Bijsluiter-info.nl Zoeken Menu

Agilus – SmPC

De SmPC is bedoeld voor zorgverleners. Begrijpelijke informatie voor patiënten staat in de bijsluiter: dosering, bijwerkingen, andere geneesmiddelen, zwangerschap en borstvoeding.

Stand van
(EMA)
ATC-code:
Vergelijkbare geneesmiddelen:

SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Agilus

1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL

Agilus 120 mg poeder voor oplossing voor injectie

2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING

Elke injectieflacon bevat 120 mg dantroleennatrium‑hemiheptahydraat.

Na reconstitutie met 20 ml water voor injectie bevat elke milliliter oplossing 5,3 mg dantroleennatrium‑hemiheptahydraat.

Hulpstoffen met bekend effect

Elke injectieflacon bevat 3.530 mg hydroxypropylbetadex en 6,9 mg natrium.

Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.

3. FARMACEUTISCHE VORM

Poeder voor oplossing voor injectie.

Geeloranje gevriesdroogd poeder.

4. KLINISCHE GEGEVENS

4.1 Therapeutische indicaties

In combinatie met adequate ondersteunende maatregelen is Agilus geïndiceerd voor de behandeling van maligne hyperthermie bij volwassenen en kinderen van alle leeftijden.

4.2 Dosering en wijze van toediening

De behandeling met Agilus moet worden gestart zodra een maligne-hyperthermiecrisis wordt vermoed, d.w.z. gekenmerkt door spierstijfheid, metabole acidose en/of snel stijgende lichaamstemperatuur.

Dosering

Agilus moet snel worden toegediend via intraveneuze injectie in een initiële dosis van 2,5 mg/kg lichaamsgewicht voor volwassen en pediatrische patiënten.

Zolang de belangrijkste klinische symptomen tachycardie, hypoventilatie, aanhoudende hyperaciditeit (bewaking van pH en partiële druk van kooldioxide (pCO2) vereist) en hyperthermie aanhouden, moet een bolusinjectie van 2,5 mg/kg om de 10 minuten worden herhaald totdat de fysiologische en metabole afwijkingen verbeteren (zie rubriek 5.1). Als een cumulatieve dosis van 10 mg/kg of meer wordt overwogen, moet de diagnose maligne hyperthermie opnieuw worden onderzocht.

De volgende tabel geeft voorbeelden van dosering op basis van het aantal injectieflacons dat nodig is voor de initiële dosis van 2,5 mg/kg, die onmiddellijk vereist is door snelle injectie:

Tabel 1. Voorbeelden van doseringen

Voorbeelden van dosering op basis van lichaamsgewicht voor een oplaaddosis van 2,5 mg/kg voor zowel volwassenen als kinderen
Aantal te bereiden injectieflaconsaLichaamsgewichtVoorbeeld doseringsaanbeveling
Lichaamsgewicht

Toe te dienen

dosis

Toe te dienen volumea
1Tot en met 48 kg3 kg7,5 mg1,4 ml
6 kg15 mg2,8 ml
12 kg30 mg5,6 ml
24 kg60 mg11,3 ml
48 kg120 mg22,6 ml
2

Van 49 kg tot en

met 96 kg

72 kg180 mg33,9 ml
96 kg240 mg45,2 ml
3Vanaf 97 kg120 kg300 mg56,5 ml
144 kgb300 mgb56,5 ml

a Het totale volume van één gereconstitueerde injectieflacon is 22,6 ml.

b Voor elk lichaamsgewicht mogen de begindosis en eventuele herhalingsdoses niet hoger zijn dan 300 mg, wat overeenkomt met 2,5 injectieflacons.

Behandeling van heropflakkering (recidief)

Opgemerkt moet worden dat de hypermetabole kenmerken van maligne hyperthermie binnen de eerste 24 uur na de aanvankelijke verdwijning ervan kunnen terugkeren. Als zich een heropflakkering voordoet, moet Agilus opnieuw worden toegediend in een dosis van 2,5 mg/kg om de 10 minuten totdat de tekenen van maligne hyperthermie weer afnemen. Dezelfde overwegingen voor het monitoren van metabole afwijkingen en het titreren van doses in een eerste episode zijn van toepassing op de behandeling van heropflakkering.

Pediatrische patiënten

Geen dosisaanpassing nodig.

Wijze van toediening

Voor intraveneus gebruik.

Elke injectieflacon moet worden bereid door 20 ml water voor injectie toe te voegen en de injectieflacon te schudden totdat de oplossing is opgelost. Gereconstitueerde Agilus is een geeloranje oplossing met een eindvolume van 22,6 ml.

Voor instructies over reconstitutie van het geneesmiddel voorafgaand aan toediening, zie rubriek 6.6.

4.3 Contra-indicaties

Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

Het gebruik van Agilus bij de behandeling van maligne-hyperthermiecrisis is geen vervanging voor andere ondersteunende maatregelen. Deze moeten afzonderlijk worden voortgezet in hun verschillende vormen.

Voorzichtigheid is geboden bij het optreden van symptomen van hyperkaliëmie (spierverlamming, veranderingen in het elektrocardiogram, bradycardiale aritmieën) of in gevallen van reeds bestaande hyperkaliëmie (nierinsufficiëntie, digitalisintoxicatie enz.), aangezien in dierstudies een verhoging van serumkalium is aangetoond als gevolg van gelijktijdige toediening van dantroleen met verapamil. Gelijktijdig gebruik van Agilus en calciumkanaalblokkers wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).

Agilus is alleen voor intraveneus gebruik. Vanwege de hoge pH-waarde van de oplossing (pH 9,5) moet extravasculaire injectie worden vermeden omdat dit kan leiden tot weefselnecrose. Vanwege het risico op vasculaire occlusie moeten intra‑arteriële injecties worden vermeden.

Morsen van de oplossing op de huid moet worden vermeden. Als de oplossing op de huid komt, moet deze met voldoende water worden verwijderd (zie rubriek 6.6).

Tijdens de behandeling met dantroleen kan leverbeschadiging optreden. Dit is waargenomen bij langdurige orale toediening en kan een dodelijk verloop hebben.

Hulpstoffen

Hydroxypropylbetadex

Agilus bevat 3.530 mg hydroxypropylbetadex (een cyclodextrine) per injectieflacon, wat overeenkomt met 156,2 mg/ml in de gereconstitueerde oplossing. Hydroxypropylbetadex verhoogt de oplosbaarheid van dantroleen en vermindert daardoor de bereidingstijd en het vloeistofvolume.

Hydroxypropylbetadex is in verband gebracht met ototoxiciteit in dierstudies (zie rubriek 5.3); en gevallen van gehoorbeschadiging zijn waargenomen in studies in andere klinische settings. Gevallen van gehoorbeschadiging zijn waargenomen bij blootstellingsniveaus van hydroxypropylbetadex die vergelijkbaar zijn met het hogere bereik van de aanbevolen Agilus-doses. In de meeste gevallen was de gehoorbeschadiging van voorbijgaande aard en van lichte tot milde ernst. Voor patiënten die hoge doses Agilus nodig hebben (boven 10 mg/kg) moet de diagnose opnieuw worden beoordeeld (zie rubriek 4.2).

Het mogelijk risico op gehoorbeschadiging kan van bijzonder belang zijn bij patiënten met een verhoogd risico op gehoorverlies, bijvoorbeeld bij terugkerende/chronische oorinfecties.

Blootstelling aan hydroxypropylbetadex vanuit Agilus is naar verwachting hoger bij patiënten met nierfunctiestoornissen. De potentiële risico's van hydroxypropylbetadex kunnen bij deze patiënten hoger zijn.

Natrium

Dit geneesmiddel bevat 6,9 mg natrium per injectieflacon, overeenkomend met 0,345% van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) aanbevolen maximale dagelijkse inname van 2 g natrium voor een volwassene.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Geïsoleerde meldingen en dierstudies wijzen op een interactie tussen dantroleen en calciumkanaalblokkers, zoals verapamil en diltiazem, in de vorm van hartfalen. Gelijktijdig gebruik van Agilus en calciumkanaalblokkers wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).

Gelijktijdige toediening van Agilus met niet-depolariserende spierverslappers, zoals vecuronium, kan hun effect versterken.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Er zijn geen of een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van dantroleen bij zwangere vrouwen. Dieronderzoek heeft onvoldoende gegevens opgeleverd wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Postpartum uterusatonie is gemeld na intraveneuze dantroleentherapie. Het risico op het floppy-infant-syndroom bij pasgeborenen is ook beschreven wanneer intraveneus dantroleen werd toegediend aan de moeder tijdens een keizersnede. Dantroleen gaat door de placenta en mag alleen tijdens de zwangerschap worden gebruikt als het potentiële voordeel opweegt tegen het mogelijke risico voor moeder en kind.

Borstvoeding

Er is geen informatie beschikbaar over het gebruik van dantroleen tijdens de borstvoeding. Volgens het veiligheidsprofiel kan een risico voor een met moedermelk gevoede zuigeling niet worden uitgesloten, aangezien dantroleen wordt uitgescheiden in de moedermelk. Daarom moet borstvoeding worden gestaakt tijdens behandeling met Agilus. Op basis van de eliminatiehalfwaardetijd van dantroleen kan de borstvoeding 60 uur na de laatste dosis worden hervat.

Vruchtbaarheid

Gegevens over de effecten van dantroleen op de vruchtbaarheid bij mensen zijn niet beschikbaar. In dieronderzoek zijn geen nadelige effecten op de vruchtbaarheid waargenomen (zie rubriek 5.3).

4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen

Agilus heeft grote invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen, omdat het kan leiden tot skeletspierzwakte, duizeligheid en licht gevoel in het hoofd. Omdat sommige van deze symptomen tot 48 uur kunnen aanhouden, mogen patiënten geen voertuig besturen of machines bedienen.

4.8 Bijwerkingen

Agilus is een skeletspierverslapper. De meest gemelde bijwerking van intraveneuze toediening van dantroleen, skeletspierzwakte, houdt verband met dit werkingsmechanisme.

De waargenomen bijwerkingen houden verband met dantroleen en de formuleringen ervan voor acuut, intraveneus gebruik en voor chronisch, oraal gebruik. Enkele van de vermelde bijwerkingen kunnen ook worden waargenomen als gevolg van de onderliggende maligne-hyperthermiecrisis. Bijwerkingen worden hieronder weergegeven volgens systeem/orgaanklasse en frequentie.

Frequenties worden gedefinieerd volgens:

Zeer vaak (≥ 1/10)

Vaak (≥ 1/100, < 1/10)

Soms (≥ 1/1.000, < 1/100)

Zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000)

Zeer zelden (< 1/10.000)

Niet bekend: frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald.

Tabel 2: Lijst van bijwerkingen

Systeem/orgaanklasseFrequentieBijwerkingen
ImmuunsysteemaandoeningenNiet bekendOvergevoeligheid, anafylactische reactie

Voedings- en

stofwisselingsstoornissena

Niet bekendHyperkaliëmie
ZenuwstelselaandoeningenNiet bekendDuizeligheid, somnolentie, insult, dysartrie, hoofdpijn
OogaandoeningenNiet bekendGezichtsvermogen afgenomen
HartaandoeningenaNiet bekendHartfalen, bradycardie, tachycardie
BloedvataandoeningenNiet bekendTromboflebitis
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningenNiet bekendRespiratoir falen, onderdrukte ademhaling
MaagdarmstelselaandoeningenNiet bekendBuikpijn, nausea, braken, gastro-intestinale bloeding, diarree, dysfagie
Lever- en galaandoeningenNiet bekendGeelzuchtb, hepatitisb, leverfunctie afwijkend, leverfalen met fatale afloopb, idiosyncratische of overgevoelige leverziekten

Huid- en

onderhuidaandoeningen

Niet bekendUrticaria, erytheem, hyperhidrose
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningenNiet bekendSpierzwakte, spiervermoeidheid

Nier- en

urinewegaandoeningena

Niet bekendKristalurie
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningenNiet bekendHypotone baarmoeder
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissenNiet bekendVermoeidheid, toedieningsplaatsreactie, asthenie

a Deze bijwerkingen werden waargenomen in niet-klinische studies.

b Deze bijwerkingen zijn waargenomen bij chronische, orale behandeling.

Pediatrische patiënten

Frequentie, type en ernst van bijwerkingen bij kinderen zijn naar verwachting hetzelfde als bij volwassenen.

Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

4.9 Overdosering

Maligne hyperthermie is een noodsituatie waarbij een snelle injectie van een hoge dosis Agilus noodzakelijk kan zijn (zie rubriek 4.2).

Dantroleen werkt als spierverslapper. Ernstige spierzwakte met ademhalingsdepressie als gevolg kan optreden. Daarom moeten bij accidentele overdosering symptomatische en algemene ondersteunende maatregelen worden genomen.

De waarde van dialyse bij een overdosis dantroleen is niet bekend. Er is geen specifiek antidotum voor dantroleen.

5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

5.1 Farmacodynamische eigenschappen

Farmacotherapeutische categorie: spierrelaxantia, direct werkende middelen, ATC-code: M03CA01.

Werkingsmechanisme en farmacodynamische effecten

Dantroleen is een skeletspierverslapper die bindt aan de ryanodinereceptor-1 (RYR1) en het vrijkomen van calcium uit het sarcoplasmatisch reticulum (SR) onderdrukt. Dantroleen heeft weinig of geen effect op de samentrekking van de hartspier, behalve mogelijk bij hogere doses. Een voorbijgaand inconsistent onderdrukkend effect op de gastro-intestinale gladde spieren werd waargenomen bij hoge intraveneuze doses.

RYR1 werkt als een calciumionen (Ca2+)-kanaal dat zich in het SR van skeletspieren bevindt en leidt tot spiercontractie wanneer het geactiveerd wordt. Bij voor maligne hyperthermie gevoelige personen wordt de RYR1-functie verstoord door triggers zoals vluchtige anesthetica en/of succinylcholine en repolariseert deze niet, wat leidt tot ongereguleerde Ca2+-afgifte uit het SR. De resulterende stijging van het sarcoplasmatische Ca2+ veroorzaakt aanhoudende spiercontractie en overmatige stimulatie van aerobe en anaerobe stofwisseling die resulteert in een verhoogd verbruik van zuurstof en adenosinetrifosfaat, metabole acidose en warmteontwikkeling, wat samen een hypermetabole toestand en hyperthermie tot gevolg heeft. Dantroleen bindt aan de RYR1 en stabiliseert de rusttoestand ervan, waardoor het vrijkomen van Ca2+ uit het SR wordt onderdrukt en de metabole cascade wordt gestopt. Dantroleentherapie kan alleen werken als Ca2+ nog niet volledig is geleegd uit het SR, d.w.z. dantroleen moet zo vroeg mogelijk worden gebruikt, op voorwaarde dat de spierperfusie nog voldoende is gewaarborgd.

Klinische werkzaamheid en veiligheid

De werkzaamheid van dantroleen is goed vastgesteld. De beoordeling van bekende en potentiële risico's van intraveneus dantroleen is ook gebaseerd op gegevens over blootstelling na het in de handel brengen. Gepubliceerde onderzoeken bij gezonde vrijwilligers leveren ondersteunende gegevens over de veiligheid.

Bij bewuste gezonde proefpersonen (n = 12) bleek de depressie van de spiertrekspanning binnen 2‑3 minuten te stabiliseren na herhaalde intraveneuze bolusdoses van 0,1 mg/kg dantroleen om de 5 minuten. Er was geen herstel voor de volgende dosis. Er is aangetoond dat een dosis van 2,5 mg/kg een maximale dosisrespons in de spieren veroorzaakt.

Er zijn geen klinische onderzoeken naar de werkzaamheid en veiligheid van Agilus uitgevoerd. Een 2‑delig, deels gerandomiseerd, open‑label onderzoek met eenmalige dosis naar de relatieve biologische beschikbaarheid van Agilus versus 20 mg intraveneus dantroleen werd uitgevoerd bij gezonde volwassen vrijwilligers (n = 21). De bijwerkingen die in het onderzoek voor beide producten werden gemeld, kwamen overeen met het bekende werkingsmechanisme van dantroleen als skeletspierverslapper en met eerdere literatuur.

In gepubliceerde caseseries staat een snellere toediening van dantroleen in verband met betere resultaten. In het onderzoek naar relatieve biologische beschikbaarheid was de gemiddelde reconstitutietijd van 1 injectieflacon Agilus (120 mg) en 1 injectieflacon intraveneus dantroleen van 20 mg respectievelijk 50 seconden en 90 seconden.

In een laboratorium-simulatieonderzoek van het totale bereidings- en toedieningsproces van injectieflacons waren de gemiddelde tijden voor het bereiden en toedienen van 1 injectieflacon Agilus (120 mg) en 1 injectieflacon intraveneus dantroleen van 20 mg als volgt:

  • Canule voor volwassenen: respectievelijk 1 minuut en 53 seconden, en 3 minuten
  • Pediatrische canule: respectievelijk 1 minuut en 57 seconden, en 4 minuten en 2 seconden

Opflakkering komt naar schatting voor bij 10‑15% van de patiënten met maligne hyperthermie en is waarschijnlijker in ernstige gevallen waarbij hogere doses dantroleen nodig zijn om de initiële reactie onder controle te krijgen.

In een retrospectief onderzoek en analyse van casestudies met adequate gegevens tussen 1979 en 2020 kregen 116 volwassen patiënten (18 jaar en ouder) dantroleen als behandeling voor maligne hyperthermie. Van deze patiënten werd gemeld dat 112 (97%) overleefden. De mediane toegediende therapeutische dosis was 2,4 mg/kg en bij de meerderheid van de patiënten (58%) was een therapeutische dosis van 2,5 mg/kg voldoende om een episode van maligne hyperthermie (MH) op te lossen. Bij 87% van de patiënten was de therapeutische dosis niet hoger dan 5 mg/kg en bij 95% van de patiënten was de dosis niet hoger dan 10 mg/kg.

Pediatrische patiënten

In een retrospectief onderzoek en analyse van casestudies met adequate gegevens tussen 1979 en 2020 kregen 91 pediatrische patiënten (tussen < 1 maand en maximaal 18 jaar oud) dantroleen als behandeling voor maligne hyperthermie. Van deze patiënten werd gemeld dat 87 (96%) overleefden. De mediane toegediende therapeutische dosis was gelijkaardig voor alle pediatrische leeftijdsgroepen en varieerde van 2 tot 3 mg/kg en bij de meerderheid van de patiënten (59%) was een therapeutische dosis van 2,5 mg/kg voldoende om een episode van MH op te lossen. Bij 89% van de patiënten was de therapeutische dosis niet hoger dan 5 mg/kg en bij 98% van de patiënten was de dosis niet hoger dan 10 mg/kg.

5.2 Farmacokinetische eigenschappen

Bij bewuste gezonde proefpersonen (n = 12) werd een maximale concentratie (Cmax) in volbloed van 4,2 mcg/ml gerapporteerd na 2,4 mg/kg intraveneus dantroleen, waarbij tot 75% van de contractie van de skeletspieren werd geblokkeerd. Bij patiënten met vermoedelijke of bewezen maligne hyperthermie (n = 6) die profylactisch werden behandeld met dantroleen 2,5 mg/kg intraveneus, lagen de gerapporteerde Cmax waarden tussen 4,3 en 6,5 mcg/ml.

Distributie

Dantroleen is reversibel gebonden aan plasma‑albumine. In menselijk plasma in vitro bij een concentratie van 6 mcg/ml Agilus was dantroleen voor 94,9% eiwitgebonden. Na een eenmalige intraveneuze dosis van 120 mg Agilus bij gezonde vrijwilligers was het distributievolume 49,2 l.

Biotransformatie

Het metabolisme in de lever vindt plaats via microsomale enzymen, zowel via 5‑hydroxylering aan de hydantoïne‑ring als via reductie van de nitrogroep tot amine met daaropvolgende acetylering. 5‑hydroxydantroleen heeft een vergelijkbare activiteit als de oorspronkelijke stof, terwijl het acetamino-dantroleen geen spierverslappende werking heeft.

Eliminatie

In een klinische studie uitgevoerd met Agilus bij gezonde vrijwilligers was de eliminatiehalfwaardetijd (t1/2) voor dantroleen na eenmalige intraveneuze doses van 60 en 120 mg tussen 9-11 uur.

De uitscheiding gebeurt voornamelijk renaal en biliair, waarbij de renale uitscheiding, zelfs bij langdurig gebruik, plaatsvindt in een verhouding van 79% 5‑hydroxydantroleen, 17% acetylamino-dantroleen en 1 tot 4% onveranderd dantroleen. De renale klaring (5‑OH‑dantroleen) is 1,8 tot 7,8 l/uur.

Pediatrische patiënten

Het farmacokinetische profiel van dantroleen dat werd gerapporteerd in één klinisch onderzoek bij kinderen met een dosering van 2,4 mg/kg was vergelijkbaar met het profiel dat werd waargenomen bij volwassenen. De t1/2 was ongeveer 10 uur bij kinderen (n = 10) tussen 2 en 7 jaar oud bij wie een kleine electieve operatie was gepland. In vergelijking met de volwassen populatie zijn er geen specifieke veiligheidsproblemen bij kinderen (ongeacht de leeftijdsgroep) vastgesteld.

Hydroxypropylbetadex

Hydroxypropylbetadex, een bestanddeel van Agilus, wordt onveranderd geklaard door nierfiltratie, met een korte halfwaardetijd, van 1 tot 2 uur, bij patiënten met een normale nierfunctie.

5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek

Subacute en chronische toxiciteit

Een 14-daags onderzoek met herhaalde intraveneuze doses werd uitgevoerd met Agilus bij de rat in doses van 2,5 mg/kg/dag (73,5 mg/kg/dag hydroxypropylbetadex en 8,3 mg/kg/dag PEG 3350) en 10 mg/kg/dag (294,2 mg/kg/dag hydroxypropylbetadex en 33 mg/kg/dag PEG 3350). Het dosisniveau zonder waargenomen ongewenst effect (no adverse effect level, NOAEL) was 2,5 mg/kg/dag voor Agilus (humane equivalente dosis voor dantroleen 0,4 mg/kg/dag). Bij herhaalde toediening werden effecten op de nieren waargenomen in de behandelingsgroep van 10 mg/kg/dag (humane equivalente dosis voor dantroleen 1,6 mg/kg/dag) en in de controlegroep die hetzelfde volume aan hulpstoffen kreeg. De effecten op de nieren hielden dus verband met de bekende toxiciteit van hydroxypropylbetadex van gevacuoliseerde renale tubulaire epitheelcellen bij zowel mannelijke als vrouwelijke ratten en een verhoogde incidentie van gevacuoliseerde alveolaire macrofagen bij mannelijke ratten, maar waren van lage graad. Deze effecten komen overeen met een welbekend omkeerbaar klasse-effect geassocieerd met het gebruik van de hulpstof hydroxypropylbetadex bij chronische toediening aan knaagdieren. In dit onderzoek werden geen auditieve functies/ototoxiciteit onderzocht.

In chronische toxiciteitsonderzoeken met ratten, honden en apen leidde orale toediening van dantroleen bij meer dan 30 mg/kg/dag (humane equivalente dosis respectievelijk 4,8, 16,7 en 9,7 mg/kg/dag) gedurende 12 maanden tot een vermindering van de groei of toename van het lichaamsgewicht. Er werden hepatotoxische effecten en mogelijk nierobstructie waargenomen, die reversibel waren. De relevantie van deze bevindingen voor het acute intraveneuze gebruik van dantroleen bij de behandeling van maligne hyperthermie bij mensen is niet vastgesteld.

Mutageniteit

Dantroleen gaf positieve resultaten in de Ames S. typhimurium-test zowel in aanwezigheid als afwezigheid van een metaboliserend systeem uit de lever.

Carcinogeniteit

Doses van dantroleennatrium via de voeding bij ratten in doses van 15, 30 en 60 mg/kg/dag (humane equivalente dosis respectievelijk 2,4, 4,8 en 9,7 mg/kg/dag) gedurende maximaal 18 maanden resulteerden in toename van goedaardige lymfatische neoplasmata in de lever bij het hoogste dosisniveau en, alleen bij vrouwtjes, in een toename van borsttumoren.

In een 30 maanden durend onderzoek met Sprague-Dawley-ratten die dantroleen kregen via de voeding, leidde de hoogste dosis tot een afname in de tijd tot het ontstaan van mammaire neoplasmata. Vrouwelijke ratten met het hoogste dosisniveau vertoonden een verhoogde incidentie van leverlymfangiomen en leverangiosarcomen.

In een 30 maanden durend onderzoek bij Fischer-344-ratten werd een dosisgerelateerde vermindering van de tijd tot het ontstaan van mammaire en testiculaire tumoren waargenomen.

De relevantie van deze gegevens voor het kortstondige gebruik van intraveneus dantroleen bij de behandeling van maligne hyperthermie bij mensen is niet vastgesteld.

Reproductietoxicologie

Bij volwassen mannelijke en vrouwelijke ratten en bij drachtige vrouwelijke konijnen hadden orale formuleringen van dantroleen tot een bereikte orale dosis van 45 mg/kg/dag (humane equivalente dosis respectievelijk 7,3 en 14,5 mg/kg/dag) geen nadelige effecten op de vruchtbaarheid of het algemene voortplantingsvermogen van ratten, maar bij drachtige konijnen leidde 45 mg/kg/dag op de zwangerschapsdagen 6-18 tot een verhoogde vorming van unilaterale of bilaterale supernumeraire ribben bij de pups.

Hydroxypropylbetadex

Er zijn aanwijzingen voor door hydroxypropylbetadex veroorzaakte ototoxiciteit bij verschillende niet-klinische soorten na eenmalige en herhaalde subcutane dosering. Bij ratten (de meest gevoelige soort voor ototoxiciteit door hydroxypropylbetadex) ligt een dosis van 2.000 mg/kg dicht bij de kritische dosis voor het induceren van significant gehoorverlies en cochleaire schade na subcutane toediening. Doses hoger dan 2.000 mg/kg veroorzaken aanzienlijke schade aan de haarcellen en elimineren het vervormingsproduct oto‑akoestische emissies volledig, terwijl lagere doses relatief weinig effect hebben op functionele en structurele metingen. In literatuuronderzoek is van 500 tot 1.000 mg/kg geen ototoxiciteit gemeld bij ratten. De relevantie van deze bevindingen voor de blootstelling van mensen aan hydroxypropylbetadex is niet duidelijk.

6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS

6.1 Lijst van hulpstoffen

Hydroxypropylbetadex

Macrogol (E1521)

6.2 Gevallen van onverenigbaarheid

Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.

6.3 Houdbaarheid

Ongeopende injectieflacon

3 jaar.

Na reconstitutie

De gereconstitueerde oplossing moet binnen 24 uur worden gebruikt.

De gereconstitueerde oplossing moet worden beschermd tegen licht. Bewaren beneden 25 °C en niet in de koelkast bewaren.

De chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik na reconstitutie is aangetoond gedurende 24 uur bij 25 °C.

Vanuit microbiologisch oogpunt dient het gereconstitueerde product onmiddellijk gebruikt te worden, tenzij de methode van openen/reconstitueren het risico op microbiële besmetting uitsluit. Als het product niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijden en -omstandigheden tijdens gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker en mogen ze niet langer zijn dan 24 uur bij 25 °C.

6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren

Voor de ongeopende injectieflacon zijn er geen speciale bewaarcondities wat betreft de temperatuur.

De injectieflacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.

Voor de bewaarcondities van het geneesmiddel na reconstitutie, zie rubriek 6.3.

6.5 Aard en inhoud van de verpakking

Glazen type I injectieflacon met een rubberen stop en een verzegeling.

Verpakkingen van 6 of 10 injectieflacons.

Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.

6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies

Elke injectieflacon moet worden gereconstitueerd door 20 ml water voor injectie toe te voegen en ongeveer 1 minuut te schudden, voordat wordt gecontroleerd op deeltjes. Verder schudden kan nodig zijn. De gereconstitueerde oplossing moet geeloranje van kleur zijn en mag geen deeltjes bevatten. Het volume van de oplossing in een gereconstitueerde injectieflacon is 22,6 ml.

Gereconstitueerde Agilus-oplossing mag niet worden gemengd met andere oplossingen of worden toegediend via dezelfde veneuze toegang (zie rubriek 6.2).

Morsen van de oplossing op de huid moet worden vermeden. Als de oplossing op de huid komt, moet deze met voldoende water worden verwijderd (zie rubriek 4.4).

Dit geneesmiddel is uitsluitend voor eenmalig gebruik en alle resten van de gereconstitueerde oplossing moeten worden weggegooid. Al het ongebruikte geneesmiddel of afvalmateriaal dient te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.

7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

Norgine B.V.

Antonio Vivaldistraat 150

1083 HP Amsterdam

Nederland

8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN

EU/1/24/1805/001

EU/1/24/1805/002

9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING

Datum van eerste verlening van de vergunning:

10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST

Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau http://www.ema.europa.eu

Over dit document

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

Stand van (EMA)

Een fout gevonden? Schrijf ons via de contactpagina.

De informatie op deze website vervangt niet het advies van uw arts of apotheker.

Gegevens over het medicijn Agilus

EU-vergunningsnummer EU/1/24/1805
Werkzame stof (INN) dantrolene sodium, hemiheptahydrate
ATC-code M03CA01 – Dantroleen
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Norgine B.V.
Status van de vergunning Vergund (29-05-2024)
Bron Pagina van het geneesmiddel op de EMA-website

Bron: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), Stand van 18-07-2024