Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Alyftrek – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Alyftrek

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Alyftrek 50 mg/20 mg/4 mg filmomhulde tabletten

Alyftrek 125 mg/50 mg/10 mg filmomhulde tabletten

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Alyftrek 50 mg/20 mg/4 mg filmomhulde tabletten

Elke filmomhulde tablet bevat 50 mg deutivacaftor, 20 mg tezacaftor, en vanzacaftorcalciumdihydraat overeenkomend met 4 mg vanzacaftor.

Alyftrek 125 mg/50 mg/10 mg filmomhulde tabletten

Elke filmomhulde tablet bevat 125 mg deutivacaftor, 50 mg tezacaftor, en

vanzacaftorcalciumdihydraat overeenkomend met 10 mg vanzacaftor.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Filmomhulde tablet (tablet)

Alyftrek 50 mg/20 mg/4 mg filmomhulde tabletten

Paarse, ronde tablet met aan een zijde ‘V4’ ingeslagen en aan de andere zijde glad (diameter van 7,35 mm).

Alyftrek 125 mg/50 mg/10 mg filmomhulde tabletten

Paarse, capsulevormige tablet met aan een zijde ‘V10’ ingeslagen en aan de andere zijde glad (afmetingen 15 mm × 7 mm).

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

Alyftrek-tabletten zijn geïndiceerd voor de behandeling van cystische fibrose (CF) bij personen van 6 jaar en ouder die ten minste één niet-klasse I-mutatie in het ‘cystic fibrosis transmembrane conductance regulator’ (CFTR)-gen hebben (zie rubriek 4.2 en 5.1).

4.2 Dosering en wijze van toediening

Alyftrek dient uitsluitend te worden voorgeschreven door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg met ervaring in de behandeling van CF. Wanneer het genotype van de persoon met CF niet bekend is, moet een accurate en gevalideerde genotyperingsmethode worden uitgevoerd om de aanwezigheid te bevestigen van ten minste één responsieve CFTR-mutatie op basis van klinische en/of in-vitrogegevens (door middel van een genotyperingsassay) (zie rubriek 5.1). Alyftrek dient uitsluitend te worden gebruikt bij mensen met de diagnose CF. De diagnose CF moet worden gesteld op basis van diagnostische richtlijnen en het klinisch oordeel.

Er is een beperkt aantal mensen met CF met mutaties die niet in tabel 4 staan, die mogelijk responsief zijn voor behandeling. In deze gevallen kan behandeling worden overwogen wanneer de arts van mening is dat de mogelijke voordelen opwegen tegen de mogelijke risico's, en de behandeling onder nauwlettend medisch toezicht staat. Dit geldt niet voor mensen met CF met twee klasse I-mutaties (nulmutaties: mutaties waarbij bekend is dat er geen CFTR-eiwit wordt aangemaakt), omdat deze mensen naar verwachting niet zullen reageren op behandeling met een modulator (zie rubriek 4.1, 4.4 en 5.1).

Dosering

Bij alle patiënten wordt een controle van transaminasen (ALAT en ASAT) en totaalbilirubine aanbevolen vóór aanvang van de behandeling, elke 3 maanden tijdens het eerste jaar van behandeling en daarna jaarlijks. Bij patiënten met een voorgeschiedenis van leverziekte of transaminaseverhogingen moet frequentere controle overwogen worden (zie rubriek 4.4).

De dosering voor volwassenen en kinderen van 6 jaar en ouder moet worden bepaald op basis van tabel 1.

Tabel 1: Doseringsadviezen voor personen met CF van 6 jaar en ouder
LeeftijdGewichtDagelijkse dosis (eenmaal daags)
≥ 6 jaar< 40 kgDrie tabletten deutivacaftor 50 mg/tezacaftor 20 mg/vanzacaftor 4 mg
≥ 40 kgTwee tabletten deutivacaftor 125 mg/tezacaftor 50 mg/vanzacaftor 10 mg

Elke dosis moet in zijn geheel worden ingenomen met vetbevattend voedsel, eenmaal daags, elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip (zie ‘Wijze van toediening’).

Vergeten dosis

Als er 6 uur of minder is verstreken sinds de vergeten dosis, moet de vergeten dosis zo snel mogelijk worden ingenomen en moet het oorspronkelijke schema de volgende dag worden voortgezet.

Als er meer dan 6 uur is verstreken sinds de vergeten dosis, moet de vergeten dosis worden overgeslagen en moet het oorspronkelijke schema de volgende dag worden voortgezet.

Gelijktijdig gebruik van CYP3A-remmers

Bij gelijktijdige toediening met matige CYP3A-remmers (bijv. fluconazol, erytromycine, verapamil) of met sterke CYP3A-remmers (bijv. ketoconazol, itraconazol, posaconazol, voriconazol, telitromycine of claritromycine) moet de dosis worden verlaagd zoals aanbevolen in tabel 2 (zie rubriek 4.4 en 4.5).

Tabel 2: Toedieningsschema voor gelijktijdig gebruik met matige of sterke CYP3A-remmers
LeeftijdGewichtMatige CYP3A-remmersSterke CYP3A-remmers
≥ 6 jaar< 40 kg

Twee tabletten deutivacaftor

50 mg/tezacaftor 20 mg/vanzacaftor 4 mg om de

andere dag

Twee tabletten deutivacaftor 50 mg/tezacaftor 20 mg/vanzacaftor

4 mg eenmaal per week

Tabel 2: Toedieningsschema voor gelijktijdig gebruik met matige of sterke CYP3A-remmers
LeeftijdGewichtMatige CYP3A-remmersSterke CYP3A-remmers
≥ 40 kg

Eén tablet deutivacaftor

125 mg/tezacaftor 50 mg/vanzacaftor 10 mg om de

andere dag

Eén tablet deutivacaftor 125 mg/tezacaftor 50 mg/vanzacaftor

10 mg eenmaal per week

Speciale populaties

Ouderen

Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen voor de oudere patiëntenpopulatie (zie rubriek 4.4 en 5.2).

Leverfunctiestoornis

Lichte leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse A)

Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen. Leverfunctietests moeten nauwlettend worden gecontroleerd (zie rubriek 4.4, 4.8 en 5.2).

Matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse B)

Gebruik niet aanbevolen. Het gebruik van D-IVA/TEZ/VNZ mag alleen worden overwogen wanneer er een duidelijke medische noodzaak is en het voordeel opweegt tegen het risico. Indien gebruikt, wordt er geen dosisaanpassing aanbevolen. Leverfunctietests moeten nauwlettend worden gecontroleerd (zie rubriek 4.4, 4.8 en 5.2).

Ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C)

Mag niet worden gebruikt (zie rubriek 4.4 en 5.2).

Nierfunctiestoornis

Voor personen met CF die een lichte of matige nierfunctiestoornis hebben, wordt geen dosisaanpassing aanbevolen. Er is geen ervaring bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis of terminale nierinsufficiëntie (zie rubriek 4.4 en 5.2).

Pediatrische patiënten

De veiligheid en werkzaamheid van D-IVA/TEZ/VNZ bij kinderen jonger dan 6 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens uit klinisch onderzoek beschikbaar. D-IVA/TEZ/VNZ mag niet worden gebruikt bij kinderen jonger dan 1 jaar, vanwege bevindingen ten aanzien van de veiligheid in onderzoeken met tezacaftor bij jonge ratten (zie rubriek 5.3).

Wijze van toediening

Voor oraal gebruik. Personen met CF moeten de instructie krijgen om de tabletten in hun geheel door te slikken. De tabletten mogen vóór het doorslikken niet gekauwd, fijngemaakt of gebroken worden, omdat er momenteel geen klinische gegevens beschikbaar zijn om andere toedieningswijzen te ondersteunen.

Tabletten moeten met vetbevattend voedsel worden ingenomen. Voorbeelden van maaltijden of snacks die vet bevatten, zijn deze welke met boter of olie zijn bereid of eieren, kazen, noten, volle melk of vlees bevatten (zie rubriek 5.2).

Voedingsmiddelen of dranken die grapefruit bevatten, moeten tijdens de behandeling worden vermeden (zie rubriek 4.5).

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Verhoogde transaminasen en leverletsel

Gevallen van leverfalen resulterend in transplantatie zijn gemeld in de eerste 6 maanden van de behandeling bij patiënten met en zonder reeds bestaande gevorderde leverziekte die een geneesmiddel gebruikten dat elexacaftor, tezacaftor en ivacaftor bevat en dat één identieke werkzame stof (tezacaftor) en één vergelijkbare werkzame stof (ivacaftor) bevat als Alyftrek. Verhoogde transaminasen komen vaak voor bij personen met CF en zijn waargenomen bij sommige personen met CF die behandeld werden met D-IVA/TEZ/VNZ (zie rubriek 4.8). Bij patiënten die IVA/TEZ/ELX gebruiken in combinatie met IVA zijn in sommige gevallen verhoogde transaminasen in verband gebracht met een gelijktijdige verhoging van het totaalbilirubine. Voor alle personen met CF wordt een controle van transaminasen (ALAT en ASAT) en totaalbilirubine aanbevolen vóór aanvang van de behandeling, elke 3 maanden tijdens het eerste jaar van behandeling en daarna jaarlijks. Voor personen met CF met een voorgeschiedenis van leverziekte of transaminaseverhogingen moet een frequentere controle overwogen worden.

De behandeling moet worden onderbroken en serumtransaminasen en totaalbilirubine moeten onmiddellijk worden gemeten als een patiënt klinische tekenen of symptomen ontwikkelt die duiden op leverletsel (bijv. geelzucht en/of donkere urine, onverklaarde nausea of braken, pijn in het bovenste rechterkwadrant of anorexie). De toediening moet worden onderbroken bij ALAT of ASAT > 5 × de bovengrens van normaal (ULN), of ALAT of ASAT > 3 × ULN met bilirubine > 2 × ULN. De laboratoriumonderzoeken moeten zorgvuldig worden opgevolgd totdat de afwijkingen verdwenen zijn. Wanneer de afwijkingen verdwenen zijn, moeten de voordelen en risico’s van hervatting van de behandeling worden overwogen (zie rubriek 4.2, 4.8 en 5.2). Patiënten die na onderbreking de behandeling hervatten, moeten nauwlettend worden gecontroleerd.

Bij personen met CF en een reeds bestaande gevorderde leverziekte (bijv. cirrose, portale hypertensie) dient D-IVA/TEZ/VNZ met voorzichtigheid te worden gebruikt en alleen als verwacht wordt dat de voordelen zullen opwegen tegen de risico’s. Bij gebruik bij deze patiënten moeten zij na aanvang van de behandeling nauwlettend worden gecontroleerd (zie rubriek 4.2, 4.8 en 5.2).

Patiënten die behandeling met een geneesmiddel dat tezacaftor of ivacaftor bevatte, stopzetten of onderbraken vanwege bijwerkingen

Voor D-IVA/TEZ/VNZ zijn er geen veiligheidsgegevens beschikbaar van patiënten die eerder een behandeling met een geneesmiddel dat tezacaftor of ivacaftor bevatte, stopzetten of onderbraken vanwege bijwerkingen. Bij deze patiënten moeten vóór gebruik van D-IVA/TEZ/VNZ de voordelen en risico’s tegen elkaar worden afgewogen. Als D-IVA/TEZ/VNZ wordt gebruikt bij deze patiënten, moeten zij nauwlettend worden gecontroleerd, zoals klinisch aangewezen.

Leverfunctiestoornis

Behandeling van patiënten met een matige leverfunctiestoornis wordt niet aanbevolen. Voor personen met CF die een matige leverfunctiestoornis hebben, mag het gebruik van D-IVA/TEZ/VNZ alleen worden overwogen wanneer er een duidelijke medische noodzaak is en verwacht wordt dat de voordelen zullen opwegen tegen de risico’s. Als het wordt gebruikt, is een dosisaanpassing niet noodzakelijk.

Patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis mogen niet worden behandeld met D-IVA/TEZ/VNZ (zie rubriek 4.2, 4.8 en 5.2).

Depressie en andere psychische stoornissen

Depressie en angst zijn gemeld bij patiënten die behandeld werden met D-IVA/TEZ/VNZ.

In sommige gevallen werd een afname van symptomen gemeld na het staken van de behandeling. Patiënten (en hun verzorgers) moeten gewezen worden op de noodzaak alert te blijven op het optreden van een neerslachtige stemming, suïcidale gedachten, insomnia, angst of ongebruikelijke veranderingen in het gedrag, en moeten de instructie krijgen dat ze hun arts op de hoogte moeten brengen indien deze symptomen zich voordoen (zie rubriek 4.8).

Nierfunctiestoornis

Er is geen ervaring met D-IVA/TEZ/VNZ bij personen met CF die een ernstige nierfunctiestoornis/terminale nierinsufficiëntie hebben en daarom is voorzichtigheid geboden bij deze populatie (zie rubriek 4.2 en 5.2).

Mutaties die waarschijnlijk niet zullen reageren op behandeling met een modulator

Patiënten met een genotype bestaande uit twee CFTR-mutaties waarbij bekend is dat er geen CFTR-eiwit wordt aangemaakt (d.w.z. twee klasse I-mutaties) zullen naar verwachting niet reageren op behandeling.

Klinische onderzoeken waarin D-IVA/TEZ/VNZ wordt vergeleken met TEZ/IVA of IVA

Er is geen klinisch onderzoek uitgevoerd waarin D-IVA/TEZ/VNZ rechtstreeks wordt vergeleken met TEZ/IVA of IVA bij patiënten die geen F508del-variant hebben.

Patiënten na orgaantransplantatie

D-IVA/TEZ/VNZ is niet onderzocht bij personen met CF die een orgaantransplantatie hebben ondergaan. Daarom wordt het gebruik niet aanbevolen bij transplantatiepatiënten. Bij gebruik, zie rubriek 4.5 voor interacties met vaak gebruikte immunosuppressiva.

Voorvallen van rash

De incidentie van voorvallen van rash lag hoger bij vrouwen dan bij mannen, in het bijzonder bij vrouwen die hormonale anticonceptiva gebruikten. Het kan niet worden uitgesloten dat hormonale anticonceptiva een rol spelen bij het optreden van rash. Voor personen met CF die hormonale anticonceptiva gebruiken en rash ontwikkelen, moet overwogen worden om de behandeling met D-IVA/TEZ/VNZ en hormonale anticonceptiva te onderbreken. Wanneer de rash verdwenen is, moet overwogen worden of het aangewezen is om D-IVA/TEZ/VNZ te hervatten zonder de hormonale anticonceptiva. Als de rash niet opnieuw optreedt, kan overwogen worden om de hormonale anticonceptiva te hervatten (zie rubriek 4.5 en 4.8).

Ouderen

In klinische onderzoeken naar D-IVA/TEZ/VNZ is het aantal personen met CF van 65 jaar en ouder dat werd opgenomen onvoldoende om te bepalen of de respons bij deze patiënten verschilt van die bij jongere volwassenen. Dosisaanbevelingen zijn gebaseerd op het farmacokinetische profiel en de kennis afkomstig van onderzoeken met tezacaftor/ivacaftor (TEZ/IVA) in combinatie met ivacaftor (IVA), en ivacaftor (IVA) als monotherapie (zie rubriek 4.2 en 5.2).

Interacties met geneesmiddelen

CYP3A-inductoren

De verwachting is dat de blootstelling aan vanzacaftor (VNZ), tezacaftor (TEZ) en deutivacaftor (D-IVA) afneemt bij gelijktijdig gebruik van matige of sterke CYP3A-inductoren, wat kan leiden tot de verminderde werkzaamheid van D-IVA/TEZ/VNZ. Daarom wordt gelijktijdige toediening met matige of sterke CYP3A-inductoren niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).

CYP3A-remmers

De blootstelling aan VNZ, TEZ en D-IVA is toegenomen bij gelijktijdige toediening met matige of sterke CYP3A-remmers. Daarom moet de dosis worden verlaagd bij gelijktijdig gebruik met matige of sterke CYP3A-remmers (zie rubriek 4.2 en 4.5).

Cataract

Gevallen van niet-congenitale lenticulaire troebeling zonder impact op het gezichtsvermogen zijn gemeld bij personen met CF jonger dan 18 jaar die behandeld werden met schema’s die ivacaftor (IVA) bevatten. Hoewel in sommige gevallen andere risicofactoren aanwezig waren (zoals het gebruik van corticosteroïden, blootstelling aan straling), kan een mogelijk risico verbonden met de behandeling met IVA niet worden uitgesloten. Aangezien D-IVA een gedeutereerd isotopoloog van IVA is, is oftalmologisch onderzoek voorafgaand aan en tijdens de behandeling aanbevolen bij personen met CF jonger dan 18 jaar die een behandeling met D-IVA/TEZ/VNZ starten (zie rubriek 5.3).

Hulpstoffen met bekend effect

Natrium

Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per tablet, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Geneesmiddelen die de farmacokinetiek van D-IVA/TEZ/VNZ beïnvloeden

CYP3A-inductoren

VNZ, TEZ en D-IVA zijn substraten van CYP3A. VNZ en D-IVA zijn gevoelige substraten van CYP3A. Gelijktijdig gebruik van CYP3A-inductoren kan leiden tot verlaagde blootstellingen en daardoor tot een verminderde werkzaamheid van D-IVA/TEZ/VNZ. Gelijktijdige toediening met matige of sterke CYP3A-inductoren wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).

Voorbeelden van matige of sterke CYP3A-inductoren zijn:

  • rifampicine, rifabutine, fenobarbital, carbamazepine, fenytoïne, sint-janskruid (Hypericum perforatum) en efavirenz

CYP3A-remmers

Gelijktijdige toediening met itraconazol, een sterke CYP3A-remmer, verhoogde de AUC van VNZ 10,5 maal, de AUC van TEZ 4,0 tot 4,5 maal en de AUC van D-IVA 11,1 maal. De dosis D-IVA/TEZ/VNZ moet worden verlaagd bij gelijktijdige toediening met sterke CYP3A-remmers (zie rubriek 4.2 en 4.4).

Voorbeelden van sterke CYP3A-remmers zijn:

  • ketoconazol, itraconazol, posaconazol en voriconazol
  • telitromycine en claritromycine

Simulaties duidden erop dat gelijktijdige toediening met matige CYP3A-remmers de AUC van VNZ, TEZ en D-IVA respectievelijk ongeveer 2,4 tot 3,9 maal, 2,1 maal en 2,9 tot 4,8 maal kan verhogen. De dosis D-IVA/TEZ/VNZ moet worden verlaagd bij gelijktijdige toediening met matige CYP3A-remmers (zie rubriek 4.2 en 4.4).

Voorbeelden van matige CYP3A-remmers zijn:

  • fluconazol
  • erytromycine
  • verapamil

Gelijktijdige toediening van D-IVA/TEZ/VNZ met grapefruitsap, dat een of meer bestanddelen bevat die CYP3A matig remmen, kan de blootstelling aan VNZ, TEZ en D-IVA verhogen. Voedingsmiddelen of dranken die grapefruit bevatten, moeten tijdens de behandeling worden vermeden (zie rubriek 4.2).

Ciprofloxacine

D-IVA/TEZ/VNZ is niet onderzocht op gelijktijdig gebruik met ciprofloxacine. Ciprofloxacine had echter geen klinisch relevant effect op de blootstelling aan TEZ of IVA en heeft naar verwachting geen klinisch relevant effect op de blootstelling aan VNZ of D-IVA. Daarom is een dosisaanpassing niet noodzakelijk bij gelijktijdige toediening van D-IVA/TEZ/VNZ met ciprofloxacine.

Geneesmiddelen die beïnvloed worden door VNZ, TEZ en D-IVA

CYP2C9-substraten

D-IVA kan CYP2C9 remmen. Daarom wordt aanbevolen de international normalised ratio (INR) te controleren tijdens gelijktijdige toediening van D-IVA/TEZ/VNZ met warfarine. Andere geneesmiddelen waarvan de blootstelling verhoogd kan zijn door D-IVA/TEZ/VNZ zijn glimepiride en glipizide. Bij gebruik van deze geneesmiddelen is voorzichtigheid geboden.

Mogelijke interactie met transporteiwitten

D-IVA/TEZ/VNZ is niet onderzocht op gelijktijdig gebruik met substraten van P-glycoproteïne (P-gp). Gelijktijdige toediening van tezacaftor/ivacaftor (TEZ/IVA) met digoxine, een gevoelig P-gp-substraat, verhoogde de AUC van digoxine 1,3 maal. Toediening van D-IVA/TEZ/VNZ kan de systemische blootstelling aan geneesmiddelen die gevoelige substraten van P-gp zijn, verhogen. Daardoor kunnen het therapeutisch effect en de bijwerkingen ervan toenemen of langer aanhouden. Bij gelijktijdig gebruik met digoxine of andere substraten van P-gp met een smalle therapeutische index, zoals ciclosporine, everolimus, sirolimus en tacrolimus, is voorzichtigheid geboden en is gepaste controle aangewezen.

Op basis van in-vitrogegevens is de kans klein dat VNZ, TEZ en D-IVA bij klinisch relevante concentraties een remmend effect hebben op OATP1B1. De kans bestaat dat D-IVA in vitro een remmend effect heeft op OATP1B1, vergelijkbaar met dat van IVA. Gelijktijdige toediening van TEZ/IVA met pitavastatine, een OATP1B1-substraat, had geen klinisch relevant effect op de blootstelling aan pitavastatine.

Substraten van Breast Cancer Resistance Protein (BCRP)

VNZ en D-IVA zijn remmers van BCRP in vitro. Gelijktijdig gebruik van D-IVA/TEZ/VNZ met BCRP-substraten kan de blootstelling aan deze substraten verhogen. Dit is echter niet klinisch onderzocht. Bij gelijktijdige toediening met substraten van BCRP, is voorzichtigheid geboden en is gepaste controle aangewezen.

Hormonale anticonceptiva

D-IVA/TEZ/VNZ is niet onderzocht op gelijktijdig gebruik met orale anticonceptiva. TEZ in combinatie met IVA en IVA alleen zijn onderzocht met ethinyloestradiol/norethisteron en er werd vastgesteld dat ze geen klinisch relevant effect hadden op de blootstelling aan het orale anticonceptivum. VNZ, TEZ en D-IVA hebben weinig potentieel voor het induceren of remmen van CYP3A in vitro. De verwachting is dat D-IVA/TEZ/VNZ geen invloed heeft op de werkzaamheid van orale anticonceptiva.

Pediatrische patiënten

Onderzoek naar interacties is alleen bij volwassenen uitgevoerd.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens (minder dan 300 zwangerschapsuitkomsten) over het gebruik van D-IVA/TEZ/VNZ bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van Alyftrek te vermijden tijdens de zwangerschap.

Borstvoeding

Beperkte gegevens duiden erop dat TEZ wordt uitgescheiden in de moedermelk en TEZ is gekwantificeerd in plasma van pasgeborenen/zuigelingen die moedermelk kregen van vrouwen die dit middel gebruikten. VNZ wordt uitgescheiden in de melk van zogende vrouwelijke ratten. Het effect van D-IVA is niet beoordeeld, hoewel beperkte gegevens erop duiden dat IVA wordt uitgescheiden in de moedermelk en IVA is gekwantificeerd in plasma van pasgeborenen/zuigelingen die moedermelk kregen van vrouwen die dit middel gebruikten.

Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met Alyftrek moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.

Vruchtbaarheid

Er zijn geen gegevens beschikbaar over het effect van VNZ, TEZ en D-IVA op de vruchtbaarheid bij de mens. De effecten van D-IVA op de vruchtbaarheid zijn niet beoordeeld bij ratten; IVA had echter een effect op de vruchtbaarheid bij vrouwelijke en mannelijke ratten. VNZ en TEZ hadden geen effect op de vruchtbaarheids- en reproductieve prestatie-indexen bij mannelijke en vrouwelijke ratten (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

D-IVA/TEZ/VNZ heeft een geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Duizeligheid is gemeld bij personen met CF die TEZ/IVA in combinatie met IVA kregen en ook bij personen met CF die IVA kregen als monotherapie (zie rubriek 4.8). Patiënten die duizeligheid ervaren, moeten het advies krijgen om geen voertuigen te besturen of machines te bedienen totdat de symptomen verdwenen zijn.

4.8 Bijwerkingen

Samenvatting van het veiligheidsprofiel

De vaakst voorkomende bijwerkingen bij personen met CF van 12 jaar en ouder die behandeld werden met Alyftrek, zijn hoofdpijn (15,8%) en diarree (12,1%). In klinische onderzoeken is de frequentie van stopzetting van behandeling vanwege bijwerkingen 3,8%. De vaakst voorkomende bijwerkingen die leidden tot stopzetting van behandeling, waren alanineaminotransferase verhoogd (1,5%) en aspartaataminotransferase verhoogd (1,3%).

De vaakst voorkomende ernstige bijwerkingen die optraden met Alyftrek, zijn ALAT verhoogd (0,4%) en ASAT verhoogd (0,4%).

Lijst van bijwerkingen in tabelvorm

Tabel 3 geeft bijwerkingen weer die zijn waargenomen met D-IVA/TEZ/VNZ, TEZ/IVA in combinatie met IVA en IVA als monotherapie. De bijwerkingen zijn gerangschikt volgens MedDRA-classificatie en frequentie: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Tabel 3: Bijwerkingen volgens voorkeursterm, incidentie en frequentie
Systeem/orgaanklasseBijwerkingenFrequentie
Infecties en parasitaire aandoeningenBovenste-luchtweginfectiezeer vaak
Nasofaryngitiszeer vaak
Griep*zeer vaak
Rinitisvaak
Psychische stoornissenDepressie*vaak
Angst*vaak
ZenuwstelselaandoeningenHoofdpijn*zeer vaak
Duizeligheidzeer vaak
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningenOorpijnvaak
Oorongemakvaak
Tinnitusvaak
Trommelvlieshyperemievaak
Vestibulaire aandoeningvaak
Oorcongestiesoms

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en

mediastinumaandoeningen

Orofaryngeale pijnzeer vaak
Neusverstoppingzeer vaak
Bijholteverstoppingvaak
Farynxerytheemvaak
MaagdarmstelselaandoeningenBuikpijnzeer vaak
Diarree*zeer vaak
Nauseavaak
Lever- en galaandoeningenTransaminaseverhogingenzeer vaak
Alanineaminotransferase verhoogd*vaak
Aspartaataminotransferase verhoogd*vaak

Huid- en

onderhuidaandoeningen

Rash*vaak
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningenBorstgezwelvaak
Borstontstekingsoms
Gynaecomastiesoms
Tabel 3: Bijwerkingen volgens voorkeursterm, incidentie en frequentie
Systeem/orgaanklasseBijwerkingenFrequentie
Tepelaandoeningsoms
Tepelpijnsoms
OnderzoekenBacteriën in sputumzeer vaak
Bloed creatinefosfokinase verhoogd*vaak

* Bijwerkingen waargenomen tijdens klinische onderzoeken met deutivacaftor/tezacaftor/vanzacaftor.

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen

Transaminaseverhogingen

In onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103 was de incidentie van maximale transaminasewaarden (ALAT of ASAT) > 8 ×, > 5 × of > 3 × ULN met D-IVA/TEZ/VNZ respectievelijk 1,3%, 2,5% en 6,0%. De incidentie van bijwerkingen van transaminaseverhogingen was 9,0% met D-IVA/TEZ/VNZ. Van de met D-IVA/TEZ/VNZ behandelde deelnemers zette 1,5% de behandeling stop vanwege verhoogde transaminasen.

In cohort B1 van onderzoek 121-105 was bij personen met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar de incidentie van maximale transaminasewaarden (ALAT of ASAT) > 8 ×, > 5 × en > 3 × ULN respectievelijk 0%, 1,3% en 3,8%.

Voorvallen van rash

In onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103 was de incidentie van voorvallen van rash (bijv. rash, rash pruritus) 11,0% met D-IVA/TEZ/VNZ. De voorvallen van rash waren over het algemeen licht tot matig van ernst. De incidentie van voorvallen van rash was 9,4% bij mannen en 13,0% bij vrouwen (zie rubriek 4.4 en 4.5).

Verhoogde creatinefosfokinase

In onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103 was de incidentie van maximale creatinefosfokinase > 5 × ULN 7,9% met D-IVA/TEZ/VNZ. Van de met D-IVA/TEZ/VNZ behandelde deelnemers zette 0,2% de behandeling stop vanwege verhoogde creatinefosfokinase.

Pediatrische patiënten

De veiligheidsgegevens van D-IVA/TEZ/VNZ in cohort B1 van onderzoek 121-105 zijn beoordeeld bij 78 personen met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar. De veiligheidsgegevens van D-IVA/TEZ/VNZ in onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103 zijn beoordeeld bij 67 personen met CF in de leeftijd van 12 tot jonger dan 18 jaar. Het veiligheidsprofiel komt over het algemeen overeen bij pediatrische en volwassen patiënten.

Transaminaseverhogingen

In cohort B1 van onderzoek 121-105 was bij personen met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar de incidentie van maximale transaminasewaarden (ALAT of ASAT) > 8 ×, > 5 × en > 3 × ULN respectievelijk 0,0%, 1,3% en 3,8%. Geen enkele patiënt die behandeld werd met Alyftrek, had een transaminaseverhoging > 3 x ULN in combinatie met een stijging van totaalbilirubine > 2 x ULN of staakte de behandeling vanwege transaminaseverhogingen (zie rubriek 4.4).

Rash

In onderzoek 121-105 bij patiënten in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar hadden 4 proefpersonen (5,1%) ten minste 1 voorval van rash. De voorvallen van rash waren licht van ernst. Deze gevallen van rash leidden niet tot stopzetting of onderbreking van de behandeling.

Lenticulaire troebeling

In onderzoek 121-105 bij patiënten in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar had 1 persoon (1,3%) een voorval van lenticulaire troebeling.

Andere speciale populaties

Het veiligheidsprofiel van D-IVA/TEZ/VNZ was over het algemeen vergelijkbaar voor alle subgroepen van patiënten, met inbegrip van de analyse volgens leeftijd, geslacht, procent voorspeld geforceerd expiratoir volume in één seconde (ppFEV1) in de uitgangssituatie en geografisch gebied.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Er is geen specifiek antidotum beschikbaar voor overdosering met Alyftrek. De behandeling van overdosering bestaat uit algemene ondersteunende maatregelen, waaronder controle van de vitale functies en observatie van de klinische toestand van de patiënt.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: andere respiratoire middelen, ATC-code: R07AX33

Werkingsmechanisme

VNZ en TEZ zijn CFTR-correctoren die binden aan verschillende locaties op het CFTR-eiwit en een aanvullend effect hebben bij het bevorderen van de cellulaire verwerking en het transport van specifieke mutatievormen van CFTR (waaronder F508del-CFTR) waardoor de hoeveelheid CFTR-eiwit die aan het celoppervlak wordt afgeleverd, toeneemt vergeleken met een van beide moleculen alleen. D-IVA versterkt de channel-open probability (of gating) van het CFTR-eiwit aan het celoppervlak.

Het gecombineerde effect van VNZ, TEZ en D-IVA is een verhoogde hoeveelheid en werking van CFTR aan het celoppervlak, wat leidt tot een toegenomen activiteit van CFTR, zoals gemeten bij personen met CF met zowel door CFTR gemedieerd chloridetransport in vitro als met zweetchloride (SwCl).

CFTR-chloridetransportassay in ‘Fischer Rat Thyroid’ (FRT)-cellen die mutant CFTR tot expressie brengen

De respons van mutant CFTR-eiwit op D-IVA/TEZ/VNZ wat betreft chloridetransport werd bepaald in elektrofysiologisch onderzoek met een Ussing-kamer middels een panel van FRT-cellijnen getransfecteerd met individuele CFTR-mutaties. D-IVA/TEZ/VNZ verhoogde het chloridetransport in FRT-cellen die specifieke CFTR-mutaties tot expressie brachten.

Als drempelwaarde voor een CFTR-chloridetransportrespons in vitro werd een nettostijging van ten minste 10% van de normale waarde ten opzichte van de uitgangswaarde genomen, omdat dit voorspellend is voor klinisch voordeel of omdat redelijkerwijs verwacht mag worden dat dit klinisch voordeel voorspelt. Voor individuele mutaties vertoont de mate van de nettoverandering in CFTR-gemedieerd chloridetransport in vitro ten opzichte van de uitgangssituatie geen correlatie met de mate van klinische respons.

Bij CF resulteert de aanwezigheid van één CFTR-mutatie die responsief is voor D-IVA/TEZ/VNZ op basis van in-vitrogegevens in FRT-cellen waarschijnlijk in een klinische respons.

In tabel 4 staan CFTR-mutaties die zijn opgenomen in de indicatie voor behandeling met Alyftrek. De aanwezigheid van CFTR-mutaties die in deze tabel staan, mag niet worden gebruikt in plaats van een diagnose van cystische fibrose, noch als enige determinant voor voorschrijven.

Tabel 4: CFTR-mutaties waarvan is vastgesteld dat deze responsief zijn voor D-IVA/TEZ/VNZ op basis van klinische en/of in-vitrogegevens

1140-1151dup 1461insGAT 1507_1515del9 1650C/G

2055del9

2183A→G 2789+5G→A† 2851A/G

293A→G

3007del6

3131del15

3132T→G 3141del9

3143del9

314del9

3195del6

3199del6

3272-26A→G† 3331del6

3410T→C

3523A→G 3601A→C 3761T→G 3791C/T

3849+10kbC→T† 3850G→A 3978G→C 4193T→G 546insCTA# 548insTAC 711+3A→G† A1006E#

A1018E

A1025D

A1067P

A1067T#

A1067V

A107G

A1081V

A1087P

A1136T

A120T#

A1285G

A1285V

E116K#

E116Q E1221V E1228K E1401G E1409K E1433K E193K# E217G E257G E264V E279D E282D E292K E384K E403D# E474K E479D E527G E528A E56K# E588K E588V# E60K# E725K E822K# E826K E831X† E92K# F1016S# F1052V# F1074L# F1078S F1099L# F1107L F1286S F191V# F200I

F311del# F311L# F312del F433L F508C;S1251N‡ # F508del⁎

H939R;H949L ‡

H949L H954P I1023R I105N I1051V I1139V# I119M I119V I1203V I1230T I1234L I1234Vdel6aa I125T

I1269N# I1366N# I1366T I1398S I148L

I148N I148T;H609R‡ I175V# I203M I331N I336K⁎ I336L

I444S

I444T

I497S

I502N I502T⁎ I506L

I506T

I506V I506V;D1168 G‡

I521S

I530N I539T

I556V I586V I601F# I601T

N396Y N418S N847S N900K P1013H P1013L P1021L P1021T P1050A P111A P111L P1372T P140S P205S# P355L P41R

P439S P477S P499A P499S P574H P5L#

P67L#

P731L P750L P798S P988R P99L

P99R

Q1012P Q1100P Q1209P Q1238R Q1291H Q1291R# Q1309H Q1313K Q1352H Q151K Q179K Q2X

Q237E# Q237H# Q237P

S1159F⁎ S1159P# S1188L S1188P S1251N⁎ S1255P S13F

S13P

S1362N S158G S158N S158R S158T S182R S18I

S18N

S308P S341P S364P S42F

S434P S485C S492F S50P

S519G S531P S549I

S549N⁎ S549R⁎ S557F S589I

S589N# S624R S686Y S737F# S821G S898R S912L# S912L;G1244 V‡

S912T S912W S945L⁎ S955P

Tabel 4: CFTR-mutaties waarvan is vastgesteld dat deze responsief zijn voor D-IVA/TEZ/VNZ op basis van klinische en/of in-vitrogegevens

A1319E A1364V A1374D A141D A1466S A155P A209S A234D# A234V A238V A300D A309D A349V# A357T A455E⁎ A455V A457P A457T A462P A46D

A46V

A534E A554E# A559T A559V A561E A566D A613T A62P

A72D

A872E A959V A9V

C128R C1355F c.1367_1369dupTT G

C225R C225Y C491R C590Y C76W C866W C866Y CFTRdup22,23 CFTRdup1-3 D110E# D110H# D110N D112N D1152A D1152H⁎ D1154G D1154N D1168G

F508del;R1438W‡ F575Y# F587I

F587L

F693L(TTG) F834L

F87L

F932S

F994C G1047D G1047R G1061R G1069R# G1123R G1127E G1173S G1237V G1244E⁎ G1244R G1247R G1249E G1249R# G1265V G126D# G1298V G1349D# G149R G149R;G576A;R6 68C‡

G178E# G178R# G194R# G194V# G213E G213E;R668C‡ G213V G226R G239R G241W G253R G27E

G27R

G314A G314E# G314R G424S G437D G451V G461R G461V G463D G463V G480C G480D G480S

I616T

I618N

I618T# I86M

I980K# I982M I991M K1060T# K1080Q K162E K464E K464N K481E K522E K522Q K536E K564E K598E K68E

K951E L100V L1011S L102R L102R;F1016 S‡

L1040F L1065P L1065R L1077P⁎ L1227S L1260P L1324P# L1335F L1335P# L1339F L137P L137R L1388P L145H L145V L1480P#

L159S L15P#

L15P;L1253F‡ L165S L167R L183I

L206W⁎ L210P L227P L293P L327P L32P

L333F L333H

Q30P

Q359K/T360K‡ Q359R# Q372H Q452P Q493L Q493R Q552P Q715H Q799K Q890R Q98P

Q98R#

R1048G R1066C R1066G R1066H⁎ R1066L R1066M R1066P R1070P R1070Q# R1070W# R1097H R1128G R1162Q R117C R117C;G576A;R6 68C‡

R117G# R117H R117L# R117L;L997F‡ R117P# R1239S R1283G R1283M# R1283S# R1422W R1438W R1453W R170C R248K R248T R258G# R297Q R31L#

R334L# R334Q# R334W§ R347H# R347L# R347P⁎ R352G R352Q⁎

S977F# S977F;R1438 W‡

T1036I T1036N# T1057R T1086A T1086I T1246I T1299I T1299K T1396P T164P

T338I# T351I

T351S

T351S;R851L‡ T388M T465I

T465N T501A T582I

T582S

T604I

T896I

T908N T990I

V1008D V1010D V1108L V1114L V1153E# V11I

V1240G# V1293G# V1293I V1318A V1415F V201M# V232A V232D# V317A V322M V392G V393L V456A V456F V520F V520I

V562I;A1006 E‡

V562L V591A V603F V855I

Tabel 4: CFTR-mutaties waarvan is vastgesteld dat deze responsief zijn voor D-IVA/TEZ/VNZ op basis van klinische en/of in-vitrogegevens

D1270N# D1270Y D1305E D1312G D1377H D1445N D192G# D192N D249Y D373N D426N D44G

D443Y# D443Y;G576A;R66 8C‡ #

D513G D529G D537N D565G D567N D572N D579G# D58H

D58V

D614G# D651H D651N D806G D828G D891G D924N# D979A D979V# D985H D985Y D993A D993G D993Y deltaM1140 E1104K E1104V E1123del E1126K

G500D G544S G545R G551A G551D⁎ G551R G551S# G576A;R668C‡ # G576A;S1359Y‡ G622D# G622V G628A G628R G723V G85E⁎ G85V

G91R

G930E G970D# G970S G970V H1054D⁎ H1054Y H1079P H1085P H1085R H1197L H1375N H1375P# H1375R H139L H139R H139Y H146R H147del H147P H199Q H199R H199Y H609L H609R H620P H620Q H939R#

L346P# L365P L441P L453S L467F L558F L568F L594P L610S L619S L633P L636P L88S

L927P L967F;L1096 R‡

L973F L986P M1028R M1101K⁎ M1101R M1137R M1137V M1157I M1210K M1354T M150K M150R M152L M152V# M265R# M348K M394L M469V M498I M595V M952I# M952T# M961L N1088D N1195T N1303I N1303KN186K N187K N287K N287Y

R352W#

R3M

R516G

R516S

R553Q#

R555G

R55K

R560S

R560T

R600S

R709Q

R74Q#

R74Q;R297Q‡ R74Q;V201M;D12 70N‡

R74W#

R74W;D1270N‡# R74W;R1070W;D 1270N‡

R74W;S945L‡ R74W;V201M‡# R74W;V201M;D1 270N‡#

R74W;V201M;L99 7F‡

R74W;V201M;Q1 268R‡

R751L#

R75L

R75Q;L1065P‡ R75Q;N1088D‡ R75Q;S549N‡ R765S

R766K

R792G#

R792Q

R810G

R851L

R933G#

S1045Y

S108F

S1118F

S1141N

V915L V920L V920M V93D

V938G V93G

W1098C⁎ W1282G W1282R⁎ W202C W361R W496R W79R

Y1014C# Y1014DEL Y1032C# Y1032N Y1073C Y1092H Y109C Y109H Y109N# Y122C Y1381H Y161C Y161D Y161S# Y301C Y517C Y563N⁎ Y569C Y569H Y577F Y84H

Y89C

Y913C Y913S Y919C

Er zijn mensen met CF met twee zeldzame, niet-F508del-CFTR-mutaties die niet in tabel 4 staan. Mits zij geen twee klasse I-mutaties hebben (nulmutaties: mutaties waarbij bekend is dat er geen CFTR-eiwit wordt aangemaakt) (zie rubriek 4.1), kan het zijn dat zij wel reageren op behandeling. In deze gevallen kan Alyftrek worden overwogen wanneer de arts van mening is dat de mogelijke voordelen opwegen tegen de mogelijke risico's, en onder nauwlettend medisch toezicht.

De individuele diagnose van CF dient gebaseerd te zijn op diagnostische richtlijnen en het klinisch oordeel, aangezien er aanzienlijke verschillen kunnen zijn in fenotype bij patiënten met hetzelfde genotype.

⁎ Mutaties met onderbouwing in de vorm van klinische gegevens.

† Niet-canonieke ‘splicing’-mutaties waarbij de werkzaamheid is geëxtrapoleerd van klinische gegevens bij andere CFTR-modulatoren omdat deze mutaties niet kunnen worden onderzocht door middel van een FRT-assay.

‡ Complexe/samengestelde mutaties waarbij een enkel allel van het CFTR-gen meerdere mutaties heeft; deze bestaan onafhankelijk van de aanwezigheid van mutaties op het andere allel. N1303K is geëxtrapoleerd van klinische gegevens bij IVA/TEZ/ELX in combinatie met IVA en onderbouwd door gegevens uit een assay in humane bronchiale epitheelcellen (HBE-cellen). # Mutaties zijn geëxtrapoleerd uit FRT-gegevens met TEZ/IVA of IVA-monotherapie, waarbij een positieve respons indicatief is voor een klinische respons.

§ R334W is naar verwachting responsief op basis van extrapolatie van klinische gegevens uit gepubliceerde literatuur over IVA/TEZ/ELX.

Niet-geannoteerde mutaties zijn in de tabel opgenomen op basis van de FRT-assay met D-IVA/TEZ/VNZ, waarbij een positieve respons indicatief is voor een klinische respons.

Farmacodynamische effecten

Effecten op zweetchloride

In onderzoek 121-102 (personen met CF die heterozygoot waren voor een F508del- en een CFTR-mutatie die ofwel geen productie van een CFTR-eiwit voorspelt, ofwel een CFTR-eiwit dat geen chloride transporteert en dat niet reageert op andere CFTR-modulatoren (IVA en TEZ/IVA) in vitro), bedroeg het behandelingsverschil van D-IVA/TEZ/VNZ ten opzichte van IVA/TEZ/ELX wat betreft de gemiddelde absolute verandering in SwCl vanaf de uitgangssituatie tot en met week 24 -8,4 mmol/l (95%-BI: -10,5; -6,3; P < 0,0001).

In onderzoek 121-103 (personen met CF die homozygoot waren voor de F508del-mutatie, heterozygoot waren voor de F508del-mutatie en ofwel een gating- of een residuele-functiemutatie, of ten minste één mutatie die reageert op IVA/TEZ/ELX zonder F508del-mutatie) bedroeg het behandelingsverschil van D-IVA/TEZ/VNZ ten opzichte van IVA/TEZ/ELX wat betreft de gemiddelde absolute verandering in SwCl vanaf de uitgangssituatie tot en met week 24 -2,8 mmol/l (95%-BI: -4,7; -0,9; P < 0,0034).

In cohort B1 van onderzoek 121-105 (personen met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar met ten minste één mutatie die reageert op IVA/TEZ/ELX), bedroeg de gemiddelde absolute verandering in SwCl vanaf de uitgangssituatie tot en met week 24-8,6 mmol/l (95%-BI: -11,0; -6,3).

Cardiovasculaire effecten

Effect op het QT-interval

Bij blootstellingen die overeenkwamen met maximaal 6 maal de blootstellingen die zijn waargenomen met de aanbevolen maximumdosis VNZ en doses van maximaal 3 maal de aanbevolen maximumdosis TEZ en D-IVA was er bij gezonde proefpersonen geen sprake van enige klinisch relevante verlenging van het QT/QTc-interval.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

De werkzaamheid van D-IVA/TEZ/VNZ bij personen met CF van 12 jaar en ouder is beoordeeld in twee gerandomiseerde, dubbelblinde fase 3-onderzoeken met IVA/TEZ/ELX als controle (onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103). Het farmacokinetische profiel, de veiligheid en de werkzaamheid van D-IVA/TEZ/VNZ bij personen met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar worden ondersteund door aanwijzingen uit onderzoeken met D-IVA/TEZ/VNZ bij personen met CF van 12 jaar en ouder (onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103) en aanvullende gegevens van een open-label fase 3-onderzoek (onderzoek 121-105, cohort B1).

Onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103

Onderzoek 121-102 was een 52 weken durend, gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek met IVA/TEZ/ELX als controle bij personen met CF die heterozygoot waren voor een F508del- en een CFTR-mutatie die ofwel geen productie van een CFTR-eiwit voorspelt, ofwel een CFTR-eiwit dat geen chloride transporteert en dat niet reageert op andere CFTR-modulatoren (IVA en TEZ/IVA) in vitro. In totaal kregen 398 personen met CF van 12 jaar en ouder IVA/TEZ/ELX tijdens een 4 weken durende inloopperiode en werden ze daarna gerandomiseerd naar toediening van D-IVA/TEZ/VNZ of IVA/TEZ/ELX tijdens de 52 weken durende behandelingsperiode. De gemiddelde leeftijd was 30,8 jaar (bereik: 12,2 jaar; 71,6 jaar; 14,3% was jonger dan 18 jaar); 41% was vrouw en 59% man. Na de 4 weken durende inloopperiode was de gemiddelde ppFEV1 in de uitgangssituatie 67,1 procentpunten (bereik: 28,0; 108,6), de gemiddelde score op de herziene cystische fibrose-vragenlijst (respiratoir domein) (CFQ-R RD, Cystic Fibrosis Questionnaire Revised, Respiratory Domain) in de uitgangssituatie was 84,4 (bereik: 22,2; 100) en de gemiddelde SwCl in de uitgangssituatie was 53,9 mmol/l (bereik: 10,0 mmol/l; 113,5 mmol/l).

Onderzoek 121-103 was een 52 weken durend, gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek met IVA/TEZ/ELX als controle bij personen met CF die een van de volgende genotypes hadden: homozygoot voor de F508del-mutatie, heterozygoot voor de F508del-mutatie en ofwel een gating- of een residuele-functiemutatie, of ten minste één mutatie die reageert op IVA/TEZ/ELX zonder F508del-mutatie. In totaal kregen 573 personen met CF van 12 jaar en ouder IVA/TEZ/ELX tijdens een 4 weken durende inloopperiode en werden ze daarna gerandomiseerd naar toediening van D-IVA/TEZ/VNZ of IVA/TEZ/ELX tijdens de 52 weken durende behandelingsperiode. De gemiddelde leeftijd was 33,7 jaar (bereik: 12,2 jaar; 71,2 jaar; 13,8% was jonger dan 18 jaar); 48,9% was vrouw en 51,1% man. Na de 4 weken durende inloopperiode was de gemiddelde ppFEV1 bij de uitgangssituatie 66,8 procentpunten (bereik: 36,4; 112,5), de gemiddelde score op de CFQ-R RD in de uitgangssituatie was 85,7 (bereik: 27,8; 100) en de gemiddelde SwCl in de uitgangssituatie was 42,8 mmol/l (bereik: 10,0 mmol/l; 113,3 mmol/l).

In beide onderzoeken werd bij beoordeling van het primaire eindpunt niet-inferioriteit geconstateerd wat betreft de gemiddelde absolute verandering in ppFEV1 vanaf de uitgangssituatie tot en met week 24. Bij beoordeling van het belangrijkste secundaire eindpunt werd superioriteit geconstateerd wat betreft de gemiddelde absolute verandering in SwCl vanaf de uitgangssituatie tot en met week 24.

Zie tabel 5 voor een samenvatting van de belangrijkste werkzaamheidsuitkomsten voor onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103.

Tabel 5: Werkzaamheidsanalyses van onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103
Analyse*StatistiekOnderzoek 121-102Onderzoek 121-103

D-IVA/TEZ/V

NZ

N = 196

IVA/TEZ/ELX

N = 202

D-IVA/TEZ/

VNZ

N = 284

IVA/TEZ/ELX

N = 289

Primaire

Uitgangswaarde ppFEV1

(procentpunten)

Gemiddelde (SD)67,0 (15,3)67,2 (14,6)67,2 (14,6)66,4 (14,9)

Absolute

verandering in ppFEV1 vanaf de uitgangssituatie t/m week 24

(procentpunten)

n187193268276
KKG (SE)0,5 (0,3)0,3 (0,3)0,2 (0,3)0,0 (0,2)
KKG verschil, 95%-BI0,2 (-0,7; 1,1)0,2 (-0,5; 0,9)
P-waarde (eenzijdig) voor niet-inferioriteit†< 0,0001< 0,0001
Tabel 5: Werkzaamheidsanalyses van onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103
Analyse*StatistiekOnderzoek 121-102Onderzoek 121-103

D-IVA/TEZ/V

NZ

N = 196

IVA/TEZ/ELX

N = 202

D-IVA/TEZ/

VNZ

N = 284

IVA/TEZ/ELX

N = 289

Belangrijkste secundaire
Uitgangswaarde SwCl (mmol/l)Gemiddelde (SD)53,6 (17,0)54,3 (18,2)43,4 (18,5)42,1 (17,9)

Absolute

verandering in SwCl vanaf de uitgangssituatie t/m week 24 (mmol/l)

n185194270276
KKG (SE)-7,5 (0,8)0,9 (0,8)-5,1 (0,7)-2,3 (0,7)
KKG verschil, 95%-BI-8,4 (-10,5; -6,3)-2,8 (-4,7; -0,9)
P-waarde (tweezijdig)< 0,00010,0034
Overige secundaire §
Aantal pulmonale exacerbaties t/m week 52Aantal voorvallen67908679
Percentage voorvallen per jaar0,320,420,290,26

Verschil in

percentage, 95%-BI

-0,10 (-0,24; --0,04)0,03 (-0,07; 0,13)

Absolute

verandering in score op de

CFQ-R RD vanaf de uitgangssituatie t/m week 24

(punten)

n186192268270
KKG (SE)0,5 (1,1)-1,7 (1,0)-1,2 (0,8)-1,2 (0,8)
KKG verschil, 95%-BI2,3 (-0,6; 5,2)-0,1 (-2,3; 2,1)

ppFEV1: procent voorspeld geforceerd expiratoir volume in 1 seconde; BI: betrouwbaarheidsinterval; SD: standaardafwijking; SE: standaardfout; CFQ-R RD: herziene cystische fibrose-vragenlijst (respiratoir domein); SwCl: zweetchloride

Opmerking: Analyses zijn gebaseerd op de volledige analyseset (full analysis set, FAS). De FAS is gedefinieerd als alle gerandomiseerde proefpersonen die drager zijn van de beoogde mutatie in het CFTR-allel en ten minste 1 dosis van de onderzoeksbehandeling hebben gekregen.

* Een 4 weken durende inloopperiode met IVA/TEZ/ELX vond plaats om een uitgangswaarde met behandeling te bepalen.

† De vooraf gespecificeerde marge voor niet-inferioriteit was -3,0 procentpunten.

§ Niet gecorrigeerd voor multipliciteit.

In onderzoek 121-102 en onderzoek 121-103 bleven de gemiddelde absolute verandering in ppFEV1 en absolute verandering in zweetchloride vanaf de uitgangssituatie tot en met week 24 behouden tot en met week 52.

Onderzoek 121-105

Onderzoek 121-105 was een open-label onderzoek met personen met CF en ten minste één mutatie die reageerde op IVA/TEZ/ELX. In cohort B1 werden de veiligheid, verdraagbaarheid en werkzaamheid van D-IVA/TEZ/VNZ beoordeeld bij in totaal 78 personen met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 12 jaar (gemiddelde leeftijd: 9,1 jaar (bereik: 6,2 jaar tot 12,0 jaar); 43,6% vrouw; 56,4% man) tijdens een 24 weken durende behandelingsperiode. In cohort B1 kregen alle deelnemers in de uitgangssituatie IVA/TEZ/ELX. De gemiddelde ppFEV1 in de uitgangssituatie bij behandeling met IVA/TEZ/ELX was 99,7 procentpunten (bereik: 29,3; 146,0), de gemiddelde score op de CFQ-R RD in de uitgangssituatie met behandeling met IVA/TEZ/ELX was 84,8 (bereik: 16,7; 100) en de gemiddelde SwCl in de uitgangssituatie met behandeling met IVA/TEZ/ELX was 40,4 mmol/l (bereik: 11,5 mmol/l; 109,5 mmol/l).

In cohort B1 van onderzoek 121-105 waren veiligheid en verdraagbaarheid de primaire eindpunten. Werkzaamheidseindpunten waren onder andere de absolute verandering in ppFEV1, absolute verandering in SwCl, absolute verandering in de respiratoire domeinscore van de CFQ-R, en aantal pulmonale exacerbaties (PEx) tot en met week 24.

Zie tabel 6 voor een samenvatting van de werkzaamheidsuitkomsten.

Tabel 6: Werkzaamheidsanalyses, onderzoek 121-105 (cohort B1)
AnalyseStatistiek

D-IVA/TEZ/VNZ

N = 78

Secundaire werkzaamheid
Uitgangswaarde ppFEV1Gemiddelde (SD)99,7 (15,1)
Uitgangswaarde SwClGemiddelde (SD)40,4 (20,9)

Absolute verandering in ppFEV1 vanaf de uitgangssituatie t/m week 24

(procentpunten)

KKG (95%-BI)0,0 (-2,0; 1,9)
Absolute verandering in SwCl vanaf de uitgangssituatie t/m week 24 (mmol/l)KKG (95%-BI)-8,6 (-11,0; -6,3)
Absolute verandering in CFQ-R respiratoire domeinscore vanaf de uitgangssituatie t/m week 24 (punten)KKG (95%-BI)3,9 (1,5; 6,3)
Aantal pulmonale exacerbaties t/m week 24

Percentage voorvallen per

jaar

0,15
BI: betrouwbaarheidsinterval; ppFEV1: procent voorspeld geforceerd expiratoir volume in 1 seconde; SD: standaardafwijking; CFQ-R: herziene cystische fibrose-vragenlijst

Pediatrische patiënten

Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met D-IVA/TEZ/VNZ in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met cystische fibrose (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

De farmacokinetiek van VNZ, TEZ en D-IVA is vergelijkbaar bij gezonde volwassen proefpersonen en personen met CF. Na het instellen van een eenmaaldaagse dosis D-IVA/TEZ/VNZ bereiken de plasmaconcentraties steady state binnen 20 dagen voor VNZ, binnen 8 dagen voor TEZ en binnen 8 dagen voor D-IVA.

Na toediening van D-IVA/TEZ/VNZ tot steady state bedraagt de accumulatieratio op basis van de AUC ongeveer 6,09 voor VNZ, 1,92 voor TEZ en 1,74 voor D-IVA. De belangrijkste farmacokinetische parameters voor D-IVA/TEZ/VNZ bij steady state bij personen met CF van 12 jaar en ouder zijn weergegeven in tabel 7.

Tabel 7: Gemiddelde (SD) farmacokinetische parameters van VNZ, TEZ en D-IVA bij steady state bij personen met CF van 12 jaar en ouder
Dosis

Werkzame

stof

Cmax (mcg/ml)AUC0-24u (mcg u/ml)
D-IVA 250 mg/TEZ 100 mg/VNZ 20 mgVNZ0,812 (0,344)18,6 (8,08)
TEZ6,77 (1,24)89,5 (28,0)
D-IVA2,33 (0,637)39,0 (15,3)
SD: standaardafwijking; Cmax: maximale concentratie waargenomen; AUC0-24u: oppervlakte onder de concentratie/tijd-curve bij steady state.

Absorptie

VNZ, TEZ en D-IVA worden geabsorbeerd met een mediane (bereik) tijd tot maximale concentratie (tmax) van respectievelijk ongeveer 7,80 uur (3,70 tot 11,9 uur), 1,60 uur (1,40 tot 1,70 uur) en 3,7 uur (2,7 tot 11,4 uur).

De blootstelling aan VNZ (AUC) verhoogt met ongeveer 4 maal tot 6 maal bij toediening met een vetbevattende maaltijd ten opzichte van nuchtere toestand. De blootstelling aan D-IVA verhoogt met ongeveer 3 maal tot 4 maal bij toediening met een vetbevattende maaltijd ten opzichte van nuchtere toestand, terwijl voedsel geen klinisch significant effect heeft op de blootstelling aan TEZ (zie rubriek 4.2).

Distributie

VNZ en D-IVA worden voor > 99% gebonden aan plasma-eiwit, voornamelijk aan albumine en alfa 1-zuurglycoproteïne. TEZ wordt voor ongeveer 99% gebonden aan plasma-eiwitten, voornamelijk aan albumine.

Na orale toediening van D-IVA/TEZ/VNZ bedroeg het gemiddeld (SD) schijnbaar distributievolume van VNZ, TEZ en D-IVA respectievelijk 90,4 l (31,3), 123 l (43,2) en 157 l (47,3). VNZ, TEZ en D-IVA vertonen geen preferentiële distributie naar humane rode bloedcellen.

Biotransformatie

VNZ wordt uitgebreid gemetaboliseerd bij de mens, voornamelijk door CYP3A4/5. VNZ heeft geen belangrijke circulerende metabolieten.

TEZ wordt uitgebreid gemetaboliseerd bij de mens, voornamelijk door CYP3A4/5. Na orale toediening van een enkelvoudige dosis van 100 mg 14C-TEZ bij gezonde mannelijke proefpersonen waren M1-TEZ, M2-TEZ en M5-TEZ de drie belangrijkste circulerende metabolieten van TEZ bij de mens. De werkzaamheid van M1-TEZ is vergelijkbaar met die van TEZ en wordt als farmacologisch actief beschouwd. M2-TEZ is veel minder farmacologisch actief dan TEZ of M1-TEZ en M5-TEZ wordt niet als farmacologisch actief beschouwd. Een andere minder belangrijke circulerende metaboliet, M3-TEZ, wordt gevormd door directe glucuronidering van TEZ.

D-IVA wordt voornamelijk gemetaboliseerd door CYP3A4/5, waarbij de twee belangrijkste circulerende metabolieten, M1-D-IVA en M6-D-IVA, worden gevormd. M1-D-IVA heeft ongeveer één vijfde van de werkzaamheid van D-IVA en wordt als farmacologisch actief beschouwd. M6-D-IVA wordt niet als farmacologisch actief beschouwd.

Eliminatie

Na orale toediening van D-IVA/TEZ/VNZ bedroeg de gemiddelde (SD) schijnbare klaringswaarde van VNZ, TEZ en D-IVA respectievelijk 1,18 (0,455) l/uur, 0,937 (0,338) l/uur en 6,52 (2,77) l/uur. De gemiddelde (SD) terminale halfwaardetijd van VNZ, TEZ en D-IVA na toediening van de combinatietabletten met vaste dosis D-IVA/TEZ/VNZ bedraagt respectievelijk ongeveer 54,0 (10,1) uur, 92,4 (23,1) uur en 17,3 (2,67) uur. Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse bedraagt de gemiddelde (SD) effectieve halfwaardetijd van VNZ, TEZ en D-IVA na toediening van de combinatietabletten met vaste dosis D-IVA/TEZ/VNZ bij personen met CF respectievelijk ongeveer 92,8 (30,2) uur, 22,5 (5,85) uur en 19,2 (8,71) uur.

Uitscheiding

Na orale toediening van 14C-VNZ alleen werd het grootste deel van de radioactiviteit (91,6%) uitgescheiden in de feces, voornamelijk als metabolieten.

Na orale toediening van 14C-TEZ alleen werd het grootste deel van de dosis (72%) in de feces uitgescheiden (onveranderd of als M2-TEZ) en werd ongeveer 14% in de urine teruggevonden (voornamelijk als M2-TEZ), zodat over het geheel genomen gemiddeld 86% werd teruggevonden tot 26 dagen na de toediening.

Gegevens uit preklinisch onderzoek duiden erop dat het grootste deel van 14C-D-IVA wordt uitgescheiden in de feces. De belangrijkste metabolieten van D-IVA die werden uitgescheiden, waren M1-D-IVA en M6-D-IVA. Op basis van de vergelijkbare structuur (gedeutereerd isotopoloog) en niet-klinische gegevens is de uitscheiding van D-IVA bij de mens naar verwachting vergelijkbaar met die van IVA.

Na orale toediening van 14C-IVA alleen werd het grootste deel van IVA (87,8%) in de feces uitgescheiden na metabole omzetting. IVA en zijn metabolieten werden in minimale mate in de urine uitgescheiden (slechts 6,6% van IVA werd in de urine teruggevonden).

Leverfunctiestoornis

D-IVA/TEZ/VNZ is niet onderzocht bij proefpersonen met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C). Na een enkelvoudige dosis D-IVA/TEZ/VNZ hadden proefpersonen met een matige leverfunctiestoornis een ongeveer 30% lagere blootstelling dan de totale blootstelling aan VNZ, een vergelijkbare totale blootstelling aan TEZ en een 20% lagere totale blootstelling aan D-IVA vergeleken met gezonde proefpersonen met dezelfde demografische kenmerken.

Nierfunctiestoornis

Uitscheiding van VNZ, TEZ en D-IVA in de urine is verwaarloosbaar (zie ‘Uitscheiding’).

VNZ alleen of in combinatie met TEZ en D-IVA is niet onderzocht bij personen met CF en een ernstige nierfunctiestoornis (eGFR minder dan 30 ml/min) of bij personen met CF en terminale nierinsufficiëntie. Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse bleek de blootstelling aan VNZ bij patiënten met een lichte nierfunctiestoornis (N = 126; eGFR 60 tot 90 ml/min/1,73 m2) en een matige nierfunctiestoornis (N = 2; eGFR 30 tot 60 ml/min/1,73 m2) vergelijkbaar met die bij patiënten met een normale nierfunctie (N = 580; eGFR 90 ml/min/1,73 m2 of meer).

Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse was de blootstelling aan TEZ bij patiënten met een lichte nierfunctiestoornis (N = 172; eGFR 60 tot 90 ml/min/1,73 m2) en een matige nierfunctiestoornis (N = 8; eGFR 30 tot 60 ml/min/1,73 m2) vergelijkbaar met die bij patiënten met een normale nierfunctie (N = 637; eGFR 90 ml/min/1,73 m2 of meer).

Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse was de blootstelling aan D-IVA bij patiënten met een lichte nierfunctiestoornis (N = 132; eGFR 60 tot 90 ml/min/1,73 m2) en een matige nierfunctiestoornis (N = 2; eGFR 30 tot 60 ml/min/1,73 m2) vergelijkbaar met die bij patiënten met een normale nierfunctie (N = 577; eGFR 90 ml/min/1,73 m2 of meer) (zie rubriek 4.2).

Ras

Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse had ras geen klinisch betekenisvol effect op de blootstelling aan VNZ bij witte personen (N = 664) en niet-witte personen (N = 44). De rassen met niet-witte personen bestonden uit 9 zwarte of Afrikaans-Amerikanen, 7 Aziaten, 7 met een meervoudige achtergrond van ras, 2 inheems Amerikaans of inheems Alaskaans, 2 met een andere etnische achtergrond en 17 personen van wie het ras niet is verzameld.

Zeer beperkte farmacokinetische populatiegegevens duiden erop dat de blootstelling aan TEZ vergelijkbaar is bij witte personen (N = 652) en niet-witte personen (N = 8). De rassen met niet-witte personen bestonden uit 5 zwarte of Afrikaans-Amerikanen en 3 inheemse Hawaïanen of bewoners van een ander eiland in de Stille Oceaan.

Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse had ras geen klinisch betekenisvol effect op de farmacokinetiek van D-IVA bij witte personen (N = 670) en niet-witte personen (N = 41). De rassen met niet-witte personen bestonden uit 18 zwarte of Afrikaans-Amerikanen, 2 Aziaten, 3 met een meervoudige achtergrond van ras, 1 met een andere etnische achtergrond en 17 personen van wie het ras niet is verzameld.

Geslacht

Op basis van een farmacokinetische populatieanalyse zijn er geen klinisch relevante verschillen in blootstelling aan VNZ (433 mannen in vergelijking met 275 vrouwen), TEZ en D-IVA tussen mannen en vrouwen.

Ouderen

In klinische onderzoeken naar D-IVA/TEZ/VNZ waren 2 personen met CF van 65 jaar en ouder opgenomen. Dit aantal is onvoldoende om te bepalen of de respons bij deze personen verschilt van die bij jongere personen met CF (zie rubriek 4.2 en 4.4).

Pediatrische patiënten met CF in de leeftijd van 6 tot jonger dan 18 jaar

De blootstelling aan VNZ, TEZ en D-IVA die is waargenomen in fase 3-onderzoeken, zoals bepaald met een farmacokinetische populatieanalyse, wordt volgens leeftijdsgroep weergegeven in tabel 8. De blootstelling aan VNZ, TEZ en D-IVA in de leeftijd van 6 tot 18 jaar ligt binnen het bereik dat is waargenomen bij volwassenen met CF.

Tabel 8: Gemiddelde (SD) blootstelling aan vanzacaftor, tezacaftor en deutivacaftor volgens leeftijdsgroep
Leeftijds-groepGewichtDosis

VNZ

AUC0-24u (mcg u/ml)

TEZ

AUC0-24u (mcg u/ml)

M1-TEZ AUC0-24u, ss (mcg∙u/ml)D-IVA AUC0-24u (mcg u/ml)

6 tot

< 12 jaar

< 40 kg (N = 70)

VNZ 12 mg qd/ TEZ 60 mg qd/ D-IVA 150 mg

qd

13,0 (4,90)69,1 (20,7)163 (42,2)30,2 (11,6)
≥ 40 kg (N = 8)

VNZ 20 mg qd/ TEZ 100 mg qd/ D-IVA 250 mg

qd

18,6 (7,49)101 (33,7)162 (51,5)48,5 (18,7)

12 tot

< 18 jaar

-

(N = 66)

VNZ 20 mg qd/ TEZ 100 mg qd/ D-IVA 250 mg

qd

15,8 (6,52)93,0 (32,5)149 (41,2)37,1 (15,3)
≥ 18 jaar

-

(N = 414)

19,0 (8,22)89,0 (27,2)130 (35,2)39,3 (15,3)
SD: standaardafwijking; AUC0-24u: oppervlakte onder de concentratie/tijd-curve bij steady state; qd: eenmaal daags.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Vanzacaftor

Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit en carcinogeen potentieel.

Vruchtbaarheid en zwangerschap

VNZ was niet teratogeen bij ratten bij 10 mg/kg/dag of bij konijnen bij 40 mg/kg/dag (respectievelijk ongeveer 30 en 22 maal de MRHD op basis van de AUC’s van VNZ).

VNZ had geen effect op de vruchtbaarheid of de vroege embryonale ontwikkeling bij ratten bij orale doses tot 12,5 mg/kg/dag bij mannelijke ratten en 10 mg/kg/dag bij vrouwelijke ratten (voor mannelijke ratten ongeveer 19 maal en voor vrouwelijke ratten ongeveer 30 maal de MRHD op basis van de AUC van vanzacaftor). Bij drachtige ratten werd overdracht van VNZ via de placenta waargenomen.

Tezacaftor

Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeen potentieel, reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit. Bij drachtige ratten werd overdracht van TEZ via de placenta waargenomen.

Bij onderzoek naar de toxiciteit bij jonge ratten die werden blootgesteld vanaf dag 7 tot en met dag 35 na de geboorte (PND 7-35) waren er dode en stervende dieren, zelfs bij lage doses. De bevindingen waren dosisgerelateerd en waren over het algemeen ernstiger wanneer eerder na de geboorte werd begonnen met de toediening van tezacaftor. Bij blootstelling van ratten vanaf PND 21-49 werd geen toxiciteit gevonden bij de hoogste dosis, die ongeveer gelijk was aan tweemaal de beoogde menselijke blootstelling. Tezacaftor en zijn metaboliet, M1-TEZ, zijn substraten van P-glycoproteïne. Bij jongere ratten resulteerde een lagere activiteit van P-glycoproteïne in de hersenen in een hoger gehalte tezacaftor en M1-TEZ in de hersenen. Deze bevindingen zijn waarschijnlijk niet relevant voor de geïndiceerde pediatrische populatie met een leeftijd van 6 jaar en ouder, bij wie de expressieniveaus van P-glycoproteïne overeenkomen met de niveaus bij volwassenen.

Vruchtbaarheid en zwangerschap

TEZ had geen effect op de vruchtbaarheid of de vroege embryonale ontwikkeling bij ratten bij orale doses tot 200 mg/kg/dag bij mannelijke ratten en 100 mg/kg/dag bij vrouwelijke ratten (voor mannelijke ratten ongeveer 3 maal en voor vrouwelijke ratten ongeveer 3 maal de MRHD op basis van de AUC van tezacaftor).

Deutivacaftor

D-IVA is een gedeutereerd isotopoloog van IVA, waarbij door middel van een toxiciteitsonderzoek van 13 weken bij ratten de toxiciteitsprofielen van beide stoffen zijn vergeleken. Er zijn geen aanvullende toxiciteitsonderzoeken uitgevoerd voor D-IVA, omdat gegevens over de toxiciteit uit onderzoeken met IVA voldoende worden geacht voor het aantonen van het toxiciteitsprofiel van D-IVA.

Voor IVA duiden niet-klinische gegevens niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit en carcinogeen potentieel.

Vruchtbaarheid en zwangerschap (IVA)

De NOAEL voor vruchtbaarheidsbevindingen was 100 mg/kg/dag (8 maal de MRHD op basis van de som van de AUC’s van IVA en de metabolieten ervan) bij mannelijke ratten en 100 mg/kg/dag (5 maal de MRHD op basis van de som van de AUC’s van IVA en de metabolieten ervan) bij vrouwelijke ratten.

In het pre- en postnataal onderzoek veroorzaakte IVA een daling in de overlevings- en lactatie-index evenals een verlaging van het lichaamsgewicht van de jongen. De NOAEL voor levensvatbaarheid en groei van de nakomelingen levert een blootstellingsniveau op van ongeveer 5 maal de systemische blootstelling aan IVA en de metabolieten ervan bij volwassen mensen met de MRHD. Bij drachtige ratten en konijnen werd overdracht van IVA via de placenta waargenomen.

Jonge dieren

Bij jonge ratten die werden gedoseerd vanaf dag 7 tot en met dag 35 na de geboorte werden bevindingen van cataract waargenomen bij dosisniveaus van IVA van 10 mg/kg/dag en hoger (0,3 maal de MRHD op basis van systemische blootstelling aan IVA en de metabolieten ervan). Deze bevinding is niet waargenomen bij foetussen van vrouwelijke ratten die behandeld werden met IVA van dag 7 tot dag 17 van de dracht, bij rattenjongen die in bepaalde mate werden blootgesteld aan IVA via de inname van moedermelk tot dag 20 na de geboorte, bij ratten van 7 weken oud noch bij honden van 3,5-5 maanden oud die met IVA werden behandeld. De mogelijke relevantie van deze bevindingen bij de mens is niet bekend (zie rubriek 4.4).

Deutivacaftor/tezacaftor/vanzacaftor

Onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering met combinatietherapie bij ratten waarbij VNZ, TEZ en D-IVA gelijktijdig werden toegediend ter beoordeling van de kans op additieve en/of synergistische toxiciteit leidde niet tot onverwachte toxiciteiten of interacties.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Tabletkern

Croscarmellosenatrium (E468)

Hypromellose (E464)

Hypromellose-acetaatsuccinaat

Magnesiumstearaat (E470b)

Microkristallijne cellulose (E460(i))

Natriumlaurylsulfaat (E487)

Filmomhulling van de tablet

Karmijn (E120)

Briljantblauw FCF aluminiumlak (E133)

Hydroxypropylcellulose (E463)

Hypromellose (E464)

Rood ijzeroxide (E172)

Talk (E553b)

Titaandioxide (E171)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Niet van toepassing.

6.3 Houdbaarheid

Alyftrek 50 mg/20 mg/4 mg filmomhulde tabletten

3 jaar

Alyftrek 125 mg/50 mg/10 mg filmomhulde tabletten

3 jaar

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Thermogevormde blisterverpakking van PCTFE (polychloortrifluorethyleen)-film gelamineerd aan PVC (polyvinylchloride)-film en afgesloten met blisterfolie (aluminium).

Verpakkingsgrootten

Deutivacaftor 125 mg/tezacaftor 50 mg/vanzacaftor 10 mg filmomhulde tabletten

Alyftrek verpakkingsgrootte van 56 tabletten (4 blisterfolieverpakkingen, elk met 14 tabletten)

Deutivacaftor 50 mg/tezacaftor 20 mg/vanzacaftor 4 mg filmomhulde tabletten

Alyftrek verpakkingsgrootte van 84 tabletten (4 blisterfolieverpakkingen, elk met 21 tabletten)

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen

Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Vertex Pharmaceuticals (Ireland) Limited

Unit 49, Block 5, Northwood Court, Northwood Crescent,

Dublin 9, D09 T665,

Ierland

Tel.: +353 (0)1 761 7299

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/25/1943/001

EU/1/25/1943/002

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning: 30 juni 2025

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu/en.

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Alyftrek

EU-vergunningsnummer EU/1/25/1943
Werkzame stof (INN) deutivacaftor;tezacaftor;vanzacaftor calcium dihydrate
ATC-code R07AX33
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Vertex Pharmaceuticals (Ireland) Limited
Status van de vergunning Vergund (30-06-2025)
  • Weesgeneesmiddel
Aanvullende monitoring Dit geneesmiddel is onderworpen aan aanvullende monitoring. Daardoor kan snel nieuwe veiligheidsinformatie worden vastgesteld.
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 19-08-2026