SmPC (samenvatting van de productkenmerken) - Adtralza
1. NAAM VAN HET GENEESMIDDEL
Adtralza 150 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit
Adtralza 300 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde pen
2. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING
Tralokinumab wordt geproduceerd in myeloomcellen van muizen door DNA-recombinatietechniek.
Adtralza 150 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit
Elke voorgevulde spuit bevat 150 mg tralokinumab in 1 ml oplossing (150 mg/ml).
Adtralza 300 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde pen
Elke voorgevulde pen bevat 300 mg tralokinumab in 2 ml oplossing (150 mg/ml).
Hulpstof met bekend effect
Dit geneesmiddel bevat 0,1 mg polysorbaat 80 (E 433) in elke voorgevulde spuit. Dit komt overeen met 0,1 mg/ml.
Dit geneesmiddel bevat 0,2 mg polysorbaat 80 (E 433) in elke voorgevulde pen. Dit komt overeen met 0,1 mg/ml.
Voor de volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
3. FARMACEUTISCHE VORM
Oplossing voor injectie (injectievloeistof)
Heldere tot opaalachtige, kleurloze tot lichtgele oplossing, pH 5,5 en osmolariteit circa 280 mOsm/l.
4. KLINISCHE GEGEVENS
4.1 Therapeutische indicaties
Adtralza is geïndiceerd voor de behandeling van matige tot ernstige atopische dermatitis bij volwassenen en adolescenten van 12 tot 18 jaar die in aanmerking komen voor systemische therapie.
4.2 Dosering en wijze van toediening
De behandeling dient te worden geïnitieerd door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die ervaring hebben met de diagnose en behandeling van atopische dermatitis.
Dosering
De aanbevolen dosis tralokinumab voor volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder is een initiële dosis van 600 mg die wordt toegediend hetzij als:
vier injecties van 150 mg, toe te dienen met behulp van voorgevulde spuiten,
hetzij als
- twee injecties van 300 mg, toe te dienen met behulp van voorgevulde pennen
Deze initiële dosis wordt gevolgd door een injectie van 300 mg die om de 2 weken wordt gegeven, hetzij als:
twee injecties van 150 mg, toe te dienen met behulp van voorgevulde spuiten,
hetzij als
- één injectie van 300 mg, toe te dienen met behulp van een voorgevulde pen.
Naar het oordeel van de voorschrijvende arts kan een dosering om de vier weken worden overwogen bij patiënten bij wie de huid na 16 behandelingsweken schoon of bijna schoon is. De kans dat de huid schoon of bijna schoon blijft, kan met elke vierwekelijkse dosering geringer zijn (zie rubriek 5.1).
Bij patiënten die na 16 behandelingsweken geen respons vertonen, moet stopzetting van de behandeling worden overwogen. De situatie van sommige patiënten met een initiële gedeeltelijke respons kan verder worden verbeterd wanneer de behandeling na 16 weken wordt voortgezet met een dosis die om de 2 weken wordt toegediend.
Tralokinumab kan met of zonder topische corticosteroïden worden gebruikt. Het gebruik van topische corticosteroïden, indien nodig, kan zorgen voor een extra effect op de algemene werkzaamheid van tralokinumab (zie rubriek 5.1). Topische calcineurineremmers kunnen worden gebruikt, maar dienen uitsluitend te worden beperkt tot problematische plaatsen zoals gezicht, hals, intertrigineuze gebieden en de genitaliën.
Gemiste dosis
Een gemiste dosis dient zo spoedig mogelijk alsnog te worden toegediend. Daarna dient de dosering weer op het normale geplande tijdstip te worden hervat.
Speciale populaties
Oudere patiënten
Voor oudere patiënten wordt geen dosisaanpassing aanbevolen (zie rubriek 5.2). Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over patiënten > 75 jaar.
Verminderde nierfunctie
Een dosisaanpassing is niet noodzakelijk voor patiënten met verminderde nierfunctie. Er zijn zeer beperkte gegevens beschikbaar over patiënten met ernstig verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2).
Verminderde leverfunctie
Een dosisaanpassing is niet noodzakelijk voor patiënten met verminderde leverfunctie. Er zijn zeer beperkte gegevens beschikbaar over patiënten met matig of ernstig verminderde leverfunctie (zie rubriek 5.2).
Hoog lichaamsgewicht
Bij patiënten met een hoog lichaamsgewicht (> 100 kg) bij wie de huid na 16 behandelingsweken schoon of bijna schoon is, is verlaging van de dosering naar om de vier weken mogelijk niet passend (zie rubriek 5.2).
Pediatrische patiënten
De veiligheid en werkzaamheid van tralokinumab bij kinderen jonger dan 12 jaar zijn nog niet vastgesteld. Er zijn geen gegevens beschikbaar.
Wijze van toediening
Voor subcutaan gebruik.
De voorgevulde spuit of voorgevulde pen mag niet worden geschud. Nadat u de voorgevulde spuiten of voorgevulde pen uit de koelkast heeft verwijderd, moeten deze gedurende:
- 30 minuten op kamertemperatuur komen voordat u met de voorgevulde spuit injecteert,
- 45 minuten op kamertemperatuur komen voordat u met de voorgevulde pen injecteert.
Tralokinumab wordt toegediend via een subcutane injectie in de dij of buik, behalve in het gebied 5 cm rondom de navel. Als iemand anders de injectie toedient, kan ook de bovenarm worden gebruikt.
Voor de initiële dosis van 600 mg dienen vier voorgevulde spuiten van 150 mg of twee voorgevulde pennen van 300 mg te worden toegediend, achtereenvolgens op verschillende injectieplaatsen in hetzelfde lichaamsgebied.
Het is raadzaam om de injectieplaats bij elke dosering te wisselen. Tralokinumab mag niet worden geïnjecteerd in een gevoelige of beschadigde huid of een huid met blauwe plekken of littekens.
Een patiënt mag tralokinumab zelf injecteren of de zorgverlener van de patiënt kan tralokinumab toedienen als de zorgprofessional dit aangewezen acht. Patiënten en/of zorgverleners dienen vóór het gebruik de juiste training te krijgen over de toediening van tralokinumab. Aan het einde van de bijsluiter is een gedetailleerde gebruiksaanwijzing opgenomen.
4.3 Contra-indicaties
Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstof(fen).
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Terugvinden herkomst
Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het partijnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden.
Overgevoeligheid
Als een systemische overgevoeligheidsreactie (direct of vertraagd) ontstaat, dient de toediening van tralokinumab te worden stopgezet en een passende therapie te worden geïnitieerd.
Conjunctivitis
Patiënten die na behandeling met tralokinumab conjunctivitis ontwikkelen die na een standaardbehandeling niet verdwijnt, dienen een oogheelkundig onderzoek te ondergaan (zie rubriek 4.8).
Worminfectie
Patiënten met een voorgeschiedenis van worminfecties werden uitgesloten van deelname aan klinische onderzoeken. Het is niet bekend of tralokinumab de immuunreactie tegen worminfecties beïnvloedt door remming van IL-13.
Patiënten met reeds bestaande worminfecties dienen te worden behandeld voorafgaand aan de behandeling met tralokinumab. Als patiënten geïnfecteerd raken terwijl ze tralokinumab krijgen en niet op de wormbehandeling reageren, dient de behandeling met tralokinumab te worden stopgezet totdat de infectie is verdwenen.
Vaccinaties
Levende en levend verzwakte vaccins dienen niet samen met tralokinumab te worden toegediend omdat de klinische veiligheid en werkzaamheid niet zijn vastgesteld. Immuunreacties op het dode tetanus- en meningokokkenvaccin werden beoordeeld (zie rubriek 4.5). Het wordt aanbevolen dat patiënten alle vereiste levende en levend verzwakte vaccins toegediend krijgen in overeenstemming met actuele immunisatierichtlijnen voordat de behandeling met tralokinumab wordt gestart.
Hulpstoffen
Natrium
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per 150 mg dosis, dat wil zeggen dat het in wezen ‘natriumvrij’ is.
Bijwerkingen van hulpstoffen
Adtralza bevat polysorbaat 80 (E 433) als hulpstof. Polysorbaten kunnen allergische reacties veroorzaken.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
De veiligheid en werkzaamheid van het gelijktijdig gebruik van tralokinumab en levende en levend verzwakte vaccins zijn niet onderzocht.
Immuunreacties op dode vaccins werden beoordeeld in een onderzoek waarin volwassen patiënten met atopische dermatitis werden behandeld met een initiële dosis van 600 mg (vier injecties van 150 mg) gevolgd door een dosis van 300 mg elke twee weken (om de week), subcutaan geïnjecteerd. Na toediening van tralokinumab gedurende 12 weken, werden patiënten ingeënt met een gecombineerd vaccin voor tetanus, difterie en acellulaire kinkhoest en een vaccin tegen meningokokken. Vier weken later werden de immuunreacties beoordeeld. De antistofreacties op zowel het tetanusvaccin als het vaccin tegen meningokokken waren vergelijkbaar bij de patiënten die werden behandeld met tralokinumab en patiënten die werden behandeld met placebo. Tijdens het onderzoek werden geen bijwerkingen van de dode vaccins of tralokinumab waargenomen. Daarom kunnen patiënten die tralokinumab krijgen, tegelijkertijd geïnactiveerde of niet-levende vaccinaties krijgen.
Zie rubriek 4.4 over informatie over levende en levend verzwakte vaccins.
Interacties met cytochroom P450
Naar verwachting wordt tralokinumab niet gemetaboliseerd door leverenzymen en wordt het niet via de nieren geëlimineerd. Klinisch significante interacties tussen tralokinumab en remmers, inductoren of substraten van metaboliserende enzymen worden niet verwacht en een dosisaanpassing is niet noodzakelijk.
De effecten van tralokinumab op de farmacokinetiek van de CYP-substraten cafeïne (CYP1A2), warfarine (CYP2C9), metoprolol (CYP2D6), omeprazol (CYP2C19) en midazolam (CYP3A) werden na herhaalde toediening geëvalueerd bij patiënten met atopische dermatitis. Er werden geen effecten gezien bij cafeïne en warfarine. Er werden geringe getalsmatige, maar niet klinisch significante veranderingen gezien in de Cmax van omeprazol, de AUC van metoprolol en de AUC en Cmax van midazolam (het grootste verschil deed zich voor in de Cmax van midazolam, namelijk een afname van 22%). Derhalve wordt niet verwacht dat tralokinumab klinisch significante effecten heeft op de farmacokinetiek van gelijktijdig gebruikte geneesmiddelen die door de CYP-enzymen worden gemetaboliseerd.
4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding
Zwangerschap
Er is een beperkte hoeveelheid gegevens over het gebruik van tralokinumab bij zwangere vrouwen. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat betreft reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3).
Uit voorzorg heeft het de voorkeur het gebruik van tralokinumab te vermijden tijdens de zwangerschap.
Borstvoeding
Het is niet bekend of tralokinumab in de moedermelk wordt uitgescheiden of na inslikken systemisch wordt geabsorbeerd. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met tralokinumab moet worden gestaakt, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen.
Vruchtbaarheid
De resultaten van dieronderzoek duiden niet op effecten op de mannelijke en vrouwelijke voortplantingsorganen en op de telling, motiliteit en morfologie van het sperma (zie rubriek 5.3).
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Tralokinumab heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
4.8 Bijwerkingen
Samenvatting van het veiligheidsprofiel
De meest voorkomende bijwerkingen zijn infecties van de bovenste luchtwegen (23,4%; meestal gemeld als verkoudheid), injectieplaatsreacties (7,2%), conjunctivitis (5,4%) en conjunctivitis allergica (2,0%).
Tabel met bijwerkingen
De bijwerkingen die tijdens de klinische onderzoeken en na het in handel brengen werden waargenomen, zijn in tabel 1 gerangschikt naar systeem/orgaanklasse en ingedeeld volgens de volgende conventie: zeer vaak (≥1/10); vaak (≥1/100, <1/10); soms (≥1/1.000, <1/100); zelden (≥1/10.000, <1/1.000); zeer zelden (<1/10.000). Binnen elke frequentiecategorie zijn de bijwerkingen gerangschikt op volgorde van afnemende ernst. De frequenties zijn gebaseerd op de initiële behandelingsperiode van maximaal 16 weken in de groep van 5 onderzoeken in de populatie met atopische dermatitis.
Tabel 1: Lijst met bijwerkingen
| Systeem/orgaanklasse volgens MedDRA | Frequentie | Bijwerking |
| Infecties en parasitaire aandoeningen | Zeer vaak Vaak | Infecties van de bovenste luchtwegen Conjunctivitis |
Bloed- en lymfestelselaandoeningen | Vaak | Eosinofilie |
| Oogaandoeningen | Vaak Soms | Conjunctivitis allergisch Keratitis |
| Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen | Vaak | Injectieplaatsreacties |
De veiligheid op lange termijn van tralokinumab werd beoordeeld in 2 monotherapieonderzoeken van maximaal 52 weken en in een combinatieonderzoek met topische corticosteroïden van maximaal 32 weken. De veiligheid op lange termijn van tralokinumab wordt verder beoordeeld in een open-label extensieonderzoek (ECZTEND) met een behandelingsduur van maximaal 5 jaar bij volwassenen en van maximaal 2 jaar bij adolescenten van 12 jaar en ouder met matige tot ernstige atopische dermatitis die 300 mg tralokinumab om de twee weken (Q2W) krijgen. De veiligheidsgegevens op lange termijn kwamen over het algemeen overeen met het veiligheidsprofiel dat tot week 16 werd waargenomen in de groep van 5 onderzoeken bij volwassenen.
Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen
Conjunctivitis en gerelateerde voorvallen
Conjunctivitis kwam vaker voor bij patiënten met atopische dermatitis die tralokinumab kregen (5,4%) vergeleken met placebo (1,9%) tijdens de initiële behandelingsperiode van maximaal 16 weken in de groep van 5 onderzoeken. Conjunctivitis werd met een hogere frequentie gemeld bij patiënten met ernstige atopische dermatitis dan bij proefpersonen met matige atopische dermatitis in zowel de tralokinumabgroep (6,0 t.o.v. 3,3%; initiële behandelingsperiode) als de placebogroep (2,2 t.o.v. 0,8%; initiële behandelingsperiode). De meeste patiënten herstelden of waren aan de beterende hand tijdens de behandelingsperiode.
Het aantal gevallen van conjunctivitis in de initiële behandelingsperiode van 16 weken bedroeg 22,0 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling. Het aantal gevallen van conjunctivitis in de behandelingsperiode van het open-label langetermijnextensieonderzoek (ECZTEND) bedroeg 2,93 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling.
Keratitis werd gemeld bij 0,5% van de proefpersonen die tijdens de initiële behandelingsperiode met tralokinumab werden behandeld. Daarvan werd de helft geclassificeerd als keratoconjunctivitis, waren alle gevallen niet zwaarwegend en licht of matig in ernst, en resulteerde geen enkel geval tot stopzetting van de behandeling.
Het aantal gevallen van keratitis in de initiële behandelingsperiode van 16 weken bedroeg 1,7 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling. Het aantal gevallen van keratitis in de behandelingsperiode van het open-label langetermijnextensieonderzoek (ECZTEND) bedroeg 0,11 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling.
Eosinofilie
Eosinofilie werd als bijwerking gemeld bij 1,3% van de patiënten die met tralokinumab werden behandeld en bij 0,3% van de patiënten die met placebo werden behandeld tijdens de initiële behandelingsperiode van maximaal 16 weken in de groep van 5 onderzoeken. Met tralokinumab behandelde patiënten hadden een hogere gemiddelde initiële verhoging ten opzichte van baseline van de eosinofielentelling vergeleken met patiënten die met placebo werden behandeld. Eosinofilie (≥ 5.000 cellen/mcl) werd gemeten bij 1,2% van de met tralokinumab behandelde patiënten en bij 0,3% van de patiënten die met placebo werden behandeld. De verhoging bij de met tralokinumab behandelde patiënten was echter tijdelijk en de gemiddelde eosinofielentelling keerde tijdens de voortgezette behandeling terug naar baseline. Het veiligheidsprofiel van proefpersonen met eosinofilie was vergelijkbaar met het veiligheidsprofiel van alle proefpersonen.
Eczema herpeticum
Eczema herpeticum werd gemeld bij 0,3% van de met tralokinumab behandelde patiënten en bij 1,5% van de patiënten die met placebo werden behandeld tijdens de initiële behandelingsperiode van maximaal 16 weken in de groep van 5 onderzoeken naar atopische dermatitis. Het aantal gevallen van eczema herpeticum in de initiële behandelingsperiode van 16 weken bedroeg 1,2 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling. Het aantal gevallen van eczema herpeticum in de behandelingsperiode van het open-label langetermijnextensieonderzoek (ECZTEND) bedroeg 0,67 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling.
Immunogeniciteit
Net zoals bij alle therapeutische eiwitten kan ook bij tralokinumab immunogeniciteit ontstaan.
Reacties van antilichaam tegen geneesmiddel (ADA) werden niet in verband gebracht met enig effect op de blootstelling aan of de veiligheid of werkzaamheid van tralokinumab bij patiënten die tralokinumab kregen voor maximaal 6 jaar (in fase 2-/fase 3-onderzoeken naar atopische dermatitis gevolgd door het langetermijnextensieonderzoek ECZTEND).
Er werden geen bijwerkingen gerelateerd aan immunogeniciteit, zoals immuuncomplexziekte, serumziekte/serumziekte-achtige reacties of anafylaxie, waargenomen.
In ECZTRA 1, ECZTRA 2, ECZTRA 3 en het vaccinresponsonderzoek was de ADA-incidentie 1,4% tot 16 weken bij de met tralokinumab behandelde patiënten en 1,3% bij de patiënten die met placebo werden behandeld; neutraliserende antistoffen werden waargenomen bij 0,1% van de met tralokinumab behandelde patiënten en bij 0,2% van de patiënten die met placebo werden behandeld. De ADA-incidentie bij patiënten die tot 52 weken tralokinumab kregen, was 4,6%; 0,9% had persistente ADA en 1,0% had neutraliserende antistoffen.
De ADA-incidenties bij patiënten die tralokinumab kregen gedurende maximaal 6 jaar (in fase 2-/fase 3-onderzoeken naar atopische dermatitis gevolgd door het langetermijnextensieonderzoek ECZTEND), waren vergelijkbaar met de incidenties die werden waargenomen na 52 weken in ECZTRA 1 en 2.
Injectieplaatsreacties
Injectieplaatsreacties (waaronder pijn en roodheid) kwamen vaker voor bij patiënten die tralokinumab kregen (7,2%) vergeleken met placebo (3,0%) tijdens de initiële behandelingsperiode van maximaal 16 weken in de groep van 5 onderzoeken. Gedurende alle behandelingsperioden in de 5 onderzoeken naar atopische dermatitis was de overgrote meerderheid (99%) van de injectieplaatsreacties licht of matig in ernst, terwijl enkele patiënten (< 1%) de behandeling met tralokinumab staakten. De meeste gemelde injectieplaatsreacties waren van korte duur, waarbij ongeveer 76% van de bijwerkingen binnen 1 tot 5 dagen verdwenen.
Het aantal gevallen van injectieplaatsreacties in de initiële behandelingsperiode van 16 weken bedroeg 51,5 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling. Het aantal gevallen van injectieplaatsreacties in de behandelingsperiode van het open-label langetermijnextensieonderzoek (ECZTEND) bedroeg 5,89 voorvallen per 100 patiëntjaren blootstelling.
Pediatrische patiënten
De veiligheid van tralokinumab werd beoordeeld bij patiënten van 12 tot 17 jaar (adolescenten) met matige tot ernstige atopische dermatitis in een monotherapieonderzoek met 289 adolescenten (ECZTRA 6) en in een open-label langetermijnextensieonderzoek (ECZTEND) met 127 adolescenten afkomstig uit ECZTRA 6. Het veiligheidsprofiel van tralokinumab bij deze patiënten tot en met de initiële behandelingsperiode van 16 weken en de onderhoudsbehandelingsperiode van 52 weken in ECZTRA 6 en tevens in de behandelingsperiode van maximaal 2 jaar in ECZTEND was in het algemeen vergelijkbaar met het veiligheidsprofiel in onderzoeken bij volwassenen. Onder proefpersonen die tralokinumab kregen, werd conjunctivitis in de initiële behandelingsperiode van 16 weken echter minder vaak gemeld bij adolescenten tot 18 jaar (1,0% in ECZTRA 6) dan bij volwassenen (5,4% in de groep van 5 onderzoeken) en in tegenstelling tot bij volwassenen kwam conjunctivitis allergica bij patiënten tot 18 jaar met vergelijkbare frequentie voor bij degenen die tralokinumab kregen en bij degenen die placebo kregen.
Melding van vermoedelijke bijwerkingen
Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.
4.9 Overdosering
Er is geen specifieke behandeling voor een overdosering van tralokinumab. In klinische onderzoeken met tralokinumab bleek dat enkelvoudige intraveneuze doses tot 30 mg/kg en meerdere subcutane doses van 600 mg om de 2 weken gedurende 12 weken goed werden verdragen.
5. FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Farmacotherapeutische categorie: overige dermatica, middelen voor dermatitis, exclusief corticosteroïden, ATC-code: D11AH07.
Werkingsmechanisme
Tralokinumab is een volledig humaan IgG4 monoklonaal antilichaam dat zich specifiek bindt aan het type 2 cytokine-interleukine-13 (IL-13) en de interactie met de IL-13-receptoren remt. Tralokinumab neutraliseert de biologische activiteit van IL-13 door blokkering van de interactie met het IL-13Rα1/IL-4Rα-receptorcomplex. IL-13 speelt een belangrijke rol bij ontsteking type 2, zoals atopische dermatitis, en het remmen van het IL-13-traject met tralokinumab bij patiënten doet een groot aantal mediatoren van ontsteking type 2 afnemen.
Farmacodynamische effecten
In klinische onderzoeken resulteerde de behandeling met tralokinumab in verlaagde concentraties biomarkers van ontsteking type 2 in zowel door laesies aangedane huid (CCL17, CCL18 en CCL26) als in bloed (CCL17, periostine en IgE). In door laesies aangedane huid leidde de behandeling met tralokinumab ook tot verlaging van de dikte van de epidermis en tot een toename van markers voor de epitheliale barrière-integriteit (loricrine). Bij patiënten die werden behandeld met tralokinumab, deed zich een meer dan 10-voudige verlaging voor in huidkolonisatie met Staphylococcus aureus. Behandeling met tralokinumab resulteerde ook in een verandering van het lipidenprofiel van de hoornlaag van een laesiehuid naar dat van niet-laesiehuid, wat wijst op verbetering van de integriteit van de huidbarrière.
Immunogeniciteit
Er werden vaak antilichamen tegen geneesmiddelen (anti-drug antibodies, ADA) aangetroffen. Er werden geen aanwijzingen gevonden voor een invloed van ADA op de farmacokinetiek, werkzaamheid of veiligheid.
Klinische werkzaamheid en veiligheid
De werkzaamheid en veiligheid van tralokinumab als monotherapie en in combinatie met gelijktijdige topische corticosteroïden (TCS) werden geëvalueerd in drie gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde hoofdonderzoeken (ECZTRA 1, ECZTRA 2 en ECZTRA 3) bij 1.976 patiënten van 18 jaar en ouder met matige of ernstige atopische dermatitis, met score 3 of 4 (matig of ernstig) op de IGA-schaal (Investigator Global Assessment), een EASI-score (Eczema Area and Severity Index) van ≥ 16 bij baseline en een minimale BSA-aantasting (Body Surface Area, lichaamsoppervlak) van ≥ 10%. Geschikte patiënten die voor de drie onderzoeken werden ingeschreven, hadden eerder onvoldoende respons op topische geneesmiddelen.
In alle drie de onderzoeken kregen patiënten 1) een initiële dosis van 600 mg tralokinumab (vier injecties van 150 mg) op dag 1, gevolgd door 300 mg om de twee weken (Q2W) tot week 16, of
- 2) identieke placebo. In ECZTRA 3 kregen patiënten, indien nodig, gelijktijdig topische corticosteroïden voor actieve laesies. Tralokinumab werd in alle onderzoeken toegediend door middel van subcutane (s.c.) injectie.
In ECZTRA 1 en ECZTRA 2, bedoeld als evaluatie van het behoud van de respons, werden patiënten die reageerden op de initiële, 16 weken durende behandeling met tralokinumab (d.w.z. behaalden een IGA van 0 of 1, of EASI-75) opnieuw gerandomiseerd naar 1) tralokinumab 300 mg Q2W of 2) tralokinumab 300 mg Q4W (afwisselend tralokinumab 300 mg en placebo Q2W) of 3) placebo Q2W tot 52 weken. De belangrijkste eindpunten voor de evaluatie van het behoud van de respons waren IGA 0 of 1 en EASI-75 in week 52. Patiënten die reageerden op de initiële, 16 weken durende behandeling met placebo kregen ook weer placebo. Proefpersonen die niet IGA 0 of 1 of EASI-75 in week 16 behaalden en proefpersonen die de respons niet behielden tijdens de onderhoudsperiode, werden overgeschakeld naar een open-label behandeling met tralokinumab 300 mg Q2W met optioneel gebruik van topische corticosteroïden. De behandelingsperiode van de onderzoeken was 52 weken.
In ECZTRA 3 werden patiënten die reageerden op de initiële, 16 weken durende behandeling met tralokinumab + TCS (d.w.z. met een score van IGA 0 of 1, of EASI-75) opnieuw gerandomiseerd naar
- 1) tralokinumab 300 mg Q2W + TCS of 2) tralokinumab 300 mg Q4W + TCS (afwisselend tralokinumab 300 mg en placebo Q2W) tot 32 weken. De belangrijkste eindpunten voor de evaluatie van het behoud van de respons waren IGA 0 of 1 en EASI-75 in week 32. Patiënten die reageerden op de initiële, 16 weken durende behandeling met placebo + TCS kregen ook weer placebo + TCS. Patiënten die in week 16 geen IGA 0 of 1 of EASI-75 hadden, gingen door met tralokinumab 300 mg Q2W + TCS behandeling, ongeacht hun initiële behandeling. De behandelingsperiode van het onderzoek was 32 weken.
In ECZTRA 1 werden 802 patiënten ingeschreven (199 voor placebo, 603 voor tralokinumab 300 mg Q2W).
In ECZTRA 2 werden 794 patiënten ingeschreven (201 voor placebo, 593 voor tralokinumab 300 mg Q2W).
In ECZTRA 3 werden 380 patiënten ingeschreven (127 voor placebo + TCS, 253 voor tralokinumab 300 mg Q2W + TCS).
Eindpunten
In alle drie hoofdonderzoeken waren de primaire eindpunten het behalen van IGA 0 of 1 ('schoon' of 'bijna schoon') en een verlaging van ten minste 75% van de EASI (EASI-75) t.o.v. baseline tot week 16. Tot de secundaire eindpunten behoorden verlaging van jeuk gedefinieerd als een verbetering van ten minste 4 punten op de Worst Daily Pruritus Numeric Rating Scale (NRS) t.o.v. baseline tot week 16, verlaging van de score op de SCORing Atopic Dermatitis (SCORAD)-schaal t.o.v. baseline tot week 16 en verandering t.o.v. baseline tot week 16 van de Dermatology Life Quality Index (DLQI). Tot de aanvullende secundaire eindpunten behoorden verlaging met ten minste 50% en 90% van de EASI (resp. EASI-50 en EASI-90) en vermindering van de Worst Daily Pruritus NRS (wekelijks gemiddelde) t.o.v. baseline tot week 16. Andere eindpunten waren verandering t.o.v. baseline tot week 16 van de Patient Oriented Eczema Measure (POEM), een verbetering van de POEM met ten minste 4 punten en Eczema-related Sleep NRS.
Kenmerken bij baseline
In de monotherapieonderzoeken (ECZTRA 1 en ECZTRA 2) was, in alle behandelingsgroepen, de gemiddelde leeftijd 37,8 jaar, waarbij 5,0% van de patiënten 65 jaar of ouder was; het gemiddelde gewicht was 76,0 kg, 40,7% was vrouw, 66,5% was wit, 22,9% was Aziatisch en 7,5% was zwart. Bij deze onderzoeken had 49,9% van de patiënten een baseline IGA-score van 3 (matige atopische dermatitis), 49,7% van de patiënten had een baseline IGA van 4 (ernstige atopische dermatitis) en 42,5% van de patiënten had eerder systemische immunosuppressiva ontvangen (cyclosporine, methotrexaat, azathioprine en mycofenolaat). De gemiddelde baseline EASI-score was 32,3, de gemiddelde baseline Worst Daily Pruritus NRS was 7,8, de gemiddelde baseline DLQI was 17,3, de gemiddelde baseline SCORAD-score was 70,4, de gemiddelde baseline POEM-score was 22,8 en de gemiddelde baseline fysieke en mentale componenten van SF-36 waren resp. 43,4 en 44,3.
In het gelijktijdige onderzoek met topische corticosteroïden (ECZTRA 3) was, in beide behandelingsgroepen, de gemiddelde leeftijd 39,1 jaar, waarbij 6,3% van de patiënten 65 jaar of ouder was; het gemiddelde gewicht was 79,4 kg, 45,0% was vrouw, 75,8% was wit, 10,8% was Aziatisch en 9,2% was zwart. In dit onderzoek had 53,2% van de patiënten een baseline IGA-score van 3, 46,3% van de patiënten had een baseline IGA van 4 en 39,2% van de patiënten had eerder systemische immunosuppressiva ontvangen. De gemiddelde baseline EASI-score was 29,4, de gemiddelde baseline Worst Daily Pruritus NRS was 7,7, de gemiddelde baseline DLQI was 17,5, de gemiddelde baseline SCORAD-score was 67,6 en de gemiddelde baseline POEM-score was 22,3.
Klinische respons
Monotherapieonderzoeken (ECZTRA 1 en ECZTRA 2) - initiële behandelingsperiode 0-16 weken
In ECZTRA 1 en ECZTRA 2, vanaf baseline tot week 16, behaalde een significant groter percentage patiënten dat was gerandomiseerd naar en gedoseerd met tralokinumab een IGA-score van 0 of 1, EASI-75 en/of verbetering van ≥ 4 punten op de Worst Daily Pruritus NRS vergeleken met placebo (zie tabel 2).
Tabel 2: Werkzaamheid van tralokinumab-monotherapie in week 16 in ECZTRA 1 en ECZTRA 2 (FAS)
| Monotherapie | ||||
| ECZTRA 1 | ECZTRA 2 | |||
| Week 16 | Week 16 | |||
| Placebo | Tralokinumab 300 mg Q2W | Placebo | Tralokinumab 300 mg Q2W | |
| Aantal gerandomiseerde en gedoseerde patiënten (FAS) | 197 | 601 | 201 | 591 |
| IGA 0 of 1, % respondersa,b) | 7,1 | 15,8# | 10,9 | 22,2§ |
| EASI-50, % respondersa) | 21,3 | 41,6§,e) | 20,4 | 49,9§,e) |
| EASI-75, % respondersa) | 12,7 | 25,0§ | 11,4 | 33,2§ |
| SCORAD, LS gemiddelde verandering t.o.v. baseline (± SE)c) | -17,2 (± 1,98) | -24,9§ (± 1,23) | -13,8 (± 2,00) | -26,9§ (± 1,06) |
Pruritus NRS (verbetering ≥ 4 punten, % responders)a,d) | 10,3 (20/194) | 20,0# (119/594) | 9,5 (19/200) | 25,0§ (144/575) |
| DLQI, LS gemiddelde verandering t.o.v. baseline (± SE)c) | -5,7 (± 0,63) | -7,5# (± 0,41) | -5,2 (± 0,68) | -8,6§ (± 0,36) |
LS = Least Squares (kleinste kwadraten); SE = Standard Error (standaardfout), FAS = Full Analysis Set (volledige analyseset) - omvat alle gerandomiseerde en gedoseerde patiënten
Indien nodig voor de beheersing van onverdraaglijke symptomen van atopische dermatitis kregen patiënten toestemming voor een noodbehandeling geheel naar het oordeel van de onderzoeker.
- a) Patiënten die een noodbehandeling kregen of voor wie gegevens ontbraken, werden beschouwd als non-responders.
- b) Responder werd gedefinieerd als een patiënt met IGA 0 of 1 ('schoon' of 'bijna schoon' op een IGA-schaal van 0-4).
- c) Gegevens na start van noodmedicatie of permanente stopzetting van de behandeling werden beschouwd als ontbrekend. Op placebo gebaseerde, meervoudige imputatie van ontbrekende gegevens.
- d) Het percentage wordt berekend ten opzichte van het aantal proefpersonen met een baselinewaarde ≥ 4.
- e) Niet aangepast voor multipliciteit.
*p < 0,05, #p < 0,01, §p < 0,001.
In zowel monotherapieonderzoeken (ECZTRA 1 en ECZTRA 2) verminderde tralokinumab al in week 1 jeuk, zoals gemeten aan de hand van de procentuele verandering t.o.v. baseline van Worst Daily Pruritus NRS, vergeleken met placebo. De vermindering van jeuk werd waargenomen in combinatie met verbeteringen van objectieve klachten en verschijnselen van atopische dermatitis en kwaliteit van leven.
In beide onderzoeken hadden minder patiënten die via randomisatie Adtralza 300 mg Q2W toegewezen hadden gekregen, een noodbehandeling (topische corticosteroïden, systemische corticosteroïden, niet-steroïde immunosuppressiva) nodig dan patiënten die via randomisatie placebo toegewezen hadden gekregen (respectievelijk 29,3% en 45,3%, in beide onderzoeken). Er werd vaker gebruikgemaakt van een noodbehandeling indien patiënten bij baseline ernstige atopische dermatitis hadden (39,3% indien behandeld met tralokinumab 300 mg Q2W, ten opzichte van 56,7% in de placebogroep).
Monotherapieonderzoeken (ECZTRA 1 en ECZTRA 2) – onderhoudsperiode (week 16-52)
Om het behoud van de respons te evalueren, werden 185 proefpersonen uit ECZTRA 1 en 227 proefpersonen uit ECZTRA 2 die gedurende 16 weken met tralokinumab 300 mg Q2W waren behandeld en een IGA 0 of 1 of EASI-75 in week 16 hadden behaald, opnieuw gerandomiseerd naar een aanvullende, 36 weken durende behandeling met 1) 300 mg tralokinumab om de twee weken (Q2W) of 2) afwisselend tralokinumab 300 mg en placebo Q2W (tralokinumab Q4W) of 3) placebo Q2W, voor een cumulatieve behandelingsduur van 52 weken. De responspercentages (IGA 0/1 of EASI 75) in week 52 in de monotherapiegroep waren 56,2% en 50% voor respectievelijk tralokinumab 300 mg Q2W en tralokinumab 300 mg Q4W bij proefpersonen met een klinische respons in week 16.
Tabel 3: Werkzaamheid (IGA 0 of 1 of EASI-75) in week 52 bij proefpersonen die reageerden op tralokinumab 300 mg Q2W in week 16
| ECZTRA 1 | ECZTRA 2 | |||||
| Behandelingsschema in week 16-52e) | Behandelingsschema in week 16-52e) | |||||
| Beoordeling in week 52 | Tralokinumab 300 mg Q2W | Tralokinumab 300 mg Q4W | Placebo | Tralokinumab 300 mg Q2W | Tralokinumab 300 mg Q4W | Placebo |
IGA 0/1a) % respondersf) | 51,3%d) (20/39) | 38,9%d) (14/36) | 47,4% (9/19) | 59,3%c) (32/54) | 44,9%d) (22/49) | 25,0% (7/28) |
EASI-75a) % respondersg) | 59,6% d) (28/47) | 49,1%d) (28/57) | 33,3% (10/30) | 55,8%b) (43/77) | 51,4%c) (38/74) | 21,4% (9/42) |
Indien nodig voor de beheersing van onverdraaglijke symptomen van atopische dermatitis kregen patiënten toestemming voor een noodbehandeling geheel naar het oordeel van de onderzoeker.
- a) Proefpersonen die een noodbehandeling kregen of voor wie gegevens ontbraken werden beschouwd als non-responders. Het percentage wordt berekend ten opzichte van het aantal proefpersonen met respons in week 16.
- b) p < 0,001 vergeleken met placebo
- c) p < 0,05 vergeleken met placebo
- d) p > 0,05 vergeleken met placebo
- e) Alle patiënten werden aanvankelijk behandeld met tralokinumab 300 mg Q2W in week 0 tot week 16.
- f) IGA 0/1 in week 52 werd geëvalueerd bij proefpersonen met een IGA 0/1 in week 16.
- g) EASI-75 in week 52 werd geëvalueerd bij proefpersonen met EASI-75 in week 16.
Van de proefpersonen die waren gerandomiseerd naar tralokinumab en die geen IGA-score van 0 of 1 of EASI-75 in week 16 behaalden en werden overgeschakeld naar open-label tralokinumab 300 mg Q2W + optionele TCS, behaalde 20,8% in ECZTRA 1 en 19,3% in ECZTRA 2 een IGA van 0 of 1 in week 52, en behaalde 46,1% in ECZTRA 1 en 39,3% in ECZTRA 2 een EASI-75 in week 52. De klinische respons werd vooral bepaald door de voortgezette tralokinumab-behandeling en niet zozeer door de optionele behandeling met topische corticosteroïden.
Een 32 weken durend gelijktijdig TCS-onderzoek (ECZTRA 3) - initiële behandelingsperiode 0-16 weken
In ECZTRA 3, vanaf baseline tot week 16, behaalde een significant groter percentage patiënten dat was gerandomiseerd naar tralokinumab 300 mg Q2W + TCS een IGA-score van 0 of 1, EASI-75 en/of een verbetering van ≥ 4 punten op de Worst Daily Pruritus NRS vergeleken met placebo + TCS (zie tabel 4).
Tabel 4: Werkzaamheid van tralokinumab-combinatietherapie met TCS in week 16 in ECZTRA 3 (FAS)
| Combinatietherapie | ||
| ECZTRA 3 | ||
| Week 16 | ||
| Placebo + TCS | Tralokinumab 300 mg Q2W + TCS | |
| Aantal gerandomiseerde en gedoseerde patiënten (FAS) | 126 | 252 |
| IGA 0 of 1, % respondersa,b) | 26,2 | 38,9* |
| EASI-50, % respondersa) | 57,9 | 79,4§, e) |
| EASI-75, % respondersa) | 35,7 | 56,0§ |
| SCORAD, LS gemiddelde verandering t.o.v. baseline (± SE)c) | -26,7 (± 1,83) | -37,5§ (± 1,27) |
Pruritus NRS (verbetering ≥ 4 punten, % responders)a,d) | 34,1 (43/126) | 45,4* (113/249) |
| DLQI, LS gemiddelde verandering t.o.v. baseline (± SE)c) | -8,8 (± 0,57) | -11,6§ (± 0,40) |
LS = Least Squares (kleinste kwadraten); SE = Standard Error (standaardfout), FAS = Full Analysis Set (volledige analyseset) - omvat alle gerandomiseerde en gedoseerde patiënten
Indien nodig voor de beheersing van onverdraaglijke symptomen van atopische dermatitis kregen patiënten toestemming voor een noodbehandeling geheel naar het oordeel van de onderzoeker. De toegediende TCS was geen noodmedicatie.
- a) Proefpersonen die een noodbehandeling kregen of voor wie gegevens ontbraken werden beschouwd als non-responders.
- b) Responder werd gedefinieerd als een patiënt met IGA 0 of 1 ('schoon' of 'bijna schoon' op een IGA-schaal van 0-4).
- c) Gegevens na start van noodmedicatie of permanente stopzetting van de behandeling werden beschouwd als ontbrekend. Op placebo gebaseerde meervoudige imputatie van ontbrekende gegevens.
- d) Het percentage wordt berekend ten opzichte van het aantal proefpersonen met een baselinewaarde ≥ 4.
- e) Niet aangepast voor multipliciteit.
*p < 0,05, #p < 0,01, §p < 0,001.
In ECZTRA 3 gebruikten proefpersonen die tralokinumab 300 mg Q2W van week 0 tot 16 kregen 50% minder van de verstrekte topische corticosteroïden in week 16 vergeleken met proefpersonen die placebo kregen.
In het gelijktijdige TCS-onderzoek (ECZTRA 3), verminderde tralokinumab + TCS al in week 2 jeuk, zoals gemeten aan de hand van de procentuele verandering t.o.v. baseline van Worst Daily Pruritus NRS, vergeleken met placebo + TCS. De vermindering van jeuk werd waargenomen in combinatie met verbeteringen van objectieve klachten en verschijnselen van atopische dermatitis en kwaliteit van leven.
Een 32 weken durend gelijktijdig TCS-onderzoek (ECZTRA 3) - onderhoudsperiode 16-32 weken
Om het behoud van de respons te evalueren, werden de proefpersonen die gedurende 16 weken in het ECZTRA 3-onderzoek met tralokinumab 300 mg + TCS waren behandeld en een IGA 0 of 1 of EASI-75 in week 16 hadden behaald, opnieuw gerandomiseerd naar een aanvullende, 16 weken durende behandeling met 1) 300 mg tralokinumab om de twee weken (Q2W) + TCS of 2) afwisselend tralokinumab 300 mg + TCS en placebo om de twee weken (tralokinumab Q4W) voor een cumulatieve behandelingsduur van 32 weken. Een sterk behoud van de klinische werkzaamheid in week 32 werd waargenomen voor tralokinumab 300 mg Q2W + TCS en tralokinumab 300 mg Q4W + TCS bij proefpersonen die in week 16 een klinische respons hadden bereikt (zie tabel 5).
Tabel 5: Werkzaamheid in week 32 van proefpersonen met een klinische respons op tralokinumab 300 mg + TCS Q2W in week 16
Tralokinumab 300 mg Q2W + TCS | Tralokinumab 300 mg Q4W + TCS | |
IGA 0/1 in week 32a) % respondersb) | 89,6 (43/48) | 77,6 (38/49) |
EASI-75 in week 32a) % respondersc) | 92,5 (62/67) | 90,8 (59/65) |
Indien nodig voor de beheersing van onverdraaglijke symptomen van atopische dermatitis kregen patiënten toestemming voor een noodbehandeling geheel naar het oordeel van de onderzoeker.
- a)
Proefpersonen die een noodbehandeling kregen of voor wie gegevens ontbraken werden beschouwd als non-responders. Het percentage wordt berekend ten opzichte van het aantal proefpersonen met respons in week
16.
- b) IGA 0/1 in week 32 werd geëvalueerd bij proefpersonen met een IGA 0/1 in week 16.
- c) EASI-75 in week 32 werd geëvalueerd bij proefpersonen met EASI-75 in week 16.
Van alle proefpersonen die IGA 0 of 1 of EASI-75 in week 16 behaalden, was de gemiddelde procentuele verbetering van de EASI-score t.o.v. baseline 93,5% in week 32 bij een onderhoudsbehandeling met tralokinumab 300 mg Q2W + TCS en 91,5% in week 32 bij proefpersonen met tralokinumab 300 mg Q4W + TCS.
Van de proefpersonen die waren gerandomiseerd naar tralokinumab 300 mg Q2W + TCS en niet IGA 0 of 1 of EASI-75 in week 16 behaalden, behaalde 30,5% IGA 0/1 en 55,8% EASI-75 in week 32 bij de voortgezette behandeling met tralokinumab 300 mg Q2W + TCS voor nog eens 16 weken.
De doorlopende verbetering bij proefpersonen die niet IGA 0 of 1 of EASI-75 in week 16 behaalden, vond plaats samen met de verbetering van de Worst Daily Pruritus NRS en objectieve symptomen van atopische dermatitis, waaronder SCORAD.
Tabel 6: Werkzaamheid van tralokinumab met gelijktijdige TCS in week 16 en 32 in ECZTRA 3 bij patiënten die eerder met tralokinumab Q2W + TCS werden behandeld
| Behandelingsschema in week 16-32d) | ||||||
| Responders in week 16e) | Non-responders in week 16 | |||||
| Gerandomiseerde patiënten | Q2W + TCS | Q4W + TCS | Q2W + TCS | |||
| N=69 | N=69 | N=95 | ||||
| Week | W16 | W32 | W16 | W32 | W16 | W32 |
| EASI-50, % respondersa) | 100,0 | 98,6 | 97,1 | 91,3 | 63,2 | 76,8 |
| EASI-90, % respondersa) | 58,0 | 72,5 | 60,9 | 63,8 | 1,1 | 34,7 |
| EASI, LS % gemiddelde verandering t.o.v. baseline (SE)b) | -90,5 (2,7) | -93,2 (2,3) | -89,3 (2,7) | -91,5 (2,3) | -46,9 (2,4) | -73,5 (2,0) |
| Pruritus NRS (verbetering ≥ 4 punten, % responders)a,c) | 63,2 | 70,6 | 64,2 | 61,2 | 27,4 | 38,9 |
LS: Least Squares (kleinste kwadraten), SE: Standard Error (standaardfout)
Indien nodig voor de beheersing van onverdraaglijke symptomen van atopische dermatitis kregen patiënten toestemming voor een noodbehandeling geheel naar het oordeel van de onderzoeker.
- a) Patiënten die een noodbehandeling kregen of voor wie gegevens ontbraken, werden in de analyse beschouwd als non-responders.
- b) Gegevens na start van noodmedicatie of permanente stopzetting van de behandeling werden uit de analyses verwijderd.
- c) Het percentage wordt berekend ten opzichte van het aantal proefpersonen met een baselinewaarde ≥ 4.
- d) Alle patiënten werden aanvankelijk behandeld met tralokinumab 300 mg Q2W + TCS van week 0 tot week 16. Vervolgens werden ze behandeld met tralokinumab 300 mg Q2W + TCS of Q4W + TCS.
- e) Responders in week 16 worden beschouwd als patiënten die IGA 0/1 en/of EASI-75 hebben behaald.
Door de patiënt gemelde resultaten
In beide monotherapieonderzoeken (ECZTRA 1 en ECZTRA 2) en in het gelijktijdig TCS-onderzoek (ECZTRA 3) verbeterde tralokinumab de door patiënten gemelde symptomen van atopische dermatitis, zoals gemeten met POEM, en de invloed van atopische dermatitis op slaap, zoals gemeten met Eczema-related Sleep NRS, in week 16 vergeleken met placebo. Een hoger percentage patiënten dat met tralokinumab behandeld werd, had klinisch significante verlagingen van de POEM, (gedefinieerd als een verbetering van ten minste 4 punten) t.o.v. baseline tot week 16 vergeleken met placebo.
Klinische werkzaamheid en veiligheid bij adolescenten tot 18 jaar
De werkzaamheid en veiligheid van tralokinumab als monotherapie bij adolescenten tot 18 jaar werden geëvalueerd in een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek in meerdere centra (ECZTRA 6) bij 289 patiënten van 12 tot 17 jaar met matige tot ernstige atopische dermatitis, met score ≥ 3 op de IGA-schaal van 0 tot 4 bij de globale beoordeling van laesies door atopische dermatitis, een EASI-score van ≥ 16 bij baseline en een minimale BSA-aantasting van ≥ 10%. Geschikte patiënten die voor dit onderzoek werden ingeschreven, hadden eerder onvoldoende respons op topische geneesmiddelen.
De patiënten kregen een initiële dosis van 600 mg tralokinumab of 300 mg op dag 1, gevolgd door respectievelijk 300 mg om de twee weken (Q2W) of 150 mg Q2W, tot week 16. Ter evaluatie van het behoud van de respons tot week 52 werden patiënten die reageerden (d.w.z. met een score van IGA 0 of 1, of EASI-75) op de initiële 16 weken durende behandeling met tralokinumab 150 mg Q2W of 300 mg Q2W zonder het gebruik van noodmedicatie, opnieuw gerandomiseerd naar Q2W of Q4W (patiënten die aanvankelijk waren behandeld met tralokinumab 300 mg, werden 1:1 opnieuw gerandomiseerd naar tralokinumab 300 mg Q2W of tralokinumab 300 mg Q4W; patiënten die aanvankelijk waren behandeld met tralokinumab 150 mg, werden 1:1 opnieuw gerandomiseerd naar tralokinumab 150 mg Q2W of tralokinumab 150 mg Q4W). Patiënten die niet IGA 0/1 of EASI-75 in week 16 behaalden, patiënten die de respons niet behielden tijdens de onderhoudsbehandelingsperiode en patiënten die tijdens de initiële periode noodmedicatie gebruikten, werden overgeschakeld naar een open-label behandeling met tralokinumab 300 mg Q2W met optioneel gebruik van topische corticosteroïden. De patiënten die via randomisatie in de initiële behandelingsperiode placebo toegewezen hadden gekregen en die in week 16 een klinische respons bereikten, bleven in de onderhoudsbehandelingsperiode placebo Q2W krijgen.
In dit onderzoek was de gemiddelde leeftijd 14,6 jaar; het gemiddelde gewicht was 61,5 kg, 48,4% was vrouw, 56,7% was wit, 24,6% was Aziatisch en 11,1% was zwart. Bij baseline had 53,3% van de patiënten een baseline IGA-score van 3 (matige atopische dermatitis); 46,7% van de patiënten had een baseline IGA van 4 (ernstige atopische dermatitis), de gemiddelde BSA-aantasting was 51,1% en 21,1% van de patiënten had eerder systemische immunosuppressiva ontvangen (cyclosporine, methotrexaat, azathioprine en mycofenolaat). Verder was de gemiddelde baseline EASI-score 31,7, was de Adolescent Worst Pruritus NRS 7,6, was de gemiddelde baseline SCORAD-score 67,8, was de gemiddelde baseline POEM-score 20,4 en de gemiddelde baseline Children Dermatology Life Quality Index (CDLQI) 13,2. In totaal had 84,4% van de patiënten ten minste één comorbide allergische aandoening; 68,2% had allergische rhinitis, 50,9% had astma en 57,1% had voedselallergieën. De primaire eindpunten waren het percentage patiënten met IGA 0 of 1 in week 16 ('schoon' of 'bijna schoon') en het percentage patiënten met EASI-75 (verbetering van ten minste 75% van de EASI t.o.v. baseline) in week 16. Tot de secundaire eindpunten behoorden de vermindering van jeuk, zoals gemeten aan de hand van het percentage patiënten met verbetering ≥ 4 punten van de Adolescent Worst Pruritus NRS ten opzichte van baseline, de absolute verbetering van de SCORAD ten opzichte van baseline tot week 16 en de absolute verandering van de CDLQI ten opzichte van baseline tot week 16. Tot de aanvullende secundaire eindpunten behoorde het percentage patiënten met EASI-50 en EASI-90. Tot de andere eindpunten behoorden het percentage patiënten met een verbetering ≥ 6 punten van de CDLQI en POEM in week 16.
Klinische respons
De werkzaamheid van tralokinumab-monotherapie in week 16 bij de patiënten tot 18 jaar is weergegeven in tabel 7.
Tabel 7: Werkzaamheid van tralokinumab-monotherapie bij de patiënten tot 18 jaar in week 16 (FAS)
| ECZTRA 6 | |||
| Placebo | Tralokinumab 150 mg Q2W | Tralokinumab 300 mg Q2W | |
| Aantal gerandomiseerde en gedoseerde patiënten (FAS) | 94 | 98 | 97 |
| IGA 0 of 1, % respondersa,b | 4,3 | 21,4§ | 17,5# |
| EASI-50, % respondersa | 13,8 | 45,9e | 51,5e |
| EASI-75, % respondersa | 6,4 | 28,6§ | 27,8§ |
| SCORAD, LS gemiddelde verandering t.o.v. baseline (± SE)c | -9,7 (± 3,3) | -23,5§ (± 2,7) | -26,0§ (± 2,5) |
| Pruritus NRS verbetering ≥ 4 punten, % respondersa,d | 3,3 (3/90) | 23,2§ (22/95) | 25,0§ (24/96) |
| CDLQI, LS gemiddelde verandering t.o.v. baseline (± SE)c | -3,8 (± 0,9) | -5,5 (± 0,7) | -6,2# (± 0,7) |
LS = Least Squares (kleinste kwadraten); SE = Standard Error (standaardfout); FAS = Full Analysis Set (volledige analyseset) - omvat alle gerandomiseerde en gedoseerde patiënten
Indien nodig voor de beheersing van onverdraaglijke symptomen van atopische dermatitis kregen patiënten toestemming voor een noodbehandeling geheel naar het oordeel van de onderzoeker.
- a) Patiënten die in de periode van week 2 tot week 16 een noodbehandeling kregen of voor wie gegevens ontbraken, werden beschouwd als non-responders.
- b) Responder werd gedefinieerd als een patiënt met IGA 0 of 1 ('schoon' of 'bijna schoon' op een IGA-schaal van 0-4).
- c) Gegevens na start van noodmedicatie of permanente stopzetting van de behandeling werden beschouwd als ontbrekend. Op placebo gebaseerde, meervoudige imputatie van ontbrekende gegevens.
- d) Het percentage wordt berekend ten opzichte van het aantal proefpersonen met een baselinewaarde ≥ 4.
- e) Niet aangepast voor multipliciteit.
*p < 0,05, #p < 0,01, §p < 0,001
Een groter percentage patiënten bereikte EASI-90 in week 16 in de groep met tralokinumab 150 mg (19,4%) en de groep met tralokinumab 300 mg (17,5%) dan in de placebogroep (4,3%).
In week 16 werden in de groep met tralokinumab 150 mg en de groep met tralokinumab 300 mg grotere verbeteringen gezien in de door patiënten gemelde symptomen en invloed op de kwaliteit van leven (bijv. slaap) dan in de placebogroep, zoals gemeten aan de hand van het percentage patiënten met verbetering ≥ 6 punten van de POEM en het percentage patiënten met verbetering ≥ 6 punten in de CDLQI.
In overeenstemming met de monotherapieresultaten bij volwassenen wijzen de werkzaamheidsgegevens van adolescenten tot 18 jaar erop dat het in week 16 behaalde klinisch voordeel aanhoudt tot en met week 52.
Van de naar tralokinumab gerandomiseerde patiënten die in week 16 geen IGA 0 of 1 of EASI-75 hadden of die tijdens de initiële periode noodmedicatie hadden gebruikt en werden overgeschakeld naar open-label tralokinumab 300 mg Q2W + optionele TCS, behaalde 33,3% een IGA van 0 of 1 in week 52 en behaalde 57,8% een EASI-75 in week 52. De klinische respons werd vooral bepaald door de voortgezette tralokinumab-behandeling en niet zozeer door de optionele behandeling met topische corticosteroïden.
Open-label extensieonderzoek (ECZTEND)
De werkzaamheid van tralokinumab op lange termijn werd verder beoordeeld in een open-label extensieonderzoek (ECZTEND) bij volwassenen (1.545 proefpersonen) en bij adolescenten van 12 jaar en ouder (127 proefpersonen) met matige tot ernstige AD die gedurende 1 jaar aan eerdere onderzoeken naar tralokinumab hadden deelgenomen. Voor de totale populatie waren de mediane en maximale blootstellingstijd in ECZTEND 2,6 en 5,1 jaar; voor adolescente proefpersonen waren de mediane en maximale blootstellingstijd in ECZTEND 1,8 en 2,2 jaar.
De werkzaamheidsdatum van ECZTEND geeft aan dat het klinische voordeel dat tijdens de initiële behandeling en onderhoudsbehandeling wordt bereikt, behouden blijft tijdens langdurige behandeling met 300 mg tralokinumab om de twee weken (Q2W) en optionele TCS, indien nodig.
Pediatrische patiënten
Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft besloten tot uitstel van de verplichting voor de fabrikant om de resultaten in te dienen van onderzoek met tralokinumab in een of meerdere subgroepen van pediatrische patiënten met atopische dermatitis (zie rubriek 4.2 voor informatie over pediatrisch gebruik).
5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorptie
Na een subcutane (s.c.) dosis tralokinumab was de gemiddelde tijd tot maximale plasmaconcentratie (tmax) 5-8 dagen. De absolute biologische beschikbaarheid van tralokinumab na s.c. dosering werd op grond van een farmacokinetische populatieanalyse geschat op 76%. In een fase 1-onderzoek (10 proefpersonen per arm) werd de biologische beschikbaarheid geschat op 62% voor de dosis van 150 mg en 60% voor de dosis van 300 mg.
Plateaufasen werden bereikt in week 16 na een startdosis van 600 mg en een dosis van 300 mg om de 2 weken. In alle klinische onderzoeken (ECZTRA 1, ECZTRA 2 en ECZTRA 3) varieerde de gemiddelde ± SD plateaufase dalspiegel tussen 98,0 ± 41,1 mcg/ml en 101,4 ± 42,7 mcg/ml voor een dosis van 300 mg die om de 2 weken werd toegediend.
Distributie
Op grond van een farmacokinetische populatieanalyse werd het distributievolume van tralokinumab geschat op ongeveer 4,2 l.
Biotransformatie
Specifieke metabolismeonderzoeken werden niet uitgevoerd omdat tralokinumab een eiwit is. Tralokinumab zal naar verwachting uiteenvallen in kleine peptiden en losse aminozuren.
Eliminatie
Tralokinumab wordt geëlimineerd via een niet-satureerbaar proteolytisch traject. De halfwaardetijd is 22 dagen, wat overeenkomt met de typische schatting voor humane IgG4 monoklonale antilichamen gericht op oplosbare cytokines. In ECZTRA 1, ECZTRA 2 en ECZTRA 3 werd de klaring op grond van een farmacokinetische populatieanalyse geschat op 0,149 l/dag. In fase 1-onderzoeken met intraveneuze toediening was de geschatte klaring tussen 0,179 en 0,211 l/dag.
Lineariteit/non-lineariteit
De blootstelling aan tralokinumab stijgt evenredig met de dosis tralokinumab tussen 150 en 600 mg.
Speciale populaties
Geslacht
Bij een farmacokinetische populatieanalyse werd geen verband vastgesteld tussen geslacht en klinisch significante effecten op de systemische blootstelling aan tralokinumab.
Leeftijd
Bij een farmacokinetische populatieanalyse werd geen verband vastgesteld tussen leeftijd en klinisch significante effecten op de systemische blootstelling aan tralokinumab. In de analyse werden 109 proefpersonen ouder dan 65 jaar opgenomen.
Etniciteit (ras)
Bij een farmacokinetische populatieanalyse werd geen verband vastgesteld tussen etniciteit (ras) met klinisch zinvolle effecten op de systemische blootstelling aan tralokinumab.
Verminderde leverfunctie
Tralokinumab, als een monoklonale antistof, zal naar verwachting niet significant via de lever worden geëlimineerd. Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd om het effect van verminderde leverfunctie op de farmacokinetiek van tralokinumab te evalueren. Bij een farmacokinetische populatieanalyse bleek dat een matig verminderde leverfunctie geen effect had op de farmacokinetiek van tralokinumab. Er zijn zeer beperkte gegevens beschikbaar over patiënten met matig of ernstig verminderde leverfunctie.
Verminderde nierfunctie
Tralokinumab, als een monoklonale antistof, zal naar verwachting niet significant via de nieren worden geëlimineerd. Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd om het effect van verminderde nierfunctie op de farmacokinetiek van tralokinumab te evalueren. Bij een farmacokinetische populatieanalyse werd niet vastgesteld dat een licht of matig verminderde nierfunctie klinisch significante effecten op de systemische blootstelling aan tralokinumab had. Er zijn zeer beperkte gegevens beschikbaar over patiënten met ernstig verminderde nierfunctie.
Hoog lichaamsgewicht
De blootstelling aan tralokinumab (oppervlakte onder de curve, AUC) was lager bij proefpersonen met een hoger lichaamsgewicht (zie rubriek 4.2).
Tabel 8: Oppervlakte onder de curve (AUC) naar gewicht
Berekende AUC tijdens plateaufase voor het doseringsinterval bij 300 mg Q2W voor een proefpersoon met een bepaald gewicht op basis van de verhouding tussen klaring en gewicht. Klaring = 0,149 × (Gew./75)˄0,873. AUC = F × dosisklaring, waarbij F = 0,761.
Pediatrische patiënten
De farmacokinetiek van tralokinumab bij pediatrische patiënten tot 12 jaar is nog niet onderzocht. Bij adolescenten van 12 tot 17 jaar met atopische dermatitis was de gemiddelde ± SD plateaufase dalspiegel (in week 16) 112,8 ± 39,2 mcg/ml voor een dosis van 300 mg die om de week werd toegediend.
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Niet-klinische gegevens duiden niet op een speciaal risico voor mensen. Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van toxiciteit bij herhaalde dosering (inclusief farmacologische veiligheidseindpunten) en reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit.
De mutagene potentie van tralokinumab is niet beoordeeld; monoklonale antistoffen zullen echter naar verwachting niet leiden tot verandering van het DNA of chromosomen.
| Gewicht (kg) | 75 | 100 | 120 | 140 |
| AUC (mcg*dag/ml) | 1.532 | 1.192 | 1.017 | 889 |
| Verhouding AUC 75 kg | 1 | 0,78 | 0,66 | 0,57 |
Onderzoeken naar carcinogeniciteit van tralokinumab zijn niet uitgevoerd. Een evaluatie van het beschikbare bewijsmateriaal voor remming van IL-13 en van toxicologische gegevens uit dieronderzoek naar tralokinumab wijst niet op een mogelijke stijging van de carcinogeniciteit voor tralokinumab.
In uitgebreide pre- en postnatale onderzoeken naar tralokinumab bij apen werden geen bijwerkingen in moederdieren of hun nageslacht tot 6 maanden na de geboorte vastgesteld.
Bij seksueel volwassen apen die subcutaan met tralokinumab tot 350 mg/dier (vrouwen) of 600 mg/dier (mannen) werden behandeld, werden geen effecten op vruchtbaarheidsparameters zoals geslachtsorganen, menstruatiecyclus en sperma-analyse waargenomen (AUC-blootstelling tot 15 maal hoger dan bij mensen die elke 2 weken tralokinumab 300 mg kregen).
6. FARMACEUTISCHE GEGEVENS
6.1 Lijst van hulpstoffen
Natriumacetaattrihydraat (E 262)
Azijnzuur (E 260)
Natriumchloride
Polysorbaat 80 (E 433)
Water voor injecties
6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
Bij gebrek aan onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden.
6.3 Houdbaarheid
5 jaar.
Indien nodig, kunnen voorgevulde spuiten of voorgevulde pennen in de oorspronkelijke verpakking binnen de houdbaarheidstermijn gedurende maximaal 14 dagen bij kamertemperatuur tot 30 °C worden bewaard, zonder dat ze in deze periode weer in de koelkast zijn geplaatst. Bewaren beneden 30 °C. Als de doos permanent uit de koelkast moet worden verwijderd, kan de verwijderingsdatum op de verpakking worden vermeld. Na verwijdering uit de koelkast moet Adtralza binnen 14 dagen worden gebruikt of worden weggegooid.
6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
Bewaren in de koelkast (2 °C–8 °C).
Niet in de vriezer bewaren.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen licht.
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Adtralza 150 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit
1 ml oplossing in een spuit van gesiliconiseerd helder type 1-glas met een vaste 12,7 mm (½ inch) roestvrijstalen, ingezette naald met een diameter van 27 gauge, elastomeren zuigerstop, uitstekende vingerflens en naaldbeschermer.
Verpakkingsgrootte:
- 2 voorgevulde spuiten
- Multiverpakking met 4 (2 verpakkingen met 2) voorgevulde spuiten
- Multiverpakking met 12 (6 verpakkingen met 2) voorgevulde spuiten.
Adtralza 300 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde pen
2 ml oplossing in een spuit van gesiliconiseerd helder type 1-glas in een voorgevulde pen, met een vaste 12,7 mm (½ inch) roestvrijstalen, ingezette naald met een diameter van 27 gauge.
Verpakkingsgrootte:
- 2 voorgevulde pennen
- Multiverpakking met 6 (3 verpakkingen met 2) voorgevulde pennen
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden in de handel gebracht.
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
De oplossing moet helder tot opaalachtig, kleurloos tot lichtgeel zijn. Gebruik de oplossing niet als de oplossing troebel of verkleurd is of zichtbare deeltjes bevat. Gebruik de voorgevulde spuit of voorgevulde pen niet als deze beschadigd is of op een harde ondergrond is gevallen.
Nadat u de voorgevulde spuit of voorgevulde pen uit de koelkast heeft verwijderd, moeten deze gedurende:
- 30 minuten op kamertemperatuur komen voordat u met de voorgevulde spuit injecteert,
- 45 minuten op kamertemperatuur komen voordat u met de voorgevulde pen injecteert.
Adtralza bevat een steriele oplossing voor injectie. Voer al het ongebruikte product af dat in de voorgevulde spuit of in de voorgevulde pen is achtergebleven.
7. HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
LEO Pharma A/S
Industriparken 55
DK-2750 Ballerup
Denemarken
8. NUMMER(S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/1/21/1554/001
EU/1/21/1554/002
EU/1/21/1554/003
EU/1/21/1554/004
EU/1/21/1554/005
9. DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/VERLENGING VAN DE VERGUNNING
Datum van eerste verlening van de vergunning: 17 juni 2021
Datum van laatste verlenging: 26 maart 2026
10. DATUM VAN HERZIENING VAN DE TEKST
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau https://www.ema.europa.eu.
