SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Alli
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
alli 60 mg, harde capsules
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Iedere harde capsule bevat 60 mg orlistat.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule.
De capsule heeft een donkerblauwe band rond het midden; de boven- en onderkant zijn turquoise en bedrukt met de tekst "alli".
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
alli is geïndiceerd voor gewichtsverlies bij volwassenen met overgewicht (BMI ≥28 kg/m2) en moet worden gebruikt in combinatie met een licht hypocalorisch dieet met verlaagd vetgehalte.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Volwassenen
De aanbevolen behandelingsdosis is driemaal daags één capsule van 60 mg. Per 24 uur mogen er niet meer dan drie capsules van 60 mg worden ingenomen.
Dieet en lichaamsbeweging zijn belangrijke onderdelen van elk programma waarmee gewichtsverlies wordt beoogd. Aanbevolen wordt om reeds vóór aanvang van de behandeling met alli met een voedings- en lichaamsbewegingprogramma te beginnen.
Tijdens de behandeling met orlistat moet de patiënt een gevarieerd en licht hypocalorisch dieet volgen, waarvan de calorische waarde voor circa 30% van vetten afkomstig is (ofwel minder dan 67 gram vet, uitgaande van 2.000 kcal/dag). De dagelijkse inname van vet, koolhydraten en eiwitten dient over drie hoofdmaaltijden per dag verdeeld te worden.
Na afloop van de behandeling met alli moeten dieet en lichaamsbeweging worden voortgezet.
De behandeling dient niet langer te duren dan 6 maanden.
Patiënten die na twaalf weken met alli te zijn behandeld nog geen gewichtsverlies vertonen, dienen hun arts of een apotheker te raadplegen. Mogelijk moet de behandeling worden gestaakt.
Speciale populaties
Ouderen (≥ 65 jaar oud)
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar voor het gebruik van orlistat bij ouderen. Aangezien orlistat echter slechts minimaal wordt geabsorbeerd, hoeft de dosis bij ouderen niet te worden aangepast.
Lever en nierfunctiestoornissen
Het effect van orlistat bij patiënten met lever- en/of nierfunctiestoornissen is niet onderzocht (zie rubriek 4.4). Aangezien orlistat echter slechts minimaal wordt geabsorbeerd, hoeft de dosis bij patiënten met lever- en/of nierfunctiestoornissen niet te worden aangepast.
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van alli bij kinderen in de leeftijd van 18 jaar en jonger is niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
De capsule moet onmiddellijk voor, tijdens of uiterlijk één uur na iedere hoofdmaaltijd worden ingenomen met water. Als de maaltijd wordt overgeslagen of geen vet bevat, dient de dosis orlistat niet te worden ingenomen
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de in
rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen
- Gelijktijdige behandeling met ciclosporine (zie rubriek 4.5)
- Chronisch malabsorptiesyndroom
- Cholestase
- Zwangerschap (zie rubriek 4.6)
- Borstvoeding (zie rubriek 4.6)
Gelijktijdige behandeling met warfarine of andere orale antistollingsmiddelen
(zie de rubrieken 4.5 en 4.8)
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Gastro-intestinale symptomen
De patiënten moeten worden geadviseerd zich te houden aan de aanbevolen voedingsaanbevelingen (zie rubriek 4.2). Als orlistat wordt ingenomen bij een afzonderlijke maaltijd of bij voedsel met een hoog vetgehalte, kan dat de kans op bijwerkingen in het maagdarmkanaal vergroten (zie rubriek 4.8).
In vet oplosbare vitaminen
De behandeling met orlistat kan leiden tot verminderde opname van in vet oplosbare vitaminen (A, D, E en K) (zie rubriek 4.5). Daarom dient de behandeling te worden aangevuld met een multivitaminepreparaat, in te nemen rond bedtijd.
Geneesmiddelen tegen diabetes
Gewichtsverlies kan samengaan met verbeterde metabolische regulering bij patiënten met diabetes. Patiënten die geneesmiddelen tegen diabetes gebruiken, dienen een arts te raadplegen voordat zij de behandeling met alli beginnen. Het kan immers nodig zijn de dosis van hun antidiabeticum aan te passen.
Geneesmiddelen tegen hypertensie of hypercholesterolemie
Gewichtsverlies kan ook samengaan met verbetering van de bloeddruk en cholesterolwaarden. Patiënten die geneesmiddelen tegen hypertensie of hypercholesterolemie gebruiken, dienen een arts of apotheker te raadplegen wanneer zij daarnaast ook alli gebruiken, voor het geval de dosering van deze geneesmiddelen moet worden aangepast.
Amiodaron
Patiënten die amiodaron gebruiken, dienen een arts te raadplegen voordat zij beginnen met de behandeling met alli (zie rubriek 4.5).
Rectale bloeding
Bij patiënten, die orlistat gebruiken, zijn gevallen bekend van rectale bloedingen. Als dit verschijnsel zich voordoet, dient de patiënt een arts te raadplegen.
Orale contraceptiva
Het gebruik van een aanvullende anticonceptiemethode wordt aanbevolen, om mogelijk falen van orale contraceptiva dat kan optreden bij ernstige diarree te voorkomen (zie rubriek 4.5).
Nieraandoening
Patiënten met een nieraandoening dienen voor aanvang van de behandeling met alli een arts te raadplegen, aangezien het gebruik van orlistat gepaard kan gaan met hyperoxalurie en oxalaatnefropathie, soms met nierfalen tot gevolg. Dit risico is verhoogd bij patiënten met een onderliggende chronische nierziekte en/of volumedepletie.
Levothyroxine
Hypothyreoïdie en/of verminderde controle van hypothyreoïdie kan optreden indien orlistat en levothyroxine gelijktijdig worden gebruikt (zie rubriek 4.5). Patiënten die levothyroxine gebruiken, dienen een arts te raadplegen voordat zij de behandeling met alli beginnen. Mogelijk moeten orlistat en levothyroxine op verschillende tijdstippen ingenomen worden en de dosis van levothyroxine moet mogelijk aangepast worden.
Anti-epileptica
Patiënten die een anti-epilepticum gebruiken, dienen hun arts te raadplegen voordat zij de behandeling met alli beginnen aangezien zij gecontroleerd moeten worden op mogelijke veranderingen in de frequentie en hevigheid van convulsies. Als dit gebeurt, moet overwogen worden om orlistat en anti- epileptica op verschillende tijdstippen te gebruiken (zie rubriek 4.5).
Antiretrovirale medicatie voor HIV
Patiënten moeten een arts raadplegen voordat ze alli gelijktijdig met antiretrovirale geneesmiddelen gaan gebruiken. Orlistat kan mogelijk de absorptie van antiretrovirale geneesmiddelen voor HIV verminderen en de werkzaamheid van antiretrovirale geneesmiddelen voor HIV negatief beïnvloeden (zie rubriek 4.5).
Informatie over hulpstoffen
alli 60 mg harde capsules bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per capsule, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Ciclosporine
In een geneesmiddel-geneesmiddel interactiestudie is een afname van de plasmaconcentratie van ciclosporine waargenomen. Een dergelijke afname werd ook in verschillende gevallen gemeld wanneer orlistat gelijktijdig werd toegediend. Dit kan leiden tot vermindering van de immunosuppressieve werkzaamheid. Het gelijktijdig gebruik van alli en cyclosporine is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
Orale antistollingsmiddelen
Gebruik van orlistat in combinatie met warfarine of andere orale antistollingsmiddelen kan de internationale genormaliseerde verhoudings (INR)- waarden beïnvloeden (zie rubriek 4.8). Het gelijktijdig gebruik van alli en warfarine of andere orale antistollingsmiddelen is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
Orale contraceptiva
Het ontbreken van een interactie tussen orlistat en orale contraceptiva is aangetoond in specifieke geneesmiddel-geneesmiddel interactiestudies. Echter, orlistat kan indirect de beschikbaarheid van orale anticonceptiva doen afnemen en in sommige individuele gevallen leiden tot onverwachte zwangerschap. Het gebruik van een aanvullende anticonceptiemethode wordt aanbevolen bij ernstige diarree (zie rubriek 4.4).
Levothyroxine
Hypothyreoïdie en/of verminderde controle van hypothyreoïdie kan optreden wanneer orlistat en levothyroxine gelijktijdig worden gebruikt (zie rubriek 4.4). Dit kan veroorzaakt worden door een verminderde absorptie van jodiumzouten en/oflevothyroxine.
Anti-epileptica
Convulsies zijn gerapporteerd bij patiënten die gelijktijdig behandeld werden met orlistat en anti- epileptica b.v. valproaat, lamotrigine, waarvoor een causaal verband met een interactie niet kan worden uitgesloten. Orlistat zou de absorptie van anti-epileptica kunnen verminderen, wat tot convulsies kan lijden.
Antiretrovirale geneesmiddelen
Uit literatuur en postmarketingervaring is gebleken dat orlistat mogelijk de absorptie van antiretrovirale geneesmiddelen voor HIV vermindert en een negatief effect op de werkzaamheid van antiretrovirale geneesmiddelen voor HIV kan hebben (zie rubriek 4.4).
In vet oplosbare vitaminen
De behandeling met orlistat kan leiden tot verminderde absorptie van in vet oplosbare vitaminen (A, D, E en K).
Bij de overgrote meerderheid van de proefpersonen in klinische onderzoeken die maximaal vier hele jaren werden behandeld met orlistat bleef de concentratie van vitamine A, D, E en K en bètacaroteen binnen de normale waarden. Desalniettemin moet de patiënt worden aangeraden rond bedtijd een multivitaminepreparaat in te nemen, om een toereikende absorptie van vitaminen te garanderen (zie rubriek 4.4).
Acarbose
Aangezien er geen onderzoek is uitgevoerd naar de farmacokinetische interacties, wordt het gebruik van alli bij patiënten die ook acarbose gebruiken, niet aanbevolen.
Amiodaron
Bij een beperkt aantal gezonde vrijwilligers die orlistat ontvingen als concomiterende medicatie werd een afname waargenomen van de plasmaconcentratie van een enkelvoudige dosis amiodaron. Over de klinische relevantie van dit effect bij patiënten die amiodaron gebruiken, is niets bekend. Patiënten die amiodaron gebruiken moeten een arts raadplegen voordat zij de behandeling met alli beginnen. De dosis van amiodaron moet mogelijk aangepast worden tijdens het gebruik van alli.
Antidepressiva, antipsychotica (zoals lithium) en benzodiazepines
Er zijn een aantal meldingen van verminderde werkzaamheid van antidepressiva, antipsychotica (waaronder lithium) en benzodiazepines samenvallend met het begin van een behandeling met Orlistat in eerder goed gecontroleerde patiënten. Daarom mag een behandeling met Orlistat alleen worden gestart na een zorgvuldige afweging van de mogelijke impact op deze patiënten.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden / Anticonceptie voor mannen en vrouwen
Het gebruik van een aanvullende anticonceptiemethode wordt aanbevolen, om mogelijk falen van orale contraceptiva dat kan optreden bij ernstige diarree te voorkomen (zie rubrieken 4.4 en 4.5).
Zwangerschap
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over blootstelling aan orlistat tijdens de zwangerschap. In dierproeven zijn geen rechtstreekse of indirecte schadelijke effecten waargenomen op de zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, bevalling of postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
alli is gecontra-indiceerd bij zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Aangezien niet bekend is of orlistat in de moedermelk wordt afgescheiden, is alli gecontra-indiceerd bij vrouwen die borstvoeding geven (zie rubriek 4.3).
Vruchtbaarheid
Dierstudies tonen geen schadelijke effecten aan met betrekking tot vruchtbaarheid.
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Orlistat heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meeste bijwerkingen van orlistat doen zich voor in het maagdarmkanaal en houden verband met de farmacologische eigenschap van het geneesmiddel dat het de absorptie van geconsumeerd vet verhindert.
De bijwerkingen in het maagdarmkanaal die zijn waargenomen in klinische onderzoeken naar orlistat 60 mg met een duur van anderhalf tot twee jaar waren veelal mild en van voorbijgaande aard. Ze deden zich meestal voor in de beginperiode van de behandeling (binnen drie maanden) en traden bij de meeste patiënten slechts één keer op. Een dieet, laag in vetgehalte, vermindert de kans op bijwerkingen in het maagdarmkanaal (zie rubriek 4.4).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
In het overzicht hieronder staan de bijwerkingen gegroepeerd naar systeem orgaanclassificatie en frequentie. Frequentie wordt als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥1/10), vaak (≥1/100, <1/10), soms (≥1/1.000, <1/100), zelden (≥1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000) en onbekend (kan niet op basis van de beschikbare gegevens worden geschat).
De frequentie van bijwerkingen die zijn waargenomen bij gebruik van orlistat na het in de handel brengen is niet bekend, aangezien die bijwerkingen op vrijwillige basis werden gemeld door een populatie van onduidelijke omvang.
Hieronder worden voor iedere frequentieklasse de bijwerkingen vermeld, in afnemende volgorde van ernst.
| Systeem orgaanclassificatie en frequentie | Bijwerking |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Niet bekend | Verlaagde protrombinewaarden en verhoogde INR-waarden (zie rubriek 4.3 en 4.5) |
Immuunsysteemaandoeningen Niet bekend | Overgevoeligheidsreacties, waaronder anafylaxie, bronchospasme, angio-oedeem, pruritus, uitslag en urticaria |
Psychische stoornissen Vaak | Bezorgdheid† |
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak Vaak Niet bekend | Olieachtige vlekken Winden met verlies van ontlasting Sterke defecatiedrang Vettige, olieachtige ontlasting Olieachtige lozing Flatulentie Zachte ontlasting Buikpijn Faecale incontinentie Vloeibare ontlasting Verhoogde defecatie Diverticulitis Pancreatitis Lichte rectale bloedingen (zie rubriek 4.4) |
Nier- en urinewegaandoeningen Niet bekend | Oxalaat nefropathie, soms met nierfalen tot |
Lever- en galaandoeningen Niet bekend | l Hepatitis die ernstig kan zijn. Een aantal fatale gevallen of gevallen waarbij levertransplantatie nodig was, zijn gemeld. Cholelithiase Verhoogde transaminase- en alkalische fosfatase- waarden |
Huid- en onderhuidaandoeningen Niet bekend | Pemphygus |
† Het ligt voor de hand dat behandeling met orlistat bezorgdheid kan veroorzaken met het oog op, of gepaard gaande met bijwerkingen in het maagdarmkanaal.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
In een onderzoek met enkelvoudige doses van 800 mg orlistat en meervoudige doses van maximaal 400 mg orlistat, driemaal daags gedurende vijftien dagen bij patiënten met normaal gewicht en patiënten met obesitas, zijn geen significante klinische effecten aangetoond. Daarnaast werd orlistat gedurende zes maanden in drie maal dagelijkse doses van 240 mg toegediend bij patiënten met obesitas. Voor de meeste gevallen van overdosering van orlistat, gemeld na het in de handel brengen, werden hetzij geen bijwerkingen gemeld, hetzij bijwerkingen gemeld vergelijkbaar met de bijwerkingen die voor aanbevolen doseringen van orlistat zijn gemeld.
In het geval van een overdosering moet medisch advies worden ingewonnen. Bij een significante overdosering van orlistat wordt aanbevolen de patiënt gedurende 24 uur te observeren. Uit onderzoek bij mensen en dieren is gebleken dat eventuele systemische effecten die zijn toe te schrijven aan de lipaseremmende eigenschappen van orlistat snel omkeerbaar zijn.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: preparaten ter bestrijding van overgewicht, exclusief dieet producten, perifeer actieve producten ter bestrijding van overgewicht, ATC-code: A08AB01.
Orlistat is een krachtige, specifieke en langwerkende remmer van gastro-intestinale lipasen. Het middel werkt in op het lumen van de maag en de dunne darm door een covalente binding aan te gaan met de actieve serine bindingsplaats van de maag- en pancreaslipasen. Het gedeactiveerde enzym kan daardoor het voedingsvet, in de vorm van triglyceriden, niet hydroliseren tot absorbeerbare vrije vetzuren en monoglyceriden. Op basis van klinisch onderzoek wordt geschat dat orlistat 60 mg driemaal daags de opname van circa 25% van het voedingsvet blokkeert. Het gebruik van orlistat resulteert in een toename van fecaal vet vanaf 24 tot 48 uur na toediening. Nadat de behandeling wordt gestaakt, keert het fecaal vetgehalte terug naar het niveau van voor de behandeling, doorgaans binnen 48 tot 72 uur.
Uit twee dubbelblinde, gerandomiseerde, placebogecontroleerde studies onder volwassenen met een BMI van ≥28 kg/m2 is gebleken dat orlistat 60 mg werkzaam is als het driemaal daags in combinatie met een hypocalorisch dieet met verlaagd vetgehalte wordt gebruikt. De primaire parameter, verandering in lichaamsgewicht vanaf de baseline (moment van randomisering) werd beoordeeld op basis van verandering van lichaamsgewicht in de tijd (Tabel 1) en het percentage proefpersonen wier lichaamsgewicht met tenminste 5% of ten minste 10% was afgenomen (Tabel 2). Hoewel het gewichtsverlies in beide studies gedurende twaalf behandelingsmaanden werd beoordeeld, vond het meeste gewichtsverlies gedurende de eerste zes maanden plaats.
| Tabel 1: Effect van 6 maanden behandeling op lichaamsgewicht t.o.v. baseline | ||||
| Behandelingsgroep | N | Relatieve gemiddelde verandering (%) | Gemiddelde verandering (kg) | |
| Onderzoek 1 | Placebo Orlistat 60 mg | 204 216 | -3,24 -5,55 | -3,11 -5,20 a |
| Onderzoek 2 | Placebo Orlistat 60 mg | 183 191 | -1,17 -3,66 | -1,05 -3,59 a |
Samengevoegde gegevens | Placebo Orlistat 60 mg | 387 407 | -2,20 -4,60 | -2,09 -4,40 a |
| a p<0,001 versus placebo | ||||
| Tabel 2: Responsanalyse na 6 maanden | ||||
≥5% verlies van lichaamsgewicht t.o.v. baseline (%) | ≥10% verlies van lichaamsgewicht t.o.v. baseline (%) | |||
| Placebo | Orlistat 60 mg | Placebo | Orlistat 60 mg | |
| Onderzoek 1 | 30,9 | 54,6 a | 10,3 | 21,3 b |
| Onderzoek 2 | 21,3 | 37,7 a | 2,2 | 10,5 b |
Samengevoegde gegevens | 26,4 | 46,7 a | 6,5 | 16,2 a |
| Vergelijking met placebo: a p<0,001; b p<0,01 | ||||
Behalve gewichtsverlies bood orlistat 60 mg na een behandeling van 6 maanden ook nog andere belangrijke gezondheidsvoordelen. De gemiddelde relatieve verandering van het totale cholesterol gehalte was -2,4% voor orlistat 60 mg (baseline 5,20 mmol/l) en +2,8% voor placebo (baseline 5,26 mmol/l). De gemiddelde relatieve verandering van het LDL cholesterol gehalte was -3,5% voor orlistat 60 mg (baseline 3,30 mmol/l) en +3,8% voor placebo (baseline 3,41 mmol/l). De gemiddelde buikomtrek was -4,5 cm voor orlistat 60 mg (baseline 103,7 cm) en -3,6 cm voor placebo (baseline 103,5 cm). Alle vergelijkingen t.o.v. placebo waren statistisch significant.
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Onderzoek bij vrijwilligers met normaal gewicht en met obesitas wijst op een minimale absorptie van orlistat. De plasmaspiegel van intact orlistat was acht uur na orale toediening van orlistat 360 mg niet meetbaar (<5 ng/ml).
Meer in het algemeen kon orlistat bij therapeutische doses slechts sporadisch onveranderd in het plasma worden aangetoond en alleen in extreem lage concentraties (<10 ng/ml of 0,02 μmol). Er waren evenmin aanwijzingen voor accumulatie; ook dit wijst op minimale absorptie.
Distributie
Het distributievolume kan niet worden bepaald, omdat het werkzame bestanddeel nauwelijks wordt geabsorbeerd en geen gedefinieerde systemische farmacokinetische eigenschappen heeft. In vitro wordt orlistat voor meer dan 99% gebonden aan plasma-eiwitten (in hoofdzaak lipoproteïnen en albumine). Orlistat verdeeld zich slechts minimaal over erythrocyten.
Biotransformatie
De resultaten van dierproeven wijzen uit dat het metabolisme van orlistat voornamelijk lijkt plaats te vinden in de wand van het maagdarmkanaal. Uit een studie onder patiënten met obesitas bleek dat van het minimale deel van de dosis dat wel systemisch werd geabsorbeerd, twee belangrijke metabolieten M1 (4-atoom lactonring, gehydrolyseerd) en M3 (M1 met een afgesplitst N-formylleucinedeel) circa 42% van de totale plasmaconcentratie voor hun rekening namen.
M1 en M3 hebben een open bètalactonring en vertonen een extreem zwakke lipaseremmende werking (respectievelijk 1.000 en 2.500 zwakker dan orlistat). Vanwege die lage lipaseremmende werking en de lage plasmaconcentraties bij therapeutische doses (respectievelijk gemiddeld 26 ng/ml en 108 ng/ml) gelden deze metabolieten farmacologisch gezien als onbetekenend.
Eliminatie
Uit onderzoek bij proefpersonen met normaal gewicht en met obesitas is gebleken dat het deel van de werkzame stof dat niet wordt geabsorbeerd, voornamelijk met de feces wordt uitgescheiden. Circa 97% van de toegediende dosis werd via de feces uitgescheiden, waarvan 83% in de vorm van onveranderd orlistat.
De cumulatieve renale uitscheiding van de totale hoeveelheid orlistat bedroeg <2% van de betreffende dosis. Complete uitscheiding (zowel fecaal als renaal) werd na drie tot vijf dagen vastgesteld. Qua beschikbaarheid van orlistat lijkt er geen verschil te bestaan tussen vrijwilligers met normaal gewicht en met obesitas. Orlistat, M1 en M3 worden alle via de gal uitgescheiden.
5.3 Gegevens uit preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeen potentieel, en toxiciteit bij vruchtbaarheid, reproductie en groei. Het is onwaarschijnlijk dat het medicinale gebruik van orlistat een risico vormt voor het aquatische of terrestrische milieu. Desondanks moet elk mogelijk risico vermeden worden (zie rubriek 6.6).
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Inhoud capsule
Microkristallijne cellulose (E460)
Natriumzetmeelglycolaat (type A)
Povidon (E1201) (K-waarde 30)
Natriumlaurylsulfaat
Talk.
Omhulsel capsule
Gelatine
Indigokarmijn (E132)
Titaandioxide (E171)
Natriumlaurylsulfaat
Sorbitaanmonolauraat.
Inkt van bedrukking
Schellak
IJzeroxide zwart (E172)
Propyleenglycol.
Capsuleband
Gelatine
Polysorbaat 80
Indigokarmijn (E132).
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
Twee jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij het bewaren
Niet bewaren boven 25°C.
De verpakking zorgvuldig gesloten houden ter bescherming tegen vocht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Flesje van high-density polyethyleen (HDPE) met kindveilige sluiting, met 42, 60, 84, 90 of 120 harde capsules. Het flesje bevat 2 gesealde cilindertjes met silica gel als droogmiddel.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Haleon Ireland Dungarvan Limited,
Knockbrack,
Dungarvan,
Co. Waterford,
Ierland
8. NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/07/401/007-011
9. DATUM EERSTE VERGUNNINGVERLENING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 23 juli 2007
Datum van laatste verlenging: 29 juni 2017
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (http://www.ema.europa.eu).
