wervelkolom of bewijs van metastasen in de wervelkolom (zie ook rubriek 4.4).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Androgeendeprivatietherapie kan het QT-interval verlengen

Bij patiënten met een voorgeschiedenis van of met risicofactoren voor QT-verlenging en bij patiënten die gelijktijdig geneesmiddelen gebruiken die het QT-interval zouden kunnen verlengen (zie rubriek 4.5) dient de arts voorafgaand aan de start met leuproreline de risico-batenanalyse te evalueren, waaronder de kans op torsade de pointes. Periodieke monitoring van elektrocardiogrammen en elektrolyten moet worden overwogen.

Cardiovasculaire aandoeningen

Er is een verhoogd risico gemeld op het ontwikkelen van een myocardinfarct, plotselinge hartdood en beroerte in combinatie met het gebruik van LHRH-agonisten bij mannen. Het risico lijkt gering, gebaseerd op de gerapporteerde odds ratio’s, en dient zorgvuldig te worden geëvalueerd samen met cardiovasculaire risicofactoren bij het bepalen van een behandeling voor patiënten met prostaatkanker. Patiënten die behandeld worden met LHRH-agonisten dienen gemonitord te worden op symptomen en tekenen van ontwikkeling van cardiovasculaire aandoeningen en behandeld te worden volgens de huidige klinische praktijk.

Voorbijgaande testosteron ‘flare’

Leuproreline veroorzaakt, net zoals andere LHRH-agonisten, een voorbijgaande toename van serumconcentraties van testosteron, dihydrotestosteron en zure fosfatase gedurende de eerste week van de behandeling. Patiënten kunnen verslechtering van symptomen of het optreden van nieuwe symptomen ervaren, waaronder botpijn, neuropathie, hematurie, of obstructie van de ureter of blaasuitgang (zie rubriek 4.8). Doorgaans nemen deze symptomen af bij voortzetting van de behandeling.

Aanvullende toediening van een geschikt antiandrogeen dient te worden overwogen vanaf 3 dagen voor de behandeling met leuproreline en gedurende de eerste 2 tot 3 weken van de behandeling. Het is beschreven dat deze behandeling de restklachten van een initiële testosterontoename voorkomt.

Na chirurgische castratie zal behandeling met leuproreline niet leiden tot een verdere afname van testosteronspiegels in serum bij mannelijke patiënten.

Botdichtheid

In de medische literatuur is afname van de botdichtheid gemeld bij mannen die een orchidectomie hebben ondergaan of zijn behandeld met LHRH-agonisten (zie rubriek 4.8).

Antiandrogeentherapie verhoogt het risico op botbreuken ten gevolge van osteoporose significant. Er zijn slechts weinig gegevens hierover beschikbaar. Breuken ten gevolge van osteoporose werden waargenomen bij 5% van de patiënten na een 22 maanden durende farmacologische androgeendeprivatietherapie en bij 4% van de patiënten na 5 tot 10 jaar behandeling. Het risico op breuken ten gevolge van osteoporose is over het algemeen hoger dan het risico op pathologische breuken.

Afgezien van langdurige testosterondeficiëntie, kunnen toenemende leeftijd, roken, consumptie van alcohol, obesitas en onvoldoende lichaamsbeweging een invloed hebben op de ontwikkeling van osteoporose.

Hypofyse-apoplexie

Tijdens postmarketing onderzoek werden zeldzame gevallen van hypofyseapoplexie (een klinisch syndroom voortkomend uit een infarct van de hypofyse) gemeld na de toediening van LHRH-agonisten. Het merendeel van de gevallen trad op binnen 2 weken na de eerste dosis en enkele gevallen deden zich binnen het eerste uur voor. In deze gevallen kwam hypofyse-apoplexie tot uiting door plotselinge hoofdpijn, braken, visuele veranderingen, oftalmoplegie, verandering in mentale toestand en soms cardiovasculaire shock. Directe medische hulp is vereist.

Metabole veranderingen

Hyperglykemie en een verhoogd risico op het ontwikkelen van diabetes zijn gemeld bij mannen die behandeld zijn met LHRH-agonisten. Hyperglykemie kan wijzen op een ontwikkeling van diabetes mellitus of een verslechtering van de glykemische controle bij patiënten met diabetes. De bloedglucosespiegel en/of het gehalte van geglycosyleerd hemoglobine (HbA1c) moet periodiek worden gecontroleerd bij patiënten die behandeld worden met een LHRH-agonist, en indien nodig moeten patiënten volgens de huidige klinische praktijk voor hyperglykemie of diabetes worden behandeld. Metabole veranderingen in verband met LHRH-analogen kunnen ook leververvetting omvatten.

Convulsies

Post-marketing zijn gevallen van convulsies waargenomen bij patiënten met of zonder een voorgeschiedenis van predisponerende factoren, die behandeld werden met leuproreline (zie rubriek 4.8). Convulsies dienen behandeld te worden volgens de huidige klinische praktijk.

Idiopathische intracraniële hypertensie

Idiopathische intracraniële hypertensie (pseudotumor cerebri) is gemeld bij patiënten die leuproreline ontvingen. Patiënten moeten worden gewaarschuwd voor tekenen en symptomen van idiopathische intracraniële hypertensie, waaronder ernstige of terugkerende hoofdpijn, zichtstoornissen en tinnitus. Indien idiopathische intracraniële hypertensie optreedt, moet worden overwogen het gebruik van leuproreline te staken.

Ernstige bijwerkingen van de huid

In verband met behandeling met leuproreline zijn ernstige bijwerkingen van de huid (severe cutaneous adverse reactions, SCAR’s) gemeld, waaronder Stevens-Johnson-syndroom (SJS) en toxische epidermale necrolyse (TEN), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn. Wanneer dit geneesmiddel wordt voorgeschreven, dienen patiënten te worden ingelicht over de tekenen en symptomen. Zij moeten nauwlettend worden gecontroleerd op huidreacties. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, dan moet leuproreline onmiddellijk worden stopgezet en een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig).

Andere voorvallen

Gevallen van ureterobstructie en compressie van de wervelkolom, die kan bijdragen aan verlamming met of zonder fatale complicaties, zijn gemeld na gebruik van LHRH-agonisten. Indien compressie van de wervelkolom of een gestoorde nierfunctie zich ontwikkelen, dient standaardtherapie voor deze complicaties te worden ingesteld.

Patiënten met vertebrale- en/of hersenmetastasen alsook patiënten met een urinewegobstructie dienen nauwkeurig te worden gemonitord gedurende de eerste paar weken van behandeling.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen farmacokinetisch onderzoek naar geneesmiddeleninteracties uitgevoerd. Er zijn geen meldingen van interacties van leuproreline met andere geneesmiddelen.

Aangezien androgeendeprivatietherapie het QT-interval kan verlengen, moet het gelijktijdig gebruik van leuproreline met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze het QT-interval verlengen en met geneesmiddelen die torsade de pointes kunnen induceren, zoals klasse IA (bijvoorbeeld kinidine, disopyramide) of klasse III (bijvoorbeeld amiodaron, sotalol, dofetilide, ibutilide) antiaritmica, methadon, moxifloxacine, antipsychotica, enz. zorgvuldig worden geëvalueerd (zie rubriek 4.4).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

CAMCEVI is gecontra-indiceerd bij vrouwen.

Gebaseerd op bevindingen bij dieren en de werkingsmechanismen kan leuproreline de vruchtbaarheid bij mannen met reproductief potentieel aantasten (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Leuprorelinebevattende geneesmiddelen hebben een geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Toediening van dit geneesmiddel kan vermoeidheid, duizeligheid en gezichtsstoornissen veroorzaken (zie rubriek 4.8). Patiënten moeten worden geadviseerd om niet te rijden of machines te bedienen als deze bijwerkingen optreden.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Bijwerkingen die bij leuprorelinebevattende geneesmiddelen zijn waargenomen, zijn overwegend het gevolg van de specifieke farmacologische werking van leuproreline, te weten de toename en afname van bepaalde hormoonspiegels. De meest beschreven bijwerkingen zijn opvliegers, nausea, malaise, vermoeidheid en voorbijgaande lokale irritatie op de injectieplaats. Milde of matige opvliegers komen bij circa 58% van de patiënten voor.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De volgende bijwerkingen werden gerapporteerd gedurende klinische studies met leuprorelinebevattende geneesmiddelen voor injectie bij patiënten met gevorderd prostaatcarcinoom. De bijwerkingen zijn geclassificeerd, naar frequentie, als zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 1: Bijwerkingen gemeld voor leuprorelinebevattende geneesmiddelen voor injectie

Infecties en parasitaire aandoeningen
vaaknasofaryngitis
somsurineweginfectie, lokale infectie van de huid

Bloed- en

lymfestelselaandoeningen

vaakhematologische veranderingen, anemie

Voedings- en

stofwisselingsstoornissen

somsverergering van diabetes mellitus
Psychische stoornissen
somsabnormale dromen, depressie, verminderd libido
Zenuwstelselaandoeningen
somsduizeligheid, hoofdpijn, hypo-esthesie, slapeloosheid, smaakstoornis, reukstoornis, vertigo
zeldenabnormale onwillekeurige beweging
niet bekendidiopathische intracraniële hypertensie (pseudotumor cerebri) (zie rubriek 4.4)
Hartaandoeningen
somsQT-verlenging (zie rubriek 4.4 en 4.5), myocardinfarct (zie rubriek 4.4)
Bloedvataandoeningen
zeer vaakopvliegers
somshypertensie, hypotensie
zeldensyncope, collaps
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
somsrhinorroe, dyspneu
niet bekendinterstitiële longziekte
Maagdarmstelselaandoeningen
vaaknausea, diarree, gastro-enteritis/colitis
somsconstipatie, droge mond, dyspepsie, braken
zeldenflatulentie, oprisping

Huid- en

onderhuidaandoeningen

zeer vaakecchymosen, erytheem
vaakpruritus, nachtzweet
somsklamheid, toegenomen transpiratie
zeldenalopecia, huideruptie
Niet bekend

Stevens-Johnson-syndroom / toxische epidermale necrolyse (SJS/TEN) (zie rubriek 4.4) Toxische huideruptie

Erythema multiforme

Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
vaakartralgie, pijn van de ledematen, myalgie, rigors, zwakheid
somsrugpijn, spierkrampen

Nier- en

urinewegaandoeningen

vaakonregelmatig urineren, plasproblemen, dysurie, nachtelijke mictie, oligurie
somsblaasspasme, hematurie, urinefrequentie verergerd, urineretentie
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
vaakborstgevoeligheid, testiculaire atrofie, testiculaire pijn, infertiliteit, borsthypertrofie, erectiele disfunctie, reductie van penisgrootte
somsgynaecomastie, impotentie, testiculaire aandoening
zeldenborstpijn
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
zeer vaakvermoeidheid, injectieplaatsgloeien, injectieplaatsparesthesie
vaakmalaise, injectieplaatspijn, injectieplaatskneuzing, stekend gevoel op injectieplaats
somsinjectieplaatspruritus, injectieplaatsverharding, lethargie, pijn, pyrexie
zeldeninjectieplaatsulceratie
Zeer zeldeninjectieplaatsnecrose
Onderzoeken
vaakbloed creatinefosfokinase verhoogd, coagulatietijd verlengd
somsalanine-aminotransferase verhoogd, bloed triglyceriden verhoogd, protrombinetijd verlengd, gewicht verhoogd

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Andere ongewenste effecten die in het algemeen zijn gemeld bij behandeling met leuproreline zijn perifeer oedeem, longembolie, hartkloppingen, myalgie, een verandering in de zintuiglijke gewaarwording van de huid, spierzwakte, rillingen, rash, amnesie en visuele stoornissen. Spieratrofie is waargenomen bij langdurig gebruik van de producten in deze klasse. Infarct van al bestaande hypofyse-adenomen na toediening van zowel kortwerkende als langwerkende LHRH-agonisten is zelden gemeld. Trombocytopenie en leukopenie zijn zelden gemeld. Veranderingen in glucosetolerantie zijn gemeld.

Convulsies zijn gemeld na toediening van een LHRH-agonist-analoog (zie rubriek 4.4).

Lokale bijwerkingen die zijn gemeld na injectie van leuprorelinebevattende geneesmiddelen zijn gelijk aan lokale bijwerkingen die in verband worden gebracht met gelijksoortige subcutaan geïnjecteerde geneesmiddelen. Over het algemeen zijn deze lokale bijwerkingen na subcutane injectie mild en beschreven als zijnde kort van duur.

Anafylactische/anafylactoïde reacties zijn zelden gemeld na toediening van een LHRH-agonist-analoog.

Veranderingen in botdichtheid

Verminderde botdichtheid bij mannen die een orchidectomie hebben ondergaan of die zijn behandeld met een LHRH-analoog is in de medische literatuur beschreven. Het kan worden verwacht dat tijdens langdurige behandeling met leuproreline toenemende tekenen van osteoporose worden waargenomen. Met betrekking tot het toegenomen risico van botbreuken ten gevolge van osteoporose (zie rubriek 4.4).

Exacerbatie van tekenen en symptomen van de ziekte

Behandeling met leuproreline kan gedurende de eerste paar weken exacerbatie van tekenen en symptomen van de ziekte veroorzaken. Indien aandoeningen, zoals vertebrale metastasen en/of urinewegobstructie of hematurie verergeren, kunnen neurologische problemen zoals zwakte en/of paresthesie van de onderste ledematen of verergering van urinewegsymptomen ontstaan.

Klinische ervaring met plaatselijke huidtolerantie van CAMCEVI

De plaatselijke huidtolerantie van CAMCEVI 21 mg is in hoofdstudie FP01C-17-001 onderzocht en daarbij werd op vier aspecten gelet: jeuk, erytheem, branderig gevoel en steken. Van de 144 proefpersonen die CAMCEVI 21 mg als subcutane injectie kregen toegediend, hadden de meesten na de injectie geen of lichte huidirritatie. Over het algemeen waren de gemelde plaatselijke bijwerkingen licht van aard en verdwenen ze vanzelf.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er bestaat geen risico op misbruik van leuproreline en moedwillige overdosering is onwaarschijnlijk. Er zijn geen meldingen van misbruik of het optreden van overdosering met leuproreline in de klinische praktijk, maar in geval van buitensporige blootstelling worden observatie en symptomatisch ondersteunende behandeling aanbevolen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: endocriene therapie, gonadotropine-‘releasing’ hormoonanalogen, ATC-code: L02AE02

Werkingsmechanisme

Leuprorelinemesilaat is een synthetische nonapeptide-agonist van het natuurlijk voorkomende LHRH dat, indien continu gegeven, bij mannen de hypofysaire gonadotropinesecretie remt en de steroïdogenese in de testes onderdrukt. Dit effect is reversibel na het staken van de behandeling met het geneesmiddel. Echter, de agonist heeft een grotere potentie dan het natuurlijke hormoon en de tijd tot herstel van testosteronspiegels kan variëren tussen patiënten.

Farmacodynamische effecten

Toediening van leuproreline resulteert in een initiële toename van de concentraties luteïniserend hormoon (LH) en follikelstimulerend hormoon (FSH) in het bloed, wat leidt tot een voorbijgaande toename van spiegels van de gonadale steroïden, testosteron en dihydrotestosteron bij mannen. Aanhoudende toediening van leuproreline resulteert in verminderde spiegels van LH en FSH. Bij mannen wordt het testosteron verminderd tot beneden het castratieniveau (≤ 50 ng/dl).

Na de eerste dosis leuproreline namen de gemiddelde testosteronconcentraties in serum tijdelijk toe en daalden dan binnen 3 tot 4 weken tot beneden het castratieniveau (≤ 50 ng/dl) en bleven door de driemaandelijkse toediening van het geneesmiddel ook beneden het castratieniveau (zie Figuur 1 hieronder).

Langetermijnstudies met leuproreline hebben aangetoond dat bij voortzetting van de behandeling de testosteronconcentratie tot zeven jaar, en waarschijnlijk tot in het oneindige, onder het castratieniveau behouden blijft.

De tumorgrootte is niet direct gemeten in klinische studies, maar er was een indirecte voordelige uitwerking op de tumor, zoals aangetoond door de afname met 96,7% van gemiddelde PSA-spiegels voor leuproreline.

In een gerandomiseerde klinische fase 3-studie met 970 patiënten met lokaal gevorderde prostaatkanker (voornamelijk T2c-T4- met een paar T1c- tot T2b-patiënten met pathologische regionale nodale ziekte) waarvan er 483 werden toegewezen tot

kortetermijnandrogeensuppressie (6 maanden) in combinatie met radiotherapie en 487 tot langetermijnbehandeling (3 jaar), werd een ‘non-inferiority’-analyse uitgevoerd om gelijktijdige en adjuvante hormoonbehandeling met een LHRH-agonist (triptoreline of gosereline) op korte termijn en lange termijn te vergelijken. De 5-jaar totale mortaliteit was respectievelijk 19,0% en 15,2% in de korte- en lange-termijngroepen. De waargenomen Hazard ratio (HR) van 1,42 met een bovengrens van het eenzijdige 95,71% BI van 1,79 of tweezijdige 95,71% BI van 1,09; 1,85 (p = 0,65 voor ‘non-inferiority’) tonen aan dat de combinatie van radiotherapie met 6 maanden androgeendeprivatietherapie inferieure overleving biedt in vergelijking met radiotherapie met 3 jaar androgeendeprivatietherapie. Algehele overleving bij 5 jaar van langetermijnbehandeling en kortetermijnbehandeling laten respectievelijk 84,8% en 81,0% overleving zien. Algehele kwaliteit van leven met gebruik van QLQ-C30 verschilde niet significant tussen de twee groepen (p=0,37). De resultaten worden gedomineerd door de patiëntenpopulatie met lokaal gevorderde tumoren.

Bewijs voor de indicatie van hoog-risico gelokaliseerde prostaatkanker is gebaseerd op gepubliceerde studies met radiotherapie gecombineerd met LHRH-analogen, waaronder leuproreline. Klinische data van vijf gepubliceerde studies werden geanalyseerd (EORTC 22863, RTOG 85-31, RTOG 92-02, RTOG 8610, en D’Amico et al., JAMA, 2004), waarbij alle studies een voordeel toonden voor de combinatie van LHRH-analoog met radiotherapie. Duidelijke differentiatie van de respectievelijke studiepopulaties voor de indicaties lokaal gevorderde prostaatkanker en hoog-risico gelokaliseerde prostaatkanker was niet mogelijk in de gepubliceerde studies.

Klinische data laten zien dat radiotherapie gevolgd door 3 jaar van androgeendeprivatietherapie de voorkeur heeft boven radiotherapie gevolgd door 6 maanden van

androgeendeprivatietherapie.

De aanbevolen duur van androgeendeprivatietherapie in medische richtlijnen voor T3-T4-patiënten die radiotherapie ondergaan is 2-3 jaar.

Klinische ervaring met de werkzaamheid van CAMCEVI 21 mg

In het multicenter, open-label, 24-weken durend fase 3-onderzoek met één arm naar leuproreline waren 144 mannelijke patiënten met hoog-risico gelokaliseerde en lokaal gevorderde prostaatkanker opgenomen, voor wie androgeendeprivatietherapie geïndiceerd was. De werkzaamheid van het geneesmiddel (twee doses, toegediend met een tussenpoos van 12 weken) werd geëvalueerd aan de hand van het percentage proefpersonen bij wie de testosteronspiegels in serum werden onderdrukt tot aan het castratieniveau, het effect op de LH-spiegels in serum als maatstaf voor de controle van de testosteronspiegel, en het effect op de serum-PSA-spiegels.

Het percentage patiënten met serum-testosteronspiegels beneden het castratieniveau (≤ 50 ng/dl) op dag 28 was respectievelijk 98,6% (141 van de 143 patiënten; intent-to-treat) en 98,5% (130 van de 132 proefpersonen; per protocol) (Figuur 1).

Figuur 1: Gemiddelde serumtestosteronconcentratie in de tijd met CAMCEVI 21 mg (n=132, per protocol-populatie)

De stippellijn geeft het castratieniveau (50 ng/dl) van serumtestosteron aan.

De gemiddelde serum-LH-spiegels daalden significant na de eerste injectie en dit effect bleef aanhouden tot aan het einde van de studie (daling ten opzichte van baseline van 97% [dag 168]). De tumorgrootte is niet direct gemeten in deze studie, maar er kan worden uitgegaan van een indirecte voordelige uitwerking van leuproreline op de tumor, zoals aangetoond door de significante afname van gemiddelde PSA-spiegels in de tijd na de injectie van het geneesmiddel (het gemiddelde van 35,9 ng/ml bij baseline daalde tot een gemiddeld minimum van 1,2 ng/ml [per-protocol-populatie] op dag 168).

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met het referentiegeneesmiddel dat leuproreline bevat in alle subgroepen van pediatrische patiënten met prostaatcarcinoom (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie

Na de eerste en tweede dosis CAMCEVI 21 mg werd een initiële, snelle toename van de leuprorelineconcentratie in het serum waargenomen, gevolgd door een snelle afname gedurende de eerste 3 dagen na de dosis: na een initiële 'burst'-fase die gekenmerkt werd door gemiddelde leuprorelineconcentraties in het serum van 37,8 en 37,7 ng/ml op ongeveer respectievelijk 4,0 en 4,0 uur na de dosis, bleven de gemiddelde leuprorelineconcentraties in het serum gedurende elk dosisinterval van 12 weken relatief constant. Vanaf dag 3 na de dosis werd leuproreline continu afgegeven, resulterend in stabiele serumconcentraties (‘plateaufase’) gedurende de 12-weken (ongeveer 3 maanden) lange dosisintervallen (gemiddelde concentratie: 0,30 tot 1,59 ng/ml). Er is geen aanwijzing voor significante accumulatie na herhaalde dosering van leuproreline in intervallen van 12 weken.

De initiële acute toename van de leuprorelineconcentraties na toediening van CAMCEVI 21 mg wordt gevolgd door een snelle afname totdat de steady-stateconcentraties zijn bereikt.

De farmacokinetische/farmacodynamische profielen (volgens testosteronspiegels in het serum) van leuproreline versus de waargenomen testosteronspiegels in het serum na de initiële injectie van CAMCEVI 21 mg (eerste dosis) en na 12 weken (tweede dosis) worden weergegeven in Figuur 2 (studie FP01C-17-001; Deel II).

Figuur 2: Farmacokinetische/farmacodynamische respons op CAMCEVI 21 mg

Leuproreline, populatie 2 (N=112) Testosteron, populatie 2 (N=112)

Tijd (dag) Distributie

Het gemiddelde steady-state distributievolume van leuproreline na intraveneuze toediening van een bolusinjectie bij gezonde mannelijke vrijwilligers was 27 liter. In vitro binding aan humane plasma-eiwitten varieerde tussen 43% en 49%.

Biotransformatie

Er zijn geen biotransformatiestudies uitgevoerd met leuproreline.

Eliminatie

Bij gezonde mannelijke vrijwilligers had intraveneuze toediening van een bolusinjectie van 1 mg leuproreline een gemiddelde systemische klaring van 8,34 l/uur als resultaat, met een terminale eliminatiehalfwaardetijd van ongeveer 3 uur, gebaseerd op een twee-compartimentenmodel.

Er zijn geen excretiestudies uitgevoerd met leuproreline.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Bij preklinische studies met leuproreline zijn bij beide geslachten effecten op het voortplantingsstelsel waargenomen. Gezien de farmacologische eigenschappen, werden deze effecten verwacht. Deze effecten bleken reversibel te zijn na discontinuatie van de behandeling en een passende periode van herstel. Leuproreline vertoonde geen teratogeniciteit. Embryotoxiciteit/letaliteit werd waargenomen bij konijnen, hetgeen in lijn is met de farmacologische effecten van leuproreline op het voortplantingsstelsel.

Anterieur in de hypofyse van ratten zijn hyperplasieën en adenomen waargenomen, hetgeen in lijn is met de LHRH-agonistische effecten van leuproreline.

Carcinogeniciteitstudies zijn uitgevoerd bij ratten en muizen gedurende 24 maanden. Bij ratten is een dosisgerelateerde toename van hypofyse-apoplexie waargenomen na subcutane toediening van doses van 0,6 tot 4 mg/kg/dag. Een gelijksoortig effect is niet waargenomen bij muizen.

Leuproreline was niet mutageen in een reeks van in vitro- en in vivo-assays.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Poly(D,L-lactide-coglycolide)

N-methylpyrrolidon

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

30 maanden.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2 °C – 8 °C).

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.

Eenmaal buiten de koelkast mag dit product maximaal 8 weken bewaard worden in de oorspronkelijke verpakking bij kamertemperatuur (beneden 25°C). Indien het niet binnen 8 weken wordt gebruikt, moet het worden weggegooid.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Eén verpakking bevat:

1 voorgevulde spuit (cyclisch olefine copolymeer, afgesloten met een grijs kapje van broombutyl elastomeer, een zuiger en een vingergreep), 1 steriele veiligheidsnaald (18 gauge, 16 mm [5/8 inch]).

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Volg de instructies precies op om te garanderen dat CAMCEVI op de juiste manier wordt bereid voordat het wordt toegediend.

Belangrijk: laat CAMCEVI vóór gebruik op kamertemperatuur komen (15°C tot 25°C). Het gebruik van handschoenen tijdens de toediening wordt aanbevolen.

CAMCEVI bevat:

  • Eén blisterverpakking met één steriele voorgevulde spuit;
  • Eén steriele veiligheidsnaald.

Geassembleerde voorgevulde spuit:

Vingergreep Stap 1 - prepareer het geneesmiddel:

Laat de spuit op kamertemperatuur komen en inspecteer de inhoud

  • Haal CAMCEVI uit de koelkast.
  • Laat CAMCEVI vóór gebruik op

    kamertemperatuur komen (15 °C tot 25 °C). Dit duurt ongeveer 15 tot 20 minuten.

  • Leg het doosje op een platte, schone en droge ondergrond en verwijder de blisterverpakking en het sachet. Verwijder de voorgevulde CAMCEVI-spuit (A) uit de

    blisterverpakking. Verwijder de

    veiligheidsnaald (B) uit het sachet. Inspecteer de gehele inhoud van de verpakking. Gebruik het product niet als een van de onderdelen beschadigd is.

  • Controleer de uiterste houdbaarheidsdatum op de spuit. Gebruik het product niet als de datum verstreken is.
  • Inspecteer het geneesmiddel vóór gebruik. De voorgevulde spuit moet een vaalwitte tot bleekgele, stroperige en melkachtige suspensie bevatten. Gebruik het product niet als u vreemde deeltjes in het reservoir van de spuit ziet.

Stap 2 - zet de spuit in elkaar:

Breng de naald aan

  • Verwijder de grijze dop van de spuit (A).
  • Bevestig de naald (B) aan het uiteinde van de spuit (A) door die erop te drukken en ongeveer driekwart slag met de klok mee te draaien tot de naald goed vastzit. Draai niet te vast aan. Gooi de voorgevulde

    CAMCEVI-spuit weg als u de naald te stevig hebt aangedraaid en de spuit of naald beschadigd hebt.

Stap 3 - toedieningsprocedure:

Bereid de injectieplaats voor

Dien het geneesmiddel toe

  • Kies een injectieplaats op de bovenste of

    middelste buikstreek met voldoende zacht of los onderhuids weefsel, die niet onlangs al gebruikt is. Kies periodiek een andere injectieplaats.

  • Desinfecteer de injectieplaats met een

    alcoholdoekje. Injecteer NIET op plekken met onderhuids spier- of bindweefsel of op plekken die onderhevig zijn aan wrijving of druk (bijv. door een riem of tailleband van kleding).

  • Trek het kapje van de naald af (B). Pak met

    één hand een huidplooi op de plek van de injectie. Breng de naald in een hoek van 90° in en laat dan de huid los.

  • Injecteer de gehele inhoud van de spuit door

    de zuiger langzaam en gestaag in te drukken en trek de naald dan onder dezelfde hoek van 90° weer uit de huid.

Injectie in een slagader of ader moet absoluut worden vermeden.

Stap 4 - gooi de naald en de voorgevulde spuit weg

Naaldhoes

Duim

activatie

Oppervlak activatie
  • Activeer het veiligheidsscherm met een vinger/duim of vlak oppervlak onmiddellijk na het terugtrekken van de naald. Blijf duwen totdat het de naaldpunt volledig bedekt en op zijn plaats klikt.
  • Een hoorbare en voelbare “klik” verifieert een vergrendelde positie. Controleer of de veiligheidshuls volledig is aangesloten. Plaats de gebruikte spuit na gebruik met beschermde naald in een geschikte naaldencontainer.

Al het ongebruikte geneesmiddel of

afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Accord Healthcare S.L.U.

World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n

Edifici Est, 6ª Planta

08039 Barcelona

Spanje

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/22/1647/002

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 24 mei 2022

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

CAMCEVI 42 mg suspensie voor injectie met verlengde afgifte

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

CAMCEVI 42 mg suspensie voor injectie met verlengde afgifte

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke voorgevulde spuit met suspensie voor injectie met verlengde afgifte bevat leuprorelinemesilaat overeenkomend met 42 mg leuproreline (in een injecteerbaar volume van ongeveer 0,33 ml).

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Suspensie voor injectie met verlengde afgifte.

Voorgevulde spuit met een vaalwitte tot bleekgele stroperige en melkachtige suspensie.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

CAMCEVI is geïndiceerd voor de behandeling van hormoonafhankelijke gevorderde prostaatkanker en voor de behandeling van hoog-risico gelokaliseerde en lokaal gevorderde hormoonafhankelijke prostaatkanker in combinatie met radiotherapie.

4.2 Dosering en wijze van toediening

Dosering

Volwassen prostaatkankerpatiënten

CAMCEVI dient te worden toegediend onder begeleiding van een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg die deskundigheid heeft in de controle van de respons op de behandeling.

CAMCEVI 42 mg wordt iedere zes maanden als een enkele subcutane injectie toegediend. De geïnjecteerde suspensie vormt een vast afgiftedepot van het geneesmiddel en zorgt voor een continue afgifte van leuproreline gedurende een periode van 6 maanden.

Als algemene regel geldt dat de therapie van gevorderde prostaatkanker met leuproreline een langdurige behandeling inhoudt en de therapie dient niet te worden afgebroken wanneer remissie of verbetering optreedt.

Leuproreline kan worden gebruikt als neo-adjuvante of adjuvante therapie in combinatie met radiotherapie in hoog-risico gelokaliseerde en lokaal gevorderde prostaatkanker.

De respons op leuproreline dient te worden gecontroleerd middels klinische parameters en meting van spiegels van prostaatspecifiek antigeen (PSA) in serum. Klinische studies hebben aangetoond dat testosteronspiegels gedurende de eerste 3 dagen van de behandeling toenamen bij de meerderheid van patiënten die geen orchidectomie hadden ondergaan. Hierna daalden de spiegels binnen 3 - 4 weken tot beneden het medische castratieniveau. Eenmaal bereikt, werd het castratieniveau gehandhaafd zo lang als de therapie voortduurde (<1% testosterondoorbraken). Indien een patiëntenrespons suboptimaal lijkt te zijn, dient bevestigd te worden of de testosteronspiegels in serum het castratieniveau hebben bereikt of op dit niveau blijven.

Bij patiënten met gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker die niet chirurgisch gecastreerd zijn, die een gonadotropine-releasing hormoon (LHRH-)agonist zoals leuproreline ontvangen en die geschikt zijn voor behandeling met androgeenbiosynthese-remmers of androgeenreceptor-remmers, kan de behandeling met een LHRH-agonist worden voortgezet.

Speciale patiëntengroepen

Verminderde nier-/leverwerking

Er zijn geen klinische studies uitgevoerd bij patiënten met een gestoorde lever- of nierfunctie.

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van leuproreline bij kinderen in de leeftijd van 0 tot 18 jaar zijn niet vastgesteld (zie ook rubriek 4.3). Er zijn geen gegevens beschikbaar.

Wijze van toediening

CAMCEVI dient alleen subcutaan toegediend te worden door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die bekend zijn met deze procedures. De instructies voor toediening van dit geneesmiddel dienen nauwgezet te worden opgevolgd (zie rubriek 6.6).

Intra-arteriële of intraveneuze injectie moet absoluut worden vermeden.

Net zoals bij andere geneesmiddelen die via subcutane injectie worden toegediend, dient de injectieplaats regelmatig te worden gewisseld.

4.3 Contra-indicaties

CAMCEVI is gecontra-indiceerd bij vrouwen en bij kinderen.

Overgevoeligheid voor de werkzame stof, voor andere LHRH-agonisten of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

Bij patiënten die reeds een orchidectomie hebben ondergaan (net zoals met andere LHRH-agonisten, resulteert de behandeling met leuproreline in geval van chirurgische castratie niet in een verdere afname van de testosteronspiegels in serum).

Als monotherapie bij prostaatcarcinoompatiënten met compressie van de wervelkolom of bewijs van metastasen in de wervelkolom (zie ook rubriek 4.4).

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Androgeendeprivatietherapie kan het QT-interval verlengen

Bij patiënten met een voorgeschiedenis van of met risicofactoren voor QT-verlenging en bij patiënten die gelijktijdig geneesmiddelen gebruiken die het QT-interval zouden kunnen verlengen (zie rubriek 4.5) dient de arts voorafgaand aan de start met leuproreline de risico-batenanalyse te evalueren, waaronder de kans op torsade de pointes. Periodieke monitoring van elektrocardiogrammen en elektrolyten moet worden overwogen.

Cardiovasculaire aandoeningen

Er is een verhoogd risico gemeld op het ontwikkelen van een myocardinfarct, plotselinge hartdood en beroerte in combinatie met het gebruik van LHRH-agonisten bij mannen. Het risico lijkt gering, gebaseerd op de gerapporteerde odds ratio’s, en dient zorgvuldig te worden geëvalueerd samen met cardiovasculaire risicofactoren bij het bepalen van een behandeling voor patiënten met prostaatkanker. Patiënten die behandeld worden met LHRH-agonisten dienen gemonitord te worden op symptomen en tekenen van ontwikkeling van cardiovasculaire aandoeningen en behandeld te worden volgens de huidige klinische praktijk.

Voorbijgaande testosteron ‘flare’

Leuproreline veroorzaakt, net zoals andere LHRH-agonisten, een voorbijgaande toename van serumconcentraties van testosteron, dihydrotestosteron en zure fosfatase gedurende de eerste week van de behandeling. Patiënten kunnen verslechtering van symptomen of het optreden van nieuwe symptomen ervaren, waaronder botpijn, neuropathie, hematurie, of obstructie van de ureter of blaasuitgang (zie rubriek 4.8). Doorgaans nemen deze symptomen af bij voortzetting van de behandeling.

Aanvullende toediening van een geschikt antiandrogeen dient te worden overwogen vanaf 3 dagen voor de behandeling met leuproreline en gedurende de eerste 2 tot 3 weken van de behandeling. Het is beschreven dat deze behandeling de restklachten van een initiële testosterontoename voorkomt.

Na chirurgische castratie zal behandeling met leuproreline niet leiden tot een verdere afname van testosteronspiegels in serum bij mannelijke patiënten.

Botdichtheid

In de medische literatuur is afname van de botdichtheid gemeld bij mannen die een orchidectomie hebben ondergaan of zijn behandeld met LHRH-agonisten (zie rubriek 4.8).

Antiandrogeentherapie verhoogt het risico op botbreuken ten gevolge van osteoporose significant. Er zijn slechts weinig gegevens hierover beschikbaar. Breuken ten gevolge van osteoporose werden waargenomen bij 5% van de patiënten na een 22 maanden durende farmacologische androgeendeprivatietherapie en bij 4% van de patiënten na 5 tot 10 jaar behandeling. Het risico op breuken ten gevolge van osteoporose is over het algemeen hoger dan het risico op pathologische breuken.

Afgezien van langdurige testosterondeficiëntie, kunnen toenemende leeftijd, roken, consumptie van alcohol, obesitas en onvoldoende lichaamsbeweging een invloed hebben op de ontwikkeling van osteoporose.

Hypofyse-apoplexie

Tijdens postmarketing onderzoek werden zeldzame gevallen van hypofyseapoplexie (een klinisch syndroom voortkomend uit een infarct van de hypofyse) gemeld na de toediening van LHRH-agonisten. Het merendeel van de gevallen trad op binnen 2 weken na de eerste dosis en enkele gevallen deden zich binnen het eerste uur voor. In deze gevallen kwam hypofyse-apoplexie tot uiting door plotselinge hoofdpijn, braken, visuele veranderingen, oftalmoplegie, verandering in mentale toestand en soms cardiovasculaire shock. Directe medische hulp is vereist.

Metabole veranderingen

Hyperglykemie en een verhoogd risico op het ontwikkelen van diabetes zijn gemeld bij mannen die behandeld zijn met LHRH-agonisten. Hyperglykemie kan wijzen op een ontwikkeling van diabetes mellitus of een verslechtering van de glykemische controle bij patiënten met diabetes. De bloedglucosespiegel en/of het gehalte van geglycosyleerd hemoglobine (HbA1c) moet periodiek worden gecontroleerd bij patiënten die behandeld worden met een LHRH-agonist, en indien nodig moeten patiënten volgens de huidige klinische praktijk voor hyperglykemie of diabetes worden behandeld. Metabole veranderingen in verband met LHRH-analogen kunnen ook leververvetting omvatten.

Convulsies

Post-marketing zijn gevallen van convulsies waargenomen bij patiënten met of zonder een voorgeschiedenis van predisponerende factoren, die behandeld werden met leuproreline (zie rubriek 4.8). Convulsies dienen behandeld te worden volgens de huidige klinische praktijk.

Idiopathische intracraniële hypertensie

Idiopathische intracraniële hypertensie (pseudotumor cerebri) is gemeld bij patiënten die leuproreline ontvingen. Patiënten moeten worden gewaarschuwd voor tekenen en symptomen van idiopathische intracraniële hypertensie, waaronder ernstige of terugkerende hoofdpijn, zichtstoornissen en tinnitus. Indien idiopathische intracraniële hypertensie optreedt, moet worden overwogen het gebruik van leuproreline te staken.

Ernstige bijwerkingen van de huid

In verband met behandeling met leuproreline zijn ernstige bijwerkingen van de huid (severe cutaneous adverse reactions, SCAR’s) gemeld, waaronder Stevens-Johnson-syndroom (SJS) en toxische epidermale necrolyse (TEN), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn. Wanneer dit geneesmiddel wordt voorgeschreven, dienen patiënten te worden ingelicht over de tekenen en symptomen. Zij moeten nauwlettend worden gecontroleerd op huidreacties. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, dan moet leuproreline onmiddellijk worden stopgezet en een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig).

Andere voorvallen

Gevallen van ureterobstructie en compressie van de wervelkolom, die kan bijdragen aan verlamming met of zonder fatale complicaties, zijn gemeld na gebruik van LHRH-agonisten. Indien compressie van de wervelkolom of een gestoorde nierfunctie zich ontwikkelen, dient standaardtherapie voor deze complicaties te worden ingesteld.

Patiënten met vertebrale- en/of hersenmetastasen alsook patiënten met een urinewegobstructie dienen nauwkeurig te worden gemonitord gedurende de eerste paar weken van behandeling.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen farmacokinetisch onderzoek naar geneesmiddeleninteracties uitgevoerd. Er zijn geen meldingen van interacties van leuproreline met andere geneesmiddelen.

Aangezien androgeendeprivatietherapie het QT-interval kan verlengen, moet het gelijktijdig gebruik van leuproreline met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze het QT-interval verlengen en met geneesmiddelen die torsade de pointes kunnen induceren, zoals klasse IA (bijvoorbeeld kinidine, disopyramide) of klasse III (bijvoorbeeld amiodaron, sotalol, dofetilide, ibutilide) antiaritmica, methadon, moxifloxacine, antipsychotica, enz. zorgvuldig worden geëvalueerd (zie rubriek 4.4).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

CAMCEVI is gecontra-indiceerd bij vrouwen.

Gebaseerd op bevindingen bij dieren en de werkingsmechanismen kan leuproreline de vruchtbaarheid bij mannen met reproductief potentieel aantasten (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Leuprorelinebevattende geneesmiddelen hebben een geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Toediening van dit geneesmiddel kan vermoeidheid, duizeligheid en gezichtsstoornissen veroorzaken (zie rubriek 4.8). Patiënten moeten worden geadviseerd om niet te rijden of machines te bedienen als deze bijwerkingen optreden.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

Bijwerkingen die bij leuprorelinebevattende geneesmiddelen zijn waargenomen, zijn overwegend het gevolg van de specifieke farmacologische werking van leuproreline, te weten de toename en afname van bepaalde hormoonspiegels. De meest beschreven bijwerkingen zijn opvliegers, nausea, malaise, vermoeidheid en voorbijgaande lokale irritatie op de injectieplaats. Milde of matige opvliegers komen bij circa 58% van de patiënten voor.

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

De volgende bijwerkingen werden gerapporteerd gedurende klinische studies met leuprorelinebevattende geneesmiddelen voor injectie bij patiënten met gevorderd prostaatcarcinoom. De bijwerkingen zijn geclassificeerd, naar frequentie, als zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 1: Bijwerkingen gemeld voor leuprorelinebevattende geneesmiddelen voor injectie

Infecties en parasitaire aandoeningen
vaaknasofaryngitis
somsurineweginfectie, lokale infectie van de huid

Bloed- en

lymfestelselaandoeningen

vaakhematologische veranderingen, anemie

Voedings- en

stofwisselingsstoornissen

somsverergering van diabetes mellitus
Psychische stoornissen
somsabnormale dromen, depressie, verminderd libido
Zenuwstelselaandoeningen
somsduizeligheid, hoofdpijn, hypo-esthesie, slapeloosheid, smaakstoornis, reukstoornis, vertigo
zeldenabnormale onwillekeurige beweging
niet bekendidiopathische intracraniële hypertensie (pseudotumor cerebri) (zie rubriek 4.4)
Hartaandoeningen
somsQT-verlenging (zie rubriek 4.4 en 4.5), myocardinfarct (zie rubriek 4.4)
Bloedvataandoeningen
zeer vaakopvliegers
somshypertensie, hypotensie
zeldensyncope, collaps
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
somsrhinorroe, dyspneu
niet bekendinterstitiële longziekte
Maagdarmstelselaandoeningen
vaaknausea, diarree, gastro-enteritis/colitis
somsconstipatie, droge mond, dyspepsie, braken
zeldenflatulentie, oprisping

Huid- en

onderhuidaandoeningen

zeer vaakecchymosen, erytheem
vaakpruritus, nachtzweet
somsklamheid, toegenomen transpiratie
zeldenalopecia, huideruptie
Niet bekend

Stevens-Johnson-syndroom / toxische epidermale necrolyse (SJS/TEN) (zie rubriek 4.4) Toxische huideruptie

Erythema multiforme

Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
vaakartralgie, pijn van de ledematen, myalgie, rigors, zwakheid
somsrugpijn, spierkrampen

Nier- en

urinewegaandoeningen

vaakonregelmatig urineren, plasproblemen, dysurie, nachtelijke mictie, oligurie
somsblaasspasme, hematurie, urinefrequentie verergerd, urineretentie
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
vaakborstgevoeligheid, testiculaire atrofie, testiculaire pijn, infertiliteit, borsthypertrofie, erectiele disfunctie, reductie van penisgrootte
somsgynaecomastie, impotentie, testiculaire aandoening
zeldenborstpijn
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
zeer vaakvermoeidheid, injectieplaatsgloeien, injectieplaatsparesthesie
vaakmalaise, injectieplaatspijn, injectieplaatskneuzing, stekend gevoel op injectieplaats
somsinjectieplaatspruritus, injectieplaatsverharding, lethargie, pijn, pyrexie
zeldeninjectieplaatsulceratie
Zeer zeldeninjectieplaatsnecrose
Onderzoeken
vaakbloed creatinefosfokinase verhoogd, coagulatietijd verlengd
somsalanine-aminotransferase verhoogd, bloed triglyceriden verhoogd, protrombinetijd verlengd, gewicht verhoogd

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Andere ongewenste effecten die in het algemeen zijn gemeld bij behandeling met leuproreline zijn perifeer oedeem, longembolie, hartkloppingen, myalgie, een verandering in de zintuiglijke gewaarwording van de huid, spierzwakte, rillingen, rash, amnesie en visuele stoornissen. Spieratrofie is waargenomen bij langdurig gebruik van de producten in deze klasse. Infarct van al bestaande hypofyse-adenomen na toediening van zowel kortwerkende als langwerkende LHRH-agonisten is zelden gemeld. Trombocytopenie en leukopenie zijn zelden gemeld. Veranderingen in glucosetolerantie zijn gemeld.

Convulsies zijn gemeld na toediening van een LHRH-agonist-analoog (zie rubriek 4.4).

Lokale bijwerkingen die zijn gemeld na injectie van leuprorelinebevattende geneesmiddelen zijn gelijk aan lokale bijwerkingen die in verband worden gebracht met gelijksoortige subcutaan geïnjecteerde geneesmiddelen. Over het algemeen zijn deze lokale bijwerkingen na subcutane injectie mild en beschreven als zijnde kort van duur.

Anafylactische/anafylactoïde reacties zijn zelden gemeld na toediening van een LHRH-agonist-analoog.

Veranderingen in botdichtheid

Verminderde botdichtheid bij mannen die een orchidectomie hebben ondergaan of die zijn behandeld met een LHRH-analoog is in de medische literatuur beschreven. Het kan worden verwacht dat tijdens langdurige behandeling met leuproreline toenemende tekenen van osteoporose worden waargenomen. Met betrekking tot het toegenomen risico van botbreuken ten gevolge van osteoporose (zie rubriek 4.4).

Exacerbatie van tekenen en symptomen van de ziekte

Behandeling met leuproreline kan gedurende de eerste paar weken exacerbatie van tekenen en symptomen van de ziekte veroorzaken. Indien aandoeningen, zoals vertebrale metastasen en/of urinewegobstructie of hematurie verergeren, kunnen neurologische problemen zoals zwakte en/of paresthesie van de onderste ledematen of verergering van urinewegsymptomen ontstaan.

Klinische ervaring met plaatselijke huidtolerantie van CAMCEVI

De plaatselijke huidtolerantie van CAMCEVI is in hoofdstudie FP01C-13-001 onderzocht en daarbij werd op vier aspecten gelet: jeuk, erytheem, branderig gevoel en stekend gevoel. Van de 137 proefpersonen die CAMCEVI als subcutane injectie kregen toegediend, hadden de meesten na de injectie geen of lichte huidirritatie. Over het algemeen waren de gemelde plaatselijke bijwerkingen licht tot matig van aard en verdwenen ze vanzelf.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er bestaat geen risico op misbruik van leuproreline en moedwillige overdosering is onwaarschijnlijk. Er zijn geen meldingen van misbruik of het optreden van overdosering met leuproreline in de klinische praktijk, maar in geval van buitensporige blootstelling worden observatie en symptomatisch ondersteunende behandeling aanbevolen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: endocriene therapie, gonadotropine-‘releasing’ hormoonanalogen, ATC-code: L02AE02

Werkingsmechanisme

Leuprorelinemesilaat is een synthetische nonapeptide-agonist van het natuurlijk voorkomende LHRH dat, indien continu gegeven, bij mannen de hypofysaire gonadotropinesecretie remt en de steroïdogenese in de testes onderdrukt. Dit effect is reversibel na het staken van de behandeling met het geneesmiddel. Echter, de agonist heeft een grotere potentie dan het natuurlijke hormoon en de tijd tot herstel van testosteronspiegels kan variëren tussen patiënten.

Farmacodynamische effecten

Toediening van leuproreline resulteert in een initiële toename van de concentraties luteïniserend hormoon (LH) en follikelstimulerend hormoon (FSH) in het bloed, wat leidt tot een voorbijgaande toename van spiegels van de gonadale steroïden, testosteron en dihydrotestosteron bij mannen. Aanhoudende toediening van leuproreline resulteert in verminderde spiegels van LH en FSH. Bij mannen wordt het testosteron verminderd tot beneden het castratieniveau (≤ 50 ng/dl).

Na de eerste dosis leuproreline namen de gemiddelde testosteronconcentraties in serum tijdelijk toe en daalden dan binnen 3 tot 4 weken tot beneden het castratieniveau (≤ 50 ng/dl) en bleven door de zesmaandelijkse toediening van het geneesmiddel ook beneden het castratieniveau (zie Figuur 1 hieronder).

Langetermijnstudies met leuproreline hebben aangetoond dat bij voortzetting van de behandeling de testosteronconcentratie tot zeven jaar, en waarschijnlijk tot in het oneindige, onder het castratieniveau behouden blijft.

De tumorgrootte is niet direct gemeten in klinische studies, maar er was een indirecte voordelige uitwerking op de tumor, zoals aangetoond door de afname met 97% van gemiddelde PSA-spiegels voor leuproreline.

In een gerandomiseerde klinische fase 3-studie met 970 patiënten met lokaal gevorderde prostaatkanker (voornamelijk T2c-T4- met een paar T1c- tot T2b-patiënten met pathologische regionale nodale ziekte) waarvan er 483 werden toegewezen tot

kortetermijnandrogeensuppressie (6 maanden) in combinatie met radiotherapie en 487 tot langetermijnbehandeling (3 jaar), werd een ‘non-inferiority’-analyse uitgevoerd om gelijktijdige en adjuvante hormoonbehandeling met een LHRH-agonist (triptoreline of gosereline) op korte termijn en lange termijn te vergelijken. De 5-jaar totale mortaliteit was respectievelijk 19,0% en 15,2% in de korte- en lange-termijngroepen. De waargenomen Hazard ratio (HR) van 1,42 met een bovengrens van het eenzijdige 95,71% BI van 1,79 of tweezijdige 95,71% BI van 1,09; 1,85 (p = 0,65 voor ‘non-inferiority’) tonen aan dat de combinatie van radiotherapie met 6 maanden androgeendeprivatietherapie inferieure overleving biedt in vergelijking met radiotherapie met 3 jaar androgeendeprivatietherapie. Algehele overleving bij 5 jaar van langetermijnbehandeling en kortetermijnbehandeling laten respectievelijk 84,8% en 81,0% overleving zien. Algehele kwaliteit van leven met gebruik van QLQ-C30 verschilde niet significant tussen de twee groepen (p=0,37). De resultaten worden gedomineerd door de patiëntenpopulatie met lokaal gevorderde tumoren.

Bewijs voor de indicatie van hoog-risico gelokaliseerde prostaatkanker is gebaseerd op gepubliceerde studies met radiotherapie gecombineerd met LHRH-analogen, waaronder leuproreline. Klinische data van vijf gepubliceerde studies werden geanalyseerd (EORTC 22863, RTOG 85-31, RTOG 92-02, RTOG 8610, en D’Amico et al., JAMA, 2004), waarbij alle studies een voordeel toonden voor de combinatie van LHRH-analoog met radiotherapie. Duidelijke differentiatie van de respectievelijke studiepopulaties voor de indicaties lokaal gevorderde prostaatkanker en hoog-risico gelokaliseerde prostaatkanker was niet mogelijk in de gepubliceerde studies.

Klinische data laten zien dat radiotherapie gevolgd door 3 jaar van androgeendeprivatietherapie de voorkeur heeft boven radiotherapie gevolgd door 6 maanden van

androgeendeprivatietherapie.

De aanbevolen duur van androgeendeprivatietherapie in medische richtlijnen voor T3-T4-patiënten die radiotherapie ondergaan is 2-3 jaar.

Klinische ervaring met de werkzaamheid van CAMCEVI

In het multicenter, open-label, 48-weken durend fase 3-onderzoek met één arm naar leuproreline waren 137 mannelijke patiënten met hoog-risico gelokaliseerde en lokaal gevorderde prostaatkanker opgenomen, voor wie androgeendeprivatietherapie geïndiceerd was. De werkzaamheid van het geneesmiddel (twee doses, toegediend met een tussenpoos van 24 weken) werd geëvalueerd aan de hand van het percentage proefpersonen bij wie de testosteronspiegels in serum werden onderdrukt tot aan het castratieniveau, het effect op de LH-spiegels in serum als maatstaf voor de controle van de testosteronspiegel, en het effect op de serum-PSA-spiegels.

Het percentage patiënten met serum-testosteronspiegels beneden het castratieniveau (≤ 50 ng/dl) op dag 28 was respectievelijk 98,5% (135 van de 137 patiënten; intent-to-treat) en 99,2% (123 van de 124 proefpersonen; per protocol) (Figuur 1).

Figuur 1: Gemiddelde serumtestosteronconcentratie in de tijd met CAMCEVI (n=124, per protocol-populatie)

De stippellijn geeft het castratieniveau (50 ng/dl) van serumtestosteron aan.

De gemiddelde serum-LH-spiegels daalden significant na de eerste injectie en dit effect bleef aanhouden tot aan het einde van de studie (daling ten opzichte van baseline van 98% [dag 336]). De tumorgrootte is niet direct gemeten in deze studie, maar er kan worden uitgegaan van een indirecte voordelige uitwerking van leuproreline op de tumor, zoals aangetoond door de significante afname van gemiddelde PSA-spiegels in de tijd na de injectie van het geneesmiddel

Dagen (het gemiddelde van 70 ng/ml bij baseline daalde tot een gemiddeld minimum van 2,6 ng/ml [per-protocol-populatie] op dag 168).

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met het referentiegeneesmiddel dat leuproreline bevat in alle subgroepen van pediatrische patiënten met prostaatcarcinoom (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Absorptie

Na de eerste en tweede dosis leuproreline werd een initiële, snelle toename van de leuprorelineconcentratie in het serum waargenomen, gevolgd door een snelle afname gedurende de eerste 3 dagen na de dosis: na een initiële 'burst'-fase die gekenmerkt werd door gemiddelde leuprorelineconcentraties in het serum van 99,7 en 93,7 ng/ml op ongeveer respectievelijk 3,7 en 3,8 uur na de dosis, bleven de gemiddelde leuprorelineconcentraties in het serum gedurende elk dosisinterval van 24 weken relatief constant. Vanaf dag 3 na de dosis werd leuproreline continu afgegeven, resulterend in stabiele serumconcentraties (‘plateaufase’) gedurende de 24-weken (ongeveer 6 maanden) lange dosisintervallen (gemiddelde concentratie: 0,37 tot 2,97 ng/ml). Er is geen aanwijzing voor significante accumulatie na herhaalde dosering van leuproreline in intervallen van 24 weken.

De initiële acute toename van de leuprorelineconcentraties na toediening van CAMCEVI wordt gevolgd door een snelle afname totdat de steady-stateconcentraties zijn bereikt.

De farmacokinetische/farmacodynamische profielen (volgens testosteronspiegels in het serum) van leuproreline versus de waargenomen testosteronspiegels in het serum na de initiële injectie van CAMCEVI (eerste dosis) en na 24 weken (tweede dosis) worden weergegeven in Figuur 2 (studie FP01C-13-001; Deel II).

Figuur 2: Farmacokinetische/farmacodynamische respons op CAMCEVI

Leuproreline Testosteron

TIJD (dagen)

Distributie

Het gemiddelde steady-state distributievolume van leuproreline na intraveneuze toediening van een bolusinjectie bij gezonde mannelijke vrijwilligers was 27 liter. In vitro binding aan humane plasma-eiwitten varieerde tussen 43% en 49%.

Biotransformatie

Er zijn geen biotransformatiestudies uitgevoerd met leuproreline.

Eliminatie

Bij gezonde mannelijke vrijwilligers had intraveneuze toediening van een bolusinjectie van 1 mg leuproreline een gemiddelde systemische klaring van 8,34 l/uur als resultaat, met een terminale eliminatiehalfwaardetijd van ongeveer 3 uur, gebaseerd op een twee-compartimentenmodel.

Er zijn geen excretiestudies uitgevoerd met leuproreline.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Bij preklinische studies met leuproreline zijn bij beide geslachten effecten op het voortplantingsstelsel waargenomen. Gezien de farmacologische eigenschappen, werden deze effecten verwacht. Deze effecten bleken reversibel te zijn na discontinuatie van de behandeling en een passende periode van herstel. Leuproreline vertoonde geen teratogeniciteit. Embryotoxiciteit/letaliteit werd waargenomen bij konijnen, hetgeen in lijn is met de farmacologische effecten van leuproreline op het voortplantingsstelsel.

Anterieur in de hypofyse van ratten zijn hyperplasieën en adenomen waargenomen, hetgeen in lijn is met de LHRH-agonistische effecten van leuproreline.

Carcinogeniciteitstudies zijn uitgevoerd bij ratten en muizen gedurende 24 maanden. Bij ratten is een dosisgerelateerde toename van hypofyse-apoplexie waargenomen na subcutane toediening van doses van 0,6 tot 4 mg/kg/dag. Een gelijksoortig effect is niet waargenomen bij muizen.

Leuproreline was niet mutageen in een reeks van in vitro- en in vivo-assays.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Poly(D,L-lactide)

N-methylpyrrolidon

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

2 jaar.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).

Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.

Eenmaal buiten de koelkast mag dit product maximaal 8 weken bewaard worden in de oorspronkelijke verpakking bij kamertemperatuur (beneden 25°C). Indien het niet binnen 8 weken wordt gebruikt, moet het worden weggegooid.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Eén verpakking bevat:

1 voorgevulde spuit (cyclisch olefine copolymeer, afgesloten met een grijs kapje van broombutyl elastomeer, een zuiger en een vingergreep), 1 steriele veiligheidsnaald (18 gauge, 16 mm [5/8 inch]).

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Volg de instructies precies op om te garanderen dat CAMCEVI op de juiste manier wordt bereid voordat het wordt toegediend.

Belangrijk: laat CAMCEVI vóór gebruik op kamertemperatuur komen (15°C tot 25°C). Het gebruik van handschoenen tijdens de toediening wordt aanbevolen.

CAMCEVI bevat:

  • Eén blisterverpakking met één steriele voorgevulde spuit;
  • Eén steriele veiligheidsnaald.

Geassembleerde voorgevulde spuit:

Vingergreep Stap 1 - prepareer het geneesmiddel:

Laat de spuit op kamertemperatuur komen en inspecteer de inhoud

  • Haal CAMCEVI uit de koelkast.
  • Laat CAMCEVI vóór gebruik op

    kamertemperatuur komen (15 °C tot 25 °C). Dit duurt ongeveer 15 tot 20 minuten.

  • Leg het doosje op een platte, schone en droge ondergrond en verwijder de blisterverpakking en het sachet. Verwijder de voorgevulde CAMCEVI-spuit (A) uit de

    blisterverpakking. Verwijder de

    veiligheidsnaald (B) uit het sachet. Inspecteer de gehele inhoud van de verpakking. Gebruik het product niet als een van de onderdelen beschadigd is.

  • Controleer de uiterste houdbaarheidsdatum op de spuit. Gebruik het product niet als de datum verstreken is.
  • Inspecteer het geneesmiddel vóór gebruik. De voorgevulde spuit moet een vaalwitte tot bleekgele, stroperige en melkachtige suspensie bevatten. Gebruik het product niet als u vreemde deeltjes in het reservoir van de spuit ziet.

Stap 2 - zet de spuit in elkaar:

Breng de naald aan

  • Verwijder de grijze dop van de spuit (A).
  • Bevestig de naald (B) aan het uiteinde van de spuit (A) door die erop te drukken en ongeveer driekwart slag met de klok mee te draaien tot de naald goed vastzit. Draai niet te vast aan. Gooi de voorgevulde

CAMCEVI-spuit weg als u de naald te stevig hebt aangedraaid en de spuit of naald beschadigd hebt.

Stap 3 - toedieningsprocedure:

Bereid de injectieplaats voor

Dien het geneesmiddel toe

  • Kies een injectieplaats op de bovenste of

    middelste buikstreek met voldoende zacht of los onderhuids weefsel, die niet onlangs al gebruikt is. Kies periodiek een andere injectieplaats.

  • Desinfecteer de injectieplaats met een

    alcoholdoekje. Injecteer NIET op plekken met onderhuids spier- of bindweefsel of op plekken die onderhevig zijn aan wrijving of druk (bijv. door een riem of tailleband van kleding).

  • Trek het kapje van de naald af (B). Pak met

    één hand een huidplooi op de plek van de injectie. Breng de naald in een hoek van 90° in en laat dan de huid los.

  • Injecteer de gehele inhoud van de spuit door

    de zuiger langzaam en gestaag in te drukken en trek de naald dan onder dezelfde hoek van 90° weer uit de huid.

Injectie in een slagader of ader moet absoluut worden vermeden.

Stap 4 - gooi de naald en de voorgevulde spuit weg

Naaldhoes

Duim

activatie

Oppervlak activatie
  • Activeer het veiligheidsscherm met een vinger/duim of vlak oppervlak onmiddellijk na het terugtrekken van de naald. Blijf duwen totdat het de naaldpunt volledig bedekt en op zijn plaats klikt.
  • Een hoorbare en voelbare “klik” verifieert een vergrendelde positie. Controleer of de veiligheidshuls volledig is aangesloten. Plaats de gebruikte spuit na gebruik met beschermde naald in een geschikte naaldencontainer.

Al het ongebruikte geneesmiddel of

afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Accord Healthcare S.L.U.

World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n

Edifici Est, 6ª Planta

08039 Barcelona

Spanje

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/22/1647/001

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 24 mei 2022

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Camcevi

EU-vergunningsnummer EU/1/22/1647
Werkzame stof (INN) leuprorelin mesilate
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Accord Healthcare S.L.U.
Status van de vergunning Vergund (24-05-2022)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 15-09-2026