SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Akynzeo
Akynzeo 300 mg/0,5 mg harde capsules
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Akynzeo 300 mg/0,5 mg harde capsules
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke harde capsule bevat 300 mg netupitant en palonosetronhydrochloride overeenkomend met 0,5 mg palonosetron.
Hulpstoffen met bekend effect
Elke harde capsule bevat 7 mg sorbitol (E420) en 20 mg sucrose.
Dit geneesmiddel kan ook sporen van lecithine afkomstig van soja bevatten.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Harde capsule
Ondoorzichtige gelatinecapsule van maat “0” (lengte 21,7 mm) met een witte romp en karamelkleurig kapje, met de opdruk “HE1” op de romp. De harde capsule is gevuld met drie tabletten en één zachte capsule.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Akynzeo is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen voor:
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na sterk emetogene chemotherapie op basis van cisplatine bij kanker.
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na matig emetogene chemotherapie bij kanker.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Eén capsule van 300 mg/0,5 mg moet ongeveer één uur vóór de aanvang van elke cyclus chemotherapie worden toegediend.
Bij gelijktijdige toediening van netupitant/palonosetron-capsules moet de aanbevolen, orale dosis dexamethason met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.5 en het toedieningsschema op basis van klinisch onderzoek in rubriek 5.1).
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig voor oudere patiënten. Voorzichtigheid is geboden wanneer dit geneesmiddel gebruikt wordt bij patiënten die ouder zijn dan 75 jaar vanwege de lange halfwaardetijd van de werkzame stoffen en de beperkte ervaring bij deze populatie.
Nierfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte tot ernstige nierfunctiestoornis wordt een dosisaanpassing niet noodzakelijk geacht. Voor netupitant is de renale excretie verwaarloosbaar. Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significant effect op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron nam met ongeveer 28 % toe bij ernstige nierfunctiestoornissen vergeleken met gezonde proefpersonen. De farmacokinetiek van palonosetron of netupitant is niet onderzocht bij proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease) die hemodialyse behoeven en er zijn geen gegevens beschikbaar over de werkzaamheid of veiligheid van netupitant/palonosetron-capsules bij deze patiënten. Daarom moet het gebruik ervan bij deze patiënten vermeden worden.
Leverfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis (child-pughscore 5-8) is geen dosisaanpassing noodzakelijk. Er bestaan slechts beperkte gegevens bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥9). Aangezien het gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis gepaard kan gaan met een verhoogde blootstelling aan netupitant, moet dit geneesmiddel bij deze patiënten met voorzichtigheid worden gebruikt (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Akynzeo-capsules bij pediatrische patiënten zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Voor oraal gebruik.
De harde capsule moet in zijn geheel worden doorgeslikt en mag niet geopend worden, omdat hij 4 afzonderlijke farmaceutische bestanddelen bevat die tegelijkertijd moeten worden toegediend.
De capsule kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stoffen of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Zwangerschap (zie rubriek 4.6).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Constipatie
Aangezien palonosetron de passagetijd in de dikke darm kan verlengen, moeten patiënten met een voorgeschiedenis van constipatie of tekenen van subacute darmobstructie na de toediening worden gemonitord (zie rubriek 4.8).
Serotoninesyndroom
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom bij het gebruik van 5-HT3-antagonisten alleen of in combinatie met andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) en serotonine-noradrenalineheropnameremmers (SNRI’s)). Het is aanbevolen om patiënten voldoende te observeren voor serotoninesyndroomachtige symptomen (zie rubriek 4.8).
Verlenging van de QT-tijd
Er is een ECG-onderzoek uitgevoerd bij gezonde, volwassen, mannelijke en vrouwelijke vrijwilligers met orale netupitant in een dosering van 200 of 600 mg toegediend in combinatie met respectievelijk 0,5 of 1,5 mg orale palonosetron. Dit onderzoek toonde aan dat er geen klinisch belangrijke effecten waren op de ECG-parameters: de grootste puntschatting van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd bedroeg 7,0 ms (eenzijdige, bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet 8,8 ms) en werd 16 uur na de toediening van supratherapeutische doses (600 mg netupitant en 1,5 mg palonosetron) waargenomen. De bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet van de puntschattingen van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd situeerde zich op constante wijze binnen 10 ms op alle meetpunten gedurende 2 dagen na toediening van het onderzoeksmiddel.
Aangezien netupitant/palonosetron-capsules echter een 5-HT3-receptorantagonist bevatten, is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik met geneesmiddelen die de QT-tijd verlengen of bij patiënten met (kans op) verlenging van de QT-tijd. Hiertoe behoren patiënten met een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van verlenging van de QT-tijd, elektrolytafwijkingen, congestief hartfalen, bradyaritmie, geleidingsstoornissen en patiënten die antiaritmica of andere geneesmiddelen innemen die tot een verlenging van de QT-tijd of tot elektrolytafwijkingen leiden. Hypokaliëmie en hypomagnesiëmie moeten vóór de toediening worden gecorrigeerd.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis aangezien er slechts beperkte gegevens beschikbaar zijn bij deze patiënten.
Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd en die een smal therapeutisch bereik hebben (zie rubriek 4.5).
Chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn
Netupitant is een matige remmer van CYP3A4 en kan de blootstelling aan chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, zoals docetaxel, verhogen (zie rubriek 4.5). Daarom moeten patiënten gecontroleerd worden op een verhoogde toxiciteit van chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, waaronder irinotecan. Bovendien kan netupitant ook de werkzaamheid beïnvloeden van chemotherapeutica die geactiveerd worden door het CYP3A4-metabolisme.
Hulpstoffen
Dit geneesmiddel bevat 7 mg sorbitol (E420) per harde capsule.
Er moet rekening worden gehouden met het additieve effect van gelijktijdig toegediende producten die sorbitol (E420) (of fructose) bevatten en inname van sorbitol (E420) (of fructose) via de voeding. Het gehalte aan sorbitol (E420) in geneesmiddelen voor oraal gebruik kan invloed hebben op de biologische beschikbaarheid van gelijktijdig toegediende andere geneesmiddelen voor oraal gebruik.
Dit geneesmiddel bevat ook 20 g sucrose per capsule. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactosemalabsorptie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per harde capsule, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
Dit geneesmiddel kan ook sporen van lecithine afkomstig van soja bevatten. Patiënten met bekende overgevoeligheid voor pinda’s of soja moeten daarom zorgvuldig gecontroleerd worden op tekenen van een allergische reactie (zie rubriek 4.8).
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Bij gelijktijdig gebruik van netupitant/palonosetron-capsules met een andere CYP3A4-remmer kan de plasmaspiegel van netupitant stijgen. Bij gelijktijdig gebruik van dit geneesmiddel met geneesmiddelen die de CYP3A4-activiteit induceren, kan de plasmaspiegel van netupitant dalen, wat tot een verminderde werkzaamheid kan leiden. Dit geneesmiddel kan de plasmaspiegel van gelijktijdig toegediende geneesmiddelen die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden, verhogen. Bij de mens wordt netupitant hoofdzakelijk geëlimineerd via het levermetabolisme, gemedieerd door CYP3A4, met een marginale renale excretie. Op het dosisniveau van een humane dosis van 300 mg is netupitant een substraat en matige remmer van CYP3A4. Palonosetron wordt uit het lichaam geëlimineerd via renale excretie en metabole wegen die via meerdere CYP-enzymen gemedieerd worden. Palonosetron wordt hoofdzakelijk door CYP2D6 gemetaboliseerd, met een geringe bijdrage van CYP3A4- en CYP1A2-iso-enzymen. In-vitro-onderzoek heeft aangetoond dat palonosetron in klinisch relevante concentraties geen remmend of inducerend effect heeft op cytochroom-P450-iso-enzymen.
Interactie tussen orale netupitant en orale palonosetron:
Er zijn geen klinisch relevante farmacokinetische interacties waargenomen tussen orale netupitant en orale palonosetron.
Interactie met CYP3A4-substraten:
Dexamethason
Gelijktijdige toediening van een eenmalige dosis netupitant van 300 mg met een dexamethason-doseringsschema (20 mg op dag 1, gevolgd door 8 mg tweemaal daags van dag 2 tot dag 4) veroorzaakte een significante verhoging van de blootstelling aan dexamethason die tijds- en dosisafhankelijk was. De AUC0-24 (dag 1), de AUC24-36 (dag 2) en de AUC84-108 en AUC84-∞ (dag 4) van dexamethason vertoonden een 2,4-voudige verhoging bij gelijktijdige toediening van 300 mg netupitant. Het farmacokinetisch profiel van netupitant bleef onveranderd bij toediening in combinatie met dexamethason.
Bij gelijktijdige toediening met netupitant/palonosetron-capsules moet de dosis orale dexamethason bijgevolg met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.2).
Chemotherapeutica (docetaxel, etoposide, cyclofosfamide)
Bij gelijktijdige toediening met netupitant/palonosetron-capsules steeg de blootstelling aan docetaxel en etoposide met respectievelijk 37 % en 21 %. Met cyclofosfamide werd geen vergelijkbaar effect gezien na gelijktijdige toediening met netupitant.
Orale anticonceptiva
Wanneer netupitant/palonosetron-capsules met een eenmalige, orale dosis van 60 mcg ethinylestradiol en 300 mcg levonorgestrel werden toegediend, had dit geen significant effect op de AUC van ethinylestradiol en veroorzaakte dit een 1,4-voudige verhoging in de AUC van levonorgestrel. Het is onwaarschijnlijk dat er klinische effecten zullen optreden op de werkzaamheid van hormonale anticonceptie. Er werden geen relevante veranderingen in de farmacokinetiek van netupitant en palonosetron waargenomen.
Erytromycine en midazolam
Bij gelijktijdige toediening met netupitant was de blootstelling aan erytromycine en midazolam respectievelijk ongeveer 1,3 maal en 2,4 maal hoger. Deze effecten werden niet als klinisch significant beschouwd. Het farmacokinetisch profiel van netupitant werd niet beïnvloed door de gelijktijdige toediening van midazolam of erytromycine. Bij gelijktijdige toediening van deze werkzame stoffen met netupitant/palonosetron-capsules moet rekening worden gehouden met de mogelijke effecten van een verhoogde plasmaspiegel van midazolam of andere benzodiazepines die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden (alprazolam, triazolam).
Serotonerge geneesmiddelen (bijv. SSRI’s en SNRI’s)
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom na gelijktijdig gebruik van 5-HT3-antagonisten en andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder SSRI’s zoals fluoxetine, paroxetine, sertraline, fluvoxamine, citalopram of escitalopram, en SNRI’s zoals venlafaxine of duloxetine) (zie rubriek 4.4).
Effect van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van Akynzeo
Netupitant wordt hoofdzakelijk door CYP3A4 gemetaboliseerd. Daarom kan gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die de CYP3A4-activiteit remmen of induceren, de plasmaspiegel van netupitant beïnvloeden. Gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (bijv. ketoconazol) moet met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (bijv. rifampicine) moet worden vermeden. Bovendien moet dit geneesmiddel met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die een smal therapeutisch bereik hebben en die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd, zoals ciclosporine, tacrolimus, sirolimus, everolimus, alfentanil, di-ergotamine, ergotamine, fentanyl en kinidine.
Effect van ketoconazol en rifampicine
Toediening van de CYP3A4-remmer ketoconazol met netupitant/palonosetron-capsules veroorzaakte een 1,8-voudige verhoging van de AUC van netupitant en een 1,3-voudige verhoging van de Cmax, vergeleken met de toediening van netupitant/palonosetron-capsules alleen. Gelijktijdige toediening met ketoconazol had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron.
Toediening van de CYP3A4-inductor rifampicine met Akynzeo alleen veroorzaakte een 5,2-voudige verlaging van de AUC van netupitant en een 2,6-voudige verlaging van de Cmax. Gelijktijdige toediening met rifampicine had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron. Gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (zoals ketoconazol) moet met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (zoals rifampicine) moet worden vermeden.
Bijkomende interacties
Interactie van netupitant/palonosetron-capsules met geneesmiddelen die P-gp-substraten zijn, is onwaarschijnlijk. Netupitant is geen substraat voor P-gp. Wanneer netupitant werd toegediend op dag 8 van een 12 dagen durend behandelingsschema met digoxine werden er geen veranderingen in de farmacokinetiek van digoxine waargenomen.
Het is onwaarschijnlijk dat netupitant en zijn metabolieten het efflux-transporteiwit BCRP en het glucuroniderings-iso-enzym UGT2B7 remmen, en als dit gebeurt, is dit van gering klinisch belang. In-vitro-gegevens tonen aan dat netupitant UGT2B7 remt. Het belang van dit effect in de klinische omgeving is niet vastgesteld. Voorzichtigheid is geboden wanneer netupitant gebruikt wordt in combinatie met een oraal substraat van dit enzym (bijv. zidovudine, valproïnezuur, morfine). In-vitro-gegevens suggereren dat netupitant de efflux van transporteiwit BCRP remt. De klinische relevantie van dit effect is niet vastgesteld.
In-vitro-gegevens tonen aan dat netupitant een P-gp-remmer is. In een onderzoek met gezonde vrijwilligers heeft netupitant geen invloed op de blootstelling van digoxine, een P-gp-substraat, terwijl het de Cmax ervan 1,09-voudig [90%-BI: 0,9-1,31] verhoogt. Het is niet uitgesloten dat dit effect meer uitgesproken, en daardoor klinisch relevant, kan zijn bij kankerpatiënten, vooral bij diegenen met een afwijkende nierfunctie. Voorzichtigheid is daarom geboden wanneer netupitant gecombineerd wordt met digoxine of met andere P-gp-substraten zoals dabigatran of colchicine.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, mogen niet zwanger zijn of worden terwijl zij met netupitant/palonosetron-capsules behandeld worden. Vóór de behandeling moet bij alle premenopauzale vrouwen een zwangerschapstest worden uitgevoerd. Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens en gedurende één maand na de behandeling met dit geneesmiddel.
Zwangerschap
Netupitant
Er zijn geen gegevens over het gebruik van netupitant bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken, waaronder teratogene effecten bij konijnen zonder veiligheidsmarge (zie rubriek 5.3).
Palonosetron
Er zijn geen gegevens over het gebruik van palonosetron bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten van palonosetron wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Netupitant/palonosetron-capsules zijn gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of palonosetron of netupitant in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Netupitant/palonosetron-capsules mogen niet worden gebruikt in de periode dat borstvoeding wordt gegeven. Borstvoeding moet worden gestaakt tijdens behandeling met dit geneesmiddel en gedurende 1 maand na toediening van de laatste dosis.
Vruchtbaarheid
Netupitant
In dieronderzoek is er geen effect op de vruchtbaarheid waargenomen.
Palonosetron
In onderzoek met ratten is degeneratie van het zaadepitheel waargenomen (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Netupitant/palonosetron-capsules hebben matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Aangezien Akynzeo duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid kan veroorzaken, moeten patiënten het advies krijgen om geen voertuig te besturen of machines te bedienen als deze symptomen optreden.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bijwerkingen die vaak met netupitant/palonosetron-capsules werden gemeld, waren hoofdpijn (3,6 %), constipatie (3,0 %) en vermoeidheid (1,2 %).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen worden hieronder volgens systeem/orgaanklasse en frequentiecategorie van MedDRA weergegeven.
De volgende conventie werd voor de classificatie van de frequentie gebruikt: Zeer vaak (≥ 1/10),
Vaak (≥ 1/100, < 1/10),
Soms (≥ 1/1 000, < 1/100),
Zelden (≥ 1/10 000, < 1/1 000),
Zeer zelden (< 1/10 000),
Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1: Bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Cystitis | ||
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Neutropenie | Leukopenie | |
| Leukocytose | Lymfocytose | ||
Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Verminderde eetlust | Hypokaliëmie | |
| Psychische stoornissen | Insomnia | Acute psychose | |
| Verstoorde gemoedstoestand | |||
| Slaapstoornis | |||
| Zenuwstelsel-aandoeningen | Hoofdpijn | Duizeligheid | Hypo-esthesie |
| Somnolentie | |||
| Oogaandoeningen | Conjunctivitis | ||
| Wazig zien | |||
| Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen | Vertigo | Tinnitus | |
| Hartaandoeningen | Atrioventriculair blok, eerstegraads | Aritmie | |
| Cardiomyopathie | Atrioventriculair blok, tweedegraads | ||
| Geleidingsstoornis | Bundeltakblok links | ||
| Tachycardie | Bundeltakblok rechts | ||
| Mitralisklepinsufficiëntie | |||
| Myocardiale ischemie | |||
| Ventriculaire extrasystolen | |||
| Bloedvataandoeningen | Hypertensie | Overmatig blozen | |
| Hypotensie | |||
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Hik | ||
| Maagdarmstelsel-aandoeningen | Constipatie | Abdominale distensie | Droge mond |
| Abdominale pijn | Dysfagie | ||
| Diarree | Oprisping | ||
| Dyspepsie | Hemorroïden | ||
| Flatulentie | Tong beslagen | ||
| Nausea | Braken | ||
| Huid- en onderhuid-aandoeningen | Alopecia | Erytheem | |
| Urticaria | Pruritus | ||
| Rash | |||
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Rugpijn | ||
| Pijn in extremiteiten |
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen | Vermoeidheid | Asthenie | Warmtegevoel |
| Niet-cardiale pijn op de borst | |||
| Productsmaak abnormaal | |||
| Onderzoeken | Verhoogde levertransaminasen | Verhoogd bilirubine in het bloed | |
Verhoogde alkalische fosfatase in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase | ||
Verhoogd creatinine in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase-MB | ||
Verlengde QT-tijd op elektrocardiogram | Verhoogd ureum in het bloed | ||
| Depressie van ST-segment op elektrocardiogram | |||
| Abnormaal ST-T-segment op elektrocardiogram | |||
| Verhoogd myoglobine in het bloed | |||
| Verhoogde neutrofielentelling | |||
| Verhoogd troponine |
Postmarketinggegevens duiden erop dat het bijwerkingenprofiel doorgaans vergelijkbaar is met het profiel dat is waargenomen in klinische onderzoeken.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Netupitant:
Er zijn geen vaak voorkomende bijwerkingen die aan netupitant, het nieuwe bestanddeel van de vaste combinatie, kunnen worden toegeschreven.
Palonosetron:
Bij gebruik van 0,75 mg palonosetron zijn er gevallen van constipatie met fecale impactie gemeld waarvoor hospitalisatie noodzakelijk was.
Daarnaast zijn ook zwelling van het oog, dyspneu en myalgie als bijwerkingen van orale palonosetron gemeld, maar deze werden niet waargenomen tijdens het ontwikkelen van dit geneesmiddel. Al deze reacties kwamen slechts soms voor.
Bij gebruik van intraveneuze palonosetron in de postmarketingfase zijn zeer zeldzame gevallen van anafylaxie, anafylactische/anafylactoïde reacties en shock gemeld. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit netelroos, jeuk, angio-oedeem, lage bloeddruk, beklemd gevoel in de keel, beklemd gevoel op de borst, dyspneu en bewustzijnsverlies.
Er zijn ook meldingen van het serotoninesyndroom geweest. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit tremor, agitatie, zweten, myoklone bewegingen, hypertonie en koorts.
Een capsule met de combinatie van netupitant en palonosetron:
Dit geneesmiddel kan ook sporen van lecithine afkomstig van soja bevatten. Patiënten met bekende overgevoeligheid voor pinda’s of soja moeten daarom zorgvuldig gecontroleerd worden op tekenen van een allergische reactie. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit netelroos, huiduitslag, jeuk, problemen met ademhalen of slikken, gezwollen mond, gezicht, lippen, tong of keel en soms een plotselinge daling van de bloeddruk.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Op basis van ervaring met gezonde proefpersonen die werden blootgesteld aan 600 mg orale netupitant in combinatie met 1,50 mg palonosetron, zijn de potentiële acute symptomen van overdosering: hoofdpijn, duizeligheid, constipatie, angst, hartkloppingen, euforische stemming en pijn in de benen. Bij overdosering moet de toediening van het geneesmiddel worden stopgezet en moeten een algemene ondersteunende behandeling en monitoring worden ingesteld. Vanwege de anti-emetische werking van netupitant en palonosetron is emesis veroorzaakt door een geneesmiddel mogelijk niet doeltreffend. Er is geen onderzoek naar dialyse uitgevoerd. Door het grote distributievolume van palonosetron en netupitant is het echter onwaarschijnlijk dat dialyse een doeltreffende behandeling is voor overdosering.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Anti-emetica en anti-nauseantica, serotonine(5-HT3)-antagonisten; ATC-code: A04AA55
Werkingsmechanisme
Netupitant is een selectieve antagonist van humane substantie-P/neurokinine-1 (NK1)-receptoren.
Palonosetron is een 5-HT3-receptorantagonist met een sterke bindingsaffiniteit voor deze receptor en weinig of geen affiniteit voor andere receptoren. Chemotherapeutische stoffen veroorzaken misselijkheid en braken door de afgifte van serotonine door de enterochromaffiene cellen van de dunne darm te stimuleren. Vervolgens activeert serotonine de 5-HT3-receptoren op vagale afferenten waardoor de braakreflex ontstaat.
Vertraagde emesis is in verband gebracht met de activering van neurokinine-1 (NK1)-receptoren uit de tachykinine-familie (uitgebreid verdeeld in het centrale en perifere zenuwstelsel) door substantie-P. Zoals in-vitro- en in-vivo-onderzoek heeft aangetoond, remt netupitant door substantie-P gemedieerde responsen.
Netupitant bleek de bloed-hersenbarrière te passeren met een NK1-receptorbezetting van 92,5 %, 86,5 %, 85,0 %, 78,0 % en 76,0 % in het striatum respectievelijk 6, 24, 48, 72 en 96 uur na toediening van 300 mg netupitant.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
In twee afzonderlijke hoofdonderzoeken is aangetoond dat orale toediening van Akynzeo in combinatie met dexamethason acute en vertraagde misselijkheid en braken bij hoog en matig emetogene chemotherapie bij kanker voorkomt.
Onderzoek met sterk emetogene chemotherapie (highly emetogenic chemotherapy, HEC) In een multicentrisch, gerandomiseerd, parallel, dubbelblind, gecontroleerd klinisch onderzoek met 694 patiënten werden de werkzaamheid en veiligheid van eenmalige doses orale netupitant in combinatie met orale palonosetron vergeleken met een eenmalige orale dosis palonosetron bij kankerpatiënten die chemotherapie kregen op basis van cisplatine (mediane dosis = 75 mg/m2). De werkzaamheid van Akynzeo werd beoordeeld bij 135 patiënten die een eenmalige, orale dosis (netupitant 300 mg en palonosetron 0,5 mg) kregen en bij 136 patiënten die enkel een dosis orale palonosetron van 0,5 mg kregen.
In de tabel hieronder worden de behandelingsschema’s weergegeven voor de Akynzeo-groep en de 0,5 mg-palonosetron-groep.
Tabel 2: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – HEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 4 |
| Akynzeo | Akynzeo (netupitant 300 mg + palonosetron 0,5 mg) Dexamethason 12 mg | Dexamethason 8 mg eenmaal daags |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Dexamethason 8 mg tweemaal daags |
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage (CR-percentage) (gedefinieerd als geen emetische episoden, geen noodmedicatie) binnen 120 uur (globale fase) na aanvang van de toediening van de sterk emetogene chemotherapie.
In tabel 3 hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 3: Aantal patiënten dat chemotherapie met cisplatine kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase
| Palonosetron | |||
| Akynzeo | 0,5 mg | ||
| N=135 | N=136 | ||
| % | % | p-waarde | |
| Primair eindpunt | |||
| Totale respons | |||
| Globale fase§ | 89,6 | 76,5 | 0,004 |
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||
| Totale respons | |||
| Acute fase‡ | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase† | 90,4 | 80,1 | 0,018 |
| Geen emesis | |||
| Acute fase | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase | 91,9 | 80,1 | 0,006 |
| Globale fase | 91,1 | 76,5 | 0,001 |
| Geen significante misselijkheid | |||
| Acute fase | 98,5 | 93,4 | 0,050 |
| Vertraagde fase | 90,4 | 80,9 | 0,004 |
| Globale fase | 89,6 | 79,4 | 0,021 |
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met cisplatine.
†Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
§Globale fase: 0 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
Onderzoek met matig emetogene chemotherapie (MEC)
In een multicentrisch, gerandomiseerd, parallel, dubbelblind, actief gecontroleerd superioriteitsonderzoek werden de werkzaamheid en veiligheid van een eenmalige, orale dosis Akynzeo vergeleken met een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg bij kankerpatiënten die gepland stonden voor toediening van hun eerste cyclus antracycline en cyclofosfamide voor de behandeling van een solide, maligne tumor. Op het ogenblik van het onderzoek werden chemotherapieschema’s op basis van antracycline en cyclofosfamide als matig emetogeen beschouwd. Volgens recente richtlijnen zijn deze behandelingen echter zeer emetogeen.
Alle patiënten kregen een eenmalige, orale dosis dexamethason.
Tabel 4: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – MEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 3 |
| Akynzeo | Akynzeo netupitant 300 mg Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 12 mg | Geen anti-emetische behandeling |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Geen anti-emetische behandeling |
Na afloop van de eerste cyclus konden de patiënten ervoor kiezen om deel te nemen aan een uitbreidingsfase van het onderzoek met meerdere cycli, waarin zij dezelfde behandeling zouden krijgen als in de eerste cyclus. Er werd vooraf geen limiet bepaald met betrekking tot het aantal opeenvolgende vervolgcycli per patiënt. In totaal ontvingen 1 450 patiënten (Akynzeo n=725; palonosetron n=725) onderzoeksmedicatie. Van deze patiënten voltooiden 1 438 patiënten (98,8 %) cyclus 1 en zetten 1 286 patiënten (88,4 %) de behandeling voort in de uitbreidingsfase met meerdere cycli. In totaal voltooiden 907 patiënten (62,3 %) de uitbreidingsfase met meerdere cycli, met maximaal acht behandelingscycli.
In totaal werden 724 patiënten (99,9 %) met cyclofosfamide behandeld. Alle patiënten kregen een aanvullende behandeling met doxorubicine (68,0 %) of epirubicine (32,0 %).
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage in de vertraagde fase, 25-120 uur na aanvang van de toediening van de chemotherapie.
In de tabel hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 5: Aantal patiënten dat chemotherapie met antracycline en cyclofosfamide kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase – cyclus 1
| Akynzeo | Palonosetron 0,5 mg | ||||
| N=724 | N=725 | ||||
| % | % | p-waarde* | |||
| Primair eindpunt | |||||
| Totale respons | |||||
| Vertraagde fase† | 76,9 | 69,5 | 0,001 | ||
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||||
| Totale respons | |||||
| Acute fase‡ | 88,4 | 85,0 | 0,047 | ||
| Globale fase§ | 74,3 | 66,6 | 0,001 | ||
| Geen emesis | |||||
| Acute fase | 90,9 | 87,3 | 0,025 | ||
| Vertraagde fase | 81,8 | 75,6 | 0,004 | ||
| Globale fase | 79,8 | 72,1 | <0,001 |
| Akynzeo | Palonosetron 0,5 mg | ||||
| N=724 | N=725 | ||||
| % | % | p-waarde* | |||
| Geen significante misselijkheid | |||||
| Acute fase | 87,3 | 87,9 | N.S. | ||
| Vertraagde fase | 76,9 | 71,3 | 0,014 | ||
| Globale fase | 74,6 | 69,1 | 0,020 |
* p-waarde op basis van de Cochran-Mantel-Haenszel-test, gestratificeerd volgens leeftijdscategorie en streek.
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met antracycline en cyclofosfamide
†Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met antracycline en cyclofosfamide
§Globale fase: 0 tot 120 uur na behandeling met antracycline en cyclofosfamide
In de uitbreidingsfase met meerdere cycli ontvingen de patiënten maximaal 7 bijkomende cycli chemotherapie. De anti-emetische werking van Akynzeo bleef behouden tijdens de vervolgcycli bij de patiënten die alle bijkomende cycli ontvingen.
De invloed van misselijkheid en braken op het dagelijkse leven van patiënten werd beoordeeld met behulp van de Functional Living Index–Emesis (FLIE). Het percentage patiënten met over het algemeen geen invloed op het dagelijkse leven was 6,3 % hoger (p-waarde = 0,005) in de Akynzeo-groep (78,5 %) dan in de palonosetron-groep (72,1 %).
Veiligheidsonderzoek met meerdere cycli bij patiënten die sterk emetogene chemotherapie of matig emetogene chemotherapie kregen
In een afzonderlijk onderzoek werden in totaal 413 patiënten die initiële en vervolgcycli van chemotherapie hadden gekregen (waaronder behandeling met carboplatine, cisplatine, oxaliplatine en doxorubicine), gerandomiseerd naar Akynzeo (n=309) of naar aprepitant en palonosetron (n=104). De veiligheid en werkzaamheid bleven gedurende alle cycli gehandhaafd.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Akynzeo in alle subgroepen van pediatrische patiënten met kanker voor de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken bij sterk emetogene chemotherapie op basis van cisplatine en matig emetogene chemotherapie (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Netupitant
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de absolute biologische beschikbaarheid van netupitant bij de mens. Op basis van gegevens afkomstig van twee onderzoeken met intraveneuze netupitant is de biologische beschikbaarheid bij de mens naar schatting hoger dan 60 %.
In onderzoek naar eenmalige, orale doseringen was netupitant tussen 15 minuten en 3 uur na toediening meetbaar in het plasma. De plasmaconcentraties volgden een absorptieproces van de eerste orde en bereikten de Cmax na ongeveer 5 uur. Bij doseringen van 10 mg tot 300 mg was er een meer dan proportionele verhoging van de Cmax- en AUC-parameters.
Bij 82 gezonde proefpersonen die een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg hadden gekregen, bedroeg de maximale plasmaconcentratie (Cmax) van netupitant 486 ± 268 ng/ml (gemiddelde ± SD) en bedroeg de mediane tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,25 uur, terwijl de AUC 15.032 ± 6.858 u.ng/ml bedroeg. In een gepoolde analyse, hadden vrouwen een hogere blootstelling aan netupitant vergeleken met mannen; er werd een 1,31-voudige verhoging in de Cmax, een 1,02-voudige verhoging in de AUC en een 1,36-voudige verhoging in de halfwaardetijd vastgesteld. Na een vetrijke maaltijd, vertoonden de AUC0-∞ en Cmax van netupitant respectievelijk een 1,1-voudige en 1,2-voudige verhoging.
Palonosetron
Na orale toediening wordt palonosetron goed geabsorbeerd, met een biologische beschikbaarheid van 97 %. Na een eenmalige, orale dosis met gebufferde oplossing bij gezonde proefpersonen waren de gemiddelde maximale concentratie palonosetron (Cmax) en de oppervlakte onder de plasmaconcentratie/tijd-curve (AUC0-∞) dosisproportioneel in het dosisbereik van 3,0 tot 80 mcg/kg. Bij 36 gezonde mannelijke en vrouwelijke proefpersonen die een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de maximale plasmaconcentratie (Cmax) 0,81 ± 1,66 ng/ml (gemiddelde ± SD) en was de tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,1 ± 1,7 uur. Bij vrouwelijke proefpersonen (n=18) was de gemiddelde AUC 35 % hoger en de gemiddelde Cmax 26 % hoger dan bij mannelijke proefpersonen (n=18). Bij 12 kankerpatiënten die één uur voor de chemotherapie een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de Cmax 0,93 ± 0,34 ng/ml en de Tmax 5,1 ± 5,9 uur. Bij kankerpatiënten was de AUC 30 % hoger dan bij gezonde proefpersonen. Een vetrijke maaltijd had geen invloed op de Cmax en AUC van orale palonosetron.
Distributie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige, orale dosis van 300 mg aan kankerpatiënten was de dispositie van netupitant gekenmerkt door een twee-compartimentenmodel met een geschatte mediane systemische klaring van 20,5 l/u en een groot distributievolume in het centrale compartiment (486 l). De humane plasma-eiwitbinding van netupitant en zijn twee belangrijkste metabolieten, M1 en M3, bedraagt >99 % bij concentraties van 10 tot 1.500 ng/ml. De plasma-eiwitbinding van de derde belangrijkste metaboliet, M2, bedraagt >97 %.
Palonosetron
Palonosetron heeft een distributievolume van ongeveer 8,3 ± 2,5 l/kg. Ongeveer 62 % van palonosetron wordt aan plasma-eiwitten gebonden.
Biotransformatie
Netupitant
Bij orale doses netupitant van 30 mg en hoger zijn er drie metabolieten in humaan plasma aangetroffen (desmethylderivaat, M1; N-oxidederivaat, M2; en OH-methylderivaat, M3). In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP3A4 en, in mindere mate, CYP2D6 en CYP2C9 betrokken zijn bij het metabolisme van netupitant. Na toediening van een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg varieerden de gemiddelde plasma/plasma-radioactiviteitsratio’s van netupitant van 0,13 tot 0,49 gedurende 96 uur na toediening. Deze ratio’s waren tijdsafhankelijk waarbij de waarden meer dan 24 uur na toediening geleidelijk afnamen. Dit wijst erop dat netupitant snel gemetaboliseerd wordt. De gemiddelde Cmax was ongeveer 11 %, 47 % en 16 % van de ‘parent drug’ voor respectievelijk M1, M2 en M3. M2 had de laagste AUC ten opzichte van de ‘parent drug’ (14 %), terwijl de AUC van M1 en M3 respectievelijk ongeveer 29 % en 33 % van de ‘parent drug’ bedroeg. De metabolieten M1, M2 en M3 bleken alle drie farmacologisch werkzaam te zijn in een farmacodynamisch diermodel, waarbij M3 het krachtigst en M2 het minst werkzaam was.
Palonosetron
Palonosetron wordt via verschillende wegen geëlimineerd, waarbij ongeveer 50 % gemetaboliseerd wordt tot twee primaire metabolieten: N-oxide-palonosetron en 6-S-hydroxy-palonosetron. Deze metabolieten hebben elk minder dan 1 % van de werkzaamheid van de 5-HT3-receptorantagonist van palonosetron. In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP2D6 en, in mindere mate, CYP3A4 en CYP1A2 betrokken zijn bij het metabolisme van palonosetron. Er is echter geen significant verschil in de klinische farmacokinetische parameters tussen slechte en uitgebreide metaboliseerders van CYP2D6-substraten.
Eliminatie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo aan kankerpatiënten wordt netupitant op een multi-exponentiële wijze uit het lichaam geëlimineerd, met een schijnbare, gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van 88 uur.
Renale klaring is geen significante eliminatieroute voor aan netupitant verwante entiteiten. De gemiddelde fractie van een orale dosis netupitant die onveranderd in de urine wordt uitgescheiden is minder dan 1 %. In totaal werd 3,95 % van de radioactieve dosis in de urine en 70,7 % in de feces aangetroffen.
Ongeveer de helft van de oraal toegediende radioactiviteit als [14C]netupitant werd in de urine en feces aangetroffen binnen 120 uur na toediening. De eliminatie via beide wegen was naar schatting voltooid op dag 29-30 na toediening.
Palonosetron
Na toediening van een eenmalige, orale dosis [14C]palonosetron van 0,75 mg aan zes gezonde proefpersonen werd 85 % tot 93 % van de totale radioactiviteit in de urine en 5 % tot 8 % in de feces uitgescheiden. De hoeveelheid onveranderd palonosetron die in de urine werd uitgescheiden vertegenwoordigde ongeveer 40 % van de toegediende dosis. Bij gezonde proefpersonen die palonosetron-capsules van 0,5 mg hadden gekregen, bedroeg de terminale eliminatiehalfwaardetijd (t½) van palonosetron 37 ± 12 uur (gemiddelde ± SD) terwijl bij kankerpatiënten de t½ 48 ± 19 uur bedroeg. Na een eenmalige dosis intraveneuze palonosetron van ongeveer 0,75 mg bij gezonde proefpersonen bedroeg de totale lichaamsklaring van palonosetron 160 ± 35 ml/u/kg (gemiddelde ± SD) en bedroeg de renale klaring 66,5 ± 18,2 ml/u/kg.
Speciale populaties
Leverfunctiestoornissen
Netupitant
De maximale concentraties en totale blootstelling van netupitant waren hoger bij proefpersonen met een lichte (n=8), matige (n=8) en ernstige (n=2) leverfunctiestoornis ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen, hoewel er een duidelijke individuele variabiliteit was bij zowel proefpersonen met een leverfunctiestoornis als gezonde proefpersonen. De blootstelling aan netupitant (Cmax, AUC0-t en AUC0-∞) ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen was respectievelijk 11 %, 28 % en 19 % hoger bij proefpersonen met een lichte leverfunctiestoornis en was respectievelijk 70 %, 88 % en 143 % hoger bij proefpersonen met een matige leverfunctiestoornis. Er is dus geen dosisaanpassing noodzakelijk voor patiënten met een lichte tot matige leverfunctiestoornis. Er bestaan slechts beperkte gegevens over patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥9).
Palonosetron
Leverfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de totale lichaamsklaring van palonosetron vergeleken met gezonde proefpersonen. Hoewel de terminale eliminatiehalfwaardetijd en de gemiddelde systemische blootstelling aan palonosetron hoger is bij proefpersonen met een ernstige leverfunctiestoornis, is een dosisverlaging niet aangewezen.
Nierfunctiestoornissen
Netupitant
Er is geen specifiek onderzoek uitgevoerd naar netupitant bij patiënten met een nierfunctiestoornis. In het ADME-onderzoek werd minder dan 5 % van al het aan netupitant verwante materiaal uitgescheiden in de urine en werd minder dan 1 % van de dosis netupitant onveranderd uitgescheiden in de urine. Bijgevolg is elke accumulatie van netupitant of zijn metabolieten na een eenmalige dosis verwaarloosbaar. Bovendien toonde het farmacodynamisch populatieonderzoek geen correlatie tussen de farmacokinetische parameters van netupitant en markers van nierfunctiestoornissen.
Palonosetron
Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron was ongeveer 28 % hoger bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis ten opzichte van gezonde proefpersonen. In een farmacodynamisch populatieonderzoek hadden patiënten met een verminderde creatinineklaring (CLCR) ook een verminderde palonosetronklaring, maar deze vermindering resulteerde niet in een significante verandering van de blootstelling aan palonosetron.
Daarom kan Akynzeo zonder dosisaanpassing toegediend worden aan patiënten met een nierfunctiestoornis.
Noch netupitant noch palonosetron zijn onderzocht bij patiënten met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Niet-klinische onderzoeken tonen aan dat palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kan blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kan verlengen. In een onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering van orale palonosetron bij ratten werd degeneratie van het zaadepitheel in verband gebracht met palonosetron na behandeling gedurende één maand. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, partus of postnatale ontwikkeling. Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar van dieronderzoek met betrekking tot de placentaire overdracht (zie rubriek 4.6). Palonosetron is niet mutageen. Hoge doses palonosetron (waarbij elke dosis minstens 15 maal de humane therapeutische blootstelling veroorzaakt) die dagelijks gedurende twee jaar werden toegediend, veroorzaakten een toename in het aantal levertumoren, endocriene neoplasmata (in schildklier, hypofyse, pancreas, bijniermerg) en huidtumoren bij ratten, maar niet bij muizen. De onderliggende mechanismen zijn niet helemaal duidelijk, maar geziende hoge doses die werden toegediend en het feit dat het geneesmiddel bij de mens bedoeld is voor eenmalige toediening, worden deze bevindingen niet relevant beschouwd voor klinisch gebruik.
Netupitant en combinatie met palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken op basis van veiligheidsfarmacologie en toxiciteit bij eenmalige en herhaalde dosering werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Na herhaalde toediening van netupitant aan ratten en honden is fosfolipidose (schuimmacrofagen) waargenomen. Na de herstelperiode waren deze effecten reversibel of gedeeltelijk reversibel. Het belang van deze bevindingen voor de mens is niet bekend.
Niet-klinisch onderzoek toont aan dat netupitant en zijn metabolieten en de combinatie met palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kunnen blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kunnen verlengen. De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren met netupitant duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft vruchtbaarheid, partus of postnatale ontwikkeling. Na dagelijkse toediening van 10 mg/kg/dag netupitant en hogere doses tijdens de organogenese aan konijnen werd een verhoogde incidentie van positionele afwijkingen van ledematen en poten, fusie van sternum en vertebrae en agenesie van een extra longkwab bij de foetus waargenomen. In een pilotonderzoek naar dosisbereik bij konijnen werden gespleten gehemelte, microftalmie en afakie waargenomen bij vier foetussen uit één worp in de groep die 30 mg/kg/dag kreeg. De relevantie van deze bevindingen voor de mens is niet bekend. Er zijn geen gegevens beschikbaar uit dieronderzoek met netupitant over placentaire overdracht en lactatie. Netupitant is niet mutageen.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Inhoud harde capsule
Netupitant-tabletten
Microkristallijne cellulose (E460) Esters van sucrose met laurinezuur Povidon K-30
Croscarmellosenatrium
Colloïdaal gehydrateerd siliciumdioxide Natriumstearylfumaraat
Magnesiumstearaat
Zachte palonosetron-capsules Inhoud zachte capsule
Glycerolmonocaprylocapraat (type I) Glycerol
Polyglyceryloleaat
Gezuiverd water
Butylhydroxyanisol (E320)
Omhulsel zachte capsule
Gelatine
Glycerol
Sorbitol (E420)
Sorbitaan
Titaandioxide (E171)
Omhulsel harde capsule
Gelatine
Titaandioxide (E171)
Geel ijzeroxide (E172)
Rood ijzeroxide (E172)
Drukinkt
Schellakglazuur (gedeeltelijk veresterd) Zwart ijzeroxide (E172)
Propyleenglycol (E1520)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
5 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Alu/Alu blisterverpakking.
Verpakkingsgrootte van één harde capsule of 4 x 1 harde capsule in geperforeerde eenheidsdosisblisterverpakkingen.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd.
Damastown
Mulhuddart
Dublin 15
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/15/1001/001
EU/1/15/1001/002
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 mei 2015
Datum van laatste verlenging: 9 januari 2020
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
Akynzeo 235 mg/0,25 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Akynzeo 235 mg/0,25 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon bevat 235 mg fosnetupitant (als chloridehydrochloride), wat overeenkomt met 197,5 mg netupitant, en 0,25 mg palonosetron (als hydrochloride).
Na reconstitutie en verdunning bevat 1 ml oplossing 4,7 mg fosnetupitant, wat overeenkomt met 3,95 mg netupitant, en 0,005 mg palonosetron.
Hulpstof(fen) met bekend effect
Elke injectieflacon bevat ongeveer 24,8 mg natrium.
Indien gereconstitueerd en verdund met natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie, bevat de eindoplossing ongeveer 202 mg natrium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
Wit tot gebroken wit amorf poeder.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Akynzeo is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen voor:
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na sterk emetogene chemotherapie op basis van cisplatine bij kanker;
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na matig emetogene chemotherapie bij kanker.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
De aanbevolen dosis is 235 mg/0,25 mg (de inhoud van één injectieflacon met poeder, gereconstitueerd en verdund), toegediend over een periode van 30 minuten als een infuus, met aanvang ongeveer 30 minuten vóór de aanvang van elke cyclus chemotherapie (zie rubriek 6.6). Aan het einde van de infusie moet de infuuslijn met dezelfde drageroplossing worden doorgespoeld om ervoor te zorgen dat het geneesmiddel volledig is toegediend.
Bij gelijktijdige toediening met de combinatie van fosnetupitant en palonosetronhydrochloride moet de aanbevolen, orale dosis dexamethason met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.5 en het toedieningsschema op basis van klinisch onderzoek in rubriek 5.1).
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig voor oudere patiënten. Voorzichtigheid is geboden wanneer dit geneesmiddel gebruikt wordt bij patiënten die ouder zijn dan 75 jaar vanwege de lange halfwaardetijd van de werkzame stoffen en de beperkte ervaring bij deze populatie.
Nierfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte tot ernstige nierfunctiestoornis wordt een dosisaanpassing niet noodzakelijk geacht. Voor netupitant is de renale excretie verwaarloosbaar. Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significant effect op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron nam met ongeveer 28 % toe bij ernstige nierfunctiestoornissen vergeleken met gezonde proefpersonen. De farmacokinetiek van palonosetron of netupitant is niet onderzocht bij proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease) die hemodialyse behoeven en er zijn geen gegevens beschikbaar over de effectiviteit of veiligheid van de combinatie van fosnetupitant en palonosetronhydrochloride bij deze patiënten. Daarom moet het gebruik ervan bij deze patiënten vermeden worden.
Leverfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis (child-pughscore 5-8) is geen dosisaanpassing noodzakelijk. Er bestaan slechts beperkte gegevens bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥ 9). Aangezien het gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis gepaard kan gaan met een verhoogde blootstelling aan netupitant, moet dit geneesmiddel bij deze patiënten met voorzichtigheid worden gebruikt (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Akynzeo bij kinderen in de leeftijd van 1 maand tot 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Dit geneesmiddel moet intraveneus worden toegediend. Intraveneuze toediening vindt bij voorkeur plaats via een lopende intraveneuze infusie over een periode van 30 minuten (zie rubriek 6.6).
Voor instructies over reconstitutie en verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
Zwangerschap (zie rubriek 4.6).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Constipatie
Aangezien palonosetron de passagetijd in de dikke darm kan verlengen, moeten patiënten met een voorgeschiedenis van constipatie of tekenen van subacute darmobstructie na de toediening worden gemonitord (zie rubriek 4.8).
Serotoninesyndroom
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom bij het gebruik van 5-HT3-antagonisten alleen of in combinatie met andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) en serotonine-noradrenalineheropnameremmers (SNRI’s)). Het wordt aanbevolen om patiënten adequaat te observeren op serotoninesyndroomachtige symptomen (zie rubriek 4.8).
Verlenging van de QT-tijd
Er is een ECG-onderzoek uitgevoerd bij gezonde, volwassen, mannelijke en vrouwelijke vrijwilligers met orale netupitant in een dosering van 200 mg of 600 mg toegediend in combinatie met respectievelijk 0,5 mg of 1,5 mg orale palonosetron. Dit onderzoek toonde aan dat er geen klinisch belangrijke effecten waren op de ECG-parameters: de grootste puntschatting van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd bedroeg 7,0 ms (eenzijdige, bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet 8,8 ms) en werd 16 uur na de toediening van supratherapeutische doses (600 mg netupitant en 1,5 mg palonosetron) waargenomen. De bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet van de puntschattingen van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd situeerde zich op constante wijze binnen 10 ms op alle meetpunten gedurende 2 dagen na toediening van het geneesmiddel in het onderzoek.
Aangezien de combinatie van netupitant en palonosetronhydrochloride echter een 5-HT3-receptorantagonist bevat, is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik met geneesmiddelen die de QT-tijd verlengen of bij patiënten met (kans op) verlenging van de QT-tijd. Hiertoe behoren patiënten met een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van verlenging van de QT-tijd, elektrolytafwijkingen, congestief hartfalen, bradyaritmie, geleidingsstoornissen en patiënten die antiaritmica of andere geneesmiddelen innemen die tot een verlenging van de QT-tijd of tot elektrolytafwijkingen leiden. Hypokaliëmie en hypomagnesiëmie moeten vóór de toediening worden gecorrigeerd.
Dit geneesmiddel mag niet gebruikt worden voor de preventie van misselijkheid en braken in de dagen na chemotherapie als er niet kort daarna een volgende toediening van chemotherapie volgt.
Dit geneesmiddel mag niet gebruikt worden voor de behandeling van misselijkheid en braken na chemotherapie.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis aangezien er slechts beperkte gegevens beschikbaar zijn voor deze patiënten.
Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd en die een smalle therapeutische breedte hebben (zie rubriek 4.5).
Chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn
Netupitant is een matige remmer van CYP3A4 en kan de blootstelling aan chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, zoals docetaxel, verhogen (zie rubriek 4.5). Daarom moeten patiënten gecontroleerd worden op een verhoogde toxiciteit van chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, waaronder irinotecan. Bovendien kan netupitant ook de werkzaamheid beïnvloeden van chemotherapeutica die geactiveerd worden door het CYP3A4-metabolisme.
Hulpstoffen
Dit geneesmiddel bevat ongeveer 24,8 mg natrium per injectieflacon, overeenkomend met 1,24 % van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene. Indien gereconstitueerd en verdund met natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie, bevat de eindoplossing ongeveer 202 mg natrium per dosis, overeenkomend met 10,1 % van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Farmacokinetische interacties
Wanneer fosnetupitant intraveneus wordt toegediend, wordt het snel omgezet in netupitant. Na intraveneuze toediening van fosnetupitant bestaat de kans dat zich interacties voordoen met andere geneesmiddelen met werkzame stoffen die een interactie vertonen met orale netupitant. De volgende informatie was afkomstig van onderzoeken die zijn uitgevoerd met orale netupitant en onderzoeken die zijn uitgevoerd met intraveneuze fosnetupitant.
Bij de mens wordt netupitant hoofdzakelijk geëlimineerd via het levermetabolisme, gemedieerd door CYP3A4, met een marginale renale excretie. Op het dosisniveau van een humane dosis van 300 mg is netupitant een substraat en matige remmer van CYP3A4. Palonosetron wordt uit het lichaam geëlimineerd via renale excretie en metabole routes die via meerdere CYP-enzymen gemedieerd worden. Palonosetron wordt hoofdzakelijk door CYP2D6 gemetaboliseerd, met een geringe bijdrage van CYP3A4- en CYP1A2-iso-enzymen. In-vitro-onderzoek heeft aangetoond dat palonosetron in klinisch relevante concentraties geen remmend of inducerend effect heeft op cytochroom-P450-iso-enzymen.
Interactie tussen orale netupitant en orale palonosetron
Er zijn geen klinisch relevante farmacokinetische interacties waargenomen tussen orale netupitant en orale palonosetron.
Interactie met CYP3A4-substraten
Dexamethason
Gelijktijdige toediening van een eenmalige orale dosis netupitant van 300 mg of eenmalige intraveneuze dosis fosnetupitant van 235 mg met een dexamethason-doseringsschema (20 mg op dag 1, gevolgd door 8 mg tweemaal daags van dag 2 tot dag 4) veroorzaakte een significante verhoging van de blootstelling aan dexamethason die tijds- en dosisafhankelijk was. De AUC84-∞ (dag 4) van dexamethason vertoonde een 2,4-voudige verhoging bij gelijktijdige toediening van 300 mg netupitant of 235 mg fosnetupitant. Het farmacokinetisch profiel van netupitant bleef onveranderd bij toediening in combinatie met dexamethason.
Bij gelijktijdige toediening met de combinatie van fosnetupitant en palonosetronhydrochloride moet de dosis orale dexamethason bijgevolg met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.2).
Chemotherapeutica (docetaxel, etoposide, cyclofosfamide)
Bij gelijktijdige toediening met netupitant/palonosetron-capsules steeg de blootstelling aan docetaxel en etoposide met respectievelijk 37 % en 21 %. Met cyclofosfamide werd geen vergelijkbaar effect gezien na gelijktijdige toediening met netupitant.
Orale anticonceptiva
Wanneer netupitant/palonosetron-capsules met een eenmalige, orale dosis van 60 mcg ethinylestradiol en 300 mcg levonorgestrel werden toegediend, had dit geen significant effect op de AUC van ethinylestradiol en veroorzaakte dit een 1,4-voudige verhoging in de AUC van levonorgestrel. Het is onwaarschijnlijk dat er klinische effecten zullen optreden op de werkzaamheid van hormonale anticonceptie. Er werden geen relevante veranderingen in de farmacokinetiek van netupitant en palonosetron waargenomen.
Erytromycine en midazolam
Bij gelijktijdige toediening met oraal toegediende netupitant was de blootstelling aan erytromycine en midazolam respectievelijk ongeveer 1,3 maal en 2,4 maal hoger. Deze effecten werden niet als klinisch van belang beschouwd. Het farmacokinetisch profiel van netupitant werd niet beïnvloed door de gelijktijdige toediening van midazolam of erytromycine. Bij gelijktijdige toediening van deze werkzame stoffen met de combinatie van netupitant en palonosetronhydrochloride moet rekening worden gehouden met de mogelijke effecten van een verhoogde plasmaspiegel van midazolam of andere benzodiazepines die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden (alprazolam, triazolam).
Serotonerge geneesmiddelen (bijv. SSRI’s en SNRI’s)
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom na gelijktijdig gebruik van 5-HT3-antagonisten en andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder SSRI’s zoals fluoxetine, paroxetine, sertraline, fluvoxamine, citalopram of escitalopram, en SNRI’s zoals venlafaxine of duloxetine) (zie rubriek 4.4).
Effect van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van Akynzeo
Netupitant wordt hoofdzakelijk door CYP3A4 gemetaboliseerd. Daarom kan gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die de CYP3A4-activiteit remmen of induceren, de plasmaspiegel van netupitant beïnvloeden. Gelijktijdige toediening met sterke CYP3A4-remmers (bijv. ketoconazol) moet met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening met sterke CYP3A4-inductoren (bijv. rifampicine) moet worden vermeden. Bovendien moet dit geneesmiddel met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die een smalle therapeutische breedte hebben en die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd, zoals ciclosporine, tacrolimus, sirolimus, everolimus, alfentanil, di-ergotamine, ergotamine, fentanyl en kinidine.
Effect van ketoconazol en rifampicine
Toediening van de CYP3A4-remmer ketoconazol met oraal toegediende
netupitant/palonosetron-capsules veroorzaakte een 1,8-voudige verhoging van de AUC van netupitant en een 1,3-voudige verhoging van de Cmax, vergeleken met de toediening van Akynzeo alleen. Gelijktijdige toediening met ketoconazol had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron. Toediening van de CYP3A4-inductor rifampicine met oraal toegediend Akynzeo alleen veroorzaakte een 5,2-voudige verlaging van de AUC van netupitant en een 2,6-voudige verlaging van de Cmax. Gelijktijdige toediening met rifampicine had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron. Daarom moet gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (zoals ketoconazol) met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (zoals rifampicine) worden vermeden.
Bijkomende interacties
Het is onwaarschijnlijk dat fosnetupitant/palonosetron poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie een interactie vertoont met geneesmiddelen die P-gp-substraten zijn. Netupitant is geen substraat voor P-gp. Wanneer netupitant werd toegediend op dag 8 van een 12 dagen durend behandelingsschema met digoxine werden er geen veranderingen in de farmacokinetiek van digoxine waargenomen.
Het is onwaarschijnlijk dat fosnetupitant, netupitant en zijn metabolieten het efflux-transporteiwit BCRP remmen, en als dit gebeurt, is dit van gering klinisch belang.
In-vitro-gegevens tonen aan dat fosnetupitant UGT2B7/UGT2B15 remt en dat netupitant UGT2B7 remt. Het belang van dit effect in de klinische omgeving is niet vastgesteld. Voorzichtigheid is daarom geboden wanneer netupitant en fosnetupitant gebruikt worden in combinatie met een oraal substraat van dit enzym (bijv. zidovudine, valproïnezuur, morfine).
In-vitro-gegevens suggereren dat netupitant de efflux van transporteiwit BCRP remt. De klinische relevantie van dit effect is niet vastgesteld.
In-vitro-gegevens tonen aan dat netupitant een P-gp-remmer is. In een onderzoek met gezonde vrijwilligers heeft netupitant geen invloed op de blootstelling van digoxine, een P-gp-substraat, terwijl het de Cmax ervan 1,09-voudig [90%-BI: 0,9-1,31] verhoogt. Het is niet uitgesloten dat dit effect meer uitgesproken, en daardoor klinisch relevant, kan zijn bij kankerpatiënten, vooral bij diegenen met een afwijkende nierfunctie. Voorzichtigheid is daarom geboden wanneer netupitant gecombineerd wordt met digoxine of met andere P-gp-substraten zoals dabigatran of colchicine.
Farmacodynamische interacties
Akynzeo bevat een 5-HT3-receptorantagonist, palonosetron, die verlenging van de QT-tijd kan doen toenemen. Daarom is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik met geneesmiddelen die de QT-tijd verlengen, zoals onder andere: levofloxacine, amytriptyline, alfuzosine, azytromycine, arseentrioxide (zie rubriek 4.4).
Bovendien is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik van fosnetupitant/palonosetron met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze hypokaliëmie veroorzaken, zoals ampicilline, albuterol, terbutaline, furosemide, thiaziden, of geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze bradycardie veroorzaken, zoals bètablokkers, verapamil, diltiazem, digitalis en antiaritmica.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, mogen niet zwanger zijn of worden terwijl zij met fosnetupitant/palonosetron poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie behandeld worden. Vóór de behandeling moet bij alle premenopauzale vrouwen een zwangerschapstest worden uitgevoerd. Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens en gedurende één maand na de behandeling met dit geneesmiddel.
Zwangerschap
Fosnetupitant
Er zijn geen gegevens over het gebruik van fosnetupitant of netupitant bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken, waaronder teratogene effecten bij konijnen zonder veiligheidsmarge (zie rubriek 5.3).
Palonosetron
Er zijn geen gegevens over het gebruik van palonosetron bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten van palonosetron wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Akynzeo is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of palonosetron of netupitant in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Akynzeo mag niet worden gebruikt in de periode dat borstvoeding wordt gegeven. Borstvoeding moet worden gestaakt tijdens behandeling met dit geneesmiddel en gedurende 1 maand na toediening van de laatste dosis.
Vruchtbaarheid
Fosnetupitant
In dieronderzoek is er geen effect op de vruchtbaarheid waargenomen.
Palonosetron
In onderzoek met ratten is degeneratie van het epitheel van de zaadbuisjes waargenomen (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Akynzeo heeft matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Aangezien Akynzeo duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid kan veroorzaken, moeten patiënten het advies krijgen om geen voertuig te besturen of machines te bedienen als deze symptomen optreden.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bijwerkingen die vaak met Akynzeo werden gemeld, waren hoofdpijn (3,6 %), constipatie (3,0 %) en vermoeidheid (1,2 %). Geen van deze bijwerkingen was ernstig.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen worden hieronder volgens systeem/orgaanklasse en frequentiecategorie van MedDRA weergegeven.
De volgende conventie werd voor de classificatie van de frequentie gebruikt: Zeer vaak (≥ 1/10),
Vaak (≥ 1/100, < 1/10),
Soms (≥ 1/1 000, < 1/100),
Zelden (≥ 1/10 000, < 1/1 000),
Zeer zelden (< 1/10 000),
Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1: Bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Cystitis | ||
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Neutropenie | Leukopenie | |
| Leukocytose | Lymfocytose | ||
Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Verminderde eetlust | Hypokaliëmie | |
| Psychische stoornissen | Insomnia | Acute psychose | |
| Stemming veranderd | |||
| Slaapstoornis | |||
| Zenuwstelsel-aandoeningen | Hoofdpijn | Duizeligheid | Hypo-esthesie |
| Somnolentie | |||
| Oogaandoeningen | Conjunctivitis | ||
| Wazig zien | |||
| Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen | Vertigo | Tinnitus |
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
| Hartaandoeningen | Atrioventriculair blok, eerstegraads | Aritmie | |
| Cardiomyopathie | Atrioventriculair blok, tweedegraads | ||
| Geleidingsstoornis | Bundeltakblok links | ||
| Tachycardie | Bundeltakblok rechts | ||
| Mitralisklepinsufficiëntie | |||
| Myocardiale ischemie | |||
| Ventriculaire extrasystolen | |||
| Bloedvataandoeningen | Hypertensie | Overmatig blozen | |
| Hypotensie | |||
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Hik | ||
| Maagdarmstelsel-aandoeningen | Constipatie | Abdominale distensie | Droge mond |
| Abdominale pijn | Dysfagie | ||
| Diarree | Oprisping | ||
| Dyspepsie | Hemorroïden | ||
| Flatulentie | Beslag op tong | ||
| Nausea | Braken | ||
| Huid- en onderhuid-aandoeningen | Alopecia | Erytheem | |
| Urticaria | Pruritus | ||
| Rash | |||
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Rugpijn | ||
| Pijn in extremiteiten | |||
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen | Vermoeidheid | Asthenie | Het heet hebben |
| Niet-cardiale pijn op de borst | |||
| Productsmaak abnormaal | |||
| Onderzoeken | Verhoogde levertransaminasen | Verhoogd bilirubine in het bloed | |
Verhoogde alkalische fosfatase in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase in het bloed | ||
Verhoogd creatinine in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase-MB in het bloed | ||
Verlengde QT-tijd op elektrocardiogram | Verhoogd ureum in het bloed | ||
| Depressie van ST-segment op elektrocardiogram | |||
| Abnormaal ST-T-segment op elektrocardiogram | |||
| Verhoogd myoglobine in het bloed | |||
| Verhoogde neutrofielentelling | |||
| Verhoogd troponine |
Postmarketinggegevens wijzen erop dat het bijwerkingenprofiel doorgaans vergelijkbaar is met het profiel dat is waargenomen in klinische onderzoeken.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Netupitant:
Er zijn geen vaak voorkomende bijwerkingen die aan netupitant, het nieuwe bestanddeel van de vaste combinatie, kunnen worden toegeschreven.
Palonosetron:
Bij gebruik van 0,75 mg palonosetron zijn er gevallen van constipatie met fecale impactie gemeld waarvoor hospitalisatie noodzakelijk was.
Daarnaast zijn ook zwelling van het oog, dyspneu en myalgie gemeld als bijwerkingen van orale palonosetron, maar deze werden niet waargenomen tijdens het ontwikkelen van de combinatie van netupitant en palonosetronhydrochloride. Al deze reacties kwamen soms voor.
Bij gebruik van intraveneuze palonosetron in de postmarketingfase zijn zeer zeldzame gevallen van anafylaxie, anafylactische/anafylactoïde reacties en shock gemeld. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit netelroos, jeuk, angio-oedeem, lage bloeddruk, beklemd gevoel in de keel, beklemd gevoel op de borst, dyspneu, bewustzijnsverlies.
Er zijn met palonosetron alleen gevallen gemeld van het serotoninesyndroom. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit tremor, agitatie, zweten, myoklone bewegingen, hypertonie en koorts.
Het veiligheidsprofiel van Akynzeo 235 mg/0,25 mg, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie, was vergelijkbaar met het veiligheidsprofiel dat is waargenomen met Akynzeo 300 mg/0,5 mg harde capsules.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Op basis van ervaring met gezonde proefpersonen die werden blootgesteld aan 600 mg orale netupitant in combinatie met 1,50 mg palonosetron, zijn de potentiële acute symptomen van overdosering: hoofdpijn, duizeligheid, constipatie, angst, hartkloppingen, euforische stemming en pijn in de benen. Bij overdosering moet de toediening van het geneesmiddel worden stopgezet en moeten een algemene ondersteunende behandeling en monitoring worden ingesteld. Vanwege de anti-emetische werking van netupitant en palonosetron is emesis veroorzaakt door een geneesmiddel mogelijk niet doeltreffend. Er is geen onderzoek naar dialyse uitgevoerd. Door het grote distributievolume van palonosetron en netupitant is het echter onwaarschijnlijk dat dialyse een doeltreffende behandeling is voor overdosering.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Anti-emetica en anti-nauseantica, serotonine(5-HT3)-antagonisten; ATC-code: A04AA55
Werkingsmechanisme
Netupitant is een selectieve antagonist van humane substantie-P/neurokinine-1 (NK1)-receptoren.
Fosnetupitant is de prodrug van netupitant en bij intraveneuze toediening wordt het snel omgezet in netupitant (zie rubriek 5.2).
Palonosetron is een 5-HT3-receptorantagonist met een sterke bindingsaffiniteit voor deze receptor en weinig of geen affiniteit voor andere receptoren. Chemotherapeutische stoffen veroorzaken misselijkheid en braken door de afgifte van serotonine door de enterochromaffiene cellen van de dunne darm te stimuleren. Vervolgens activeert serotonine de 5-HT3-receptoren op vagale afferenten waardoor de braakreflex ontstaat.
Vertraagde emesis is in verband gebracht met de activering van neurokinine-1 (NK1)-receptoren uit de tachykinine-familie (uitgebreid voorkomend in het centrale en perifere zenuwstelsel) door substantie-P. Zoals in-vitro- en in-vivo-onderzoek heeft aangetoond, remt netupitant door substantie-P gemedieerde responsen.
Netupitant bleek de bloed-hersenbarrière te passeren met een NK1-receptorbezetting van 92,5 %, 86,5 %, 85,0 %, 78,0 % en 76,0 % in het striatum respectievelijk 6, 24, 48, 72 en 96 uur na toediening van 300 mg netupitant.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
In twee afzonderlijke hoofdonderzoeken is aangetoond dat orale toediening van Akynzeo in combinatie met dexamethason acute en vertraagde misselijkheid en braken bij hoog en matig emetogene chemotherapie bij kanker voorkomt.
Onderzoek met sterk emetogene chemotherapie (highly emetogenic chemotherapy, HEC) In een multicentrisch, gerandomiseerd, dubbelblind, gecontroleerd klinisch onderzoek met parallelle groepen met 694 patiënten werden de werkzaamheid en veiligheid van eenmalige doses orale netupitant in combinatie met orale palonosetron vergeleken met een eenmalige orale dosis palonosetron bij kankerpatiënten die chemotherapie kregen op basis van cisplatine (mediane dosis = 75 mg/m2). De werkzaamheid van Akynzeo werd beoordeeld bij 135 patiënten die een eenmalige, orale dosis (netupitant 300 mg en palonosetron 0,5 mg) kregen en bij 136 patiënten die enkel een dosis orale palonosetron van 0,5 mg kregen.
In tabel 2 hieronder worden de behandelingsschema’s weergegeven voor de Akynzeo-groep en de 0,5 mg-palonosetron-groep.
Tabel 2: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – HEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 4 |
| Akynzeo | Akynzeo (netupitant 300 mg + palonosetron 0,5 mg) Dexamethason 12 mg | Dexamethason 8 mg eenmaal daags |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Dexamethason 8 mg tweemaal daags |
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage (CR-percentage) (gedefinieerd als geen emetische episoden, geen noodmedicatie) binnen 120 uur (totale periode) na aanvang van de toediening van de sterk emetogene chemotherapie.
In tabel 3 hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 3: Percentage patiënten dat chemotherapie met cisplatine kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase
| Palonosetron | |||
| Akynzeo | 0,5 mg | ||
| N=135 | N=136 | ||
| % | % | p-waarde | |
| Primair eindpunt | |||
| Totale respons | |||
| Totale periode§ | 89,6 | 76,5 | 0,004 |
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||
| Totale respons | |||
| Acute fase‡ | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase† | 90,4 | 80,1 | 0,018 |
| Geen emesis | |||
| Acute fase | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase | 91,9 | 80,1 | 0,006 |
| Totale periode | 91,1 | 76,5 | 0,001 |
| Geen significante misselijkheid | |||
| Acute fase | 98,5 | 93,4 | 0,050 |
| Vertraagde fase | 90,4 | 80,9 | 0,004 |
| Totale periode | 89,6 | 79,4 | 0,021 |
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met cisplatine.
†Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
§Totale periode: 0 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
Onderzoek met matig emetogene chemotherapie (MEC)
In een multicentrisch, gerandomiseerd, dubbelblind superioriteitsonderzoek met parallelle groepen en werkzame controle werden de werkzaamheid en veiligheid van een eenmalige, orale dosis Akynzeo vergeleken met een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg bij kankerpatiënten die gepland stonden voor toediening van hun eerste cyclus anthracycline en cyclofosfamide voor de behandeling van een solide maligne tumor. Ten tijde van het onderzoek werden chemotherapieschema’s op basis van anthracycline en cyclofosfamide als matig emetogeen beschouwd. Volgens recente richtlijnen zijn deze behandelingen echter zeer emetogeen.
Alle patiënten kregen een eenmalige, orale dosis dexamethason.
Tabel 4: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – MEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 3 |
| Akynzeo | Akynzeo (netupitant 300 mg + palonosetron 0,5 mg) Dexamethason 12 mg | Geen anti-emetische behandeling |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Geen anti-emetische behandeling |
Na afloop van de eerste cyclus konden de patiënten ervoor kiezen om deel te nemen aan een uitbreidingsfase van het onderzoek met meerdere cycli, waarin zij dezelfde behandeling zouden krijgen als in de eerste cyclus. Er werd vooraf geen limiet bepaald met betrekking tot het aantal opeenvolgende vervolgcycli per patiënt. In totaal ontvingen 1 450 patiënten (Akynzeo n=725; palonosetron n=725) onderzoeksmedicatie. Van deze patiënten voltooiden 1 438 patiënten (98,8 %) cyclus 1 en zetten 1 286 patiënten (88,4 %) de behandeling voort in de uitbreidingsfase met meerdere cycli. In totaal voltooiden 907 patiënten (62,3 %) de uitbreidingsfase met meerdere cycli, met maximaal acht behandelingscycli.
In totaal werden 724 patiënten (99,9 %) met cyclofosfamide behandeld. Alle patiënten kregen een aanvullende behandeling met doxorubicine (68,0 %) of epirubicine (32,0 %).
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage in de vertraagde fase, 25-120 uur na aanvang van de toediening van de chemotherapie.
In tabel 5 hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 5: Percentage patiënten dat chemotherapie met anthracycline en cyclofosfamide kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase – cyclus 1
| Akynzeo | Palonosetron 0,5 mg | ||||
| N=724 | N=725 | ||||
| % | % | p-waarde* | |||
| Primair eindpunt | |||||
| Totale respons | |||||
| Vertraagde fase† | 76,9 | 69,5 | 0,001 | ||
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||||
| Totale respons | |||||
| Acute fase‡ | 88,4 | 85,0 | 0,047 | ||
| Totale periode§ | 74,3 | 66,6 | 0,001 | ||
| Geen emesis | |||||
| Acute fase | 90,9 | 87,3 | 0,025 | ||
| Vertraagde fase | 81,8 | 75,6 | 0,004 | ||
| Totale periode | 79,8 | 72,1 | < 0,001 | ||
| Geen significante misselijkheid | |||||
| Acute fase | 87,3 | 87,9 | N.S. | ||
| Vertraagde fase | 76,9 | 71,3 | 0,014 | ||
| Totale periode | 74,6 | 69,1 | 0,020 |
* p-waarde op basis van de Cochran-Mantel-Haenszel-test, gestratificeerd volgens leeftijdscategorie en streek.
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met anthracycline en cyclofosfamide †Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met anthracycline en cyclofosfamide §Totale periode: 0 tot 120 uur na behandeling met anthracycline en cyclofosfamide
In de uitbreidingsfase met meerdere cycli ontvingen de patiënten maximaal 7 aanvullende cycli chemotherapie. De anti-emetische werking van Akynzeo bleef behouden tijdens de vervolgcycli bij de patiënten die alle aanvullende cycli ontvingen.
De invloed van misselijkheid en braken op het dagelijkse leven van patiënten werd beoordeeld met behulp van de Functional Living Index–Emesis (FLIE). Het percentage patiënten met over het algemeen geen invloed op het dagelijkse leven was 6,3 % hoger (p-waarde = 0,005) in de Akynzeo-groep (78,5 %) dan in de palonosetron-groep (72,1 %).
Veiligheidsonderzoek met meerdere cycli bij patiënten die sterk emetogene chemotherapie of matig emetogene chemotherapie kregen
In een afzonderlijk onderzoek werden in totaal 413 patiënten die initiële en vervolgcycli van chemotherapie hadden gekregen (waaronder behandeling met carboplatine, cisplatine, oxaliplatine en doxorubicine), gerandomiseerd naar Akynzeo (n=309) of naar aprepitant en palonosetron (n=104). De veiligheid en werkzaamheid bleven gedurende alle cycli gehandhaafd.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Akynzeo in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten voor de preventie van door chemotherapie geïnduceerde nausea en braken (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Netupitant
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de absolute biologische beschikbaarheid van netupitant bij de mens. Op basis van gegevens afkomstig van twee onderzoeken met intraveneuze netupitant is de biologische beschikbaarheid bij de mens naar schatting hoger dan 60 %.
In onderzoek naar eenmalige, orale doses was netupitant tussen 15 minuten en 3 uur na toediening meetbaar in het plasma. De plasmaconcentraties volgden een absorptieproces van de eerste orde en bereikten de Cmax na ongeveer 5 uur. Bij doseringen van 10 mg tot 300 mg was er een meer dan proportionele verhoging van de Cmax- en AUC-parameters.
Bij 82 gezonde proefpersonen die een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg hadden gekregen, bedroeg de maximale plasmaconcentratie (Cmax) van netupitant 486 ± 268 ng/ml (gemiddelde ± SD) en bedroeg de mediane tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,25 uur, terwijl de AUC 15.032 ± 6.858 u.ng/ml bedroeg. In een gepoolde analyse hadden vrouwen een hogere blootstelling aan netupitant vergeleken met mannen; er werd een 1,31-voudige verhoging in de Cmax, een 1,02-voudige verhoging in de AUC en een 1,36-voudige verhoging in de halfwaardetijd vastgesteld. Na een vetrijke maaltijd vertoonden de AUC0-∞ en Cmax van netupitant respectievelijk een 1,1-voudige en 1,2-voudige verhoging.
Fosnetupitant
Na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo, toegediend als een infusie over een periode van 30 minuten, aan gezonde proefpersonen en kankerpatiënten bereikte fosnetupitant de Cmax aan het einde van de infusie met een schijnbare, terminale halfwaardetijd van minder dan 1 uur. Binnen 30 minuten na voltooiing van de infusie daalde de concentratie van fosnetupitant tot minder dan 1 % van de Cmax. De farmacokinetische parameters van netupitant en palonosetron waren vergelijkbaar met die werden waargenomen na Akynzeo 300 mg/0,5 mg, harde capsules.
Tabel 6: Farmacokinetische parameters (gemiddelde en CV %) na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie, aan gezonde vrijwilligers (GV’s) en kankerpatiënten
| Fosnetupitant | Netupitant | Palonosetron2 | ||
| Cmax (ng/ml) | GV’s | 6.431 (14) | 841 (21) | 2,1 (61) |
| Patiënten | 3.478 (45) | 590 (28) | 0,8 (35) | |
| tmax1 (uur) | GV’s | 0,5 (0,25 - 0,5) | 0,5 (0,5 - 0,4) | 0,55 |
| Patiënten | 0,5 (0,5 - 0,6) | 0,6 (0,5 - 4) | 0,6 (0,5 - 6) | |
| AUC (ng*u/ml) | GV’s | 2.938 (12) | 13.854 (21) | 35 (33) |
| Patiënten | 1.401 (46) | 15.588 (32) | 36 (30) | |
| t1/2 (uur) | GV’s | 0,96 (57) | 36,1 (19) | 43 (32) |
| Patiënten | 0,75 (54) | 144 (50) | 58 (47) |
1 mediaan (min. - max.); 2 i.v. bolus bij GV’s
De Cmax en AUC van fosnetupitant waren lager bij patiënten dan bij gezonde proefpersonen, hoewel de systemische blootstellingen aan netupitant vergelijkbaar waren.
Bij gezonde proefpersonen was er een dosisproportionele toename van de systemische blootstelling aan fosnetupitant bij een dosisverhoging van fosnetupitant van 17,6 tot 353 mg.
Palonosetron
Na orale toediening wordt palonosetron goed geabsorbeerd, met een biologische beschikbaarheid van 97 %. Na een eenmalige, orale dosis met gebufferde oplossing bij gezonde proefpersonen waren de gemiddelde maximale concentratie palonosetron (Cmax) en de oppervlakte onder de plasmaconcentratie/tijd-curve (AUC0-∞) dosisproportioneel in het dosisbereik van 3,0 tot 80 mcg/kg. Bij 36 gezonde mannelijke en vrouwelijke proefpersonen die een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de maximale plasmaconcentratie (Cmax) 0,81 ± 1,66 ng/ml (gemiddelde ± SD) en was de tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,1 ± 1,7 uur. Bij vrouwelijke proefpersonen (n=18) was de gemiddelde AUC 35 % hoger en de gemiddelde Cmax 26 % hoger dan bij mannelijke proefpersonen (n=18). Bij 12 kankerpatiënten die één uur voor de chemotherapie een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de Cmax 0,93 ± 0,34 ng/ml en de Tmax 5,1 ± 5,9 uur. Bij kankerpatiënten was de AUC 30 % hoger dan bij gezonde proefpersonen. Een vetrijke maaltijd had geen invloed op de Cmax en AUC van orale palonosetron.
Distributie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige, orale dosis van 300 mg aan kankerpatiënten was de dispositie van netupitant gekenmerkt door een twee-compartimentenmodel met een geschatte mediane systemische klaring van 20,5 l/u en een groot distributievolume in het centrale compartiment (486 l). De humane plasma-eiwitbinding van netupitant en zijn twee belangrijkste metabolieten, M1 en M3, bedraagt > 99 % bij concentraties van 10 tot 1.500 ng/ml. De plasma-eiwitbinding van de derde belangrijkste metaboliet, M2, bedraagt > 97 %.
Fosnetupitant
Het gemiddelde ± SD distributievolume (Vz) van fosnetupitant bij gezonde proefpersonen en bij patiënten bedroeg respectievelijk 124 ± 76 l en 296 ± 535 l. De humane plasma-eiwitbinding van fosnetupitant bedroeg 92 % bij 1 micromolair en 95 % bij 10 micromolair. De vrije fractie varieerde tussen 5 en 8 %.
Palonosetron
Palonosetron heeft een distributievolume van ongeveer 8,3 ± 2,5 l/kg. Ongeveer 62 % van palonosetron wordt aan plasma-eiwitten gebonden.
Biotransformatie
Netupitant
Bij orale doses netupitant van 30 mg en hoger zijn er drie metabolieten in humaan plasma aangetroffen (desmethylderivaat, M1; N-oxidederivaat, M2; en OH-methylderivaat, M3). In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP3A4 en, in mindere mate, CYP2D6 en CYP2C9 betrokken zijn bij het metabolisme van netupitant. Na toediening van een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg varieerden de gemiddelde plasma/plasma-radioactiviteitsratio’s van netupitant van 0,13 tot 0,49 gedurende 96 uur na toediening. Deze ratio’s waren tijdsafhankelijk waarbij de waarden meer dan 24 uur na toediening geleidelijk afnamen. Dit wijst erop dat netupitant snel gemetaboliseerd wordt. De gemiddelde Cmax was ongeveer 11 %, 47 % en 16 % van de ‘parent drug’ voor respectievelijk M1, M2 en M3. M2 had de laagste AUC ten opzichte van de ‘parent drug’ (14 %), terwijl de AUC van M1 en M3 respectievelijk ongeveer 29 % en 33 % van de ‘parent drug’ bedroeg. De metabolieten M1, M2 en M3 bleken alle drie farmacologisch werkzaam te zijn in een farmacodynamisch diermodel, waarbij M3 het krachtigst en M2 het minst werkzaam was.
Fosnetupitant
In vivo wordt fosnetupitant door metabole hydrolyse snel omgezet in netupitant. Bij patiënten die Akynzeo 235 mg/0,25 mg, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie, intraveneus toegediend kregen, was de blootstelling aan netupitant 17 maal hoger dan blootstelling aan fosnetupitant, zoals bepaald aan de hand van hun AUC-ratio. De metabolieten M1, M2 en M3 van netupitant werden snel gegenereerd uit het vrijgekomen netupitant. Bij patiënten bedroeg de blootstelling aan de metabolieten M1, M2 en M3 respectievelijk 32 %, 21 % en 28 % van de blootstelling aan netupitant, zoals bepaald aan de hand van hun AUC-ratio. De mediane tmax voor M1, M2 en M3 bedroeg respectievelijk 12, 2 en 12 uur.
Palonosetron
Palonosetron wordt via verschillende routes geëlimineerd, waarbij ongeveer 50 % gemetaboliseerd wordt tot twee primaire metabolieten: N-oxide-palonosetron en 6-S-hydroxy-palonosetron. Deze metabolieten hebben elk minder dan 1 % van de 5-HT3-receptorantagonistactiviteit van palonosetron. In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP2D6 en, in mindere mate, CYP3A4 en CYP1A2 betrokken zijn bij het metabolisme van palonosetron. Er is echter geen significant verschil in de klinische farmacokinetische parameters tussen slechte en uitgebreide metaboliseerders van CYP2D6-substraten.
Eliminatie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo aan kankerpatiënten wordt netupitant op een multi-exponentiële wijze uit het lichaam geëlimineerd, met een schijnbare, gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van 88 uur.
Renale klaring is geen belangrijke eliminatieroute voor aan netupitant verwante entiteiten. De gemiddelde fractie van een orale dosis netupitant die onveranderd in de urine wordt uitgescheiden is minder dan 1 %. In totaal werd 3,95 % van de radioactieve dosis in de urine en 70,7 % in de feces aangetroffen.
Ongeveer de helft van de oraal toegediende radioactiviteit als [14C]netupitant werd in de urine en feces aangetroffen binnen 120 uur na toediening. De eliminatie via beide routes was naar schatting voltooid op dag 29-30 na toediening.
Fosnetupitant
Na intraveneuze toediening van Akynzeo 235 mg/0,25 mg, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie, daalden de plasmaconcentraties van fosnetupitant volgens een bi-exponentieel profiel. Dertig minuten na het einde van de infusie bedroeg de gemiddelde plasmaconcentratie van fosnetupitant minder dan 1 % van de Cmax.
Palonosetron
Na toediening van een eenmalige, orale dosis [14C]palonosetron van 0,75 mg aan zes gezonde proefpersonen werd 85 % tot 93 % van de totale radioactiviteit in de urine en 5 % tot 8 % in de feces uitgescheiden. De hoeveelheid onveranderd palonosetron die in de urine werd uitgescheiden vertegenwoordigde ongeveer 40 % van de toegediende dosis. Bij gezonde proefpersonen die palonosetron-capsules van 0,5 mg hadden gekregen, bedroeg de terminale eliminatiehalfwaardetijd (t½) van palonosetron 37 ± 12 uur (gemiddelde ± SD) terwijl bij kankerpatiënten de t½ 48 ± 19 uur bedroeg. Na een eenmalige dosis intraveneuze palonosetron van ongeveer 0,75 mg bij gezonde proefpersonen bedroeg de totale lichaamsklaring van palonosetron 160 ± 35 ml/u/kg (gemiddelde ± SD) en bedroeg de renale klaring 66,5 ± 18,2 ml/u/kg.
Speciale populaties
Leverfunctiestoornissen
Netupitant
De maximale concentraties en totale blootstelling van netupitant waren hoger bij proefpersonen met een lichte (n=8), matige (n=8) en ernstige (n=2) leverfunctiestoornis ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen, hoewel er een duidelijke individuele variabiliteit was bij zowel proefpersonen met een leverfunctiestoornis als gezonde proefpersonen. De blootstelling aan netupitant (Cmax, AUC0-t en AUC0-∞) ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen was respectievelijk 11 %, 28 % en 19 % hoger bij proefpersonen met een lichte leverfunctiestoornis en was respectievelijk 70 %, 88 % en 143 % hoger bij proefpersonen met een matige leverfunctiestoornis. Er is dus geen dosisaanpassing noodzakelijk voor patiënten met een lichte tot matige leverfunctiestoornis. Er bestaan slechts beperkte gegevens over patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥ 9).
Palonosetron
Leverfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de totale lichaamsklaring van palonosetron vergeleken met gezonde proefpersonen. Hoewel de terminale eliminatiehalfwaardetijd en de gemiddelde systemische blootstelling aan palonosetron hoger is bij proefpersonen met een ernstige leverfunctiestoornis, is een dosisverlaging niet aangewezen.
Nierfunctiestoornissen
Netupitant
Er is geen specifiek onderzoek uitgevoerd naar netupitant bij patiënten met een nierfunctiestoornis. In het ADME-onderzoek werd minder dan 5 % van al het aan netupitant verwante materiaal uitgescheiden in de urine en werd minder dan 1 % van de dosis netupitant onveranderd uitgescheiden in de urine. Bijgevolg is elke accumulatie van netupitant of zijn metabolieten na een eenmalige dosis verwaarloosbaar. Bovendien toonde het farmacodynamisch populatieonderzoek geen correlatie tussen de farmacokinetische parameters van netupitant en markers van nierfunctiestoornissen.
Palonosetron
Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron was ongeveer 28 % hoger bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis ten opzichte van gezonde proefpersonen. In een farmacodynamisch populatieonderzoek hadden patiënten met een verminderde creatinineklaring (CLCR) ook een verminderde palonosetronklaring, maar deze vermindering resulteerde niet in een significante verandering van de blootstelling aan palonosetron.
Daarom kan Akynzeo zonder dosisaanpassing toegediend worden aan patiënten met een nierfunctiestoornis.
Noch netupitant noch palonosetron zijn onderzocht bij patiënten met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Niet-klinische onderzoeken tonen aan dat palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kan blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kan verlengen. In een onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering van orale palonosetron bij ratten werd degeneratie van het epitheel van de zaadbuisjes in verband gebracht met palonosetron na behandeling gedurende één maand. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, partus of postnatale ontwikkeling. Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar van dieronderzoek met betrekking tot de placentaire overdracht (zie rubriek 4.6). Palonosetron is niet mutageen. Hoge doses palonosetron (waarbij elke dosis minstens 15 maal de humane therapeutische blootstelling veroorzaakt) die dagelijks gedurende twee jaar werden toegediend, veroorzaakten een toename in het aantal levertumoren, endocriene neoplasmata (in schildklier, hypofyse, pancreas, bijniermerg) en huidtumoren bij ratten, maar niet bij muizen. De onderliggende mechanismen zijn niet helemaal duidelijk, maar gezien de hoge doses die werden toegediend en het feit dat het geneesmiddel bij de mens bedoeld is voor eenmalige toediening, worden deze bevindingen niet relevant beschouwd voor klinisch gebruik.
Netupitant en combinatie met palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken op basis van veiligheidsfarmacologie en toxiciteit bij eenmalige en herhaalde dosering werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Na herhaalde toediening van netupitant aan ratten en honden is fosfolipidose (schuimmacrofagen) waargenomen. Na de herstelperiode waren deze effecten reversibel of gedeeltelijk reversibel. Het belang van deze bevindingen voor de mens is niet bekend.
Niet-klinisch onderzoek toont aan dat netupitant en zijn metabolieten en de combinatie met palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kunnen blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kunnen verlengen. De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren met netupitant duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft vruchtbaarheid, partus of postnatale ontwikkeling. Na dagelijkse toediening van 10 mg/kg/dag netupitant en hogere doses tijdens de organogenese aan konijnen werd een verhoogde incidentie van positionele afwijkingen van ledematen en poten, fusie van sternum en vertebrae en agenesie van een extra longkwab bij de foetus waargenomen. In een pilotonderzoek naar dosisbereik (‘dose finding’) bij konijnen werden gespleten gehemelte, microftalmie en afakie waargenomen bij vier foetussen uit één worp in de groep die 30 mg/kg/dag kreeg. De relevantie van deze bevindingen voor de mens is niet bekend. Er zijn geen gegevens beschikbaar uit dieronderzoek met netupitant over placentaire overdracht en lactatie. Netupitant is niet mutageen.
Fosnetupitant
Dagelijkse intraveneuze toediening van fosnetupitant aan ratten (als 3 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven) tijdens de periode van organogenese leidde tot vertraagde ossificatie van de pubis. Er zijn geen effecten op de embryofoetale ontwikkeling waargenomen bij dagelijkse toediening van maximaal 13 mg/kg fosnetupitant aan ratten (2 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven). Vanwege de beperkte systemische blootstelling aan fosnetupitant bij drachtige ratten, is het niet mogelijk om op basis van de AUC een vergelijking van de blootstelling aan fosnetupitant tussen ratten en mensen te geven. Bij dagelijkse intraveneuze toediening van fosnetupitant van 6 mg/kg/dag en hoger aan ratten (9 maal de humane AUC voor fosnetupitant en 0,4 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven) werd een toename van resorpties waargenomen tijdens de periode van organogenese. Bij konijnen werden er geen effecten waargenomen bij 3 mg/kg/dag (5,4 maal de humane AUC voor fosnetupitant en 0,4 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven). Dagelijkse intraveneuze toediening van 39 mg/kg fosnetupitant aan ratten (3 maal de AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven) tijdens de organogenese tot en met de lactatie leidde tot een lager lichaamsgewicht bij nakomelingen bij de geboorte tot en met de volwassenwording, en vertraagde fysieke ontwikkeling (loslating van de pinna, opening van de ogen en separatie van het preputium). Deze effecten gingen gepaard met toxiciteit van het moederdier (minder gewichtstoename en voedselconsumptie). Er deden zich geen effecten voor bij de nakomelingen of de moederdieren bij 13 mg/kg/dag (2 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven).
Combinatie van fosnetupitant en palonosetron
Intraveneuze en intra-arteriële toediening aan konijnen: als klinische tekenen werd zeer gering tot licht erytheem waargenomen. Bij microscopisch onderzoek werden er geen veranderingen waargenomen. Paraveneuze toediening (een niet-bedoelde klinische toedieningsweg/verkeerde toepassing) aan ratten: als klinische tekenen werden zeer gering tot licht erytheem en zeer gering oedeem waargenomen. Bij microscopisch onderzoek werden chronische ontsteking (van licht tot matig) en epidermale hyperplasie (van minimaal tot licht) van de dermis gemeld.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Mannitol
Dinatriumedetaat (E386)
Natriumhydroxide (E524) (voor aanpassing van de pH)
Zoutzuur (E507) (1 M voor aanpassing van de pH)
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Akynzeo, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie, is niet verenigbaar met oplossingen die divalente kationen (bijv. Ca2+, Mg2+), waaronder Hartman-oplossing en Ringer-lactaat-oplossing, bevatten.
Akynzeo, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie, mag niet gelijktijdig worden geïnfundeerd of gemengd met andere intraveneuze stoffen, additieven of geneesmiddelen, tenzij de compatibiliteit is aangetoond. Als dezelfde intraveneuze lijn wordt gebruikt voor een daaropvolgende infusie van meerdere verschillende geneesmiddelen, moet de lijn vóór en na infusie van Akynzeo worden doorgespoeld met natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie.
6.3 Houdbaarheid
5 jaar.
De gereconstitueerde en verdunde oplossing bewaren beneden 25 °C.
Het product moet onmiddellijk na reconstitutie worden verdund. Chemische, fysische en microbiologische stabiliteit tijdens gebruik na reconstitutie en verdunning is aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C - 8 °C).
De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht. Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Glazen injectieflacon van 50 ml met eenmalige dosis, en met rubberen stop van 20 mm en afsluitende aluminium dop van 20 mm.
Verpakking van 1 injectieflacon.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Akynzeo moet vóór toediening worden gereconstitueerd en dan verdund.
Akynzeo gereedmaken
| Stap 1 | Injecteer op aseptische wijze 20 ml 5%-glucose-injectie of natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie in de injectieflacon. Zorg ervoor dat het oplosmiddel langs de wand van de injectieflacon en niet met een krachtige straal aan de injectieflacon wordt toegevoegd om schuimvorming te voorkomen. Zwenk de injectieflacon voorzichtig gedurende 3 minuten. Het poeder moet zijn opgelost voordat de oplossing wordt verdund in de infuuszak. |
| Stap 2 | Maak op aseptische wijze een injectieflacon voor infusie of infuuszak klaar met 30 ml 5%-glucose-injectie of natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie. |
| Stap 3 | Verdunning moet onmiddellijk na reconstitutie (volgens stap 1) plaatsvinden. Trek op aseptische wijze het volledige volume van de gereconstitueerde oplossing op uit de Akynzeo-injectieflacon en breng het over naar de injectieflacon voor infusie of infuuszak die 30 ml 5%-glucose-injectie of natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie bevat om een totaal volume van 50 ml te verkrijgen. |
| Stap 4 | Keer de injectieflacon of zak voorzichtig om tot volledige oplossing is verkregen. |
| Stap 5 | Inspecteer vóór toediening de verdunde eindoplossing op deeltjes en verkleuring. Gooi de injectieflacon of zak weg als deeltjes en/of verkleuring worden waargenomen. |
Akynzeo mag niet worden gereconstitueerd of gemengd met oplossingen waarvan de fysische en chemische compatibiliteit niet is vastgesteld (zie rubriek 6.2).
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd.
Damastown
Mulhuddart
Dublin 15
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/15/1001/003
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 mei 2015
Datum van laatste verlenging: 9 januari 2020
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
Akynzeo 235 mg/0,25 mg concentraat voor oplossing voor infusie
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Akynzeo 235 mg/0,25 mg concentraat voor oplossing voor infusie
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elke injectieflacon van 20 ml bevat 235 mg fosnetupitant (als chloridehydrochloride), wat overeenkomt met 197,5 mg netupitant, en 0,25 mg palonosetron (als hydrochloride). Elke ml concentraat voor oplossing bevat 11,75 mg fosnetupitant, wat overeenkomt met 9,87 mg netupitant, en 0,0125 mg palonosetron.
Na verdunning bevat 1 ml oplossing 4,7 mg fosnetupitant, wat overeenkomt met 3,95 mg netupitant, en 0,005 mg palonosetron.
Hulpstof(fen) met bekend effect
Elke injectieflacon bevat ongeveer 24,4 mg natrium.
Indien verdund met natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie, bevat de eindoplossing ongeveer 202 mg natrium.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Concentraat voor oplossing voor infusie.
Heldere, kleurloze tot lichtgele oplossing.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Akynzeo is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen voor:
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na sterk emetogene chemotherapie op basis van cisplatine bij kanker;
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na matig emetogene chemotherapie bij kanker.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
De aanbevolen dosis is 235 mg/0,25 mg (de inhoud van één injectieflacon met concentraat, verdund), toegediend over een periode van 30 minuten als een infuus, met aanvang ongeveer 30 minuten vóór de aanvang van elke cyclus chemotherapie (zie rubriek 6.6).
Aan het einde van de infusie moet de infuuslijn met dezelfde drageroplossing worden doorgespoeld om ervoor te zorgen dat het geneesmiddel volledig is toegediend.
Bij gelijktijdige toediening met de combinatie van fosnetupitant en palonosetronhydrochloride moet de aanbevolen, orale dosis dexamethason met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.5 en het toedieningsschema op basis van klinisch onderzoek in rubriek 5.1).
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig voor oudere patiënten. Voorzichtigheid is geboden wanneer dit geneesmiddel gebruikt wordt bij patiënten die ouder zijn dan 75 jaar vanwege de lange halfwaardetijd van de werkzame stoffen en de beperkte ervaring bij deze populatie.
Nierfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte tot ernstige nierfunctiestoornis wordt een dosisaanpassing niet noodzakelijk geacht. Voor netupitant is de renale excretie verwaarloosbaar. Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significant effect op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron nam met ongeveer 28 % toe bij ernstige nierfunctiestoornissen vergeleken met gezonde proefpersonen. De farmacokinetiek van palonosetron of netupitant is niet onderzocht bij proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease) die hemodialyse behoeven en er zijn geen gegevens beschikbaar over de effectiviteit of veiligheid van de combinatie van fosnetupitant en palonosetronhydrochloride bij deze patiënten. Daarom moet het gebruik ervan bij deze patiënten vermeden worden.
Leverfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis (child-pughscore 5-8) is geen dosisaanpassing noodzakelijk. Er bestaan slechts beperkte gegevens bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥ 9). Aangezien het gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis gepaard kan gaan met een verhoogde blootstelling aan netupitant, moet dit geneesmiddel bij deze patiënten met voorzichtigheid worden gebruikt (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Akynzeo bij kinderen in de leeftijd van 1 maand tot 18 jaar zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Dit geneesmiddel moet intraveneus worden toegediend. Intraveneuze toediening vindt bij voorkeur plaats via een lopende intraveneuze infusie over een periode van 30 minuten (zie rubriek 6.6).
Voor instructies over verdunning van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof(fen) of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
Zwangerschap (zie rubriek 4.6).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Constipatie
Aangezien palonosetron de passagetijd in de dikke darm kan verlengen, moeten patiënten met een voorgeschiedenis van constipatie of tekenen van subacute darmobstructie na de toediening worden gemonitord (zie rubriek 4.8).
Serotoninesyndroom
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom bij het gebruik van 5-HT3-antagonisten alleen of in combinatie met andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) en serotonine-noradrenalineheropnameremmers (SNRI’s)). Het wordt aanbevolen om patiënten adequaat te observeren op serotoninesyndroomachtige symptomen (zie rubriek 4.8).
Verlenging van de QT-tijd
Er is een ECG-onderzoek uitgevoerd bij gezonde, volwassen, mannelijke en vrouwelijke vrijwilligers met orale netupitant in een dosering van 200 mg of 600 mg toegediend in combinatie met respectievelijk 0,5 mg of 1,5 mg orale palonosetron. Dit onderzoek toonde aan dat er geen klinisch belangrijke effecten waren op de ECG-parameters: de grootste puntschatting van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd bedroeg 7,0 ms (eenzijdige, bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet 8,8 ms) en werd 16 uur na de toediening van supratherapeutische doses (600 mg netupitant en 1,5 mg palonosetron) waargenomen. De bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet van de puntschattingen van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd situeerde zich op constante wijze binnen 10 ms op alle meetpunten gedurende 2 dagen na toediening van het geneesmiddel in het onderzoek.
Aangezien de combinatie van netupitant en palonosetronhydrochloride echter een 5-HT3-receptorantagonist bevat, is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik met geneesmiddelen die de QT-tijd verlengen of bij patiënten met (kans op) verlenging van de QT-tijd. Hiertoe behoren patiënten met een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van verlenging van de QT-tijd, elektrolytafwijkingen, congestief hartfalen, bradyaritmie, geleidingsstoornissen en patiënten die antiaritmica of andere geneesmiddelen innemen die tot een verlenging van de QT-tijd of tot elektrolytafwijkingen leiden. Hypokaliëmie en hypomagnesiëmie moeten vóór de toediening worden gecorrigeerd.
Dit geneesmiddel mag niet gebruikt worden voor de preventie van misselijkheid en braken in de dagen na chemotherapie als er niet kort daarna een volgende toediening van chemotherapie volgt.
Dit geneesmiddel mag niet gebruikt worden voor de behandeling van misselijkheid en braken na chemotherapie.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis aangezien er slechts beperkte gegevens beschikbaar zijn voor deze patiënten.
Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd en die een smalle therapeutische breedte hebben (zie rubriek 4.5).
Chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn
Netupitant is een matige remmer van CYP3A4 en kan de blootstelling aan chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, zoals docetaxel, verhogen (zie rubriek 4.5). Daarom moeten patiënten gecontroleerd worden op een verhoogde toxiciteit van chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, waaronder irinotecan. Bovendien kan netupitant ook de werkzaamheid beïnvloeden van chemotherapeutica die geactiveerd worden door het CYP3A4-metabolisme.
Hulpstoffen
Dit geneesmiddel bevat ongeveer 24,4 mg natrium per injectieflacon, overeenkomend met 1,22 % van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene. Indien verdund met natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie, bevat de eindoplossing ongeveer 202 mg natrium per dosis, overeenkomend met 10,1 % van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Farmacokinetische interacties
Wanneer fosnetupitant intraveneus wordt toegediend, wordt het snel omgezet in netupitant. Na intraveneuze toediening van fosnetupitant bestaat de kans dat zich interacties voordoen met andere geneesmiddelen met werkzame stoffen die een interactie vertonen met orale netupitant. De volgende informatie was afkomstig van onderzoeken die zijn uitgevoerd met orale netupitant en onderzoeken die zijn uitgevoerd met intraveneuze fosnetupitant.
Bij de mens wordt netupitant hoofdzakelijk geëlimineerd via het levermetabolisme, gemedieerd door CYP3A4, met een marginale renale excretie. Op het dosisniveau van een humane dosis van 300 mg is netupitant een substraat en matige remmer van CYP3A4. Palonosetron wordt uit het lichaam geëlimineerd via renale excretie en metabole routes die via meerdere CYP-enzymen gemedieerd worden. Palonosetron wordt hoofdzakelijk door CYP2D6 gemetaboliseerd, met een geringe bijdrage van CYP3A4- en CYP1A2-iso-enzymen. In-vitro-onderzoek heeft aangetoond dat palonosetron in klinisch relevante concentraties geen remmend of inducerend effect heeft op cytochroom-P450-iso-enzymen.
Interactie tussen orale netupitant en orale palonosetron
Er zijn geen klinisch relevante farmacokinetische interacties waargenomen tussen orale netupitant en orale palonosetron.
Interactie met CYP3A4-substraten
Dexamethason
Gelijktijdige toediening van een eenmalige orale dosis netupitant van 300 mg of eenmalige intraveneuze dosis fosnetupitant van 235 mg met een dexamethason-doseringsschema (20 mg op dag 1, gevolgd door 8 mg tweemaal daags van dag 2 tot dag 4) veroorzaakte een significante verhoging van de blootstelling aan dexamethason die tijds- en dosisafhankelijk was. De AUC84-∞ (dag 4) van dexamethason vertoonde een 2,4-voudige verhoging bij gelijktijdige toediening van 300 mg netupitant of 235 mg fosnetupitant. Het farmacokinetisch profiel van netupitant bleef onveranderd bij toediening in combinatie met dexamethason.
Bij gelijktijdige toediening met de combinatie van fosnetupitant en palonosetronhydrochloride moet de dosis orale dexamethason bijgevolg met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.2).
Chemotherapeutica (docetaxel, etoposide, cyclofosfamide)
Bij gelijktijdige toediening met netupitant/palonosetron-capsules steeg de blootstelling aan docetaxel en etoposide met respectievelijk 37 % en 21 %. Met cyclofosfamide werd geen vergelijkbaar effect gezien na gelijktijdige toediening met netupitant.
Orale anticonceptiva
Wanneer netupitant/palonosetron-capsules met een eenmalige, orale dosis van 60 mcg ethinylestradiol en 300 mcg levonorgestrel werden toegediend, had dit geen significant effect op de AUC van ethinylestradiol en veroorzaakte dit een 1,4-voudige verhoging in de AUC van levonorgestrel. Het is onwaarschijnlijk dat er klinische effecten zullen optreden op de werkzaamheid van hormonale anticonceptie. Er werden geen relevante veranderingen in de farmacokinetiek van netupitant en palonosetron waargenomen.
Erytromycine en midazolam
Bij gelijktijdige toediening met oraal toegediende netupitant was de blootstelling aan erytromycine en midazolam respectievelijk ongeveer 1,3 maal en 2,4 maal hoger. Deze effecten werden niet als klinisch van belang beschouwd. Het farmacokinetisch profiel van netupitant werd niet beïnvloed door de gelijktijdige toediening van midazolam of erytromycine. Bij gelijktijdige toediening van deze werkzame stoffen met de combinatie van netupitant en palonosetronhydrochloride moet rekening worden gehouden met de mogelijke effecten van een verhoogde plasmaspiegel van midazolam of andere benzodiazepines die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden (alprazolam, triazolam).
Serotonerge geneesmiddelen (bijv. SSRI’s en SNRI’s)
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom na gelijktijdig gebruik van 5-HT3-antagonisten en andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder SSRI’s zoals fluoxetine, paroxetine, sertraline, fluvoxamine, citalopram of escitalopram, en SNRI’s zoals venlafaxine of duloxetine) (zie rubriek 4.4).
Effect van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van Akynzeo
Netupitant wordt hoofdzakelijk door CYP3A4 gemetaboliseerd. Daarom kan gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die de CYP3A4-activiteit remmen of induceren, de plasmaspiegel van netupitant beïnvloeden. Gelijktijdige toediening met sterke CYP3A4-remmers (bijv. ketoconazol) moet met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening met sterke CYP3A4-inductoren (bijv. rifampicine) moet worden vermeden. Bovendien moet dit geneesmiddel met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die een smalle therapeutische breedte hebben en die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd, zoals ciclosporine, tacrolimus, sirolimus, everolimus, alfentanil, di-ergotamine, ergotamine, fentanyl en kinidine.
Effect van ketoconazol en rifampicine
Toediening van de CYP3A4-remmer ketoconazol met oraal toegediende
netupitant/palonosetron-capsules veroorzaakte een 1,8-voudige verhoging van de AUC van netupitant en een 1,3-voudige verhoging van de Cmax, vergeleken met de toediening van Akynzeo alleen. Gelijktijdige toediening met ketoconazol had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron. Toediening van de CYP3A4-inductor rifampicine met oraal toegediend Akynzeo alleen veroorzaakte een 5,2-voudige verlaging van de AUC van netupitant en een 2,6-voudige verlaging van de Cmax. Gelijktijdige toediening met rifampicine had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron. Daarom moet gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (zoals ketoconazol) met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (zoals rifampicine) worden vermeden.
Bijkomende interacties
Het is onwaarschijnlijk dat fosnetupitant/palonosetron-concentraat voor oplossing voor infusie een interactie vertoont met geneesmiddelen die P-gp-substraten zijn. Netupitant is geen substraat voor P-gp. Wanneer netupitant werd toegediend op dag 8 van een 12 dagen durend behandelingsschema met digoxine werden er geen veranderingen in de farmacokinetiek van digoxine waargenomen. Het is onwaarschijnlijk dat fosnetupitant, netupitant en zijn metabolieten het efflux-transporteiwit BCRP remmen, en als dit gebeurt, is dit van gering klinisch belang.
In-vitro-gegevens tonen aan dat fosnetupitant UGT2B7/UGT2B15 remt en dat netupitant UGT2B7 remt. Het belang van dit effect in de klinische omgeving is niet vastgesteld. Voorzichtigheid is daarom geboden wanneer netupitant en fosnetupitant gebruikt worden in combinatie met een oraal substraat van dit enzym (bijv. zidovudine, valproïnezuur, morfine).
In-vitro-gegevens suggereren dat netupitant de efflux van transporteiwit BCRP remt. De klinische relevantie van dit effect is niet vastgesteld.
In-vitro-gegevens tonen aan dat netupitant een P-gp-remmer is. In een onderzoek met gezonde vrijwilligers heeft netupitant geen invloed op de blootstelling van digoxine, een P-gp-substraat, terwijl het de Cmax ervan 1,09-voudig [90%-BI: 0,9-1,31] verhoogt. Het is niet uitgesloten dat dit effect meer uitgesproken, en daardoor klinisch relevant, kan zijn bij kankerpatiënten, vooral bij diegenen met een afwijkende nierfunctie. Voorzichtigheid is daarom geboden wanneer netupitant gecombineerd wordt met digoxine of met andere P-gp-substraten zoals dabigatran of colchicine.
Farmacodynamische interacties
Akynzeo bevat een 5-HT3-receptorantagonist, palonosetron, die verlenging van de QT-tijd kan doen toenemen. Daarom is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik met geneesmiddelen die de QT-tijd verlengen, zoals onder andere: levofloxacine, amytriptyline, alfuzosine, azytromycine, arseentrioxide (zie rubriek 4.4).
Bovendien is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik van fosnetupitant/palonosetron met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze hypokaliëmie veroorzaken, zoals ampicilline, albuterol, terbutaline, furosemide, thiaziden, of geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze bradycardie veroorzaken, zoals bètablokkers, verapamil, diltiazem, digitalis en antiaritmica.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, mogen niet zwanger zijn of worden terwijl zij met fosnetupitant/palonosetron-concentraat voor oplossing voor infusie behandeld worden. Vóór de behandeling moet bij alle premenopauzale vrouwen een zwangerschapstest worden uitgevoerd. Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens en gedurende één maand na de behandeling met dit geneesmiddel.
Zwangerschap
Fosnetupitant
Er zijn geen gegevens over het gebruik van fosnetupitant of netupitant bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken, waaronder teratogene effecten bij konijnen zonder veiligheidsmarge (zie rubriek 5.3).
Palonosetron
Er zijn geen gegevens over het gebruik van palonosetron bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten van palonosetron wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Akynzeo is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of palonosetron of netupitant in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor pasgeborenen/zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Akynzeo mag niet worden gebruikt in de periode dat borstvoeding wordt gegeven. Borstvoeding moet worden gestaakt tijdens behandeling met dit geneesmiddel en gedurende 1 maand na toediening van de laatste dosis.
Vruchtbaarheid
Fosnetupitant
In dieronderzoek is er geen effect op de vruchtbaarheid waargenomen.
Palonosetron
In onderzoek met ratten is degeneratie van het epitheel van de zaadbuisjes waargenomen (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Akynzeo heeft matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Aangezien Akynzeo duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid kan veroorzaken, moeten patiënten het advies krijgen om geen voertuig te besturen of machines te bedienen als deze symptomen optreden.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bijwerkingen die vaak met Akynzeo werden gemeld, waren hoofdpijn (3,6 %), constipatie (3,0 %) en vermoeidheid (1,2 %). Geen van deze bijwerkingen was ernstig.
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen worden hieronder volgens systeem/orgaanklasse en frequentiecategorie van MedDRA weergegeven.
De volgende conventie werd voor de classificatie van de frequentie gebruikt: Zeer vaak (≥ 1/10),
Vaak (≥ 1/100, < 1/10),
Soms (≥ 1/1 000, < 1/100),
Zelden (≥ 1/10 000, < 1/1 000),
Zeer zelden (< 1/10 000),
Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1: Bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Cystitis | ||
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Neutropenie | Leukopenie | |
| Leukocytose | Lymfocytose | ||
Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Verminderde eetlust | Hypokaliëmie | |
| Psychische stoornissen | Insomnia | Acute psychose | |
| Stemming veranderd | |||
| Slaapstoornis | |||
| Zenuwstelsel-aandoeningen | Hoofdpijn | Duizeligheid | Hypo-esthesie |
| Somnolentie | |||
| Oogaandoeningen | Conjunctivitis | ||
| Wazig zien | |||
| Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen | Vertigo | Tinnitus |
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
| Hartaandoeningen | Atrioventriculair blok, eerstegraads | Aritmie | |
| Cardiomyopathie | Atrioventriculair blok, tweedegraads | ||
| Geleidingsstoornis | Bundeltakblok links | ||
| Tachycardie | Bundeltakblok rechts | ||
| Mitralisklepinsufficiëntie | |||
| Myocardiale ischemie | |||
| Ventriculaire extrasystolen | |||
| Bloedvataandoeningen | Hypertensie | Overmatig blozen | |
| Hypotensie | |||
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Hik | ||
| Maagdarmstelsel-aandoeningen | Constipatie | Abdominale distensie | Droge mond |
| Abdominale pijn | Dysfagie | ||
| Diarree | Oprisping | ||
| Dyspepsie | Hemorroïden | ||
| Flatulentie | Beslag op tong | ||
| Nausea | Braken | ||
| Huid- en onderhuid-aandoeningen | Alopecia | Erytheem | |
| Urticaria | Pruritus | ||
| Rash | |||
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Rugpijn | ||
| Pijn in extremiteiten | |||
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen | Vermoeidheid | Asthenie | Het heet hebben |
| Niet-cardiale pijn op de borst | |||
| Productsmaak abnormaal | |||
| Onderzoeken | Verhoogde levertransaminasen | Verhoogd bilirubine in het bloed | |
Verhoogde alkalische fosfatase in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase in het bloed | ||
Verhoogd creatinine in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase-MB in het bloed | ||
Verlengde QT-tijd op elektrocardiogram | Verhoogd ureum in het bloed | ||
| Depressie van ST-segment op elektrocardiogram | |||
| Abnormaal ST-T-segment op elektrocardiogram | |||
| Verhoogd myoglobine in het bloed | |||
| Verhoogde neutrofielentelling | |||
| Verhoogd troponine |
Postmarketinggegevens wijzen erop dat het bijwerkingenprofiel doorgaans vergelijkbaar is met het profiel dat is waargenomen in klinische onderzoeken.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Netupitant:
Er zijn geen vaak voorkomende bijwerkingen die aan netupitant, het nieuwe bestanddeel van de vaste combinatie, kunnen worden toegeschreven.
Palonosetron:
Bij gebruik van 0,75 mg palonosetron zijn er gevallen van constipatie met fecale impactie gemeld waarvoor hospitalisatie noodzakelijk was.
Daarnaast zijn ook zwelling van het oog, dyspneu en myalgie gemeld als bijwerkingen van orale palonosetron, maar deze werden niet waargenomen tijdens het ontwikkelen van de combinatie van netupitant en palonosetronhydrochloride. Al deze reacties kwamen soms voor.
Bij gebruik van intraveneuze palonosetron in de postmarketingfase zijn zeer zeldzame gevallen van anafylaxie, anafylactische/anafylactoïde reacties en shock gemeld. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit netelroos, jeuk, angio-oedeem, lage bloeddruk, beklemd gevoel in de keel, beklemd gevoel op de borst, dyspneu, bewustzijnsverlies.
Er zijn met palonosetron alleen gevallen gemeld van het serotoninesyndroom. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit tremor, agitatie, zweten, myoklone bewegingen, hypertonie en koorts.
Het veiligheidsprofiel van Akynzeo 235 mg/0,25 mg, concentraat voor oplossing voor infusie, was vergelijkbaar met het veiligheidsprofiel dat is waargenomen met Akynzeo 300 mg/0,5 mg, harde capsules.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Op basis van ervaring met gezonde proefpersonen die werden blootgesteld aan 600 mg orale netupitant in combinatie met 1,50 mg palonosetron, zijn de potentiële acute symptomen van overdosering: hoofdpijn, duizeligheid, constipatie, angst, hartkloppingen, euforische stemming en pijn in de benen. Bij overdosering moet de toediening van het geneesmiddel worden stopgezet en moeten een algemene ondersteunende behandeling en monitoring worden ingesteld. Vanwege de anti-emetische werking van netupitant en palonosetron is emesis veroorzaakt door een geneesmiddel mogelijk niet doeltreffend. Er is geen onderzoek naar dialyse uitgevoerd. Door het grote distributievolume van palonosetron en netupitant is het echter onwaarschijnlijk dat dialyse een doeltreffende behandeling is voor overdosering.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Anti-emetica en anti-nauseantica, serotonine(5-HT3)-antagonisten; ATC-code: A04AA55
Werkingsmechanisme
Netupitant is een selectieve antagonist van humane substantie-P/neurokinine-1 (NK1)-receptoren.
Fosnetupitant is de prodrug van netupitant en bij intraveneuze toediening wordt het snel omgezet in netupitant (zie rubriek 5.2).
Palonosetron is een 5-HT3-receptorantagonist met een sterke bindingsaffiniteit voor deze receptor en weinig of geen affiniteit voor andere receptoren. Chemotherapeutische stoffen veroorzaken misselijkheid en braken door de afgifte van serotonine door de enterochromaffiene cellen van de dunne darm te stimuleren. Vervolgens activeert serotonine de 5-HT3-receptoren op vagale afferenten waardoor de braakreflex ontstaat.
Vertraagde emesis is in verband gebracht met de activering van neurokinine-1 (NK1)-receptoren uit de tachykinine-familie (uitgebreid voorkomend in het centrale en perifere zenuwstelsel) door substantie-P. Zoals in-vitro- en in-vivo-onderzoek heeft aangetoond, remt netupitant door substantie-P gemedieerde responsen.
Netupitant bleek de bloed-hersenbarrière te passeren met een NK1-receptorbezetting van 92,5 %, 86,5 %, 85,0 %, 78,0 % en 76,0 % in het striatum respectievelijk 6, 24, 48, 72 en 96 uur na toediening van 300 mg netupitant.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
In twee afzonderlijke hoofdonderzoeken is aangetoond dat orale toediening van Akynzeo in combinatie met dexamethason acute en vertraagde misselijkheid en braken bij hoog en matig emetogene chemotherapie bij kanker voorkomt.
Onderzoek met sterk emetogene chemotherapie (highly emetogenic chemotherapy, HEC) In een multicentrisch, gerandomiseerd, dubbelblind, gecontroleerd klinisch onderzoek met parallelle groepen met 694 patiënten werden de werkzaamheid en veiligheid van eenmalige doses orale netupitant in combinatie met orale palonosetron vergeleken met een eenmalige orale dosis palonosetron bij kankerpatiënten die chemotherapie kregen op basis van cisplatine (mediane dosis = 75 mg/m2). De werkzaamheid van Akynzeo werd beoordeeld bij 135 patiënten die een eenmalige, orale dosis (netupitant 300 mg en palonosetron 0,5 mg) kregen en bij 136 patiënten die enkel een dosis orale palonosetron van 0,5 mg kregen.
In tabel 2 hieronder worden de behandelingsschema’s weergegeven voor de Akynzeo-groep en de 0,5 mg-palonosetron-groep.
Tabel 2: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – HEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 4 |
| Akynzeo | Akynzeo (netupitant 300 mg + palonosetron 0,5 mg) Dexamethason 12 mg | Dexamethason 8 mg eenmaal daags |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Dexamethason 8 mg tweemaal daags |
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage (CR-percentage) (gedefinieerd als geen emetische episoden, geen noodmedicatie) binnen 120 uur (totale periode) na aanvang van de toediening van de sterk emetogene chemotherapie.
In tabel 3 hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 3: Percentage patiënten dat chemotherapie met cisplatine kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase
| Palonosetron | |||
| Akynzeo | 0,5 mg | ||
| N=135 | N=136 | ||
| % | % | p-waarde | |
| Primair eindpunt | |||
| Totale respons | |||
| Totale periode§ | 89,6 | 76,5 | 0,004 |
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||
| Totale respons | |||
| Acute fase‡ | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase† | 90,4 | 80,1 | 0,018 |
| Geen emesis | |||
| Acute fase | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase | 91,9 | 80,1 | 0,006 |
| Totale periode | 91,1 | 76,5 | 0,001 |
| Geen significante misselijkheid | |||
| Acute fase | 98,5 | 93,4 | 0,050 |
| Vertraagde fase | 90,4 | 80,9 | 0,004 |
| Totale periode | 89,6 | 79,4 | 0,021 |
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met cisplatine.
†Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
§Totale periode: 0 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
Onderzoek met matig emetogene chemotherapie (MEC)
In een multicentrisch, gerandomiseerd, dubbelblind superioriteitsonderzoek met parallelle groepen en werkzame controle werden de werkzaamheid en veiligheid van een eenmalige, orale dosis Akynzeo vergeleken met een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg bij kankerpatiënten die gepland stonden voor toediening van hun eerste cyclus anthracycline en cyclofosfamide voor de behandeling van een solide maligne tumor. Ten tijde van het onderzoek werden chemotherapieschema’s op basis van anthracycline en cyclofosfamide als matig emetogeen beschouwd. Volgens recente richtlijnen zijn deze behandelingen echter zeer emetogeen.
Alle patiënten kregen een eenmalige, orale dosis dexamethason.
Tabel 4: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – MEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 3 |
| Akynzeo | Akynzeo (netupitant 300 mg + palonosetron 0,5 mg) Dexamethason 12 mg | Geen anti-emetische behandeling |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Geen anti-emetische behandeling |
Na afloop van de eerste cyclus konden de patiënten ervoor kiezen om deel te nemen aan een uitbreidingsfase van het onderzoek met meerdere cycli, waarin zij dezelfde behandeling zouden krijgen als in de eerste cyclus. Er werd vooraf geen limiet bepaald met betrekking tot het aantal opeenvolgende vervolgcycli per patiënt. In totaal ontvingen 1 450 patiënten (Akynzeo n=725; palonosetron n=725) onderzoeksmedicatie. Van deze patiënten voltooiden 1 438 patiënten (98,8 %) cyclus 1 en zetten 1 286 patiënten (88,4 %) de behandeling voort in de uitbreidingsfase met meerdere cycli. In totaal voltooiden 907 patiënten (62,3 %) de uitbreidingsfase met meerdere cycli, met maximaal acht behandelingscycli.
In totaal werden 724 patiënten (99,9 %) met cyclofosfamide behandeld. Alle patiënten kregen een aanvullende behandeling met doxorubicine (68,0 %) of epirubicine (32,0 %).
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage in de vertraagde fase, 25-120 uur na aanvang van de toediening van de chemotherapie.
In tabel 5 hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 5: Percentage patiënten dat chemotherapie met anthracycline en cyclofosfamide kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase – cyclus 1
| Akynzeo | Palonosetron 0,5 mg | ||||
| N=724 | N=725 | ||||
| % | % | p-waarde* | |||
| Primair eindpunt | |||||
| Totale respons | |||||
| Vertraagde fase† | 76,9 | 69,5 | 0,001 | ||
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||||
| Totale respons | |||||
| Acute fase‡ | 88,4 | 85,0 | 0,047 | ||
| Totale periode§ | 74,3 | 66,6 | 0,001 | ||
| Geen emesis | |||||
| Acute fase | 90,9 | 87,3 | 0,025 | ||
| Vertraagde fase | 81,8 | 75,6 | 0,004 | ||
| Totale periode | 79,8 | 72,1 | < 0,001 | ||
| Geen significante misselijkheid | |||||
| Acute fase | 87,3 | 87,9 | N.S. | ||
| Vertraagde fase | 76,9 | 71,3 | 0,014 | ||
| Totale periode | 74,6 | 69,1 | 0,020 |
* p-waarde op basis van de Cochran-Mantel-Haenszel-test, gestratificeerd volgens leeftijdscategorie en streek.
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met anthracycline en cyclofosfamide †Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met anthracycline en cyclofosfamide §Totale periode: 0 tot 120 uur na behandeling met anthracycline en cyclofosfamide
In de uitbreidingsfase met meerdere cycli ontvingen de patiënten maximaal 7 aanvullende cycli chemotherapie. De anti-emetische werking van Akynzeo bleef behouden tijdens de vervolgcycli bij de patiënten die alle aanvullende cycli ontvingen.
De invloed van misselijkheid en braken op het dagelijkse leven van patiënten werd beoordeeld met behulp van de Functional Living Index–Emesis (FLIE). Het percentage patiënten met over het algemeen geen invloed op het dagelijkse leven was 6,3 % hoger (p-waarde = 0,005) in de Akynzeo-groep (78,5 %) dan in de palonosetron-groep (72,1 %).
Veiligheidsonderzoek met meerdere cycli bij patiënten die sterk emetogene chemotherapie of matig emetogene chemotherapie kregen
In een afzonderlijk onderzoek werden in totaal 413 patiënten die initiële en vervolgcycli van chemotherapie hadden gekregen (waaronder behandeling met carboplatine, cisplatine, oxaliplatine en doxorubicine), gerandomiseerd naar Akynzeo (n=309) of naar aprepitant en palonosetron (n=104). De veiligheid en werkzaamheid bleven gedurende alle cycli gehandhaafd.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Akynzeo in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten voor de preventie van door chemotherapie geïnduceerde nausea en braken (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Netupitant
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de absolute biologische beschikbaarheid van netupitant bij de mens. Op basis van gegevens afkomstig van twee onderzoeken met intraveneuze netupitant is de biologische beschikbaarheid bij de mens naar schatting hoger dan 60 %.
In onderzoek naar eenmalige, orale doses was netupitant tussen 15 minuten en 3 uur na toediening meetbaar in het plasma. De plasmaconcentraties volgden een absorptieproces van de eerste orde en bereikten de Cmax na ongeveer 5 uur. Bij doseringen van 10 mg tot 300 mg was er een meer dan proportionele verhoging van de Cmax- en AUC-parameters.
Bij 82 gezonde proefpersonen die een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg hadden gekregen, bedroeg de maximale plasmaconcentratie (Cmax) van netupitant 486 ± 268 ng/ml (gemiddelde ± SD) en bedroeg de mediane tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,25 uur, terwijl de AUC 15.032 ± 6.858 u.ng/ml bedroeg. In een gepoolde analyse hadden vrouwen een hogere blootstelling aan netupitant vergeleken met mannen; er werd een 1,31-voudige verhoging in de Cmax, een 1,02-voudige verhoging in de AUC en een 1,36-voudige verhoging in de halfwaardetijd vastgesteld. Na een vetrijke maaltijd vertoonden de AUC0-∞ en Cmax van netupitant respectievelijk een 1,1-voudige en 1,2-voudige verhoging.
Fosnetupitant
Na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo, toegediend als een infusie over een periode van 30 minuten, aan gezonde proefpersonen en kankerpatiënten bereikte fosnetupitant de Cmax aan het einde van de infusie met een schijnbare, terminale halfwaardetijd van minder dan 1 uur. Binnen 30 minuten na voltooiing van de infusie daalde de concentratie van fosnetupitant tot minder dan 1 % van de Cmax. De farmacokinetische parameters van netupitant en palonosetron waren vergelijkbaar met die werden waargenomen na Akynzeo 300 mg/0,5 mg, harde capsules.
Tabel 6: Farmacokinetische parameters (gemiddelde en CV %) na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo, concentraat voor oplossing voor infusie, aan gezonde vrijwilligers (GV’s) en kankerpatiënten
| Fosnetupitant | Netupitant | Palonosetron2 | ||
| Cmax (ng/ml) | GV’s | 6.431 (14) | 841 (21) | 2,1 (61) |
| Patiënten | 3.478 (45) | 590 (28) | 0,8 (35) | |
| tmax1 (uur) | GV’s | 0,5 (0,25 - 0,5) | 0,5 (0,5 - 0,4) | 0,55 |
| Patiënten | 0,5 (0,5 - 0,6) | 0,6 (0,5 - 4) | 0,6 (0,5 - 6) | |
| AUC (ng*u/ml) | GV’s | 2.938 (12) | 13.854 (21) | 35 (33) |
| Patiënten | 1.401 (46) | 15.588 (32) | 36 (30) | |
| t1/2 (uur) | GV’s | 0,96 (57) | 36,1 (19) | 43 (32) |
| Patiënten | 0,75 (54) | 144 (50) | 58 (47) |
1 mediaan (min. - max.); 2 i.v. bolus bij GV’s
De Cmax en AUC van fosnetupitant waren lager bij patiënten dan bij gezonde proefpersonen, hoewel de systemische blootstellingen aan netupitant vergelijkbaar waren.
Bij gezonde proefpersonen was er een dosisproportionele toename van de systemische blootstelling aan fosnetupitant bij een dosisverhoging van fosnetupitant van 17,6 tot 353 mg.
Palonosetron
Na orale toediening wordt palonosetron goed geabsorbeerd, met een biologische beschikbaarheid van 97 %. Na een eenmalige, orale dosis met gebufferde oplossing bij gezonde proefpersonen waren de gemiddelde maximale concentratie palonosetron (Cmax) en de oppervlakte onder de plasmaconcentratie/tijd-curve (AUC0-∞) dosisproportioneel in het dosisbereik van 3,0 tot 80 mcg/kg. Bij 36 gezonde mannelijke en vrouwelijke proefpersonen die een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de maximale plasmaconcentratie (Cmax) 0,81 ± 1,66 ng/ml (gemiddelde ± SD) en was de tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,1 ± 1,7 uur. Bij vrouwelijke proefpersonen (n=18) was de gemiddelde AUC 35 % hoger en de gemiddelde Cmax 26 % hoger dan bij mannelijke proefpersonen (n=18). Bij 12 kankerpatiënten die één uur voor de chemotherapie een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de Cmax 0,93 ± 0,34 ng/ml en de Tmax 5,1 ± 5,9 uur. Bij kankerpatiënten was de AUC 30 % hoger dan bij gezonde proefpersonen. Een vetrijke maaltijd had geen invloed op de Cmax en AUC van orale palonosetron.
Distributie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige, orale dosis van 300 mg aan kankerpatiënten was de dispositie van netupitant gekenmerkt door een twee-compartimentenmodel met een geschatte mediane systemische klaring van 20,5 l/u en een groot distributievolume in het centrale compartiment (486 l). De humane plasma-eiwitbinding van netupitant en zijn twee belangrijkste metabolieten, M1 en M3, bedraagt > 99 % bij concentraties van 10 tot 1.500 ng/ml. De plasma-eiwitbinding van de derde belangrijkste metaboliet, M2, bedraagt > 97 %.
Fosnetupitant
Het gemiddelde ± SD distributievolume (Vz) van fosnetupitant bij gezonde proefpersonen en bij patiënten bedroeg respectievelijk 124 ± 76 l en 296 ± 535 l. De humane plasma-eiwitbinding van fosnetupitant bedroeg 92 % bij 1 micromolair en 95 % bij 10 micromolair. De vrije fractie varieerde tussen 5 en 8 %.
Palonosetron
Palonosetron heeft een distributievolume van ongeveer 8,3 ± 2,5 l/kg. Ongeveer 62 % van palonosetron wordt aan plasma-eiwitten gebonden.
Biotransformatie
Netupitant
Bij orale doses netupitant van 30 mg en hoger zijn er drie metabolieten in humaan plasma aangetroffen (desmethylderivaat, M1; N-oxidederivaat, M2; en OH-methylderivaat, M3). In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP3A4 en, in mindere mate, CYP2D6 en CYP2C9 betrokken zijn bij het metabolisme van netupitant. Na toediening van een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg varieerden de gemiddelde plasma/plasma-radioactiviteitsratio’s van netupitant van 0,13 tot 0,49 gedurende 96 uur na toediening. Deze ratio’s waren tijdsafhankelijk waarbij de waarden meer dan 24 uur na toediening geleidelijk afnamen. Dit wijst erop dat netupitant snel gemetaboliseerd wordt. De gemiddelde Cmax was ongeveer 11 %, 47 % en 16 % van de ‘parent drug’ voor respectievelijk M1, M2 en M3. M2 had de laagste AUC ten opzichte van de ‘parent drug’ (14 %), terwijl de AUC van M1 en M3 respectievelijk ongeveer 29 % en 33 % van de ‘parent drug’ bedroeg. De metabolieten M1, M2 en M3 bleken alle drie farmacologisch werkzaam te zijn in een farmacodynamisch diermodel, waarbij M3 het krachtigst en M2 het minst werkzaam was.
Fosnetupitant
In vivo wordt fosnetupitant door metabole hydrolyse snel omgezet in netupitant. Bij patiënten die Akynzeo 235 mg/0,25 mg, concentraat voor oplossing voor infusie, intraveneus toegediend kregen, was de blootstelling aan netupitant 17 maal hoger dan blootstelling aan fosnetupitant, zoals bepaald aan de hand van hun AUC-ratio. De metabolieten M1, M2 en M3 van netupitant werden snel gegenereerd uit het vrijgekomen netupitant. Bij patiënten bedroeg de blootstelling aan de metabolieten M1, M2 en M3 respectievelijk 32 %, 21 % en 28 % van de blootstelling aan netupitant, zoals bepaald aan de hand van hun AUC-ratio. De mediane tmax voor M1, M2 en M3 bedroeg respectievelijk 12, 2 en 12 uur.
Palonosetron
Palonosetron wordt via verschillende routes geëlimineerd, waarbij ongeveer 50 % gemetaboliseerd wordt tot twee primaire metabolieten: N-oxide-palonosetron en 6-S-hydroxy-palonosetron. Deze metabolieten hebben elk minder dan 1 % van de 5-HT3-receptorantagonistactiviteit van palonosetron. In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP2D6 en, in mindere mate, CYP3A4 en CYP1A2 betrokken zijn bij het metabolisme van palonosetron. Er is echter geen significant verschil in de klinische farmacokinetische parameters tussen slechte en uitgebreide metaboliseerders van CYP2D6-substraten.
Eliminatie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo aan kankerpatiënten wordt netupitant op een multi-exponentiële wijze uit het lichaam geëlimineerd, met een schijnbare, gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van 88 uur.
Renale klaring is geen belangrijke eliminatieroute voor aan netupitant verwante entiteiten. De gemiddelde fractie van een orale dosis netupitant die onveranderd in de urine wordt uitgescheiden is minder dan 1 %. In totaal werd 3,95 % van de radioactieve dosis in de urine en 70,7 % in de feces aangetroffen.
Ongeveer de helft van de oraal toegediende radioactiviteit als [14C]netupitant werd in de urine en feces aangetroffen binnen 120 uur na toediening. De eliminatie via beide routes was naar schatting voltooid op dag 29-30 na toediening.
Fosnetupitant
Na intraveneuze toediening van Akynzeo 235 mg/0,25 mg, concentraat voor oplossing voor infusie, daalden de plasmaconcentraties van fosnetupitant volgens een bi-exponentieel profiel. Dertig minuten na het einde van de infusie bedroeg de gemiddelde plasmaconcentratie van fosnetupitant minder dan 1 % van de Cmax.
Palonosetron
Na toediening van een eenmalige, orale dosis [14C]palonosetron van 0,75 mg aan zes gezonde proefpersonen werd 85 % tot 93 % van de totale radioactiviteit in de urine en 5 % tot 8 % in de feces uitgescheiden. De hoeveelheid onveranderd palonosetron die in de urine werd uitgescheiden vertegenwoordigde ongeveer 40 % van de toegediende dosis. Bij gezonde proefpersonen die palonosetron-capsules van 0,5 mg hadden gekregen, bedroeg de terminale eliminatiehalfwaardetijd (t½) van palonosetron 37 ± 12 uur (gemiddelde ± SD) terwijl bij kankerpatiënten de t½ 48 ± 19 uur bedroeg. Na een eenmalige dosis intraveneuze palonosetron van ongeveer 0,75 mg bij gezonde proefpersonen bedroeg de totale lichaamsklaring van palonosetron 160 ± 35 ml/u/kg (gemiddelde ± SD) en bedroeg de renale klaring 66,5 ± 18,2 ml/u/kg.
Speciale populaties
Leverfunctiestoornissen
Netupitant
De maximale concentraties en totale blootstelling van netupitant waren hoger bij proefpersonen met een lichte (n=8), matige (n=8) en ernstige (n=2) leverfunctiestoornis ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen, hoewel er een duidelijke individuele variabiliteit was bij zowel proefpersonen met een leverfunctiestoornis als gezonde proefpersonen. De blootstelling aan netupitant (Cmax, AUC0-t en AUC0-∞) ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen was respectievelijk 11 %, 28 % en 19 % hoger bij proefpersonen met een lichte leverfunctiestoornis en was respectievelijk 70 %, 88 % en 143 % hoger bij proefpersonen met een matige leverfunctiestoornis. Er is dus geen dosisaanpassing noodzakelijk voor patiënten met een lichte tot matige leverfunctiestoornis. Er bestaan slechts beperkte gegevens over patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥ 9).
Palonosetron
Leverfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de totale lichaamsklaring van palonosetron vergeleken met gezonde proefpersonen. Hoewel de terminale eliminatiehalfwaardetijd en de gemiddelde systemische blootstelling aan palonosetron hoger is bij proefpersonen met een ernstige leverfunctiestoornis, is een dosisverlaging niet aangewezen.
Nierfunctiestoornissen
Netupitant
Er is geen specifiek onderzoek uitgevoerd naar netupitant bij patiënten met een nierfunctiestoornis. In het ADME-onderzoek werd minder dan 5 % van al het aan netupitant verwante materiaal uitgescheiden in de urine en werd minder dan 1 % van de dosis netupitant onveranderd uitgescheiden in de urine. Bijgevolg is elke accumulatie van netupitant of zijn metabolieten na een eenmalige dosis verwaarloosbaar. Bovendien toonde het farmacodynamisch populatieonderzoek geen correlatie tussen de farmacokinetische parameters van netupitant en markers van nierfunctiestoornissen.
Palonosetron
Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron was ongeveer 28 % hoger bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis ten opzichte van gezonde proefpersonen. In een farmacodynamisch populatieonderzoek hadden patiënten met een verminderde creatinineklaring (CLCR) ook een verminderde palonosetronklaring, maar deze vermindering resulteerde niet in een significante verandering van de blootstelling aan palonosetron.
Daarom kan Akynzeo zonder dosisaanpassing toegediend worden aan patiënten met een nierfunctiestoornis.
Noch netupitant noch palonosetron zijn onderzocht bij patiënten met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Niet-klinische onderzoeken tonen aan dat palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kan blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kan verlengen. In een onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering van orale palonosetron bij ratten werd degeneratie van het epitheel van de zaadbuisjes in verband gebracht met palonosetron na behandeling gedurende één maand. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, partus of postnatale ontwikkeling. Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar van dieronderzoek met betrekking tot de placentaire overdracht (zie rubriek 4.6). Palonosetron is niet mutageen. Hoge doses palonosetron (waarbij elke dosis minstens 15 maal de humane therapeutische blootstelling veroorzaakt) die dagelijks gedurende twee jaar werden toegediend, veroorzaakten een toename in het aantal levertumoren, endocriene neoplasmata (in schildklier, hypofyse, pancreas, bijniermerg) en huidtumoren bij ratten, maar niet bij muizen. De onderliggende mechanismen zijn niet helemaal duidelijk, maar gezien de hoge doses die werden toegediend en het feit dat het geneesmiddel bij de mens bedoeld is voor eenmalige toediening, worden deze bevindingen niet relevant beschouwd voor klinisch gebruik.
Netupitant en combinatie met palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken op basis van veiligheidsfarmacologie en toxiciteit bij eenmalige en herhaalde dosering werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Na herhaalde toediening van netupitant aan ratten en honden is fosfolipidose (schuimmacrofagen) waargenomen. Na de herstelperiode waren deze effecten reversibel of gedeeltelijk reversibel. Het belang van deze bevindingen voor de mens is niet bekend.
Niet-klinisch onderzoek toont aan dat netupitant en zijn metabolieten en de combinatie met palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kunnen blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kunnen verlengen. De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren met netupitant duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft vruchtbaarheid, partus of postnatale ontwikkeling. Na dagelijkse toediening van 10 mg/kg/dag netupitant en hogere doses tijdens de organogenese aan konijnen werd een verhoogde incidentie van positionele afwijkingen van ledematen en poten, fusie van sternum en vertebrae en agenesie van een extra longkwab bij de foetus waargenomen. In een pilotonderzoek naar dosisbereik (‘dose finding’) bij konijnen werden gespleten gehemelte, microftalmie en afakie waargenomen bij vier foetussen uit één worp in de groep die 30 mg/kg/dag kreeg. De relevantie van deze bevindingen voor de mens is niet bekend. Er zijn geen gegevens beschikbaar uit dieronderzoek met netupitant over placentaire overdracht en lactatie. Netupitant is niet mutageen.
Fosnetupitant
Dagelijkse intraveneuze toediening van fosnetupitant aan ratten (als 3 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven) tijdens de periode van organogenese leidde tot vertraagde ossificatie van de pubis. Er zijn geen effecten op de embryofoetale ontwikkeling waargenomen bij dagelijkse toediening van maximaal 13 mg/kg fosnetupitant aan ratten (2 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven). Vanwege de beperkte systemische blootstelling aan fosnetupitant bij drachtige ratten is het niet mogelijk om op basis van de AUC een vergelijking van de blootstelling aan fosnetupitant tussen ratten en mensen te geven. Bij dagelijkse intraveneuze toediening van fosnetupitant van 6 mg/kg/dag en hoger aan ratten (9 maal de humane AUC voor fosnetupitant en 0,4 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven) werd een toename van resorpties waargenomen tijdens de periode van organogenese. Bij konijnen werden er geen effecten waargenomen bij 3 mg/kg/dag (5,4 maal de humane AUC voor fosnetupitant en 0,4 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven). Dagelijkse intraveneuze toediening van 39 mg/kg fosnetupitant aan ratten (3 maal de AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven) tijdens de organogenese tot en met de lactatie leidde tot een lager lichaamsgewicht bij nakomelingen bij de geboorte tot en met de volwassenwording, en vertraagde fysieke ontwikkeling (loslating van de pinna, opening van de ogen en separatie van het preputium). Deze effecten gingen gepaard met toxiciteit van het moederdier (minder gewichtstoename en voedselconsumptie). Er deden zich geen effecten voor bij de nakomelingen of de moederdieren bij 13 mg/kg/dag (2 maal de humane AUC voor netupitant in de aanbevolen eenmalige dosis die bij elke cyclus chemotherapie moet worden gegeven).
Combinatie van fosnetupitant en palonosetron
Intraveneuze en intra-arteriële toediening aan konijnen: als klinische tekenen werd zeer gering tot licht erytheem waargenomen. Bij microscopisch onderzoek werden er geen veranderingen waargenomen. Paraveneuze toediening (een niet-bedoelde klinische toedieningsweg/verkeerde toepassing) aan ratten: als klinische tekenen werden zeer gering tot licht erytheem en zeer gering oedeem waargenomen. Bij microscopisch onderzoek werden chronische ontsteking (van licht tot matig) en epidermale hyperplasie (van minimaal tot licht) van de dermis gemeld.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Mannitol
Dinatriumedetaat (E386)
Natriumhydroxide (E524) (voor aanpassing van de pH)
Zoutzuur (E507) (1 M voor aanpassing van de pH)
Water
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Akynzeo, concentraat voor oplossing voor infusie, is niet verenigbaar met oplossingen die divalente kationen (bijv. Ca2+, Mg2+), waaronder Hartman-oplossing en Ringer-lactaat-oplossing, bevatten.
Akynzeo, concentraat voor oplossing voor infusie, mag niet gelijktijdig worden geïnfundeerd of gemengd met andere intraveneuze stoffen, additieven of geneesmiddelen, tenzij de compatibiliteit is aangetoond. Als dezelfde intraveneuze lijn wordt gebruikt voor een daaropvolgende infusie van meerdere verschillende geneesmiddelen, moet de lijn vóór en na infusie van Akynzeo worden doorgespoeld met natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
De verdunde oplossing bewaren beneden 25 °C.
Chemische, fysische en microbiologische stabiliteit tijdens gebruik na verdunning is aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren beneden 25 °C.
De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht. Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na verdunning, zie rubriek 6.3.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Glazen injectieflacon van 20 ml met eenmalige dosis, en met rubberen stop van 20 mm en afsluitende aluminium dop van 20 mm.
Verpakking van 1 injectieflacon.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Akynzeo moet vóór toediening worden verdund.
Akynzeo gereedmaken
| Stap 1 | Maak op aseptische wijze een injectieflacon voor infusie of infuuszak klaar met 30 ml 5%-glucose-injectie of natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie. |
| Stap 2 | Trek op aseptische wijze het volledige volume van het concentraat op uit de Akynzeo-injectieflacon en breng het over naar de injectieflacon voor infusie of infuuszak die 30 ml 5%-glucose-injectie of natriumchloride 9 mg/ml (0,9 %) oplossing voor injectie bevat om een totaal volume van 50 ml te verkrijgen. |
| Stap 3 | Inspecteer vóór toediening de verdunde eindoplossing op deeltjes en verkleuring. Gooi de injectieflacon of zak weg als deeltjes en/of verkleuring worden waargenomen. |
Akynzeo mag niet worden verdund of gemengd met oplossingen waarvan de fysische en chemische compatibiliteit niet is vastgesteld (zie rubriek 6.2).
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd.
Damastown
Mulhuddart
Dublin 15
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/15/1001/004
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 mei 2015
Datum van laatste verlenging: 9 januari 2020
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu.
Akynzeo 300 mg/0,5 mg suspensie voor oraal gebruik in sachet
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Akynzeo 300 mg/0,5 mg suspensie voor oraal gebruik in sachet
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Elk sachet bevat 300 mg netupitant en palonosetronhydrochloride, overeenkomend met 0,5 mg palonosetron.
Hulpstoffen met bekend effect
Elk sachet bevat:
137,5 mg natriumcitraatdihydraat (32,2 mg natrium)
10 mg kaliumsorbaat (2,6 mg kalium)
8.863,3 mg vloeibaar sorbitol (niet-kristalliserend) (E420) (6.204,3 mg sorbitol)
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Suspensie voor oraal gebruik.
Witte tot gebroken witte homogene suspensie.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Akynzeo is geïndiceerd voor gebruik bij volwassenen voor:
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na sterk emetogene chemotherapie op basis van cisplatine bij kanker.
- de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken na matig emetogene chemotherapie bij kanker.
4.2 Dosering en wijze van toediening
Dosering
Eén sachet van 300 mg/0,5 mg moet ongeveer één uur vóór de aanvang van elke cyclus chemotherapie worden toegediend.
Bij gelijktijdige toediening van netupitant/palonosetron-sachets moet de aanbevolen, orale dosis dexamethason met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.5 en het toedieningsschema op basis van klinisch onderzoek in rubriek 5.1).
Speciale populaties
Ouderen
Er is geen dosisaanpassing nodig voor oudere patiënten. Voorzichtigheid is geboden wanneer dit geneesmiddel gebruikt wordt bij patiënten die ouder zijn dan 75 jaar vanwege de lange halfwaardetijd van de werkzame stoffen en de beperkte ervaring bij deze populatie.
Nierfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte tot ernstige nierfunctiestoornis wordt een dosisaanpassing niet noodzakelijk geacht. Voor netupitant is de renale excretie verwaarloosbaar. Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significant effect op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron nam met ongeveer 28 % toe bij ernstige nierfunctiestoornissen vergeleken met gezonde proefpersonen. De farmacokinetiek van palonosetron of netupitant is niet onderzocht bij proefpersonen met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease) die hemodialyse behoeven en er zijn geen gegevens beschikbaar over de werkzaamheid of veiligheid van netupitant/palonosetron-sachets bij deze patiënten. Daarom moet het gebruik ervan bij deze patiënten vermeden worden.
Leverfunctiestoornissen
Bij patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis (child-pughscore 5-8) is geen dosisaanpassing noodzakelijk. Er bestaan slechts beperkte gegevens bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥9). Aangezien het gebruik bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis gepaard kan gaan met een verhoogde blootstelling aan netupitant, moet dit geneesmiddel bij deze patiënten met voorzichtigheid worden gebruikt (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van Akynzeo-sachets bij pediatrische patiënten zijn niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Voor oraal gebruik.
Het kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
Knijp de volledige inhoud van het sachet rechtstreeks in de mond.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stoffen of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.
Zwangerschap (zie rubriek 4.6).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Constipatie
Aangezien palonosetron de passagetijd in de dikke darm kan verlengen, moeten patiënten met een voorgeschiedenis van constipatie of tekenen van subacute darmobstructie na de toediening worden gemonitord (zie rubriek 4.8).
Serotoninesyndroom
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom bij het gebruik van 5-HT3-antagonisten alleen of in combinatie met andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) en serotonine-noradrenalineheropnameremmers (SNRI’s)). Het is aanbevolen om patiënten voldoende te observeren voor serotoninesyndroomachtige symptomen (zie rubriek 4.8).
Verlenging van de QT-tijd
Er is een ECG-onderzoek uitgevoerd bij gezonde, volwassen, mannelijke en vrouwelijke vrijwilligers met orale netupitant in een dosering van 200 of 600 mg toegediend in combinatie met respectievelijk 0,5 of 1,5 mg orale palonosetron. Dit onderzoek toonde aan dat er geen klinisch belangrijke effecten waren op de ECG-parameters: de grootste puntschatting van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd bedroeg 7,0 ms (eenzijdige, bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet 8,8 ms) en werd 16 uur na de toediening van supratherapeutische doses (600 mg netupitant en 1,5 mg palonosetron) waargenomen. De bovenste 95%-betrouwbaarheidslimiet van de puntschattingen van de voor placebo en de uitgangssituatie gecorrigeerde QTc-tijd situeerde zich op constante wijze binnen 10 ms op alle meetpunten gedurende 2 dagen na toediening van het onderzoeksmiddel.
Aangezien netupitant/palonosetron-sachets echter een 5-HT3-receptorantagonist bevatten, is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdig gebruik met geneesmiddelen die de QT-tijd verlengen of bij patiënten met (kans op) verlenging van de QT-tijd. Hiertoe behoren patiënten met een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van verlenging van de QT-tijd, elektrolytafwijkingen, congestief hartfalen, bradyaritmie, geleidingsstoornissen en patiënten die antiaritmica of andere geneesmiddelen innemen die tot een verlenging van de QT-tijd of tot elektrolytafwijkingen leiden. Hypokaliëmie en hypomagnesiëmie moeten vóór de toediening worden gecorrigeerd.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis aangezien er slechts beperkte gegevens beschikbaar zijn bij deze patiënten.
Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd en die een smal therapeutisch bereik hebben (zie rubriek 4.5).
Chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn
Netupitant is een matige remmer van CYP3A4 en kan de blootstelling aan chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, zoals docetaxel, verhogen (zie rubriek 4.5). Daarom moeten patiënten gecontroleerd worden op een verhoogde toxiciteit van chemotherapeutica die substraten van CYP3A4 zijn, waaronder irinotecan. Bovendien kan netupitant ook de werkzaamheid beïnvloeden van chemotherapeutica die geactiveerd worden door het CYP3A4-metabolisme.
Hulpstoffen
Sorbitol
Patiënten met erfelijke fructose-intolerantie mogen dit geneesmiddel niet innemen/toegediend krijgen.
Natrium
Dit geneesmiddel bevat 32,2 mg natrium per sachet, overeenkomend met 1,61% van de door de WHO aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g voor een volwassene.
Kalium
Dit geneesmiddel bevat 2,60 mg kalium per sachet. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een verminderde nierfunctie of patiënten op een gecontroleerd kaliumdieet.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Bij gelijktijdig gebruik van netupitant/palonosetron-sachets met een andere CYP3A4-remmer kan de plasmaspiegel van netupitant stijgen. Bij gelijktijdig gebruik van dit geneesmiddel met geneesmiddelen die de CYP3A4-activiteit induceren, kan de plasmaspiegel van netupitant dalen, wat tot een verminderde werkzaamheid kan leiden. Dit geneesmiddel kan de plasmaspiegel van gelijktijdig toegediende geneesmiddelen die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden, verhogen.
Bij de mens wordt netupitant hoofdzakelijk geëlimineerd via het levermetabolisme, gemedieerd door CYP3A4, met een marginale renale excretie. Op het dosisniveau van een humane dosis van 300 mg is netupitant een substraat en matige remmer van CYP3A4. Palonosetron wordt uit het lichaam geëlimineerd via renale excretie en metabole wegen die via meerdere CYP-enzymen gemedieerd worden. Palonosetron wordt hoofdzakelijk door CYP2D6 gemetaboliseerd, met een geringe bijdrage van CYP3A4- en CYP1A2-iso-enzymen. In-vitro-onderzoek heeft aangetoond dat palonosetron in klinisch relevante concentraties geen remmend of inducerend effect heeft op cytochroom-P450-iso-enzymen.
Interactie tussen orale netupitant en orale palonosetron
Er zijn geen klinisch relevante farmacokinetische interacties waargenomen tussen orale netupitant en orale palonosetron.
Interactie met CYP3A4-substraten
Dexamethason
Gelijktijdige toediening van een eenmalige dosis netupitant van 300 mg met een dexamethason-doseringsschema (20 mg op dag 1, gevolgd door 8 mg tweemaal daags van dag 2 tot dag 4) veroorzaakte een significante verhoging van de blootstelling aan dexamethason die tijds- en dosisafhankelijk was. De AUC0-24 (dag 1), de AUC24-36 (dag 2) en de AUC84-108 en AUC84-∞ (dag 4) van dexamethason vertoonden een 2,4-voudige verhoging bij gelijktijdige toediening van 300 mg netupitant. Het farmacokinetisch profiel van netupitant bleef onveranderd bij toediening in combinatie met dexamethason.
Bij gelijktijdige toediening met netupitant/palonosetron-sachets moet de dosis orale dexamethason bijgevolg met ongeveer 50 % verlaagd worden (zie rubriek 4.2).
Chemotherapeutica (docetaxel, etoposide, cyclofosfamide)
Bij gelijktijdige toediening met netupitant/palonosetron-sachets steeg de blootstelling aan docetaxel en etoposide met respectievelijk 37 % en 21 %. Met cyclofosfamide werd geen vergelijkbaar effect gezien na gelijktijdige toediening met netupitant.
Orale anticonceptiva
Wanneer netupitant/palonosetron-sachets met een eenmalige, orale dosis van 60 mcg ethinylestradiol en 300 mcg levonorgestrel werden toegediend, had dit geen significant effect op de AUC van ethinylestradiol en veroorzaakte dit een 1,4-voudige verhoging in de AUC van levonorgestrel. Het is onwaarschijnlijk dat er klinische effecten zullen optreden op de werkzaamheid van hormonale anticonceptie. Er werden geen relevante veranderingen in de farmacokinetiek van netupitant en palonosetron waargenomen.
Erytromycine en midazolam
Bij gelijktijdige toediening met netupitant was de blootstelling aan erytromycine en midazolam respectievelijk ongeveer 1,3 maal en 2,4 maal hoger. Deze effecten werden niet als klinisch significant beschouwd. Het farmacokinetisch profiel van netupitant werd niet beïnvloed door de gelijktijdige toediening van midazolam of erytromycine. Bij gelijktijdige toediening van deze werkzame stoffen met netupitant/palonosetron-sachets moet rekening worden gehouden met de mogelijke effecten van een verhoogde plasmaspiegel van midazolam of andere benzodiazepines die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden (alprazolam, triazolam).
Serotonerge geneesmiddelen (bijv. SSRI’s en SNRI’s)
Er zijn meldingen gedaan van het serotoninesyndroom na gelijktijdig gebruik van 5-HT3-antagonisten en andere serotonerge geneesmiddelen (waaronder SSRI’s zoals fluoxetine, paroxetine, sertraline, fluvoxamine, citalopram of escitalopram, en SNRI’s zoals venlafaxine of duloxetine) (zie rubriek 4.4).
Effect van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van Akynzeo
Netupitant wordt hoofdzakelijk door CYP3A4 gemetaboliseerd. Daarom kan gelijktijdige toediening met geneesmiddelen die de CYP3A4-activiteit remmen of induceren, de plasmaspiegel van netupitant beïnvloeden. Gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (bijv. ketoconazol) moet met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (bijv. rifampicine) moet worden vermeden. Bovendien moet dit geneesmiddel met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig oraal toegediende werkzame stoffen krijgen die een smal therapeutisch bereik hebben en die hoofdzakelijk via CYP3A4 worden gemetaboliseerd, zoals ciclosporine, tacrolimus, sirolimus, everolimus, alfentanil, di-ergotamine, ergotamine, fentanyl en kinidine.
Effect van ketoconazol en rifampicine
Toediening van de CYP3A4-remmer ketoconazol met netupitant/palonosetron-sachets veroorzaakte een 1,8-voudige verhoging van de AUC van netupitant en een 1,3-voudige verhoging van de Cmax, vergeleken met de toediening van netupitant/palonosetron-sachets alleen. Gelijktijdige toediening met ketoconazol had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron.
Toediening van de CYP3A4-inductor rifampicine met Akynzeo alleen veroorzaakte een 5,2-voudige verlaging van de AUC van netupitant en een 2,6-voudige verlaging van de Cmax. Gelijktijdige toediening met rifampicine had geen invloed op de farmacokinetiek van palonosetron. Gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-remmers (zoals ketoconazol) moet met voorzichtigheid worden benaderd en gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren (zoals rifampicine) moet worden vermeden.
Bijkomende interacties
Interactie van netupitant/palonosetron-sachets met geneesmiddelen die P-gp-substraten zijn, is onwaarschijnlijk. Netupitant is geen substraat voor P-gp. Wanneer netupitant werd toegediend op dag 8 van een 12 dagen durend behandelingsschema met digoxine werden er geen veranderingen in de farmacokinetiek van digoxine waargenomen.
Het is onwaarschijnlijk dat netupitant en zijn metabolieten het efflux-transporteiwit BCRP en het glucuroniderings-iso-enzym UGT2B7 remmen, en als dit gebeurt, is dit van gering klinisch belang.
In-vitro-gegevens tonen aan dat netupitant UGT2B7 remt. Het belang van dit effect in de klinische omgeving is niet vastgesteld. Voorzichtigheid is geboden wanneer netupitant gebruikt wordt in combinatie met een oraal substraat van dit enzym (bijv. zidovudine, valproïnezuur, morfine).
In-vitro-gegevens suggereren dat netupitant de efflux van transporteiwit BCRP remt. De klinische relevantie van dit effect is niet vastgesteld.
In-vitro-gegevens tonen aan dat netupitant een P-gp-remmer is. In een onderzoek met gezonde vrijwilligers heeft netupitant geen invloed op de blootstelling van digoxine, een P-gp-substraat, terwijl het de Cmax ervan 1,09-voudig [90%-BI: 0,9-1,31] verhoogt. Het is niet uitgesloten dat dit effect meer uitgesproken, en daardoor klinisch relevant, kan zijn bij kankerpatiënten, vooral bij diegenen met een afwijkende nierfunctie. Voorzichtigheid is daarom geboden wanneer netupitant gecombineerd wordt met digoxine of met andere P-gp-substraten zoals dabigatran of colchicine.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Vrouwen die zwanger kunnen worden/anticonceptie bij vrouwen
Vrouwen die zwanger kunnen worden, mogen niet zwanger zijn of worden terwijl zij met netupitant/palonosetron-sachets behandeld worden. Vóór de behandeling moet bij alle premenopauzale vrouwen een zwangerschapstest worden uitgevoerd. Vrouwen die zwanger kunnen worden, moeten effectieve anticonceptie gebruiken tijdens en gedurende één maand na de behandeling met dit geneesmiddel.
Zwangerschap
Netupitant
Er zijn geen gegevens over het gebruik van netupitant bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken, waaronder teratogene effecten bij konijnen zonder veiligheidsmarge (zie rubriek 5.3).
Palonosetron
Er zijn geen gegevens over het gebruik van palonosetron bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten van palonosetron wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Netupitant/palonosetron-sachets zijn gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Borstvoeding
Het is niet bekend of palonosetron of netupitant in de moedermelk worden uitgescheiden. Risico voor zuigelingen kan niet worden uitgesloten. Netupitant/palonosetron-sachets mogen niet worden gebruikt in de periode dat borstvoeding wordt gegeven. Borstvoeding moet worden gestaakt tijdens behandeling met dit geneesmiddel en gedurende 1 maand na toediening van de laatste dosis.
Vruchtbaarheid
Netupitant
In dieronderzoek is er geen effect op de vruchtbaarheid waargenomen.
Palonosetron
In onderzoek met ratten is degeneratie van het zaadepitheel waargenomen (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Netupitant/palonosetron-sachets hebben matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Aangezien Akynzeo duizeligheid, slaperigheid of vermoeidheid kan veroorzaken, moeten patiënten het advies krijgen om geen voertuig te besturen of machines te bedienen als deze symptomen optreden.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
Bijwerkingen die vaak met netupitant/palonosetron-sachets werden gemeld, waren hoofdpijn (3,6 %), constipatie (3,0 %) en vermoeidheid (1,2 %).
Lijst van bijwerkingen in tabelvorm
Bijwerkingen worden hieronder volgens systeem/orgaanklasse en frequentiecategorie van MedDRA weergegeven.
De volgende conventie werd voor de classificatie van de frequentie gebruikt: Zeer vaak (≥ 1/10),
Vaak (≥ 1/100, < 1/10),
Soms (≥ 1/1.000, < 1/100),
Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000),
Zeer zelden (< 1/10.000),
Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Tabel 1: Bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Cystitis | ||
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Neutropenie | Leukopenie | |
| Leukocytose | Lymfocytose | ||
Voedings- en stofwisselingsstoornissen | Verminderde eetlust | Hypokaliëmie | |
| Psychische stoornissen | Insomnia | Acute psychose | |
| Verstoorde gemoedstoestand | |||
| Slaapstoornis | |||
| Zenuwstelsel-aandoeningen | Hoofdpijn | Duizeligheid | Hypo-esthesie |
| Somnolentie | |||
| Oogaandoeningen | Conjunctivitis | ||
| Wazig zien | |||
| Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen | Vertigo | Tinnitus | |
| Hartaandoeningen | Atrioventriculair blok, eerstegraads | Aritmie | |
| Cardiomyopathie | Atrioventriculair blok, tweedegraads | ||
| Geleidingsstoornis | Bundeltakblok links | ||
| Tachycardie | Bundeltakblok rechts | ||
| Mitralisklepinsufficiëntie | |||
| Myocardiale ischemie | |||
| Ventriculaire extrasystolen | |||
| Bloedvataandoeningen | Hypertensie | Overmatig blozen | |
| Hypotensie | |||
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen | Hik | ||
| Maagdarmstelsel-aandoeningen | Constipatie | Abdominale distensie | Droge mond |
| Abdominale pijn | Dysfagie | ||
| Diarree | Oprisping | ||
| Dyspepsie | Hemorroïden | ||
| Flatulentie | Tong beslagen | ||
| Nausea | Braken | ||
| Huid- en onderhuid-aandoeningen | Alopecia | Erytheem | |
| Urticaria | Pruritus | ||
| Rash | |||
| Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen | Rugpijn | ||
| Pijn in extremiteiten |
| Systeem/orgaanklasse | Vaak | Soms | Zelden |
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen | Vermoeidheid | Asthenie | Warmtegevoel |
| Niet-cardiale pijn op de borst | |||
| Productsmaak abnormaal | |||
| Onderzoeken | Verhoogde levertransaminasen | Verhoogd bilirubine in het bloed | |
Verhoogde alkalische fosfatase in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase | ||
Verhoogd creatinine in het bloed | Verhoogd creatinefosfokinase-MB | ||
Verlengde QT-tijd op elektrocardiogram | Verhoogd ureum in het bloed | ||
| Depressie van ST-segment op elektrocardiogram | |||
| Abnormaal ST-T-segment op elektrocardiogram | |||
| Verhoogd myoglobine in het bloed | |||
| Verhoogde neutrofielentelling | |||
| Verhoogd troponine |
Postmarketinggegevens duiden erop dat het bijwerkingenprofiel doorgaans vergelijkbaar is met het profiel dat is waargenomen in klinische onderzoeken.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Netupitant
Er zijn geen vaak voorkomende bijwerkingen die aan netupitant, het nieuwe bestanddeel van de vaste combinatie, kunnen worden toegeschreven.
Palonosetron
Bij gebruik van 0,75 mg palonosetron zijn er gevallen van constipatie met fecale impactie gemeld waarvoor hospitalisatie noodzakelijk was.
Daarnaast zijn ook zwelling van het oog, dyspneu en myalgie als bijwerkingen van orale palonosetron gemeld, maar deze werden niet waargenomen tijdens het ontwikkelen van dit geneesmiddel. Al deze reacties kwamen slechts soms voor.
Bij gebruik van intraveneuze palonosetron in de postmarketingfase zijn zeer zeldzame gevallen van anafylaxie, anafylactische/anafylactoïde reacties en shock gemeld. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit netelroos, jeuk, angio-oedeem, lage bloeddruk, beklemd gevoel in de keel, beklemd gevoel op de borst, dyspneu en bewustzijnsverlies.
Er zijn ook meldingen van het serotoninesyndroom geweest. De tekenen kunnen onder meer bestaan uit tremor, agitatie, zweten, myoklone bewegingen, hypertonie en koorts.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Op basis van ervaring met gezonde proefpersonen die werden blootgesteld aan 600 mg orale netupitant in combinatie met 1,50 mg palonosetron, zijn de potentiële acute symptomen van overdosering: hoofdpijn, duizeligheid, constipatie, angst, hartkloppingen, euforische stemming en pijn in de benen. Bij overdosering moet de toediening van het geneesmiddel worden stopgezet en moeten een algemene ondersteunende behandeling en monitoring worden ingesteld. Vanwege de anti-emetische werking van netupitant en palonosetron is emesis veroorzaakt door een geneesmiddel mogelijk niet doeltreffend. Er is geen onderzoek naar dialyse uitgevoerd. Door het grote distributievolume van palonosetron en netupitant is het echter onwaarschijnlijk dat dialyse een doeltreffende behandeling is voor overdosering.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: Anti-emetica en anti-nauseantica, serotonine(5-HT3)-antagonisten; ATC-code: A04AA55
Werkingsmechanisme
Netupitant is een selectieve antagonist van humane substantie-P/neurokinine-1 (NK1)-receptoren.
Palonosetron is een 5-HT3-receptorantagonist met een sterke bindingsaffiniteit voor deze receptor en weinig of geen affiniteit voor andere receptoren. Chemotherapeutische stoffen veroorzaken misselijkheid en braken door de afgifte van serotonine door de enterochromaffiene cellen van de dunne darm te stimuleren. Vervolgens activeert serotonine de 5-HT3-receptoren op vagale afferenten waardoor de braakreflex ontstaat.
Vertraagde emesis is in verband gebracht met de activering van neurokinine-1 (NK1)-receptoren uit de tachykinine-familie (uitgebreid verdeeld in het centrale en perifere zenuwstelsel) door substantie-P. Zoals in-vitro- en in-vivo-onderzoek heeft aangetoond, remt netupitant door substantie-P gemedieerde responsen.
Netupitant bleek de bloed-hersenbarrière te passeren met een NK1-receptorbezetting van 92,5 %, 86,5 %, 85,0 %, 78,0 % en 76,0 % in het striatum respectievelijk 6, 24, 48, 72 en 96 uur na toediening van 300 mg netupitant.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
In twee afzonderlijke hoofdonderzoeken is aangetoond dat orale toediening van Akynzeo in combinatie met dexamethason acute en vertraagde misselijkheid en braken bij hoog en matig emetogene chemotherapie bij kanker voorkomt.
Onderzoek met sterk emetogene chemotherapie (highly emetogenic chemotherapy, HEC) In een multicentrisch, gerandomiseerd, parallel, dubbelblind, gecontroleerd klinisch onderzoek met 694 patiënten werden de werkzaamheid en veiligheid van eenmalige doses orale netupitant in combinatie met orale palonosetron vergeleken met een eenmalige orale dosis palonosetron bij kankerpatiënten die chemotherapie kregen op basis van cisplatine (mediane dosis = 75 mg/m2). De werkzaamheid van Akynzeo werd beoordeeld bij 135 patiënten die een eenmalige, orale dosis (netupitant 300 mg en palonosetron 0,5 mg) kregen en bij 136 patiënten die enkel een dosis orale palonosetron van 0,5 mg kregen.
In de tabel hieronder worden de behandelingsschema’s weergegeven voor de Akynzeo-groep en de 0,5 mg-palonosetron-groep.
Tabel 2: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – HEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 4 |
| Akynzeo | Akynzeo (netupitant 300 mg + palonosetron 0,5 mg) Dexamethason 12 mg | Dexamethason 8 mg eenmaal daags |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Dexamethason 8 mg tweemaal daags |
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage (CR-percentage) (gedefinieerd als geen emetische episoden, geen noodmedicatie) binnen 120 uur (globale fase) na aanvang van de toediening van de sterk emetogene chemotherapie.
In tabel 3 hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 3: Aantal patiënten dat chemotherapie met cisplatine kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase
| Palonosetron | |||
| Akynzeo | 0,5 mg | ||
| N=135 | N=136 | ||
| % | % | p-waarde | |
| Primair eindpunt | |||
| Totale respons | |||
| Globale fase§ | 89,6 | 76,5 | 0,004 |
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||
| Totale respons | |||
| Acute fase‡ | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase† | 90,4 | 80,1 | 0,018 |
| Geen emesis | |||
| Acute fase | 98,5 | 89,7 | 0,007 |
| Vertraagde fase | 91,9 | 80,1 | 0,006 |
| Globale fase | 91,1 | 76,5 | 0,001 |
| Geen significante misselijkheid | |||
| Acute fase | 98,5 | 93,4 | 0,050 |
| Vertraagde fase | 90,4 | 80,9 | 0,004 |
| Globale fase | 89,6 | 79,4 | 0,021 |
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met cisplatine.
†Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
§Globale fase: 0 tot 120 uur na behandeling met cisplatine.
Onderzoek met matig emetogene chemotherapie (MEC)
In een multicentrisch, gerandomiseerd, parallel, dubbelblind, actief gecontroleerd superioriteitsonderzoek werden de werkzaamheid en veiligheid van een eenmalige, orale dosis Akynzeo vergeleken met een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg bij kankerpatiënten die gepland stonden voor toediening van hun eerste cyclus antracycline en cyclofosfamide voor de behandeling van een solide, maligne tumor. Op het ogenblik van het onderzoek werden chemotherapieschema’s op basis van antracycline en cyclofosfamide als matig emetogeen beschouwd. Volgens recente richtlijnen zijn deze behandelingen echter zeer emetogeen.
Alle patiënten kregen een eenmalige, orale dosis dexamethason.
Tabel 4: Oraal anti-emetisch behandelingsschema – MEC-onderzoek
| Behandelingsschema | Dag 1 | Dag 2 tot 3 |
| Akynzeo | Akynzeo netupitant 300 mg Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 12 mg | Geen anti-emetische behandeling |
| Palonosetron | Palonosetron 0,5 mg Dexamethason 20 mg | Geen anti-emetische behandeling |
Na afloop van de eerste cyclus konden de patiënten ervoor kiezen om deel te nemen aan een uitbreidingsfase van het onderzoek met meerdere cycli, waarin zij dezelfde behandeling zouden krijgen als in de eerste cyclus. Er werd vooraf geen limiet bepaald met betrekking tot het aantal opeenvolgende vervolgcycli per patiënt. In totaal ontvingen 1.450 patiënten (Akynzeo n=725; palonosetron n=725) onderzoeksmedicatie. Van deze patiënten voltooiden 1.438 patiënten (98,8 %) cyclus 1 en zetten 1.286 patiënten (88,4 %) de behandeling voort in de uitbreidingsfase met meerdere cycli. In totaal voltooiden 907 patiënten (62,3 %) de uitbreidingsfase met meerdere cycli, met maximaal acht behandelingscycli.
In totaal werden 724 patiënten (99,9 %) met cyclofosfamide behandeld. Alle patiënten kregen een aanvullende behandeling met doxorubicine (68,0 %) of epirubicine (32,0 %).
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was het totale responspercentage in de vertraagde fase, 25-120 uur na aanvang van de toediening van de chemotherapie.
In de tabel hieronder wordt een samenvatting van de belangrijkste resultaten van dit onderzoek weergegeven.
Tabel 5: Aantal patiënten dat chemotherapie met antracycline en cyclofosfamide kreeg met een respons, volgens behandelingsgroep en -fase – cyclus 1
| Akynzeo | Palonosetron 0,5 mg | ||||
| N=724 | N=725 | ||||
| % | % | p-waarde* | |||
| Primair eindpunt | |||||
| Totale respons | |||||
| Vertraagde fase† | 76,9 | 69,5 | 0,001 | ||
| Belangrijkste secundaire eindpunten | |||||
| Totale respons | |||||
| Acute fase‡ | 88,4 | 85,0 | 0,047 | ||
| Globale fase§ | 74,3 | 66,6 | 0,001 | ||
| Geen emesis | |||||
| Acute fase | 90,9 | 87,3 | 0,025 | ||
| Vertraagde fase | 81,8 | 75,6 | 0,004 | ||
| Globale fase | 79,8 | 72,1 | <0,001 | ||
| Geen significante misselijkheid | |||||
| Acute fase | 87,3 | 87,9 | N.S. | ||
| Vertraagde fase | 76,9 | 71,3 | 0,014 | ||
| Globale fase | 74,6 | 69,1 | 0,020 |
* p-waarde op basis van de Cochran-Mantel-Haenszel-test, gestratificeerd volgens leeftijdscategorie en streek.
‡Acute fase: 0 tot 24 uur na behandeling met antracycline en cyclofosfamide
†Vertraagde fase: 25 tot 120 uur na behandeling met antracycline en cyclofosfamide
§Globale fase: 0 tot 120 uur na behandeling met antracycline en cyclofosfamide
In de uitbreidingsfase met meerdere cycli ontvingen de patiënten maximaal 7 bijkomende cycli chemotherapie. De anti-emetische werking van Akynzeo bleef behouden tijdens de vervolgcycli bij de patiënten die alle bijkomende cycli ontvingen.
De invloed van misselijkheid en braken op het dagelijkse leven van patiënten werd beoordeeld met behulp van de Functional Living Index–Emesis (FLIE). Het percentage patiënten met over het algemeen geen invloed op het dagelijkse leven was 6,3 % hoger (p-waarde = 0,005) in de Akynzeo-groep (78,5 %) dan in de palonosetron-groep (72,1 %).
Veiligheidsonderzoek met meerdere cycli bij patiënten die sterk emetogene chemotherapie of matig emetogene chemotherapie kregen
In een afzonderlijk onderzoek werden in totaal 413 patiënten die initiële en vervolgcycli van chemotherapie hadden gekregen (waaronder behandeling met carboplatine, cisplatine, oxaliplatine en doxorubicine), gerandomiseerd naar Akynzeo (n=309) of naar aprepitant en palonosetron (n=104). De veiligheid en werkzaamheid bleven gedurende alle cycli gehandhaafd.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten af te zien van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met Akynzeo in alle subgroepen van pediatrische patiënten met kanker voor de preventie van acute en vertraagde misselijkheid en braken bij sterk emetogene chemotherapie op basis van cisplatine en matig emetogene chemotherapie (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Netupitant
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de absolute biologische beschikbaarheid van netupitant bij de mens. Op basis van gegevens afkomstig van twee onderzoeken met intraveneuze netupitant is de biologische beschikbaarheid bij de mens naar schatting hoger dan 60 %.
In onderzoek naar eenmalige, orale doseringen was netupitant tussen 15 minuten en 3 uur na toediening meetbaar in het plasma. De plasmaconcentraties volgden een absorptieproces van de eerste orde en bereikten de Cmax na ongeveer 5 uur. Bij doseringen van 10 mg tot 300 mg was er een meer dan proportionele verhoging van de Cmax- en AUC-parameters.
Bij 82 gezonde proefpersonen die een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg hadden gekregen, bedroeg de maximale plasmaconcentratie (Cmax) van netupitant 486 ± 268 ng/ml (gemiddelde ± SD) en bedroeg de mediane tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,25 uur, terwijl de AUC 15.032 ± 6.858 u.ng/ml bedroeg. In een gepoolde analyse, hadden vrouwen een hogere blootstelling aan netupitant vergeleken met mannen; er werd een 1,31-voudige verhoging in de Cmax, een 1,02-voudige verhoging in de AUC en een 1,36-voudige verhoging in de halfwaardetijd vastgesteld. Na een vetrijke maaltijd, vertoonden de AUC0-∞ en Cmax van netupitant respectievelijk een 1,1-voudige en 1,2-voudige verhoging.
Bij 72 gezonde proefpersonen bleek dat enkelvoudige orale doses van netupitant-palonosetron suspensie voor oraal gebruik bio-equivalent zijn aan de enkelvoudige toediening van de harde capsule met betrekking tot netupitant (AUC0-t: 88,73; 96,19 [% van 90%-BI van de verhouding suspensie/capsule]).
Palonosetron
Na orale toediening wordt palonosetron goed geabsorbeerd, met een biologische beschikbaarheid van 97 %. Na een eenmalige, orale dosis met gebufferde oplossing bij gezonde proefpersonen waren de gemiddelde maximale concentratie palonosetron (Cmax) en de oppervlakte onder de plasmaconcentratie/tijd-curve (AUC0-∞) dosisproportioneel in het dosisbereik van 3,0 tot 80 mcg/kg.
Bij 36 gezonde mannelijke en vrouwelijke proefpersonen die een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de maximale plasmaconcentratie (Cmax) 0,81 ± 1,66 ng/ml (gemiddelde ± SD) en was de tijd tot maximale concentratie (Tmax) 5,1 ± 1,7 uur. Bij vrouwelijke proefpersonen (n=18) was de gemiddelde AUC 35 % hoger en de gemiddelde Cmax 26 % hoger dan bij mannelijke proefpersonen (n=18). Bij 12 kankerpatiënten die één uur voor de chemotherapie een eenmalige, orale dosis palonosetron van 0,5 mg hadden gekregen, was de Cmax 0,93 ± 0,34 ng/ml en de Tmax 5,1 ± 5,9 uur. Bij kankerpatiënten was de AUC 30 % hoger dan bij gezonde proefpersonen. Een vetrijke maaltijd had geen invloed op de Cmax en AUC van orale palonosetron.
Bij 72 gezonde proefpersonen bleek dat enkelvoudige orale doses van netupitant-palonosetron suspensie voor oraal gebruik bio-equivalent zijn aan de enkelvoudige toediening van de harde capsule met betrekking tot palonosetron (AUC0-t: 97,42; 101,28 [% van 90%-BI van de verhouding suspensie/capsule]).
Distributie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige, orale dosis van 300 mg aan kankerpatiënten was de dispositie van netupitant gekenmerkt door een twee-compartimentenmodel met een geschatte mediane systemische klaring van 20,5 l/u en een groot distributievolume in het centrale compartiment (486 l). De humane plasma-eiwitbinding van netupitant en zijn twee belangrijkste metabolieten, M1 en M3, bedraagt >99 % bij concentraties van 10 tot 1.500 ng/ml. De plasma-eiwitbinding van de derde belangrijkste metaboliet, M2, bedraagt >97 %.
Palonosetron
Palonosetron heeft een distributievolume van ongeveer 8,3 ± 2,5 l/kg. Ongeveer 62 % van palonosetron wordt aan plasma-eiwitten gebonden.
Biotransformatie
Netupitant
Bij orale doses netupitant van 30 mg en hoger zijn er drie metabolieten in humaan plasma aangetroffen (desmethylderivaat, M1; N-oxidederivaat, M2; en OH-methylderivaat, M3). In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP3A4 en, in mindere mate, CYP2D6 en CYP2C9 betrokken zijn bij het metabolisme van netupitant. Na toediening van een eenmalige, orale dosis netupitant van 300 mg varieerden de gemiddelde plasma/plasma-radioactiviteitsratio’s van netupitant van 0,13 tot 0,49 gedurende 96 uur na toediening. Deze ratio’s waren tijdsafhankelijk waarbij de waarden meer dan 24 uur na toediening geleidelijk afnamen. Dit wijst erop dat netupitant snel gemetaboliseerd wordt. De gemiddelde Cmax was ongeveer 11 %, 47 % en 16 % van de ‘parent drug’ voor respectievelijk M1, M2 en M3. M2 had de laagste AUC ten opzichte van de ‘parent drug’ (14 %), terwijl de AUC van M1 en M3 respectievelijk ongeveer 29 % en 33 % van de ‘parent drug’ bedroeg. De metabolieten M1, M2 en M3 bleken alle drie farmacologisch werkzaam te zijn in een farmacodynamisch diermodel, waarbij M3 het krachtigst en M2 het minst werkzaam was.
Palonosetron
Palonosetron wordt via verschillende wegen geëlimineerd, waarbij ongeveer 50 % gemetaboliseerd wordt tot twee primaire metabolieten: N-oxide-palonosetron en 6-S-hydroxy-palonosetron. Deze metabolieten hebben elk minder dan 1 % van de werkzaamheid van de 5-HT3-receptorantagonist van palonosetron. In-vitro-onderzoek naar het metabolisme suggereert dat CYP2D6 en, in mindere mate, CYP3A4 en CYP1A2 betrokken zijn bij het metabolisme van palonosetron. Er is echter geen significant verschil in de klinische farmacokinetische parameters tussen slechte en uitgebreide metaboliseerders van CYP2D6-substraten.
Eliminatie
Netupitant
Na toediening van een eenmalige dosis Akynzeo aan kankerpatiënten wordt netupitant op een multi-exponentiële wijze uit het lichaam geëlimineerd, met een schijnbare, gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van 88 uur.
Renale klaring is geen significante eliminatieroute voor aan netupitant verwante entiteiten. De gemiddelde fractie van een orale dosis netupitant die onveranderd in de urine wordt uitgescheiden is minder dan 1 %. In totaal werd 3,95 % van de radioactieve dosis in de urine en 70,7 % in de feces aangetroffen.
Ongeveer de helft van de oraal toegediende radioactiviteit als [14C]netupitant werd in de urine en feces aangetroffen binnen 120 uur na toediening. De eliminatie via beide wegen was naar schatting voltooid op dag 29-30 na toediening.
Palonosetron
Na toediening van een eenmalige, orale dosis [14C]palonosetron van 0,75 mg aan zes gezonde proefpersonen werd 85 % tot 93 % van de totale radioactiviteit in de urine en 5 % tot 8 % in de feces uitgescheiden. De hoeveelheid onveranderd palonosetron die in de urine werd uitgescheiden vertegenwoordigde ongeveer 40 % van de toegediende dosis. Bij gezonde proefpersonen die palonosetron-capsules van 0,5 mg hadden gekregen, bedroeg de terminale eliminatiehalfwaardetijd (t½) van palonosetron 37 ± 12 uur (gemiddelde ± SD) terwijl bij kankerpatiënten de t½ 48 ± 19 uur bedroeg. Na een eenmalige dosis intraveneuze palonosetron van ongeveer 0,75 mg bij gezonde proefpersonen bedroeg de totale lichaamsklaring van palonosetron 160 ± 35 ml/u/kg (gemiddelde ± SD) en bedroeg de renale klaring 66,5 ± 18,2 ml/u/kg.
Speciale populaties
Leverfunctiestoornissen
Netupitant
De maximale concentraties en totale blootstelling van netupitant waren hoger bij proefpersonen met een lichte (n=8), matige (n=8) en ernstige (n=2) leverfunctiestoornis ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen, hoewel er een duidelijke individuele variabiliteit was bij zowel proefpersonen met een leverfunctiestoornis als gezonde proefpersonen. De blootstelling aan netupitant (Cmax, AUC0-t en AUC0-∞) ten opzichte van vergelijkbare gezonde proefpersonen was respectievelijk 11 %, 28 % en 19 % hoger bij proefpersonen met een lichte leverfunctiestoornis en was respectievelijk 70 %, 88 % en 143 % hoger bij proefpersonen met een matige leverfunctiestoornis. Er is dus geen dosisaanpassing noodzakelijk voor patiënten met een lichte tot matige leverfunctiestoornis. Er bestaan slechts beperkte gegevens over patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (child-pughscore ≥9).
Palonosetron
Leverfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de totale lichaamsklaring van palonosetron vergeleken met gezonde proefpersonen. Hoewel de terminale eliminatiehalfwaardetijd en de gemiddelde systemische blootstelling aan palonosetron hoger is bij proefpersonen met een ernstige leverfunctiestoornis, is een dosisverlaging niet aangewezen.
Nierfunctiestoornissen
Netupitant
Er is geen specifiek onderzoek uitgevoerd naar netupitant bij patiënten met een nierfunctiestoornis. In het ADME-onderzoek werd minder dan 5 % van al het aan netupitant verwante materiaal uitgescheiden in de urine en werd minder dan 1 % van de dosis netupitant onveranderd uitgescheiden in de urine. Bijgevolg is elke accumulatie van netupitant of zijn metabolieten na een eenmalige dosis verwaarloosbaar. Bovendien toonde het farmacodynamisch populatieonderzoek geen correlatie tussen de farmacokinetische parameters van netupitant en markers van nierfunctiestoornissen.
Palonosetron
Lichte tot matige nierfunctiestoornissen hebben geen significante invloed op de farmacokinetische parameters van palonosetron. De totale systemische blootstelling aan intraveneuze palonosetron was ongeveer 28 % hoger bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis ten opzichte van gezonde proefpersonen. In een farmacodynamisch populatieonderzoek hadden patiënten met een verminderde creatinineklaring (CLCR) ook een verminderde palonosetronklaring, maar deze vermindering resulteerde niet in een significante verandering van de blootstelling aan palonosetron.
Daarom kan Akynzeo zonder dosisaanpassing toegediend worden aan patiënten met een nierfunctiestoornis.
Noch netupitant noch palonosetron zijn onderzocht bij patiënten met terminale nierinsufficiëntie (end-stage renal disease).
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Niet-klinische onderzoeken tonen aan dat palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kan blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kan verlengen. In een onderzoek naar toxiciteit bij herhaalde dosering van orale palonosetron bij ratten werd degeneratie van het zaadepitheel in verband gebracht met palonosetron na behandeling gedurende één maand. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, partus of postnatale ontwikkeling. Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar van dieronderzoek met betrekking tot de placentaire overdracht (zie rubriek 4.6). Palonosetron is niet mutageen. Hoge doses palonosetron (waarbij elke dosis minstens 15 maal de humane therapeutische blootstelling veroorzaakt) die dagelijks gedurende twee jaar werden toegediend, veroorzaakten een toename in het aantal levertumoren, endocriene neoplasmata (in schildklier, hypofyse, pancreas, bijniermerg) en huidtumoren bij ratten, maar niet bij muizen. De onderliggende mechanismen zijn niet helemaal duidelijk, maar gezien de hoge doses die werden toegediend en het feit dat het geneesmiddel bij de mens bedoeld is voor eenmalige toediening, worden deze bevindingen niet relevant beschouwd voor klinisch gebruik.
Netupitant en combinatie met palonosetron
Effecten in niet-klinische onderzoeken op basis van veiligheidsfarmacologie en toxiciteit bij eenmalige en herhaalde dosering werden uitsluitend waargenomen na blootstelling die geacht wordt beduidend hoger te liggen dan het maximale niveau waaraan de mens wordt blootgesteld, zodat deze weinig relevant zijn voor klinische doeleinden. Na herhaalde toediening van netupitant aan ratten en honden is fosfolipidose (schuimmacrofagen) waargenomen. Na de herstelperiode waren deze effecten reversibel of gedeeltelijk reversibel. Het belang van deze bevindingen voor de mens is niet bekend.
Niet-klinisch onderzoek toont aan dat netupitant en zijn metabolieten en de combinatie met palonosetron enkel in zeer hoge concentraties de ionkanalen die betrokken zijn bij de ventriculaire de- en repolarisatie kunnen blokkeren en de duur van de actiepotentiaal kunnen verlengen. De resultaten van reproductieonderzoeken bij dieren met netupitant duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft vruchtbaarheid, partus of postnatale ontwikkeling. Na dagelijkse toediening van 10 mg/kg/dag netupitant en hogere doses tijdens de organogenese aan konijnen werd een verhoogde incidentie van positionele afwijkingen van ledematen en poten, fusie van sternum en vertebrae en agenesie van een extra longkwab bij de foetus waargenomen. In een pilotonderzoek naar dosisbereik bij konijnen werden gespleten gehemelte, microftalmie en afakie waargenomen bij vier foetussen uit één worp in de groep die 30 mg/kg/dag kreeg. De relevantie van deze bevindingen voor de mens is niet bekend. Er zijn geen gegevens beschikbaar uit dieronderzoek met netupitant over placentaire overdracht en lactatie. Netupitant is niet mutageen.
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Glycerol (E422)
Xanthaangom
Citroenzuur
Natriumcitraatdihydraat
Kaliumsorbaat
Sorbitol, vloeibaar (niet-kristalliserend) (E420)
Gezuiverd water
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Niet van toepassing.
6.3 Houdbaarheid
3 jaar.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Voor dit geneesmiddel zijn er geen speciale bewaarcondities.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
10ml-sachet van PET/ALU/PE (polyester/aluminium/polyethyleen).
Verkrijgbaar in een verpakkingsgrootte van 1 of 4 individuele sachets, verpakt in een enkele eenheidsbuitenverpakking.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd.
Damastown
Mulhuddart
Dublin 15
Ierland
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/15/1001/005
EU/1/15/1001/006
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 27 mei 2015
Datum van laatste verlenging: 12 februari 2026
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
